zondag 17 februari 2019

GezondHeid!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Sometimes, All I need is the air that I breathe. And to love you. 
All I need is the air that I breathe. Yes to love you. All I need is the air that I breathe,'
Uut 'The Air That I Breathe' van the Hollies

Droom meestal mijn dromen van één en dezelfde mooie en bijzondere vrouw.
Hoe ze zachtjes heupwiegend met haar billetjes schud, steevast verschijnt er dan een glimlach rondom mijn mond van hier tot Tokio. Het gebeurt natuurlijk allemaal in mijn onderbewustzijn, in mijn Michael Stipe slaap van de heren van REM zeg maar. Kunnen ook The Romantics zijn met Talking in my Sleep, of the Big Sleep van de simpele zielen. Van die dingen duzz.
Het tentenkamp wordt tevens meteen geslagen in de springbox, het Dekbed Open in al haar opgetrokken schoonheid!
Maar vannacht had ik een andere godin bij de kop. Hygieia, de godin van de gezondheid. Dochter van Asklepios (God van de geneeskunde en genezing) en Epione (de Godin van de pijnverzachting). Door sommige mensen die er verstand van schijnen te hebben wordt ze gezien als de personificatie van de gezondheid, properheid en hygiëne. Eerder, toen de Romeinen er nog toe deden, werd Hygieia vereeneenzelvigd met andere Romeinse Godinnen als Salus (heil) en Valetudo (ook van de gezonde leer).
Charlie's Angels maar dan volslagen anders....Als u begrijpt wat ik misschien bedoel!
Maar Hygieia heeft geen zachte billetjes, die van haar zijn van steen. Behoorlijk hard. Althans dat denk ik, ik weet alleen hoe haar gezicht er uit ziet. Zag haar laatst op een sokkel staan met alleen haar hoofd, de rest van haar lichaam moet je er maar bij fantaseren.
Gezondheid!
Gezondheid is een toestand van algeheel welbevinden waarin er geen sprake (meer) is van lichamelijk letsel of ziekte. Een volledig lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn met daarbij de afwezigheid van ziekte of andere lichamelijke gebreken.
Het moet wel de huidige situatie zijn waarin mien grote moat Bert zich ondertussen heerlijk zit onder te dompelen. In een warm bruisend bad van Gezondheid! Het schuim van zijn mooie vrouw ziet afglijden als ware het dat Ina in de reclame van Bros ligt te acteren.....Afgelopen week nam hij namelijk de laatste vier zware pillen die hoorde bij zijn maandenlange Chemokuur. Bert schijnt genezen te zijn verklaard. Mien godin Hygieia sloeg een succesvol pact met een andere God, wat ik oe brom! De hemel keerde terug op aarde!
Amper zes maanden geleden sloeg het nieuws van Bert in als een bom. Meneer K. kwam op bezoek en was niet van plan om weer te verkassen. Hij wilde zich voor altijd nestelen aan 't Kanaal in Banthum. Die klotenziekte had het gedurfd mien moat uit te kiezen om vervolgens zijn gigantische kloten-tentakels genadeloos in het lichaam van Bert te projecteren. Maar Bert en Ina zaten niet bij de pakken neer.....Neuh!
Ze hadden het volle vertrouwen en geloof in een goede afloop en zie hier....Nu lijkt het erop dat Bert weer schoon aan de haak is. Het appie en filmpje wat ze stuurde in ons Etentje App deed mij veel. De altijd zo nuchtere Bert pinkte zelfs een traantje weg. Voor zes maanden terug waren wij absoluut not Amused en gisteren zaten ze als de Koning en de Koningin te rijk deze periode culinair af te sluiten bij Amused!
Mooi Man, One down nog eentje te gaan in onze vrienden- en kennissenkring. Want Linda staat aan de vooravond voor haar grote avontuur in India. Vannacht richtte ik mij tevens tot mijn godin Hygieia, het voelde absoluut niet als vreemdgaan. Want San lag naast mij...en ik kende Hygieia nu al een poosje. By the way, alles voor het goede doel!
Binnenkort gaat de lieve vriendin van San terug waar ze ooit tot leven kwam om daar een nieuw leven op te halen. Hopend dat haar stamceltherapie het gewenste effect en resultaat zal hebben wat haar slopende ziekte MS (Multiple Sclerose) zal stoppen. Het geld is bijna binnen (75.000 euro), de tickets zijn reeds geboekt en Linda is al bezig met de voorbereidingen. Wauw, wat is zij sterk. Ze meet amper anderhalf meter maar ik vind haar een echte Reus, een absolute Grootheid. Goliath, maar dan in de goede zin van het woord. Voor enkele weken terug was daar het slotbenefiet middels een foute bingo. In Taveerne Tivoli in Raalte van haar lieve en goede vriendin Eva waren ruim honderd vrienden, familie, kennissen etc. aanwezig om nog even flink met de geldbuidel te zwaaien. Alleen maar respect kun je krijgen voor iemand die zo lang op een kruispunt heeft gestaan. Maar Linda wil Leven. Ze wil nog niet gaan hemelen en verdomme dat mag zij ook nog niet!
Linda gaat naar India en ik bad vannacht tot mijn godin Hygieia, nou ja ik smeekte haar bijna om weer een pact te sluiten. Maakt mij niet uit met wie, het mag met Boedhha, het mag met Allah of weer met God zijn (het werkte met moatie Bert) als het maar soelaas biedt. Maar Linda wil ik heel graag over enkele maanden weer terug zien in haar geliefde Zwolle. Ik wil heel graag zien dat mijn San haar vriendin weer liefdevol kan omhelzen. Dat MS een halt is toegeroepen, niet verdwenen maar wel kilometers op de achtergrond geparkeerd. En daar blijven nu, voor altijd en eeuwig!
Zo droom ik mooie dromen. Soms droom ik van de vlam in de pijp en scheurend over de Brennerpass.
Zo heb je zelf een scheur in mijn eigen Brennerpass. Mijn fysieke en geestelijke ongemakken in een notedop. De laatste weken waren kloten maar ze staan in schril contrast wat Bert inmiddels achter de kiezen heeft en wat Linda nog voor de kiezen krijgt.
Het zal niet makkelijk worden. Maar weet dat wij, San ook en velen met ons, elke avond op zijn of haar eigen manier zal bidden tot een hogere macht. Alle beetjes helpen. Gezondheid is een groot goed!
Een gegeven waar je niet altijd een paard van krijgt toebedeeld, het wordt zekers geen nachtmerrie. Linda mag straks ook weer mooie dromen dromen. Misschien wel van haar prins op het witte paard. Bert mag ook weer dromen, hij heeft zijn prinses al binnen en als Linda straks weer Linda 2.0 is komt alles goed.
Keep the Faith, heb er vertrouwen in. Ik zal op mijn manier, wij zullen op onze manier voor je duimen.
Met een beetje hulp van boven en van mien lieve Godin Hygieia.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....




zondag 3 februari 2019

Wijsheid & Winters!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Hello darkness, my old friend. I've come to talk with you again. Because a vision softly creeping. Left its seeds while I was sleeping. And the vision that was planted in my brain. Still remains. Within the sound of silence. And in the naked light I saw. Ten thousand people, maybe more. People talking without speaking. People hearing without listening. People writing songs that voices never share. No one dared. Disturb the sound of silence.'
Uut 'The Sound of Silence' van Simon and Garfunkel

