#ArendsOog!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I want to fly like an eagle to the sea.
Fly like an eagle let my spirit carry me. 
I want to fly like an eagle 'til I'm free.
Oh, Lord through the revolution,
Time keeps on slippin', slippin', slippin'
Into the future.'
Uut 'Fly Like An Eagle' van Steve Miller Band.

Moi, ben ik weer.
Slaap de laatste tijd niet zoveel, moet misschien maar van dat droomsap gaan bestellen.
Schijnt blijkbaar te helpen, een slokkie voor het slapen gaan en je twijfelaar wordt ineens een hemelbed. 
Maar als ik wel de ogen dicht heb droom ik wel steeds vaker, steeds meer.
Droomde deze week van Arend, niet die van Lotterman, maar van een Adelaar. 
Trouwens een Arend en een Adelaar zijn hier in Nederland wel dezelfde (roof)vogel. 
Dat gezegd hebbende...
Er steeg van de week iemand op als een Adelaar, zwevend door de wind, gedragen door de geest en liefde van zijn God. 
Vond vooral de symboliek prachtig! Dat je dood bent en weet dat je gedragen wordt door een adelaar. 
Dat je steeds dichter bij komt en de rust (inmiddels) hebt gevonden. Dat je het los kunt laten...
De adelaar is een indrukwekkende vogel die al eeuwenlang symbool staat voor kracht, moed en vrijheid. Met zijn scherpe blik en supersterke vleugels is hij één van de meest bewonderde roofvogels ter wereld. Je vindt de adelaar terug op veel vlaggen, wapenschilden en kunstwerken. 
Mijn broer (die hemelpiloot) sprak de woorden uit maar ik zag Henk ook daadwerkelijk op een adelaar zitten!
Dat beeld gaf een soort van rust! Dat het goed is, het is niet anders maar als je toch moet gaan dan maar zo. Ik was en ben nog steeds een beetje afwezig, verdoofd, de scherpe randjes zijn er ff niet!
Er is nog zoveel onzekerheid bij teveel mensen die ik een warm (roodzwart) hart toedraag.
Een andere Henk uit een ander naburig dorp hef het ook niet makkelijk en wat te denken van mien moat Ard, dat eeuwige gedoe van leven tussen hoop en vrees. Om gek van te worden! 
Nou is van de week mien tante ook gaan hemelen. Die van de Bokse ja, zal zij ook op een Adelaar zittend naar boven gaan? Of gaat zij gewoon met de trekker van Ome Jan? Ik vind het bemoedigend dat mensen in het laatst van hun leven zoveel waarde en kracht putten uit hun geloof. Ik deed, in dat lieve kerkje in Britishfield, ook ff mijn ogen dicht en ik zag Henk gaan als een nieuwerwetse Nils Holgersson, zwevend door de lucht. Mooi man! Kallum an.
Niet meer bange maar voor eeuwig goddelijke bescherming, spirituele verheffing of zoiets.
Moet ik dan toch maar gaan geloven? Is dat de rode draad die ik voorlopig mis en mij vaak 's nachts wakker houdt. Of gewoon een paar druppels van dat droomsap? Dat dromen van mij begint bijzondere vormen aan te nemen. Vannacht zocht nog een klein handje mijn grote kolenschoppen. 
Dat was gelukkig geen droom maar een klein vogeltje zocht bescherming bij haar grote Adelaar!
Kom maar lieverd. Nu zitten wij samen al lekker vroeg beneden. Die andere rare vogel slaapt nog, die heeft gisteren genoeg droomsap gehad, wat ik oe brom!
Hoe dan ook, komt het goed, dat heb je mij beloofd. Je houdt m'n hand vast en we gaan omhoog. 
Ik kijk nooit meer naar beneden, lief. En we zijn nooit meer bang. Ik blijf bij je, lief, een leven lang. 
Of op z'n minst totdat ik niet meer kan. Je gaat iets te snel vandaag maar ik ben hier als je het mij vraagt. I will try to find a way, You're always there tomorrow. 
Wat een 'RollerCoaster' is het leven voor veel van mijn dierbaren! Bente voegde onlangs een stukje tekst toe aan het nummer van Danny Vera. Het gaf kracht, het gaf moed aan vrienden van mij die het zo nodig hebben en hadden. Sterven is een deel van het leven maar ik vind er wel wat van....Niks aan.
Ik ben er wel maar vaak ook niet! Soms zit ik met mijn gedachten op andere plekken. Misschien wel op een rug van een adelaar en zweef ik door de lucht en kijk vol verwachting om mij heen. Gaat alles goed, komt alles goed? 
Hoop sterft as leste hè. 
Zo, dat was weer genoeg stof tot nadenken. Heb inmiddels de stofzuiger gepakt. Het was weer tijd om even de boel te kuisen, niet in de laatste plaats in mijn hersenloze brein. 
Wat heeft dit scherpziend oog (Arendsoog), haha...nog meer gezien deze week, want ik heb de ogen meer open dan ik ze dicht heb en toch zie ik niet alles! Nieuwe bril? 
Arendsoog, fantastische boeken uit mijn jeugd. Mien Pa en ik lazen ze allebei. Met cowboy Arendsoog en zijn goede vriend Witte Veder. In het wilde westen van somewhere gingen ze de strijd aan. 
Geschreven door Jan Nowee en toen hij ging hemelen schreef zijn zoon Paul gezellig verder....
Heb ze verslonden die boeken, net als Snuf de Hond! Toen de gulden nog van hout was, die tijd!
Maar daar wilde ik niet naar toe. 
Tot nu toe bevalt het weekend uitstekend. Begon vrijdagavond met wederom een bezoekje aan onze achterburen. Jan-Maarten en consorten hadden The Beach Boys Best uitgenodigd op de planken van ons theater de Voorveghter. Zij wonnen dit jaar de Tribute van SBS6. In één woord geweldig. 
