#Mouna, Kind van Negen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Someday we'll know why Simpson loved Delilah.
One day I'll go dancing on the moon.
Someday you'll know that I was the one for you. 
I bought a ticket to the end of the rainbow.
I watched the stars crash into the sea.
If i could ask God just one question, why aren't you here with me?
Someday we'll know if love can move a mountain.
Someday we'll know why the sky is blue.
Someday we'll know.'
Uut 'Someday we'll Know' van the New Radicals.

Moi, ben ik weer!
Liet mij gisteravond eens rijden op de Hardenbergerweg. 
Zat hoog en droog in een bus van Gebo Tours.
Vroeger dacht ik dat de afkorting stond voor Graag Een Borreltje Onderweg maar het was ooit Gerrit Boers die dit busbedrijf begon in Nieuwleusen. Vandaar GeBo, denk ik!
Zat in een bus voornamelijk vol met goedgemutste Banthumers, je weet wel van die club VKV (vijf kilometer verderop), zo af en toe onze TV'er (tijdelijke vijand) voor pak 'm beet 2 x drie kwartier.
We kwamen net uit Zwolle, gezamenlijk hadden we gekeken naar PEC-AZ.
3-1 winst voor de thuisclub, de uitslag vond ik vrij logisch, maar dat terzijde! 
Was gezellig, het uitje van de BCB (Business Club Banthum) was goed geregeld. 
Dat kun je wel over laten aan José (dochter van, hoorde ik) en haar vrolijke consorten. 
Zelfs de kratjes bier waren groen. Nou moe, dan heb je oog voor detail.
Het gerstenat smaakte derhalve prima. Na de rust hield ik het netjes bij gemeentepils, had de C4 laten staan op sportpark Moscou en ik wilde veilig weer thuiskomen als je begrijpt wat ik bedoel!
'Voel je je wel thuus, als Mainbarger tussen al dat groenwit?' Lust een hond worst?
Ach, ik pas mij vrij gemakkelijk aan. Tuurlijk had de club VKV eerder die middag een gelijkspel verdiend tegen MSC. Maar dan moet je wel scoren, het spel is weer op de wagen. 
Wij (Mainbarg) trappen pas over twee weken weer af. Maar dan moet de ploeg van onze trainert Tabbers er wel meteen staan tegen de Volharding uut Nijverdal. 
Je merkt het, langzaam begint het weer te kriebelen, jeuk is erger dan pijn hè.
Maar het was een leuke avond uit. Henk vroeg: zin om mee te gaan? Ik had niks, geen kinderen dit weekend, er was wel klaverjasssen op de club maar adel verplicht soms! 
AZ dacht koning te zijn in het Zwolse na de eclatante 6-0 bekerzege op ons geliefd Ajax. 
Niks was minder waar. Alkmaar Zaanstreek werd de hofnar, afgeserveerd door 11, misschien wat mindere voetbalgoden, die gewoon de kop d'r veur hielden. Ik hoop dat ons vlaggenschip de wedstrijd heeft gezien. Zo gingen namelijk als de brandweer! David versloeg Goliath. Het kan echt wel!
Zat ouderwets te genieten. Voetbal beleef je toch anders als je zelf in het stadion zit! Wat ik oe brom!
Vooral die nr. 4 (Mac Nulty), Younes Namli (nr. 9) enne dat duveltje uit een mooi blauw doosje: Shola Shoretire (nr. 7) deden die hooghartige Noord-Hollanders de gratis gekregen blauwwitte das om. 
Tel daarbij nog een uitstekend keepende Tom de Graaff (nr. 16) op en AZ kreeg boontje om zijn loontje.
3-1. Die uitslag was dit seizoen nog niet voorgekomen, soms komt een droom uit! 
Sorry, dwaal weer af. Ik verhaalde dat ik mij liet rijden, borreltje op, nou niet echt, maar zat hoog en droog, helaas niet in een OAD-bus, langs de Hardenbergerweg. Zat dus in een bus voornamelijk vol met Banthumers, de één wat luidruchtiger dan een andere. Allemaal prima! Mooi toch...Een kleinigheid hou je.
