#HersenMist!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Er zijn dagen in mijn leven dat alles trager lijkt te gaan.
Alsof ik op de tast mijn weg zoek en nu en dan stil moet blijven staan.
Nergens meer iets van herkenning, zelfs mijn geheugen lijkt gewist.
Toch is het niet iets om te vrezen, bij nacht- en ontij hoort nu éénmaal mist. 
Mist, mist, natte deken. Mist, mist, alles is grijs. 
Mist, mist, duurt al weken. Mist, mist zo koud als ijs.'
Uut 'Mist' van de Vreemde Kostgangers (Vrienten, Kooymans en de Groot)

Moi, ben ik weer!
Vroeger, eerder toen ik bij de dokter kwam was de vraag van de man in de witte jas nog wel eens:
'Nou, wat denk je er zelf van?'
Hallo, jij bent de dokter, jij hebt er voor doorgeleerd terwijl ik wortel stond te schieten!
Ik mankeer iets, maar wat, dat weet ik nog niet precies....daarom ben ik hier.
Maar ja, je hoeft tegenwoordig maar iets in te tikken op je telefoon en hoppakee....er rolt digitaal zo een diagnose uit met een behandelplan.
Schijnt trouwens dat ik een zeer herkenbare 'ziekte' heb. 
Brain Fog, letterlijk betekent het Hersenmist. Dat is ook precies hoe het voelt in mijn hoofd.
Vaag en mistig en de mist lijkt maar niet op te trekken. Dat zelfdokteren had een beetje effect!
Die lieve vriendin uut Banthum had geliek. Vond het wel grappig! Samen komen wij er altijd uit, lief mens. 
Het is niet iets medisch hoor....Je gaat er blijkbaar ook niet dood aan. Je moet het, in mijn geval, met een korreltje zout nemen maar ik legde er in ieder geval geen slakken op...Gaat mij dan weer te traag.
Als je wilt kun je er van alles over vinden op het internet. Ben zelf niet zo van het zelfdokteren. 
Die mensen willen ook nog graag een mooie belegde boterham verdienen.
Maar de klachten zijn ook een beetje te vaag om nu meteen naar mijn lieve huisartsen te stappen, die trouwens nooit de vraag hebben gesteld: Wat denk je er zelf van? Zij nemen mij wel serieus.
Gelukkig maar! Zijn er sowieso twee die het doen! Vriendelijke mensen ook, die altijd alle tijd voor jou en jouw kinderen nemen. Noaberschap!
Brain Fog, oftwel hersenmist is een verzamelnaam voor cognitieve klachten waar je je mentaal traag, verward of wazig door voelt alsof er mist in je hoofd hangt. Kan komen door stress, slaapgebrek of zoiets. Weet ik veel. 
Ik heb het ook niet altijd, zeker niet elke dag. 
Achteraf, met de kennis van nu, denk ik dat ik al tientallen jaren 'lijd' aan Brain Fog.
Heel vaak ben ik ergens wel maar zit met mijn gedachten dan weer elders. Als je d'r bint mut je d'r ook weh.
(Zie maar, ik kan er zelf niks aan doen haha). Vergeet vaak de helft,  moet alles opschrijven: Het wasje draaien, was ophangen, vaatwasser uitruimen, plastic aan de weg, stukkie voor de voetbal, Mouna ophalen van de opvang. Schrijf ik het niet op, dan vergeet ik het...geheid.
Of namen van mensen vergeten, niet op bepaalde woorden komen. Het overzicht niet meer helder hebben. Van die dingen....Ben niet zo snel in de war hoor...Maar las aardig wat overeenkomsten toen ik een beetje zelf aan dokteren was geslagen. Zou dat het zijn? Ik leid aan Hersenmist (Brain Fog).
Gelukkig maak ik mij al een stuk minder druk over dat spelletje wat voetbal heet. Die stress ervaar ik minder, merkte het gisteren al. Na 45 minuten ballen op de Noppenweide vond ik het prima.
Als zij zich niet druk willen maken waarom ik dan wel? Haalde een biertje voor de jongens, had leuke gesprekjes met Mouna en keek wat om mij heen. Het werkte heerljk stress verminderd. 
Probeer 's nachts wat vaker mijn ogen dicht te houden om mijn slaaptekort wat langer te maken...
Verder probeer ik mijzelf rustig te houden, eerst tot tien te tellen en anders twintig...Je kunt niet in je eentje de wereld redden laat staan je eigen omgeving.
Nogmaals: wat denk je er zelf van? Nou, dit dus...en hoe een onschuldige opmerking mij aan het denken zette. Haal je voet van het pedaal, trap eens wat vaker op de rem. Ga niet altijd op de automatische piloot maar zet je zelf eens in een lagere versnelling. Ervaar de rust. Je hoeft niet overal als eerste te zijn, als je maar niet als laatste vertrekt. Laat mensen ook eens wat zelf doen, ze verwachten het niet altijd van jou. Nivea - niet invullen voor een ander.
Nou, dat was vanmorgen het serieuze gedeelte. 
Papa, droomt Frank Boeijen in zwart-wit? Mouna vroeg het zich deze week af nadat haar favorieten, Suzan en Freek, dromen in kleur hadden gezongen. Op de shuffle kwam Boeijen langs met Zwart-Wit.
Denk het niet Mouna, zo oud is ie nou ook weer niet. Denk wel dat ie droomt in de kleur van zijn hart. 
Mooi hè, hoe zo'n kinderbrein werkt. Merkte ik gisteren ook toen wij in de Evenementenhal de beurs Innofuture! bezochten. Op een leuke en interactieve manier maakten Moos en Mouna kennis met de veelzijdige wereld van techniek en innovatie. Van lassen en bouw tot robotica, van chemie en energie. 