Ze gaven me voldoende 'Good Vibrations' en regelmatig kippevel. Jemig, wat een meerstemmigheid. 
Vier jongens en 1 kerel zongen of ze de longen aan één of andere wetenschap wilde doneren!
De wetenschap dat het allemaal wel goed komt! One Fine Day. Wat een wereldband en wat heeft die Brian Wilson met zijn broers en vrienden toch een mooie muziek achter gelaten! Voor de eeuwigheid.
Een nalatenschap die in goede handen is bij dit bandje uit Nederland. De jongste is nog maar 22 en die drummert is met zijn amper 40 jaar de oudste, maar allemaal zongen ze de longen uit hun lijven!
Geen zuurstofkastje nodig! Allemachtig wat prachtig! Regelmatig stonden mijn haartjes op beide armen fier overeind! Je kent hun klassiekers wel en ditmaal geen tranen bij Tears in the Morning!
Ze mochten komen hoor maar ik hield het droog hoor. Was met GJ, na de tied nog even een biertje of wat gedronken met bitterballen van Van Dobben of hebben ze Kwekkeboom bij de Voorveghter?
Weer mooie gesprekken hoor, dat kunnen buurman & buurman wel! 
Net als gisteren. We moesten nog even de boel evalueren van ons bezoek vorig jaar aan het top2000 Café dus togen wij wederom met ons zevenen middels het openbaar vervoer naar aangenaam verpozen. 
Ditmaal koersten wij richting Eanske (Enschede). De foodhal in Hilversum (MOUT) was ons op 5e kerstdag vorig jaar uitstekend bevallen dus stond nu de Twentsche Foodhal op onze gezamenlijke agenda. 
Eigenlijk hadden we maar 1 agendapunt tijdens de evaluatie, was het ons bevallen? Joah, mag wel zo..
Kortom, we konden aanvallen. Over tot de orde van de dag. Met de voormalige boemel van Hardenberg naar Almelo....Daar overstappen, een vrouw van tachtig bijna voor de trein gooiend en met de Internationale Intercity deur naar Enschede via Hengelo. Langs het Twente Stadion en zo arriveerden wij in Eanske!
De Twentsche Foodhal staat op een bijzondere locatie: Het voormalige Polaroid fabrieksterrein in het hart van Enschede, in de wijk Bothoven en vlakbij het Centraal Station. Klopt, het was niet ver lopen.
De fabriek fungeerde eerst als decor voor de rijke textielindustrie van Twente, hierna werden in de fabriek polaroidcamera's gerepareerd en instantklaar films geproduceerd. Je ziet op het terrein nog vele invloeden en gebruikssporen uit het verleden terug. Wij hebben ze niet gezien trouwens, onze focus lag voornamelijk op het eten en drinken in de Twentsche Foodhal. Gelukkig hebben wij de foto's nog.
Mooi hoor! Lekker hoor, gezellig hoor, indrukwekkend hoor! Veel hoor en wederhoor!
De kinderen waren eerst een beetje ongeduldig maar onze reis langs acht wereldkeukens spoedde gestaag, na een uurtje smikkelen en smullen waren langzaam de kleine maagjes gevuld met van allerlei lekkernijen. We dronken daar een paar mooie biertjes bij. 
Kost wat, maar dan heb je ook wat! We kijken straks wel even wat de schade is. De app 'wie betaalt wat' is dan wel een uitkomst. Je zet er allerlei bedragen in en hij rekent het allemaal voor je uit. Telt op en trekt af, doe mij zo'n apparaat.
Kind kan de was doen! Nou dat moesten alle wereldkeukens zelf doen, zag ik....
Maar leuke tent hoor! Industriële vormgeving, mooie lange tafels, leuke mensen en vooral leuke meisjes in de bediening en heerlijke Twentsche nuchterheid. Ik hoorde wel opvallend veel Engelse tongval in plaats van de Twentse maar zal vast komen door het feit dat de UT ondermeer in Eanske huist...
Het was gezellig. Dat is het altijd met deze vier musketiers van Booij en Van The Field!
Het gaf ons allemaal 'Good Vibrations' en 'God Only Knows' 
Is dat wel zo? Weet hij het alleen hoe het allemaal zal gaan de komende week, maanden en jaren?
Heeft hij het programma? Want van het concert des levens heeft niemand toch het program, of hij wel?
Of is het een zij of willen ze dat niet zeggen, is hij X. Onzijdig?
Regelen zij het allemaal daarboven? Zitten zij aan de knoppen? Jij wel, hij niet, zij ook en laat hem nog maar even martelen...
Ik vind het bijzonder lastig. Als ik, zoals afgelopen maandag, in een kerk zit en hoor ik de dominee van dienst preken (toevallig mijn oudste breur, dat ook nog eens haha) en het leven aan het beschouwen is. 
Zo tussen het klaverjassen, de mummelman en het bier door, wie heeft er dan gelijk? 
Dan hou ik wel oprecht van alle symboliek! Van zo'n Adelaar en dat Henk gedragen wordt door zijn vleugels...Maar of het allemaal waar is? Ligt die niet gewoon in het midden! 
Ik put er wel kracht, hoop en troost uit. Kom graag in een kerk, steek in het buitenland er ook altijd een kaarsje op. Voor mijn ouders maar ook voor iedereen die wel wat licht in de duisternis kan gebruiken. 
We zagen een blinde man lopen in Mariënberg toen wij even moesten wachten. Kan een blinde man of vrouw wel licht aan het einde van de tunnel zien? Dat vroeg ik mij oprecht af, geen gekkigheid. De kracht van verbeelding. Weet iemand die blind is wat licht is....? Kent hij bijv. Ede Staal of gaat er toch wel iets meer boven Groningen. 