'Wisdom Comes With Winters'
Daar stond ik 's avonds dan. 11 verdiepingen hoog in een zwak verlichte hotelkamer. De Houten Toekan weerspiegelde op de met wit sneeuw bedekte aarde. De lucht was vooral donker en grijs. De tegenstellingen werden alleen maar groter, de discussies onoverzichtelijker. Vreemd dat ik het nu pas weet, dacht ik nog. Dat stilte in mijn hersens vreet.
Was net ontsnapt aan een kakofonie vol geluid en was eigenhandig via mijn hoteldeur beland in de stilte van het geluid.
Verderop werd er nog een open deur ingetrapt en ik hoorde een lift open en dicht gaan en weet niet of er mensen in- of uitstapten.
Soms heb ik dat, kan ik eindeloos en minuten lang staren. Staren naar niets, naar lichten van felle autolampen die stapvoets remmende achterlichten passeren. Ik had de laatste paar weken weinig inspiratie en derhalve weinig zin om wat te schrijven laat staan een bloggie te noteren. Niet lekker in mijn vel, slecht te pas. Zowel lichamelijk alsmede de bovenkamer niet op orde. Teveel zaken die anders liepen dan wij allemaal van te voren hadden gedacht en misschien wel hadden bedacht. Niet alles wat je uitdoktert krijgt de zalvende handen van de nachtzuster mee.
Soms het gevoel hebben dat je tussen twee vuren zit. Van die dingen duzz
Onbewust werd ik weer getrokken naar de tekst boven het grote bed in hotelkamer nummer 1102.
'Wisdom Comes With Winters', een uitspraak van Oscar Wilde. Dat wist ik en stond er anders ook keurig tussen aanhalingstekens vermeld mocht je het niet weten. Je moet je op een Van der Valk kamer geen dingen gaan afvragen die je later misschien kunnen gaan bezighouden. Een Oscar krijg je er toch niet voor!
Zou deze in 1900 overleden Ierse schrijver, dichter en estheet weten dat zijn teksten hangen in een hotel in Houten, anno 2019? Waar Heel Holland Bakt 2017 winnaar Hans Spitsbaard zijn wieg had staan. Houten wat gelegen is tussen de rijkswegen A27, A12 en rivier de Lek.
Komt wijsheid met de jaren? Ik vroeg het mij hardop af terwijl ik het dopje van het flesje Spa Blauw schroefde, ik had inmiddels genoeg van het andere brouwwater gehad. Ik hoef niet alles te weten, hoef niet van volslagen onbekenden hun hele doopcel te horen. Spraakwater, die sok aan de deur kreeg zo een hele andere betekenis voor mij. Echt geen geitenwollensok type, integendeel. Mijn mooi gebakken entrecote liet ik pardoes staan. Zoals al eerder gezegd, niet helemaal fijn in orde, maar mijn eetlust werd tevens geremd door de kakofonie aan geluid en of ik het wel goed had verstaan. Soms wou ik dat ik een beetje meer doof was, dat ik de klok wel hoorde maar niet de klepel. Wijsheid komt misschien wel met de jaren, maar niet iedereen heeft genoeg winters in zijn of haar reisbagage, reizen niet door alle vier jaargetijden. Slaan er soms voor het gemak tientallen over. Ik heb 47 winters in mijn koffer, maakt mij dat wijs? Zeg het maar....
Een avond later zat ik lekker rustig in het pluche van theater de Voorveghter.
The Simon & Garfunkel Story. Wauw, heerlijke folkmuziek, gewoon op een donderdagavond. Blijkbaar was ik er aan toe. Eventjes geen gezeur aan  mijn hoofd, geen kakofonie aan geluid. Alleen een paar lui die de grote plas waren overgestoken om twee maanden in Nederland op te treden.
Art leek wel op Art en Simon had veel weg van Simon. Tuurlijk waren het niet de echte Paul Simon en Art Garfunkel maar ze deden een fraaie poging. De muziek was in ieder geval fijn om naar te luisteren. Ze begonnen met The Sound of Silence en eindigen met The Boxer. Daar tusssen in veel pareltjes....
Maar the Sound of Silence bleef rondkuieren in mijn hoofd. Simon had eens uitgelegd waar het nummer over ging. Het onvermogen van mensen om te communiceren. Niet alleen op intellectueel niveau maar ook op emotioneel gebied. Niet bij machte om andere mensen te raken, niet bij machte om anderen liefhebben. The Sound of Silence is een lied over het onvermogen om te communiceren....
Dacht nog, zit en zat er middenin. Iedereen zit tegenwoordig maar op zijn telefoon te kijken, op zijn of haar manier wel aan het praten maar niemand spreekt meer met de persoon tegenover hem of haar. Hoort wel de muziek uit zijn of haar oortjes maar luistert niet naar diegene naast hem (ik momenteel duzz, haha)
Moest nogmaals denken aan voorbije weken. Heb veel geluid gehoord, veel van hetzelfde. Zes dagen on the Road en praten met veel mensen passeert naast veel zin ook veel onzin van het leven de spreekwoordelijke revue.
Merkte op mijn hotelkamer en gezeteld in de pluche van het theater dat stilte aan mijn hersens vreet.
Wordt vaak tot stilte gemaand terwijl ik ze even later zelf hoor schreeuwen. Mensen blijven soms maar praten en schijnen altijd een weerwoord te moeten hebben. Ik stop dan met communiceren terwijl ze soms later bijna eisen dat ik mijn bek weer opentrek. Ik geef toe, ben geen grote communicator maar wat ik zeg snijdt toch wel hout?
Soms heb ik het idee dat praten zonder woorden toch veel meer zegt.
The sound of silence duzz. Paul Simon schreef het nadat Kennedy werd doodgeschoten in Dallas.
Vele covers werden er van opgenomen maar de mooiste was die wel van metalband Disturbed uit 2015/2016. Dat nummer komt binnen. Zelfs Paul Simon was erg van deze versie onder de indruk. Een Metalband, normaal gesproken een kakofonie aan geluid, die het nummer terugbracht naar de pure eenvoud. Ik heb het nummer nu opstaan. Ik hoor wel het nummer maar niet de andere geluiden om mij heen. Sta in gedachten weer 11 hoog uitkijkend over een grijs en donker Houten. Sokken nog aan de voeten, geen geitenwollen maar gewoon Happy Socks. Denkend over het (on)vermogen van mijzelf en mijmerend over hetzelfde (on)vermogen van anderen.
'Wisdom Comes With Winters' - Een avondje slapen in een Van Der Valk Hotel zet je aan het denken, slapen ho maar....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....



zondag 13 januari 2019

Koude Rillingen....!!!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Wo sind diese Tage. An denen wir glaubten. Wir hätten nichts zu verlieren, Wir machen alte Kisten auf. Holen unsere Geschichten raus. Ein grosser, staubiger Haufen Altpapier. Wir hören Musik von früher. Schauen uns verblasste Fotos an. Erinnern uns, was mal gewesen war. Und immer wieder Sind es dieselben Lieder. Die sich anfühlen Als würde die Zeit stillstehen. Denn es geht nie vorüuber, Dieses alte Fieber. Das immer dann hochkommt Wenn wir zusammen sind.'
Uut 'Altes Fieber' van Die Toten Hosen

