#BBQ Vol Met Liefde!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Welcome to your life, there's no turning back.
Even while we sleep, we will find you.
Acting on your best behaviour, turn your back on mother nature.
Everybody wants to rule the world.
I can't stand this indecision, married with a lack of vision.
Everybody wants to rule the world.
Say that you'll never never never never need it.
One headline why believe it? 
Everybody wants to rule the world. 
All for freedom and for pleasure, nothing ever lasts for ever.
Everybody wants to rule the world!'
Uut 'Everybody Wants To Rule The World' van Tears For Fears.

Moi, ben ik weer!
Two Down, One to Go....
Zondagochtend.
Ben laat, voor mijn doen dan.
Hoorde net de klokken van de Stephanus-kerk negen keer slaan. Jemig, 09.00 uur alweer.
Een uurtje terug sloegen ze namelijk nog maar acht keer.
Normaal gesproken hoor ik de klokken wel maar niet meer liggend in mijn twijfelaar en ben ik al lang beneden!
Waarvan Akte!
Maar sinds twee weken bestier ik een soort van B&B vol liefde hier in het centrum van Stad Hardenberg met slechts twee gasten die maar niet willen vertrekken. Wat een geluk!
Eentje komt zelfs elke morgen zachtjes op haar kousevoetjes heel stilletjes de springbox binnen geslopen aan de linkerkant. Kruipt dan heel dicht tegen mij aan, geeft mij een kusje op de wang, draait zich om en slaapt dan vrolijk wat uurtjes verder. Ik mag dan echt niet uit mijn bed, ik reken het goed! 
Hoef toch nergens heen, het werkt wacht nog minimaal een week en ik vind het prima zo!
Ik kan er wel aan wennen. Twee van die lieverds hier standaard, 24/7, in B&B Casa Dorgelo!
Zo weer ontbijt maken. Sinaasappels persen, eitjes koken. Toen ze hier net waren stonden we al voor zeven uur naast onze bedden maar gaandeweg de dagen hebben ze ontdekt incluis ondergetekende dat je best wat langer mag blijven liggen in de beddestee. Moos spant meestal de kroon maar Mouna kan er ook wat van!
Lekker slapen, ze liggen de dag er voor er ook niet altijd op tijd in.
Ik hou d'r wel van. Geen standaard vakantie maar wat gaat er wel normaal de laatste tijd, u weet er misschien alles van.
Geniet volop, zij het met aanpassingen, in Smartphonië & Rondhausen. Tuurlijk, had liever op een warm (max. 25 graden) eiland, ergens heel ver weg, met deze beide leukerds gezeten of in een mooie Europese stad (natuurlijk wel met zwembad) maar dat trek ik voorlopig ff niet!
Geen suikeroom meer voorhanden! Moet letterlijk en figuurlijk op de kleintjes letten.
Een fijn Greekend heb ik sowieso (leuk Mandy, haha)
En toch, toch moet ik elke dag zelf de slingers blijven ophangen. 
Blijf het niks vinden. Dat alleen zijn met mijn twee schatten van kinderen. Het is het net niet....
Hoe lief, leuk en gezellig Moos en Mouna ook zijn. 
Ben wel een beetje klaar met al die kinderlijke driehoeksgesprekken. De problematiek van Mouna over het niet zien van haar talrijke vriendinnetjes of de talloze vragen van Moos over onderwerpen die mij niet boeien. Had het zelfs laatst over Frank Boeijen. Ik bedoel maar!
Wil ook wel weer eens volwasssen gesprekken. Beetje dom tegen iemand aanlullen die minimaal dertig plus is. Desnoods over het WK Voetbal van onze dames. Uit eten bijvoorbeeld met z'n vieren, in ieder geval een beetje gelijk verdeeld. Twee kinderen en twee volwassenen. 
Tja, dat was afgelopen donderdagavond wel even het geval bij de Rheezerbelten, de pannenkoeken smaakten weer uit de kunst maar kon met stroop smeren wat ik wilde. Wat stuk is lijm ik niet meer recht. Hoe krom ik ook alles vind.  
Aan de ene kant was het gezellig, de kinderen vonden het heel fijn dat ze Mama weer even zagen. Aan de andere kant, waar ik zat, vond ik het eigenlijk niks. Na een dik uur stonden we weer buiten en gingen ieders onze eigen wegen. Ik met Moos en Mouna naar onze tijdelijke B & B vol Liefde en zij blijkbaar naar dat andere huis vol liefde!
Neuh, heb wel eens betere vakanties gehad. Vermaak mij uitstekend hoor, maar het is het allemaal net niet. Zie foto's van gezinnen elders. Omtzichtig en andere streken! Dat had ik ook wel graag gewild!
Moos die begint over onze laatste vakantie in Oostenrijk. Dat was mooi hè Papa, ja inderdaad....
Soort van stilte voor de storm, bedenk ik mij achteraf. Tja, achteraf is mooi wonen. 
Kinderen snappen veel maar willen eigenlijk net zo'n vakantie als hun vriendjes en vriendinnetjes nu ook hebben. Het lukt helaas ff niet! Baal er ontzettend van. 
Daar zit (nog) steeds de pijn voor mij. Dat we geen vier-eenheid meer zijn, geen gelukkig gezin meer! We waren er zo goed in! 