Je leest het al. Ik droom nog genoeg! Had vannacht genoeg droomsap! Kwam uit een tap, met de grootste glimlach getapt en gebracht door het lieve meisje. 
Gisteren waren wij allemaal getapte jongens en meisjes! Klaar voor het grote avontuur!
Niet de NS of Arriva bracht ons het laatste stukje thuis maar mijn oldskool Taxiprinses. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Mooi, blijft een lieverd. Dat vonden mijn kinderen ook, wat een lieve mevrouw Papa!
Je moest eens weten! Geen hart van steen derhalve! 
Maar mijn Arendsoog had er één dicht want in het land der blinden is éénoog nog steeds Koning!
Wouldn't It Be Nice!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Afwezig!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'En ik heb wat stille woorden die ik jou nooit heb gezegd.
En waar je misschien onderweg nog iets aan hebt.
Ik heb ze bewaard, heel zorgvuldig, voor dit moment. 
Het punt waarop de dag de nacht raakt, voor als je weg bent. 
Voor als je weg bent.'
Uut 'Afwezig' van Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer. 
Als je ergens bent moet je er ook zijn. 
(As ie d'r bint, mut d'r ook weh)
Klinkt nog altijd beter in dat dialect van ons dan in gewoon Nederlands. 
Wat ik oe brom! 
Ik heb daar nog altijd last van, soms wel en soms ook niet!
Een befaamde uitspraak van mien ex-schoonmoe.
Tja, deze week was ik anders zes jaar getrouwd geweest als ze niet was gaan lopen. Nu vinden wij allebei vrouwen leuk. Elk nadeel heeft zijn voordeel hè.
Ik kiek niet zo vaak in de brievenbus maar gisteravond toch maar even gedaan.
Je weet nooit, de reclamefolders liggen hier nu op tafel + een brief van de belasting. 
Die blijven je maar van die blauwe enveloppen sturen. Deze liefde komt vooralsnog van één kant.
Mouna had meer geluk. Ze had gistermorgen een soort van date, zo lief....en nog zo onschuldig ook. 
Een vriendje had wat voor haar gekocht vertelde zijn moeder. Zij dus ook naar de winkel...
Gisteren stond ze voor de spiegel. Te tutten en haar haar in een vrolijk staartje. Goed zo? Prima!
Ze vond het best wel spannend. 'Loop je wel even mee, Papa'. Tuurlijk schat! 
Die foto van hun tweeën later. Zo lief, zo mooi. Prachtig! Mouna en haar newborn valentijn. Kippevel!
Moos had geen tijd voor die onzin. Hij moest basketballen in Vriezenveen tegen de Peatminers...
Serieuze shit. Sporthal de Stamper, welke van de twee? Toch maar die linkerhal, terwijl je in de rechter wel koffie kon krijgen. Was ook spannend, mooi duel op het scherpst van de snede. Heerlijk gevecht!
De jongens weten elkaar steeds beter te vinden, de trainingen van Levi en Mike beginnen haar vruchten af te werpen. Niet meer voor eigen succes gaan maar samen kom je verder! Maar de rand van die basketbalring is vaak onverbiddelijk. Potverdikkemei. Die bal wil er gewoon soms niet in. Dat maakte het verschil. Wat als die ballen er straks wel allemaal ingaan, dan win je gewoon hoor.
Moos en de jongens in de auto hadden even maling aan het feit dat ik probeerde uit te leggen dat het niet altijd gaat om de winst. Ja Ja, ik had mooi lullen. Papa van. Ze zeiden het niet maar ik kon in de achteruitkijkspiegel aan hun onweersgezichten wel zien dat het nog steeds stormde in hun hoofden. Weer verloren. Niet leuk. PVD!
Papa, jij hebt meer verstand van voetbal hè. Laten we het daar maar even op houden. 
Zeer diplomatiek. Moos heeft ook overal kijk op. Geweldig! Niet altijd, heeft ook overal een reden of een excuus voor. Het puberen is een beetje aan het losslaan.
Maar ik was van de week een beetje afwezig in mijn doen en laten zou mien ex-schoonmoe hebben gezegd. 
Ik liet veel en deed ook wat minder. Zat er niet helemaal geweldig in deze week!
Ik was er wel maar zat meestal met mijn hoofd en vooral met mien gedachten ergens anders....
Dat heb je soms. Vergat zelfs mijn trouwdag. Dat is toch (ook) een goed teken...Shit happens!
Werd deze week ook gevraagd naar de stand van zaken wat betreft de liefde met het oog op 14 februari. 
Kwam niet weg met het feit dat mijn schoonouders geen kinderen konden krijgen, die onzin van Herman Finkers werd helaas niet gepruimd. Niet meer.....Is dat ook al woke aan het worden?
Toen humor nog mocht.
Steek de laatste maanden er gewoon te weinig vrije tijd in. Vind het allemaal gedoe. Tuurlijk, ik scroll nog wel eens maar swipen ho maar....vooral niet naar rechts want dan komen de wolven.
Komen genoeg leuke vrouwen langs, de laatste tijd vooral veel vrouwen aan de andere kant van de grens. Hardenberg ligt wat dat betreft lekker dicht bij Duitsland. Ik ga er al naar toe voor de benzine, de Mummelman en de sterke drank. Straks ook voor die Frauen....? Hallo, Gutenmorgen...Wer bist du? Ich bin die Alfred un du...Ok, dat ist schön. Findst du Schnitzel lecker? of hast du verloren....
Wordt Itterbeck, Uelsen, Feldhausen, Neuenhaus of Nordhorn het nieuwe Drenthe of Overijssel?
