#TrisKaideKaFobie! (Moos 13)

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'In de diepste duisternis leert de geschiedenis.
Ontstaat er elk moment nog steeds een nieuwe ster. 
Dus met genoeg geduld wordt de lucht met licht gevuld.
Wordt het helder waar we zijn maar we zijn nog niet zo ver. 
Ik las vandaag het nieuwsbericht, ook morgen wordt het nog niet licht.
Ook morgen is er nog geen zicht op vrede in de tent.
Maar net zoals het voorjaar komt draait het einde alles rond.
Het goede, uit soms slechte grond, maar de uitslag is bekend.
In het eeuwige gevecht wint uiteindelijk goed van slecht.
Alles komt terecht, ik kan het al bijna zien...'
Uut 'Kan Het Al Bijna Zien' van de Musketiers.

Moi, ben ik weer.
Gisteren, zaterdag, begon officieel de lente.
Maar voor 14 jaar geleden begon in maart 2012 de lente in mijn verrukkelijke leven. 
Was met breur Erik (geen familie) destijds op pad in Rotterdam.
Snow Patrol trad op in Ahoy, met de trein reden wij vanuit Mariënberg naar Rotterdam Centraal. 
Sliepen in hartje centrum, 's avonds deden wij een biertje of twee, drie, vier in een typische Rotjeknor bruine kroeg met nog van die zware boerenrode kleedjes op tafel, een sigaret rokende madam aan de bar en vooral mooie mensen die zich afvroegen wat die twee wijzen uit het Oosten kwamen doen in hun stadje 010. 
Nou, naar die jongens van Snow Patrol, van de geweldige band overzees. Het zaadje werd min of meer geplant die avond.
Was al een tijdje verliefd op die mooie donkere verschijning in downtown Beerze waar ik vaak als nr. 150 mijn oefeningen deed in de fitness. Mijn looplijnen waren inmiddels bekend...
Wist niet of de moeder van Moos en Mouna getrouwd of gescheiden was, een relatie had, between iets was of misschien wel een vriendin had. Neuh, Erik werd zogenaamd mijn stroman. Hij werkte net als zij bij dat konijn Bultje. Hij monteerde het draadje, ontfutselde haar telefoonnummer en ik mocht de rest doen. Red oe d'r met.
Maar het begon zaterdagmorgen op het Centraal Station van Rotterdam toen wij in alle vroegte weer op het perron stonden (niet nul) omdat 's middags de onvervalste kanaalderby wachtte bij de club VKV.
Ach, voetballen was toen maar bijzaak. Ik had mijn zinnen ergens anders op gezet. Kop d'r veur!
Het werkte, nog geen jaar later kwam mijn 8e wereldwonder op deze aardkloot terecht! Tja, we gingen snel. Was ook niet de jongste meer....haha.
Alles leek terecht te komen. Had de liefde van mijn leven en zelfs een zoon die mij ooit Papa ging noemen. Nu wordt dat knuppeltje aanstaande woensdag, 25 maart, alweer dertien jaar (13). Jemig! 
Hoe de tijd ook raast, we moeten er doorheen (straks nog iets meer Huub). Moest ik aan denken toen ik gistermiddag op de voetbal ff weer een slokje nam met de breur van eerder!
Tuurlijk moest ik zelf de kolen uit het vuur halen maar soms is een kruiwagen wel handig! 
Destijds speelde Gary (zanger Snow Patrol) als één van de toegifts hun nummer Life-ling.
'To share what I've been given, some kids eventually. And be for them what I've had, a Father like my dad. This is all I ever wanted from life....'
Ik lieg niet, gisteren speelde dat nummer zich af in mijn hoofd terwijl Erik de laatste slok nam en ik tevens mijn laatste beetje Weizen opslokte....
Dertien jaar geleden kwam dat 8ste wereldwondertje op twee benen ter wereld. Moi, hallo....