Blijkbaar heb ik er alleen problemen mee, moet ik niet zo zeuren. Trek alleen geen volle zalen!
Verhaaltje gaat voorlopig nog niet de kant op die ik vanmorgen, toen Mouna bij mij in bed kroop, in gedachten had!
Komkommertijd hè, zekers geen kommer en kwel! Sorry!
Maar de laatste weken heb ik niet veel van mij af kunnen praten, heb steeds met twee kinderen te maken die bij elkaar opgeteld nog niet eens de achttien aantikken. Kun je nagaan, heb de film Barbie gelukkig nog buiten weten te houden. Leeftijdscategorie is namelijk vanaf negen jaar. Daar heb ik mij mooi uitgeluld maar Mouna zag tal van andere films bij de Bios waar wel voor Alle Leeftijden op de poster stond vermeld. Gezien de weersverwachtingen voor komende week vrees ik het ergste. 
If you can't beat them, join them!
Ach, verder geen (liefdes)perikelen in mijn B&B vol liefde!
Al 3 weken volg ik, sorry, het wel en wee van Nederlandse B&B eigenaren in het buitenland!
Soort van Guilty Pleasure. Vorig jaar mee begonnen. Het bevalt mij uitstekend als Mouna eindelijk slaapt. Meestal kijk ik uitge(s)teld, want vooral de laatste dagen valt het lieve meisje niet meer automatisch in slaap. Zit ik vaak hele gesprekken aan het rand van het bed te voeren.....Zakdoekjes bij de hand. Meisjes van zes hebben het tegenwoordig niet meer zo makkelijk hoor. De TV op pauze.
Als ik dan uiteindelijk beneden kom zegt Moos vaak: "Ja Papa, Vrouwen hè...."
Als de mannen dan 's avonds eindelijk het rijk alleen hebben schenken wij ons die dikverdiende borrel in! En kijk ik naar de zomerhit van RTL 4. 
Cupido rijdt al maanden mijn huisje voorbij maar is tevens niet te vinden bij de B&B vol Liefde eigenaren in den vreemde. Want waar is Cupido trouwens? Broertje van....? Waar ik ook al tientallen jaren niet meer in geloof. Dates hunkeren naar liefde, ze komen allemaal vol verwachting naar het onbekende maar vertrekken bijna allemaal weer linea recta bij de Nederlandse eigenaren van de bed and breakfasts over de grens. 
Vorig jaar had je nog een Harm die Astrid, wel met heel veel vijven en zessen, het hof maakte in Oostenrijk. Harm kwam niet van een koude kermis thuis. Integendeel. Hij heeft Astrid al ten huwelijk gevraagd. Harm die kan er wat van! 
Oostenrijk kan ook het begin van iets zijn in plaats van het einde! Wat ik oe brom. 
Maar ik vind het fantastische TV, gewoon die denkknop boven uit en simpel dom voor je uitkijken. 
Kan ik soms heel goed. Laat mij glas nog eens volschenken door Moos, hij heeft er kijk op!
Al dat ongemak. Heerlijk! Je verbaasd je elke keer. Het lijkt bijna gespeeld, dit kan toch niet echt zijn!
Bestaan er überhaupt zulke mensen op deze aardkloot? Blijkbaar wel! 
Tikkertje spelen boven in een Franse toren, die Walter spoort echt niet! Ga eens graven bij zijn huis, denk dat vele cursisten die nog steeds spoorloos zijn onder de grond wel te vinden zijn. Hannibal.
Als iemand mij nu een moeilijke vraag stelt zeg ik dat ik verkouden ben en morgen op de vraag terug komt. Hij komt er nog mee weg ook....
Voor wie het programma niet kent, praat ik nu een compleet andere taal. Zal er ook niet lang over uitweiden, ontbijt wacht en ongeduldige B&B gasten. Maar ik vind het schitterend. Het ongemak druipt er van af....Heerlijke TV!
Ze hebben allemaal een tik van de molen gehad, behalve Debbie in Spanje dan (leuk mens)
Maar Marian in Portugal, Walter en Petri (Frankrijk), Joy op zijn berg in Spanje, Martijn in het verre Thailand (water naar de zee dragen...), Bram (Zweden) en Leendert in België.
Ingrid vertrekt binnenkort bij Walter, kan niet anders, kom anders ff een bakkie doen in mijn B&B vol met liefde. Mijn twee gasten zijn er nog maar een week en vliegen dan uit voor minimaal 3 weken. 
Ik ben lekker nuchter, overdag dan....Ahum (haha).
Ik noem het vaak BBQ vol met liefde.
Babylonische spraakverwarring? Of iets met vader en de wens van een bepaalde gedachte.
BBQ vol met liefde is vaak de opmaat van de zomeravond.
Hierna nog even de Avondetappe (tot vorige week) meepakken en vervolgens de KRO-NCRV detective Silent Witness. Zo weet ik mijn avonden wel te slijten, even geen kinderpraat. Eentje nog dan? 
Dat 24/7 aanstaan in je eentje is nog geen sinecure, wat ik oe brom! 
Wie weet stuurt Cupido mij vandaag of morgen wel een potentiële kandidaat naar mijn B&B vol liefde.
Weet door B&B Vol Liefde hoe het in ieder geval niet moet! 
Duzz...
Oh ja, je vraagt het je vast niet af.