Veel verder zoek ik ze niet. Je moet je blik eens verruimen wordt mij gezegd.
Wat is afstand? Binnen twee uur sta je in het centrum van Amsterdam of ergens boven Groningen wortel te schieten.
Ach, ik kwam er laatst nog eentje tegen. Die had vooral een geweldige Hoodie aan....maar in het gedrang raakte ik haar kwijt. Liep steeds in de verkeerde gang van de supermarkt. Werd betoverd door de tekst op haar shirt. Hallo Darkness, My Old Friend. Ze had mooie lange lokken en witte nagels. 
De vlag van Ierland en een vol biertje op haar Hoodie verder. Ze lachte, weet niet of die glimlach voor mij bedoeld was. Wat wilde ik nog meer. Mooie vrouw, lengte ook oké, kreeg je geen zere rug van, en ze hield van Guiness en Ierland. Althans dat stond op haar shirt gekleurd.
Dus, in mijn optiek, hou je dan ook automatisch van goede muziek! Maar ze was niet in de bonus!
Ineens was ze verdwenen. Geen controle bij de zelfscan? Afwezig! Ik kijk nog elke dag bij de Appie, wie weet stiefelt ze weer voorbij langs het brood of staat ze straks bij de zuivel mooi te wezen....
Waarom niet. Mijn vorige liefdes trof ik op de camping, mien stamkroeg en bij de voetbal aan. 
Nooit stoppen met proberen! Straks wandelt ze de hoek om, weet jij veel?
Ik probeerde deze week ook enkele discussies te volgen op diverse sociale media. 
Nu volgende week het nieuwe kabinet op het bordes staat bij onze koning maken wij ons al voorzichtig druk over de nieuwe verkiezingen die gepland staan op 18 maart! 
De gemeenteraadsverkiezingen.
Daar vind ik wel iets van. Landelijk interesseert mij de politiek niet zoveel. Je moet uiteindelijk toch weer meer gaan betalen terwijl die mensen in het pluche zichzelf willen gaan belonen met een 18% loonsverhoging. Nou Moe! Wij moeten allemaal inleveren en langer doorwerken maar hebben Jetten en Co. nu daadwerkelijk een bord voor hun kop. Timing is voorlopig niet hun sterkste punt!
Dat ga je niet menen. Het volk laat je beknibbelen op alles en je gaat jezelf vervolgens vorstelijk belonen!
Zo wordt de afstand tussen de 'gewone' burger en de politiek alleen maar groter! Het lijkt wel Tinder!
Maar goed, lokaal vind ik de politiek wel belangrijk. Daar merk je meteen iets van!
Bij ons, hier in Hardenberg, dingen 11(!) partijen naar een plekje in de gemeenteraad.
Best veel, denk ik, voor een kleine gemeente als Hardenberg. Het zijn gevestigde partijen maar ook lokaal.
Die alleen het belang van Hardenberg voor ogen hebben. 
Het gaat niet alleen over de hondenbelasting, parkeergelden of waar eventueel een nieuwe sporthal moet komen of dat nu eindelijk de Voorveghter op de schop gaat.
Neuh, er zijn best veel serieuze zaken waar een ei over gelegd moet worden. 
Hardenberg staat voor flink wat uitdagingen. Alle partijen schijnen het beste met Hardenberg voor te hebben. Ik geloof daar ook nog in. Tegen beter weten in? Op veel punten zijn ze het best wel eens met elkaar, ze moeten het toch uiteindelijk samen gaan doen! Of niet dan?
Maar links en rechts ontstaan er al pittige discussies op diverse sociale media. Iedereen vindt iets van elkaar. De één slaat een gematigde toon aan, de ander gaat er gelijk met gestrekt been in. 
Ja, Ja...Zelfs in Hardenberg weten wij de modder te vinden of met een stok een trouwe hond te slaan.
Op 18 februari lanceert onze gemeente een heuse stemwijzer. Ben heel benieuwd wat mijn uitslag dan zal zijn. Ik denk dat ik er al uit ben welke partij mijn rode potlood krijgt maar laat mij graag verrassen. 
Ja, ja, zelfs ik ben gevraagd of ik geen zin had om politiek actief te worden of een soort van lijstduwer te worden? Ikke....Daar heb ik toch geen kaas van gegeten. Het moet toch niet gekker worden! Denk niet dat het aan mij besteed is, zelfs jaren in het bestuur gezeten van mijn cluppie. Dat moet je met één stem spreken hè. Kan ik slecht...Ik stotter ook nog eens. Raak je helemaal de weg kwiet.
Maar ik hoop dat wij elkaars standpunten respecteren. Wij hoeven niet allemaal dezelfde mening te verkondigen. Verschil moet er zijn, toch? Graag zelfs. Zo slecht gaat het hier toch niet? Tuurlijk, een steen in een vijver is altijd prima....We moeten scherp blijven en niet onze ogen sluiten voor de diverse  misstanden in onze gemeente. Dat tapijt kan naar Bovenveld, daar is al genoeg onder gemoffeld!
Maar we moeten het wel samen doen! Meerdere geloven op één kussen, het kan hoor....
Ik geloof er wel in. Ben benieuwd wat de uitslag zal zijn op 18 maart. Wie gaat er 'echt' regeren? 
Reageren kunnen we allemaal. Toetsenbordridders. Op een afstand langs de lijn commentaar leveren ook....
Wie steekt echt zijn nek uit en houdt haar rug recht? Mijn respect heb je.
Je doet het nooit goed. Als je vist naar complimentjes of schouderklopjes moet je niet de plaatselijke politiek in willen. Daarom, hulde voor al die kandidaten die wel het lef hebben om zijn of haar kop boven het maaiveld uit te steken voor een betere wereld of betere dorpskernen in de gemeente Hardenberg, dat zijn er 29 in totaal. 
