zondag 21 oktober 2018

Eind Oktober!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'This desperation, dislocation. Separation, condemnation. Revelation in temptation. Isolation, desolation. Let it go. And so fade away, To let it go, and so fade away. To let it go...Oh now, and so to fade away. I'm wide awake, I'm wide awake. Wide awake. I'm not sleeping. Oh, no, no, no....
Let it go...'
Uut 'Bad' van U2

Uiterlijk onbewogen maar van binnen brandt het vagevuur....wat ik oe brom!
Niets is een mens vreemd. Ook die mooie roerganger aan het kanaal niet.....
Komende vrijdag is het zover, als wij 's avonds inpandig zijn bij Daniël Lohues ligt hij 's nachts spreekwoordelijk maar een paar honderd meter van ons verwijderd in een groot ziekenhuisbed als wij weer thuis zijn!
Mien moat, Mainbargs voormalig nummer 14. Moest vannacht ineens aan Bert denken in een rare en gekke droom.
Droomde dat ik meedeed aan een wedstrijd. Rondje fietsen, volgens mij was het beginpunt de combibaan in Gramsbergen(!?!). Ik had sportieve kleding aan. Zat krom voorover gebogen op een racefiets (!?!), dacht niet eens als ie maar geen voetballer wordt, haalde links en rechts wat fietsers in. Ik had de wind namelijk goed in de zeilen. Het kan verkeren. Finishte ergens in de middenmoot. Zat na afloop best wel stuk, ben geen Boogerd of Bram Tankink hè. Zelfs de burgemeester kwam een praatje maken. 'Wist niet dat je hard kon fietsen, ik ook niet antwoordde ik Peter naar alle eerlijkheid.' Ok, het was mijn eigen droom, toch vond ik mij een vreemde figurant die op de verkeerde filmset was beland. Het was tijd om te douchen, de meeste zweetdruppels waren opgedroogd en het gele energiedrankje had gek genoeg wat nieuwe krachten aangewakkerd. Tijd om naar huis te gaan!
Zocht in de garderobe voor 1 dag, onderweg naar een verkwikkende douche, naar mijn schone kleren, kon ze natuurlijk niet vinden. Rook al wat nattigheid. Ik, fietsen, wedstrijd, racefiets, mensen in halen, stuk zitten na notabene een wielerkoers...??
Zaken die niet in mijn woordenboek voorkomen. Probeerde vervolgens mijn zogenaamde racefiets te vinden, dan maar zonder frisse kleren en een douche terug naar huis bedacht ik me. Terug naar San en de kids. Maar wat ik ook zocht, mijn racefiets vond ik natuurlijk niet. Die stond niet ergens tegen een boom of hek geparkeerd maar gewoon in mijn bovenkamer gestald en keurig op slot. Pakte de trein op Gramsbergen Centraal en zonder fiets maar met de bande vol met wind arriveerde ik vervolgens enkele minuten later in Hardenberg.
Werd wakker, Moos stiefelde namelijk binnen en vroeg, ik verzin het niet, Papa, ga je straks mee een stukje fietsen...?
Eind Oktober, Bert en Daniël doen mij toch meer dan ik van te voren had kunnen bedenken.
Wilde de droom mij iets zeggen. Dat het gewoon goed komt met mien moat...?? Dat hij gewoon aan het fietsen is en later blijkt dat hij helemaal niet aan het fietsen was, dat zijn fiets ook ergens anders geparkeerd staat. Wie döt 'm wat komende vrijdag, hij hef ja de banden vol met wind, ik hoop dat hij niks hef te klagen.
'k zol hoast zeggen....Joah, het mag wel zo. Letste mooie dag van het joar misschien.
Zocht naar een verklaring. Dat ik fietste maar uiteindelijk niet eens mijn racefiets naderhand kon vinden.
Ik hoop dat ze bij Bert ook niks vinden, dat ze weghalen wat 'm al maanden dwars zit en dat er dan verder niks aan het handje is....Dat Bert binnenkort weer dom kan zeuren, dat wij weer mooie gesprekken kunnen voeren aan de keukentafel met mensen die ons allemaal lief zijn.
Bad van U2 speelde op de achtergrond zijn deuntje mee....Ik zocht naar een cirkel die gewoon rond moet komen. Waar hij misschien een schietgebedje naar boven doet bid ik voor de verandering een keertje met Broeder Maat mee....Schaadt het niet, dan baat het misschien wel voor mien moat!
Kiek uut naar vrijdag. Gek genoeg...Ik hoop uit de grond van mijn hart en die van vele anderen dat het goed komt. Ik geloof er wel in....Dat heet vertrouwen en dat het nog lange zijn tied niet is....iets van die strekkingen. In de verste verte niet, zijn klok loopt gewoon een dik uur voor.
Nou ja, daar geloof ik dan weer in.....Joah, mag wel zo. Vrijdag wordt een Prachtig Mooie Dag, gek genoeg!
Fijne Zondag!




zondag 14 oktober 2018

OktoberFest!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I, I wish you cold swim. Like the dolphins, like dolphins can swim. Though nothing, nothing will keeps us together. We can beat them, forever and ever. Oh, we can be heroes. Just for one day.
I, I will be King and you, you will be Queen. Though nothing will drive them away.
We can be heroes, just for one day. We can be us, just for one day'
Uut 'Heroes' van David Bowie (vandaag 41 jaar geleden kwam de LP Heroes uit)

Ik slenter langs de huizen en fluit zacht, handen in mijn zakken - zomernacht. Boven mij de sterren en de maan. Voor mij nog een paar straten te gaan. En alles is geweldig en ik ga maar eens naar huis. En alles is geweldig, 3 keer vallen, 3 keer vallen, 3 keer vallen ben ik thuis.....
Grappig, rekende gisteren de biertjes af in mijn voormalige stamkroeg. Waar ik vroeger elke zaterdagavond kwam huis ik nu nog slechts sporadisch. Jammer maar ook weer niet, zo gaan soms die dingen.
Was meegesleurd, geheel vrijwillig hoor, door vriend Robert.
Nog even eentje drinken bij Erik in café Mans. Ouwe jongens krentenbrood, een warme deken, daar waar ik mijn onschuld verloor, daar waar ik alles deed wat iemand hierboven ooit verbood. Daar bij Jan Binnenmars waren wij altijd helden voor 1 dag. Jonkies in de dop die niet snel volwassen wilde worden. De zelfbenoemde Helden van de stilte. Maar vaker ontsteeg de kakofonie aan geluid de geluidsbarrière, vaak was voetbal het lijdend onderwerp van gesprek. Onze club. Onze roodzwarte trots. Bijna veertig jaar belijd ik nu al mijn trouwe geloof aan Mainbarg in volgzame stilte. Zo vaak de deksel op de neus gekregen, maar het roodzwarte hart blijft kloppen, dan moet het wel goed zijn. Toch?
Acda en de Munnik popte zich op in mijn hersenloze brein terwijl ik liep van de kroeg naar het station.
Tja, Mariënberg heeft nog altijd een station. De trein stopt er meerdere keren per uur. Zo ook gisteravond.
3 keer vallen. Zo vaak viel onze club dit jonge seizoen al. Vier wedstrijden gespeeld, 1x half gestruikeld maar drie keer vielen wij al genadeloos van het schavot af. Sinds eeuwen bezetten wij voorlopig de laatste plek.
Maar zorgen maken wij ons niet, ja misschien de voorzitter van de André Plaggenmars Fanclub (APF) maar wij niet. Het komt goed. Alles Sal Reg Komme. Vertrouw ons maar, komende zaterdag winnen wij gewoon met 3-1 van Prins Hendrik uut Almelo..Wij gaan ons pas zorgen maken als het bier op is.
Zat gisteravond niet voor niets aan de Straffe Hendrik, een behoorlijke krachtig bier met rijke toetsen van mout en hop. Ik wilde dezelfde pijn voelen als onze voetballers. One Fine Day zijn ze weer onze helden. Trust mij een keer. Maar ik vond het geweldig om gisteren in mien stamkroeggie ff een onvervalste 3e helft te beleven. Zeiken, zeuren, zagen....alles kwam voorbij. Met zwartkiekers en optimisten....Met halve waarheden en hele leugens. Wat doet die vent toch in de basis....Maar het komt goed. Zelfs nog een stukkie politiek, stukje lokale onvrede en toekomstverwachtingen. Met helden van vroeger en op het terras van Café Mans hadden wij de opstelling al klaar en tekenden wij ook nog even voor een betere wereld.
Gisteravond laafde ik na thuiskomst, zonder te vallen, mij aan mooie biertjes. Ik bevond mij in goed gezelschap. Tuurlijk lieve en mooie San, maar vriendin R. zat met haar teruggevonden krullen leuk te wezen. De vijver zat vol lekkere vissen. Allemaal al met een beetje Bacchus on the side ontstonden er leuke gesprekken. De dames aan de Lindemans, mooi op temperatuur. Ik snelde naar de koelkast en begon aan een mooie serie van Brugse Zot, een gouden Carolus, een Cornet en sloot af met enkele Bokjes van ondermeer het eiland Texel en die van Othmar uut Ootmarsum. Ik genoot, ten volle tevredenheid. Moos en Mouna op twee oren en papa zat te genieten van nieuwe helden. Alle Menschen werden Brüder....Duitsland werd in de pan gehakt met 3-0. Niets mooier dan winnen van de Duitsers. Ruim zestien jaar was het geleden. De overwinningen van '88 (2-1 in Hamburg) en de 3-1 op het EK in 1992 staan mij nog helder voor de geest. Vast gezien in mijn stamkroeg, denk het wel.
Ach, alles beter dan die zouteloze pietendiscussies. Tuurlijk koester ik sympathie voor die blokkeerfriezen als was Dumfries ook niet slecht bezig gisteravond in de Johan Cruijff Arena.
Wat een gedoe....Zelfs een ooit gerespecteerd journalist Twan Huys valt genadeloos door de mand en kan straks mee met Sinterklaas retour naar Spanje. Een kat in het nauw maakt inderdaad rare sprongen. Zijn kijkcijfers schuiven onder de 300.000 door. Hij houdt zich niet aan afspraken en vindt zoals zovelen daar in het Westen dat ze ons wat moeten opdringen...Zwarte Piet lijkt op TV definitief uit de mode. Zwart is niet meer de kleur van het kinderfeest. Ik wordt nu al moe van al die C-figuurtjes op de vaderlandse TV, kleuren in vakken. Keurig hoor! Maar een streep door vele rekeningen. Hier, hier in het nuchtere oosten houden wij gelukkig nog gezond verstand. Simon Tahamata, oud voetballer van ondermeer Ajax en het Nederlands Elftal, was er duidelijk over. Hij speelt notabene bij Ajax altijd voor Zwarte Piet, geen Piet Keizer of Schrijvers maar gewoon Zwarte Piet. Kinderen weten toch niet beter is zijn mening. Hij deed die uitspraken bij het programma Nieuwe Maan van Fidan Ekiz. De vrouw waar ik zo'n grote zwak voor heb.
Mooi detail. Sylvana Simons zat naast hem. Die overgevoelige vrouw die al panisch wordt als je zwarte koffie bestelt....Heerlijke TV. Een grote held van vroeger, fijnbesnaarde voetballer, molukse roots en tevens behept met een verleden vol van racisme die er zo lekker nuchter over spreekt. Breekt de week een beetje en de hele zinloze discussie waar je dit leven toch niet uitkomt al dacht Twan daar ff anders over. Misplaatst, alles voor de kijkcijfers...Hoe stom kun je zijn.
Daar had mijn aller, allergrootste held ook zijn mening zeker over gehad. Zwarte Piet was voor hem ook Zwarte Piet gebleven, was toendertijd helemaal geen hekel punt. Deze man van de wereld en liefhebber van vreemde culturen. Goh, ik had er vanmorgen nog niet aan gedacht. Maar voor 13 jaar terug ging hij op deze dag hemelen. 14 oktober 2005. Schrok er een beetje van dat hij deze week helemaal niet zoveel rondspookte in mijn hoofd. Misschien wel teveel dingen aan mijn kop.
Voor 13 jaar terug blies hij zijn laatste adem uit in het ziekenhuis van Hardenberg, hier op steenworp afstand. Het was een mooie dag voor de dood. Blof was destijds op de radio, op een vrijdagmiddag.
Loop nog vaak langs het tuinpad van mijn vader...In die tijd dat Maan nog niet eens geboren was en zangers pas het nummer opnamen als ze tenminste een halve eeuw achter de kiezen had. Meisje, Meisje....Niet alles hoef jij te veranderen in blikgoud. Blijf eens met je vingertjes van dingen af....Foei!
Ach ja, het zijn kleine steentjes in een vijver die blijven liggen. Mien Pa heeft gelukkig wel wat stenen verlegd. Wat zeg ik...Echt wel! Bergen verzet, ijzer met handen gebroken.
Van de week sprak iemand nog mooie woorden over Mien Pa. Dat hij 'm nog had gekend, bij Menderink en later bij de OAD. Klopte als een bus.
Sommigen zijn Helden voor 1 dag, anderen weer Helden voor de stilte....Maar mien Pa is de absolute held.
Moos heeft het ook vaak over Opa Freek. Via zijn ogen en stem blijft hij nog een beetje langer bij ons....
Het is gewoon een Oktoberfeestje geworden....Zowel gisteren als vandaag. Het was een weekendje die hij ook graag had willen beleven. Mooie gesprekken aan een tafel met lieve mensen, wat alcoholerij, happie en snappie van die dingen....Maar misschien neemt hij er vandaag wel eentje op ons, hier op aarde.
Je weet het niet! Wish You Were Here....Maar ik hoef niet meer 3x te vallen om thuis te komen!
Fijne zondag. Vnd maar bruine bonen op het menu als culinair eerbetoon.
Joah, mag wel zo.....

zondag 7 oktober 2018

Twee Lege Stoelen...

