#Einde Oefening!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'A long december and there's reason to believe
maybe this year will be better than the last. 
I can't remember the last thing that you said as you were leaving.
Now the days go by so fast.
I can't remember all the times I tried to tell myself
To hold on to these moments as the pass.'
Uut 'A Long December' van The Counting Crows.

Moi, ben ik weer. 
Het valt ons barre tegen dit jaar om online binnen te geraken in het top2000 Café.
Uren- en dagenlang zit Mouna achter de laptop en voor de TV. Ze blijft het maar proberen....
Nooit stoppen met proberen hè.
Normaal gesproken zitten wij 2e kerstdag steevast 's morgens bij Jan-Willem en Jeroen inpandig te wezen en zien wij ons zelf terug in het stampvolle top2000 café. Halloooootjes. Duzz niet dit jaar.
Maar Mouna komt er dit jaar maar niet door....Ze heeft zich al zovaak opnieuw herstart. 
Ook onze appies blijven blijkbaar ergens halverwege Hilversum steken langs de digitale snelweg. 
Ach, wij hebben daarom in al onze wijsheid maar besloten om er morgen (maandag 29 december) zelf maar hoogstpersoonlijk polshoogte te gaan nemen in Beeld & Geluid. Je moet wat. 
If you can't beat them, join them! Of iets van gelijke strekking. Kop d'r veur! De wijzen uit het Oosten.
Morgen vertrekt de trein ca. 10.00 uur van Hardenberg Centraal richting station Hilversum Mediapark. Rond de lunch zijn wij er wel, denken we. Kijken of DJ Paul Rabbering nog plek heeft voor zeven goedgemutste top2000-adepten uut het Hardenbergse. Vast wel.
We komen niet beslagen ten ijs. We hebben ons plekkie al rood omcirkeld gemarkeerd, zo dicht mogelijk bij de bar. Als het goed is gaat de tap rond de klok van twaalven open, we laten ons rijden hè (NS) dus omzeilen wij met gemak alle alcoholcontroles die de laatste dagen weer als paddestoelen uit de grond schieten. Goede zaak natuurlijk. 
Blijf het wel mooi vinden. Want heb enigszins de kinderen ook aangestoken met een lichtelijk top2000 virus, eentje die mij al jaren teistert. 
We proberen zoveel mogelijk van dit unieke gebeuren, voor de 27ste keer alweer, mee te krijgen...
De liefde voor muziek heb ik ze als ware met de paplepel ingegoten. Ik hou d'r van. Soort van trots.
Mouna is in haar Suzan&Freek periode, hoop voor haar van ganser harte dat deze Freek nog een tijdje mag blijven leven. Tja, van wie eigenlijk? Wie bepaalt eigenlijk wanneer jouw trekker wordt overgehaald? Ik vraag dit natuurlijk ook voor een goede vriend. Jemig, 2025 was dat betreft wel weer een jaartje hoor. Hij loopt nog steeds op een uitermate dunne scheidslijn tussen hoop en vrees. Maar, kop d'r veur, hij wil er maar niet van afdonderen. Mooi Ard! Gelukkig maar. Net als vele met hem. Sommige vrienden kregen het behoorlijk voor de spreekwoordelijke kiezen, worden er ook nog eens twee getrokken maar dat terzijde. Kwam daar deze kerst nog een goede man bij. Je blijft maar kaarsjes branden hè. Ook voor doeffies hè. 
Alles voor de goede zaak. Je kijkt in zo'n laatste column/bloggie toch een beetje terug. 
Met mijn rug tegen de muur denk ik aan wat de tijd mij bracht. Wie is er weg, wie kwam er bij. Wat ik deed, deed ik het goed en hoe komt het dat het leven soms naar mij lacht. Ik zit niet op het dak maar gewoon hier binnen in een nog stil huis. Maar ik dank nog steeds de dag dat ik je zag want daar komt het wel een beetje op neer....Zoals je leest, ik ken mijn klassiekers. Muziek staat bijna 24 uur aan deze dagen. Gisteren, nou ja, eigenlijk vanochtend al, ging ik naar bed met Toto (Mushanga). Nummer 1081 tegen de klok van enen. Stond nog ff mijn tanden te poetsen, had net een plas gedaan. Mouna naar de juiste kant van mijn twijfelaar verlegd. Nog ff door het nieuws gescrolld en kijken wie er in Hardenberg nog wakker was. Dat was o.a. mijn oude buurman en nu een goede vriend. Beter een goede vriend dan een verre buur hè. Probeer nu wakker te worden met nr. 981. Unforgiven part 2 van Metallica. 
Ik reken het goed. Bijna einde oefening, bijna kunnen wij 2025 archiveren. 
Heeft het zin om terug te kijken? Is vooruitkijken niet veel beter, moet het beste nog komen? Ik ben net als de top2000 al ruim over de helft. Of moet mijn tijd nog komen? Ik heb altijd nog wel mijn dromen maar ik twijfel als ik soms in de spiegel kijk....Geloof niet zo in sprookjes. Daar is het te weinig kerst voor. Sloot vaak, ook dit jaar trouwens, af met een tekst van Adam Duritz uit zijn nummer A long December. Ik geloof het allemaal niet meer zo...jullie wel?
Duim meer voor anderen dan voor mijzelf. Ben niet pessi....pessi nog wat maar probeer wel het glas halfvol te krijgen in plaats van half leeg te laten. Ben er alle dagen druk mee zou wijlen ome Lenard zeggen. Mooie kerel, gebruik nog vaak zijn one-liners. Die leer je pas later te waarderen. 
Waardeer ook altijd de teksten en columns van Lohues, Daniël Lohues. Gisteren sloeg ie ook weer de spijker op z'n kop. Had er bij Café Mans, jaja...het is niet alleen het Top2000 Café wat de klok slaat, nog over met oud-straatgenoot Wim. Altied mooi om even met deze beste man te keuvelen. 
Wij snappen elkaar. Bijna uit hetzelfde bouwjaar maar onze gedachten zijn mooi overgoten met dat ouderwetse Clemme-sausje. Wij stammen nog uut die oude tied, toen de gulden nog van hout was...
We deden een biertje, hij heeft de kinderen het huus al uut, tied voor een andere keuken, ik ben nog altijd blij dat die van mij nog een tijdje hier en mijn ex willen blijven wonen....Ben eigenlijk net onderweg, de echte problemen komen wij vanzelf tegen op onze snelweg. 
Maar, sorry - dwaal weer af -, Lohues had mooie woorden. Hij keek ook terug. 
