#Blue Hotel!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Op een dag word je geboren en ze geven jou een naam.
En je moeder houdt je vast en zingt tot je slaapt.
Je leert lopen, leert een taal, gaat naar school, leert je les.
Ze vragen jou wat je wilt worden, je weet het niet maar kiest een weg.
Zo dans je door de dagen heen, soms samen, soms alleen.
Je vindt de liefde van je leven en je denkt: dit is de hemel.
Je wordt de vader van een zoon, je ziet opeens de grote lijnen.
En je ziet in hem jezelf, het lijkt een cirkel zonder einde.
En dan opeens staat alles stil, terwijl de wereld verder draait.
Opeens...staat alles stil. 
Je ziet jezelf in de spiegel, gedachten vliegen uit de bocht.
Je komt niet uit je woorden, elke zin die schiet tekort.
Je leeft alleen nog in het nu alsof de toekomst niet bestaat.
Want alles wat je lief is hangt aan zijden draad.
Je raapt jezelf weer bij elkaar, staat op en gaat weer door.
Niet bang om te vallen ook al dans je op een koord.
De bel gaat voor een nieuwe ronde, je staat nog altijd in de ring.
Vechtend met een tegenstander die zich meestal niet laat zien.
Want opeens staat alles stil terwijl de wereld verder draait.
Opeens...staat alles stil.'
Uut 'Opeens Staat Alles Stil' van Stef Bos.

Moi, ben ik weer. 
Weet het, best wel een lange songtekst om het bloggie mee te beginnen. Sorry!
Ben van de teksten hè.
Maar dit nummer van Stef pakte mij gisteren volledig in de auto toen ik terug reed naar huis, van Mariënberg naar Hardenberg. 
Daarom maar een keer de hele tekst, zodat de boodschap over komt.
Moest ineens denken aan hem en ook aan hem, maar ook aan haar en aan iedereen die het momenteel niet makkelijk hebben. Waar Carpe Diem ondertussen een loos begrip aan het worden is. Pluk de dag, flikker op man!
Waar opeens het leven min of meer stil is komen te staan terwijl deze rare aardkloot maar verder draait!
Ze willen door, kop d'r veur, maar vragen zich soms wel eens af, hoe..? In godsnaam hoe dan...
Hou moed, hou vol, hou vast. 
Weet het, jullie hebben er geen donder aan, ik kan mooi lullen en het is geen medicijn om jou beter te maken maar toch!
Hoop sterft as leste! Goed Goan.
Enfin, over tot de orde van de dag.
Werd vannacht wakker. Badend in angstzweet. Droomde een droom, tien jaar vooruit. 
Het was ineens 2036. Stapte in een tijdmachine.
Droomde dat Mouna thuiskwam met haar eerste vriendje. Ze kwam bij mij op de koffie. 
Achteraf letterlijk...haha. Beste jongen hoor, aardige vent, leuke kerel. Daarover hoor je me niet.
Na het hoofdstuk koetjes en kalfjes kwamen natuurlijk de echte vragen van het leven boven tafel waar je als Papa zijnde nu éénmaal graag de geijkte antwoorden op wilt hebben.
Wou dat ik het nooit had gevraagd. Bleek dat jochie fan te zijn van die lampen uut Eindhoven!
Een regelrechte PSV'er dus. Hoe dan? Dat tweede kopje koffie kon ie natuurlijk wel vergeten, het licht ging uit! Niet alleen bij mij. 
Mouna mocht met van alles en iedereen thuiskomen maar liever niet met zo'n Eindhoven de gekste adept. Zag er gisteren bij de voetbal ook weer een paar zitten, op barkrukken notabene en maar lachen. Staan ze soms bovenaan? De gebroeders Peters en grote neef Appie (ditmaal niet met de fluit in de mond). Dan zit er toch een draadje of wat bij je los, als je me niet verkeerd begrijpt. Maar toch!
Verder prima kerels hoor! Gisteravond kwam ik nog familie van hun tegen, zelfde kwaal ander verhaal.
Ach, vroeger weigerde ik ook Heineken te drinken. Als je het mij nu voorzet drink ik het zonder morren op. Na de halve eeuw te zijn gepasseerd wordt je milder. Je vind er steeds iets minder van...steeds meer.
If you can't beat them, Join ze dan maar....Of iets van gelijke strekking. 
Ik droomde vannacht tien jaar vooruit, daar schijn ik uniek in te zijn want de nieuwe hype momenteel is de '2016 Challenge'. Zag van de week vele vrienden ineens allemaal met foto's dwepen uit het jaar 2016. Blijkbaar verlangen wij massaal terug naar 2016 waar helaas het einde van de onschuld begon.
Ook vele BN'ers tonen ondermeer hun sixpack uit 2016 of laten vol heimwee zien hoe leuk ze het toen wel niet hadden in 2016, 10 jaar geleden. 
