zondag 15 juli 2018

Chasing Cars, Birthday San!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Forget what we're told. Before we get too old. Show me a garden that's bursting into life. 
All that I am, All that I ever was. Is here in your perfect eyes, they're all I can see. I don't know where confused about how as well. Just know that these things will never change for us at all.
If I lay here, If I just lay here. Would you lie with me and just forget the world? 
Let's waste time. Chasing Cars around our heads'
Uut 'Chasing Cars' van Snow Patrol

Moi.
Mooie (zon)dag vandaag. De koperen ploert was al vroeg wakker vanmorgen, het inspireerde enkele vroege vogels tot het zingen van een mooie aria in koor. Het had zo maar iets van Bach of Beethoven kunnen zijn, kon mijn vinger er nog niet helemaal achter leggen want ik lag nog op dat ene oor.
De zonnestralen schenen vrolijk onder het rolgordijn door, ondertussen blafte er een kat, vast verkouden dacht ik nog of hondsberoerd....dat kan ook. Niet iedereen consumeert een zaterdagnacht naar behoren... De zonnestralen lichte haar donkere huid in mijn zelf gekozen voetlicht op. Vandaag verjaart ze weer. Mijn lieve mooie San, 39 jaar. Hey Alfred, gefeliciteerd met je lieve en mooie vriendin, dank jullie wel aan de andere kant daar. Heel attent van jullie. Zoals Moos het al zei, na 14 juli komt 15 juli en dan is Mama altijd jarig. Wij zijn alvast naar beneden geslopen. We moeten ff onze zondagse dingen doen. Moos op de I-pad, ondertussen liedjes zingen over God en Jezus. Haha, geweldig, wat zouden beide Oma's trots zijn als ze het konden horen. Papa luistert naar hele andere muziek. Het is midden zomer, de zon voert de boventoon en toch heb ik Snow Patrol aan staan. Trok vanmorgen de deur dicht achter m'n gedachten.
Jullie weten vast van mijn blauwe plekken, ik knijp regelmatig in mijn armen. Dat ik deze mooie vrouw tot de mijne mag rekenen. Het voelde als Chasing Cars, als een jonge hond die achter auto's aanrent, wetende dat je nooit een auto krijgt te pakken laat staan 'm inhaalt.
Gary Lightbody, de zanger en gitarist van Snow Patrol, maakte er zelfs een nummer over. Volgens mij is het nog altijd de grootste hit van deze band.
Hij was een beetje thuiskomen toen ik het verhaal achter het nummer van de week hoorde.
Vond het namelijk bijzonder grappig. Had vele raakvlakken met mijn eigen hopeloze liefdesleven van jaren terug, nou ja...de talloze pogingen die ik ooit ondernam. Beslagen ten ijs komen, schaatsen zonder stoel. Viel vaak letterlijk met mijn snufferd op het koude ijs of iets van die gelijke strekkingen.
Gary was net als ik vaak, verliefd op een meisje. Hij was straalverliefd, dat viel bij mij achteraf altijd nog wel mee. Maar de liefde was niet wederzijds. Gary's vader zag het met lede ogen aan. Vader Lightbody vond dat zijn zoon als een kip zonder kop achter het meisje aanliep. Hij liet 'm dat ook weten...
Hij zei:  'You're are like a dog  Chasing a Car. You'll never catch it and you just wouldn't know what to do with it if you did.'
Auw...Pijnlijk, als je vader je ff tot de orde roept zeker als het gaat om de liefde en meisjes. De mijne liet mij altijd maar begaan, redelijk wat aanmodderen in de bedenkelijke marge. Hij liet mij vaak in de zoektocht naar de liefde gewetenloos de kop stoten. Auw...Hij gaf dan wel vaak een dikke kus op mijn bult die zich nu en dan weer eens aandiende op mijn vertwijfelende voorhoofd. Maar toch, bij elke poging sloeg hij een arm om mijn schouder en verhaalde hij iets in de trant van dat vroeg of laat ik San zou tegenkomen....Althans dat denk ik nu, dat Pa dat zoiets zei met terugwerkende kracht. Hij geloofde wel in mijn zoektocht. Hij wist dat ik ooit de speld zou vinden, als was het achteraf niet in die welbekende hooiberg.
Gary pleegde geen wanhoopsdaad en werd ook niet kwaad op zijn vader. Hij trok zich met enkele flessen witte wijn terug in de tuin van zijn producer Jacknife Lee. Dronken van de gegiste druiven projecteerde hij al zijn gevoelens in een prachtig liefdeslied. En juist de uitspraak waarmee zijn vader hem had willen stangen werd de titel van Snow Patrol's grootste hit : Chasing Cars.
Ondanks dat het meisje zijn liefde niet beantwoordde werd het wel een positief liefdesliedje. Tuurlijk liep hij als een kip zonder kop rond in zijn eigen gefantaseerde droomwereld. Vooral de regels: If I lay here, If I just lie here, would you lay with me and just forget the world...' geven de liefde toch perfect weer...!!
Het maakt als je verliefd bent toch niet uit waar de rest van de wereld mee bezig is....dan telt toch alleen het meisje en jij....Niet dan? Verliefde pubers....Heeeeeerlijk toch!
Gelukkig is en werd San geen gevalletje 'Chasing Cars'....Later hebben wij een stukje tekst van Lightbody uit hetzelfde nummer nog gebruikt voor de tekst op het geboortekaartje van Mouna, dat vind ik dan wel weer grappig....Zo kun je nummers op verschillende manieren intepreteren!
Ik kreeg ook wel enkele goedbedoelde adviezen ten tijde van mijn zelfbenoemde 'jacht' op San naar mijn hoofd geslingerd.
Niet die van Chasing Cars maar meer in de trant van 'Play a League of your Own....' Sommige vage kennissen vonden dat San toch enkele bruggen te ver voor mij was. Te Mooi, Te Hoog gegrepen.
Dat wordt weer een nieuwe bult op je voorhoofd Dorgelo. Sorry, dat wordt 'm niet. Hoogmoedswaanzin. Waar brandt je nu weer je vingers aan. Je flikkert weer zonder stoel keihard op het koude ijs...Ze zeiden het reeds eerder tegen mij...Moeten ze niet doen. Dan kwam er toch een soort oerkracht in mij los...Ben nooit zo'n jager geweest, maar toch. Want eerlijk gezegd zat ik liever aan de bar dom te ouwehoeren, 's avonds laat met enkele andere stamgasten de wereld een beetje mooier proberen te maken en een dag later de helft alweer vergeten...Waar hadden wij het ook alweer over. Het hield de band met je stamkroeg overeind. Bang dat je wat zou missen of dat wij het Eureka moment toch zouden beleven.
Soms was ik dan op jacht maar ik vond de jacht eerder altijd mooier dan de vangst. Had ik eens een League gespeeld die volgens velen niet mijn eigen was had ik er alweer tabak van. Rookte ik een zware pijp.
Moest ik mij in allerlei keurslijfjes persen die ik niet glad wilde strijken. Van die dingen....Tuurlijk was ik wel eens eerder verliefd, ook wel straal en zo....Maar ja, mijn jeudigheid, onvolwassen- en onervarenheid in relaties zorgde er steevast voor dat mijn zo lief gevangen prooi zich ontworstelde uit mijn tentakels en het ruime sop verkoos boven een langer verblijf bij die lieve lange jongen....Haha. Het was het achteraf allemaal waard. Je moet gewoon eerst flink op je smoel gaan om de liefde van je leven te vinden.
Nu snapte ik wat mijn vader bedoelde. Hij had niet over Chasing Cars maar toch ook wel weer als ik er zo aan terugdenk. Je weet pas wat je zocht als je het gevonden hebt....Zoiets verhaalde hij altijd, warempel. Dat is ook zo. The King en zijn hofnar...haha. Ik snap 'm.
Mijn BrownEyedGirl, eerder was dat mijn wachtwoord voor zo'n beetje alles. BrownEyedGirl32.
Toen ik haar ontmoette leek ze zo uit het Paradijs te zijn gekropen. Nog steeds voel ik mij de Koning te rijk met inmiddels mijn BrownEyedGirl39...Wees maar niet bang, dat is niet mijn nieuwe wachtwoord als jullie plannen hadden om mijn computer te kraken. Ach, zoveel staat er toch niet op de bank!
Nou ja, Chasing Cars duzz....Weer iets anders dan de Burgerwacht hè, als ze maar thuis komt eten vind ik alles prima. Vanmorgen gaat mijn baard er weer af, iets met jagen en hamburgers bakken maar elke dag hamburgers gaat ook vervelen.
Je merkt het al, gisteren waren wij inpandig op de markt in Hardenberg. Barrel Food Truck Fest. Hulde aan onze kinderen. Wat hebben wij weer genoten. Goed en leuk gezelschap op de Oudejaarsdag van San. Heerlijk ingeluid met dito biertjes en wijntjes. Dronken van geluk belanden wij gisteren uiterst voldaan en tevreden in onze springbox. Totdat vanmorgen de zon haar lichaam ontwaakte, de vogeltjes inderdaad een aria van Bach zongen en warempel een hond een auto achterna liep. Ik verzin het niet, Chasing Cars!
Wij gaan de verjaardag vieren van lieve San. Mooie Zondag
Joah, mag wel zo....