'En nu nog even door. Naar het einde van het jaar. Terugkijken, maar ook voorzichtig vooruitkijken naar een nieuw jaar. Rollegies en knieperties. Praten met familie en vrienden. Misschien nog even naar de ijsbaan. Of mooi bij de kachel, kijken naar de vlammen. Mensen missen die er niet meer zijn: dat voel je in deze tijd sterker. Hoe mooi zou het zijn als....
Maar ook dankbaar zijn voor mensen die er wél zijn. Ook dat voel je sterker  nu. Het is allemaal niet vanzelfsprekend. In de snelweg van de tijd zitten soms scherpe bochten....'
Amen! Zo is het, toch? Lohues zegt het, ik denk het. Hier aan deze kant van de IJssel lijkt het misschien allemaal wat simpeler maar snijdt het nog altijd wel hout! Wat ik oe brom!
Tuurlijk dacht ik deze kerst iets meer aan mien Moe dan anders. Vorig jaar, kerstavond, raakte ze uut de tied. Dan herbeleef je zo'n dag toch weer, elk uur bijna elke minuut weet je nog wat je vorig jaar deed. 
Op het moment supreme (met zo'n dakje boven de e) zat ik bij goede vrienden. Keek op hun steeds wisselende fotolijstje met de tied er boven.....Dat is het toch. De tijd gaat verder maar de herinneringen blijven. Zo blij, en dat meen ik uit de grond van mijn roodzwarte hart, dat hij er nog is....Je weet nooit wanneer zijn trekker wordt overgehaald, of die van Jan of die van ons allemaal. 
Ben blij met die mensen die er nog wel zijn. Net als met ons vlaggeschip. Ik heb vaak over de mensen die er niet zijn (geblesseerd, weekendje weg, oma jarig, scheet verkeerd) maar ik moet het juist hebben over de mensen die er wel bij kunnen en misschien willen zijn op de voetbalzaterdag. Heet dat geen omdenken....?
Vind ik vrij lastig. Merk aan mijzelf ook wel dat ik best wel een donkere kant heb terwijl ik met gemak het lichtknopje kan vinden. Of het achterhuus moet er af zijn gesloopt door notabene oen eigen buurman!
Tja, ik praat wel eens vaker in behoorlijk hevige wartaal. Het huus van mien Moe herken je bijna niet weer. Het hele achterhuis inclusief de douche en de schuur is afgebroken, ligt bijna op Bovenveld en buurman Bouwhuis helpt een vrolijk handje mee. 
Zat gisteren nog even bij Chez Freek. Niet in gedachten maar echt fysiek. Zat een biertje te drinken in het onderkomen waar wij ooit zo vaak hebben gezeten. De kachel was aan, keek naar de vlammen en kon flink wat glimlachen niet onderdrukken. Wat hebben wij hier toch vaak gezeten aan de Clemme nr. 2 in die mooie overkapping wat wij later in 'Chez Freek' hebben omgedoopt. Het bord hangt er nog. Laten Thijs en Kim dat hangen? Ik zie ze er zo voor aan. Thijs heeft ook een mooie oude ziel. Vind dingen als deze belangrijk. Mijn voormalige buurman Robert en trouwens ook vriend, dat was ie al eerder voordat ie onze buurman werd maar dat terzijde, keek mij eens aan en ik hem. Althans, dat denk ik....Het werd al donker in Chez Freek en het lichtknopje van de lantaarns was met het achterhuus verhuisd naar de vuilnisbelt. Alleen de electrische leiding lag er nog....Snappen jullie het nog allemaal een beetje...?
Het komt hier een beetje op neer. 2025 was niet slecht maar ook niet geweldig goed. Ik mis iets, niet alleen dat kopje koffie bij Moe maar ook wat naast mij. Ik mis een klankbord, iemand waar ik tegen aan kan kruipen in tijden van nood, mis soms die arm om mijn schouder en af en toe een dikke kus op mijn voorhui...euh, voorhoofd. Mis gewoon iemand waar ik hopeloos tegen aan kan lullen. Snap je. Iedereen heeft toch iemand nodig. 
Misschien duurde daarom het gourmetten op 1e kerstdag met de kinderen ook zo lang. Ik had gezegd, we gaan pas van tafel als iedereen zijn eten op heeft. We hebben de tijd, Top2000 aan, en elkaar mooie dingen vertellen. Soms best wel lastig want ik mis een halve belevingswereld, bij hun is het vaak te vinden langs digitale snelwegen en dan kom ik aan met mijn kerstgevoel van anno jaren tachtig!...
Dat matched niet altijd, kan ik u zeggen. Maar ik dacht slim te zijn door stoofvlees in mijn pannetje te bereiden. Dat moest nog even sudderen. Uurtje of tien. Ik had net een mooie rode wijn bij het vlees gedaan. Dat geeft zo'n stoofvleespotje net wat extra.
Het huis stond inmiddels blauw van de rook en na zes uur sudderen moest ik zowel Moos en Mouna wakker maken, die waren ondertussen in slaap gevallen. Voor de tweede keer alweer. Hallo....
Pas om drie uur 's nachts viel het suddervlees eindelijk van de vork af. Hallo Moos, Hallo Mouna, wakker worden. Jullie mogen van tafel. Nu pas? vroegen mijn kinderen verbaasd, ze hebben wel humor hè. Hebben ze niet van een vreemde. Net als de lengte, hebben ze vast van hun Moe. Wat ik oe brom!
'When words fail music speaks...' ik zag het gisteren terloops op een arm van een zangeres staan. 
Vond ik mooi om te lezen. De muziek deed de rest. Muziek spreekt altijd. Meestal boekdelen...
Maar soms komen goede gesprekken ook vanzelf. 
Mijn jongste telg is net wakker bij nr. 975 - Smack my Bitch up van the Prodigy - de titel dekt helaas niet de lading. Ze gaat weer proberen in te bellen. Heeft ze de laptop voor nodig. 
Met andere woorden Papa, draai er eens een eind aan. Praatjes vullen geen gaatjes, Papa. 
Goh, van wie zal ze die wijsheid toch hebben. Had liever gehad dat ze beneden was gekomen onder nummer 976. Scenes from An Italian Restaurant van Billy Joel. Had ik het nog even kunnen hebben over mijn eigen stamcafé. Café Mans en daarvan de mooie scenes kunnen beschrijven die iedere keer weer op mijn netvlies verschijnen. Doe er meestal niets mee....Eeuwig zonde.