De beste wensen. Ik wens jullie nog een gelukkig maar vooral gezond 2019 toe!
Tevens bedankt voor alle felicitaties aan mijn adres voor het feit dat ik onlangs, 1 januari jongstleden, mocht verjaren. 47 jaar oud, voor de 46e keer in successie werd dit geconsumeerd met de befaamde uiensoep met spekkies en strooikaas en zo....
Leefde van de week een beetje in een ondergrondse tunnel. Was inpanding op de jaarlijkse PSI-Messe in Düsseldorf. Kreeg derhalve weinig mee van het wereldnieuws om mij heen uut Nederland. De TV in Hotel Auszeit bracht mij alleen maar legio Duitse zenders, bovendien was ik niet fit dus lag ik er 's avonds na een lange beursdag lekker vroeg in. Op het ARD, ZDF, Pro Sieben, RTL, WDR, Sat. Eins und so weiter, und so weiter werd er natuurlijk met geen woord gerept over bijvoorbeeld de Nashville verklaring of over het feit dat onze Minister-President persoonlijk de raddraaiers- en oproerkraaiers in elkaar wilden slaan.
Misplaatste spierballentaal, volgens mij komen er weer verkiezingen aan. Ruikt deze en gene onraad in de tent en gaat de grootste regeringspartij ineens sjorren aan het reeds gesloten klimaataccoord. Gemaakte afspraken worden schaamteloos getreden met grote zevenmijlslaarzen en zo komt ondermeer de VVD wel meer verkiezingsbeloftes niet na. Ach, niets is een politieke partij vreemd. Steeds weer hetzelfde liedje, weer dezelfde griep die de kop opsteekt als de bevolking in Nederland denkt weer enige invloed te kunnen uitoefenen op de achterkamertjespolitiek in leugenachtig Den Haag. De één heeft nog een grotere neus dan de andere. Pinokkio zou er langzamerhand stinkend jaloers op worden.....
Dat nieuws miste ik eigenlijk niet, ben al jaren geleden gestopt met het volgen van de politieke beslommeringen. Ze zoeken het maar uit...
Belandde vrijdagavond in een documentaire van Louis Theroux van de VPRO. Al zappend zagen wij dat er niet veel op de Nederlandse buis was te vinden. Zenders zat, wat dat betreft deden wij niet veel onder voor onze Oosterburen. Mocht al vele documentaires zien van deze Theroux. Die van vrijdagavond kende ik nog niet. Ik hou wel van zijn benadering. Lekker rauw en meestal op het en soms over het randje. Hij was terug bij de Westboro Baptist Church (WBC) in Amerika. Daar was hij tevens geweest in 2007 en deze aflevering stamde uit 2011. Hij was benieuwd hoe het nu verging met deze Most Hated Family of America.
Ik schrok, wij schrokken hoe deze kerk (sekte) omging met het woord van God. Hoe zij het evangelie denken te moeten verkondigen. Werd er bang van.
De WBC is een controversieel Amerikaanse kerkgenootschap in Topeka (Kansas). De WBC werd opgericht in 1955 door Fred Phelps. Deze 'gelovigen' komen vooral in het nieuws omdat men de gewoonte heeft om na rampen, ongelukken, moorden of aanslagen demonstraties te houden bij begrafenissen van slachtoffers, waarin het overlijden van de betrokkene wordt bejubeld. De teller staat ondertussen op meer dan 60.000 (!) van deze demonstraties. Zo vinden ze homoseksualiteit een uiterste vorm van belediging van God. Via bijbelteksten proberen ze dit te boekstaven. Nederland is ook doomed omdat wij homohuwelijken toestaan. Wij kunnen elk moment de wraak van God verwachten. God Hates Fags, ze haten joden en ze haten rooms-katholieken. Ze denken bijvoorbeeld dat Anders Breivik door God is gezonden om Noorwegen te straffen voor het feit dat het land homohuwelijken en adopties door homokoppels toestaat. Bloedige aanslagen op scholen in Amerika vinden ze van hetzelfde laken een pak.
Gelukkig stapten de laatste jaren vele mensen uit de kerk en kregen hun common sense terug. Theroux volgde enkele van deze afvalligen, maar de documentaire maakte grote indruk op ons. Dat er mensen zo kunnen leven en denken....Beangstigd, anno 2019! Dit is geen leven en laten leven meer...Hoe kinderen van amper zes jaar oud werden geïndoctrineerd door hun ouders, hoe ze praatten over homo's en joden. Niet te filmen....
Maar de Nashville verklaring van deze week leerde ons dat er in het nuchtere Nederland ook tal van die godsdienstfanatici rondhuppelen. Tuurlijk weet ik wel waar ondermeer de SGP voor staat. Helemaal prima, maar als je zo deze week met harde feiten op je verkouden neus wordt gedrukt ga je toch twijfelen. Het boezemt mij angst in. De zogenaamde bible belts lijken steeds groter te worden, wat er zondag vanaf die kansels wordt gepredikt lusten de honden geen brood meer van. Jezus zei ooit toch, laat alle kinderen tot mij komen. Iedereen is welkom. Althans zo heb ik het altijd ervaren. Of je dom of slim was, knap of lelijk, oud of jong, homo of lekker achter de wijfjes aan, iedereen was welkom. Als je anders bleek te zijn vonden ze niet erg, we waren allemaal kinderen van dezelfde God! Zelfs toen ik een afvallige werd, bleef ik nog steeds de liefde voelen van mijn familie en zo. Ben gedoopt en wat ik ook doe, ik blijf welkom bij Jezus. Al geloof ik al lang niet meer in de bijbel....Toch kijk ik met een warm gevoel terug op de tijd dat ik nog wel in de kerk en op de zondagsschool was te vinden.
Maar de Nashville verklaring gooit ons lichtjaren terug in de tijd. Zeker als ik zo'n documentaire zie van Theroux afgelopen vrijdagavond en nu ik zo de laatste dagen een beetje aan het googlen ben geweest.
Dan heb ik respect voor bijvoorbeeld Gert-Jan Segers, voorman van de Christenunie die gelukkig de verklaring niet had ondertekend. Hij is van mening dat het gesprek over geloof en homoseksualiteit niet is gediend met deze verklaring. Niet iedereen van zijn achterban zal blij zijn met de woorden van Segers.
Echt niet! Hij steekt zijn nek uit om de discussie verder op gang te helpen en te houden. Hulde! Hij zegt: Jezus' eerste boodschap voor deze wereld is niet een lijst met do's en don'ts, maar een hartelijke uitnodiging die duidelijk maakt dat iedereen welkom is bij Hem. Hij hoopt, ondanks wie je ook bent, dat de christenen in deze samenleving niet allereerst met een opgeheven vinger laten zien, maar vooral een luisterend oor en een helpende hand laat zien.
Ach ja, mensen kunnen het zo mooi verpesten voor de rest. We nemen ondertussen afscheid van de toekomst. Alles wordt extremer.....Terug naar af.
Vind het stuitend om te lezen op Facebook dat een jonge vader zich genoodzaakt voelt om zich te moeten verdedigen voor zijn daden aan de Goegemeente! Wie zijn wij om over hem te oordelen? Iedereen is toch welkom, natuurlijk zal hij alles niet goed hebben gedaan maar wij wel dan.....?
Het getuigt niet echt van Naastenliefde....Achterklap, roddelen tot je een ons weegt maar vervolgens hem niet vragen hoe het nu echt met hem gaat. Elk verhaal heeft toch meerdere kanten.
Ach, soms is een paar dagen weg zijn van het dagelijkse nieuws helemaal niet erg!
Ik kreeg er koude rillingen van en dat kwam niet alleen door de griep die de kop opstak.
Altijd weer hetzelfde liedje.
Fijne zondag! Joah, mag wel zo......