Mijn complimenten alvast want die zullen zeldzaam zijn de komende vier jaar! 
Het deugt niet of je wordt beticht van vriendjespolitiek of je weet hoe de hazen lopen in je eigen belang.
Je hebt altijd meer belangen dan alleen je eigen. Wat dat betreft verschilt de plaatselijke politiek niet zoveel van het landelijke. Of krijgen ze hier ook straks 18% er bij?
Want dan wil ik mijn keuze nog wel eens heroverwegen. Geld erbij is altijd fijn, want alles wordt maar duurder.
Hoop dat ik de komende tijd weer wat meer aanwezig ben!
Afwezig zijn is ook niet alles. 
Ik zit soms te vaak met mijn kop bij andere dingen! 
Maar complimenten krijgen is trouwens wel leuk hoor. Werd deze week door een oud-Banthumer gewezen op het feit dat ik weer eens werd genoemd in het Amateurpodcastje van RTV Oost.
Dat zijn een paar bekende mensen uit de voetballerij die wat lullen over het amateurvoetbal in Overijssel en van alles bespreken tot vlaggende grensrechters en vertrekkende trainers aan toe.
Jan verhaalde dat er met liefde werd gepraat over voetbalverenging Mariënberg en dat je de verslagen en voorbeschouwingen op hun site moest gaan lezen. Doe je het toch nog ergens voor....haha.
Of dat je belt met een leverancier van kwalitatief prima paraplu's in het westen van het land en dat ze zeggen: Joah, mag wel zo.... Lees jouw stukkies altijd op LinkedIn, altijd leuk! Dankjewel, leuk om te horen. Meestal krijg ik enkel commentaar op mijn hersenspinsels of snappen mensen mijn schrijverij niet of denken ze dus of denken ze zo...
Denken ze dat ik wat anders bedoel of dat ik flink in de put zit of al een touw aan het kopen ben.
Je mag het zondags ook overslaan hè, je hoeft het niet te lezen.
Tja, ik ben vaak afwezig in mijn hoofd als ik zondagmorgen mijn gedachtengangen openbaar maak. 
Vaak is het niks, soms verbaas ik mijzelf. Oh, denk je er zo over? 
En ik heb wat stille woorden die ik jou nooit heb gezegd maar nu het afscheid daar is mag jij ze horen.
Jouw afwezigheid zal wennen zijn.
Veule Wille. Joah, mag wel zo.
Vandaag is de Appie trouwens dicht!
Ik hoop wel dat zij hetzelfde shirt aan heeft want ik ben zo goed in vergeten geworden.
Fijne zondag. 

#Koningin van Beerzerveld!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent.
Ren maar alsof je de weg al kent.
Niemand krijgt spijt van geluk.
Wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk.
Als ik toch niet op goed geluk. 
En ik weer eens de dag niet pluk.
Als ik op de kast of achter feit onder druk. 
Dan doe ik het, dan doe ik het. 
Dit is vlak voor m'n hoofd op hol.
Als ik vastgeroest in mijn rol.
Nou, dan droom ik mezelf wel een stadion vol.
En ik doe het, dan doe ik het. 
Ik zing, zing maar alsof je de tekst wel kent.
Dans maar alsof je een danser bent.
Fluit ook al ken je niet meer dan de helft van de melodie.
Het geeft niet.'
Uut 'Ik Zing...' van Zoë Livay en Snelle.

Moi, ben ik weer!
Mouna was afgelopen donderdag helemaal in haar element. 
Ze mocht zingen en dansen tijdens de GSA (De Grote Schoolavond).
Ze zag er prachtig uit in haar kerstjurkje met glitters wat we vorig jaar samen hadden gekocht.
Het kleine podiumpje veranderde in een heuse kunstijsbaan, althans als je je ogen bij wijze van spreken even dicht deed.
Ze zwierde vrolijk rond met haar andere klasgenootjes. Prachtig!
De musical ging over de Olympische Spelen, zij speelde een kunstschaatser. Hier houdt Mouna zo van...
Van zingen en dansen, van kleine toneelstukjes, van lichtelijke verbeelding.
Hoe vaak staat ze hier niet voor de TV, ik kan er van genieten! Zo puur, zo dat kind willen zijn.
Ze heeft zo'n leuke klas, lieve juf(fen) en tal van gezellige vriendinnen en guitige vriendjes.
Voor even was zij mijn Koningin van Hardenberg.
Zij laat mij ook anders luisteren naar teksten van artiesten waar ik anders niet zo snel naar zou luisteren.
Kinderen doen dat met jou, verleggen jouw blik, vooral naar andere prioriteiten. Mooi.
Ze laten je anders kijken naar deze vreemde wereld, die echt nog wel haar gouden momentjes heeft. 
Het leven is mooi maar je moet het wel willen zien. Deze oude fietsenmakerwijsheid plakte weer eens mijn band met alles en iedereen, ver buiten onze eigen bubbels.
Zittend in de aula annex gymzaal van basisschool de Marsweijde gingen mijn gedachten even terug naar mijn eigen onbezorgde schooltijd. Die van de Hoekstee in Beerzerveld. 
Naar de musicals van klas 5 en 6 (nu groep zeven en acht). Ik vond het ook altijd leuk om een ander te spelen, even uit de waan van de dag. 
Voor even in een andere huid te kruipen. Het ene jaar in die van een Burgemeester, een jaar later in die van een Koning. Weken oefenen voor die ene avond. Teksten uit je hoofd leren. Vond het fijn om op het podium van de Garve te staan. We hadden ook zo'n leuke klas. We waren maar met z'n twaalven. 9 meisjes en 3 jongens. 