Onze Moos, geweldig mannetje. Wat een portret, benieuwd hoe de nachtwacht van Rembrandt zou zijn geweest als Moos er als verkenner bij op zou hebben gestaan....Hing het dan ook nog in het Rijksmuseum? Ik weet het niet, met hem weet je het maar nooit?
Dacht gisteren, al liggend in bed, naast het zusje van hem aan het woord Triskaidekafobie....Mooi woord voor scrabble. 
Soms heb je dat. Denk je aan moeilijke woorden. Veel mensen bezigen van die moeilijke woorden om gewicht in de schaal te leggen. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan....? Mijn aandacht heb je dan al veel minder. Gewoon doen wat je zegt, dan doe je eigenlijk al normaal genoeg en win je bijvoorbeeld bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen gewoon 10 zetels. Hoe mooi is dat? 
Maar Triskaidekafobie is een irrationele angst of vermijding van het getal 13. 13, vaak beschouwd als een ongeluksgetal, al speelden tal van voetballers met het nummer 13 achterop hun shirt. 
De term komt uit het Grieks en hangt vaak samen met bijgeloof, zoals de angst voor vrijdag de 13e (paraskevidekatriafobie). Het leidt meestal tot het vermijden van het getal in hotelkamers, verdiepingen of rijen in het vliegtuigen. Sommige mensen krijgen op vrijdag de 13e gewoon nog een keer slecht nieuws te verwerken. Ik geloof er niet zo in maar toch, als ik het kan vermijden doe ik het wel. Wrang genoeg komt de volgende uitslag weer binnen op de dertiende, gelukkig op een maandag dit keer. Je moet het lot niet willen tarten maar ondertussen branden wij ons een ongeluk aan kaarsjes en heb ik zelfs het bidden weer herontdekt. Alles voor de goede zaak hè, daar laat ik graag mijn principes voor wijken. Ik reken later wel af met Petrus. 
Maar Moos wordt woensdag gewoon 13. Nadat ie een jaar lang het perfecte getal 12 mocht dragen...
Hij werd ook geboren in 2013. We noemden hem Moos, vrij vertaald naar....niet naar de boerenkool by the way. Dat dachten sommigen mensen, hij is er gek genoeg voor....
Tja, naar wat eigenlijk? Ik wilde hem Lev noemen. Naar een supergoede keeper van weleer!
Dat kreeg ik er niet door. Soleil werd hem ook niet. Samen kwamen we uit bij Moos, niet van Sem en Moos maar die humor heeft ie gelukkig wel gehouden. Hij zit ook vaak op de WC, maar dat is voor de echte doordenkers onder ons. Iets met Max Tailleur. Dertien jaar alweer....Wat een leeftijd!
Ik heb al die jaren naar deze mijlpaal toe mee mogen maken en ik hoop er nog tig jaren van mee te maken. 
Met hem begon mijn lente pas echt! Hij is samen met zijn zusje de zon en de zomer in mijn hart...
Wat als zij er niet waren, dan kwam het gedonder binnen met de herfst en de soms barre winterse omstandigheden! Ik heb soms ook zo mijn uitspattingen in het kwadraat. 
Maar ondertussen ken ik mien plek, vrij vertaald naar een nummer van Lohues. 
Wat een weekend was dat in Rotterdam. Kijk vaak naar het programma 010: de Mensen die Rotterdam kleur geven op RTL 5. Een serie die kleurrijke en markante bewoners van Rotterdam volgt. 
Heerlijk. Ingesproken door John Buijsman, fantastische voice-over. 010 toont met humor en veerkracht het rauwe leven in de stad. Weet niet eens wanneer het er op is, maar als ik de beelden zo zie, zie ik ook het Rotterdam van maart 2012. Moet er gauw weer eens heen. Een weekendje of zo, misschien wel met Moos en Mouna. Want daar begon mijn leven pas echt! Werd het lente in mijn hoofd, kwam de liefde via de Oude Maasweg binnen gewandeld. Moi, hoe is het? De wereld in de Zunne. Toen wel.