De kroeg op zaterdagmiddag, daar zit je toch het liefst. Even de zorgen vergeten, goed glas bier voor je beide ogen en die de kans geven om iedereen te observeren. 
Ach, wij gaan verder met luisteren en kijken naar de top2000. Je leert ook nog iets nieuws en ontdek zowaar een nieuw bandje. Temple of the Dog. Nooit geweten dat het een soort van hobby-bandje was van o.a. Eddie Vedder en Chris Cornell van Soundgarden. Ze namen een plaat op vlak voordat Pearl Jam en die hele grunge-scene bende doorbrak. De plaat deed in eerste instantie niet zoveel...de platenmaatschappij was slim en bracht de LP nog eens uit nadat Soundgarden, Nirvana en Pearl Jam behoorlijk aan de snelweg aan het timmeren waren met die gevaarlijke bochten. Ze plakten een sticker op dezelfde plaat dat het een lp betrof van een bandje met diverse leden die nu speelden in Pearl Jam en Soundgarden....Nu ging de plaatverkoop ver over het miljoen. Niets is wat het lijkt, de plaat was niet anders maar werd wel anders grijsgedraaid, als je begrijpt wat ik bedoel!
Het één is het andere niet! Als je Brugman bent kun je meestal de boel beter verkopen!
Wij zien elkaar volgend jaar weer. Voor nu, een fijn en mooi uiteinde met iedereen die je lief zijn.
Ik sluit hier de boel af. Er wil iemand, nu al...?, naar het top2000 café. Mooi toch, nooit stoppen met proberen. Volhouder, net als haar vader. Die houdt soms ook dingen behoorlijk lang vol tegen beter weten in. Als Jezus ooit van water wijn wist te maken dan kunnen er toch wel weer wonderen gebeuren...?
Die zijn toch nog niet de wereld uit? Ik vraag dit natuurlijk voor een goede vriend, dat snap je wel. 
Ik ga douchen, schijnt voor sommige vrouwen vereiste nummer één te zijn. Ik vond oe wel lekker roeken, Jan. Zal dat andere maar niet herhalen, daar val ik toch meestal in. 
Fijne zondag. Goed uiteinde, alvast veel heil en zegen....(dat zei Moe altied bij weer een nieuw begin)
Bewaar het goede dan maar. Of ik haal mij een hond op in 2026. Zo'n brave grote hond.
Die kwispelt tegen vrienden en tegen bandieten gromt. Ik haal mij een hond op, zo'n fijne grote loebas. Misschien is dat woar ik al jaren onbewust aan toe was. Een lieve dikke hond.
Nogmaals fijne zondag. 
Joah, mag wel zo....

#Mistig, Koud & Stil!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'De kleuren van vandage, duuzend soorten gries.
De horizon is uutgumd, net zo as de tied.
't is mistig, kaold en stille. 
Geluuden van vandage, duuzend soorten gries.
Gien verkeerde dag zo, prachtig soort van triest.
't is mistig, kaold en stille.
De takken van de bomen schreijen zachies.
Ik zie 'n kleine wereld deur 't raam.
Steek 'n keersie an veur iederien die 't neudig is.
Want ik weet hoe 't ok kan weden met dit weer. 
Uut 'Mistig, Kaold & Stille' van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer. 
Vandaag is de kortste dag van het jaar (21 december), althans dat zeggen ze.
Tevens is de winter begonnen. 
Vanaf nu gaan we weer van het donker op zoek naar het licht van de lente. 
Gisteren was het vooral mistig, een kleine wereld derhalve rondom ons huus aan de Vecht.
Het wilde niet echt optrekken. De mist bleef hangen, witte wiev'n zat! 
Zat er één voor mij tussen? 
Dat heeft wel wat, zo'n dag vol met mist.
Lohues deelde een bericht van iemand die weer zijn nummer deelde.
'Mistig, Kaold en Stille' van één van zijn Allennig LP's. Mooi man.
Het vatte de dag gisteren mooi samen.
Hij was hier donderdag nog achter het huis in ons mooie en knusse theater de Voorveghter.
Niet allennig maar ook niet met Bernard en/of Reyer maar met een heel orkest. Skik had ie sowieso.
Het podium stond vol. Twintig man telde ik snel inclusief vrouwen. 
Lohues trad samen op met Holland Baroque onder artistieke leiding van de tweelingzussen Judith en Tineke Steenbrink.
Violen, altviolen, cello's, contrabas, luit, traverso, hobo, fagot en ook het klavecimbel.
Kortom, naar zulke apparaten luister ik niet vaak maar dankzij Lohues dus afgelopen week wel.
Het was mijn eerste kennismaking met Barokmuziek uit de 17e en 18e eeuw.
Vond het prachtig. Keer wat anders hè. Ze speelden van alles maar ook veel nummers van Daniël in een speciaal bewerkt jasje. Dat jasje past mooi, je zag hem genieten. Al die mooie grimassen op zijn gezicht. Hier zat een liefhebber te genieten. Mooi man.
Ik wist van de liefde van Lohues voor John Sebastian Bach. Prachtig, maar ook bijv. werk van Georg Friedrich Händel passeerde de revue. Hoe een nummer van Händel overging in 'Op Fietse', niks niet in de versnelling of met een volle accu, neuh....gewoon op 't gemak. De banden vol met wind, wie deed ons wat donderdagavond. We dachten het allemaal in die volle zaal: Joah, mag wel zo....
Een keer uit de comfortzone maar het bezorgde mij soms regelrecht kippevel. Op zo'n avond hoor je ook waar Lohues qua muziek zijn inspiratie vandaan tovert. Er zijn zoveel verwijzingen in zijn teksten en melodieën naar Bach en zo. Het nummer over z'n moe, geweldig! De warme hand van breur.
GJ zat tussen ons in. Mooi man! Het was een verstilde afsluiting van weer een overheerlijk theaterseizoen.
Volgend jaar zijn we ook inpandig in het geruststellende pluche van de Voorveghter. 
Nog wat mooie voorstellingen in het verschiet als we wederom van het donker naar het licht trekken met z'n allen. Kieken of het volgend jaar beter wordt dan dit jaar. Je weet het niet! je weet het nooit.
Nooit stoppen met proberen. Dat deed/doet oud-voetballer Michel Boerebach ook niet. 
Hij verloor in 2003 bij een auto-ongeluk zijn beide zoontjes, Lesley en Sven. Sindsdien voert hij een bikkelhard gevecht met zichzelf en de oneerlijkheid van het lot. Om de pijn te verzachten bezocht hij psychiaters, ging te rade bij lotgenoten, schreef gedichten en columns maar vluchtte ook in de drank. 