zondag 1 juli 2018

DAVO, Lutten & GriepStuuvers!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Iedere dag verbaas ik me weer. Over hoeveel manieren er zijn om naar je te kijken. En aan je te denken, het houdt maar niet op. Ik wil meer....Het is al de zon hier. Rivieren van licht die steeds breder en voller mijn hart overstromen. Tot ik tenslotte mijn ogen stijf dicht knijp en steeds verder weg droom. En de hemel is de aarde, ze vallen samen zonder grens. En de hemel is de aarde en een engel is de mens. Je kunt er lopen en je kunt er staan. En de hemel is de aarde, er komt geen einde aan....'
Uut 'De hemel is de aarde' van Blof

Er werd mij gisteren gewoon drie dingen helder duidelijk!
Lutten is zo gek nog niet. DAVO Bieren smaken zonder uitzondering gewoon uitstekend en ik stond te kijken van mijn eigen kinderen, dekselse griepstuuvers!
Op 1 mei 2012 jl. begonnen er namelijk mooie dingen. Weet er gelukkig alles van. Het is zeg maar het officiële startschot van onze relatie. Iedere dag verbaas ik mij weer over hoeveel manieren je naar haar kunt kijken. Zij was gisteren de hele dag in de boot, beter gezegd in zo'n drakenboot. San roeide zich een ongeluk over de woelige baren van de Vecht.
Mooi meisje, mooie vrouw, lief mens, liefde van mijn leven. Boven alle twijfel verheven, zij is mijn hemel op aarde. Er komt geen einde aan.....
Voor ruim zes jaar terug begonnen op 1 mei ook vier heren aan iets moois....Ze brouwden eigenhandig de hemel op aarde, de bieren vallen samen zonder grens.
DAVO bier begon gerstenat te brouwen. Waarvan Akte! Vier Devenaren namen een wijs besluit. Arnoud Pijpker, Frits Lutgerink, Marijn Kroon en Jos Schmitz. Het ligt compleet aan mij hoor maar sinds enkele weken heb ik pas de creaties van het viertal ontdekt. Laatbloeier pur sang! Net als met de liefde, ik liet het lang links en rechts liggen....Totdat de hemel vanzelf arriveerde in Mariënberg. Alsjeblieft, als je het nu nog laat lopen ben je geen knip meer voor de neus waard. Soms moet je gewoon iets laten weken....
Vier heren met een gezamenlijk passie voor hemels bier! Wel ieder met een andere achtergrond. Een brouwer, een horecaman, een ondernemer en een man met verstand van duiten!
Stadsbrouwerij DAVO midden in Deventer is absolute kost voor liefhebbers van lekkere en speciale biertjes met een mooi verhaal. Niet het oeroude verhaal van water, hop en gerst....Neuh, DAVO is echt BRAVO!
Voor enkele weken terug maakten wij van de nood een deugd. Wij waren toch in Deventer, de stad aan de Iessel. Mooie stad, ademt nostalgie uit. Net als de DAVO Stadsbrouwerij, gevestigd aan de Sluisstraat.
Dacht eerst nog dat wij naar de JOPEN Brouwerij gingen, we kwamen namelijk langs de rosse buurt van de koekstad gereden, onderweg naar de hemel. Die beste mevrouw had beste Jopen en trok nog weinig klanten op dit verlate middaguur. Maar Jopen bier kan mij nog steeds niet bekoren, het is niet mijn smaak. Heb al veel Jopen bieren mogen proeven maar op de één of andere manier kunnen mij de biertjes uit Haarlem niet plezieren. Kwestie van smaak, denk ik, net als de Jopen van die mevrouw van lichte zeden die met weinig textiel en veel verbeelding bij elkaar werden gehouden. Bang om uit de toon te vallen. Ze was al niet meer de jongste meer, een collega van haar poetste de buste nog maar eens op. Het zou zo maar spitsuur kunnen worden in De Bokkingshang. Stilte voor de storm! Wij lieten de Jopen en het gelijknamige bier voor wat het was en sloegen af naar de Sluisstraat 6. Stadsbrouwerij DAVO. Rustiek gelegen, net buiten het centrum van Deventer. Vroeger had Deventer tevens een brouwerij die DAVO heette, maar sloot ergens begin negentienhonderd nog wat. Trad binnen, serene rust maakte zich van mij (brouw)meester. Kwam binnen in een wereld die mij meteen aansprak. Thuiskomen! Een man en zijn bier! Rechts brouwketels, links veel bier....Voor mij een bar met veel tapkranen en nog meer bier, zag een grote burger worden geserveerd met een vers getapt biertje aan een man met een grote baard. Hij nam een slok van zijn bier, schuim in zijn kraag...Mooi!
Buiten een soort van Biergarten. Mooie en leuke mensen die zaten te drinken.
Nam diverse biertjes mee voor thuis....Had via enkele liefhebbers van DAVO Bieren goede verhalen gehoord. Als liefhebber van bier moest ik DAVO aan een persoonlijke proeverij onderwerpen was mij al meerdere malen verteld. Herhaling, de kracht van reclame! Bijvoorbeeld Arnold de Zwarte had mij van advies gediend en mijn eigen zwagert Martijn die de Surf Ale als persoonlijke favoriet tipte!
Na veel wikken en wegen, beter gezegd...we waren eindelijk eens in de buurt en de lokroep van alcohol was verhoord!
Begon met D'iesseltje, het eerbetoon van DAVO aan 1250 jaar Deventer. Een eendrachtige samenwerking met Grolsch, nou ja dan kan er weinig meer fout gaan en dat ging dus ook nie. Mooi donker bier, friszoet met een lichte banaan...Verrassend maar uit de spreekwoordelijke kunst. Ik heb het niet vaak dat ik alle bieren die ik proef van een bepaalde brouwerij lekker blijk te vinden. Maar het is DAVO Bieren gelukt.