zondag 23 december 2018

Wildthout, Edwin Evers Dank Oe Wel!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ik roek 't a, ik veul 't a. Kan 't zowat preuvn in miene moond. Ik bin al oawer de Iessel hen. Kom temet op oale groond. En ik zing veur oe, al heur ie mie nie. Ik zing oe zachies toe, dan bin iej bie mie. Ik rie noe rap verdan, op hoes op an veur Kesmis. 't water löp mie in de moond. Bin oawer de Iessel, temet op oale grond. K zing veur oe, al heur ie mie nie. Zing oe zachies toe. Ik roek't a wa: rollade en ragout.Op hoes op an veur Kesmis'
Uut 'Op Hoes op an veur Kesmis' van Enorm

Daniël Lohues zei het gisteren mooi in zijn wekelijkse column in het Dagblad van het Noorden.
Kerstmis'18.
Dat hij vroeger heilig geloofde in de geboorte van Jezus en zo, dat Hij de verlosser was. Mirre, wierook en goud. De karke vol en dat alle dorpsgenoten uut volle borst meezongen. Soms klonk het net of iedereen het meende. Later geloofde Lohues het allemaal niet meer zo. Dat die openbaring wel een teleurstelling op zich was. Dat het zo mooi zou zijn om het vandaag de dag het nog net zo te ervaren als toen. Niet gestoord door de harde werkelijkheid. Toch gelooft de troubadour uut Erica nog wel in Kerstmis. Je kunt het vieren, dus bestaat het. Hij slaat de Spieker op de juiste Jozef. Het wonder van Kerstmis bestaat gewoon, een eenzaam persoon zich iets minder eenzaam laten voelen. Vergeving en de warme mantel van de liefde bij de hand.
Want soms lijkt het wel alsof de wereld in - en inslecht is. Maar net als Lohues blijf ik ook zeker weten dat dat niet zo is. Er zijn nog altijd meer goeie dan slechte mensen. Ie hebt geliek Daniël, laten wij dat feit maar vieren dit jaar en volgend joar. Zalig Kerstfeest, ie ok doar op Erica. Het giet oe goed! Joah, mag wel zo...
Gisteren genoten in het meervoudige kwadraat. Wat heb ik toch een fantastische vrouw. Had ik jullie dat al eens verteld....? Dat is wel de mooiste uitkomst van mien zelfbedachte rekensom. Onderaan de streep was het weer een opmerkelijk jaar die wij met zijn tweeën bijzonder culinair afsloten. In een andere krant, De Stentor wel te verstaan, werden ze ergens vorig jaar als meer dan uitstekend beoordeeld.
Het water liep mij destijds met deze fijne recensie al in de mond. Gisteravond pakten wij de koe bij de horens.
Door allerlei perikelen was het er nog niet eerder van gekomen. Teveel bezoeken in teveel ziekenhuizen, verhuistoestanden, nieuwbouwplannen, drukke agenda's, te druk met dingen waarbij de leukere zaken van het leven er soms letterlijk bij inschoten. Maar nu wij sinds een dikke maand tijdelijk gesetteld zijn in Mariënberg bij Moe, de kunst van het overheerlijke fysiek lichamelijk samen zijn voor doven- en slechthorenden langzaam onder de knie beginnen te krijgen, als je begrijpt wat ik misschien bedoel was een avondje samen uit onze eerste doelstelling. Een missie die slaagde....
Charme Hotel Wildthout Hotel en Restaurant duzz. Een keuze die ons geen windeieren zou gaan leggen.
Wauw, wat kwamen daar mooie uitmuntende smaken bijéén op onze bordjes. Investeren in de keukenbrigade loont. Chefkok Dylan van Echten leerde het vak in de Bokkepruik bij Jaap Istha. Zijn sous-chef roerde ondermeer in de potten en pannen bij de Librije in Zwolle waar ook onze vriendelijke gastheer Eelco Snellink twaalf jaar lang werkte. Gewoon uut Slagharen hè, hij kende natuurlijk vorst John. Wie niet? De bediening was top! Het liep als een trein, ze arriveerden steeds op tijd maar nooit te vroeg. Een geoliëde machine, je voelde je er meteen thuis. Niet de geijkte zinnetjes. Lekker losjes maar ook weer stijlvol.
Mooie verhalen bij de passende wijnen uit ondermeer Italië, Frankrijk en Chili. Ze schonken niet met de knip op de hand, neuh het mocht wat kosten. We begonnen met een amuse van zuurkool. Mmmmm.
Hierna passeerden coquilles, hollandse garnaaltjes, bospaddenstoelensoep, kabeljauw met kreeftensaus, wildzwijn in combi met hertenragout, melkchocoladebavarois en ijs de revue. Met allerlei frutsels en verschillende bereidingen.....Oh, Oh.....Water loopt mij weer in de mond. De helft van al het lekkers ben ik ondertussen vergeten. Want lekker was het. San bleef maar mooi en halverwege de avond had ik blauwe plekken van het knijpen. Het is echt waar, ze is gewoon de mijne. De uren vlogen in sneltreinvaart voorbij. Geen moment vielen onze gesprekken stil, niet gestoord door Moos of Mouna, we konden onze verhalen eens afmaken. Mijmeren over nieuwe plannen, het huis wat ergens achterin 2019 af zal zijn. Koffie van Hesselink, Tia Maria voor San en ik logenstrafte compleet de woorden van mijn Uroloog met een Grand Marnier. Plassen ging 's nachts nog als een malle. Lekker puh! Wildthout is een absolute aanrader.....
Het werd steeds vroeger laat. De trein bracht ons thuus en het afwateren bij Erik aan de bar was een leuke afsluiter. Vroeger kwam langs, ook kerst van eerder. Soms leek het wel of ik 21 jaar terug in de tijd ging.
In de tijd dat Edwin Evers begon aan zijn ochtendshow bij 3FM, rond '98 dat ik bij het stoplicht in Oldenzaal veel mensen om dezelfde grappen zag lachen in auto's. Wat een kerel en wat kunnen wij trots zijn dat hij al die jaren gewoon Edwin Evers is gebleven. Ik ben maar een vage kennis. Hij sprak mooie woorden. Dat zijn moeder elke morgen om zes uur de radio of tv aanzette om te horen of te zien of haar zoon wel veilig in Hilversum was aangekomen. Prachtig toch! Dat hij nu wel wil genieten van het uitzicht, auto aan de kant en mooi dom uitkieken. Bijna de hele vrijdag de uitzending gevolgd. Zelfs het eerste uur van onze kerstborrel mocht Edwin Evers vollullen. Evers is als de Kerst van Lohues eerder. De wereld is niet in- en inslecht. Evers bracht 's morgen een lach op je gezicht. Afgelopen vrijdag kwam daar een traan bij.
Peter Heerschop die wel vaker de wereld een optater gaf gaf  mij het laatste zetje. Hij schudde aan de boom en niet altijd vielen de rijpe appels er bij bosjes neer. Evers keert terug naar zijn kerst van eerder. Wij sluiten hier het jaar af in gepaste vrijheid. Zet de Counting Crows maar op, ook zo'n traditie geworden. A Long December en elk jaar geloof ik dat het volgende jaar beter wordt dan het jaar daarvoor. Bij mij wordt iedere jaar Jezus geboren, Moos denkt dat hij de Koning is en waarom ook niet! De kerstgedachte ten voeten uit.
Volgens het kleine ventje ging hij gisteravond om één uur pas naar bed. Ach ja, de basis van elk geloof, je was er niet bij. Is Jezus 2018 jaar geleden geboren....? Bevlekte God Maria heel onbevangen....?
Sloeg Jozef wel op de juiste spiekers....? Kwamen de wijzen wel uit het Oosten of waren ze stomtoevallig all inclusive op vakantie in een luxe resort in downtown Bethlehem....?
In de kerstgedachte van Lohues is dat wel zo, de woorden die Evers 21 jaar lang predikte zijn inmiddels heilig verklaard.
Weet wel dat genieten niet alleen iets van vroeger is. Eten bij Wildthout bijvoorbeeld. Dat is iets van nu...!
Genieten op onze eigen vierkante meter. Samen ben je niet alleen......als ik vorig kerst wist wat wij allemaal weer voor de kiezen zouden krijgen dit jaar had ik dan vriendelijk bedankt voor de eer....???
Neuh, denk het niet. Zoals Lohues ook wel eens eerder verhaalde. Iedereen hef zien eigen kruus te dragen....als ie alle kruuzen op een bult zou gooien pakt iedereen toch wel weer zijn eigen er tussen uut...
Ikke wel....Weet niet wat het is. Geleuven doe ik al lange niet meer maar met Kerst kom ik toch altijd iets dichter bij de kern met rollade en ragout. Op Hoes Op an veur Kesmis....
Fijne feestdagen, tot volgend joar. Joah, mag wel zo....Bedankt Allemoal.