Eddy van der Ley schreef in 2019 samen met Michel het boek 'Hoi Papa'.
Dat is wat zijn jongste zoon Lyns altijd zegt als hij Michel ziet en begroet, Hoi Papa....
Kreeg het boek van Henk. Lees maar eens, denk dat je het wel 'mooi' vind. Las vrijdagmorgen de eerste paar pagina's omdat de eieren nog moesten koken. Kreeg al een paar keer kippevel. 
Het relaas wat ze samen opschreven. Poeh, ben halverwege. Samen gaan ze op bezoek bij mensen en vrienden die veel voor hem betekenden en een grote steun voor hem zijn en waren. Zoals Willem van Hanegem, Hugo Borst, René Eijkelkamp, Wim Kieft maar ook Gersom Klok.
De oud-voetballer van HHC Hardenberg, althans zo ken ik hem. Nu ook als de vader van het vriendinnetje van Mouna, Ashmay. Gersom was het jeugdvriendje van Lesley, ze wilden allebei profvoetballer worden. Gersom redt het als hij met FC Emmen op 27-jarige leeftijd debuteert in de eredivisie. 'We hebben het geflikt Les', wijst hij naar de hemel als Emmen in 2018 promoveert.
Zijn dochter Ashley Elisa Ashmay is deels naar Lesley vernoemd en op zijn vinger draagt Gersom, onder zijn trouwring, de tatoeage van een vlinder. 
Gersom: die vlinder staat symbool voor Les. Zodat ik mijn vrouw Rianka en mijn beste vriend aan één vinger heb. Om de simpele reden dat Gersom door een vlinder Lesley vaker ziet. Hij ziet op wedstrijddagen ook steevast een vlinder. Hoe bijzonder...Dat kan thuis zijn, op het sportpark, in de bus of tijdens de warming-up. Prachtig! Het gekke is, ik ken(de) Gersom slechts van het schoolplein en/of wetende dat onze dochters elkaar kennen en vaak met elkaar spelen en dat ie balde bij HHC Hardenberg en nu bij Hoogeveen. En dat ik Mouna een keer naar zijn sportschool bracht omdat Ashmay daar haar verjaardag vierde. Van die vluchtige ontmoetingen, hallo - hoi - alles goed - hoe laat weer ophalen?
Het toeval wil, ik geloof er al lang niet meer in, dat ik Gersom en Ashmay gisteren nog even zag bij de Albert Heijn. Wij kwamen net uit de stad. Zij zaten te wachten in de auto op wellicht Rianka.
De meisjes begroeten elkaar vrolijk....Halloooootjes. Thuis aten we een broodje en ging ik verder lezen in het boek. Op bladzijde 137 begon het verhaal over Gersom, ik wist niet dat hij ook in het boek stond.
Spotify spuugde op dat moment een nummer uit van Rowwen Hèze, dat ging tevens over een vlinder. 
Ik verzin het niet! Rowwen Hèze komt gewoon vaker voorbij in mijn lijst. 'Hoi Papa', een hartverscheurend boek maar biedt ook een soort vorm van hoop en troost. Hoe z'n kerel met zo'n verwoestend schot zichzelf bijna naar de gallemiezen schoot. Niets is wat het lijkt!
Ik moet van mijzelf vaker lezen maar sommige boeken laten je gewoon keihard janken. 
Toch binnenkort voor mijn verjaardag maar een ander boek vragen, een doodgewone thriller of zo...
Dat dood en verderf gedoe trek ik gewoon beter.
Hoop sterft als leste hè en als de liefde maar blijft winnen, dan komt alles vast wel goed.
Ook in de barok-uitvoering bleef één van de mooiste nummers van Lohues als een paal boven het troebele water fier overeind staan. 
Het is bijna kerst. Lichtjes genoeg hier in het huis. Mouna sleepte gisteren alles van zolder naar beneden. De kerstboom staat (nog) niet maar verder lijkt het hier wel een kerststal, mis alleen het kindeke Jezus nog. Verder veel pracht en praal. Als je niet beter wist zou je denken dat aan de Voermanstraat 22 een tijdelijke lichtekooi uit de grond was gestampt. Bier zonder schuim want veel gewipt wordt er de laatste tijd niet op dit huisadres. Lekker belangrijk ook....
Ik had gisteren de kinderen onverwachts een dagje extra. Moeder was door haar hoeven gezakt en moest met haar pootjes tenminste 48 uur naar het plafond turen. 
Kortom, voor het gemak, was het beter dat de kinderen nog een dagje bij mij zouden blijven.
Gezellig hoor. Gisteren naar de kerstmarkt in Nordhorn geweest. Meer op mijn verzoek maar de kinderen vonden het ook geweldig. Warme chocolademelk, Jägerthee, halve meter bratwurst, Guluschsuppe en mooi naar allerlei vreemde mensen kijken. Veel Twentse tongval naast het Nedersaskische Duits. Je kunt Duitsers veel leren maar niet hoe ze zo'n kerstmarkt moeten organiseren. Ordnung muss sein.
Geweldig. Ook in het kleine Nordhorn waren voorzorgsmaatregelen getroffen. Dat kon Moos mij tevens vertellen. Gigantische betonblokken schermden alle wegen naar de diverse ingangen van de kerstmarkt af. Er zou maar zo'n gek rondrijden in een PKW die niet zo zin in een vrolijk kerstfeest heeft. Stumpert!
Maar genieten. Eten, drinken, bulte gezelligheid en dan is Dorgelo en in dit geval 3 stuks super goed te passe. Zijn van de geluksmomenten, beter dan een bezoekje aan PW.
Deze week sowieso lekker gegeten. Woensdags bij de Markt met het werk en donderdags bij Dos Pimientos met grote breur Hattem. Eeuwig zonde dat Dana en Zorfath er halverwege februari 2026 met dit heerlijke restaurantje stoppen. Ze gaan nog wel door met de Take-Away en dat breiden ze ook wel een beetje uit, maar toch! In al die negen jaar heb ik er vaak mogen culinairen....Jemig, heerlijke smaken die je wel moest proeven. Snap ze ook wel. Horeca kan een gezin opslokken! Kinderen gaan voor alles, zekers als ze er gewoon nog mogen zijn. Niets is vanzelfsprekend! 
De Markt was ook weer uit de kunst. Leuke gezellige avond met collega's. Mooie Steak de Markt, perfect saignant gebakken. Het was zo'n week met een kop en een staart. 