Maar Moos verzorgde vandaag de muziek. Kent dit nummer van Tears for Fears helemaal uit zijn hoofd. Dat doen wij tevens veel, als Mouna eindelijk slaapt, met zijn tweeën luisteren naar (goede) muziek. Jan Smit opzetten kan altijd nog! (als de morgen is gekomen...)
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...

#Smaak van Vroeger!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'There has to be an invisible sun.
It gives it's heat to everyone.
There has to be an invisible sun.
That gives us hope when the whole day's done'
Uut 'Invisible Sun' van The Police.

Moi, ben ik weer!
One Down, Two to Go...
Zondagochtend.
Ik hoor gestommel op zolder, open half mijn ogen en zie vaag hoe Moos nieuwsgierig poolshoogte gaat nemen. Hij stiefelt voorzichtig de trap op, is ook vast wakker geworden door het feit dat zijn lieve kleine zusje aan haar ontdekkingsreis op de bovenste verdieping is begonnen. 
Paspoort op zak, de douane sliep vast nog op dit godvergeten uur, ze had vast en zeker vrije doortocht naar Playa Del Zooi. Het verdrag van Schengen of hoe die pipo ook mag heten geldt hier zelfs binnenshuis. Europa dringt steeds vaker Nederland ongevraagd binnen!
Ze smokkelt (gelukkig) geen drugs of andere geestverruimende middelen. Hooguit dropjes en gummibeertjes. Dat zien de hoeders van deze wet oogluikend toe. Wat ik oe brom! Maar aan de stem van Moos te horen heeft Mouna in deze korte tijd er toch weer een spektakel van chaos van weten te maken. Ik draai mij nog eens om, wil mij nog bevinden in dromenland, absoluut geen zin om te verhuizen naar een andere bestemming. Costa Upstairs of het populaire Jan Warboel daarboven!
Want het gaat niet om de bestemming maar de reis ergens naar toe, dat is het ultieme doel. Althans dat zeggen ze....Dus, wees niet ongerust over de hobbels in de weg maar vier de reis! Niet iedereen die ronddoolt, is verdwaald.
Hahaha...Lach als een boer met kiespijn, het mag nog. Als klimaatoloog pur sang, Fransje Timmermans, aan de macht komt is Nederland echt reddeloos verloren. Mag je als nuchtere boer aan deze kant van Nederland ook niet meer naar de tandarts. Waarvan Akte! Ik volg alles wel, zij het een beetje aan de zijlijn. Hoef niet zonodig in te vallen. Sta liever als reserve paraat.
Het kabinet staat vooralsnog onafgebroken in de kamer die trouwens bezaaid is met Barbie's. 
Mouna vond blijkbaar deze morgen waar ze naar zocht! Het IKEA-krat met al die Barbie's en toebehoren. Google heeft vast meegekeken want als ik het AD digitaal opensla lacht actrice Margot Robbie (die Barbie speelt) mij reeds vrolijk toe met de kekke zonnebril op haar blonde haren en dat de film nu in de bioscoop draait.
Ja, Ja..weet ik. Mouna heeft er mij al meerdere keren op attent gemaakt als wij langs onze plaatselijke Bios rijden. Kijk Papa....She's Everything, He's Just Ken!
Reclame op de TV doet de rest. Ben bang dat ik mierzoet één van deze weken nog mag verhuizen naar het pluche van een bioscoopstoel, hier achter het huis. Want Moos is Ken en Mouna speelt Barbie met verve en donkere lokken. Vind haar versie stukken beter. Mooi meisje...ook al heeft ze pardoes het zandkasteel, per ongeluk natuurlijk, uit haar kleine handen laten vallen. Naast de troep is de zolder tevens veranderd in een kleintje Sahara met de nodige Fata Morgana's. Straks ga ik op reis naar boven met de stofzuiger als metgezel. Geen Miele op de Piele maar gewoon echt stofzuigen, ben de wanhoop gelukkig nog niet dichtbij. Zo hoef je niet op vakantie, avontuur genoeg in dit huis derhalve.
Want ene Paulo Coelho zei ooit: Als je denkt dat avontuur en reizen gevaarlijk is, denk dan eens aan thuisblijven. Dat is pas dodelijk!
Heb nog geen woestijnslang gezien maar hij kan zich verborgen houden onder het stof! 
Neem de woorden maar ter harte. Ach, klaag niet! Zo blijf je in beweging, reizen houdt je in beweging.
We nemen straks gewoon met zijn drieën een Bounty, hebben wij toch dat stukje paradijs op aarde gevonden. Afgelopen vrijdag maakten Moos en ik nog een reis door de tijd. 
Mouna had nog een dagje school en naderhand een kinderfeestje van haar vriendinnetje. Moos had al urlaub. 
We moesten haar pas om 16.00 uur ophalen bij MonkeyTown, niet in Gramsbergen maar gewoon in Rheeze. Ken de weg, Barbie's genoeg onder de rook van Hardenberg. Maar dat terzijde!
Moos wilde graag naar Zwolle. Beetje slenteren, beetje winkelen (Pindakaaswinkel) en ik, ik op zoek naar Bier van de gebroeders Allema. Onder andere Moeders Mooiste, Broers Bier en bijvoorbeeld een Goed Huwelijk!
Het laatstgenoemde biertje smaakte mij in ieder geval beter dan mijn eigen gestrandde huwelijk!