Maar ik moest denken aan een andere Banthumer en aan een bijzonder mooi verhaal wat ik van de week las in ons plaatselijke huis-aan-huis blaadje de Toren!
Opgetekend door een echte BM'er (Bekende Mainbarger), dat is Bas Schipper ondertussen wel aan het worden. Import, maar door zijn fraaie foto's en leuke berichtjes verovert hij met rasse schreden het (roodzwarte) hart van de Mainbarger en haar weidse omgeving. Zo'n verhaaltje wat je hoop geeft in deze hardvochtige tijd waar wij elkaar ondertussen allemaal zo'n beetje de tent wel een keer hebben uitgevochten. De hoffotograaf van mijn geboortedorp had een mooi verhaal over Banthumer Jan Hutten.
Deze beste man (75 jaar op de teller) vertrekt elke ochtend rond de klok van acht uur vanuit zijn huis in Banthum. Geeft, denk ik, zijn vrouw Ria een dikke pakkerd op de mond en gaat op voor zijn dagelijkse rondje van bijna tien kilometer. Dat doet ie nou al 10 jaar. Niet alleen voor zijn eigen gezondheid maar ook om anderen een goed gevoel te geven. Want wie Jan tegenkomt, herkent hem meteen. 
Hij steekt namelijk tegen iedere voorbijganger zijn duim op en je krijgt er gratis een grote glimlach bij, van oor tot oor...Auto's toeteren, vrachtwagens laten hun luchthoorn horen, fietsers bellen etc. etc.
Mensen missen hem zelfs als Jan onverhoopt een keer verstek laat gaan....
Klein gebaar maar voor sommigen een grote betekenis. Ik hou van zulke verhalen. Mooi toch? Prachtig!
Voor hem geen Blue Monday! Dat is schijnbaar morgen. Nou, gisteren hadden wij al Blue Saturday!
Ze waren goed te passe in Zwolle. Als je wint heb je vrienden. Maar dat verhaal van Jan opgetekend door Bas maakte mij blij. Het was deze week ook het meest gelezen verhaal op de site van de Toren!
Snap het wel, mensen hebben behoefte aan goed, mooi, onbezonnen en vooral vrolijk nieuws. Er is al zoveel narigheid op onze aardkloot. Die duim en glimlach van Jan Hutten doet dan voor even wonderen...
Dat zijn echt van die genietmomentjes. Over z'n vertellegie hoef je je absoluut niet druk te maken.
Dat tovert vanzelf een glimlach op je gezicht. Genieten, je moet vooral genieten....Het elfde gebod!
Ook al is het maar klein, als je het laat groeien wordt het vanzelf iets groter! Snap je.
Zo genoot ik ook afgelopen zondag in Denekamp! Kennen jullie dat Fox Denekamp?
Een mooie tent waar Twentse nuchterheid wordt gepredikt! Gewoon goed eten, lekker en vertrouwd!
Ooit waren wij er eens met z'n vieren en Oma geweest. Toen ze nog op deze aardkloot was. 
Deden wij de Sagenlandroute. Kwam je langs unieke stukkies Twente, langs verstilde dorpjes en mooie vergezichten en dus ook Fox Denekamp! Had zin aan een genietmomentje....met Moos en Mouna.
Ze waren allebei mooi gekleed. Netjes. Dit is een chique restaurant, Papa. Ze gedroegen zich keurig.
Tuurlijk waren wij mooi op tijd, zoon van een buschauffeur hè. Op de heenweg, ik verzin het niet, speelde The Sweet haar Fox on the Run! Zou Appie Vos ook nog achter een boom staan. Toeval? Toeval bestaat niet meer in mijn woordenboek. Alles is vooraf geregisseerd door deze en gene. Wat ik oe brom.
Wij waren de eersten maar al redelijk snel vulde de tent zich en ook onze magen! Het brood en smeersels stonden al op tafel. Leuke vriendelijke mensen in de bediening met die kenmerkende tongval. Ik hou d'r van!
