#De Ballade Van ...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Does it feel that your life's become a catastrophe?
Oh, it has to be, for you to grow, boy.
When you look through the years and see what you could have been.
Oh, what you might have been.
If you would have more time.
So when the day comes to settle down.
Who's to blame if you're not aroud.
You took the long way home, take the long way home.'
Uut 'Take the Long Way Home' van Supertramp maar dan in de cover-versie van Venice!

Moi, ben ik weer. 
Even een spiekbriefje, alles wordt minder hè, behalve vergeten, dat wordt alleen maar meer.
Komt vaak voor, ben ik zondagochtend klaar met mien schrijverij, denk ik later.
Shit, daar had ik het ook nog over willen hebben. Bloggie is toch al vaak te lang, ben aan het minderen hoor.
Vaak maak ik wat notities op mijn telefoon, maar ook niet altied en soms heeft Mouna dat ding 's morgens al in de hand. Gaat ze liedjes zingen van Suzan & Freek, Hannah Mae of Meau. Ben ik mijn tijdelijke geheugen kwijt.
Maar vind ik ook mooi. Dan pas ik mij aan. Eerst 'vrouw' en kinderen hè. Dan kom ik pas, ergens halverwege. Ik zie haar graag dansen en zingen.
Ok, Spiekbriefje:
Heinoos - Gitarist - Erik - Sietse - Troubadour - Venice - Herman - Meloen - Steekje Los.
De ballade van een gitarist.
De ballade van een winkelier.
De ballade van een troubadour.
De ballade van een horecaman.
De ballade van een muzikant.
Had vanmorgen in bed het nummer van Jan Manschot bij de kop, beter bekend als Brekken Jan Schampschot, de drummert van weleer. Iemand hebbe zijn ziel. De man die achter de trommels zat bij Normaal. Jarenlang! Met die grote snor en vaak een pet op. 
Hij schreef ooit de ballade van een muzikant. Over het leven van iemand die een paar uur volop in de spotlights heeft gestaan maar dan moederziel alleen weer naar huus giet, hopend op het feit dat ergens nog een lichtje brand in één of andere bruine kroeg. Het is hier geen Brabant hè, 's nachts dut vaak in deze regio het licht niet meer. Geen toffe peren. Veel kasteleins zijn gehecht aan hun nachtrust.
De ballade van een muzikant. Prachtig nummer, ik hoorde het afgelopen donderdag in een volle theaterzaal van Theater de Caroussel in Ommen. Zong het zachtjes mee...
Ja, inderdaad, ik ging eens behoorlijk vreemd. Niet in het vertrouwde pluche bij de buren van de Voorveghter, hier achter het huis maar mijn C4 koerste onverwacht naar de voormalige Blokken in het mooie pittoreske Ommen! Wederom met een grote glimlach. Als Ommen eens kon praten.
Was thuis gekomen van een dagje beurs in Breda, had de pasta met rode saus reeds achter de kiezen.
Zat in mijn bloemetjesstoel en las ondertussen het relaas van een stoppende muzikant/gitarist. Na ruim 25 jaar hangt ie zijn Fender en overig materiaal aan de bekende wilgen, voor jaren terug al zijn handschoenen maar nu dus zijn gitaren. 
Erik van 't Holt geeft de pijp aan Maarten. Na 25 jaar Heinoos is het klaar. Voor Erik dan.
Hoor jullie denken, de Heinoos? Dat is een lokaal zeer populair dialectbandje die ook buiten de grenzen van de Iessel behoorlijk wat bekendheid geniet. Elke feesttent of leegstaande wei, voor 1 dag omgetoverd tot evenementenlocatie, hebben ze wel eens plat gespeeld. 
Tot 2017 waren ze een fantastische cover live-band, na 2017 gingen ze voornamelijk werk spelen van Normaal (ie weet wel van Oerend Hard en zo) en veel eigen werk. Mooie teksten maar dan in het plat, ons dialect, Nedersaksisch, meestal van de hand van tekstschrijver, basssist en zangert Remko Keizer. Mooie kerl! Oorspronkelijk uit Ommen. 
Net zoals die van 't Holt. Vroeger vaak tegen gespeeld. Als we mochten aantreden tegen de SV Gramsbergen. Hij was net als ik poortwachter, dat lukte hem trouwens iets beter dan ondergetekende. Joah, hij had er ook een betere bouw voor. Ik dook nog wel eens over een bal. Some Guys have it all. Lekker wijf, goed die ballen tegen kunnen houden en ongenadigd goed gitaar spelen en ook nog eens een lekkere stem. Kiek, dat heb ik allemaal niet zo. Hij was ook nog behoorlijk technisch. Kom ik aan met mien twee linkerhanden....haha. Ach ja, ik kan weer moeilijk pissen, daar heeft hij weer geen last van. Ach, keepers. Die hebben een steekje los zitten. Sommigen de hele bedrading. Maar daar wist van 't Holt ook wel weer raad mee. Dat bint lui, die kunnen alles. Hoed af.