Fris Bitter, mooi Dubbel Bier! Het bracht de boodschap over. Nam nog een slok, kauwde ondertussen op de worst van Jan. Lekker dubbel, als ik het maar snap! Geen dubbele betekenis, laat staan een dubbele agenda. Ik vond het een Goed Huwelijk maar ja, wie ben ik! Biertjes van Allema zijn top!
Appte Broerlief uut Hattem. Nog tips voor een dagje Zwolle? Kreeg redelijk wat opties!
Vooral waar je lekker kon lunchen. De liefde van de Dorgelo's gaat vooral door onze magen....Heerlijk!
Maarre hij verhaalde ook dat je tegenwoordig boven op de grote kerk kon wandelen. 
Moos proefde eerst ontelbare soorten pindakaas. De man achter de toonbank had er schik van!
Het kereltje voor hem raakte namelijk enthousiaster en enthousiaster....Hij mocht een potje pindakaas meenemen, hij koos uiteindelijk voor de smaak knoflook met gebakken ui. Potje is deze morgen al halverwege leeg, er past toch wel een dekseltje op? Behoud voor de pindakaas. Net zoals dunne plakkies snijden het effect heeft dat de worst ook niet zo snel opraakt...Tegen beter weten in!
Maar goed. Moos en ik bezochten de Grote kerk midden in Zwolle. Wat een pracht en praal. 
We gingen voor de experience Panorama Hanze in het Academiehuis (de kerk dus). 
Panorama Hanze is een interactieve presentatie over de geschiedenis van Zwolle (Suelle) en het ontstaan van de Hanze (steden). Je beleeft het Zwolse verhaal vanuit een unieke invalshoek, we stonden letterlijk in een 360 graden projectie en we werden ondergedompeld in het verhaal van Zwolle. 
Prachtig. Koptelefoon op en genieten maar. Een vrouw stelde zich voor als Suelle (Zwolle) en nam ons mee op haar reis door de tijd. Geweldig! Het Hanze verleden, heden en toekomst werden aan elkaar verbonden. Prachtig! Sowieso elke inwoner van Zwolle moet dit zien! Maar ook als geschiedenis je interesseert. Er werden weer een paar zaadjes geplant. Vader en Zoon vinden geschiedenis allebei leuk, want vroeger is soms zoveel beter dan wat het nu is, wat ik oe brom! 
Moos en ik gingen aan boord van een kogge en wij voerden over woeste zeeën en maakten binnen enkele minuten een reis door verschillende eeuwen. Hoe Suelle Zwolle werd! Schitterend!
Absolute aanrader. Hierna mochten wij het hogerop proberen. We klommen via een kleine driehonderd treden de weg naar boven. Ineens stonden wij bijna veertig meter boven Zwolle. We zagen de Sassenpoort, de Peperbus, het ei van de Fundatie, Moos zag Hornbach....(haha). We schreeuwden Herman wakker in Hattem, we zagen de IJsselbrug tevens in de verte. Onbezorgd genieten van het uitzicht. Kijk Papa, DAVO....McDonalds...(haha). We stonden oog in oog met Michaël, de beschermengel van Zwolle. Wat kon ons gebeuren? Moos knoopte praatjes aan met de vrijwilligers....Net zoals ie dat deed met die mevrouw beneden in de kerk. Hij pakt ze allemaal in. Schitterend. Nu zijn papa nog! Waarvan Akte. 
Zwolle had ons veel te vertellen. Net alsof je zelf (even) onderdeel uitmaakte van de geschiedenis van Zwolle. Indrukwekkend! We voelden ons veilig want de beschermengel was bij ons.
Gewoon een leuk uitje. Mannen onder elkaar. Samen biertjes uitzoeken van Allema! Denkend aan Buurman & Buurman. Mooi dom ouwehoeren! Gezellig zitten op de oude Vismarkt. Gekke mensen spotten en meer van dat alles. Slenteren langs heden en verleden! Moos op de praatstoel, ik lopend en luisterend er naast. Genieten van kleine dingen! Zou Jonnie er nog zijn...? Niet van Flodder maar van de Librije. Zullen we daar eten, Papa? (haha) Heb jij de flappentapper bij je. Als we nu reserveren kunnen wij er volgend jaar misschien terecht! Lijkt mij wel leuk, Moos! Het werd uiteindelijk, op verzoek, de Mac bij het PEC Zwolle stadion! Misschien niet 3-sterren waardig maar wel gezellig! 
Smaken van vroeger proeven! Zoals ik ooit op stap was met mijn vader in diverse steden. Beograd, Sarajevo, Split, Wenen, Dubrovnik. Slenteren langs winkels en markten, de geschiedenis ervaren. 
Lopend in Zwolle kwam vroeger veel eerder terug dan ik werkelijk dacht. Mooi.
's Avonds de dag afgesloten in stijl. Mouna opgehaald! We waren weer compleet, toch miste er één!
Mosselen eten! Een echte smaak van eerder terughalen naar het heden! 
Samen de mosselen schoonmaken. Al voorzichtig grapjes maken. Mouna snapte het niet, Moos wel!
Mooi. Dom ouwehoeren! Het voordeel van Mosselen koken is ook dat er altijd witte wijn overblijft!
Driekwart fles heb je niet nodig. Mosselen hebben maar een slokje wijn nodig, ik de rest!