Zie ons nog zo zitten in dat bruine kroegje, weet niet eens meer in welk stadsdeel. Gezellig was het sowieso. Deze buitenlanders werden wel gepruimd! Dat wij de taxi-chauffeur de weg moesten wijzen terug van Ahoy, nou ja Erik dan, naar hetzelfde kroegje. Hey, daar zijn Ellert & Brammert weer...We lieten maar even in het midden dat die lui eerder uit Drenthe kwamen in plaats van uit Overijssel. Ach ja, ze denken daar in het Westen dat wij allemaal in Twente of de Achterhoek wonen. Bij hun houdt de wereld vaak op als ze éénmaal de grote stad zijn uitgereden. Denken dat wij hier nog plassen en poepen in van die houten huisjes achter het huus. Ze moesten eens weten....haha. De wereld begint pas echt als je de Iessel over bent. Neem nou dat maar van mij aan. Hier is een ei geen lege dop.
Prachtig. Ahoy zat ramvol, was uitverkocht, alleen waren twee stoeltjes nog niet bezet. Snow Patrol maakte aanstalten om haar eerste nummer de zwangere Ahoy in te gooien. Wij gingen ook maar zitten, konden ze beginnen. 
Het was zo'n avond met een kop en een staart....We wisten toen echt niet wat TrisKaideKaFobie inhield, echt niet. We wonnen 's middags ook nog eens van Banthum. Niet met 1-3 maar het zat er niet ver naast. Gisteren wonnen wij wel met 3-1. Mooie uitslag. Als je het maar lang genoeg volhoudt wordt zo'n uitslag vanzelf bijzonder en ook weer eens op het wedstrijdformulier genoteerd!
Vanmiddag vieren wij het hier met mijn kant van de familie en vrienden. Woensdag gaan we naar de Sushi-tent en volgende week viert hij het nog eens maar dan bij zijn Mama. Tja, zo gaan die dingen.
Elk nadeel heeft soms ook zijn voordelen! Maar toch is de lente blijven hangen hoor...
Ik hou van de schaapjes, de lammetjes en de sneeuwvlokjes. Het met een jas achter het huis kunnen zitten op een zondag bijvoorbeeld. Ik heb/had bijna alles wat ik ooit wenste. Ach, zo'n vrouwpersoon komt ook misschien wel weer eens buurten. Misschien is het zaadje ergens alweer geplant, je weet het niet. Julie wel? Ik krijg steeds meer het gevoel dat sommige mensen ongevraagd de regie van ons overnemen. Weet niet waar, weet niet hoe en waar ze uberhaupt aan de knoppen zitten!
Alles groeit maar en dat zonder steeltje. Onkruid voor- en achter het huis en opeens is dat ook verdwenen. Weet ergens wel waar de clou zat maar gelukkig vergeet ik ook veel, heel veel....
Daarom is 010 helemaal zo gek nog niet. Door Amsterdam ben ik al vaak doorheen geslenterd, waarom niet een keer door Rotterdam. Zij hebben mij er letterlijk al twee keer de ogen geopend in het Oogziekenhuis, tevens midden in het centrum. Ken al een beetje de weg, daar wonen ook gewoon mensen zoals jij, ik en jullie...Ik ben toch van vroeger, zeggen mijn kinderen vaak. Waarom dan niet even terug naar Maart 2012 en dat projecteren op 2026. Ik heb er nu ook al met weemoed over...
Tja, daar begon het ooit! Tranen gelachen! Ik kan hier geen taxi meer krijgen, maar dat maakt ook niet uit want de lente begint!
De Hardenbergse lente is ook goed begonnen. We hebben gekozen en hoe is de stemming?
Blij met het resultaat of zijn jullie her en daar ook een beetje zuur? De gevestigde orde heeft een paar gevoelige tikjes gekregen en nieuwkomers hebben zomaar flink wat zetels gewonnen. Goed luisteren is een kunst hè. Achteraf is het altijd makkelijk. Hadden we niet zus of niet zo moeten doen....