Eigenlijk niks Mistig, Koud & Stil. Het was wel mistig, rondom het vriespunt en soms stil in het huis maar daar merk je vandaag niks meer van. Het is buiten helder, binnen lekker warm en beide kinderen maken er een wedstrijd van wie het hoogste woord kan voeren. Gelukkig heb ik de doppen in met fijn stukkie muziek.
Want ondertussen staat er andere muziek op. Hier kom ik weg van Lohues. Mouna heeft gisteravond eigenhandig een setlist in elkaar geflanst met een viltstift die lekt....
Naast het papier zit het bed er nu ook onder. Ach ja...een kniesoor die er op let en beide zeiden vanmorgen toen ze beneden kwamen: Hoi Papa....
Tel je zegeningen en kijk eens om je heen naar een mooie vlinder of zo.
Niets is wat het lijkt. 
Fijne zondag, fijne kerst. Joah, mag wel zo...

#Stukjes Toekomst!

Hallo Lieve Vrienden en Vriendinnen, 

'Hey, how are you? Did you see the news today.
I's been getting crazy, but it's always been that way.
Are you holding up? And do you turn off your TV.
When it makes you worry before you fall asleep.
Don't let it bring you down, just see what tomorrow brings
Dont't let it bring you down, make it a memory.'
Uut 'Make it a Memory' van Danny Vera en Krezip.

Moi, ben ik weer. 
Moeten we ons zorgen gaan maken, net nu kerst weer aanstaande is?
Of hebben wij het allemaal mis. 
De (wereld)leiders vinden allemaal dat zij het bij het rechte eind hebben. 
Zeg het maar, wie geloof je wel en wie geloof je niet?
Gisteren hoorde ik Mouna zingen terwijl ze stond te dansen voor de TV.
Ze zong: 'zeg me dat goed komt, geef me stukjes toekomst.....'
Inderdaad van Suzan & Freek. Ze vind 'Goud' een geweldig nummer maar 'Avond' is tevens te pruimen.
Ze zit nu in deze fase, allemaal NL - Roxy Dekker komt ook vaak langs. Ik reken het goed.
Dronk net een slok van mijn koffie en aanschouwde het tafereel. 
Wat een mooi meisje ben je toch in al jouw puurheid en eenvoud. 
Meisjes zoals ze ooit bedoeld zijn toen iemand aan de slag ging met klei in het paradijs.
Geef me stukjes toekomst, zo simpel zinnetje maar het dekte wel de lading, vooral gisteren. 
Was op het mooiste sportpark van dit gewestelijk halfrond, Het Westerpark in mien hometown Mainbarg.
Weet het, een kinderhand is gauw gevuld. Ik stiefel er al bijna 50 jaar rond. 
Heb ondertussen oogkleppen op. Weet echt wel dat er mooiere sportparken en voetbalvelden zijn.
Maar toch, V.V. Mariënberg is en blijft mijn grote liefde. Daar komt niks of niemand tussen. 
Zelfs geen 11 ploeteraars die er de laatste tijd weinig schik aan weten te beleven....
Gistermorgen (zaterdag), zag ik weer waarom je ooit op voetballen bent gegaan. 
Zaterdag is de mooiste dag van de week en je wist als je naar je (voetbal)vriendjes keek: Hier gaan ze heel wat beleven en trainert Erik riep, samen is niet alleen maar éénmaal op het veld vergat je dat meteen. We waren acht of negen....
Het plezier straalt van zo'n JO9-1 af. Voormalige pupillen. Prachtig. Ook de tegenstander (HHC Hardenberg) deed een mooi duitje in het spreekwoordelijke zakje. Schitterend. Kippevel. 
Hier wordt je blij van. Dacht aan de VIPS van oud-trainert de Breuk. Vertrouwen, Inzet, Plezier, Samen!
Dat mis ik de laatste tijd zo vaak bij ons eerste elftal. Je hoeft niet op voetbal hè, je mag hè. Niemand verplicht je om zaterdag 2 x 3 kwartier tegen zo'n bal aan te trappen!
Maak plezier, jongens. Maak plezier, kerels! Voetballen is toch het mooiste wat er is! Toch??
Ik kan genieten van jochies met allemaal dezelfde gedachte: Kop d'r Veur! Gaan tot het gaatje. 
1-3 achter. Kein problem! We kijken elkaar aan, geven elkaar de bal, balletje tussendoor, schieten als het kan en hoppakee het staat alweer gelijk (3-3). Geweldig.
Dat mis ik soms echt om half drie als de scheids voor de eerste keer op zijn fluit blaast.
Waarom ben je ooit op voetbal gegaan? Omdat je voetbal toch het allerleukste spelletje op deze aardkloot vond. Nu lopen ze soms in het veld met de kop op standje onweer....Als een wesp gestoken als er commentaar valt vanaf de zijlijn. Het lijkt soms wel hunnie tegen ons en vice-versa....
We snappen elkaar niet, of willen elkaar niet snappen maar ik mis vooral spelvreugde, de liefde voor het spelletje. Ik kijk altijd uit naar zaterdag. Heb er altijd zin aan. Mijn zaterdagen verlopen de laatste jaren anders. Natuurlijk, niet meer actief maar passief langs de zij- en achterlijn. Vooral het mooie domme ouwehoeren en kieken hoe het schip nu weer zal stranden. Onbetaalbaar. 
Maar gistermorgen wist ik ook weer waarom ik ooit zolang (jeugd)leider was.
Nooit met tegenzin, altijd met goede zin. Ik was Erik in het kwadraat. Altijd fanatiek, nooit die mond dicht!
'Jongens, tis je moeder niet....Knal er maar in.'
Het werd uiteindelijk 4-4. Mariënberg schoot vlak voor tijd nog even snoeihard de bal op de paal.
De uithaal van Bram, zoon van Tom, had een mooier lot verdiend maar het gelijke spel gaf de (krachts)verhoudingen in het veld misschien wel beter weer. Ach, ik had 'm graag gewonnen hoor.
Even weer zeuren met de moeders van HHC op het schoolplein. Beetje stangen, ik hou d'r zo van. De mooiste bijzaak in het leven. 
Tja, we gaan altijd kijken naar HHC-Mariënberg of Mariënberg-HHC omdat er in dat oranjezwarte team vier klasgenootjes van Mouna spelen. Zij is dan echt niet Zwitserland hoor. Neuh, als Mainbarg wint juicht ze stiekum hardop mee. Ze is ook niet bang voor Dex, Max, Cas en Sem. Mooi stoer meisje.