Sorry, dwaal weer af. Ik ging dus donderdagavond onverwachts naar een avondje Heinoos in het theater. Rond de kerstdagen traden ze ook hier op achter het huus maar toen had ik de kinderen...
Dan is de keuze snel gemaakt. Ie kunt niet overal bij zijn. Had Moos eventueel mee kunnen nemen maar wilde Mouna niet ergens anders onder brengen. 
Ik mocht ze een paar keer interviewen in mijn Stentorige periode. Leuke verhalen optekenen.
Wij hebben ze een paar keer geboekt tijdens de Sjam-Party en/of op het Westerpark!
Die andere gitarist, Daniël, hangt bij ons op het werk wel eens de camera's op, jaja Big Brother is Watchting you.
Alleen de drummert Mans ken ik niet zo goed maar dat slaat natuurlijk als een tang op een varken.
Ze musiceren al 25 jaar, elke week wel een paar keer in het busje over de A28 naar wederom een feesttent, zaal of theater. Je moet het willen. Het leven van een muzikant.
Daar begonnen ze hun theatershow ook mee. A28 van de heer Daniël Lohues. Prachtig!
Verrassend ook. Ze eindigden hun show tevens met een nummer van Lohues, nou ja - eigenlijk een nummer van Skik. Noar Huus. Daar zat een mooie symboliek in. Ik reken het goed.
Ruim 25 jaar heeft Erik in het busje gezeten, gescheurd over het asfalt van de A28, zelfs naar Bonaire maar op het laatst wilde hij gewoon weer naar huus. Ik kreeg er kippevel van. Tuurlijk, Lohues maakt altied wat in mij los, maar dit werd prachtig gebracht door de 4 heren, euh sorry 5 heren van de Heinoos want Raymond Goutbeek is inmiddels ook volwaardig lid. Hij toetst, hij accordeert, speelt mondharmonica...etc etc..
Zijn mondharmonica op Naor Huus ging bij mij, spreekwoordelijk dan, door merg en been....Geweldig!
Volgen jullie het nog? Maakt ook niet uit, dat doet de Brandweer wel.
Ik vond het een geweldige mooie avond. Oerend Hard werd Oerend Zacht met een deels nieuwe tekst. Tinus op pantoffels en Bertus nou op kousenvoeten. Maar ook de B-kant van de eerste single van Normaal die het eigenlijk veel beter deed werd gespeeld. Nog lang voordat Oerend Hard een knaller van een hit werd.
De eerste single was 'Hels as 'n jadhond' uut 1976 maar 't is Kloot'n hier op de B-kant werd eigenlijk het eerste hitje van Bennie Jolink en consorten. Geproduceerd door Peter Koelewijn, wie kent 'm niet! 
Blij dat ik was gegaan. Had thuis kunnen zitten, dit zat beter! Tuurlijk speelden ze Lieve Lieveling, één van mijn favoriete nummers van de Heinoos. Een vertaling/herbewerking van Sister Golden Hair van America. Kippevel. Erik zong het voor het laatst....Tja. Sorry, ik heb/had er gewoon iets mee....
Ze hadden mooie verhaaltjes, vertelden leuke anekdotes uit 25 jaar Heinoos. Zag laatst ook hun documentaire. Er schuilt achter elk liedje wel een bijzonder verhaal. Vriendschap, de eenvoud van het platteland hier. (h)erkenning. Het zat er allemaal in. En ja, als je begint met Lohues er ook mee eindigt dan kun je natuurlijk als band zijnde niet meer stuk. Dan ben je gewoon goed bezig.
Sprak daar 's avonds ook een bekende BM'er (bekende Mainbarger), zo mag je ras-Banthumer Sietse Telman toch wel noemen. Bestiert al meer dan 30 jaar de winkel in ons dorp. Mooie kerel. Mien moe was er een grote fan van. Als je aan Sietse kwam dan kwam je aan mien Moe. De ballade van een winkelier.
Sietse heeft ook genoeg meegemaakt. Zowel privé alsmede zakelijk. Wij keuvelden er in de pauze mooi op los. Beide hebben wij een mooie vrouw verloren. Hij zijn eigen, ik mien Moe. Dan maakt leeftijd even niet uit. Soms hoef je niet alles te zeggen, maar snap je elkaar. Praten zonder woorden. Hij haalde voor mij nog een biertje. Z'n moat was ff naar buiten gegaan om er één in de brand te steken. Dat kan ook. 
De winkel van Sietse is in Overijssel nog de enige kruidenierswinkel in een dorp met minder dan zoveel inwoners. Weet even niet hoeveel. Het is geen vetpot maar hij houdt het nog draaiend. Zo is Sietse.