Stokbrood bakken, sausjes maken....verse frietjes. Net zoals vroeger thuis!
Grote pan op de tafel in het midden van de kamer en met z'n allen er om heen. Mosselen eten!
At het vaak in België en ooit in Cadzand (Zeeland) in strandtent 't Zand! 
Met toen nog de mooiste vrouw op deze aardkloot. Dan smaken mosselen echt op haar best! 
Ziltig! Alsof je de zee proeft, alsof je haar proeft! Nu maakten wij alleen maar geintjes waar een mossel nou eigenlijk op lijkt! Mouna snapte het nog steeds niet! Wij wel....
Wat was het gezellig en lekker! Met z'n drieën aan tafel. Appel/Peren Sap en een mooie Sauvignon Blanc on the side. Echt omfietswijn! Vakantie vieren in eigen huis. We dachten de zee en Zeeland er maar bij, we beleefden ons eigen 360-graden animatie. Moos verzorgde de muziek. We haalden het zand van zolder, slippers aan....Het leek net alsof wij op vakantie waren met z'n vieren. Happy Family, shirtje van Racoon aan (veels te groot), kruipend in het zand, mijmeren over hoe het ooit was. 
Geluk duurt nooit lang....want de woorden van de Braziliaanse schrijver Paulo Coelho kwam ongevraagd langs aan Playa Del Voermanstraat: 'Als je denkt dat avontuur en reizen gevaarlijk is, denk dan eens aan thuisblijven, dat is pas dodelijk!
Want de storm stak ineens op na het mosselen eten. Vanaf zee waaide het ineens windkracht tien!
Mouna viel genadeloos van de boot (schapenkleed) op de woeste golven (het harde laminaat).
Het huilen stond haar nader dan het lachen. Ik zette de fles wijn weer even in de ijskast. 
Wie weet, misschien mochten wij straks nog even naar de Eerste Hulp in het Verre Hardenberg!
Dat zou toch een avontuur zijn (haha, not!). Moos merkte ook dat het ernst was, hij dacht wat Frank kan (neefje Frank is dokter, red. ), kan ik ook en misschien wel beter. Hij dacht eerste hulp te bieden om aan de pols van Mouna te zitten. Auw, ai...dat was misschien niet zo'n goed idee. Huilen zonder pet!
Mouna was afgedraaid. Na de laatste schooldag en het aansluitende feestje maar ze had ook pijn aan haar onderarm. Toch maar even bellen naar het ziekenhuis. Echter, half Nederland is momenteel op vakantie in Hardenberg en omstreken. Stond in de wacht, was nummer 19 en na een half uur (hoera) gepromoveerd naar nummer 15, dat schoot mooi op. Niet dus. 49 weken weten ze amper waar Twente, het roze Vechtdal en Overijssel liggen maar wel allemaal achter de Iessel vakantie willen vieren! Hoe dan?
Google vertelde mij vervolgens dat het mee moest vallen met de arm van Mouna. De arm werd niet dik, geen blauwe plekken en ze kon haar vingers nog bewegen en een vuist maken. Schakelde ervaringsdeskundigen in, de dochter van Robert bijvoorbeeld had zelfs twee keer de pols gebroken na een val van een springkussen....Dokter Robert bracht soelaas en zuster Irene ook. Mama kwam tevens in beeld nadat ze haar voicemail had afgeluisterd!
Na 3 kwartier wachten (inmiddels nummer 11 in de wachtrij) besloot ik het nog even aan te kijken. IJsblokjes in de theedoek. Koelen was het devies. Ze kroop op schoot bij mij, dat helpt altijd. Knuffelen. 
Schonk mij zelf nog eens wat wijn in. Elk nadeel had zijn voordeel. Vanavond hoefde ik niet meer op reis, bestemming was bekend alleen het doel nog niet! Gelukkig verdween 's morgens alle zorgen als sneeuw voor de zon. Wat ik al dacht. Geen Eerste Hulp bij Ongelukken. We waren Finkers-Blij! Fles wel leeg.
Last-minute besloten wij er een leuke dag van te maken. Regen buiten maar binnen scheen de zon! Iets met een onzichtbare zon. 
We maakten ons eigen 360 graden geschiedenis. Nog altijd met zijn drieën. 
Maar liggend op het strand, op de full colour deken van Araco, droomde ik over verre bestemmingen dichtbij huis. Nu eerst maar het Sahara-zand boven op zolder dirigeren naar de stofzuigerzak. 
Werk aan de winkel derhalve terwijl ik nog twee weken vakantie heb. One Down, Two to Go!
Voor de kinderen begint het nu pas! Ik heb al een stuk verleden!
Ik geloof in het leven en de reis er naar toe. Verdwaald in een herinnering!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Maestro!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Een opkomende zon, een doodgewone dag begon.
Het deed me meestal niks, vogels zongen wat.
Lente kroop door het platteland, dingen waar ik geen oog voor had.
De mist trok omhoog. Het grijs werd groen.
En zo werd het nooit meer als toen.
Als iedereen is wist hoe simpel het soms is. 
Ineens kom je terug in het licht, verander je blik. 
En je wereld verandert mee.
Het kost je verder niks, een lach op je gezicht. 
De meeste mensen lachen terug, 't is achter de rug.
En je voelt je niet meer alleen. 
Als iedereen is wist wat simpel geluk is.'