Alle vijf de bieren van de vier heren die ik gisteravond en vorige week proefde kan mijn goedkeuring wegdragen. Mmmmmmm.
Iets van het feit dat de hemel op aarde arriveerde...Gewoon in Deventer, wat koek...??, niks koek...
DAVO Bier is het exportproduct van deze noeste stad aan de zo vaak bezongen Iessel door Lohues,
Joah mag wel zo!!
De Road Trip Triple (je hebt gelijk Arnold), De Surf Ale (mmmmm idd lekker Martijn), de Indie IPA (geweldig) en nummer vier was volgens mij de Darkness van DAVO, maar de lege inhoud ligt inmiddels in de glasbak, was ook waar het water je van in de mond liep. Ik vulde steeds het mooie elegante DAVO-glas. Was in mijn sas. Echt wel! Néé, alle vijf soorten die ik proefde van DAVO kwamen in mijn smaakbeleving uit boven de 8,5 en twee van de vijf zelfs een dikke 9 waardig.
Binnenkort moeten wij gewoon weer naar Deventer, misschien wel ff met Zwagert en Zussieschoonlief en de kids een paar verse bieren dranken van de tap op een zonnige middag met wat bierbitterballen of zo'n grote Angus Burger....Water loopt mij alweer uit de mond! Dit is genieten op de vierkante meter!
Als ik over bier, hemelse dingen en zo praat tik ik veel te veel en dan wordt het vroeger laat terwijl het eigenlijk nog wel lekker vroeg is. De ontdekking van de hemel, zeg maar!
Net als Lutten Life...Lutten, vroeger kwam ik er alleen maar om te voetballen. Vaak om te winnen, soms vertrok ik als verliezer van sportpark de Kei. Gek hoe dingen gaan. Was er laatst nog even. Vroeger met de effies zorgde ik er altijd voor dat wij de eerste helft niet naar de kant van het Ponypark moesten voetballen.
Was geen doen, dat schip ging elke keer over de kop en dan waren al die roodzwarte jochies afgeleid, keken naar boven en scoorde Lutten of EMMS hartstikke makkelijk weer een doelpunt achter onze keepert. Konden wij in de tweede helft de boel repareren...Lukte niet altijd.
Maar Lutten is een dorp waar muziek in zit. Wist ik eigenlijk wel, heb er al veel over mogen schrijven voor de krant. Gisteren waren bij de 4e editie van Lutten Life....Ik ben om, wat een gezellig (familie)festival. Leuke dingen voor de kids. Clown Henkie, het was niet Henkie maar ik weet niet meer hoe die Bassie equivalent heet ..iets met Kranie, Kraantje Pappie...weet ik veel. Het was in ieder geval een clown, had een rode neus en ik neem aan dat in zijn bidon geen DAVO bier zat...duzz was die neus gewoon rood.
Mouna de koptelefoon op, hoorde ze Manon wat zachtjes zingen en anders de heren van The Blow wel. Zaten lekker in het gras, Moos vermaakte zich, Mouna zat rozijntjes te heten (nou ja, Smarties....Papa lette niet op) en ik genoot. Van muziek, van mensen uut Lutten en omgeving. Gewoon op een trapveldje midden in de nieuwbouw van Lutten. Geen moeilijk gedoe, gewoon een tapeiland, goede muziek, dito gezelligheid. Gewoon lui uit Lutten die het leuk vinden om plezier te hebben en te maken. Ouwe Jongens Krentenbrood! Volgend jaar maar op fietsje die kant op. Kids vermaken zich wel en muziek in combinatie met zon en lekkere biertjes zijn wij altijd voor te porren. Lutten is zo gek nog niet! Wat ik oe brom...
Mooie dag gehad. 's avonds dan eerst met DAVO,  San zat in de boot namelijk.....Je weet die drakenboot!
Maar wij waren op stap met zijn drieën. Koffie en lunch bij Moe, even kijken bij Mama bij de Drakenboot. Wat kan ze roeien....verbazing alom omtrent mijn eigen kinderen. Ze waren aan het luisteren...De hele middag en avond.  Mein eigen Griepstuuvers....Vaak behang te weinig maar gisteren ff niet! Wat een voorbeeldige kids. Niet te filmen, zijn die van ons!! Maar als ik Moos riep, kwam hij aangestiefeld en Mouna reageerde ook steevast op haar eigen naam. BRAVO! FF ijsje bij Toscane...patatjes halen bij Henry die vrij was maar dat geheel terzijde. ff een festival bezoeken. Mouna's eerste frikandel, die ging er wel in. Ons carnivoortje pur sang! Wat een mooie dag. Nooit geweten dat een zaterdag zonder voetbal ook gewoon geweldig mooi kan zijn. Ronaldo uut het toernooi, mag naar huus en dat allemaal onder het genot van DAVO Bieren. Ik zat te genieten in mijn eentje, wat een mooie dag, olijven uit Italië, kaasje van Jan! Lutten Life, DAVO, MOOS en MOUNA en dan wetende dat het mooiste wat tevens op 1 mei 2012 voor mij werd opgericht nog moest komen.....
Je hebt Koning, Keizer, Admiraal en natuurlijk San, het mooiste brouwsel, de hemel op aarde.....BRAVO!
Fijne zondag, Joah - mag wel zo....





zondag 24 juni 2018

Duitsers & Clichés!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I don't wanna talk about things we've gone through. Though it's hurting me, now it's history. I've played all my cards and that's what you've done too. Nothing more to say, no more ace to play. The winner takes it all, the loser standing small. Beside the victory , that's her destiny.
The winner takes it all, the loser has to fall. It's simple and it's plain, why should i complain'
Uut 'The Winner Takes It All' van Abba!