Ze liep vorige week gewoon met een roodzwart Mariënberg shirt inclusief clublogo en dat voor vier dagen lang in de klas rond. Een vader van één van de vier zei tegen Mouna dat ze een 'verkeerd' shirt aan had. Echt niet, zei ze. Hoezo een dochter van mij? Veeg mij maar op. Hier in dat Hardenbergse HHC bolwerk is zij gewoon de luis in de pels. Heerlijk, ze accepteren dat ook van haar. Mouna is niet op haar mondje gevallen en de tong slikt ze tevens niet in. Heerlijk. 
Maar ze had vrede gisteren met de eindstand, 4-4. Daarmee kwamen wij allebei niet op de koffie en kan Mouna morgen met een gerust (roodzwart) hart de klas binnen wandelen....Hallo.
Het was echt een leuke zaterdagochtend op de voetbal. We wonnen niet maar dat is soms bijzaak. 
Ze hebben plezier in het spelletje, ze zijn onze stukjes toekomst! Daar moest ik gisteren aan denken toen Mouna het hardop zong voor de TV. Bij Mariënberg spelen best wat teams op hoog niveau. 
De JO13, JO12 en volgens mij ook JO15 en natuurlijk JO9-1. Ben niet meer zo goed op de hoogte want ik luister soms slecht!
Vroeger (eerder) kende ik elk jeugdlid en bij welke moeder ze hoorden. Nu vergeet ik steeds meer...
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Zo is het maar net. Wij hebben ook een relatief jong 1e elftal maar eigenlijk moeten deze heren een keertje verplicht komen kijken naar hun assistent-trainer. 
Keer een keertje op tijd uit bed en zeven van die fanatieke jochies aanschouwen en zien hoeveel plezier ze samen hebben met elkaar. Ze zijn zo groen als gras maar in feite zijn jullie dat ook nog....
Met Vertrouwen en Inzet hebben wij in 2026 misschien wel Samen ontzettend veel Plezier!
(VIPS). Nog niks is er verloren.
Voetbal, blijft toch een bijzonder mooi spelletje. Blij dat ik er gisteren was. Kostte mij wel 7 frikandellen maar ik had dat er graag voor over. Omdat ik ook weer zag en merkte dat het spelletje daar gewoon om draait. Om Plezier, om de tekst van dat nummertje van Acda en de Munnik. 
Plezier hadden we ook vrijdagavond tijdens de MidNightWalk in Hardenberg, of nie Ellen? (haha)
Het was maar een beetje druk. Jemig de Pemig, het was ontzettend druk, net ff te druk!
Ik hoorde, ruim tweeduizend betalende wandelaars. De kinderen tot en met 12 jaar hoefden geen kaartje te kopen. Dus, ik schat, zo'n 3500 benenwagens slingerden door het fraai verlichte centrum en daarbuiten van Hardenberg. Het leidde her en daar toch flink wat opstoppingen. In het RTC was het schuifelen, deden wij bijkans een half uur om van electra, via de bouw naar het metselen te gaan....
Een huis bouw je soms sneller. Ach, gezellig was het sowieso. Mooie praat onderweg. Peukie.
Tuurlijk een pretkegel in het Blauwhuus onder fijne muzikale klanken van The Third Party. Doen ze goed. Slenteren door het ziekenhuis. Gewoon een bandje op gang. Feronique in haar natuurlijke habbit met Ard quasi nonchelant leunend tegen het fietsenhok. Mooi. Door Kerken (Morgenlicht - Petrakerk) en Kathedralen (thuishaven korfbal, De Nieuwe Veste, Hardenberg'85, schietvereniging). 
Misschien ging de MNW vrijdagavond aan haar eigen succes een klein beetje kopje ten onder. 
Maar hoe dirigeer je ook ruim drieduizend man door kleine olifantenpaadjes? We hadden de avond stuk. Ruim vijf kilometer in de benen en bijna drie uur onderweg! Je zag weer van alles, je zag iemand hand in hand lopen, tja...zo kan het ook. Kut. Die hand had ik eerder vast. Het kan verkeren hè. 
Moet naar Hans of Anders naar Pearle. Ik zie het nog steeds niet, maar ik zal wel de enige zijn!
Wat ik wel zie is dat er wellicht verandering op komst is. 18 maart 2026 mogen wij stemmen wie het kruis gaat dragen in de lokale politiek. Wie bevolkt het pluche straks? Er moet wel iets gebeuren want er worden de laatste tijd aardig wat trammelant (bewust) onder de pet gehouden als ik deze en gene mag geloven.
Ik praat andere mensen na maar ik zag van de week een bezorgde vader ernstig oppieren!
In mijn ogen, meer dan terecht! Als ze aan jouw dochter dreigen te komen zou ik ook op de barricaden gaan staan. Wij moeten onze ogen niet sluiten als er problemen dreigen te ontstaan. We moeten niet roomser dan de paus zijn! Als er trammelant is moet je dat benoemen ook al huizen de daders aan die bekende Jachthuisweg. Twee gevallen van aanranding en blijkbaar re(a)geert de politie(k) met stille trom. Dat is volgens mij niet de weg. Als je kwaad wilt stichten moet je op de blaren zitten...
Een burgerwacht is aanstaande. Ik dacht dat zoiets alleen maar nodig was in andere dorpen en steden maar blijkbaar hier nu ook. Daar vind ik wel wat van. Er moet iets gebeuren. We moeten ons hier vooral veilig voelen, vooral onze vrouwen en dochters maar ook onze zonen en ouders....
Dat gevoel van veiligheid is weg door ondermeer wegkijken en slechte verlichting. Ik chargeer, ok!
Maar we moeten iets DOEN! En laat daar nou net de partij DOEN'22 zijn van goede vriend PC, Erik en verdere kornuiten. Waarom niet? Ik kies altijd voor lokale helden. Zag een gelikt filmpje van deze partij. 
Ze benoemen de problemen en de uitdagingen in het kader van gewoon doen, de kracht van gewoon doen. Ja ja, ze hebben nagedacht over de naam, wat ik oe brom! Ik maak mij ook zorgen....
Het is toch eigenlijk van de zotte dat je je kinderen niet op pad stuurt via de Amaliabrug omdat er gespuis rondwaaiert die eventueel rottigheid kan gaan uithalen....Omgekeerde wereld. 
Dat 'Touwtje uit de Deur' tijd is allang niet meer. Zeg niet dat vroeger alles beter was. Neuh!