Uut 'Simpel Geluk' van de 3J's.

Moi, ben ik weer!
Voor even dacht ik vannacht dat daar het langverwachte moment U was na bijna twee jaar martelen.
Op een stil en verlaten perron in Mariënberg begon om klokslag 01.19 uur ineens een lieve vrouwenstem spontaan tegen mij te praten. Hallo? Nope....Het was wederom meisje Fata Morgana.
Haar naam vergeet ik helaas niet zo snel.
Ze bleek helaas nog aan het werk te zijn en praatte via een omroepinstallatie ergens in Nederland tegen deze verdwaalde man. Was ik een keer op tijd vertrokken lukte het de Nederlandse Spoorwegen zelfs niet om de laatste trein op dit godverlaten uur op tijd te laten vertrekken. Hoe dan..?
Hoe moeilijk kan het zijn? Ach die 5 minuten deden het ook niet meer! De avond/nacht bleef leuk! Maar toch! Als je op tijd wilt zijn moet je eerder vertrekken, logisch dunkt mij. Maar logica was sowieso ver te zoeken. 
Was allang blij dat ik éénoog bleek te zijn in het land der blinden! Zo'n beetje heel de trein sliep.
De avond had blijkbaar een te zware wissel getrokken op menigeen, dat merkte ik meteen aan mijn water toen ik de volle Blauwnet betrad. Hallo...!
Je had er bij moeten zijn, de basis van elk geloof, maar echt - Het Maestro Concert smaakt zekers naar meer. 
En zo, zo kom je nog eens in Beerzerveld. Het legde mij in ieder geval geen windeieren. 
In Beerzerveld is Kenia gewoon naast de deur. In Beerzerveld maak je nog eens wat mee....Duik je zomaar de struiken in. Ontvang je een mooi zomerpakket!
Een doekje voor het bloeden, bij elkaar opgetelde dames en in het rond kwakende kikkers!
Geweldig, je had er bij kunnen zijn...Maar ja!
15 juli, sinds twee jaar heb ik die dag niets meer te doen. Mijn lief verjaarde eerder altijd weer een jaar op deze datum. 
Tja, nu nog steeds maar ze is mijn lief niet meer! Hoef ik geen blokjes kaas meer af te snijden, garnalen te pellen of witte wijnen te ontkurken. Wist op zulke dagen mijn plek, het aanrecht en de keuken!
Dus nu alle tijd voor andere bezigheden. Vorig jaar met buurman naar de Mommeriete gefietst en nu, dit jaar, met een andere buurman naar HCR Beerzerveld, beter bekend als Café Geert met Jeroentje achter de tap, gepeddeld. 
Voor enkele weken terug verhaalde Herman Hutten over het Maestro-concert van de Broederband bij onze stamkroeg Café Mans, ie weet wel: Binnenmars. Dat ligt weer in Mariënberg. 
De Broederband, onze trotse muziekvereniging uit de dorpen Beerze-Beerzerveld en Mariënberg. 
Mijn nichtjes bliezen en blazen daar al tientallen jaren hun deuntjes mee. Net zoals mijn tante ooit speelde bij toneelvereniging Vorie-Vana. Het schept een band. Ik vergeet nooit mijn roots en als het kan ben ik inpandig als ze ergens optreden of Lohues moet hier achter op het podium staan. 
Maestro is een tv-programma waar bekende Nederlanders de strijd met elkaar aangaan om zich binnen acht weken tijd tot een soort van dirigent te ontwikkelen. Frits Sissing is de presentator. Misschien wel eens gezien. 
Het lijkt zo simpel, beetje zwaaien met zo'n stokje (baton) maar dan valt nog vies tegen. Dat bleek gisteravond ook maar weer eens. Oefening baart kunst. 3 min of meer bekende dorpsgenoten hadden er wel schik van....De één wat meer dan de ander! Ok, het was ook wel warm binnen, maar toch!
Herman Hutten dus (Beerzerveld), Eduard Bouwhuis (Mariënberg) en Leonard Koningswijk (Beerze).
Laatstgenoemde was de grote onbekende voor mij. Wie bent u? Raadpleegde de Mainbargse Yvonne Coldeweijer van het roodzwarte Juice-kanaal en ontdekte dat Koningswijk de nieuwe baron en voormalig jonkheer Roëll was. 
Deze Leonard, geboren in Den Haag en getogen op een Gooische Matras, woont sinds enkele jaren op landgoed Beerze. Kijk, dan ben je sap cider-drinkende wijze goed bezig! Dan heb je het wel goed gedaan in je leven. Troubadour Herman Potgieter praatte de avond lekker gladjes aan elkaar. 
Hoe hij als musicerende jongere uut Kloosterhaar (Kloojo) altijd opkeek naar het grote Broederband. Dat het vroeger alleen zaak was om deze band te verslaan in de strijd om de Gemeentevlag van Hardenberg! Mooi toch!
Waar een klein dorp bijzonder groot in kan zijn. Eerder, maar nu nog steeds, was de Broederband een fijne club muzikanten die het spelen op verschillende instrumenten tot kunst hebben verheven. 
Ik vond het leuk en gezellig. Ze speelden niet van die klassieke stukken maar lekkere, goed in het oor liggende, popnummers van nu en uut de jaren zeventig en tachtig. Lekker man! Mien Sinterklaas achter de pauken en trommels. 