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'So, so you think you can tell. Heaven from hell. Blue skies from pain. Can you tell a green field, from a cold steel rail? A smile from a veil, do you think you can tell?
Did they get your trade. Your heroes for ghosts? Hot ashes for trees? Hot air for a cool breeze? Did you exchange. A walk on part in the war. For a lead role in a cage?
How i wish, how i wish you were here. We're just two lost souls swimming in a fish bowl. Year after year. Running over the same old ground and how we found. The same old fears. Wish you were here.'
Uut 'Wish You Were Here' van Pink Floyd

Twee lege stoelen...
Twee lege stoelen in een verder uitverkocht theater de Voorveghter...
Het zette mij gisteravond aan het denken terwijl het 12-koppige Pink Floyd Project de spreekwoordelijke pannen van het dak speelden. Dichterbij het echte Pink Floyd van ondermeer David Gilmour en Roger Waters zou ik vanavond niet komen. Ruim 2,5 uur dompelen wij ons onder in een soort van memory lane. 
Nou ja, terug naar de muziek van mijn veel oudere broers die ik 's avonds hoorde door de muren heen terwijl ik thuis de slaap probeerde te vatten. Want hoorde hun stemmen vanaf gekraste platen als een kind dat niet slapen kon en had destijds geen idee waar ze over zongen.
Ja, iets met gaten in muren, over geld, gekke diamanten, tijd, leren om te vliegen en hopen dat jij er toch was...
Wist ik toen veel. Was in die tijd banger voor de plaaggeest van Bassie en Adriaan dan voor de progressieve psychedelische rockmuziek wat later Pink Floyd bleek te heten die muzikaal schopten tegen de wereld waarin ze leefden met hun filosofische songteksten. Bombastisch, lange gitaarsolo's, experimentele geluiden. Soms dacht ik dat het huis aan de Clemmestraat 2 een Ufo aan het worden was en wij uitcheckten van Mariënberg Airport om de onbekende ruimte in te gaan. Terug naar later!
Maar ben wel enigzins blijven hangen in de sound van toen. The Eagles, Supertramp, The Rolling Stones, The Who, Simon & Garfunkel, The Beatles en de heren van Pink Floyd.
Wat ik toen al wist dat ik bang was om mensen kwijt te raken....Ouders, familie, vrienden, kennissen, gewoon mensen die hier nog hadden moeten huizen in plaats van te gaan hemelen ergens in het heelal, universum nou ja...ergens hier boven ons.
Twee lege stoelen...
Nou ja, dat kwam dus langs in mijn gedachten gisteravond, gezeteld in het rode pluche van ons theater zo zittend naast mijn mooie en lieve San die soms zachtjes gaapte....Keek ook uit naar de springbox die al opgemaakt voor ons klaar stond. Wish You Were Here.
Twee lege stoelen...
Vroeg mij af of het stel, het duo, misschien wel vrienden of goede vriendinnen vergeten waren dat zij kaartjes hadden voor het uitverkochte concert van het Pink Floyd Project. 
Is mij ook wel eens overkomen in theaterseizoenen dat ik bij wijze van spreken mij meer bevond in het theater dan bijvoorbeeld langs de zijlijn. 
Of waren ze snipverkouden, de griep te pakken. Dat kon natuurlijk ook.
Of waren ze net uit elkaar? Bij het scheiden van de markt spreekwoordelijk de verkeerde kant op waren gelopen...en de kaartjes niet hadden verdeeld. Wel de CD's, eentje voor jou en eentje voor mij want gekregen van mijn moeder...dus van mij. Nu had je die lelijke lamp toebedeeld gekregen, nu zat je kniezend thuis en dacht je alleen maar,had ik maar voor de kaartjes gekozen...!
Of waren ze misschien de ouders van een mooie en lieve zoon. 20 jaar, die volop in het leven stond. Die voetbalde in het eerste van Bruchterveld. Dat je nu bezig waren om het afscheid voor te bereiden waar je helemaal niet mee bezig was, proberen de grond terug te vinden die compleet vrijdagavond onder je voeten waren weggezakt. Wat een leegte!
Wish You Were Here! Blijf bang om mensen te verliezen maar nu helemaal je de mannelijke helft van twee ouders bent. Elke dag bang om het geluk te verliezen. Dat ze een verkeerde afslag kiezen of door het noodlot de navigatie hen naar boven stuurt....Voor altijd en eeuwig.
Waren daarom die twee stoelen leeg....? Hopen dat ie toch gewoon weer op die bank in de kamer zou zitten. Hallo Papa, hallo Mama....Niet dus!!
Bang om te verliezen als er niks meer te winnen valt. Ben ook bang om lieve mensen te verliezen. 
Een goede maat of een mooie tante. Twee mensen, twee stoelen die bezet moeten blijven. Ze hebben kaartjes gekocht voor het leven. Ondanks de mindere berichten, ondanks het feit dat Meneer K. hen een bezoekje heeft gebracht en voorlopig niet van plan is om te verhuizen. 
Weet nog wel een huisje voor hem, ergens ver weg op de hei....
Twee lege stoelen...Het kan natuurlijk ook de plek van knappe doktoren zijn geweest of ambulance-personeel die ergens anders nodig waren. Je weet het niet, hoopte het maar. 
Gelukkig ging er iemand anders zitten. 
Fijne zondag, Joah mag wel zo........





zondag 23 september 2018

Hou Van Gisteren!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I will remember you and all that we have been through. There is no angel, that can be more angel than you. I see you every night when you star is shining bright. And I cry and I smile, I wish you where here, with me.
Well, I am so proud to be your father. I am so proud to be your mum. And I am so proud to be your brother. So may this be your song.

And please don't give up the fight. For no reason, but your own. I never said a fight would be easy.
Because it won't'
Uut Don't Give Up The Fight van Racoon

'Papa, hoeveel nachtjes moet ik nog slapen voordat ik doodga.....???'
Zo maar uit het niets hoorden wij Moos dit vragen, afgelopen vrijdag onderweg naar later.
Ik brak, niet voor het eerst deze week. Had het toen ik het verschrikkelijke nieuws vernam uit Oss, bij de woorden van Peter Heerschop en vanmorgen weer....Nu eigenlijk tranen van vreugde maar tegelijkertijd beseffend dat in een split second iets bijzonders moois zomaar voorbij kan zijn. Voor altijd en eeuwig.
Met de slaap nog in mijn ogen popte een herinnering op, Facebook had mij iets te melden, had een verhaal van precies zes jaar geleden voor mij klaar staan. Mijn eigen blog van 23 september 2012 jongstleden...
Moos, je moet nog ontelbaar nachtjes slapen en weer opstaan. Die zijn niet te tellen met 1 hand, laat staan met twee. Néé Moos, jij moet en mag nog heel veel nachtjes naar je bed.
Hoe kun je samen zijn als het ergst denkbare gebeurt?
Het ergst denkbare voor iedere vader en moeder. Dat is de dood van een kind.
Hieronder het verhaal van zes jaar terug toen ik wereldkundig maakte dat wij mama en papa zouden worden. In een wereld destijds nog zonder zorgen. Nu ben je zo blij en dankbaar als Mouna en Moos tevreden 's avonds in hun opgemaakte bedjes liggen.
Wij houden wel de wacht. Deuren dicht!
Fijne zondag!

This Is All I Ever Wanted From Life, 8e Wereldwonder Is Coming To Town

Hallo  Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Ik wordt vader, snel wat harder. Luister lief, ze spelen ons lied. Drie minuten, zegt ons even, waar de jaren zijn gebleven. Dat we voelden dat dit misschien voor ons was bedoeld.  Dit lied zal altijd van ons houden. Het voelt als mijn hand in de jouwe als een foto van een mooie dag. Alsof ze zingen voor ons tweeën
Dan lijkt het niet zo lang geleden dat ik jou als eerste zag. Ogen dicht en blijven horen dat het meer is dan die woorden. Dat alles klopt, maar verder gaat dus net zoals wij.'
Uut 'Dit Lied' van Guus Meeuwis.

Ben geen Thomas Acda die de prachtigste liedjes zingt en de mooiste nummers op het papier schrijft. Ben geen Edwin van der Sar die keepen ooit tot pure kunst verhief en mij tot tranen roerde. Ben geen Bob Dylan die nu op Arrow verhaalt 'that the answer my friend, is blowing in the wind'. Ben geen Chris Zeegers die de harten van vele vrouwen tot kloppende machines beweegt en de wereld van binnen zag. Ben geen Boer zoekt Vrouw, Ben geen Ajax die zoekt naar een nieuwe landstitel, Ben geen Haar op mijn hoofd die denkt om de verjaardag van Merthe te bezoeken. Ben niet Robbie Williams, Ben niet Brad Pitt, Ben geen Beatle of een Rolling Stone, Ben geen Frankie Boeijen of Nick van Simon, Ben geen Bono, Ben geen Gert van Diederik Samson of Mark van Rutte. Ben geen Clooney met N'espresso, Ben niet mijn broer of the King van hierboven. Neuh, ben niets van dat alles. Maar geen één van allen heeft wat ik gelukkig wel heb. Lieve Sanneke....Daarvoor hoef ik geen beroemde artiest, filmster of wereldkeeper te zijn. Ik ben gewoon Alfred Dorgelo, die al ruim veertig jaar rondwaggelt op deze aardkloot en sinds april van dit jaar het grote geluk heeft gevonden en al enkele maanden weet dat het achtste wereldwonder aanstaande is. Ken je het verhaal van de bijtjes en de bloemetjes.....Inderdaad. Lieve San wordt Mamma en ikke, ja ikke, ja echt waar......Ikke wordt gewoon Pappa. Kun je het geluk nog mooier voorstellen. Snap je dat ik geen Acda wil zijn, geen v/d Sar of Frankie Boeijen of die jongen van the Beatles of the Stones. Neuh, deze jongen. Twee meter punt zes, komma vier lang heeft gewoon alles wat ie wil hebben en wat ie wil zijn. Nooit geweten dat de tweede helft van mijn leven zo uit de startblokken kon schieten. De gunfactor is enorm, merk ik de laatste maanden. Wie goed doet, wie goed ontmoet...Zal dat het zijn. Zal al die levenswijsheden van onder andere je ouders nu waarheid worden. Het lijkt er verdomd veel op. Mooi, dat het zo kan en Mooi dat het zo mag. Joah, het mag wel zo....Het mag inderdaad wel zo....uit de kunst. Stimpelstapel verliefd of op dat mooie wieffie en nu wordt ons geluk, onze liefde bekroond met het mooiste wat er kan gebeuren tussen twee liefhebbers van pure liefde. Snap ineens al die verhalen over echte liefde........Snap ineens al die verhalen dat alles anders werd toen je haar ontmoette. Dat ze de zon, de sterren en de maan is. Dat wakker worden naast haar elke dag weer het begin is van een nieuwe dag maar vooral van nog meer houden van elkaar. Snap Racoon, snap Pink Floyd, snap de Dijk, snap Blof, snap U2, snap Counting Crows, snap Borsato en snap zelfs Fransie Bauer....hahaha Snap al die grote dichters dat het rijmt als zij jouw dicht. Snap misschien wel het leven. Snap nu Peter Gabriël en Kate Bush dat je nooit moet opgeven voordat je het echte leven heb ontdekt...Tuurlijk, heb ik niet veel gemist...Maar nu ik eindelijk weet wat echt leven is ben ik blij dat ik zonder TomTom of TamTam van anderen het ontdekt heb. Ben geen Columbus of Marco Polo, verre van dat...Maar ik wil nu wel alle wereldzeeën bevaren om dit geluk in de zeilen te houden. Was al een bevoorrecht mens op de dag dat ik mijn Brown Eyed Girl ontmoette, was al de koning te rijk de eerste keer dat ik haar kuste....Ik ben gewoon........? Ben nog steeds op zoek naar het woord. Want geen enkel woord of zin kan uitdrukken wat ik voel voor haar en voor het geluk wat in haar steeds, elke dag, iets groter groeiende lieve buikje zit. Gedeeld geluk. Ben nog geen Pappa. Neuh, heb veel indrukken op kunnen doen de laatste jaren hoe het misschien moet maar mijn gedachten gaan nu ff naar boven, ook boven Ommen zit the King trots te zijn op z'n zoon Appie misschien wel samen met Ome Mans. Freek, moet je nou eens zien...Dat kerl'tje van oe, het flikt het toch maar 'm. Hij wordt pappa...Gedachten gaan terug naar enkele maanden geleden, toen Gary Lightbody van Snowpatrol het volgende zong:

Words of reassurance but only if they're true. Just some simple kindness, no vengeance from the gods.  This is all I ever wanted from life, this is all I ever wanted from life
This is all I ever wanted from life.  To share what I've been given some kids eventually.
And be for them what I've had, a father like my dad

In de grote O2 Arena van Hamburg werden twee mensen één en straks wordt één liefde drie!
Joah, het mag wel zo............De wereld nu echt in de Zunne.......
San, ik hou van jou!


zondag 16 september 2018

Wij Zien Het Anders!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'And all my instincts, they return. And the grand facade, so soon will burn. Without a noise, without my pride. I reach out from the inside. In your eyes, the light the heat. In your eyes, i am complete. In your eyes, i see the doorway to a thousand churches. In your eyes, the resolution of all the fruitless searches. In your eyes, i see the light and the heat. In your eyes....'
Uut 'In Your Eyes' van Peter Gabriel.

Ik vergeet soms wel eens dat jullie best wel veel belangstelling voor ons hebben.
Voor onze plannen, voor onze gezondheid, voor onze kids...etc. etc.
Ben niet altijd de meest uitgesproken persoon. Hou vaak mij stil al zien jullie dat soms anders. Vertel misschien wel veel maar uiteindelijk zeg ik niet altijd alles. Waarom zou ik beter zijn dan de rest.
Vaag is het nieuwe uitgesprokene. Helder water, stromend licht! En vaak vergeet ik de helft...
Maar ik vergeet soms dingen te melden, zaken waar ik over verhaald heb en waar jullie best nieuwsgierig naar zijn. Bijvoorbeeld naar onze (verhuis)plannen, naar mijn gezondheid, dat slimme kind van ons wat luistert naar de naam Moos en dan over Mouna nog maar te zwijgen...
Nou ja, in deze blog maar eens een tijdelijke update. Even wat tippen van de sluiers oplichten zodat wij rustig onze ogen kunnen sluiten. Waar zal ik beginnen....? hebben jullie voorkeur...of zal ik maar van de hak op die welbekende tak springen. Als ik praat valt er soms ook geen touw aan vast te knopen, zit nu al ruim twee uur achter deze tikgeit dus ik ben er wel een keer klaar mee. Stentorig bezig zijn op de zondag put soms mijn hersenloze brein wel fysiek een beetje uit. Het broodje pindakaas en de brandnetelthee brachen wel wat nieuwe energie maar ik ben geen gloednieuwe Tesla met een laadpaal aan de voordeur.
Met Pinball Wizard van the Who op de oortjes doe ik toch een halfslachtige poging zodat jullie weer op de hoogte zijn. Leest u mee, of niet natuurlijk maar waarom ben je dan eigenlijk aan het verhaal begonnen.
Mien ogen dan maar eerst. Onlangs mocht ik weer naar Rotterdam toe, naar het oogziekenhuis vlak achter de Coolsingel. Het heilige der heilige voor vele van mijn semi Feyenoord vrienden.
Tja, Dorgelo is een lastig pakket, Mijn bindweefselplaat en slijmvlies blijft maar vervormd in mijn rechteroog.
Hierdoor gaat het ooglid naar binnen staan en veroorzaken de wimpers die eveneens naar binnen groeien onder andere de irritatie aan mijn ogen van de laatste weken. Ik werd regelmatig hieraan herinnerd, wat heb ie toch?
Zie ook het plaatje, wat ik straks wel even als foto er bij zal doen, kun je zien waar het bij mij aan schort.
de oogbol en de twee oogleden boven en onder werken als een soort van ruitenwissers. Vooral linksonder is het bij mij een zootje, de letterlijke woorden van de oogarts. Het is instabiel, hij kan er niks mee. Omdat het niet goed werkt, krijg ik een soort van strepen op mijn oog. Hij kan er ook weinig mee mede vanwege mijn immuunziekte reageert het oog elke keer weer anders. De operatie was wel goed gegaan maar mijn Slijmvlies Pemfigoïd maakt het allemaal wel heel complex tot frustaties van de oogartsen. Het wordt er allemaal niet eenvoudiger op. Een probleemgeval pur sang!  Het oog krijgt nu eerst een jaar rust, niet meer opereren...Want een nieuwe operatie verslechtert ook de situatie van mijn oog. Gaat de kwaliteit er van achteruit. Goed idee want ik wil wel alles blijven zien.
Elektronisch epileren was hij dan ook niet voor. Ik mag nu regelmatig mijn wimpers laten doen, jaja...een oud wijf was ik sowieso....ik kop 'm zelf wel in. Maar mag op zoek naar een goede optometrist in de buurt. Ze zijn er te kust en te keur, denk dat ik Martin dan ook maar vraag. Was ook altijd goed voor mien Pa en Moe. Verder blijf ik onder controle staan in het UMCG, scheelt toch een dik uur reizen met Rotterdam.
Verder blijf ik druppelen in mijn oog. Dat vindt het oog fijn. Voor een lens ter bescherming in mijn oog was het nog te vroeg aangezien het ooglid nog flink dik was, die wel dacht ik nog....?!?
Bovendien blijf ik op bezoek komen bij de Dermatoloog voor mijn immuunziekte. One of a Kind, ze vinden altijd leuk als ik arriveer. Nieuw studiemateriaal haha...He is in the house......come together allemaal.
Moos gaat ook lekker. Het jochie, nog maar vijf jaar, maar wel reeds in groep drie draait zijn rondjes mee in de klas van Juf Janneke. Moos is goed te pas. Vele hulpwillende instanties zijn de revue al gepasseerd.
Het probleem lijkt zich te tackelen. Ze denken niet (meer) aan bijvoorbeeld ADHD of een vorm van autisme. Maar gewoon aan een lief, klein jochie wat met zijn zevenmijslaarzen voorloopt op zijn ontwikkeling en op kinderen van zijn leeftijd. Hij moet sowieso wel hard lopen want al zijn vriendjes en vriendinnetjes in groep 3 zijn de zes jaar al gepasseerd. Hij moet nog een half jaar hier op wachten. Trots op het ventje, van wie hij het heeft....Denk, naast de schoon- en knapheid, toch van Sanneke want ik was toch zo dom als het achterend van een varken....??? Ik hoor het sommige van jullie nog zo zeggen. Ik schoot weinig gaten in pakjes boter, speelde veel te hoog voor mijn doen. Haha....Ik lach erom, nog steeds, altijd al gedaan. Anders naar de dingen kijken....
Tja, als laatste wat ik even een update van wilde geven is onze huizenjacht en plannen om terug te keren op mijn geboortegrond, het vertrouwde nest waar ik ooit uitvloog. Het huis van mien moe kopen, grandioos verbouwen tot een waar paleisje en mien Moe op het vinkentouw achter onze droomwoning.
Helaas, dat gaat niet meer door. Het werd een te dure klus. Regelmatig werden de plannen bijgesteld om het wel allemaal financieel te realiseren maar nog altijd ging het net boven ons budget. Ik wil graag ergens krom voor liggen maar niet voor een te dure hypotheek als u begrijpt wat ik bedoel.
Ondertussen wel ons huis verkocht, wij sluiten hier de deur definitief op 15 november maar hoeven niet echt ver te lopen. Althans spreekwoordelijk. Vrijdag hebben wij ons ingeschreven voor het nieuwe plan in het centrum van Hardenberg. Waar ik ooit in het water van zwembad de Marsch dook duiken wij binnenkort in een nieuw avontuur. Wij gaan voor een andere (tussen)oplossing. Nieuw bouwen in Hardenberg. Het project de Marschhoek wordt de nieuwe uitdaging. Jammer genoeg geen Mariënberg. Dromen zijn bedrog? of toch niet....Wij kiezen voor een andere weg, nu even een omlegging, ff wat opstoppingen on the road,
effe een andere afslag en richting. Wie weet komen wij one fine day toch uit bij onze eindbestemming en de doelen die wij hebben gesteld. We will see...
De komende maanden gaan wij tijdelijk ff wonen in een huisje op de hei of iets van die strekking.
Geen zorgen, we slaan onze bezittingen op in een grote box. Doen onze behoeften even ergens anders....
Alles sal reg kommen en anders buigen wij staal om tot ijzer.
Wij zien het anders.....Hardenberg blijft Hardenberg, amper tweehonderd meter verderop slaan wij straks onze tenten op. Aan de andere kant van de Vecht. Pantharei, alles stroomt, niets blijft.
Misschien uit het oog maar niet uit het hart....Als de drie-eenheid + ikke maar gelukkig blijven en als het ff kan ook gezond. Wij blijven het leven vieren!
Horeca Hardenberg is nog niet van ons af, Jan van het Kaaskeldertje ook nie op speciaal verzoek van Moos
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....




zondag 9 september 2018

Henk!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'So we're gathered here. Holding on to each other. To let go of another one we won't forget. Now as we say goodbye. To one of our own. We may be lonely but we're not alone. Though the leaves will fall. And the tears will flow. May it always confort us to know, The family tree will always grow. Father down to son, mother to daughter. Thicker than water, we are made of this. From the Earth we rise, to the Earth returning. We'll keep a candle burning. For the one we'll miss and when we say goodbye to one of our own. We may be lonely but we're not alone. The family tree will always grow. It's stronger than the wind can blow.'
Uut Family Tree van Venice

Zorg voor respect, saamhorigheid en liefde als ik er niet meer ben...
Die woorden kreeg Henk Meppelink mee van zijn lieve en mooie vrouw vlak voordat zij stierf.
Vlak voordat zij haar oneerlijke gevecht tegen die vreselijke klotenziekte verloor.
Wat wint Meneer K. er toch elke keer mee....? Al die mensen die hij verschrikkelijk laat lijden en uiteindelijk vaak laat sterven. Ligt hij 's avonds trots in zijn bed wetende dat hij weer een zee van verdriet volledig heeft laten overstromen en dat de achtergebleven geliefden voorlopig ronddobberen op woelig wateren zonder enige richting laat staan een duidelijke koers. Dat de vaste bakens zijn verdwenen en de weg soms maar moeilijk terug kan worden gevonden. Iedereen weet wel wat die ander voelt.
Want wie heeft er niet met Kanker te maken of te maken gehad. Niemand blijft helaas verschoond van deze klotenziekte die nog altijd als een meedogenloze olifant te keer gaat in een overvolle porceleinen kast.
Had het gisteren moeilijk op de combibaan in Gramsbergen. Want kanker raakt je, het doet pijn, het schuurt en toch moet je ook vrolijk zijn en blijven. Want het leven gaat gewoon door, alles stroomt niets blijft.
Ik weet het. Je kinderen willen niet anders en anders ikzelf niet!
Maar gisteren, terwijl Venice schalde over de warme ijsbaan in de lichtstad, zong ik zachtjes elk woord mee van de Family Tree. Ken het nummer uit mijn hoofd, kan het ondertussen wel dromen.
Maar dromen zijn bedrog toch? In mijn verzonnen dromen leven elke dag vele mensen nog, jong of oud, fris en fruitig, maar als ik mijn ogen open komt de harde realiteit als een koud briesje binnenwaaieren.
Over en sluiten!
Het nummer van de vier broers en neven Kipp, Mark, Micheal en Pat Lennon komt elke keer anders bij mij binnen. De symboliek van de familieboom die gisteren stond geplant op het middenterrein van de combibaan deed mij goed. Er vallen bladeren af maar de boom blijft groeien en elk jaar komen er nieuwe bladeren aan.
Geen storm of welke ziekte dan ook kan voorkomen dat de familieboom maar blijft groeien!
Ik ken het verhaal van Henk maar al te goed. Oud-Mainbarger hè, schept sowieso een band. Maar Henk is voor mij een absolute held. Met zijn partner in crime, René Marissen, blijft hij maar fantastische evenementen organiseren om geld binnen te halen voor het KWF. Zodat one fine day er niemand meer sterft aan kanker.
Als een soort eerbetoon en beloofde erfenis aan zijn vrouw maar ook aan zijn veels te vroeg overleden zus en aan al die andere familieleden, vrienden en kennissen die er niet meer zijn omdat Meneer K. in hun levens kwam. Hard, koelbloedig en zonder enig respect en liefde voor het leven.
Henk vierde daarom gisteren het leven om samen met vele honderden anderen te rennen en wandelen voor het leven. Binnenkort gaat hij ook nog even 330 kilometer hardlopen in 5 etappes/dagen, tevens voor het KWF. Onze Marathonman. Respect!
De opening bezorgde mij kippenvel. Keek omhoog naar de wolken boven Gramsbergen terwijl Venice zong over de family tree. De sterkhouder van onze familie is niet meer, huist ergens boven maar hier beneden waken wij over zijn erfenis. Wij zorgen ervoor dat de boom blijft groeien, misschien wel tot de hemel aan toe. Dat doet Henk ook, dat doet Maarten van der Weijden en zo bijna iedereen die met deze ziekte te maken heeft of heeft gehad. Je raapt de scherven op, lijmt ze en gaat verder. Een ieder op zijn of haar eigen manier. Samen zijn we sterk, niemand kan alleen. Het mooie gedicht van Henk wat hij met een snik in zijn stem voorlas maakte diepe, diepe indruk. Respect. Weet zeker dat er gistermiddag iemand boven Gramsbergen op een roze wolk apetrots zat te wezen op haar Henk. Haar Henk die respect, saamhorigheid en liefde voor het leven zo sterk in zijn vaandel heeft staan. Haar erfenis is in goede handen bij haar geliefde Henk. De minuut stilte werd een minuut klappen. Mooi!
Zoals Stef Bos het ook zong. Het is een volkslied zonder woorden, samen staan wij sterk.
Als de familieboom maar blijft groeien, we verliezen onderweg flink wat dierbaren, maar op de reis naar onze eindbestemming vinden wij tevens weer genoeg. Als wij maar blijven zoeken naar nieuwe bladeren.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo






zondag 2 september 2018

40, het nieuwe 30?