Maar we moeten de kerk gewoon in het midden houden. Bezorg je overlast dan komt de sterke arm van de wet je arresteren. Foei, dat mag niet! En als je nogmaals de fout in gaat, wordt je weer in de kraag gevat. Het maakt mij niet uit of je wit, zwart, geel, rood of roze bent! Als je denkt rottigheid te moeten trappen of vrouwen wilt aanranden dan ben je geen knip voor de neus waard en treedt de sterke arm op. Stukjes toekomst! Maak mij soms best wel eens zorgen. Mouna danst nog ontwetend voor de TV.
'Zeg me dat het goed komt, geef me stukje toekomst....of moet ik je maar laten gaan? Ik kan het niet hebben als het avond is...'
Het hoeft toch niet altijd licht te zijn, als het donker is moet je toch ook lichtvoetig kunnen wandelen, zonder zorgen, zonder bang te hoeven zijn dat achter die ene boom het onheil wacht?
Daarom geniet ik zo van die zaterdagmorgen. Niks geen geouwehoer laat staan trammelant.
Daar staat soms alleen een paal of een sterke keeper van de tegenpartij verder succes in de weg.
Gaat DOEN'22 het verschil maken....? Vroeger moest je in de hoek als je wat had gedaan...
Stukje normen en waarden. Stukjes toekomst! Je hebt ze in alle soorten en maten.
Maak vooral mooie herinneringen. Waren we en zijn we dit weekend mooi druk mee bezig (geweest)!
Fijne zondag, we moeten naar een doopdienst in het mooie Drenthe.
MHWM (Maak Hardenberg Weer Mooi)
Joah, mag wel zo....

#Houten Hart!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Can't you see I love you, please don't break my heart in two.
That's not hard to do cause I don't have a wooden heart.
And if you say goodbye then I know that I would cry.
Maybe I would die cause I don't have a wooden heart.
There's no strings upon this love of mine, it was always you from the start.
Treat me nice, treat me good, treat me like you really should.
Cause I'm not made of wood and I don't have a wooden heart.'
Uut 'Wooden Heart' van Elvis Presley 

Moi, ben ik weer.
'Noaberwarmte', kent jullie dat? 
Dat je, nu de dagen meer donker worden dan dat ze licht zijn, je iets meer aanschurkt tegen je naasten.
Gisteren nog weinig warmte van de buren mogen ondervinden trouwens.
Buurman Tom en z'n Bruchterveld versloegen ons met 3-4.
Ze drukten buurman Mainbarg nog ff dieper de kelder van de 4e klasse in.
Weer met lege handen. Potverdikkemei
Zoals zo vaak dit seizoen. Ach, we drukten maar snel een pretkegel in onze beide handen of iets sterkers.
Sterk spul hè. Het huilen stond ons dit keer ook niet nader dan het lachen. Het is maar een spelletje hè.
Meer dan voetbal. FC Gezondheid is de club waar wij toch allemaal fan van zijn.
Als je niet zoveel wint ga je meer relativeren. Als je dat niet snapt moet je maar weer in Sinterklaas gaan geloven. 
Zijn wel de krenten in de pap. Even na de strijd keuvelen met wat gasten waar je eerder samen mee stond te ballen. Hoeveel 3e helften hebben wij wel niet met elkander beleefd. Mega.
Na de tijd weten wij het allemaal beter, prachtig! Kerels van de gestampte pot. 
Allemaal onze strepen al verdiend want we staan er best wel vaak op, als je begrijpt wat ik bedoel.
'Noaberwarmte' is ook de nieuwe Quadruppel (special edition) van de Ambachtelijke Vechtdal Brouwerij hier uut het....juist ja, het mooie Vechtdal. Wij wonen waar anderen graag op vakantie gaan. Mooi toch met rivier de Vecht er tussen die zich in alle bochten wringt, niets is een mens vreemd.
Bijna had ik deze mooie fles bier gisteravond niet ontkurkt. Kreeg namelijk de kurk er niet af.
Tuurlijk, de kracht neemt langzamerhand af in mien handen. Probeerde het met links, probeerde het met rechts maar kreeg de kurk niet van de 0,7 liter fles! Potverdikkemei. Dat ging mij toch niet gebeuren?
Probeerde een handdoek, een theedoek...Duizend dingen doekje. Geen beweging in te krijgen. Muurvast, leek de formatie wel. 
Zette uiteindelijk maar ouderwets het kelnersmes er in, de kurk gaf zich (gelukkig) gewonnen. Misschien een tip voor Buma, ouderwetse kurkentrekker proberen?
Noaberwarmte is een unieke samenwerking tussen de brouwerij en de familie Schoemaker uut Nieuwleusen. Deze familie herbergt al ruim honderd jaar het geheime recept voor haar kruidenbitter 'Hagel & Donder' met steranijs. Schijnt heel bekend te zijn in deze regio, ik had er nog nooit van gehoord. Sorry. Het begon ooit bij Tante Margje, die deze drank in haar keuken ontwikkelde. Vervolgens werd het generatie op generatie doorgegeven. Momenteel hebben Marja Schoemaker en Koop Reurink (vast haar kerel) het geheime recept in handen. Meesterbrouwer Jos Verlaak zag deze aparte kruisbestuiving tussen 'Hagel & Donder' en een mooie Quadruppel wel zitten.
Het werd een fraai palet aan herfstkleuren. De verhouding tussen de kruidenbitter en het bier is geweldig. 'Noaberwarmte' werd de naam tussen deze mooie samenwerking van twee heerlijke ouderwetse ambachten. Laat de stormen en lange winteravonden maar komen. Dit bier houdt je wel warm als je trouwens éénmaal de kurk er af heb weten te krijgen...Dat is nog een heel gevecht. 
9%. Ik dronk 'm zaterdagavond tijdens de Tribute en Even tot hier!
Jammer van Dua Lipa, zal Mouna ook van balen. Je moet dit unieke biertje eigenlijk samen drinken om zo het gevoel van heerlijk samenzijn te creëren. Had eerlijk gezegd na het verlies even geen behoefte aan de buurman, eerder aan een verre vriend. 
Ach ja, zette na de tijd mijn eigen Top2000 maar op. De samenvattingen van het voetbal geloofde ik wel. De fles was nog niet leeg, zonde om nu al naar boven te gaan. De bodem kwam wel langzaam in zicht! Kallum an, van genieten hè. Ik genoot volop van deze Qaudruppel en de muziek. Me, Myself and I, komt niemand tussen op zo'n moment. 