Maar achter deze nostalgische trend schuilt volgens de geleerden een dieper sentiment. Het is een collectief verlangen naar het laatste onschuldige jaar van het internet. Vlak voordat fake news en politieke polarisatie onze tijdlijn voorgoed aanpaste. Ik heb het ook maar van een ander....
Maar je wordt er tegenwoordig wel dood mee gegooid. Wie geloof je vandaag de dag nog?
Wat is echt en welk nieuws is nep, fake dus. Zeg het maar...We vechten elkaar de tent uit, vooral verbaal op het wereldwijde web.
2016. Ik was toen nog echt gelukkig. Had een mooie zoon en wist ergens halverwege het jaar dat ik wederom Papa zou worden van een mooie dochter die in januari 2017 haar eerste ontmoeting met ons had.
Kan wel foto's gaan plaatsen uit 2016, maar daar spat het geluk gewoon nog van af. Nu weet ik wel beter. Vind ik een beetje misplaatst nu. Tuurlijk verlang ik er graag naar toe. Wist ik destijds veel wat mij nu allemaal overkomt....Potverdikkemei.
Zag vrijdagavond wel een documentaire over David Bowie. Belandde er toevallig in. Had net Mouna naar bed gebracht, nog even met haar gepraat over van alles en wat! Mooie koetjes en kalfjes....
Terug beneden pakte ik een biertje, schonk Moos wat drinken in en ging zitten in de bloemetjesstoel.
Het is alweer tien jaar geleden dat één van de invloedrijkste artiesten uit de popgeschiedenis ging hemelen, David Bowie!
Wat heeft die man, soms met terugwerkende kracht, fantastische muziek gemaakt!
Starman staat dankzij Moos alweer enkele jaren in mijn Top2000 lijstje, daarvoor steevast Heroes!
Wat een kerel! 10 januari 2016 overleed hij! Jemig, alweer tien jaar geleden. Toen mijn wereld nog dagelijks in de zunne was. Samen met het mooiste meisje en in het bezit van een geweldige zoon. 
Dat laatste is nog steeds het geval. Wat een prachtig jonk hebben wij samen in elkaar gekleid...
Dan ga je toch weer twijfelen, is er meer tussen hemel en aarde? Tuurlijk, kan wel wat maar zoiets mooi in elkaar flansen dat lukt mij echt niet alleen hoor. Daar hebben wij links of rechts echt wel hulp bij gehad. Wat ik oe brom!
Ooit vroeg Lohues zich af of de man die de zon bedacht dezelfde die ons de oorlog bracht?
Alle narigheid en alle kwaad, heeft diezelfde iets dat ook gemaakt. Daarvoor dank je iemand niet zo snel maar voor de zon en al het toffe wel. 
Ik vraag mij dat de laatste tijd ook regelmatig af. Potverdikkemei, ben je 78...Ben je actiever dan ik ooit ben geweest. Je voetbalde elke zaterdag nog naast het hoofdveld van FC Britishield op de Noppenweide, gleed eerder als een heuse Alberto Tomba van besneeuwde pistes af, stond altijd voor iedereen klaar, hebben we elkaar jarenlang mooie verhalen verteld. En opeens.....staat je wereld stil.
Daarom pakte Stef mij gisteren in de auto volledig in. Had niet alleen de man van z'n doeffie bij de kop maar ook mien moatie, mien oud-trainert en zo velen met hen! 
Is dan degene die de zon bedacht ook degene die al deze narigheid heeft bepaalt?
Zeg het maar! Als het goed gaat ligt het vaak aan ons of aan jezelf als het slecht(er) gaat zoeken wij vaak de zondebok bij een ander of misschien dan toch bij iets wat ergens boven onze hoofden zweeft...
En toch, toch wil ik de wereld mooi blijven zien met felle en geen doffe kleuren!
Tuurlijk, je komt nu in een leeftijd dat ook de schaduwkanten van het leven steeds vaker belicht worden. Ik wil daar niet altijd bij stil staan maar doe ik dikwijls wel. Sorry!
Verder prima te pas hoor! Ondanks alles, sta ik monter in het leven. Begrijp mij niet verkeerd hoor. 
Mijn zinnen worden nog wel eens verkeerd ingeschat. Mijn woorden schieten soms te kort en anders de zinnen wel. Ik zit hier.....en tik maar als een malle door....redigeren zou soms niet verkeerd zijn.
Het nummer wat na Stef kwam was er één van het Goede Doel. Gijzelaar. Dat dekte ook wel weer de lading. 
Oh, was ik maar een gijzelaar dan stond altijd mijn eten klaar. Dan kon ik altijd klaverjassen en hoefde ik nooit meer af te wassen enne...nooit meer op mezelf te passen. 
Tja, ben van de teksten hè. Zo speelde deze week niet alleen in mijn hoofd maar ook aan een hotelbar in het Duitse Düsseldorf het nummer Simple man (mooie tekst) van Lynryd Skynyrd zich af. 
Duitsers hebben toch geen verstand van muziek? Dat klopt, daarom hadden wij ook de tablet van het lieve Spaanse en knappe meisje achter de bar annex receptie geannexeerd. Hier met dat ding. 