zondag 16 december 2018

Take An Aspirin!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Guess who just got back today? Them wild-eyed boys that had been away. Haven't changed, haven't much to say. But man, I still think them cats are great. They were asking if you were around. How you was, where you could be found. I told them you were living downtow. Driving all the old men crazy. The Boys Are Back in Town. The Boys Are Back in Town, The Boys Are Back in Town.....
You know the chick that used to dance a lot. Every night she'd be on the floor shaking what she'd got. Man when I tell you she was cool, she was red hot. I mean she was steaming.
Spread the world around. The Boys Are Back In Town.'
Uut 'The Boys Are Back In Town' van Thin Lizzy

Ik krijg soms behoorlijk hoofdpijn van deze wereld, vind steeds vaker steeds minder leuk worden.
Van allerlei zaken die anno 2018 schijnbaar niet meer mogen, niet meer kunnen. Van al die betutteling.
Je wordt zo langzamerhand verketterd, je beland ongevraagd op de brandstapel als je bijvoorbeeld een verkeerde grap maakt....
Zelfs Radio 10-dj Gerard Ekdom was notabene deze week mikpunt van regelrechte witlofliefhebbers incluis geitenwollensokken met heel weinig gevoel voor humor. De voormalige radio2-dj kreeg namelijk ontzettend veel kritiek op sociale media nadat hij in een filmpje voor zijn zender ter promotie van de Top 4000 de loftrompet had gestoken over enkele nummers waarin het woord 'love' veelvuldig voorkomt.
Als je Ekdom een beetje kent weet je dat hij is van de (flauwe) woordgrappen. Ik luister graag naar hem, hij brengt sjeu in Radioland met uitjes. In het gewraakte filmpje gooide hij bij elk nummer een stukje witlof op de grond om zo zijn woorden enige kracht bij te zetten. Aan het eind van het filmpje kiept hij de hele kist om en zegt hij dat alle kijkers de 'groenten' van Radio10 moet hebben.
Het was voer voor tig kinderachtige Mede-landers om hier genadeloos op los te gaan......Die hadden zeg maar weinig lof voor Ekdom's actie die werkelijk geen vlieg kwaad doet net als onze afscheidnemende Edwin Evers. Mannen van de gestampte pot, of mogen wij groenten ook niet meer stampen. Gaan ze dan 'auw' zeggen. Dat mag trouwens ook niet meer... geen vlieg kwaad doen of zo geil zijn als een beer, iemand blij maken met een dode mus, aan een dood paard trekken of de koe bij de horens vatten. Als het aan dierenorganisatie PETA ligt komt daar tevens een verbod op....???? Die halve garen vinden dat op deze wijze dierenmishandeling wordt verheerlijkt....Euh...?? Maar soms ben je gewoon zo geil als een beer, wat moet het dan zijn zo geil als....bosje rode siepels in Augustus....?? Bredero zei het ooit, het kan verkeren. Het wordt steeds drukker op die snelwegen. Volgens PETA komt er een positievere relatie tussen mensen en dieren als wij diervriendelijke spreekwoorden gaan gebruiken. Nou breekt werkelijk mijn klomp. Sorry, klomp, mag dat straks ook niet meer? Of zo blauw als een tientje?? Moet dat een 10 euro biljet worden....De betutteling in Nederland is niet meer te stoppen, het wordt er allemaal niet gezelliger op. Vele mensen slikken tegenwoordig vele woorden maar in. Bang om in een hoek gezet te worden.
We vechten ons op sociale media bijkans de tent uit omtrent non-issues, zaken die er allemaal niet meer tot doen. Roomser dan de Paus ooit zal zijn....
Krijg buikpijn met braakneigingen als ik kranten opensla, berichten lees op de sociale media of een serieus TV-programma kijk waar totale nitswitzen het hoogste woord voeren over onderwerpen die mij totaal niet interesseren maar wel het gesprek bij het koffieapparaat zijn de volgende morgen.
De hang naar eerder, naar vroeger knaagt steeds meer aan mijn hersenloze geweten. Terug naar de tijd van onbezorgheid en dat Zwarte Piet nog mocht, dat Jos Brink Sandra Reemer nog Kroepoekje kon en mocht noemen. Gisteren met weemoed gekeken naar het programma van Linda de Mol, Oh wat een jaar...
1988 was het jaar. Tuurlijk staat dat voor altijd in ons collectieve geheugen gegrift. We werden Europees Kampioen in Duitsland. Onze Yvonne haalde 3x goud op de Olympische Spelen, Goud hè. We zagen er qua kleding niet uit maar we waren wel gelukkig en konden alles nog zeggen. Als je iets te grote mond had kreeg je een stomp voor je kanis en hield je je enkele weken weer gedeisd in Flash of Celebration waar destijds een blonde Edwin Evers de ene knijterd van een hit na de andere de bezwangerde dansvloer opstiefelde.
Ik had het vrijdagavond op de Markt in Hardenberg. Ik werd bijzonder Blij van Take an Aspirin. Een band die eind jaren tachtig spontaan werd opgericht om de LSD van de Havo (Jan van Arkel) op te vrolijken. LSD staat niet voor één of andere vage drug maar voor de Laatste School Dag. Ik zat een trapje lager, namelijk op de Mavo, beetje slim te wezen in het kwadraat. Wij hadden Richard Lenters en zijn schoolmaat die op de gitaar Let It Be van The Beatles tokkelden. Zeg maar het baas boven baas principe. Aan de Burgemeester Schuitestraat werd Take an Aspirin opgericht. Een Aspirine heb ik vandaag  de dag wel vaker nodig, ik ga meestal voor het zwaardere spul, Paracetamol 500 mg, gewoon meteen twee in de mik.
Maar eind jaren tachtig, begin van de negentiger jaren werd Take an Aspirin een behoorlijk populair bandje.
Ze traden overal op, de Kameraderie bijvoorbeeld en vaak bij Den Herdenbergher.....
Na bijna 25 jaar waren ze terug. The Boys waren Back in Town en het was genieten op de vierkante meter!
Een bijzondere reünie tijdens de drukbezochte Midnight Walk in Hardenberg. Nog één keer trokken de acht heren spreekwoordelijk de muzikale gashendel vol open. De hang naar vroeger was er meteen. De bakvissen van weleer ook. Schitterend. Ik zag vele bekende gezichten, hier liep links en rechts uitgaanspubliek rond die nu met kinderen en al kwamen kijken naar Neem een Aspirine.
Gerrit Kampman trommelde de oude muzikanten op, de rest van de band was meteen enthousiast. Geweldig om te zien. Dochters die vol trots hun papa filmden met de allernieuwste smartphone. Mama die de dansschoenen aanhad en spontaan weer helemaal verliefd werd op haar kerel die vervolgens zijn vingers liet dansen over de zwartwitte toetsen in zijn wit gestreken sporthemd.....Heerlijk. Nostalige waaierde vanzelfsprekend binnen. Ik vertelde San alles wat ik wist over die tijd. Dat ze vaak optraden, van die dingen. Een Oma die buiten gebiologeerd stond te kijken en door haar kleinkinderen even laten op een stoel in de enthousiaste menigte werd gezet. Swingen Oma....
De broer van Edwin die vond dat Piet Kampman maar moest regelen dat ze een keertje kwamen optreden bij HHC Hardenberg op de Boshoek. San die voor haar 40e verjaardag nog een leuk bandje zoekt....
Van die dingen. In oude vriendschappen werd nieuw leven geblazen. Ik werd er zo blij van. De loftrompet steken over the good old times. Niemand die zeurde dat er een lamp knapte, een stengel van een bloem knakte of dat de T-shirts van de heren nog zo lekker strak zaten.
Genoot met volle teugen. Leen Jan van de Berg op de drums, Albert Pol dus op de toetsen en die wellicht 's nachts genadeloos is besprongen door zijn vrouw (je weet het niet, fantasie sloeg op hol), Marc Petstra en Jeroen Bron op de gitaren, Raymond van Wezel op de bas en de broers (ja ja, tweelingen Ramina) Gerrit en Piet Kampman samen met zanger nummer drie Henri Vrieling achter de microfoons. Het was geweldig. Ik genoot volop, lekkere muziek. Tuurlijk begonnen ze met Led Zeppelins The Boys Are Back in Town en daarna volgde meteen Midnight Blue van Lou Gramm...Mijn avond kon al niet meer stuk. De wereld is niet meer te lijmen met welke secondenlijm je het ook probeert maar alsjeblieft zulke avonden zijn de kers op de slagroomtaart. Veel nummers van De Dijk kwamen langs, tuurlijk Skik en dat hadden ze. Iets vertelde mij dat het vast en zeker niet bij één keer blijft want mijn gezelschap vond dat ze echt goed speelden. Ik ook hoor...Meerstemmige samenzang. Het plezier spatte er van af bij de heren van Take An Aspirin.
Gerrit had veel weg van Bryan Ferry in zijn beste dagen. Ineens herkende ik Piet als een kruising tussen Nick en Simon met dito stem. Some Guys kunnen alles, hebben alles. Wauw! Gerrit maakt dieren beter, Piet mensen soepeler. Het was zeker niet trekken aan een dood paard. Neuh, allemaal waren ze fysiek tip top in orde.....Een stel jonge honden die de vijftig zien naderen. Hulde!
Nu ligt er sneeuw, ook zoiets wat vroeger in mijn beleving veel vaker voorkwam. Misschien het is wel te wit voor sommige mensen. Moet het meer een kleurtje krijgen. Vroeger had je weinig tot geen zorgen, nu wordt je onrustig wakker omdat Moos om 07.00 uur nog ligt te ronken....Bang dat hij wat over heeft gehouden nadat hij onder Studio Sport met een harde knal uit zijn bed flikkerde.....
Ik heb nu Midnight Blue op staan, in gedachten slaat die kleine Henri Vrieling de maat op de Tamboerijn en straks Mag het Licht uit van De Dijk, bracht some sweet memories terug. Back to School maar dan anders...Niet veel verder dan bij Blij, boven de kroeg bij de Hema ging ooit op een zondagavond daar zowel figuurlijk als letterlijk het licht uit toen mijn wereld er nog heel anders uit zag. De woorden van Thomas Acda logenstraffen....hahahahaha
Vandaag heb ik geen paracetamol of aspirine nodig. Speel op Spotify de setlist van Take An Aspirin nog eens af. Geen enkele betutteling. Niemand die mij hier zegt wat ik moet doen of wat ik van de wereld denkt te moeten vinden. Zo vrij als een vogel.
The Boys Are Back in Town, in de jaren tachtig en negentig had je niet zo veel nodig en zeker geen medicijnen om je goed te blijven voelen....
Te veel woorden, te veel zinnen, te veel worden draaien in mijn kop. Te veel woorden, te veel muren, te veel uren tikken langzaam op. Te veel mensen, te veel draaien, te veel mensen draaien er omheen. Te veel mensen, te veel zinnen, te veel woorden voor een mens alleen. Mag het licht uit als ik jou in mijn armen sluit.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....Tot een volgende keer TAA!







zondag 2 december 2018

KeuzeStress!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'But what really helps a lot is the knowledge that it's nothing but the time it takes. You gave me meals for thought and Robin is laughing break. How quickly will he re-enter the listst? Don't correct me if i'm wrong. I'm sure that grudge exists, especially his. And that mine will make a brilliant song!'
Uut Robin II van a Balladeer

Vannacht reed de Top2000 stembus door mijn hoofd. De bus sloeg linksaf waar ik normaal gesproken recht door was gegaan. De rotonde nam ie vervolgens driekwart, ik zei maar niks. Even later parkeerde hij mijn troebele gedachten vakkundig tussen de daarvoor bestemde lijnen. Een chauffeur die zijn vak verstond, vast en zeker een gewaardeerde collega van mijn vader, wat ik je brom! Wouter van der Goes en Frank van 't Hof stapten uit, klopten fris en uitgeslapen aan op mijn gerimpelde voorhoofd maar ik was al een tijdje wakker en schrok er niet meer van. Was onderweg naar de wc. Plassen gaat gelukkig weer als een malle, verander mijn naam maar in Alfred Kärcher. Want wat een druk zit er momenteel achter mijn zeikerige stralen. Spuit bijkans het glazuur van de Sphinx pot. Tuurlijk zat zondagnacht alles weer potdicht. Kon weer niet pissen. Nu mocht ik mij vervoegen bij de huisarts en begon al het gezeik weer van voren af aan. Een katheter inbrengen lukte natuurlijk niet zo hulpeloos liggend op de behandeltafel. Ze was flink aan het pielen maar het buisje wilde maar niet verder mien kleine jongen in. Stoplicht stond op rood en sprong niet op groen! Blijkbaar last van eigenzinnige tunnelvisie, zag geen licht meer aan het eind van de tunnel....Een zwart gat! Het was Alinde, de dokter, nog nooit mislukt maar ja...lachte ik met een boer met nu even meer dan alleen maar kiespijn, voor alles moet er een eerste keer zijn terwijl ik mijn lichaam ondertussen aan het vervloeken was. Waarom werk je niet eens mee...? Moet je weer uitgaan waar gewoon aan een betere optie zou zijn geweest. Ach ja, door al dat gepiel was alles zo opgerekt dat het weer begon te stromen en 's middags bij de Uroloog en de zalvende handen van de zusters werkte het watermanagement weer naar behoren. Maandag 10 december gaat de camera het verder bekijken. Maarre Wouter en Frank kwamen hier niet voor, wilden niet naar mijn gezeik luisteren, ze vroegen natuurlijk naar mijn stemadvies. Wat moest er volgens mij allemaal in de Top2000 staan en welke plaat moest Nederland horen net voor dat moment 2018 vaarwel wordt gekust en een nieuw begin aanstaande is. Vanaf gisteren, vanaf 1 december mogen wij weer, stemmen op je favoriete platen.
Dat is niet te doen. Het is net als kiezen tussen je twee kinderen, of wie je favoriete neefje of nichtje is of welke voetballer in het vlaggenschip van Mariënberg je het liefst als zoon zou willen zien. Die keuze is trouwens een stuk makkelijker want het zal sowieso een ballenvanger zijn in plaats van een keurige voetballer. Maar ja, wie dan....?? Jelle - Thijs - Appie - Eric - Chris etc., heb ze allemaal even lief en zo wordt de keuze toch weer een stuk moeilijker.
De keuzestress is weer gearriveerd zo begin december. Plaatjes kiezen voor de Top2000. In mijn hoofd al heel wat lijstjes gemaakt en meestal wijkt de lijst van dit jaar niet zo veel af als die van het vorige jaar, denk ik...Tuurlijk zullen mijn muzikale helden uit Nederland passeren, Boeijen en Lohues stuur ik blindelings de basis in. Pink Floyd, iets van U2, Pearl Jam, The Eagles, The Beatles, Racoon, Joe Jackson, The Brandos. Vergeten muziek van Rosemary's Sons, Killing Joke, nog meer jaren tachtig shit!
Maar ook a Balladeer....a wie? A Balladeer nog zo'n bandje die nooit de credits hebben gekregen wat ze wel verdienden. Hebben juweeltjes gemaakt als Swim with Sam, Fortune Teller, Wishes Horses, Superman can't move his legs, Mob Wife met Sarah Bettens. Vooral het album Panama uit 2006 is 24 karaats goud. Copper Shades, Winterschläfer, Swim with Sam, Fortune Teller, Sirens, Hamburg, Herbst en Robin II. Geweldige muziek. Onnederlands goed maar Marinus de Goederen en consorten kwamen gewoon uut Amsterdam, je weet wel de hoofdstad van ons rare landje.
Tegenwoordig is a Balladeer alleen nog maar Marinus maar in zijn eentje kan hij ook een zaal betoveren.
Helaas kon ik laatst niet naar Hengelo of Zwolle waar hij een concert gaf. Je moet soms keuzes maken.
Swim with Sam staat al jaren in de Top2000, blijft een geweldig nummer maar vanmorgen staat a Balladeer op shuffle in Spotify. Jammer dat bandjes zoals deze nooit echt zijn doorgebroken. Net als Rosemary's Sons, muzikale gasten uit Breda. Hebben tevens mooie muziek gemaakt maar niet voor de massa. De CD's liggen inmiddels op Bovenveld, hebben de verhuizing niet overleefd maar Spotify en YouTube is natuurlijk gewillig. Ik vind de Top2000 dan ook een uitgelezen mogelijkheid om nummers als deze in mijn lijstje te zetten.
Tuurlijk ontbreken Acda en de Munnik en Snow Patrol niet. Nummers die de geboorte van onze kinderen wereldkundig maakten. Het jochie wat nu voor het eerst verliefd is op een meisje. Moet nog zes worden hè maar zijn eerste liefdesbriefje heeft hij reeds geschreven. Puck heet ze, ze zit in zijn klas en bij hem op Tennis. Hij aard niet naar zijn vader, die was er volgens mij niet zo snel bij. Waarbij.....Ja, die Aardbei!
Nu zitten ze samen naast elkaar naar een filmpje te kijken. Mouna en Moos.
Misschien wel naar muziekclips van a Balladeer, Fortune Teller of Swim with Sam. Kan maar zo, Moos heeft tevens oor voor kwaliteitsmuziek. Vind K3 ook wel mooi maar meer omdat zijn zusje daarop zo leuk kan dansen. Hij verkiest Lohues boven een of ander technodeuntje....
Keuzestress in December! Kan er ook nog wel bij....Stress genoeg! Maar stress om de Top2000 blijft leuk.
Wie weet inspireer ik nog wel enkele vrienden van mij. Tip, luister eens naar a Balladeer. Begin dan met Panama, het album uit 2006....
Ga ik Crosby, Stills, Nash & Young toevoegen en het vroegere werk van The Simple Minds, misschien wel guilty pleasures als Spandau Ballet en Wham. Vleugje Duran Duran, Metallica, De Dijk, The Sweet, Stef Bos, Blof....Nog meer tachtig jaren muziek. Hall & Oates, Simon & Garfunkel, Bob Dylan, Foo Fighters, David Sylvian, The The, Manic Street Preacher, Big Country, Van Dik Hout, Supertramp, Stones, Normaal, Del Amitri, Klein Orkest, Guus, Boudewijn......Aaaaaaaaaaaaaah
Jemig, schiet nu alweer in de muzikale stress. Krijg makkelijk die Top2000 vol. Een avondje doordraaien op denkbeeldige platenspelers....Ga eerst nu maar voor een Swim with Sam....euh Sanneke.
Fijne zondag
Joah, mag wel zo......


zondag 25 november 2018

The Troubadour, Part Two!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'And as I went home on Friday night as drunk as drunk could be. I saw a head upon the bed where my old head should be. Well, i called me wife and i said to her: Will you kindly tell to me. Who owns that head upon the bed where my old head should be. Ah, you're drunk. You're drunk you silly old fool, still you can not see.That's a baby boy that me mother sent to me. Well, it's many a day I've travelled a hundred miles or more. But a baby boy with his whiskers on sure I never saw before'
Uut 'Seven Drunken Nights' van The Dubliners

Het viel allemaal wel mee....Met de laatste trein arriveerden wij vrijdagvond gezellig vrolijk uit Hardenberg op Mariënberg Centraal. Het was rustig in mijn geboortedorp, in maar weinig huizen brandde er nog licht.
De grote klok van NS was vaag te zien door de opkomende mist, zag wel dat de grote wijzer op weg was naar de één, kneep tevens een oogje dicht voor onze briljante linksbenige aanvaller. Ach, vroeger waren wij niks beter. Weet nog dat ik ooit pas om vier uur mijn bed opzocht terwijl ik de volgende dag de wedstrijd van mijn leven keepte. De huishouding compleet in de war maar wel gewoon de nul houden in Doetinchem maar oh oh wat was ik toen slecht te passe, daar veranderde het winnen van de eerste periodetitel ooit in de 2e klasse niets aan...Wat kun je slecht en goed tegelijkertijd zijn. Heerlijk! Seven Drunken Nights....haha. Ik zocht mijn bed op maar de plas was ver te zoeken. De straal vond de pot niet, het gezeik van vorig jaar leek weer van voren af aan te beginnen. De plas bleef een weg naar buiten zoeken maar parkeerde het overvloedige gerstenat ergens bij de uitgang maar de deur bleef hardnekkig dicht. Slapen lukte nie, de drang bleef maar geen enkele druppel was van plan mij lichaam te verlaten. Om drie uur toch maar gebeld met de eerste hulp en een kwartier later lag ik op de eerste hulp. Hield er al ernstig rekening mee dat er weer een katheter in mijn kleine jongen werd geplant. Dit keer geen nachtzuster met zalvende handen maar een grijze lieve dokter. Die gelukkig constateerde dat zo'n slang in mijn slurfje niet hoefde, een zetpil in een andere uitgang moest mijn sluizen gaan openen. Ik zag het niet zitten maar tegen de ochtend nadat ik honderd keer voor niets de wc had gevisiteerd begon het toch te druppelen en even later langzaam weer te stromen. Hallelujah...! Het gezeik begon te stralen, één en al opluchting. Dacht even dat iemand mij op deze manier wilde laten boeten voor onvervalst wildplassen in de bosjes op het station van Hardenberg. Hoge nood doet soms gekke dingen met mensen. Ach, het was een minder slotaccoord op een verder geslaagde avond.
Jaarlijks gaan enkele Mariënberg-apdepten een avondje cultureel doen. FF geen sterke voetbalverhalen maar nestelen wij ons keurig in het rode pluche van de Voorveghter. Ditmaal had woordvoerder Eric een avondje muziek uitgezocht. Geen Dana Winner dit keer, die kwam de grens bij Hazeldonk niet over, maar Seven Drunken Nights. Vijf getalenteerde muzikanten die muziek brengen van Ierlands favoriete zonen: namelijk The Dubliners. SDN brengt op authentieke wijze het muzikale verhaal van de legendarische band, die er na een halve eeuw spelen in 2012 mee ophield. Wie kent niet The Wild Rover, Whiskey in the Jar, Dirty Old Town en natuurlijk Seven Drunken Nights, de eerste grote hit van The Dubliners in 1967.
Deze heren brachten een mooi eerbetoon en ode aan hun beroemde voorgangers. Met terugwerkende kracht werd ik binnen 2 en half uur ingewijd in de rijke Ierse muzikale traditie en historie.
Prachtige verhalen, virtuoze muzikanten die wij na afloop nog even spraken. Onder het genot van een Nederlandse pint zaten wij de boel even te evalueren. Barpaat, dat wel en nog geen zin om naar huis te gaan.
De voorbesprekingen deden wij bij de Troubadour. De toko van Herman en Gretha, een dag ervoor werden ze nog Opa en Oma. Mooi om te zien wat zoiets met mensen doet. 's Morgens sta je op als papa en mama en om kwart over zeven geeft je dochter in een Emmens ziekenhuis jullie je eerste kleindochter kado en ga je 's avonds met Opa naar bed en Herman met Oma. Het kan verkeren.
De eerste ontmoeting met de nieuwe Troubadour was voor enkele maanden terug geen sinecure. De schoonheidsfoutjes waren destijds helaas nog in grote getale aanwezig. Het was het allemaal net niet.
Beetje jammer. Maar dat was toen!
Want de laatste tijd bereikte mij weer goede verhalen. Lekkere stukkies vlees, de bediening was op les geweest, Het restaurant zit nu vaak bommetjevol. Vooral in de weekenden prijkt het bordje uitverkocht trots op de buitenkant. We moesten dus een keer weer op herhaling. Iedereen verdient een tweede kans. De troubadour 2.0 grijpt die tegenwoordig met beide handen aan....Wat ik oe brom! Grote klasse!
Vrijdagavond was het genieten in het kwadraat. Tuurlijk met het gezelschap was niets mis mee, vier zonen van de voetbal. De attente en charmante bediening luidde alvast een veelbelovende avond in. Een fris getapt herfstbokkie werd mijn deelgenoot. Ging voor de Proeverij en als hoofd een Black Angus Steak.
Nu lag er echt iets op mijn bord. Bijvoorbeeld dungesneden runderlende op oosterse wijze bereid, gerookte zalm gemarineerd in mosterd en bruine suiker met limoencrème, goede fijngesneden carpaccio met pestomayonaise en van die pitjes en romige pompoensoep. Mmmm...Lekker hoor, twee keer zo veel beter dan de vorige keer. De Ambiance, de keuken en bediening zijn een drie-eenheid geworden. Zo fijn om dit te ervaren want de biefstuk die doorkwam was van hoogwaardig niveau. Hier lag een een stukkie vlees van een koe die een plezierig leven had gehad. Flink gehuppeld heeft in grazige weiden met veel vergezichten.
Mooi gebakken, perfect medium tegen een beetje Saignant aan. Lekkere knapperige groenten en een zachte pepersaus met een twist er bij. Waarbij, Aaaaaaaaaaardbei! (als je 'm niet snapt - Sinterklaasjournaal kijken). Gebakken frieten en een pasta-salade er bij....Waarbij???
De missie was geslaagd. Troubadour part two stelde mijn culinaire gemoedstoestand gerust. We hadden helaas geen tijd meer voor een toetje want Seven Drunken Nights begonnen klokslag om kwart over acht met spelen. Rij 14 wachtte op ons. Mooie avond....Zo kun je nog eens weg. Geen gezeik aan de kop maar soms wil je dat gewoon wel, als u begrijpt wat ik bedoel. Ach, het werd helemaal zo'n leuk weekend alhoewel mijn Black Friday iets anders ingevuld werd. Zaterdag kwam Sint aan in Mariënberg. Complimenten aan het Plaatselijk Belang en de vrijwilligers. Ze wilden met de boot komen maar in Bergentheim kregen ze een binnenbrandje aan boord, gelukkig bracht de brandweer van Banthum Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten het gezelschap gewoon even met een toeterende brandweerauto naar Mainbarg. Zo kan het ook, mooi man!
Moos genoot volop, 's avonds mocht hij samen met Mouna zijn schoen zetten.
Ach verder heb ik niet zo veel te melden. 's Avonds zat ik nog even in mijn favoriete kroeg. Herfstbokkie er bij...waarbij? Ondertussen kijkend naar een spannende biljartfinale tussen Herman en Hannes, laatstgenoemde trok de overwinning met vernuft balgevoel over de streep. Ajax won het avondje NAC, mooi dom gezeur aan de stamtafel. San zag er weer verrekte mooi uit, Arend zat aan de spareribs en wij namen patat mee voor Oma. Niet veel later won Ajax nog een keer van NAC maar kreeg ik het allemaal niet meer mee. Slapend in de stoel, geen gezeik meer aan de kop maakt dat het rustig wordt in je hoofd.
Joah, mag wel zo....Fijne zondag!