Gerben, Arjan en ik. We hadden altijd sjans. Het fietsenhok was populair. Het laatste jaar kwamen wij allemaal op elkaars verjaardagen. Een (h)echte klas, met en voor elkaar. Prachtig! Samen was niet alleen.
Heleen was in het laatste jaar de Koningin in de schoolmusical, terwijl ik dus de Koning mocht spelen...
Zij was de dochter van het hoofd van de school, Meester Herbert met zijn keurig geknipte grijze baard!
Ik ging graag naar de Hoekstee, elke dag fietsend vanuit Mariënberg. In klas 3 en 4 met Meester Ter Horst, toch wel mijn favoriet. Ik spreek 'm nu nog wel eens. Mooie kerel. Meester Herbert was de onderwijzer in mijn laatste twee jaren! Was ook top!
Heleen was die avond De koningin van Beerzerveld, zoals Mouna donderdag de Koningin van Hardenberg voor even was, voor even dan. Voor mij, voor ons dan. 
Wat gaat Mouna worden? Wat gaan die andere kinderen allemaal doen? Van mijn eigen klas weet ik het bijna allemaal wat ze zijn geworden of dat ze misschien stiekum nog hun dromen aan het najagen zijn. 
Nooit stoppen met proberen. Ina is helaas al gaan hemelen. De rest is er nog op deze aardkloot als ik mij niet vergis. Ik heb ze niet allemaal meer in het snotje, ze zitten niet allemaal op de digitale snelweg.
Toeval bestaat niet hè. Donderdag dacht ik aan mijn eigen onbezonnen schooltijd, toen je gelukkig nog niet wist wat je nu allemaal wel weet. Er wordt veel onzin verkondigd. Vooral over de Iessel in Den Haag!
Ben niet zo van de politiek. Lijkt soms net een kleuterklasje, een foute musical met slechte teksten!
En onthouden, ho maar....Wiens brood men eet, welke taal men spreekt.
Maar zaterdag werd ik aangenaam verrast op de voetbal. Mijn voormalig klasgenootje, ooit de Koningin van Beerzerveld staat op de rol om minister van Economische Zaken te worden vertelde onze oud-penningmeester en de vroegere buurman van de familie Herbert.  
Nou moe. Dat had ik niet gedacht. Ooit liepen wij met zijn drieën op krukken. Jolanda, Heleen en ik.
Daar is nog een foto van. Als Moe nog leefde had zij die zo gevonden in de oude schoenendoos.
Ik liep mij gisteravond een ongeluk te zoeken op zolder. Tuurlijk heb ik het daar kris kras voor elkaar.
Met andere woorden, vind daar maar eens een speld in de spreekwoordelijke hooiberg. 
Tijd om orde te scheppen in de chaos, mijn hoofd wacht ook al jaren. Jolanda waait inmiddels rond op Curacao. Heleen is alweer jarenlang bestuurder bij bouwbedrijf Heijmans en woont in Utrecht. Ik ben in de buurt gebleven en heb het prima naar mijn zin in Hardenberg. 
Goh, Heleen straks op het bordes naast de echte Koning en Koningin. Dat is andere koek!
Geen spel maar meer het echte werk. Ze moeten het land gaan besturen, de boel weer op de rit krijgen.
Vroegen speelden wij Koning en Koningin, nu wordt zij het gewoon. De Koningin van Den Haag.
Succes kent meerdere vaders hè.
Want toen Arne Slot furore maakte bij AZ, Feyenoord en nu in Engeland bij Liverpool had elke Banthumer wel met hem geknikkerd, met hem gevoetbald, biertjes met hem gedronken of waren bijna alle dames vroeger ooit met hem brommers gaan kieken bij Ophof waar trouwens alleen maar vrachtwagens stonden. Maar dat terzijde. 
Ook ik verkondig altijd dat ik Arne ken, schoonzoon van onze oud-penningmeester hè. Ik sprak Arne wel eens voor de krant etc. etc. Ja, ja. Zo gaat dat. Ik ga er ook altijd prat op dat Moos ooit op de schoot van Edwin Evers heeft gezeten terwijl wij biertjes aan het drinken waren bij de Herdenbergher. 
Een moderne oppas a la lettre. 
Ons kent ons hè. Ach, we moeten allemaal naar de wc en de één stinkt nu éénmaal meer dan een ander. 
Toch vind ik het mooi. Dat er eindelijk een minister op het pluche gaat zitten die van oorsprong uit deze buurt komt. Lekker nuchter is. Een echte wijze uit het Oosten. Voor enige jaren terug kwam ik haar nog eens tegen in notabene Sibculo, of all places. Had iets te maken met gospel, koren en zij zong prachtig! 
Toch gek, elkaar jaren niet meer gezien maar de (h)erkenning was er meteen en nu wordt ze minister!
Wat zou haar vader, meester Herbert, trots op zijn dochter zijn geweest, zo trots als een aap met zeven staarten. Net als ik dat dagelijks ben op mijn meisje. Wordt Mouna ook ooit minister? Ze kan goed acteren, toneelstukjes opvoeren of gaat ze toch voor iets met dieren...? Misschien wel beter....
Als ze maar gelukkig wordt. Hoop wel dat dit kabinet wat langer blijft zitten dan dat zooitje hiervoor.
Mijn kabinet staat hier al ruim zes jaar. Dat gun ik Heleen ook, dat het een stabiel iets wordt dat minderheidskabinet met voldoende schroeven. Wat ik zeg, heb niet veel met de politiek maar dankzij mijn voormalige Koningin van Beerzerveld ga ik, denk ik, het toch wat meer volgen. Misschien steek ik er nog wel iets van op!