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'I lose my fear of war and dying and all the clouds just disappear. Only my mirror sees me crying, each time I lose another year. Wouldn't be a drag to be like you. Settling down and having kids and telling them what to do. Well I'm gonna stay.....19 forever. We can do magic in these times. Be what we want to be. We'll all be rock 'n' stars, immortal on TV. And if you see me looking tired. I've just been sleeping thougt the day. But i got something to keep me wired. So we can dance the night away. You better believe it. You know my dreams still alive. You can love it or leave it. But I'm never gonna be 35.'
Uut 'Nineteen Forever' van Joe Jackson

Is 40 het nieuwe 30?
Kent u die uitdrukking...?
Is 40 inderdaad het nieuwe 30 aan het worden? Zeg het maar..
Ik weet wel dat vannacht dominee Eppe Gremdaat even gezellig kwam buurten in mijn heldere maar niet meer nuchtere brein. Soms op van die avonden na een lange dag arriveert hij gewoon in mijn lege hersenpan en kookt hij links en rechts ongevraagd gedachtengangen en rare kronkels mijn eigenzinnige wereld in.
Het alter ego van Paul Haenen was filosofisch bezig. Hij droeg weer diezelfde trui als altijd en zijn haar had ie vanouds strak naar achter gekamd. Zijn Geurtie had Eppe voor deze gelegenheid thuisgelaten. Misschien was daarom zijn toontje licht moraliserend van aard wat toch de muziek maakt, voor zijn doen vrij tolerant. Ondanks mijn onvoorwaardelijke geloof in Bachhus merkte ik andermaal op dat zijn spraakwaterval gisternacht weer de nodige tempowisselingen kende die afgezien van de snelheid getuigde van zorgvuldige articulatie. Om jaloers op te worden maar dat terzijde. Ik luister graag naar deze hemelpiloot. Vaak heeft hij het bij het rechte eind en leidt hij mij door ernstig woelige baren zo prekend op z'n licht hervormde kansel in onze kerk waar amper plek is voor twee. Preken voor eigen parochie, misschien....?
Blijf het vreemd vinden dat al die gasten soms komen huizen in de donkere krochten en open spelonken van de kamer hierboven en mij blijkaar de les moeten lezen of mij van advies cq repliek te moet dienen.
The King doet het, veel overleden bekenden en vage kenissen en Eppe duzz, Gremdaat van voren.
Ik moest daar aan denken toen ik gisteren ff een schalkse blik wierp op de 40 jarige BertJan Gooij, onze oude buurman van eerder en die sinds kort tweehonderd meter verderop huist maar nog niet van ons is verlost. Wij blijven hem bestoken en blijkbaar laait het vuurtje nog steeds op want wij waren gisteravond van harte uitgenodigd op zijn leuke feestje ter ere van het feit dat hij de gedenkwaardige leeftijd van veertig had bereikt. Toch bijzonder dat wij samen met hem, zijn mooie Mandy en dito kids, mochten proosten op dit heugelijke moment. Een ijkpunt in zijn nog jonge leven. Ze zeggen toch dat het leven pas begint als je veertig bent. Hij is nu ook officieel toegetreden tot de club van 40 plus. Dan ben je iemand, dan tel je mee....of niet soms.
Veertig een octagonaal getal, bovendien het atoomnummer van het scheikundig element zirkonium. Ik vond Bertjan er gisteravond ook errug Zirkonisch uitzien en anders getuigden de vluchtig opgehangen foto's door schoonzussie Linda, de favoriet van Edje N. (red. AD) , wel iets van Zirkonischheid bij café Henry's van de heer BertJan Gooij. De unieke feestlocatie met uitbater Henry aan het roer, je weet wel die van de houtzagerij en geweldige smakelijke spareribs. Tien bier, terwijl hij maar negen vingers opsteekt of iets van die strekking.
Kiek toch uut met de zaag als je de slijptol weglegt. Dat overkomt je niet meer als je veertig bent...wat ik oe brom. Maar nu je Grolsch aan de tap hebt ben ie toch wiezer dat ik eerst van oe had gedacht. Waarvan akte, geintje natuurlijk. Het dronk wel bijzonder fijn uit de tulpglazen, dan ben je sapdrinkendewijs goed bezig.
Veertig komt ook veelvuldig voor in de Bijbel wist Moos mij net te vertellen. Dat jochie van 5 weet inmiddels meer van het zwarte boek dan zijn verwekker. Iets met de appel valt niet ver van Eva's boom als je weet waar Abraham de grove mosterd haalt.
Veertig heeft betrekking op voorbereiding en verwachting. Maar ook op vasten en boetedoening...Tja, BertJan het is maar ff dat je het weet. Veertig heeft tevens betrekking op zuivering...Nou wij zijn allemaal gezuiverd door de combinatie van het gerstenat en de lekkere hapjes.
Veertig is best een belangrijk getal voor gelovigen. Veertig jaar trok men in de bijbel onder leiding van Mozes door de Sinai-woestijn (welke code heeft de puntjes op de i ook alweer...? denk, denk) om uiteindelijk de tien geboden te ontvangen. De zondvoed duurde veertig dagen en nachten. Mozes verbleef veertig nachten op de Sinaïberg (Oh Alt 139 duzz).
Je kunt stellen dat veertig altijd te maken heeft of heeft gehad met een ingrijpende gebeurtenis. Of het nu dagen, weken, maanden of jaren zijn. Vervolgens volgt een tijd van rijping en tenslotte een metamorfose, een overgang naar een nieuwe fase. Zo is de cirkel weer rond en klopt het gewoon 100 procent dat het leven pas begint als je veertig bent. Dat klopt allemaal wel bij BertJan Gooij, voorheen de buurman van 41...daar is hij ondertussen wel naar onderweg als u begrijpt wat ik bedoel met cirkels en zo....
Trouw je niet voor je veertig bent dan weer niet....of toch wel. Aangezien ik mij al geruime tijd bij de club van 40 plus mag rekenen. Maar als ik ga rekenen trek ik het niet altijd meteen recht!
Je besefte het gisteren nog niet maar best wel bijzonder hoor dat veertig worden. Moet je niet te licht over denken. Dat deed de heer Gooij, in zijn vrije tijd blokfluitspeler van beroep, dan ook niet.
Zeer gezellig feestje gehad met mooie gesprekken en dito mensen.
Zo zit je in Julianadorp, zo komt Julianadorp naar je toe en sta je te keuvelen op de vierkante meter. Hoor je ineens interessante dingen over de wederhelft van Gooij. Nooit geweten dat Vandy zo was.....??
Schitterend. Onze gekke bekken trekkende Vandy die 's nachts na tweeën de vreemdste foto deponeert in de burenapp. Van die dingen duzz....Altijd handig die backgrond informatie haha.
Moe maar voldaan liepen wij vannacht terug naar ons huis, nou ja naar wat eens ons huis was tis nu van die ander....weet je wel. Vorige week hebben wij de handtekening gezet. Medio November sluiten wij voor het laatst de voordeur achter ons. Onderweg naar iets nieuws....Onderweg naar later!
En zoals dominee Gremdaat het zou zeggen: Ik wens u een fijne voorzetting van de dag, een aangenaam etensmaal met spekkies of wat er dan ook in...
Eppe, Vandy en Bertjan bedankt! Ik zet 10.000 luchtballonnen van K3 nu op want Mouna staat al op de dansvloer. We Party On!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....





zondag 26 augustus 2018

Kiek Uut! Goed Goan.....Kippenvel!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I get so scared when I see the evidence against our case. Each movie so far this year ends up with someone crying. Or even someone dying. Do I listen to my head, do i listen to my heart. Is there nothing we can do about it, anyone. Anyone can be so hard hearted, But everyone. Still everybody wants a happy ending.'
Uut 'Happy Ending' van Joe Jackson feat. Elaine Caswell