De beroemde uitspraak van Gary Lineker, oud-international van Engeland en die in zijn gehele carrière als profvoetballer nooit een gele of rode kaart ontving, spookte gisteravond en vannacht de ganse tijd door miene kop! Weer eens ouderwets opgepierd door dat stomme spelletje wat 2 x 3 kwartier duurt, helaas soms wat langer....De appies in de burenapp waren scherper dan scherp. Heeeeeeeeeeeeeeerlijk.
Werd zelfs Adolf genoemd ipv Alfred of was dat automatische correctie van een Iphone, haha....Schitterend!
Het ging er bij....I love it! Lekker dom ouwehoeren al dan niet onder invloed van een beetje Bacchus on the Side met ijsblokjes....
Ondanks de winst van Duitsland ouderwets genoten van een avondje voetbal!
"Voetbal is een simpel spel, 22 mannen (herstel 21 mannen) rennen achter een bal aan en uiteindelijk winnen de Duitsers......'
Zaten de voetballers van Duitsland al in de bus gisteravond....?? Neuh, dacht het niet. Van Duitsers heb je pas gewonnen als de bus het stadion uit is gebonjourd en lang en breed op de Autobahn zit.
Die 11 van Löw, herstel die 10 man stonden nog op het veld. We tikten de 95e minuut an....Begon al te denken om mijn laatste Erdinger Weissbier open te sleutelen. Voor het eerst sinds 1938 zouden onze lieve Oosterburen die ik van alles gun, Not!, de poulefase niet gaan overleven. Dat verdiende een biertje. Abba al opgezocht, kom maar door...We gingen Merkelen tot diep in de nacht. Schonk San alvast en Gin-Tonic in. Dit werd zo'n avond...historisch, Leedvermaak ten top! Niets mooier dan dat. Dat zouden ze leren met die achtelijke reclame van ondermeer die Uber-Duutser Oliver Kahn in zijn Oranje shirt voor Snickers....Rare snikkel, altijd al gevonden. Kloten-Keepert!
Die familie van hem was vroeger vast en zeker niet helemaal fris geweest.....Maar dat geheel terzijde.
Die strijd verloren ze ook uiteindelijk. Gelukkig wel! Die vrijheid is mij heilig...
Maar wat doet die achtelijke Knackebröt, wat doet die knuppelt van een invaller. Die baardmans van Zweden, ene Jimmy Durmaz....Nou ja, beter gezegd Jimmy DummAss! Hij vloert seconden voor tijd een Duitser vlak voor zijn eigen strafschopgebied. Blijf er toch gewoon naast lopen, als je dat 15 seoncden had volgehouden was het gelijk gebleven. Knuppel eerste klas. Die Jimmy is vannacht nog in een Volvo V70 gedouwd, retour richting Zweden,wat ik je brom. Bondscoach Janne Andersson heeft deze baardmans, die wel in de puntjes was verzorgd, op transport gezet naar Zweden. Dat kan niet anders. Met muziek van de Munchener Freiheit, Marianne Rosenberg en Ronald Kaiser als dikke, dikke straf. Dat zal hem leren....Dat zijn netjes geschoren oren pijn doet als hij éénmaal weer in het land van de eeuwige zingende meren is. Hij is onderweg naar de eerste de beste IKEA-vestiging in Uppsala of voor mijn part JönKöping om Zweedse gehaktballetjes te frituren vandaag voor de mensen in Zweden die op zondag de nieuwe Billy, Bjorn of Frieda willen köpen. Dat kan niet anders. Hij heeft Zweden ten schande gemaakt. Hij krijgt, kan bijna niet anders, een standbeeld in Berlijn, Hamburg, Munchen en vast en zeker hier in Uelsen....Hij is de nieuwerwetse versie van Martin Luther King, wij hadden een droom, die van de Duitsers leek uit te draaien op een regelrechte nachtmerrie maar Jimmy Durmaz gaf ruim zestig miljoen Duutsers weer hoop, hopelijk uitgestelde teleurstelling. Maar toch, Jimmy is Koning, Keizer en Admiraal in Duitsland en de Hofnar in Zweden....Klötenklappert, had nog eens aan je baard getrokken in plaats van aan de benen van die Duitse aanvaller.....!!!!!
Tja, het blijven Duitsers....Je kan niet van ze winnen maar wel van ze verliezen.
Ach, ik neem het mijzelf ook kwalijk. Zeer kwalijk. Liep gisteren nog vrolijk te tanken bij onze Oosterburen. Zuunige Hollander. Spaarde gisteren wel 0,17 cent per kilometer uit. Ik tankte zo'n 64 liter, een snel rekensommetje leert dat ik dan 10,88 euro uitspaarde (88?, ik verzin het niet..??) Tel uit je winst! Tuurlijk bedankte ik het land van de huidige Weltmeister wederom voor het lief aangeboden autovlaggetje....Nicht Notig, ben eine Höllander Ja....Wat dachten ze wel niet...?? Tikte vervolgens in Uelsen, in het kader nu wij er toch zijn, 8 flesjes Mummelmann op de kop. Spaarde ik ook weer dik 4,- euro uit...Lekker hoor, zo vlak voor het slapen gaan. Een mutsje met lieve San!
Nam zelfs Curryworst mee, nou die gaat straks linea recta de grijze container in. Net als die WK-chips van Moos, hij neemt maar een chipje van de Lidl. Shit, dat is ook Duits, van de Aldi....Oh nee....Nee, Nééé... is de Appie vandaag nog ergens open....?? Kom eens door met die openstelling op zondag. Het land schreeuwt om Hollandse inbreng, zeker nu, na zo'n voetbalkraker. Snitzels zijn vandaag tevens niet aan ons besteed. Geintje natuurlijk...Maar ik vertik het om naar de Futterkrippe af te reizen. Op Tage Wie Diese ben je blij dat Roolfs Jan geschlossen ist....Kortom, ik ga die denkbeeldige grens niet over....Nicht heute, nicht morgen!! Ze zien mij niet bij Checkpoint Venebrugge!
Het voordeel liep mooi op, maar had 's avonds weer zijn eigen nadeel....Verdammt noch mal!....Maar ik had de Duitse economie niet moeten spekken. Op mijn voetballoze zaterdag had ik naar Hengelo of Zwolle moeten rijden. Bezoekje brengen aan de blauwe IKEA, een zakje gehaktballetjes mee moeten nemen en zo'n Bjorn of Bennie in de achterbak van onze Volkswagen Sharan kieperen..... Duitse degelijkheid.
Ik mag niet vloeken, maar deed het gisteravond toch. Het is en blijft een kwaliteit. Scheisse!
Want eerlijk is eerlijk, Duitsland verdiende het gewoon tegen een laf spelend Zweden. Na de rode kaart van Boateng ging de ploeg van Janne alleen maar achteruit spelen, hielden ze de bal niet in de ploeg en haalden ze de aanvallers naar de kant. Ook best vreemd, heel raar zelfs, was voor het eerst in mijn leven blij met die Toivoinen....Nog nooit gehad, eerder mochten ze van mij hem bij de enkels afbreken. Vind het een irritante gozer, gisteren dacht ik daar ineens heel anders over. Vandaag ben ik weer de oude mening toegedaan....
Ach ja en die arbitrage dan...Hoe verzinnen jullie het, FIFA....? Een pools trio een duitse wedstrijd laten fluiten, rendementen uit het verleden bieden dus garaties voor de toekomst.....Daar moest nog een rekening vereffend worden en een Franse (!?) VAR-scheidsrechter. Dat is vragen om problemen, nou ja vragen om een voorkeursbehandeling. Het was toch een overduidelijke elf-meter. Maar zowel de knuppel in het veld alsmede de man achter het scherm durfden zijn vingers er niet aan te branden....Corruptie....!!
Merkel en die Macron hebben gewoon met elkaar gebeld. Politiek gekonkel. Die FIFA is na het vertrek van die Blatter er niet beter op geworden. Clichés blijven Clichés, zeker als er 11 Duitsers in het spel zijn.
Ach, je moet wat om al je frustaties te kunnen botvieren
De eerste wedstrijd van dit WK in Rusland die ik helemaal, van het begin tot het einde (ruim 96 minuten live) zag deed veel met mijn gemoedstoestand. Geweldige zaterdagavond gehad. Ouderwets schelden, blij zijn met de goal van Zweden, balen van de gelijkmaker....Maar je moet ook eerlijk zijn. De Duitsers hebben de zege wel verdiend. Bleven gaan. De bal op de paal, de wereldredding van Olsen op de kopbal van Gomez.
Zweden kan het ook niet helpen dat Jimmy zo'n DumbAss is...elke rechtgeaarde voetballer weet toch dat je in de slotfase tegen een ploeg wat het ook niet meer weet niet zulke domme dingen moet gaan doen.
Tuurlijk fluit die scheids....Polen werken overal aan mee....Maar het lag na 2 x 3 kwartier niet aan deze Pool, of aan die Fransman achter het schermpje...Neuh, De Zweden dachten dat ze er al waren. Maar het is en blijft een kwaliteit van de Duitsers. Voetbal blijft een spelletje van 22 man, of natuurlijk vrouwen, die achter een bal aanrennen en uiteindelijk winnen de Duitsers. Dat is simpel, geen speld tussen te krijgen....
Tuurlijk kan het nog misgaan voor onze Oosterburen, maar geloof je het zelf. Ze hebben zich nu al verschanst in hun loopgraven. Die Zuid-Koreanen gaan er aan, laat het verdedigen maar over aan de Duitsers, dat zit in hun bloed. Anderhalf uur het gas erop is voor hun makkie, vroeger hielden ze dat jaren vol. Dus ik ben er niet bang voor.....Zweden was altijd zo'n lekker neutraal landje en dat blijven ze helaas.
Het werd zo'n historische avond, maar stiekum had ik 'm ietsieanders ingevuld.
Tanken doen wij wel weer na het WK, hopelijk niet in het land van de nieuwe Weltmeister.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....!



zondag 17 juni 2018

Het Oog Wil Ook Wat....