Trots op ons dialect, lekker plat is zekers niet verkeerd! Mooie voorgerechtjes, leuke gast er achter die je van alles wilde uitleggen. twee soorten soep, allerlei salades. Je kon van De Green Egg of van de plaat je biefstukje, gamba's, scholfilet, kip of spare-ribs laten bereiden. Verder stond er van alles warm: buikspek, varkenswang, kipsaté, gehakballetjes, diverse soorten groenten (broccoli, witlof, spruitjes, bloemkool), aardappeltjes, snackjes voor de kinderen.....Tuurlijk hebben mijn kinderen een toetjesmaag, nou te kust en te keur hoor. Pudding, bavarois, tiramisu, cremè bulèe, chocolademousse, vers fruit, allerlei soorten ijs. Ze konden zelf hun eigen toetje samenstellen met slagroom, spikkels etc.
Het was supergezellig. Bijna twee uur zaten wij er al. Mooie kleine bordjes, rustig op het gemak, kallum an, het hooi hoefde vandaag niet van het land af. Absoluut niet de zoveelste vreetschuur! Neuh, ze vonden het mooi dat wij er waren (Mooi da'j d'r bint). Goed volk doar, zo gek doen wij het hier niet! 
Ze staken zelfs een duim op en hadden een glimlach van oor tot oor....Net als Jan uut Banthum!
Het is allemaal niet zo moeilijk maar wij vergeten soms om stil te staan waar het echt om draait...
Samen zijn! Soms alleen, soms met z'n drieën en soms zit je in een bus vol Banthumers....
En dan is woensdag ook nog mijn allerliefste meisje jarig. Mouna mag 21 januari alweer negen kaarsjes uitblazen. Ze is van 2017 hè, leert dan een snelle rekensom! 
Toen het allemaal nog bijzonder vruchtbaar was! Soms wou ik dat ik een tijdmachine had. 
Zoveel vraag ik niet eens! Zolang ik hier maar niet vandaan hoef, zolang ik hier maar mag bestaan.
Zolang je lach maar voor mij bedoeld blijft, je alle anderen laat staan. Kan het echt niet beter gaan. 
En we hoeven niet te plannen, het geeft toch niet wat je doet. Want het leven danst haar eigen dans.
En op haar manier best goed, en wat moet gebeuren moet! Alles gaat voorbij maar eerst genieten wij er maar van. 
Mouna, 9 jaar. Waar blijft de tijd! Mijn mooie meisje heeft een week van festiviteiten. 
Gisteren vierde ze haar verjaardag al bij haar Mama voor dat deel van de familie. Woensdag is haar dag, dan is ze echt jarig. Komen 's middags haar vriendinnetjes, gezellig hier thuis aan de Voerman. 
Oma is er dan ook. Die Oma uut Diepenveen dan....Was het maar zo'n feest dat die Oma uut Mainbarg er ook nog even bij was. Van Oma Marja krijgen ze een soort van workshop, schilderen. Mijn ex-schoonmoeder is een benadigd kunstenares, eerlijk is eerlijk, misschien is Mouna daarom wel zo creatief. Ze kan uren schilderen, tekenen en knutselen als ze niet staat ze zingen en dansen op Suzan & Freek! Dat heeft ze ook niet van mij....Ik hoor de melkboer wel vaak zingen, maar dat terzijde.
Ze kijkt er al weken naar uit, heeft hier de tafelschikking al geregeld, wie naast haar moet zitten bijvoorbeeld. Bijzonder kind! Kind van negen, nog maar hè maar soms denk ik, zij is al veel verder dan ik ooit was op die leeftijd of doet de tijd dat met haar. Wat wist je vroeger uberhaupt? 
Zaterdag en zondag vieren wij met mijn deel van de familie, vrienden en mooie mensen nogmaals haar feestje. Omdat wij van het leven moeten genieten. Zaterdagavond een speciale happie/snappie op verzoek! Vast met een duim omhoog en een brede glimlach!
Als je Jan ziet lopen geef hem een welgemeende groet of toeter ff....Jan geeft je een dikke duim terug!
Hij doet het graag. Al bijna tien jaar....Dat bint de echte krenten in de pap!
Zo doen wij dat hier! wat simpel hè maar werkt wel.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...