Wist van de week niet welk (wereld)nieuws mij meer raakte. Het was sowieso appels met peren vergelijken.
De wereldprestatie van Maarten van der Weijden, kippenvel!
Of dat het kwaad na twintig jaar eindelijk een gezicht en een naam kreeg. Jos Brech, kindermoordenaar en voortvluchtig, kippenvel! De man boezemt mij angst in!
Wat mij tevens zorgen baart, en de discussie speelde deze week weer eens op, dat steeds meer ouders besluiten om hun kinderen niet in te enten, geen vaccinatie dus. Was het eerst voornamelijk uit religieuze overwegingen, de Heer beschermt wel is de gedachte, stijgt de groep zgn. anti-vaxxers met de dag. Met alle kwalijke consequenties tot gevolg. Kippenvel! Aan welke gevaren stel je je kinderen bloot? Mouna is nog niet eens twee, als u begrijpt wat ik bedoel! Mazelen lijkt een ziekte uit lang vervlogen tijden, maarre je kunt er dood aan gaan mocht je niet inge-ent zijn. Nogmaals Kippenvel!
En zo vielen er deze week nog wel meer opmerkelijke dingen te noteren, soms in het kleine en soms iets groter. Misschien geen wereldnieuws, toch heel belangrijk voor ons.
Maar ik vond het afgelopen (wereld)nieuws best veel om je druk over te maken, zowel posi- als negatief!
Tuurlijk is onze Mouna het mooiste meisje op deze wereld. Hoe ze lacht, hoe ze loopt, hoe ze praat, hoe ze danst op K3, hoe mooi ze Néé kan zeggen. Net anderhalf hè.
Moet er niet aan denken dat er iets vreselijks met haar gebeurt, jullie toch ook niet.
Tuurlijk, ik vind het niks. Mijn dochter laten inenten. Ben er negen van de tien keer er zelfs niet eens bij. Moet je nagaan. Held op sokken. Dat de consultatie-arts zo'n hele grote naald in haar kleine armpje douwt. Met een beetje pech heeft ze er twee dagen flink last van. Uitleggen dat zo'n prikje moet kunnen wij helaas niet. Wij snappen het wel. Omdat het verstandig is, omdat het beschermt. Maar een meisje van anderhalf heeft daar geen boodschap aan, heel begrijpelijk toch! Verstand komt met de jaren....toch? Die denkt dat wij haar opzettelijk pijn doen....
Dankzij knappe knoppen kunnen wij ons hier in Nederland laten vaccineren tegen enge ziektes. Mazelen lijkt een ziekte uit de oudheid, maar mazelen is gewoon een dodelijke ziekte!
Het heeft honderden jaren geduurd dat de wetenschap iets heeft gevonden dat baby's en zo niet meer doodgaan aan deze ziektes. Hoe meer mensen zich inenten hoe moeilijker een virus het heeft.
Geen epidemieën, geen doden. Als 95% van Nederland zich inent dat komt het allemaal goed.
Echter zitten wij hier tegenwoordig onder. Wat indirect ook gevaar oplevert voor kinderen die wel zijn gevaccineerd zoals Mouna. Dat wil je toch niet. Wij laten Mouna ook inenten om andere kinderen te beschermen. Maar niet inenten kan dus niet alleen gevaar opleveren voor je eigen kind maar je loopt ook het risico om wel inge-ente kinderen ziek te maken, misschien wel de dood tot gevolg als je blijft weigeren om je kind niet te laten vaccineren. Het was bij ons helemaal geen issue. Je wilt gewoon het beste voor je kind al blijft zo'n prikkie iets weerzinwekkend.
Maar diverse instanties trekken aan de bel. Door minder vaccinaties ontstaan er veel mazelen. WHO slaat alarm maar ook het RIVM. We zitten nu op 90,1% ipv de veilige 95%. Baart mij ernstig zorgen.
Geloven en vertrouwen is een groot goed! Dat respecteer ik maar de heer beschermt niet altijd. Je gaat een beetje voor eigen rechter spelen, notabene naast de Heer himself zitten. Blind gokken met alle risico's van dien. Je balanceert op een te dunne scheidslijn waarvan je (niet) kunt weten wanneer het breekt. Als het natuurlijk zal breken, maar wil je daar op gokken...?? Wil jij een nieuwe epidemie op je geweten hebben? Wil jij dat bijvoorbeeld een dochter van één van je beste vrienden sterft omdat jij weigerde je eigen kind in te laten enten.......
De groep vaccin-weigeraars wordt aardig groot. Ze worden 'anti-vaxxers' genoemd en meestal hoog opgeleid om aan te geven dat het geen domme mensen zijn. Ze weigeren niet uit geloofsovertuiging maar baseren zich op bronnen die beweren dat inenten het risico op autisme verhoogt. Die theorie is inmiddels al weer naar het rijk der fabelen verwezen. Dat er enge stoffen inzitten, dat klopt enigszins alleen als het in zeer hoge dosering is wat met vaccineren niet het geval is. Maar ze beweren dat vaccineren helemaal niet meer nodig is omdat al die ziektes niet meer voorkomen.....Hallo, waarom komen ze niet meer voor. Wat denk je, hopakee door het vaccineren natuurlijk. Maar wij laten door niet vaccineren het fijne zwaard van Damocles weer boven ons hangen. Onnodig!
Ik heb voor ieders mening respect maar niet als je het leven van mijn kinderen moedwillig in gevaar brengt!
Ik kan tegen een stootje, de eerste uitbraak van mazelen etc. zal mij geen pijn doen maar een meisje van anderhalf is nog zo onschuldig, zo lief, die moet nog een hele muur opbouwen waar ze tegen dient te vechten. Mazelen komt voor haar tig jaar te vroeg!
Het is zelfs goed dat je niet maar klakkeloos accepteert wat ze allemaal in je kind proberen te spuiten. Doen wij ook maar common sense is tevens gemeengoed.
Want wat als een virus zoals de mazelen weer ruimte krijgt in Nederland, kinderen hierdoor ziek worden bestaat de kans dat het mijn kind kan zijn of wellicht wel de jouwe....
Wil je dat? Wil je aan het graf staan van je kind en dat misschien in je achterhoofd een stemmetje zachtjes roept....Hallo, je had dit kunnen voorkomen door een paar prikkies....!! Is dat zo'n groot verlies waard!
Je kind verliezen is toch het ergste wat er is. Je bouwt het liefst een muur om hem of haar heen....Je doet er toch alles aan om ze hiervoor te beschermen. Hitsige jongens als ze zestien zijn maar de mazelen en meer van die enge ziektes als ze nog 1 moeten worden......Toch??
De vraag borrelt op. Hoeveel kinderen zijn er bij de opvang van Mouna niet inge-ent. Hardenberg is best nog wel gelovig...er zullen er best een paar tussen zitten. En in Hardenberg wonen zekers een paar van die anti-vaxxers....Wij profileren ons als een wereldstad....toch..niet? Dus waarom niet bij Mouna op de opvang?
Als je je kind niet wilt in-enten moet je ook voor andere zorg gaan. Voorkomen dat andere kinderen door jouw overtuiging niet de dupe (gaan) worden....Of ben ik nu te hard...Zeg het maar!
Zo'n vaart zal het wel niet lopen hoor ik u misschien denken....Ik weet het niet! Weet u wat de vaart inhoudt...? Griep gaat ook snel hè of anders dat lopend vuurtje....
Misschien was bovenstaand wereldnieuws nog wel het nieuws wat mij het meeste raakte naast die super Maarten en die hele enge Jos, het gaat wel over onze kinderen. Die van jou en die van mij...
Gisteravond beruste ik maar even in mijn gedachten die deze week werkelijk alle kanten opslingerde.
Een kleine proeverij van de Ambachtelijke Vechtdal Brouwerij moest soelaas bieden.....
Nam eerst een Kiek Uut, een zware blonde van 9% en sloot de avond af met een volle blonde, iets minder alcohol (7%) die luisterde naar de toepasselijke naam Goed Goan....
Tja, daar moest ik aan denken toen ik beide flesjes naast de al geconsumeerde Bleke Alie, Vechtan Weizen en Dalfs Blauw (geen Delfts Blauw) zette....Naast het feit dat het unmeunig lekker bier is!
Ja..Lieve Mensen....Kiek alsjeblief Uut en denk er nog eens over na als je halsstarrig blijft weigeren om je kind te laten inenten.....Vasthouden aan je idealen heeft tevens een grens. Die wil je toch niet over....
Een kind honderd zien worden is je doel....Toch?
Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan alsjeblieft voor je kind die zelf nog niet kan beslissen en doe het anders voor de kinderen van een ander. Voor je buren, je vrienden, familie..voor je naaste
Je wilt toch niet als .............door het leven gaan....?? Of had ik deze laatste zin moeten schrappen....??
Ik heb het woord maar geschrapt, vond het best wel heftig....schrok er zelf van!
Maar niet ver beneden de waarheid mijn inziens. Het is niet altijd lang leve de lol bij mij.....Kan het vaak afdoen met een lach, een mooie traan maar soms moet je wat ander kruit gebruiken om iets heel belangrijks te boekstaven. Negen van de tien keer lul ik maar wat, soms is het bittere ernst. Deze keer duzz
Tja, kom je aan mijn kinderen dan kom je namelijk aan mij. Goed Goan!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

zondag 12 augustus 2018

CampingLife My ASS!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Deze is voor iedereen die passie heeft en die voor passie gaat. In het donker kan ik jou niet zien maar ik weet dat jij daar staat. En ik hef het glas op jouw gezondheid want jij staat niet alleen.
Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen....'
Uut "Iedereen is van de wereld' van The Scene

Net terug uit Duitsland. Gisteravond passeerden wij de spreekwoordelijke grens. Vodafone DE werd NL.
Campinglife is weer onze eigen springbox geworden aan de Van Kouwenborchstraat 43 in goddeloos Hardenberg. Nou ja, als ik enkele plaatselijke Gods fanataci mag geloven. Met de koopzondagen graaft de stad van de kracht van gewoon doen haar eigen graf en is Hardenberg het nieuwe Sodom en Gomorra aan het worden....
Wordt vervolgd denk ik dan maar.....Kieken of Han Peekel het dan aan elkaar kan praten, het houdt in ieder geval de gemoederen bezig. Zo ook het campingleven....
Niet meer met vier man op een rij je behoefte doen terwijl drie andere vroege gasten het glazuur van de urinoirs proberen te zeiken. Niet meer met een witte closetrol onder je rechterarm de halve camping over stiefelen, ...Kiek 'm gaan, buurman moet poepen....,maar ontspannen zittend in alle rust en eenvoud, alleen jij in een verder nog slapend huis. Even snel door de berichten scrollen, het wereldnieuws met goed werkende Wi-Fi tot je laten komen.  Same Shit, Another Day, niet veel gemist. Ajax stelde mij weer teleur...Van die dingen duzz. The Needle returns to the start of the song and we all sings like before.
Volop genoten. Van bijna veertig graden tot windkracht 10 en flink wat regen. Stormbanden over onze voortent en 's nachts maar schietgebedjes prevelen richting de hemel waar volgens Moos God ergens moet Huizen. U was er niet bij, de basis van elk geloof. Het was trouwens Wilsum. Mooi dat zo'n jochie van vijf heel zijn hebben en houen toevertrouwd aan hogere machten. Wat het ook was, onze tent bleef wel staan terwijl op een ander veld voortenten de lucht invlogen en honderden meters verderop hun eindbestemming vonden. Een bewijs dat bidden helpt...? Of gewoon geluk gehad. Zeg het maar....De tijd zal het leren. Als het mijn tijd daar is kan ik jullie daar over berichten, waarvan Akte! Wel gemerkt wat de opwarming van de aarde en de veranderde weersomstandigheden met je gemoed kunnen doen....
Maar wij waren wel welkom in Wilsum (Dld), op de Wilsumer Berge hadden wij onze vuurdoop. Voor het eerst 10 opeenvolgende nachten wonen op een grote camping. Wij houden en na deze vakantie nog meer van kleinschalige kneuterige campings. Mooie plekkies in vergeten gebieden. Een camping bij een boerderij of gewoon zomaar in een groen weiland. Met vergezichten van hier tot Tokio...en 's morgens zelf je eitjes bij de trots broedende kip vandaan halen. Bedankt Kip! Van die dingen. Geen massa's mensen met allerlei kleuren aan Croc's, ja er kunnen ook paarse sokken in een groene Croc. Zelf gezien, zoals ook dat 's morgens vrouwen van dik over de vijftig niet de behoefte voelen om een BH of iets van een stormband aan te trekken. Neuh, complete vrijheid op de camping. Niks hoeft, alles mag... laat alles maar vrolijk hangen....Nog niks mis met mijn ogen, Neuh....op zulke momenten wenste je het vurig van wel. Laat daar geen misverstand over bestaan....maar het type Miss was er niet bij. Gestopt met de Prednison maar dikke pret had ik op zulke momenten niet...hahaha...
Maar leuke vakantie gehad. Je moet iets proberen om het aan den lijve te ondervinden....Massatoerisme is dus niets voor ons. Moos en Mouna hebben onwijs genoten. Moos had vriendjes bij de vleet, wat legt hij makkelijk contact. Hij praatte Duits alsof hij Heintje Davids zelf was....maar schakelde net zo makkelijk weer over in het Nederlands. Dex was de laatste dagen zijn grote kleine moat. Leuk ventje, ze deelden dezelfde passies. Lekker gek doen! Mouna stapte permantig eigenhandig naar de zandbak...en haar Hallooooooooooooooo schalde over de hele camping. Heerlijk. 's Avonds als de kids op bed lagen kwam bij ons Krombacher en een Prosecco op tafel. Genoten wij van de verworven vrijheden door slapende kinderen en niemand die ons ken(de).
Welkom in Utopia zingt Frank Boeijen nou net op mijn koptelefoontje....Maar wat nou als je als gezin niet welkom voelt op een gezellige camping....Dat je als ware wordt weggepest. Dat je drie weken hebt geboekt na een jaar hard werken maar na 1 week al je biezen kunt/moet pakken...??
Omdat één of meerdere kinderen in je gezin gedianogsticeerd zijn met ADHD of ASS.
ADHD kennen wij allemaal wel. Gekscherend zeggen wij wel eens Alle Dagen Heel Druk maar ASS staat voor Autisme Spectrum Stoornis. Het is een verzamelbegrip voor verschillende vormen van autisme.
Mensen (kinderen) met ASS hebben een afwijking in de bouw van hersenen waardoor zij meer moeite hebben om structuur in hun leven te brengen. Ze hebben tevens moeite met inschatten van sociale interacties.
Kinderen met ASS of ADHD kunnen soms anders reageren. En daar hebben andere kinderen en voornamelijk weer hun ouders flink wat moeite mee. Zeker op een camping. Zeker als je hard hebt gewerkt en rust wilt. Kinderen met ASS zijn anders, tonen afwijkend gedrag maar voelen zich doorgaans op een normale camping niet thuis. Ouders van kinderen met ASS lopen de hele dag het (andere) mischien niet normale gedrag van hun kinderen uit te leggen, totdat ze er moe van worden. Niet worden begrepen of gewoon niet willen worden begrepen....Met alle consenqueties en vervelende gevolgen vandien.
Eerlijk gezegd nooit bij nagedacht. Maar van de week maakte een reportage voor de Stentor grote indruk op mij. Was ff beland op een andere camping. Namelijk camping 't Reestdal in Balkbrug. Waar je gewoon jezelf mag zijn ondanks het feit dat je ASS of ADHD hebt. Iedereen is daar welkom ongeacht wie je bent of wat je doet. Het verhaal van eigenaar Jeroen Slager sprak tot de verbeelding. Hij putte uit eigen ervaring. Zijn oudste zoon heeft ADHD. Vroeger was het een hel om een geschikte camping of vakantieoord te vinden waarin zijn zoon kon gedijen...Voor 22 jaar terug kreeg hij de mogelijkheid om de enigszins verlopen camping in Balkbrug over te nemen. Al snel richtte hij zich op deze doelgroep. Op gezinnen met kinderen waarvan de kinderen ASS of ADHD hebben. Het is gewoon een normale camping maar met een plusje zoals hij hetzelf verwoordde. Ik sprak een mooi gezin uit Bedum die op andere campings letterlijk waren weggepest omwille van hun zoon en zijn niet altijd voorspelbare gedrag. Nu stonden ze voor het acht opeenvolgende jaar op 't Reestdal. Omdat hun zoon hier tot volle wasdom kwam. Zich thuis voelde, mocht zijn wie hij wilde zijn. Prachtig! Ik liep zelf ook de camping op en werd rustig van de omgeving. Het is een doodnormale camping maar wordt er niet raar opgekeken als iemand afwijkend gedrag vertoont. Steken ze energie in hun campinggasten op net een andere manier. Geven ze extra aandacht aan kinderen/ouders als de situatie daarom vraagt. Wist niet eens dat deze camping bestond en deze doelgroep bediende....
Gek genoeg deed het mij veel, even later moest ik het verhaal in maar 400 woorden proppen op zo'n manier dat het een kop en een staart had.
Het was een eye-opener. Hoe vaak heb ik niet afwijkend gedrag afgekeurd en niet even langer nagedacht dan mijn neus lang is. Misschien is het binnenkort wel onze kind of wonderfull. Je weet het niet.
Prachtig iniatief van Jeroen Slager, zijn gezin en zijn medewerkers. Ze hangen het niet aan de grote klok maar het is wel de tijd waarin wij leven. Bijna 3% van de kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 jaar heeft ASS.
Vroeger was iemand een beetje druk of een beetje anders. Tegenwoordig krijg je gauw een stempel maar die voelde ik totaal niet bij Camping 't Reestdal. Daar mag iedereen zijn zoals hij of zij wil zijn....
En ondertussen wel gewoon een normale camping waar ze gewoon op een rij samen poepen, vrije geluiden, weet niet of er wc-papier hangt, dat heb ik niet gecontroleerd maar er hing daar wel een super sfeer...Heel anders en toch weer heel gewoon. Het is maar hoe je dingen bekijkt.....Het glas halfvol of halfleeg principe
Hier gaat je buurman ook gewoon poepen. Soms is het niet verkeerd om ergens bij stil te staan ook al heb je vakantie en wil je van de wereld om je heen even niets weten. Een beetje begrip, het is niet zo moelijk!
Campinglife My ÁSS!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo


zondag 29 juli 2018

Tour de Gedachten!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Voici les clés, ne les perds pas sur le pont des Soupirs. Elles sont en or on ne sait jamais ca peut servir. Ne t'en fais pas, j'ai ce qu'il faut, on n'est jamais perdant. Quand on aime.
J'ai tes bouquins et ton petit chien, eux sont contents. 

Voici les clés de ton bonheur, il n'attend plus que toi. Appelle-moi si par bonheur elles n'ouvraient pas na na na...Tu sais toujours ou me trouver, moi je ne bouge pas.
Moi je t'aime. 
Et n'oublie pas la communion de Nicolas.'
Uut 'Voici Les Clés' van Gerard Lenorman

Geen idee waar bovenstaande over gaat.....Al sla je mij stijf met een stokbrood, een baguette met brie op mijn derrière voor mijn part. Ik zou het niet weten....?!?!
Ik was als vijftienjarige al lang blij dat ik na 2 jaar Franse les op de Christelijke Mavo aan de Gramsbergerweg het vak Frans eindelijk kon laten vallen. Een trottoir aan broken dreams...
Au Revoir heren leraren Dijkstra en Huijzer, niet langer meer migraine aan miene kop. C'est fini...Geen Nous Sommes, Tu es, Ils ont, Bonjour.....weet ik veel. Nooit veel van die Franse volzinnen begrepen.
Koos derhalve geen pretpakket....Neuh, was voorbereid op de toekomst. Une Belle Histoire zeg maar!
Maar Engels, Duits, Nederlands, Wiskunde, Geschiedenis en Aardrijkskunde lagen mij nou éénmaal beter.
Toch vind ik Frans wel lekker klinken, vooral als zo'n lieve madame achter de kassa in een frans wintersportoord heerlijk tegen je aan begint te keuvelen en jij Oui, Oui, Qui....Snap totaal niet wat je bedoelt, lul maar lekker door....maar Merci en jij vervolgens je allerbeste glimlach tevoorschijn tovert en zo blij bent dat jij je bril bij je hebt en op de kassa kunt zien wat La Schade is....Dat zo'n madame vooral niet gaat denken dat jij maar twee jaar Mavo-Frans op l'ecole hebt gestudeerd en haar niet begrijpt. Versta je wel, begrijp je alleen niet...CaVa..? Weet niet hoe ik die kringendingetjes of accent graves eronder moet planten. Deze Ollander uit Les Pays Bas heeft meer in zijn mars en gooit na wat Cognac en Champagne zo de ene franse tegenstelling na de andere Le Monde in.
Volgens mij heeft die Lenorman hierboven over sleutels die hem ooit problemen bezorgden, gaat vast over de liefde want ik zie t'aime langskomen, bonheur en dat ie content is met de situatie en meer van die dingen...
Ne me quitte pas zou Brel zeggen. Sowieso is de liefde, l'amour een geliefd onderwerp in Franse chansons en films. We dronken gisteren Franse wijn en keken naar een film van Omar Sy. Je weet wel die donkere acteur van Intouchables. Nu was Dr. Knock aangewezen bij Ziggo on Demand. Lekker filmpje...
Mooi knus op het bankje. Kids in bed. Bril op, want de ondertiteling moet natuurlijk wel te lezen zijn. Bij San kan ik gewoon mijzelf zijn en laat ik merken dat Frans voor mij nog steeds Acabradabra is....
Wij genieten van elkaar, van het lekkere briesje dat van buiten naar binnen kwam waaien. Eindelijk na dagen zweten, tropische temperaturen slurpte de kurkdroge grond weer eindelijk een beetje water op.
Amper 5 minuten later was de hoosbui als sneeuw voor de zon verdwenen. Voelde de terrastegels gewoon weer warm aan, had de koude douche niet voor verkwikking gezorgd maar de wandeling wel voor een koude Hertog Jan.
Eerder die avond hadden wij fijn gezelschap aan onze tafel gehad. Mooie gesprekken met breur en schoonzus uut Hattem. Een stokbroodjes met wat frutsels, pizzaatje met vier bijzondere kazen (niet eens allemaal uit Frankrijk) en wijn van Ilja Gort. La Tulipe uit de Bordeaux. Ondertussen de laatste meters meebeleven van onze Tom in het verre Frankrijk. Iets met God in dat land van de huidige wereldkampioen, iets met haantjesgedrag en dat wij weer het haasje waren. Van die dingen. Gesprekken die hout snijden en soms een romig kaasje. Plannen smeden voor wellicht een mooie toekomst en hoe wij die gezamenlijk gaan invullen. Iets met vaderland waarin onze bron haar thuis blijft vinden. Prioriteiten stellen ondanks alle malheur van de laatste weken. Het wijntje van Ilja smaakte goed. Wij kijken graag naar deze Franse Hollander op TV die afwisselend op zijn wijngaard in Saint-Romain-La-Virvée en in Nederland woont.
Wij keken vaak naar zijn programma op de vrijdagavond....Ging Ilja naar Italië met zijn oude cabrio om het Italiaanse leven te (her)ontdekken met dito wijnen en specerijen. De man kan zo mooi vertellen in zijn spijkerbroekje, giletje met zijn kenmerkende sikje en franse petje. Heerlijk...
Dat zijn wijn ook nog smaakt is alleen maar mooi meegenomen. Las net dat hij daarvoor al vele prijzen in de wacht heeft gesleept. Goede wijn behoeft dus geen krans....
Ben nooit zo van de etiketten op de flessen wijn. Maar die van Ilja moet je wel lezen. Staan mooie wijnboerengedichten op genoteerd. Ilja vindt dat je deze uit je hoofd moet leren en voor moet dragen aan je geliefde tijdens het drinken van gegiste druiven. Dus inschenken, proosten (wat La Tulipe een beetje is in het Frans), haar in de ogen kijken en dan het gedicht na een laatste slok wijn met de nodige hartstocht declameren. Spieken mag, dus hou je fles bij de hand....Het glas zou zo maar droog komen te staan, dat moet je ten alle tijde voorkomen....Een doodzonde!
'Bij jou ben ik veilig, bij jou kan ik schuilen. Met jou kan ik lachen, met jou kan ik huilen. Ik hou van jou en jij houdt van mijn. Ik bevochtig je lippen met kusjes en lekker wijn....'
Van die dingen dus. De Tour de France bracht mij zo op mijn eigen Tour de Gedachten. Franse muziek, Franse wijn, Franse film....Normaal gesproken luister ik niet vaak naar Franse Chansons. Maar als Tom en consorten fietsen in Frankrijk vind ik Radio Tour de France heerlijk om aan te zetten....tussen de opwinding door van het geweldige live-verslag van de NPO, komt de ene franse klassieker na de andere door.
Pour une Flirt, Une Belle Histoire. Nummers van Brel, Aznavour, Bruel en Julien Clerc. Pure hang naar vroeger. Hadden de heren Dijkstra en Huijzer maar muziek van hen opgezet of Radio Tour de France tijdens hun saaie lessen. Wie weet had ik er nog wel een jaartje Frans aan vastgeknoopt. Baal soms wel dat ik niet kan verstaan wat ze soms bedoelen in Viva La France....Ben van de teksten, ben van de liedjes...Nu hoor ik Paole Conte zingen, zit geen woord Frans bij trouwens, klinkt goed maar hij kan het net zo goed over de hond van mijn schoonouders hebben....Max is namelijk het enige wat ik wel versta....
Wie weet zingt die Gerard Lenorman wel over Veneberg en dat hij nieuwe sleutels moet laten bijmaken en dat Jan Veneberg of zijn zoon zegt op z'n Frans: 'Voici les clés...'
Weet jij veel. Kortom, de strekking van dit verhaal. Nooit stoppen met proberen....Vooral wijn blijven drinken en leven als God in Frankrijk. Nu 3 weken geen arbeit maar de vrijheid vieren....
Joah, mag wel zo
Fijne Zondag! of zoals de Fransen het zouden zeggen: Fijne Dimanche!


zondag 22 juli 2018

Zondag & 20 Boterhammen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'When I go to cross that river. She is comfort by my side. When I try to understand, She just opens up her eyes. There's a big, a big hard Sun. Beaten on the big People in the big hard world.'
Uut 'Hard Sun' van Eddie Vedder

20 Boterhammen!
Nog 20 boterhammen met oude kaas en achterham nuttigen in de pauze op het werk en dan hoppakee:
Vakantie! 3 volle weken in de ruststand, nou ja - bij wijze van spreken dan. Met kleine kinderen sta je altijd Aan....wat ik je brom. Ik sta soms wel eens ff half uitgeschakeld, hoor niet alles meer - oortjes gaan achteruit met de jaren hè...ahum - maar San is altijd 24/7 paraat.
Bij ons geen grote Off-knop, zeg maar ff drie weken totale rust. Je hoort ons niet klagen hoor, integendeel maar soms verlangde je wel eens dat die belhamels ff een ochtendje zichzelf konden redden. Dat je nog ff om kon draaien in je grote springbox, gewoon ff je eigen gang kon gaan zonder dat er eind van dezelfde gang je kinderen ongeduldig staan te wachten. Mama, Mama, Mama en dat in honderd- nou ja duizendvoud...Papa, Papa, iets minder in veelvoud. Gewoon ff totale vrijheid voor enkele uurtjes. Dat je zelf je eigen dagprogramma kon invullen, opstaan als je dat zelf wilt, of gewoon blijven liggen als de situatie erom vraagt. Van die dingen. Maar nogmaals, het is geen klagen hoor, die muur staat sowieso veel te ver voor ons weg. Moet je wel 3x tanken en dan ben je er nog niet....Neuh, laat ons maar lekker thuis. De brandhaarden in die andere werelden kunnen mij gestolen worden...Die dief hou ik niet tegen!
Zo langzamerhand vinden mensen dat je echt wat moet gaan vinden van de wereld om je heen, nou als het niet hoeft. Ze doen maar waar ze zin in hebben....Aan al die inlichtingen, diensten en egotripperij heb ik echt geen zin in, heb genoeg aan mijn eigen sores....Ben niet zo van spelletjes, zeker niet van politieke spelletjes en veel achterkamertjes politiek. Ze worden echt niet per seconde wijzer, jammer genoeg. Teveel dezelfde ezels, teveel van die halsstarigge koppige stenen......en veel te weinig spiegels met inhoudelijke ruimtelijke inzichten!
Neuh, het is/was goede vriend Bert die mij leerde aftellen in boterhammen. Hij begon er eerder al eind mei mee. Wist ie op de voetbal te verhalen dat hij bijvoorbeeld nog 72 boterhammen moest veroberen alvorens het vliegtuig stond te wachten naar weer een mooie bestemming. Ik heb nog 20 boterhammen van bakker Battjes te gaan. Nog 5 daagjes werken en dan ff drie weken de accu in de revisie, opladen...zoals dat zo mooi heet. Yep, ik eet tijdens mijn lunch vier boterhammen! Vrijdags komt daar soms een lekker visje bij. Aanstaande vrijdag begin ik mijn vakantie met de jaarlijkse bouwvakborrel. Nou ja, bij ons is dat de laatste jaren als ware een culinair orgasme. Om je vingers bij af te likken. Wij laten namelijk ene Erik Hakkers uut het verre Baalder komen....Heerlijk!!
Hij maakt de meest fantastische gerechten klaar op zijn grote indrukwekkende Webertjes. Vlees of vis, zeg het maar. Hij tovert net zo makkelijk een mooi stukje rund,stukkie kip op je bord alsmede een mals visje of gegrilde groente. De apparatuur en Eggs heeft hij bijzonder goed voor elkaar. Wauw, als wij lekker zitten te chillen aan de doorzakkende picknicktafel gaat Erik lekker voor ons grillen. Zou maar zo zijn slogan kunnen zijn. Ik wist het wel. Al een paar jaar staat hij heerlijk voor ons te kokkerellen. Hij maakt ware pareltjes klaar op de hete kooltjes...Ze komen om de zes maanden er zelfs ruim acht uur uit het Duitse Günzburg voor terug. Nou, als je enkele Duitsers uit hun zorgvuldig opgetrokken kampen kunt lokken ben je een echte Grill-Meister! En als je veel bier drinkt kun je je 's avonds zelfs nog verstaan, hebben wij aan een half wort genoeg! Alle Menschen werden Brüder, van Münchener Freiheit nach Die Toten Hosen an Tage wie Diese!
Kijk er nu al naar uit. Vorig jaar had hij nog een mooi stukkie vlees voor mij in petto na gedane zaken met de gesloten beurs. Een Porchetta van dik, dik twee kilo, ingerubd met ondermeer Venkel en Anijszaad. Met de kerst hadden wij namelijk de gehele familie inpandig. Dan wil je niet beslagen ten ijs komen. Erik bracht ondermeer Soelaas, Guus deed ook nog een duit in het zakkie. Vier uur heeft het malse stukkie varkensvlees op mijn eigen Weber BBQ gelegen. Indirect gegrild hè. Aan de ene kant de hete kooltjes, aan de andere het sappige vlees. Regelmatig keren maar wel met de deksel gesloten....Mmmmmmmm
Lekker eten, daar kun je mij voor wakker maken. Vrijdag wel tropische temperaturen hoorde ik Gerard Hiemstra gisteravond vertellen in het 8-uur NOS Journaal. Zal ik het opblaasbadje van Moos maar meenemen? Kunnen de dames nog even plonsen....ff afkoelen. Of de ijsblokjes voor de Gin maar deponeren op de voorhoofdjes van mijn lieve collega's. Het wordt afzien. Ambulance maar stand-by? Want wij lekker chillen maar Erik moet wel boven de hete kooltjes uren grillen.....komt dat wel goed.....???
Kortom, voor een lekkere en goed verzorgde BBQ moet je ff Erik bellen. Of je gaat ff naar Jannemans, slow cooked Spareribs. Met Honey en Garlic. Dat kan natuurlijk ook.
Vrijdag waren wij daar ff aangemeerd. Het is een traditie geworden. Als één van ons gezin de zomervakantie aantikt moeten wij dat ff inluiden. Dit jaar had onze Moos de primeur. Hij zwaaide uit bij groep 2 en mocht zijn keuze maken. Het werd het hamburgerrestaurant in de Voorveghter. Normaal gesproken het Theater waar wij ons vaak nestelen in het rode pluche maar nu parkeerde wij ons gezellig op het terras.
Kids goed te passe. Vrolijke en vlotte bediening. Lekkere koude Weizen van Meneer Hertog Jan, San een droge witte, Moos en Mouna aan het water. Moos ging voor de Jannemans Burger, hij vrat 'm bijna met huid en haar op, wat kun je genieten van zo'n klein ventje wat zo snel groot wordt. De Frederique's Summerburger van San was tevens fingerlickin' good. Wat zag het er allemaal goed uit, de hamburger ook hoor....Begrijp mij niet verkeerd. Maar ja, vlees van Slagerij Hof, dan kan er weinig meer mis gegaan.
Want die ribs van mij, gemarineerd met zoete honing en knoflook, vielen mooi van het bot. Gegaard tot in perfectie. Tien met een griffel. Goede wijn behoeft geen krans, maar echt.....Hier kom je graag nog eens terug. Mmmmmmmmmmmm
Ach ja, loftrompetten blazen....Het is zo makkelijk. Maar chapeau voor onze gemeente. De koopzondagen komen er nu doch werkelijk aan. Komende zondag, 29 juli, beleven wij hier de primeur. Niet er was eens maar in Den Beginne....En We Leefden nog lang en gelukkig en iemand zag dat het goed was....Ik neem mijn pet af. Ik dacht nog, wij zijn hier weer een roomser dan de gebruikelijke paus. Dat wordt wel 2019 maar komende zondag 29 juli gaan hier toch echt de winkels gewoon open. Niet iedereen, dat hoeft ook niet, wij leven in een vrij land daar mag je zelf over beslissen. Zondag, vandaag blijf ik de hele dag gewoon binnen. Nou, Robbie....dacht het niet....Vroeger, kon je niet pinnen op zondag. Ging zaterdagavond klokslag om 00.00 het pinautomaat op zwart. Een FB-vriend refereerde er deze week nog ff aan. Of werd de Haan zondags uit het kippenhok gehaald. Op de dag des Heren geen gewipperij op de vierkante meter. Moest het breiwerkje 's avonds weer uit elkaar worden gehaald. Alleen fietsen als het een doel had....Van die dingen....Petje op, Petje af rest van de week. Hardenberg wordt volwassen, Panta Rhei, alles stroomt - niets blijft...Nou ja, bijna niets. Heraclitus, de Griekse filosoof, had het nog niet zo gek bekeken met deze oeroude uitspraak. Ik drink er volgende week maar eentje op hem. Nu ook het voormalige Chinese restaurant in de Voorstraat wordt afgebroken en verbouwd tot een lunchroom en vier moderene appartementen zeg ik....Mooi man. We gaan het leren...!! Waar ooit slagerij Leman en melkhandel Eggengoor was gevestigd krijgt langzaam de allure van weleer terug. Mooi man. De winkels in de Spinde verhuizen binnenkort ook naar het centrum....Hardenberg is in beweging. Panta Rhei! De kracht van gewoon Doen!
Ik had het allemaal niet verwacht. Dacht dat ik nog ontelbare boterhammen moest blijven kauwen tot ik deze dagen werkelijk zou gaan beleven. Een roepende in de woestijn zou bleven, een paria in vele mans ogen....
Duzz niet! It giet Oan! Kieken of iedereen daar zo blij mee is....De (zondagse) rust wordt niet verstooord maar je kunt gewoon kiezen wat je allemaal met je belhamels gaat doen.....Of gewoon blijven liggen of gewoon ter kerke gaan....Het is aan jou. Je mag alles doen wat je wilt, de keuzes worden alleen wat groter.....
De uitkomst van de algemene grote deler, water bij de wijn doen.....Zo slecht is de plaatselijke politiek ook weer niet! Amen....Laten we het niet beschamen en elkaars meningen respecteren!
Fijne zondag. Ga de woorden van Robbie de Nijs ff in de praktijk brengen...Oh néé...toch niet!
Mouna ligt half geparkeerd in de Springbox hoor ik net en Moos vraagt of ik samen met hem zijn puzzel af wil maken...Er liggen nog genoeg uitdagingen te wachten....Wat ik oe brom! Carpe Diem!
Nogmaals fijne zondag. Joah, mag wel zo!





zondag 15 juli 2018

Chasing Cars, Birthday San!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Forget what we're told. Before we get too old. Show me a garden that's bursting into life. 
All that I am, All that I ever was. Is here in your perfect eyes, they're all I can see. I don't know where confused about how as well. Just know that these things will never change for us at all.
If I lay here, If I just lay here. Would you lie with me and just forget the world? 
Let's waste time. Chasing Cars around our heads'
Uut 'Chasing Cars' van Snow Patrol

Moi.
Mooie (zon)dag vandaag. De koperen ploert was al vroeg wakker vanmorgen, het inspireerde enkele vroege vogels tot het zingen van een mooie aria in koor. Het had zo maar iets van Bach of Beethoven kunnen zijn, kon mijn vinger er nog niet helemaal achter leggen want ik lag nog op dat ene oor.
De zonnestralen schenen vrolijk onder het rolgordijn door, ondertussen blafte er een kat, vast verkouden dacht ik nog of hondsberoerd....dat kan ook. Niet iedereen consumeert een zaterdagnacht naar behoren... De zonnestralen lichte haar donkere huid in mijn zelf gekozen voetlicht op. Vandaag verjaart ze weer. Mijn lieve mooie San, 39 jaar. Hey Alfred, gefeliciteerd met je lieve en mooie vriendin, dank jullie wel aan de andere kant daar. Heel attent van jullie. Zoals Moos het al zei, na 14 juli komt 15 juli en dan is Mama altijd jarig. Wij zijn alvast naar beneden geslopen. We moeten ff onze zondagse dingen doen. Moos op de I-pad, ondertussen liedjes zingen over God en Jezus. Haha, geweldig, wat zouden beide Oma's trots zijn als ze het konden horen. Papa luistert naar hele andere muziek. Het is midden zomer, de zon voert de boventoon en toch heb ik Snow Patrol aan staan. Trok vanmorgen de deur dicht achter m'n gedachten.
Jullie weten vast van mijn blauwe plekken, ik knijp regelmatig in mijn armen. Dat ik deze mooie vrouw tot de mijne mag rekenen. Het voelde als Chasing Cars, als een jonge hond die achter auto's aanrent, wetende dat je nooit een auto krijgt te pakken laat staan 'm inhaalt.
Gary Lightbody, de zanger en gitarist van Snow Patrol, maakte er zelfs een nummer over. Volgens mij is het nog altijd de grootste hit van deze band.
Hij was een beetje thuiskomen toen ik het verhaal achter het nummer van de week hoorde.
Vond het namelijk bijzonder grappig. Had vele raakvlakken met mijn eigen hopeloze liefdesleven van jaren terug, nou ja...de talloze pogingen die ik ooit ondernam. Beslagen ten ijs komen, schaatsen zonder stoel. Viel vaak letterlijk met mijn snufferd op het koude ijs of iets van die gelijke strekkingen.
Gary was net als ik vaak, verliefd op een meisje. Hij was straalverliefd, dat viel bij mij achteraf altijd nog wel mee. Maar de liefde was niet wederzijds. Gary's vader zag het met lede ogen aan. Vader Lightbody vond dat zijn zoon als een kip zonder kop achter het meisje aanliep. Hij liet 'm dat ook weten...
Hij zei:  'You're are like a dog  Chasing a Car. You'll never catch it and you just wouldn't know what to do with it if you did.'
Auw...Pijnlijk, als je vader je ff tot de orde roept zeker als het gaat om de liefde en meisjes. De mijne liet mij altijd maar begaan, redelijk wat aanmodderen in de bedenkelijke marge. Hij liet mij vaak in de zoektocht naar de liefde gewetenloos de kop stoten. Auw...Hij gaf dan wel vaak een dikke kus op mijn bult die zich nu en dan weer eens aandiende op mijn vertwijfelende voorhoofd. Maar toch, bij elke poging sloeg hij een arm om mijn schouder en verhaalde hij iets in de trant van dat vroeg of laat ik San zou tegenkomen....Althans dat denk ik nu, dat Pa dat zoiets zei met terugwerkende kracht. Hij geloofde wel in mijn zoektocht. Hij wist dat ik ooit de speld zou vinden, als was het achteraf niet in die welbekende hooiberg.
Gary pleegde geen wanhoopsdaad en werd ook niet kwaad op zijn vader. Hij trok zich met enkele flessen witte wijn terug in de tuin van zijn producer Jacknife Lee. Dronken van de gegiste druiven projecteerde hij al zijn gevoelens in een prachtig liefdeslied. En juist de uitspraak waarmee zijn vader hem had willen stangen werd de titel van Snow Patrol's grootste hit : Chasing Cars.
Ondanks dat het meisje zijn liefde niet beantwoordde werd het wel een positief liefdesliedje. Tuurlijk liep hij als een kip zonder kop rond in zijn eigen gefantaseerde droomwereld. Vooral de regels: If I lay here, If I just lie here, would you lay with me and just forget the world...' geven de liefde toch perfect weer...!!
Het maakt als je verliefd bent toch niet uit waar de rest van de wereld mee bezig is....dan telt toch alleen het meisje en jij....Niet dan? Verliefde pubers....Heeeeeerlijk toch!
Gelukkig is en werd San geen gevalletje 'Chasing Cars'....Later hebben wij een stukje tekst van Lightbody uit hetzelfde nummer nog gebruikt voor de tekst op het geboortekaartje van Mouna, dat vind ik dan wel weer grappig....Zo kun je nummers op verschillende manieren intepreteren!
Ik kreeg ook wel enkele goedbedoelde adviezen ten tijde van mijn zelfbenoemde 'jacht' op San naar mijn hoofd geslingerd.
Niet die van Chasing Cars maar meer in de trant van 'Play a League of your Own....' Sommige vage kennissen vonden dat San toch enkele bruggen te ver voor mij was. Te Mooi, Te Hoog gegrepen.
Dat wordt weer een nieuwe bult op je voorhoofd Dorgelo. Sorry, dat wordt 'm niet. Hoogmoedswaanzin. Waar brandt je nu weer je vingers aan. Je flikkert weer zonder stoel keihard op het koude ijs...Ze zeiden het reeds eerder tegen mij...Moeten ze niet doen. Dan kwam er toch een soort oerkracht in mij los...Ben nooit zo'n jager geweest, maar toch. Want eerlijk gezegd zat ik liever aan de bar dom te ouwehoeren, 's avonds laat met enkele andere stamgasten de wereld een beetje mooier proberen te maken en een dag later de helft alweer vergeten...Waar hadden wij het ook alweer over. Het hield de band met je stamkroeg overeind. Bang dat je wat zou missen of dat wij het Eureka moment toch zouden beleven.
Soms was ik dan op jacht maar ik vond de jacht eerder altijd mooier dan de vangst. Had ik eens een League gespeeld die volgens velen niet mijn eigen was had ik er alweer tabak van. Rookte ik een zware pijp.
Moest ik mij in allerlei keurslijfjes persen die ik niet glad wilde strijken. Van die dingen....Tuurlijk was ik wel eens eerder verliefd, ook wel straal en zo....Maar ja, mijn jeudigheid, onvolwassen- en onervarenheid in relaties zorgde er steevast voor dat mijn zo lief gevangen prooi zich ontworstelde uit mijn tentakels en het ruime sop verkoos boven een langer verblijf bij die lieve lange jongen....Haha. Het was het achteraf allemaal waard. Je moet gewoon eerst flink op je smoel gaan om de liefde van je leven te vinden.
Nu snapte ik wat mijn vader bedoelde. Hij had niet over Chasing Cars maar toch ook wel weer als ik er zo aan terugdenk. Je weet pas wat je zocht als je het gevonden hebt....Zoiets verhaalde hij altijd, warempel. Dat is ook zo. The King en zijn hofnar...haha. Ik snap 'm.
Mijn BrownEyedGirl, eerder was dat mijn wachtwoord voor zo'n beetje alles. BrownEyedGirl32.
Toen ik haar ontmoette leek ze zo uit het Paradijs te zijn gekropen. Nog steeds voel ik mij de Koning te rijk met inmiddels mijn BrownEyedGirl39...Wees maar niet bang, dat is niet mijn nieuwe wachtwoord als jullie plannen hadden om mijn computer te kraken. Ach, zoveel staat er toch niet op de bank!
Nou ja, Chasing Cars duzz....Weer iets anders dan de Burgerwacht hè, als ze maar thuis komt eten vind ik alles prima. Vanmorgen gaat mijn baard er weer af, iets met jagen en hamburgers bakken maar elke dag hamburgers gaat ook vervelen.
Je merkt het al, gisteren waren wij inpandig op de markt in Hardenberg. Barrel Food Truck Fest. Hulde aan onze kinderen. Wat hebben wij weer genoten. Goed en leuk gezelschap op de Oudejaarsdag van San. Heerlijk ingeluid met dito biertjes en wijntjes. Dronken van geluk belanden wij gisteren uiterst voldaan en tevreden in onze springbox. Totdat vanmorgen de zon haar lichaam ontwaakte, de vogeltjes inderdaad een aria van Bach zongen en warempel een hond een auto achterna liep. Ik verzin het niet, Chasing Cars!
Wij gaan de verjaardag vieren van lieve San. Mooie Zondag
Joah, mag wel zo....







zondag 1 juli 2018

DAVO, Lutten & GriepStuuvers!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Iedere dag verbaas ik me weer. Over hoeveel manieren er zijn om naar je te kijken. En aan je te denken, het houdt maar niet op. Ik wil meer....Het is al de zon hier. Rivieren van licht die steeds breder en voller mijn hart overstromen. Tot ik tenslotte mijn ogen stijf dicht knijp en steeds verder weg droom. En de hemel is de aarde, ze vallen samen zonder grens. En de hemel is de aarde en een engel is de mens. Je kunt er lopen en je kunt er staan. En de hemel is de aarde, er komt geen einde aan....'
Uut 'De hemel is de aarde' van Blof

Er werd mij gisteren gewoon drie dingen helder duidelijk!
Lutten is zo gek nog niet. DAVO Bieren smaken zonder uitzondering gewoon uitstekend en ik stond te kijken van mijn eigen kinderen, dekselse griepstuuvers!
Op 1 mei 2012 jl. begonnen er namelijk mooie dingen. Weet er gelukkig alles van. Het is zeg maar het officiële startschot van onze relatie. Iedere dag verbaas ik mij weer over hoeveel manieren je naar haar kunt kijken. Zij was gisteren de hele dag in de boot, beter gezegd in zo'n drakenboot. San roeide zich een ongeluk over de woelige baren van de Vecht.
Mooi meisje, mooie vrouw, lief mens, liefde van mijn leven. Boven alle twijfel verheven, zij is mijn hemel op aarde. Er komt geen einde aan.....
Voor ruim zes jaar terug begonnen op 1 mei ook vier heren aan iets moois....Ze brouwden eigenhandig de hemel op aarde, de bieren vallen samen zonder grens.
DAVO bier begon gerstenat te brouwen. Waarvan Akte! Vier Devenaren namen een wijs besluit. Arnoud Pijpker, Frits Lutgerink, Marijn Kroon en Jos Schmitz. Het ligt compleet aan mij hoor maar sinds enkele weken heb ik pas de creaties van het viertal ontdekt. Laatbloeier pur sang! Net als met de liefde, ik liet het lang links en rechts liggen....Totdat de hemel vanzelf arriveerde in Mariënberg. Alsjeblieft, als je het nu nog laat lopen ben je geen knip meer voor de neus waard. Soms moet je gewoon iets laten weken....
Vier heren met een gezamenlijk passie voor hemels bier! Wel ieder met een andere achtergrond. Een brouwer, een horecaman, een ondernemer en een man met verstand van duiten!
Stadsbrouwerij DAVO midden in Deventer is absolute kost voor liefhebbers van lekkere en speciale biertjes met een mooi verhaal. Niet het oeroude verhaal van water, hop en gerst....Neuh, DAVO is echt BRAVO!
Voor enkele weken terug maakten wij van de nood een deugd. Wij waren toch in Deventer, de stad aan de Iessel. Mooie stad, ademt nostalgie uit. Net als de DAVO Stadsbrouwerij, gevestigd aan de Sluisstraat.
Dacht eerst nog dat wij naar de JOPEN Brouwerij gingen, we kwamen namelijk langs de rosse buurt van de koekstad gereden, onderweg naar de hemel. Die beste mevrouw had beste Jopen en trok nog weinig klanten op dit verlate middaguur. Maar Jopen bier kan mij nog steeds niet bekoren, het is niet mijn smaak. Heb al veel Jopen bieren mogen proeven maar op de één of andere manier kunnen mij de biertjes uit Haarlem niet plezieren. Kwestie van smaak, denk ik, net als de Jopen van die mevrouw van lichte zeden die met weinig textiel en veel verbeelding bij elkaar werden gehouden. Bang om uit de toon te vallen. Ze was al niet meer de jongste meer, een collega van haar poetste de buste nog maar eens op. Het zou zo maar spitsuur kunnen worden in De Bokkingshang. Stilte voor de storm! Wij lieten de Jopen en het gelijknamige bier voor wat het was en sloegen af naar de Sluisstraat 6. Stadsbrouwerij DAVO. Rustiek gelegen, net buiten het centrum van Deventer. Vroeger had Deventer tevens een brouwerij die DAVO heette, maar sloot ergens begin negentienhonderd nog wat. Trad binnen, serene rust maakte zich van mij (brouw)meester. Kwam binnen in een wereld die mij meteen aansprak. Thuiskomen! Een man en zijn bier! Rechts brouwketels, links veel bier....Voor mij een bar met veel tapkranen en nog meer bier, zag een grote burger worden geserveerd met een vers getapt biertje aan een man met een grote baard. Hij nam een slok van zijn bier, schuim in zijn kraag...Mooi!
Buiten een soort van Biergarten. Mooie en leuke mensen die zaten te drinken.
Nam diverse biertjes mee voor thuis....Had via enkele liefhebbers van DAVO Bieren goede verhalen gehoord. Als liefhebber van bier moest ik DAVO aan een persoonlijke proeverij onderwerpen was mij al meerdere malen verteld. Herhaling, de kracht van reclame! Bijvoorbeeld Arnold de Zwarte had mij van advies gediend en mijn eigen zwagert Martijn die de Surf Ale als persoonlijke favoriet tipte!
Na veel wikken en wegen, beter gezegd...we waren eindelijk eens in de buurt en de lokroep van alcohol was verhoord!
Begon met D'iesseltje, het eerbetoon van DAVO aan 1250 jaar Deventer. Een eendrachtige samenwerking met Grolsch, nou ja dan kan er weinig meer fout gaan en dat ging dus ook nie. Mooi donker bier, friszoet met een lichte banaan...Verrassend maar uit de spreekwoordelijke kunst. Ik heb het niet vaak dat ik alle bieren die ik proef van een bepaalde brouwerij lekker blijk te vinden. Maar het is DAVO Bieren gelukt.
Alle vijf de bieren van de vier heren die ik gisteravond en vorige week proefde kan mijn goedkeuring wegdragen. Mmmmmmm.
Iets van het feit dat de hemel op aarde arriveerde...Gewoon in Deventer, wat koek...??, niks koek...
DAVO Bier is het exportproduct van deze noeste stad aan de zo vaak bezongen Iessel door Lohues,
Joah mag wel zo!!
De Road Trip Triple (je hebt gelijk Arnold), De Surf Ale (mmmmm idd lekker Martijn), de Indie IPA (geweldig) en nummer vier was volgens mij de Darkness van DAVO, maar de lege inhoud ligt inmiddels in de glasbak, was ook waar het water je van in de mond liep. Ik vulde steeds het mooie elegante DAVO-glas. Was in mijn sas. Echt wel! Néé, alle vijf soorten die ik proefde van DAVO kwamen in mijn smaakbeleving uit boven de 8,5 en twee van de vijf zelfs een dikke 9 waardig.
Binnenkort moeten wij gewoon weer naar Deventer, misschien wel ff met Zwagert en Zussieschoonlief en de kids een paar verse bieren dranken van de tap op een zonnige middag met wat bierbitterballen of zo'n grote Angus Burger....Water loopt mij alweer uit de mond! Dit is genieten op de vierkante meter!
Als ik over bier, hemelse dingen en zo praat tik ik veel te veel en dan wordt het vroeger laat terwijl het eigenlijk nog wel lekker vroeg is. De ontdekking van de hemel, zeg maar!
Net als Lutten Life...Lutten, vroeger kwam ik er alleen maar om te voetballen. Vaak om te winnen, soms vertrok ik als verliezer van sportpark de Kei. Gek hoe dingen gaan. Was er laatst nog even. Vroeger met de effies zorgde ik er altijd voor dat wij de eerste helft niet naar de kant van het Ponypark moesten voetballen.
Was geen doen, dat schip ging elke keer over de kop en dan waren al die roodzwarte jochies afgeleid, keken naar boven en scoorde Lutten of EMMS hartstikke makkelijk weer een doelpunt achter onze keepert. Konden wij in de tweede helft de boel repareren...Lukte niet altijd.
Maar Lutten is een dorp waar muziek in zit. Wist ik eigenlijk wel, heb er al veel over mogen schrijven voor de krant. Gisteren waren bij de 4e editie van Lutten Life....Ik ben om, wat een gezellig (familie)festival. Leuke dingen voor de kids. Clown Henkie, het was niet Henkie maar ik weet niet meer hoe die Bassie equivalent heet ..iets met Kranie, Kraantje Pappie...weet ik veel. Het was in ieder geval een clown, had een rode neus en ik neem aan dat in zijn bidon geen DAVO bier zat...duzz was die neus gewoon rood.
Mouna de koptelefoon op, hoorde ze Manon wat zachtjes zingen en anders de heren van The Blow wel. Zaten lekker in het gras, Moos vermaakte zich, Mouna zat rozijntjes te heten (nou ja, Smarties....Papa lette niet op) en ik genoot. Van muziek, van mensen uut Lutten en omgeving. Gewoon op een trapveldje midden in de nieuwbouw van Lutten. Geen moeilijk gedoe, gewoon een tapeiland, goede muziek, dito gezelligheid. Gewoon lui uit Lutten die het leuk vinden om plezier te hebben en te maken. Ouwe Jongens Krentenbrood! Volgend jaar maar op fietsje die kant op. Kids vermaken zich wel en muziek in combinatie met zon en lekkere biertjes zijn wij altijd voor te porren. Lutten is zo gek nog niet! Wat ik oe brom...
Mooie dag gehad. 's avonds dan eerst met DAVO,  San zat in de boot namelijk.....Je weet die drakenboot!
Maar wij waren op stap met zijn drieën. Koffie en lunch bij Moe, even kijken bij Mama bij de Drakenboot. Wat kan ze roeien....verbazing alom omtrent mijn eigen kinderen. Ze waren aan het luisteren...De hele middag en avond.  Mein eigen Griepstuuvers....Vaak behang te weinig maar gisteren ff niet! Wat een voorbeeldige kids. Niet te filmen, zijn die van ons!! Maar als ik Moos riep, kwam hij aangestiefeld en Mouna reageerde ook steevast op haar eigen naam. BRAVO! FF ijsje bij Toscane...patatjes halen bij Henry die vrij was maar dat geheel terzijde. ff een festival bezoeken. Mouna's eerste frikandel, die ging er wel in. Ons carnivoortje pur sang! Wat een mooie dag. Nooit geweten dat een zaterdag zonder voetbal ook gewoon geweldig mooi kan zijn. Ronaldo uut het toernooi, mag naar huus en dat allemaal onder het genot van DAVO Bieren. Ik zat te genieten in mijn eentje, wat een mooie dag, olijven uit Italië, kaasje van Jan! Lutten Life, DAVO, MOOS en MOUNA en dan wetende dat het mooiste wat tevens op 1 mei 2012 voor mij werd opgericht nog moest komen.....
Je hebt Koning, Keizer, Admiraal en natuurlijk San, het mooiste brouwsel, de hemel op aarde.....BRAVO!
Fijne zondag, Joah - mag wel zo....