Zo konden allerlei experimenten doen. Veel (Hardenbergse) bedrijven lieten zich zien wat ze allemaal in huis hebben, alles gericht nu op kinderen in de leeftijd van ca. 10 tot 14 jaar. De toekomst liep gisteren rond in de Evenementenhal Hardenberg. Wij worden ook een dagje ouder en de tijd gaat soms veel te snel hè. Je moet steeds vroeger de koe bij de horens vatten. Ze warm maken voor dit soort werk. Vond het leuk om te zien. Hier ook veel mist, maar dan weer kunstmatig!
Ik heb de ballen verstand van techniek maar Moos en Mouna vonden het geweldig. Deden van alles, proefjes, zelf dingen maken. Het enthousiasme van de medewerkers van diverse soorten (tech)bedrijven werkte aanstekelijk en deed de rest. Alle focus vooral op de kinderen, zo af en toe eens op mij!
Goh, jij hier. Leuk! Mouna maakte zelf een zonnebril en Moos spoorde een storing op.
Techniek staat inderdaad voor niks. Kreeg gelukkig niet de vraag: wat denk je er zelf van? 
Weer verbaasd wat ze allemaal al wisten en hoe ze 1 + 1 weten uit te leggen als 3. 
Ze staan gelukkig niet stil, hebben weinig tot geen mist in hun koppies. Zij zien altijd de zon schijnen en hebben weinig last van het feit dat er soms donderwolken voor de gouden ploert voorbij schuift.
Leuk en interactief uitje. Ze hadden zelfs geen tijd voor een glaasje drinken. Ik ging mooi eens rustig zitten voor een kopje koffie en keek naar vliegende drones en een auto die zonder chauffeur voorbij reed, boven mij vloog ook iets. Had geen flauw benul, deze wereld ontdekt zichzelf steeds verder!
's Avonds had ik gelukkig weer het oude vertrouwde. Waar ik wel goed in ben. 
Genieten van een fijn stukkie muziek, leuke gesprekken voor- en na de voorstelling met mensen die er toe doen! Niet alleen gesprekken over de voetbal maar ook over het leven. Wat houdt ons bezig, wat kan er beter, hoe gaan we om met deze wereld en wat kunnen wij anders doen!
Tuurlijk gepaard met een mooie Skuumkoppe of Leffe Blond, met of zonder alcohol. Dat maakt niet uut, glaasje op, laat je treinen.
Mell VF trad op achter het huus. Geweldig leuk mens, zit (weer) goed in haar vel. Dat is prachtig om te zien. Zij had flink last van depressies. Heeft aardig diep gezeten maar was er altijd open en eerlijk over. Was niet haar eerste show die ik van haar zag, dus je groeit als ware met haar mee...
Mell Jonk, kleindochter van Piet Veerman (zeilt naar huus en van de katten), ze komt uit Volendam maar daar merk je op het podium niks van. Met good-old Ton Dijkman op drums en gitaar en Martin Scheppink op die fijne Hammond orgel, piano en bas. 
Ik zit dan heerlijk hoor, achteroverleunend in het rustgevende pluche van ons theater. 
Theater de Voorveghter is een goed medicijn, vooral tegen Brain Fog. Als ik daar zo zit ben ik soms geen schim meer van mezelf. Laat ik alle mist in mijn hoofd toe. Maak ik mij geen zorgen, maak ik mij niet druk over de wereld. Zitten alle 'foute' wereldleiders achter slot en grendel en kan mij de voetbal gestolen worden. Heerlijk hoe stuiterbal Mell over het podium rende en danste, compleet in haar element. Zo puur, zo echt, aan haar is niks gelogen. Jarenlang geleefd met allerlei struggles, dacht zelfs aan het einde...Nou, dan zit je diep hoor! Bij haar was het geen simpele HersenMist maar donderde het echt in haar hoofd en lichaam! En hoe ze dan nu staat ze zingen met de lach in haar ogen! Schitterend!
Ze maakte mij blij, zij zorgde er voor en natuurlijk ook Ton en Martin dat de het laatste beetje mist in mijn hoofd verdween. Vandaag schijnt de zon en morgen vast ook ergens, is het niet in mijn hoofd dan wel buiten. De wereld is mooi maar je moet het wel willen zien. De banden vol met wind hè.
Ik logenstraf vaak mijn eigen woorden. Hier achter deze tikgeit weet ik het allemaal zo zeker en stellig te brengen maar in het echte grote 'mensenleven' valt het soms flink tegen! Gaat alles net weer iets anders...Weet ook weer dat elk mens zijn eigen kruus heeft te dragen. Mell bezorgde mij gisteren een paar keer kippevel terwijl ik om mij heen keek, boven hulp zocht en mijn ogen sloot. 
Waarom niet zo en waarom niet? I Believe in Life, Personal Jesus....De perfect day van Lou Reed, het heerlijke rocken en swingen op Central Station en de boodschap van Time to Go!
Die was niet aan dovemansoren gericht. Ieder luistert naar iets van zijn gading, pakt beet wat voor hem of haar noodzakelijk is, als je maar het juiste aas gebruikt!
Meestal brengen Stef, Frank of Daniël wat licht in mijn duisternis maar Mell Jonk uut Volendam stak ook aardig wat kaarsjes in mijn troebele brein aan. Nogmaals dank!
Heb ik het medicijn gevonden? Geen Diclofenac maar Jonkparamol. Je weet het niet!
Ga wandelen, schijnt ook te helpen. Hier langs de Vecht trekt de mist meestal vanzelf op!
Trouwens, fijne moederdag! Schil de asperges vandaag zelf wel, Moe. Fijne moederdag boven.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...