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

I don't need a whole lots of money. I don't need a big, fine car. I got everything that a man could want. I got more than i could ask for. I don't have to run around. I don't have to stay out all night. 'Cause i got me a sweet, a sweet lovin' woman and she knows just how to treat me rigt. Well my baby, she's all right. Well my baby, she's clean out of sight, don't you know that. She's ...She's some kind of wonderful. She's some kind of wonderful. Yes, she is, she's a...She's some kind of wonderful.'
Uut 'She's some kind of Wonderful' van Grand Funk Railroad!

Maakte vanmorgen, denkbeeldig dan, een foto vanuit de lucht. Als je onze springbox vergeleek met Nederland lag Moos met zijn hoofd op de TVTAS-eilanden. Raakte zijn tenen nog net een stukje Groningen aan. San bevond zich in het oostelijk deel van ons land. Ze pikte een stukje Erica van Lohues mee en verder lag haar bevallige lichaam te rusten op de verticale lijn van Salland, Twente en de Achterhoek.
Ik zelf lag half gestrekt tussen Zeeland, Brabant en Limburg in, ondertussen proberend niet uit het bed te vallen, terwijl Mouna het lekker centraal hield en de omgeving van Utrecht verkoos om tegen de klok van zeven uur te verpozen op deze best wel bijzondere dag. Vaderdag!
Wat een mooi moment, met z'n allen in ons grote twijfelaar te liggen. Even niets te hoeven, geen deadlines voor de krant (ahum, ik heb er nog drie te gaan) of andere mensen / zaken die staan te wachten op iets verders onbelangrijks.
Neuh, alleen wij met zijn vieren en de wereld die ons even gestolen kon worden.
Vaderdag!
Draai dan altijd standaard, nou ja pas de laatste zes jaar dat ik vader ben, Vaderland van Frank Boeijen als ik hier even zo alleen zit beneden. Niemand om mij heen, de stilte die mijn gedachten voedt. Vanmorgen ook weer. Ik hoorde Moos zachtjes boven zingen over Samen zijn, kon ik nog net voordat hij de trap begint af te stiefelen naar het nummer van Frank luisteren.
Een stukje nostalgie omdat het allemaal best wel bijzonder is. Om vader te zijn....Om een geweldige vader gekend te hebben. Vaderland, zonder vader. Nu ik aan jou denk, zo ver weg. Door de regen, door het water. Kan de tekst wel dromen, net zoals zoveel andere nummers van Boeijen, lekker boeiend hoor ik u denken. Het zal mij boeien. Temeer omdat ik deze week las dat sommige Vaders hun kinderen kwijt zijn of kwijt raken. Een hard gelag. Een ongeluk zit in een klein hoekje maar het kan zo verstrekkende gevolgen hebben. Ben echt wel verwend door mijn kids in eendrachtige samenwerking met San. Moos knutselde alles zelf in elkaar. Een blik vol waardering ingepakt in klei wat helaas er meteen van afbrokkelde met wel zestien heerlijke snoepjes erin. Alleen het kadopapier was al de moeite waard met allemaal zelf geschilderde hartjes. Wat zou Oma de kunstenares trots zijn op haar kleinzoon, hopelijk is ze vandaag ook weer thuis na haar operatie aan de knie in het ziekenhuis van Deventer. Elk nadeel heeft zijn voordeel, daarom huist er ondertussen in onze koelkast wel heerlijke speciaalbiertejs van DAVO, de brouwerij van Deventer...Maar dat geheel terzijde. Mouna had een warme ovenwant met haar handjes en voetjes erop getekend. Wauw!
Speciaal hoor, om vader te zijn. Vooral op zo'n dag. Zo moet het dus voelen als je jarig bent, aangezien ik altijd op nieuwjaarsdag verjaar heb ik eigenlijk niets met verjaardagen omdat iedereen dan in de ban is van het net begonnen nieuwe jaar. Verder kreeg ik het boek van Dirk Kuyt, een mooie fles bier van Leffe met Papa erop en kreeg de jongen die mijn na veertig Papa maakte en zijn verwekker allebei een nieuwe zwembroek.....Gaaf....! De glimlach van een kind. Some kind of Wonderful.
Het is allemaal zo simpel, zo klein, maar oh zo waardevol. Het oog wil ook wat. Dat merkte ik van de week wel weer. Het zijn van die kleine dingen die je groot maken.
Voorlopig kan ik alles zien, het oog zit er nog. De operatie ging goed. Echter zat er wel een dikke verkleving in het midden van het ooglid. Ze weten niet of ze alles hebben kunnen weghalen en of de operatie helemaal 100% is geslaagd. Ze hebben zo goed en kwaad het proberen te verhelpen. Hebben zelfs een halve lip gebruikt om de reconstructie in het kwetsbare oog voor elkaar te boksen. Feit is nu dat ik aardig loslippig ben en momenteel meer last van de lip heb dan van het oog. Net of er een botox in mijn lip is gespoten, alles is gezwollen en dik...De eerste dagen leek mijn lip van binnen wel een maanlandschap, ze hebben gewoon flink wat huidweefsel eraf geschraapt. Rare gewaarwording...een halve lip zit nu in mijn oog. Ik probeerde al te kussen met mijn rechteroog en zag door mijn mond het eten naar binnen komen. Met de lippe d'r an.
De prednison begint ook haar bijwerkingen in volle schoonheid te tonen. Krijg een dikke kop en opgezette klieren. Nog enkele weken doorbijten, nog enkele weken die pillen blijven slikken en dan snel afbouwen...
Het koekeloeren op beeldschermen was ff ook geen optie. Zit er nu ook al te lang achter merk ik, de woorden beginnen te dansen voor mijn ogen. Zaak om de boel af te sluiten en mijn ogen rust te gunnen.
Op deze mooie dag groet ik u allen. Some kind of Wonderful. Vaderdag!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....
Het oog wil ook wat, rust!


zondag 10 juni 2018

Brabant & Boxershort!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Nu we samen mogen dromen. Is een grote wens vervuld, het huis waarin we wonen, altijd in geluk gehuld. In het donker langs het water, hand in hand tot aan de sluis. Je wangen gloeien niet veel later, we zijn weer terug, we zijn weer thuis. We vergeten alle twijfels, overboord gaat alle angst. Binnen brandt een vreugdevuur, binnen rolt er rode wijn, binnen voel je niets van wind en regen.
Hier kunnen wij gewoon gelukkig zijn.'
Uut 'Gewoon Gelukkig Zijn' van Guus Meeuwis.