Alvast veule wille Heleen! Kop d'r Veur! 
Gisteren voelde wij ons trouwens allemaal een beetje Koning. Na welgeteld 134 dagen wonnen wij weer eens met ons cluppie. Potverdikkemei, eentje op het tandvlees maar toch. We zegevierden met 0-1 van Daarlerveen door onze eigen Koning Job Wolters. De Koning van Mainbarg! 
We zijn er nog lang niet. Maar er is weer een beetje hoop. Hoop sterft as leste...
Wat kun je je druk maken over zo'n stom spelletje hè. Kan mij beter druk maken over onze toekomst. 
Waar willen we heen met ons koude kikkerlandje? Maar gek genoeg heb ik daar de ballen verstand van..
Van voetbal ook niet, hoor ik u denken. Tja, ik zie het toch altijd weer anders. 
Ben vaker de hofnar dan de Koning die ik vroeger ooit speelde, met het tafelkleed van Moe als mantel.
Grappig. Vergeet heel veel, maar avonden als deze niet. Onze grote schoolavond.
Ik zag het ook bij Mouna. Snapte haar volkomen. Zo vader, zo dochter! 
Wekenlang leefde ze er naar toe. Ik kijk graag naar haar, zij is nog maar een kind. Ze speelt geen spel.
Wat je ziet is wat je krijgt. Hoop dat onze politiek ook weer snel haar eigen gezicht en smoel krijgt! 
Wie weet zorgt onze voormalige Koningin van Beerzerveld daar wel voor! 
Het enige jammer is dat ze niet van mijn partij is, wel die van mijn ouders. 
Als ze nou ook nog van de Tegenpartij was - geen gezeik, iedereen rijk - dan was ons Koninkrijk sowieso gered!
Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent. Ren maar alsof je weg al kent.
Niemand krijgt spijt van geluk. Wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk. 
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...
(Oh ja, als je je afvraagt, ik ben die jongen vooraan op de foto. Foto van klas 3/4 (groep 5/6)

#Vaak Bu'j Te Bange!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'The time rolls by, the days go by.
When will I learn to stop wondering why.
Despairing i'm going down on my knees.
I'm begging, begging, begging, oh please.
There's just a little bit of peace in my heart.
There's just a little bit of happiness I'll part.'
Uut 'Just a Little Bit of Peace in my Heart' van Golden Earring.

Moi, ben ik weer.
Droomde vannacht weer eens. 
Stond in een soort van file richting de hemelpoort. 
Het was druk, het schoot niet echt op!
Aan de andere kant van de weg reed een spookrijder, we hielden maar rechts.
Inhalen was niet aan de orde en de bestemming was toch al niet een doel op zich.
Blijkbaar kon hij, toen hij éénmaal was gearriveerd bij Petrus, rechtsomkeert maken. 
Stond hij nog niet op de lijst of iets van dien aard?
Weet jij veel? Volgende graag....
Was weer zo'n rare droom. Een opeenstapeling van gebeurtenissen en indrukken van de voorbije week. 
Wederom je neus gedrukt op voldongen feiten. Een relaas van een aangekondigde dood.
Blijkbaar komen die van mij dan samen in dromen waar ik 's morgens mij nog vaag de helft van kan herinneren. Alles wordt minder, behalve vergeten hè. Dat wordt echt alleen maar meer...
Was vrijdag voor het eerst inpandig in het Hospice, hier aan de Vecht!
Ben er al vaker geweest maar nog nooit echt op bezoek. 
Meestal was het voor de krant als de vrienden van 't Hospice bij mondde van Aad weer één of andere actie op touw hadden gezet om geld in te zamelen voor het goede doel! Dan was ik inpandig, meteen.
Mooie plek, het Hospice is rustiek gelegen aan de Vecht. Daar wil je je ouwe dag wel slijten.
Als het allemaal (helaas) niet anders was...
Want het Hospice is geen vakantiewoning waar je even bij kunt komen van jouw drukke leven en na een tijdje rust weer volop in het leven staat. 
Waar de accu volgetankt kan worden. Neuh, jouw koffers worden daar gepakt voor je allerlaatste reis.
Komt er dan niemand 'meer levend' uit vroeg Moos zich van de week af?
Neuh Moos, normaal gesproken niet.
Dat is wel een keer gebeurd, dat was een wonder maar meestal is 't Hospice de fijne en het warme, hartverwarmende voorportaal voor de laatste reis richting hemel of waar je bestemming ook heen mag gaan. Niet iedereen wil in dezelfde file staan. 
Ditmaal was ik er op bezoek. Weer mocht ik ervaren hoe belangrijk en waardevol zo'n plek is.
Prachtig! Misschien niet het goede woord, maar hier wil je sterven. Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
Wat een zorg, een warm bad. Op deze zorg mag toch nooit bespaard worden...?!? 
Hier hou je nog één keer elkaars hand vast. Praat je liefdevol over het voorbije leven en wat er allemaal zo mooi was.
Dankbaarheid. Waar ik mocht zijn lag dat als een warme deken over ons gesprek en de mensen heen. 
Kreeg nog even 1 op 1 tijd met deze beste man. Vaak ben je te bange....(op z'n nedersaksich dan)
Het was altijd zijn gevleugelde uitspraak als we weer ergens bovenaan op een berg stonden en de afdaling voor ons eens aan het visualiseren waren. 
Vaak Bu'j te Bange. Er hing een mooie uitvergrote foto van hem aan de muur. Kippevel!
Hij in zijn karakteristieke houding. Meteen gingen mijn en ook zijn gedachten naar die mooie tijd. 
Al die wintersportvakanties in Oostenrijk en Frankrijk Tientallen jaren waren wij van de Berg in plaats van van de Heuvel. Snap je?