Achter de drums zat een achternichtje van mij. Succes kent ineens meerdere vaders hè. 
Ze speelde Smoke on the Water van Deep Purple alsof ze nog met de heren zelf had geknikkerd in het casino van Monte Carlo. De bandleden zagen namelijk daar ooit water branden na iets te veel van het goede te hebben geconsumeerd. Geen tel uit de pas. Respect voor de dochter van neef Gernand en Margreet. Want Yara is sinds haar geboorte al blind. Ze doet alles op gevoel en haar gehoor! Super! Wat zal mijn moeder trots zijn, Yara heeft een speciaal plekje in haar hart. Nu al zin om het haar te vertellen! Wat is ze groot geworden, het was lang geleden dat ik haar had gezien. Zo vaak kom ik niet meer aan de Zwarteweg, zo af en toe nog eens voor een bakkie bij Jan van de Bokse en Tante Hennie. Moos wil dan graag de koeien zien en vooral de koeien die Ome Jan naar zijn Oma Martha heeft vernoemd. 
Waar staat Martha 82, Ome Jan? Geweldig! Ik vind dat humor. 
Jammer was dat het concert niet buiten plaats kon vinden. Het weer heb je niet in de hand en konden alle stoelen weer linea-recta naar binnen toe in de grote kleine zaal van Café Geert! 
Zwaaien met zo'n stokkie (baton) is niet zo gemakkelijk, dat heb je niet zomaar in de vingers. 
Hutten werd 3e, Bouwhuis met getrimde baard belandde op plek 2 en Maestro werd Koningswijk!
Hij mocht de gouden Baton in ontvangst nemen! Het bleef gezellig! Het was niet Nix.
Wat zeg ik, dat had ik niet verwacht. Ik had verwacht thuis te zijn tegen de klok van pak 'm beet 11 uur maar mede dankzij de NS werd het dus half twee dat ik eindelijk mijn twijfelaar kon opzoeken. 
Het was veel en veels te gezellig! Wat een gekkigheid daar in Beerzerveld. Tuurlijk kom ik er wel eens, wel op 1 hand te tellen, maar overal hebben ze bier en een stoel om op te zitten. Ook in Beerzerveld.
Nog eentje werd steeds vaker, nog iene dan en je bleef maar plakken aan je café-stoel! 
Ik had maar 1 doel voor ogen, de laatste trein halen. Tuurlijk, ik kon altijd slapen bij Moe maar wilde de volgende dag fit zijn. Straks komen Moos en Mouna hier 3 weken vakantie vieren aan de Voermanstraat. Misschien kunnen wij wel naar Kenia of Beerzerveld? Ik heb er mij gisteravond namelijk kostelijk vermaakt! Krom van het lachen, de ene lachsalvo volgde de andere op! 
Hoe simpel geluk kan zijn! Dat nummer stond gisternacht nog aan op Spotify maar dekte wel volkomen de lading van gisteravond. Geen moeilijk gedoe! Gewoon het leven vieren met mensen die er toe doen!
Dat is hartstikke leuk. Denken dat je op tijd thuis zult zijn. Een soort van 'moetje', je drinkt er bijna elke week bier mee, even kieken dan, maar gewoon op de kop (spreekwoordelijk dan) thuis komen! 
En dan niet kunnen slapen hè. Schapen tellen maar ben Den Haag niet hè. Als daar 1 schaap over de dam volgt zo'n beetje het hele kabinet. Chris en Gerard zetten die net van buiten naar binnen!
Neuh, De Broederband blies een mooie avond in leven. Ik zeg Maestro 2024, gewoon doen!
Oswi..euh Jeroen is dan ook weer beschikbaar. Jan Hagedoorn voor Beerze en mien Moe kan ook vast wel zo'n stokkie vast houden. Doet zij mee voor Mariënberg. Je moet wel een beetje diversiteit op de mat leggen anno 2023. Vrouwen kunnen mannen dirigeren waarom dan niet een geheel orkest! Ik voel een uitdaging aankomen....Nou Moe.
Maar de echte Maestro dit weekend was wel Jelle Brinks. Keeper van beroep! 
Hij dirigeerde ruim zeventien seizoenen lang het elftal van voetbalvereniging Mariënberg!
Hij hangt zijn fijnbesnaarde baton aan de wilgen. Potverdikkemei! Jelle stopt, doet zijn keepershandschoenen niet meer aan. Althans niet voor ons vlaggeschip. Er is meer in het leven dan voetbal, juist...De Broederband bijvoorbeeld. Maar Jelle blies al die jaren flink wat genot in ons supportersleven. Alaaf.
Had zweven tot kunst verheven! Wat een klasbak, wat een Maestro. Voordat ie achttien werd had de leerling zijn meester allang verslagen! Hij stuurde het elftal aan zoals een dirigent zijn orkest!
Geen valse noot te bekennen, het was de toon die de roodzwarte muziek maakte! Fantastisch. 
Tijdens het concert, toen Koningswijk een nummer van James Brown (I feel good) dirigeerde, voelde ik mij ook geweldig. Er stroomden foto's binnen van Jelle in actie! Gerrit was bijzonder attent.