Tuurlijk dachten wij wel aan haar. Ik liet Heroes del Silencio horen....Kende ze niet, toch een generatiekloofje hè. Nu kent ze het wel. Entre Dos Terras. Slipknot kwam zelfs langs. Maar ook And It's Still Alright van Nathaniel Rateliff. 
Prachtig! Vier wijzen uit het oosten, 's nachts in een verder verlate hotelbar. Wie deed ons wat?
Verstilde momentjes zijn dat. 's Morgens is dat trouwens iets minder! Maar 's avonds een kerel, 's morgens een vent en/of jonge mevrouw! Toen ik wachtte op mijn collega's in de hotellobby draaide een ander meisje Blue Hotel van Chris Isaak....Hoe dan? Keek door het dak naar boven! Wie zat er op?
Sinds jaren was ik weer eens inpandig bij de PSI. De Messe voor onze branche! De krenten in de pap.
Genoeg Kugelschreibers gezien duzz en duizenden aanverwante artikelen. Kwam tientallen klanten van weleer tegen. Hallo, hoi en hoe is het? Inspiratie genoeg. Twee dagen sjouwen en wie nam de koffer ter hand en welke richting gaan we op? Zijn toch de (levens)vragen op zo'n doordeweekse Mittwoch in Januar. Schitterend! Humor ook. 
's Avonds waren wij uitgenodigd door één van de leukste en liefste leveranciers uit onze handel.
Tuurlijk huizen ze normaal gesproken in Eanske, kan ook niet anders. We gingen met de taxi, maar we hadden net zo goed kunnen lopen. Dat was sneller geweest. Een geweldig begin van een bijzondere mooie avond. Mooie mensen, ronde tafels en een bulte gezelligheid. Gemeenschappelijk belang.
Hier zwaait nog steeds een Henk de scepter! Mooie vent, hoe hij zijn bedrijf heeft opgebouwd. Respect!
Eten was ook prima...Chinese/Katonese keuken. Klonk als een k(l)ok, smaakte voortreffelijk. 
Leuke gesprekken met gelijkgestemden, dan spreek je allemaal dezelfde taal. De toren van Babel hing aan de muur. Prachtig! Ik zag het wel...
's Avonds zaten we nog ff na in ons 'Blue Hotel' in een sprookjesachtig Düsseldorf. Winter in Düsseldorf in plaats van Winter in Hamburg. Boeiend was het sowieso.
Ach ja, dat was het wel zo'n beetje. Gisteravond nog even last minute naar de Voorveghter geweest. 
Had toch ff niks anders te doen, kinderen zijn er vanmiddag pas weer. 
Nostalgie waaierde door mijn gedachten. Toneelvereniging Vorie-Vana trad er op, uut mien geboortedorp. Dat schept sowieso een band hè. Voor Iedereen, Van Amateurs. Dat is de afkorting of betekenis. Kijk maar hoe je het wilt hebben.
Kon nog een kaartje krijgen op rij 10, stoel 1. Toeval bestaat niet hè, iemand zit er aan die knoppen boven. Want wie zaten er naast mij. Twee van mijn zeer goede vrienden, Harold en Therese....
Hoe dan? Wel gezellig. De eerste keer weer in het pluche achter het huus. Niet voor het laatst dit jaar. 
Beach Boys, Lohues, Mell, Her Majesty etc. volgen ook nog! 
Moos heeft gelijk. Ik mijmer veel te veel over vroeger, over eerder. Ik ga soms wel meer dan 10 jaar terug, ik heb ook wel de challenge naar 2006 of 1996 in mien kop. Dat merk ik echt wel. 
Tuurlijk deden de acteurs van nu haar best maar ik mistte een Rieksie Ribberink, Gerrit Jan Brinkhuis, Chris Stuut, Hennie Snippie, Berend-Jan Schuldink, Dinie Altena, Wimpie Doek, Jan Maat. Tante Henny etc....etc
Zonder anderen tekort te doen. Gek is dat hè, die hang naar vroeger. Vergeet nooit meer hoe Rieksie Ribberink (amper anderhalve meter) en Chris Stuut (dik twee meter) geheel gehuld in leren kleding als twee Easy Riders het podium opkwamen....Dan hing de lach al aan hun kont. Geweldig. Of de mimiek van een Berend-Jan, schitterend! Ik word gewoon een oude lul. Want Astrid Stuut, René Kamp of zo'n Sandra Wemekamp uut den Ham (dochter van de schilder vertelde Peter Huisman mij) deden het prima....Naderhand nog aan de praat met mien lieve grote slager en de vrouw van. 
Nogmaals, Moos heeft geliek. Ga eens in het nu leven, papa! 
Tja, Blue Hotel! Ja Jongen, ik snap al die terugblikken op sociale media wel. 
We zijn met z'n allen op zoek naar een tijd toen het nog wel allemaal te pruimen was.
Blue Hotel, 1995! Was het maar zo...
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo....