Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,
'The time rolls by, the days go by.
When will I learn to stop wondering why.
Despairing i'm going down on my knees.
I'm begging, begging, begging, oh please.
There's just a little bit of peace in my heart.
There's just a little bit of happiness I'll part.'
Uut 'Just a Little Bit of Peace in my Heart' van Golden Earring.
Moi, ben ik weer.
Droomde vannacht weer eens.
Stond in een soort van file richting de hemelpoort.
Het was druk, het schoot niet echt op!
Aan de andere kant van de weg reed een spookrijder, we hielden maar rechts.
Inhalen was niet aan de orde en de bestemming was toch al niet een doel op zich.
Blijkbaar kon hij, toen hij éénmaal was gearriveerd bij Petrus, rechtsomkeert maken.
Stond hij nog niet op de lijst of iets van dien aard?
Weet jij veel? Volgende graag....
Was weer zo'n rare droom. Een opeenstapeling van gebeurtenissen en indrukken van de voorbije week.
Wederom je neus gedrukt op voldongen feiten. Een relaas van een aangekondigde dood.
Blijkbaar komen die van mij dan samen in dromen waar ik 's morgens mij nog vaag de helft van kan herinneren. Alles wordt minder, behalve vergeten hè. Dat wordt echt alleen maar meer...
Was vrijdag voor het eerst inpandig in het Hospice, hier aan de Vecht!
Ben er al vaker geweest maar nog nooit echt op bezoek.
Meestal was het voor de krant als de vrienden van 't Hospice bij mondde van Aad weer één of andere actie op touw hadden gezet om geld in te zamelen voor het goede doel! Dan was ik inpandig, meteen.
Mooie plek, het Hospice is rustiek gelegen aan de Vecht. Daar wil je je ouwe dag wel slijten.
Als het allemaal (helaas) niet anders was...
Want het Hospice is geen vakantiewoning waar je even bij kunt komen van jouw drukke leven en na een tijdje rust weer volop in het leven staat.
Waar de accu volgetankt kan worden. Neuh, jouw koffers worden daar gepakt voor je allerlaatste reis.
Komt er dan niemand 'meer levend' uit vroeg Moos zich van de week af?
Neuh Moos, normaal gesproken niet.
Dat is wel een keer gebeurd, dat was een wonder maar meestal is 't Hospice de fijne en het warme, hartverwarmende voorportaal voor de laatste reis richting hemel of waar je bestemming ook heen mag gaan. Niet iedereen wil in dezelfde file staan.
Ditmaal was ik er op bezoek. Weer mocht ik ervaren hoe belangrijk en waardevol zo'n plek is.
Prachtig! Misschien niet het goede woord, maar hier wil je sterven. Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
Wat een zorg, een warm bad. Op deze zorg mag toch nooit bespaard worden...?!?
Hier hou je nog één keer elkaars hand vast. Praat je liefdevol over het voorbije leven en wat er allemaal zo mooi was.
Dankbaarheid. Waar ik mocht zijn lag dat als een warme deken over ons gesprek en de mensen heen.
Kreeg nog even 1 op 1 tijd met deze beste man. Vaak ben je te bange....(op z'n nedersaksich dan)
Het was altijd zijn gevleugelde uitspraak als we weer ergens bovenaan op een berg stonden en de afdaling voor ons eens aan het visualiseren waren.
Vaak Bu'j te Bange. Er hing een mooie uitvergrote foto van hem aan de muur. Kippevel!
Hij in zijn karakteristieke houding. Meteen gingen mijn en ook zijn gedachten naar die mooie tijd.
Al die wintersportvakanties in Oostenrijk en Frankrijk Tientallen jaren waren wij van de Berg in plaats van van de Heuvel. Snap je?
Vaak Bu'j te Bange, het wordt gebruikt als aansporing om meer lef te nemen, risico's te nemen en vooral niet bescheiden te zijn. Voor een weekje die westerse mentaliteit aan te meten in plaats van die nuchtere hier uut het Oosten.
Tja, jarenlang waren die wijzen uit het Oosten te vinden op de besneeuwde hellingen onder in Europa.
Schitterend! Met weemoed denk ik er vaak aan terug, vrijdagavond helemaal.
Jarenlang zagen wij geen beren op de weg. Alles deed het. Soms wat stramme spieren of een knie die voor even op slot ging maar vaak vonden wij de volgende dag wel de sleutel of de juiste deur waar de stokbrood in een plastic zak aan hing. Geweldig!
Voor een nacht en een dag was je even mijn vader in Saalbach-Hinterglemm. Als jouw video-camera eens kon praten dan kreeg ik er nu nog rode oortjes van.
De publieke terechtstelling(en) van jouw dochters als wij met ons beide weer eens niet goed te passe voor de dag kwamen. Prachtig! Vaak ben je te bange....Ja, dat zijn wij soms allemaal wel eens!
Jij bent dankbaar, oen lieve wieffie is dankbaar. Jouw familie is dankbaar. Dankbaar voor de tijd die jullie samen was gegeven.
Op momenten als deze weet ik heel zeker dat er meer is tussen hemel en aarde.
Anders stond ik toch ook niet in mijn dromen in de file richting de hemelpoort.
Kom je straks in de bergen mien Pa en Moe ook weer tegen? Waar jij skiet zal Freek dan in zijn OAD-bus naar de bergen kijken waar volgens mien Va en ook mien Moe de hulp vandaan kwam?
Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan? Psalm 121 uut de bijbel.
Ken mijn klassiekers, maar ik moest daar aan denken toen ik het Hospice verliet.
Dacht aan het geloof en vertrouwen in een goede afloop. Jij hebt er vrede mee....
Golden Earring zong het gisteren ook. Just a little bit of peace in my heart! Nam geen jagermeister maar wel een Mummelman op oe. En nog eentje, want vaak ben je te bange hè. Had de gordijnen (lamellen) nog open en keek eens naar boven.
Proost! Had zelfs mien houten tandenstoker in de mond en de billen nog rood van de verwarming!
In gedachten nog ien keer een kleintje après ski en we legden nog een kaartje, gelukkig had jij de Boer en ik de Nel. We gingen niet nat. Vaak Bu'j te bange. En ik heb ook nog een moat hè.
Ik voelde en proefde warmte! Hoe jij met je zwagert even aan de praat was. Mooi...
Later dronk ik bij jouw oudste dochter en mien moat nog een kopje koffie en passeerden ook mooie verhalen de revue. Dat bint de krenten....
Vaak Bu'j te Bange. Het maalde deze laatste paar dagen voortdurend in mijn hersenloze brein!
Wij maken ons over van alles druk, eigen risico omhoog in plaats van naar beneden. Ik had geen zin om de plannen van ons nieuwe minderheidskabinet te lezen. Het zal allemaal wel. Je moet gewoon betalen.
Weet wel dat het Hospice, en zekers 't Hospice hier aan de Vecht niet mag verdwijnen. Never nooit nie.
Dat is zo waardevol. Zo'n warm bad. Hier merkte ik ook waar wij het leven om draait.
Samen. Ok, je wordt alleen geboren en je gaat ook alleen dood. Maar toch is dat niet helemaal zo!
Denk dat ik straks heel wat uit heb te leggen bij Petrus. Misschien ben ik straks ook wel die spookrijder die de file noodgedwongen moet omzeilen.
Vaak bu'j te Bange. Het was ook ooit de lijfspreuk van de Zwarte Cross maar al ver daarvoor die van Oe. Zo gingen wij vaak de zwarte piste af. Ook in dichte mist. We moesten alleen binnen de paaltjes blijven zei jij. Met gevaar voor eigen leven. Ik was niet bange, want jij was er bij. Twee zielen, 1 gedachte.
Zo snel mogelijk naar beneden, naar de rest en dan grote verhalen vertellen bij Rosie of Heidi in de Après Ski. Kinderbier, hoezo kinderbier. Die kugelschreiberzusammensteller was niet bang. Dat was een mooie tied, net zoals het nu een mooie tied is...hoe gek dat ook klinkt!
Tja, Vaak Bu'j te Bange...
Geldt dat ook voor ons cluppie? Gisteren gingen wij er weer genadeloos af.
De weg richting naar de 5e klasse wordt steeds meer en meer geplaveid voor ons roodzwarte hart!
Kan mij er steeds minder druk over maken. Tuurlijk, ik mag altijd een stukkie schrijven over hoe de laatste wedstrijd ook alweer ging. Mijn profetische woorden worden vaak niet meer gepruimd, haha...
Wordt vaak als de onheilsprofeet gezien maar don't shoot the messenger!
Wie de schoen past, trek 'm alsjeblieft aan. Als je graag wilt dat er zoete broodjes worden gebakken, de kaf niet van het koren wil worden gescheiden of als je wilt lezen dat het allemaal prima gaat mag je de pen hebben. Ik mis die hele VIPS de laatste tijd een beetje. Vertrouwen, Inzet, Plezier, Samen.
Vaak bint jullie te bange.
Weet het, mosterd na de maaltijd. Wisten we maar waar Abraham die haalde...
Ik ga wandelen langs de Vecht! Misschien steek ik nog wel even de hand op....
Ga maar vast, ik kom er wel achteran, nog ff de video aanzetten.
Vaak Bu'j te Bange...
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....