Elvis komt voor het eerst in 26 jaar langs in mijn lijstje. Anders krijg je scheve gezichten hè. Raken ze boven ernstig in de war want mien Pa heeft natuurlijk met zijn Pink Floyd - Wisy You Were Here- al ruim twintig jaar een plekkie in mijn lijst. Als ik het nummer hoor, moet ik altijd even aan die oude grijze denken. Mooie kerel. 
Net als mien Moe, dat was weer een mooie vrouw. Uniek, net als die Quadruppel. Mien Moe had geen tonen van Hagel & Donder in haar doen en laten. Neuh, ze schikte alles zo'n beetje in de minne. 
Mien Moe had niet zoveel met muziek, dat zal ik dan wel weer van mien Pa hebben. Zoals Bram het voetballen niet met de paplepel kreeg ingegoten van zijn Pa Jan H. Wat ik oe brom. Maar dat terzijde.
Moe kon je gek krijgen met kerkmuziek en allerlei psalmen. Ze kon ook wel mooi zingen. Ze hield gelukkig wel toon haar zoon niet.
Ze zong mee met de kerktelefoon, liedboek in de handen, dan ging ik vaak koffie zetten. Soort van zingen voor de kerk uit....koffie kloar, preek ook?
Maar toen Moe uit de tied was kommen hadden mijn broers het meteen over een nummer van Elvis Presley die Elvis altijd zong tijdens zijn dienstplicht in Duitsland. Hij was daar destijds als Amerikaan gelegerd. 
Wooden Heart. Bewerking van een oud Duits liedje uut de vorige eeuw. Elvis zong ook een stukkie in het Duits en dat kon mien Moe (volgens overlevering) weer woord voor woord meezingen.
Tja, ze woonde altied vlak bij de grens hè. Dan pik je zo'n vreemde taal wel op.
Muss i denn, muss i denn. Zum Stadtele hinaus, Stadtele hinaus. Und du, mein Schatz, bleibst hier? 
Ik heb altijd gedacht dat In The Ghetto van diezelfde Elvis de favoriet van Moe was. Ach, ik zie het wel eens vaker verkeerd. Tijd voor een nieuwe bril? Heb net weer post van Hans gehad, Anders ga ik er deze kerstvakantie maar even naar toe. Meten is weten hè.
Mijn top2000 lijstje zit vol met nostalgie. Mooie herinneringen ook. Die maak je meestal samen met anderen. Brown Eyed Girl heeft het weer niet gehaald. 
Blijft een fantastisch nummer van Van Morrison maar ik maak er geen potje van. Zo'n lijstje is serieuze shit voor mij. Het moet allemaal precies goed vallen.
Ik wil muziek in mijn lijst waar ik iets bij voel, een soort van momentopname. Alhoewel ik ook tig  fantastische nummers weer ben vergeten. Ik denk er niet meer zo lang over na. Eerder ging ik niet over 1 nacht ijs. 
Ging nu zitten en tikte de eerste 35 nummers die in mij opkwamen. Even controleren en stemmen maar....
Ach, zekers twintig nummers heb ik al jaren in het lijstje staan. Ben niet zo van verandering. 
Wil liever alles bij het oude houden. Dat ging toch goed? Wees eens blij met wat je heb, tel je zegeningen of weet ik veel....Ik lul hier 's morgens ook maar een eind de ruimte in. 
Heb alle tied vandage, pas om twee uur moet ik voorkomen. Vrijspraak?
Kreeg van Spotify ook de samenvatting door en naar welke artiest ik dit jaar het meeste heb geluisterd. Goh, wat een verrassing. Het was natuurlijk de troubadour uut Drenthe, Daniël Lohues. 
In mijn top vijf dit keer geen Roxy Dekker. Dat werkt wel, zo'n eigen account voor mijn dochter!
Zit je heerlijk muziek te luisteren komt ineens die Satisfyer langs of Huisfeestje...
We gaan langzaam naar de kortste dag om na oud- en nieuw weer van het donker naar het licht te fietsen.
Dan is Noaberwarmte of liefde van je vrienden of misschien jouw toekomstige ex in deze donkere dagen wel prettig. Keer een liefdevolle knuffel of zo'n gemeende hand om je schouders! 
Zal van de week nog zo'n flesje ophalen, speciale editie hè, die kunt ook snel dus opgeraken...
Dat mut nie. Ik had nog nooit gehoord van het drankje 'Hagel en Donder', ik mis wel eens vaker wat.
Soms een afslag en nog vaker de hele rotonde en moet ik via een zijweggetje de weg weer terugvinden.
Kijken of Wooden Heart in de Top2000 beland. Het liedje stond er voor het laatst in het jaar 2013 in. 
Heb ook, op verzoek, het allermooiste nummer van The Heinoos erin gezet. Lieve Lieveling. 
Een mooie bewerking van Sister Golden Hair van America. Kieken of het ons hier lukt om zo'n nummer er in te krijgen net als Tage wie Diese van de Duitse punkband Die Toten Hose. Geweldige muziek.
Maar ik weet niet of dat aanslaat in Hilversum? Heb vaak het idee dat ze denken dat de wereld na de Iessel wel zo'n beetje ophoudt. Heb tevens het idee dat het lijstje ook wel lichtelijk wordt gemanipuleerd.
U bent er niet bij hè, de basis van elk geloof en de hoofdpiet is weer terug in Madrid.
Mouna geloofde het tot nu toe altijd wel, zag dit jaar wel enige twijfel maar ze hield zich groot....
Leugentje om bestwil, alles voor de kadootjes, blijkbaar. Ze zijn weer mooi verwend door de Goedheiligman. 
Aan alles komt een eind! Ook aan dit verhaaltje. Had vandaag niet veel om het lijf. 
Ben ook al halverwege de douche. Die heeft sinds Kor Hoebe een hele andere betekenis gekregen...
Je moet blijven dromen want soms komen dromen uit....Hij mag weer hè.
Jongens, was het leven maar de voetbalkantine op zaterdagmiddag. Allemaal in het bezit van zo'n roodzwart (houten) hart. De wereld, vind ik, ziet er zaterdags altijd een beetje rooskleuriger uit. 
Zodra je de deur van de kantine achter je dicht slaat dan weet je...langzaam loop ik weer de realiteit in totdat het over zeven dagen weer zaterdag is en dat vele zaterdagen in reprise.
Noaberwarmte. Het mag bij ons op de tap. Lekker dicht tegen elkaar aan kruipen de komende tied. Ontkurken die handel.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....