Je kunt wel van alles willen maar als je de (gewone) burger op straat spreekt weet je ook wat er speelt onder de burgers in jouw gemeenschap. Dat hebben sommige partijen gewoon beter gedaan dan anderen. Je kunt wel halsstarrig vast blijven houden aan het feit wat je politieke vriendjes er allemaal van vinden in het Haagse maar wij wonen hier en niet daar. Hier ligt de bal gewoon anders, hier willen wij nog zelf scoren in plaats van altijd maar het braafste jongetje van de klas te willen zijn. 
Je moet gewoon Doen! De kracht van gewoon doen! Afspraak is afspraak. Je moet je er aan houden anders wordt het op een dag chaos in je hoofd. De ene heeft of had dat beter onder de knie. 
Als je ergens iets van vindt dan wordt je in een bepaalde hoek gedrukt. Ik volgde het politieke spelletje op afstand, vond het wel mooi om te zien. Hoe sommige partijen zetels van andere afsnoepte, soms door het geloof en soms gewoon door nuchter boerenverstand en noaberschap te gebruiken. Kind kan de was doen.
Ik weet ook niet of het gaat lukken, maar we gaan het in ieder geval met elkaar proberen. Nooit stoppen met proberen. Elke dag is weer een nieuw begin, samen is niet alleen.
Zover lagen de standpunten nou ook weer niet uit elkaar. Lokaal hè, je komt elkaar ook gewoon tegen bij de Appie of bij de plaatselijke voetbalclub. Elkaar de tent uitvechten is iets van eerder....niet doen!
Wij wonen mooi, laten wij dat zo houden. Verschillen zijn er altijd maar er is meer wat ons verbindt dan wat ons onderscheidt. We hebben allemaal de vier seizoenen hoog in het vaandel staan. 
We willen allemaal eens van mens tot mens, de één wat meer dan een ander en gaat het dan ergens anders haar of zijn heil zoeken. Daar komt dan weer gedonder van, gaan ze uit elkaar, komen er nog meer singles bij die ergens moeten wonen waar het niet altijd mag. Ik zou zeggen, 1+1 is 3. Ga bouwen met z'n allen. 
Gaan we gezellig met z'n vieren naar Rotterdam. Slapen wij in Hotel New York, eten wij een balletje bij de ballentent, drinken wij een bakje pleur in het voormalige politiebureau, gaan we de Euromast in en bezoeken wij voor mijn part een wedstrijd van Feyenoord maar mag ook van Sparta zijn hoor op het kasteel of vinden onszelf terug op een sportpark in Kralingen. 
Ik vind alles prima. Want alles komt terecht, ik kan het al bijna zien....
Succes vandaag en morgen. Mijn TrisKaideKaFobie hou ik nog wel ff, zekers tot de 13e van volgende maand. Wie weet helpt een goede uitslag mij van mijn angsten af.....Ik hoop het zo.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...Ga het kado voor dat 8e wereldwonder inpakken.
Moos, alvast gefeliciteerd met je 13e verjaardag. Dat je maar een grote jongen mag worden. 
Mooi en slim en flink gebouwd met een paar gezonde longen en vooral een hart van goud.
Dat je mag spelen als je vader en zingen wat je moeder zong en blijf vooral voor altijd jong.
Dat je maar een flinke kerel, die ook lief kan zijn en zacht, die zijn weg vind in de wereld. 
Die zich door het leven lacht, dat je openstaat voor alles en geen krimp geeft in de storm.
En blijf vooral voor altijd jong. 
Dat je zorgeloos op mag groeien tot plezier van lief en vriend. Dat je gaves mogen bloeien, dat je straks je brood verdient. Dat je leert om hoog te grijpen en zacht valt na elke sprong.
Maar Moos, lieve jongen, blijf vooral voor altijd jong. 13 man....Ik doe het jou niet na.
Nogmaals fijne zondag. Joah, mag wel zo....