Hij sliep er ongeveer van 1883 tot 1885. In het mooie pittoreske dorpje Nuenen, gelegen in de Meierij van 's-Hertogenbosch. Onder de rook van grote stad slokop Eindhoven.
Ik lag er gisteravond ook, toevallig op één oor net als Vincent van Gogh dat misschien tevens wel deed in al die nachten vol twijfels dat hij er huisde. Weet niet of hij toen al dat ene oor miste, lekker boeiend ook!
Wij sliepen in het zuiden van het land, in het warme bad wat Noord-Brabant heet.
Een mooie herberg in een rustgevend dorpje, maar een paar kilometers verwijderd van Eindhoven de gekste! Genoten met een grote G. Wij hadden de eer om als speciale gasten, ze worden ook wel eens VIPS genoemd, maar zo very important vinden wij onszelf nie, het concert van Guus Meeuwis bij te wonen. Compleet met eten vooraf en een dikke borrel na afloop.
Begonnen met een Gin-Tonic, scheutje Grand Marnier en zo'n takje groen wat kietelde met enkele ijsblokjes. We sloten de avond af bij de buren van ons hotel met een lekker speciaalbiertje. Weet al niet eens meer wat het was. Alles ging er gisteravond- en nacht in als Gods woord in een katholieke maar vrome ouderling. De oude kerkklok schudde mij wakker via het andere oor....al sliep ik nie!
Alleen maar mooie mensen ontmoet. Een vriendelijke taxichauffeur en vanmorgen zo'n aardige bourgondische buschauffeur die ons de weg wees in het voor ons onbekende Eindhoven op zoek naar de auto bij het PSV-stadion. Elk voordeel heeft zijn nadeel, op de wc's en in het stadion kwam ik al aardig wat van die lampen tegen. Voormalige PSV-coryfeeën. Voor een Ajax-Adept is plassen op een roodwitte wc met een lachende Jeroen Zoet vol in je gezicht geen sinecure, zeker als daar Van Bommel nog eens bij staat te grijnzen. Probeer dan maar een plas te produceren met een straal die indruk maakt op het volk!
Lag dus vanmorgen op één oor na een geweldige zaterdagavond met San. Keek naar beneden, lag in een gestreepte boxershort op een springbox in Brabant. Zal Vincent ook zo naast zijn geliefde hebben gelegen, of hadden ze toen in de achttiende eeuw nog geen boxershorts van het merk....weet ik veel?
Ben niet zo van de merkgerelateerde onderbroekjes...Voor mij geen Bjorn Borg of die voorgevormde boxershort van Bamigo. Ok, mijn achterwerk verdient het beste, ben ik met jullie eens. Die welgevormde billen hebben een mooi strak katoenen stoffie nodig. Maar Bamboe....?? Je krijgt er volgens mij ook een sok bij, die reclame op TV...Wordt er altijd zo klein van, die modellen hebben halve onderarmen daar van onderen zitten wat ik je brom. Mijn gestreepte boxershort heeft een streepje voor maar is gewoon van de Lidl of van die Textielgigant uut Geesteren/Nijverdal. Lekker simpel, twee stuk voor 5 euro. Daar is die kleine jongen van mij dik tevreden mee...
Even een kleine zijtak. Je denkt 's morgens gewoon anders als je wakker wordt in Brabant, Nuenen om precies te zijn. De aardappeleters in het park aten gewoon door terwijl wij ze passeerden op weg retour richting Eindhoven. Het was een nacht zoals Guus 'm ooit beleefde, blijkbaar, al hadden wij onze kledingstukken netjes opgeruimd en was de fles wijn  niet leeg. Zo zijn wij hier in het Oosten. Op de foto met mentale Theo, een groet naar Hans (van Breukelen) en Ilse lachte weer zo lief. Weet niet of die glimlach voor mij was bedoeld, maar toch. Je komt niet voor niets samen uut het Oosten al voelde ik mij bijzonder welkom in Brabant. Mag ook gezegd!
Het was toch al zo bijzonder weekend. Vrijdag voor de tweede keer naar Her Majesty, die Crosby, Stills, Nash & Young wederom tot leven wekten. Lekker gegeten bij BaiYok, Thai op zijn allerbest! Mmmmmm
Gisteravond ook al zo lekker. Van twee sterren-chef Dick Middelweerd onder signatuur van Guus zelf.
Dan heb je geluk ook...Heerlijke smaken vonden haar weg naar onze borden. Het gezelschap van het leuke en lieve stel Sjoerd en Kris uit Zoetermeer maakte het plaatje gewoon perfect.
Tot voor gisteravond waren wij volslagen onbekenden voor elkaar....Maar we gingen zitten en pas rond de klok van twaalf uur namen wij bij het PSV-stadion afscheid van elkaar.....
Leuk hoe dingen soms gaan....Het was de magie van zo'n avond die je soms eens hebt. Geluk!
Alles viel in elkaar als een geoliëd slot. Mooi..zelfs kaarten bestellen voor Lohues op de wc in het Philips Stadion lukte wonderwel, Mien moat uut Drenthe giet 26 oktober gigantisch elektrisch in de weer met zijn Fenders en zo en wij zijn er bij...Nu al Skik van!
Hoop dat die trend zich nog even doorzet, dat de professor in Rotterdam ook zo'n leuk weekend heeft gehad. Dat hij machtig veule zin heeft aan de operatie komende dinsdagmorgen. Dinsdag mag ik mij melden in het Oogziekenhuis, the eye in the sky. Het giet dan eindelijk gebeuren...Benieuwd wat hij aantreft aan de binnenkant van mijn rechteroog. De voorbereiding was meer dan uitstekend. Ik heb, herstel wij hebben een fantastisch weekend gehad. Mooie dingen gezien...en die wil ik blijven zien....
Gewoon Gelukkig Zijn!
Joah, mag wel zo....Fijne zondag!
Hier blijft het licht branden, café het einde van de wereld is nog lang niet dicht!
Denk er zelfs aan wintersport te gaan houden in Zoetermeer.....
Waarom niet....als wij maar Gewoon Gelukkig Zijn!



zondag 3 juni 2018

Tennis & Herman!

Hallo Lieve Vrienden en Vriendinnen, 

'Ik dacht net dat ik alleen overbleef, iedereen naar een ander feest. Een halfvol glas tot de bodem leeg, ik was daar nog nooit geweest. Misschien niet bij mij, maar het hoort er bij. Achteraan sluiten in de rij. Ben ik blij, niet blij, ben ik vrij, niet vrij maar toen kwam jij.
In één keer, in één keer, in één keer...weet je niet waarom, draait alles om als ze naar je lacht...

Ik ben alle kanten kanten opgewezen maar mijn eigen weg gegaan. Als ik linksaf sloeg was het rechts te doen, ik heb zelfs nog stilgestaan. Want ik durfde niet te dromen, over wegen, over Rome. over vrij, niet vrij, over blij, niet blij maar toen kwam jij.
In één keer, weet je niet waarom, draait alles om als ze naar je lacht.'

Uut 'In één Keer' van Guus Meeuwis

Tennis!
Tennis is een balsport voor twee spelers of paren (dubbelspel), waarbij een bal van gemiddeld 67 mm diameter (meestal van de kleur geel) met een racket over een gespannen net gespeeld moet worden. Tennis werd in de late middeleeuwen al door de elite gespeeld. In zijn hedendaagse vorm stamt Tennis uit Frankrijk en wordt het sinds 1873 gespeeld. De naam is afgeleid van het Franse woord Tenez! in goed Nederlands: Pak aan! (de bal duzz).
Tennis is een balsport voor twee spelers, ik kon van de week een glimlach niet onderdrukken toen mijn gedachten even afgleden naar twintig jaar eerder. Dat ene Herman O. extra tennisles nam om ons eindelijk te verslaan. Ons was onder andere Luuk, Robert en ondergetekende. Hoe vaak stond hij, Herman, niet verzuchtend met zijn beide handen in de zij op de achterlijn van de hardcourt banen van Content. Berusting ten top, de blik naar boven waar het stil bleef, de verslagenheid in zijn ogen. Als wij hem weer van de baan sloegen met 6-2 en 6-3. Kom, we gaan een biertje drinken....Dorgelo! Ook de Tennis kent een zgn. derde helft, wat ik je brom! Of die andere Herman. Ik zag 'm gisteren nog bezig met drie ballen op een groen biljart in mien stamkroeggie, hij raakte ze weer lekker met zijn net gekrijtte keu. Vakmanschap is Meesterschap. De andere Herman G., zorgde ervoor dat Moos er niet vandoor ging met de ivoren ballen. Moos ging maar praten met Mans en later tafelvoetballen met enkele andere guitige jochies. Herman H. heeft de tennisballen volgens mij inmiddels ingeruild voor een wat kleinere handzamer exemplaar, looptempo is wandelen geworden op de diverse golfbanen die ons land rijk is. Lekker rustig op het gemak, in dat vaarwater komen wij allemaal one fine day!
Ik weet het, een hoog Herman gehalte vanmorgen. Ik verzin het niet. Herman H. kwam destijds met aardig wat tennisrackets de baan op, bovendien goed in de NIKE-kleren, nog steeds. Kleren maken de (Her)man zullen we maar zeggen. Waarvan Akte! Ik kwam altijd in mijn afgestofte oude kloffie, afgeknipte joggingbroek - vaal shirtje - kapot slidingbroekje die ik regelmatig uit de kliko moest halen - kon er maar geen afscheid van nemen en mijn enige HEAD-tennisracket de baan op. Nog met een paar zweetdruppels van het fietsen op mijn voorhoofd sloeg ik dan de ballen over het net.
Had een aardige eerste opslag als ik die tenminste in sloeg. Mijn tweede opslag was een stuk minder. Goh, wat heb ik veel getennist, vooral op zondag. Halve zondagen waren wij te vinden bij Content aan het Almelo Haandrik kanaal tussen Mariënberg en Beerzerveld. Als de muren daar konden praten, oh oh....wat hebben we een schik gehad en unieke momenten beleefd. Soms was het beter om je ogen te sluiten en dingen te vergeten. Leuke feestjes toen Henny en Renee daar nog de scepter zwaaiden. Alle ondernemers waren bijzonder ondernemend op meerdere manieren en wij liepen daar als jongvolwassenen lekker tussen door.
Lachend om de elite sport, die door het strak gespannen net gezien een mooie afspiegeling van de samenleving werd. Veel dingen geleerd. Dingen gezien hoe ze nu nog gaan. Maar vooral een mooie tijd gehad met als rode draad het spelletje Tennis.
Daar dacht ik dus aan afgelopen week op sportpark de Boshoek terwijl Moos zijn eerste kennismaking les had bij Tennisclub Hardenberg. Het jochie vond het geweldig. Tennisleraar John deed het geweldig. Vol enthousiasme kreeg hij de acht kinderen aan het tennissen. Dat is oh zo belangrijk op deze leeftijd, als het nu is bij de voetbal, hockey of tennis. Dat er enthousiaste mensen zijn die de kinderen begeleiden zoals het hoort. Moos wilde al gelijk zijn racket pakken maar moest eerst even de andere kinderen tikken met de tennisbal. Op zijn blauwe Adidasjes liep hij over het rode Advantage Redcourt naast de twee unieke Padelbanen. Tja, ik weet waar ik over praat. Padel is een combinatie van Squash en Tennis. Je speelt het met zijn vieren, het is meer een teamsport, misschien wel iets voor Herman O. en Herman H., kan Herman O. ook niet meer zeggen dat Tennis een sport voor twee mensen is. Flarden van eerder kwamen weer terug in mijn broze bovenkamer zo zittend op het mooie zonnige terras van de Tennisclub van Hardenberg.
Ik genoot alhoewel ik niet eens bij mijn favoriete sport te gast was. Neuh, het zal mij niet jeuken met welke bal Moos gaat sporten. Tuurlijk hoop ik dat hij kiest voor een lederen voetbal, maar als het een tennis- of hockeybal wordt. Lekker boeiend. Hij moet het leuk vinden. Mouna is meer van het voetballen, zij dribbelt al hele afstanden met de bal door de kamer. Goed rechtervoetje hoor, ik zie haar zo de nieuwe Lieke Martens worden. Gisteren ook weer op het altijd gezellige FamilieBoardingtoernooi van mien cluppie liep ze nog een eindje te stiefelen met een Derby Star, nummertje 5 hè. Wat trots kun je zijn op je kroost. Ik nam er nog één, proost!
Maar ze hebben de boel daar mooi voor elkaar bij de Tennisclub. Snap wel dat San daar elke dinsdagavond graag een balletje slaat. Het oogt gezellig en het lijkt mij een gezellige club van vrouwen en mannen die over een strak gespannen net de ballen in willen slaan. Love Games! Zal het net zo zijn als twintig jaar terug, dat na inspanning de ontspanning volgt aan de bar van het gezellige clubhuis. Stiekum hoop ik het wel, want mijn tennisjaren waren geweldig. Game, Set & Match. Je moet al zoveel in dit leven....
Moos als de nieuwe Boom Boom Becker, al heeft hij meer de looks van Nadal.
Gisteren kreeg ik nog ff de complimenten, knap jochie hoor...tja, wat wil je ook met z'n mooie moeder. De looks heeft ie van San, net als Mouna. Laat ie van mij maar de opslag, de backhand en de topspin hebben.
Het had vandaag een ander verhaal moeten worden maar kwam niet verder buiten de witte lijnen, ditmaal van een tennisbaan. Normaal gesproken praat ik over groene velden, 22 spelers en een bal ergens daar tussen in.
Het was gisteren wel gezellig met de familie Dorgelo, we werden net geen laatste, nummer veertien was onze gemene deler. Met een doelsaldo van -32, lekker boeiend. Dom ouwehoeren voerde de boventoon, lekker gezellig aan een picknicktafel, biertje, wijntje....broodje been en broodje H. , hier was ook weer een Herman betrokken. Herman D., je zag het zo dat is er iene van Dorgelo....en straks komt weer een andere Herman op bezoek, H. uit Diepenveen. Ook niet onbelangrijk, hij zorgde via mijn dromen waar ik soms niet van durfde te dromen, via mijn wegen en via Rome dat de weg voor mij werd geplaveid.
San kwam en ze is niet van plan, volgens mij, om te vertrekken. Game, Set & Match, een absolute Love Game met twee fantastische mooie kinderen. Moos misschien wel de nieuwe Federer en Mouna gaat voor Lieke Martens. Amen! Joah, mag wel zo. Fijne zondag!
Daar proosten wij gisterenavond op....In één keer was het raak, een ACE! In één keer over het net wat niet altijd strak gespannen kan staan.
Tennis!




zondag 27 mei 2018

Einde Seizoen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Will you stay with me, will you be my love among the fields of barley? 
We'll forget the sun in his jealous sky as we lie in fields of gold. 
See the west wind move like a lover so upon the fields of barley. 
Feel her body rise when you kiss her mouth among the fields of gold.
I never made promises lightly and there have been some that I've broken. 
But i swear in the days still left we'll walk in fiels of gold. We'll walk in fields of gold.'
Uut Fields of Gold van Sting