Altijd goed voor een ander! Mooie eigenschap. Ik kom/kwam er altijd graag, tegenwoordig niet meer zo vaak sinds mien Moe uut de tied is. Deed vaak voor haar een boodschap, hoopte stiekum dan Sietse tegen het lijf te lopen. Dat praatje hè, dat kenmerkt ook zo'n winkel op het dorp! Mien moe had er altijd skik van om er wat op te halen. Ging ze achter haar rollator via de stoep naar Sietse toe. Hallo Martha, hoe is het? Zo simpel maar oh zo waardevol. Op een dorp is iedereen een beroemdheid hè. Vrieling makelaardij heeft eens uitgezocht wat het verlies van bijv. een winkel in het dorp, in dit geval Mariënberg, doet met de waarde van een huis. Als Mariënberg geen winkel meer heeft keldert jouw huis in waarde met ca. € 15.000,= . Dat bint serieuze bedragen, of niet dan? 
Ik bedoel maar! Sietse houdt samen met zijn meiden en enkele heren jouw huis mooi boven water!
De ballade van een winkelier! Een groene Banthumer maar met rood-zwart bloed door zijn aderen. Wat ik oe brom. 
Dat kaartje voor de Heinoos was een spontane actie, het ticket voor het concert van 2026 heb ik al wel binnen. Staat genoteerd op zondag 23 augustus, hier ook achter het huus op kruupafstand. 
De Troubadour bestaat 25 jaar en dat wordt groots gevierd met een openlucht concert op de parkeerplaats aan de Vecht. Hoe mooi wil je het hebben. In 2001 startten Herman Potgieter en zijn lieve en mooie vrouw Greta de Troubadour. Eerst nog een feestcafé, later omgeturnd tot steakhouse en in de loop van de jaren is het geworden tot wat het nu is. De Troubadour, niet te missen als je Hardenberg binnen rijdt en de brug over de Vecht passeert! De chef-kok is mien buurman, schept een band hè.
Maar ik werd gistermorgen bijzonder blij toen ik zag hoe Herman het jubileum luister bij gaat zetten. 
Ik zag van de week al een foto voorbij komen, Herman samen met onze bekendste inwoner, namelijk Edwin Evers. Die Hardenberger....
Dacht toen al. Gaat vast iets met muziek zijn. Herman ademt muziek. Herman haalde destijds van alles naar het rustige Oosten toe. Het podium werd niet voor niks 'Het Paradiso van het Oosten' genoemd. 
Wat een (wereld)bands hebben hier gestaan. Niet te filmen. Ik was er vaak bij als muziekliefhebber. 
Niet alleen lui uit Nederland maar ze kwamen overval vandaan. Zelfs overzees, uit de Verenigde Staten van Amerika of zo. Toen ze nog een beetje normaal deden. 
Maar de line-up van 'Vrienden van de Troubadour' concert klinkt als een klok. 
Erwin Nyhoff, Venice en als afsluiter de Edwin Evers Band. Succes verzekerd!
Maar werd bijzonder blij van Venice, ze zijn na eeuwen weer terug in Hardenberg. Ze speelden een keer een akoetisch concert op oudjaarsavond om het nieuwe jaar in te luiden en ze gaven ooit een gedenkwaardig concert aan de Jan Weitkamplaan. Gewoon omdat het zo mooi was. 
Venice is zoveel meer dan alleen The Familiy Tree, dat bijzondere kippenvelnummer wat ook altijd hoog staat genoteerd in de top2000. Venice speelde het ook op de begrafenis van mien Moe. Nou ja, het klonk door de boxen in de kerk met, voor Ooms en Tantes, de NL-vertaling er bij. 
De ballade van een horecaman. Herman heeft het niet gemakkelijk gehad, niet altijd de juiste keuzes gemaakt en in 2017 brandde de Troubadour bijna tot de grond af aan....Maar kop d'r veur!
Moet je eens kieken wat er nu staat. Bij Herman moet ik ook altijd denken aan zijn vrouw Greta...
Lief mens, mooi mens. Gaf Moos altijd stukjes meloen als wij inpandig waren....Lieverd is het!
Iemand zei dat Herman P. er altijd was in zijn jeugd. Dat klopt wel. Ik ben ook vaak in zijn horeca-gelegenheden geweest tijdens mijn onbezonnen stapperiode. Vaak bezopen, niet altijd nuchter! Maar mooie herinneringen poppen op. 
Een brandend blousje, het zaklampje, Annelien, het zitten aan de Vecht, het mooiste terras. Shoarma eten op de parkeerplaats maar vooral de muziek. Die voerde altijd wel de boventoon! 
Stiekum had ik gehoopt dat The Brandos ook acte de presence zouden geven. David Kincaid nog weer eens op het podium in Hardenberg. Wie weet, komt ie dit jaar nog een keer naar Nederland. Misschien wel naar Hardenberg. Potgieter heeft, in het verleden samen met Jan Kremer, wel wat stempels gedrukt in het uitgaansleven van Hardenberg. De ballade van een liefhebber, van een troubadour! Zekers!
Zondag 23 augustus zijn wij er bij, ook met de oude buren en zekers met het voltallige Dijk-cluppie. 
Dat bint ook mooie vooruitzichten. Gewoon kop d'r veur! Ik geloof er ook in. Hoop sterft as leste hè.
Spiekbriefje was niet eens nodig, ik had het allemaal wel in de kop zitten. Soms heb ik ook mijn momentjes....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...