Vaak Bu'j te Bange, het wordt gebruikt als aansporing om meer lef te nemen, risico's te nemen en vooral niet bescheiden te zijn. Voor een weekje die westerse mentaliteit aan te meten in plaats van die nuchtere hier uut het Oosten. 
Tja, jarenlang waren die wijzen uit het Oosten te vinden op de besneeuwde hellingen onder in Europa. 
Schitterend! Met weemoed denk ik er vaak aan terug, vrijdagavond helemaal. 
Jarenlang zagen wij geen beren op de weg. Alles deed het. Soms wat stramme spieren of een knie die voor even op slot ging maar vaak vonden wij de volgende dag wel de sleutel of de juiste deur waar de stokbrood in een plastic zak aan hing. Geweldig!
Voor een nacht en een dag was je even mijn vader in Saalbach-Hinterglemm. Als jouw video-camera eens kon praten dan kreeg ik er nu nog rode oortjes van.
De publieke terechtstelling(en) van jouw dochters als wij met ons beide weer eens niet goed te passe voor de dag kwamen. Prachtig! Vaak ben je te bange....Ja, dat zijn wij soms allemaal wel eens!
Jij bent dankbaar, oen lieve wieffie is dankbaar. Jouw familie is dankbaar. Dankbaar voor de tijd die jullie samen was gegeven. 
Op momenten als deze weet ik heel zeker dat er meer is tussen hemel en aarde.
Anders stond ik toch ook niet in mijn dromen in de file richting de hemelpoort. 
Kom je straks in de bergen mien Pa en Moe ook weer tegen? Waar jij skiet zal Freek dan in zijn OAD-bus naar de bergen kijken waar volgens mien Va en ook mien Moe de hulp vandaan kwam?
Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan? Psalm 121 uut de bijbel. 
Ken mijn klassiekers, maar ik moest daar aan denken toen ik het Hospice verliet. 
Dacht aan het geloof en vertrouwen in een goede afloop. Jij hebt er vrede mee....
Golden Earring zong het gisteren ook. Just a little bit of peace in my heart! Nam geen jagermeister maar wel een Mummelman op oe. En nog eentje, want vaak ben je te bange hè. Had de gordijnen (lamellen)  nog open en keek eens naar boven.
Proost! Had zelfs mien houten tandenstoker in de mond en de billen nog rood van de verwarming!
In gedachten nog ien keer een kleintje après ski en we legden nog een kaartje, gelukkig had jij de Boer en ik de Nel. We gingen niet nat. Vaak Bu'j te bange. En ik heb ook nog een moat hè.
Ik voelde en proefde warmte! Hoe jij met je zwagert even aan de praat was. Mooi...
Later dronk ik bij jouw oudste dochter en mien moat nog een kopje koffie en passeerden ook mooie verhalen de revue. Dat bint de krenten....
Vaak Bu'j te Bange. Het maalde deze laatste paar dagen voortdurend in mijn hersenloze brein!
Wij maken ons over van alles druk, eigen risico omhoog in plaats van naar beneden. Ik had geen zin om de plannen van ons nieuwe minderheidskabinet te lezen. Het zal allemaal wel. Je moet gewoon betalen.
Weet wel dat het Hospice, en zekers 't Hospice hier aan de Vecht niet mag verdwijnen. Never nooit nie.
Dat is zo waardevol. Zo'n warm bad. Hier merkte ik ook waar wij het leven om draait. 
Samen. Ok, je wordt alleen geboren en je gaat ook alleen dood. Maar toch is dat niet helemaal zo!
Denk dat ik straks heel wat uit heb te leggen bij Petrus. Misschien ben ik straks ook wel die spookrijder die de file noodgedwongen moet omzeilen. 
Vaak bu'j te Bange. Het was ook ooit de lijfspreuk van de Zwarte Cross maar al ver daarvoor die van Oe. Zo gingen wij vaak de zwarte piste af. Ook in dichte mist. We moesten alleen binnen de paaltjes blijven zei jij. Met gevaar voor eigen leven. Ik was niet bange, want jij was er bij. Twee zielen, 1 gedachte.
Zo snel mogelijk naar beneden, naar de rest en dan grote verhalen vertellen bij Rosie of Heidi in de Après Ski. Kinderbier, hoezo kinderbier. Die kugelschreiberzusammensteller was niet bang. Dat was een mooie tied, net zoals het nu een mooie tied is...hoe gek dat ook klinkt!
Tja, Vaak Bu'j te Bange...
Geldt dat ook voor ons cluppie? Gisteren gingen wij er weer genadeloos af. 
De weg richting naar de 5e klasse wordt steeds meer en meer geplaveid voor ons roodzwarte hart!
Kan mij er steeds minder druk over maken. Tuurlijk, ik mag altijd een stukkie schrijven over hoe de laatste wedstrijd ook alweer ging. Mijn profetische woorden worden vaak niet meer gepruimd, haha...
Wordt vaak als de onheilsprofeet gezien maar don't shoot the messenger! 
Wie de schoen past, trek 'm alsjeblieft aan. Als je graag wilt dat er zoete broodjes worden gebakken, de kaf niet van het koren wil worden gescheiden of als je wilt lezen dat het allemaal prima gaat mag je de pen hebben. Ik mis die hele VIPS de laatste tijd een beetje. Vertrouwen, Inzet, Plezier, Samen.
Vaak bint jullie te bange. 
Weet het, mosterd na de maaltijd. Wisten we maar waar Abraham die haalde...
Ik ga wandelen langs de Vecht! Misschien steek ik nog wel even de hand op....
Ga maar vast, ik kom er wel achteran, nog ff de video aanzetten.
Vaak Bu'j te Bange...
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....