Kloten, dat woord kwam gisteren meerdere malen in mij op.
Kloten dat mijn cluppie gisteren ook haar laatste wedstrijd van het seizoen niet wist te winnen. Ruim tachtig minuten lang leek het de goede kant op te gaan. Mariënberg stond voor met 1-0, Quick'20 de runner-up uut Oldenzaal, wist geen deuk in het spreekwoordelijke pakje boter te schieten. Elk schot ging over, naast of vond zijn eindbestemming bij één van de twee cornervlaggen. Een seizoen vol met langdurige blessures leek een mooi randje te krijgen, eentje met chroom - ok - maar toch. Het was goed zitten aan het veld, biertje er bij, de koperen ploert stond hoog aan de skyline van Mainbarg. Niet veel kon ons gebeuren. Het lamlendige sloeg helaas in de laatste tien minuten over in het veld. Met een beetje hulp van enkele roodzwarte helden binnen de wit gestukte kalklijnen werd Quick in het zadel geholpen. Mocht de gelijkmaker maken en in blessuretijd terwijl het tweede rondje van deze middag net was besteld ook nog de winnende treffer achter onze IJzeren Thijs schieten. Jammer, Jammer....Ons vlaggenschip had een veel mooier afscheid verdiend van het seizoen 2017/1018, echt waar! De laatste paar verliesbeurten doen ontzettend afbreuk aan een seizoen wat zo mooi had kunnen en moeten zijn. Maar Vrouwe Blessura was onverbiddelijk. Maaide iedereen genadeloos neer wie even maar zijn hoofd boven het maisveld uitstak. Niet normaal meer....
Gisteravond popte een berichtje op mijn slimme telefoon. Wederom Kloten, het afgrijselijke Real Madrid won in vijf jaar tijd haar vierde Champions League finale. Ik las het snel op de koppensneller van het AD. Bevond mij namelijk in uitstekend gezelschap, vrienden voor het leven, dus geen andere (sociale) media nodig. Geen afgebroken ledematen bij het irritantse jochie van de klas, Ronaldo. Geen Zet Je Raam Los die voortijdig naar de kant moest wegens een overduidelijke rode kaart. Ben z'n Ma bleef niet thuis hangen maar verziekten voor vele voetballers een zwoele voetbalavond. Niet Jurgen maar Real Madrid Kloppte Liverpool. Een scorende Bale, zijn eerste schijnbaar een juweeltje uit de Champions League geschiedenis van doelpunten, plus en blunderde Duitse keeper deed de rest. Een Duitser die zijn eigen verdedegingslinie niet op orde heeft, vast geen opa gehad die de oorlog heeft meegemaakt. Iets van die strekking!
Kloten, gisteren ook een eind gebreid aan weer een mooi theaterseizoen. The Best of Britain was voor ons het slotaccoord in een zwoele maar weer mooie Voorveghter. Een leuke bijkomstigheid was dat Bert en Ina tevens kaarten voor deze avond hadden geboekt. Het werd een avond met veel herkennnig, FlashBacks, leuke gesprekken, lekkere biertjes en wijntjes en 9 muzikanten die er een meer dan geweldige avond van maakten. Het is niet zo moeilijk! Heren en 1 dame die hun sporen allang hebben verdiend in de Nederlandse muziek. Bijna 3 uur lang een muzikaal orgasme. Ze stoften vele Engelse hits af uit muziek van de laatste zestig jaar. De toegift bij Docks was ook eentje om in te lijsten. FF bijkletsen....Joah, mag wel zo.
The Beatles naast The Stones, The Small Faces, Queen, The Police, Level42, George Micheal, Pink Floyd, Sting, Annie Lennox, Joe Jackson, Alan Parson Project, Deep Purple und so weiter, und so weiter...Kneiterds van hits en soms een vergeten briljantje. Zelfs een uit de maat klappende buurman was ditmaal geen hinderlijke stoorzender.
Neuh, aan de andere kant zat het mooiste wat deze wereldbol heeft te bieden. Zwoele zomeravond, verschrikkelijk cliché maar verder klopte er geen bal van de tekst die Stefke ooit schreef voor de heren van Clouseau....Ik was geen inspector toch zag ik weer mooie dingen ontstaan, hoefde er niet eens mijn bril er voor op te zetten. Kloten, dat aan sommige dingen een eind wordt gebreid. Nooit meer aanhaken of dat ene mooi roodzwarte stoffie voor een prikkie op de markt.
Maar ja, einde seizoen - einde oefening betekent ook dat een nieuw seizoen aanstaande is. Het maken van nieuwe plannen, het samenstellen van een nieuwe selectie, nieuwe theaterprogramma's op de rol.
Het is een beetje gissen. De contouren zijn al wel te vormen, denkbeeldig zijn wij ze al aan het kneden.
Hardenberg wordt Mariënberg, Van Kouwenborchstraat naar alle waarschijnlijkheid de Clemmestraat 2.
Van de spareribs van Henry's naar de Snitzels van Eric en Alie. Kieken of ik mien plekkie nog weer kan vinden aan de bar in mien stamkroeg van weleer. Deze Hardenberger laat zich transformeren tot iets wat vertrouwd is. San gaat mee en de kids ook. Terug naar mijn geboortegrond. Terug naar waar het ooit begon, terug waar vader zaaide en moeder oogste. Best wel uniek dat San ook deze uitdaging met mij durft aan te gaan. Tied voor wat anders. Tijd voor een nieuw seizoen. Dat is niet kloten maar wel raar. Neem straks afscheid met gemengde gevoelens. Hardenberg is echt mijn stad geworden, buren die vrienden werden. Maar soms moet je ook durven afscheid van iets te nemen, het mooiste wordt nog beter. Samen lopen in the fields of gold. Nooit geweten dat Sting het ooit schreef als ultiem liefdeslied. Althans dat verhaalde Maarten op het podium, hij had geen pijp en Joost was er niet bij. Dus die kon het ook niet weten. De één wil dit nummer op zijn begrafenis horen, ik hoorde 'm gisteren graag in een zwangere theaterzaal, de man naast mij klapte gelukkig niet mee.
Nu al zin aan het nieuwe seizoen. Er staat veel op stapel. Veel is nog ongewis...Veel moet zich nog gaan vormen...We zijn op de goede weg...Alle wegen leiden naar Rome, die van ons gaat via Beerze, Ommen, Beerzerveld, Hardenberg nu naar Mariënberg via de Hardenbergerweg....niet weg van Hardenberg.
Ik ging ooit weg uit Mariënberg, klinkt dramatischer als het is hoor....Maar Mariënberg ging nooit weg uit deze twee meter punt zes komma vier. Neuh....Hoop dat iedereen zich net zo thuis gaat voelen als ondergetekende. Het zal voor iedereen anders zijn, voor de één wat meer dan voor een ander. Maar het is een unieke kans die ons leven nog mooier zal gaan maken. Daarom kijk ik uit naar het nieuwe seizoen wat staat te trappelen van ongeduld om afgetrapt te worden. Gisteren was het ff kloten, maar vandaag stond ik weer fris en fruitig naast het bed. Amper vier uurtjes geslapen maar ik voel mij een stuk wakker dan pak 'm beet 24 uur terug. Wist ik niet dat het even kloten zou zijn maar dat deze ochtend de zon alweer langzaam naar de zevende hemel stijgt. Moos is erbij komen zitten....Samen keken wij even naar buiten. Vroege vogels zijn we hè, Papa....Ja, jongen. Wij zijn er mooi vroeg bij. Straks komen onze meisjes naar beneden.
Trappen wij de dag weer af, slaan een gaatje in de nieuwe zondag en schakelen wij links en rechts een tandje bij. Onderweg naar later, onderweg naar een fantastisch nieuw seizoen. Kieken wat het wordt.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....Fields of Gold en anders maar een Message in a Bottle!