Brinks was een Maestro. Ieder seizoen verdiende hij de gouden baton! Lang droomde ik dat het eigenlijk mijn zoon had moeten zijn! Haha...toen de gulden nog van hout was! Maar vanaf zijn zesde kwam ie binnen springen met tweelingbroer Daan in mijn team. Toen had je ook al leuke moeders maar Bert was mij reeds lichtjaren voor. Zeg maar, het verhaal van mijn leven! Nooit op tijd, de trein was steevast vertrokken en nu hebben ze altied vertraging. Hoe dan...? 
Maar wat een ontzettende klasbak was het! Jelle Brinks. Hij verstond zijn vak wel! 
Ik draaide gisteren The Keeper van The Brandos maar Jelle hield wel de meeste ballen vast! 
Daar had ik nog wel eens problemen mee. Stompte vaak in het luchtledige....Ach, gelukkig hebben wij de foto's nog! Wat heb ik genoten van Brinksie...Geniet meestal wel van de elf jongens in het veld maar je hebt zo je voorkeuren. Altijd al een zwak voor keepers gehad. Ik was er zelf ooit één hè. 
Meteen vanaf de effies, ga jij maar lekker op het doel staan. Voetballen kun je niet echt hè, nou ja keepen ook niet! Ach, ik hield wel eens een bal tegen en ik heb het eerste gehaald. Mij maak je niets wijs! Er zijn meerdere wegen die naar ergens leiden...
Maar Jelle en eerder daarvoor een Appie of Jan Timmerman waren poortwachters die je uit het fijnste hout snijdt. Waar je kostbare instrumenten van maakt. Nooit tweede viool, altijd eerste! 
Tijdens Maestro van de Broederband moest ik aan onze absolute Maestro van de voetbal denken! 
Zo jammer dat je stopt, maar ik snap het wel! Thijs maakt zich vast niet Al-te-na....Die kan ook ballen tegenhouden, het elftal dirigeren en naar zijn hand zetten. de zestienmeter tot niet begaanbaar gebied verklaren. Jelle en veel van die kornuiten die samen met hem in de effies begonnen zijn allemaal van die getapte jongens van de gestampte pot geworden. Je spreekt ze niet elke week maar als je ze ziet is er altijd die vorm van (h)erkenning! Twee zielen, 1 gedachte! 
De onbekende Koningswijk werd de eerste Maestro van de Broederband maar Brinks was ruim zeventien seizoenen lang de absolute Maestro van onze club! Of niet dan!
Beerze, Mariënberg en/of Beerzerveld is zo gek nog niet! Moet eens vaker die kant op! 
Fijn weekend. Ga nog ff wat slaap inhalen voordat ik 3 weken compleet aan sta.....
Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah. Mijn twee kleine Maestro's die hun gekke papa alle kanten op kunnen dirigeren behalve als de trein weer eens vertraging heeft komen zo station Dorgelo binnenrijden. Als die mevrouw maar niet spontaan begint te praten. 
Joah, mag wel zo!

#NottingHardenberg!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'She, may be the face I can't forget, a trace of pleasure or regret.
May be my treasure or the price I have to pay.
She may be the song that summer sings, may be the chill that autumn brings.
May be a hundred different things within the measure of the day.
She may be the beauty or the beast, may be the famine or the feast.
May turn each day into a heaven or a hell.
She may be the mirror of my dreams, a smile reflected in a steam.
She may not be what she may seem inside her shell.'
Uut 'She' van Elvis Costello (Nummertje op de Soundtrack van Notting Hill)

Moi, ben ik weer! 
Val maar weer eens meteen met de deur in huis.
Heb 'm trouwens net wagenwijd open gezet om die 33 graden van gisteren enigszins een beetje naar buiten te bonjouren voordat de kinderen wakker zijn. Want vooral Mouna vindt het niet fijn als 's morgens de deur open staat.
Schiet ze gelijk en onder flink protest onder de warme schapendeken, koud Papa! 
Enfin, heb een paar heftige weken achter de rug, een zelf gecreëerde eigen schuld-dikke bult situatie. Volledig te danken aan mijn sullige onhandige- en incomplete dommigheid! Heb mijn hoofd er niet altijd bij. De communicatie met boven en enkele andere afdelingen beneden aan mijn grote lichaam loopt niet altijd geheel vlekkeloos. Mijn hart staat vaak uit, geeft niet altijd thuis en anders wel mijn lieve kleine jongen! Ben vrij hoor.
Ze werken dan wel bij één bedrijf. De firma twee meter punt zes komma vier, maar staan nooit even bij elkaar te kletsen bij het koffieapparaat, zeg maar! Allemaal van die éénlingen, eigengereidde BV'tjes on the side. Een totaal niet op elkaar ingespeeld team. Het huidige Ajax, zeg maar!
Maar dat terzijde. Enfin. Ruimt Steijn de rommel op?
Het gedoe, wat ik Tinderen en daten noem, heeft de laatste tijd op een laag pitje gestaan. 
Had er niet veel skik van. Neuh, zelf niet lekker in het velletje - zeg maar vel - en ik vond het allemaal wel dikke prima. Vond en vind het voornamelijk ontzettend gedoe en veel van hetzelfde. 
Zoek gewoon een leuk iemand, verder niet! Schijnbaar vind je makkelijker iemand met één oog in het land der blinden of die speld dan een fijn iemand waar het gewoon leuk mee is!
Speelt The Clash ook nog eens Should I Stay or Should I Go, ik snapte vooral de ironie van het nummer toen ik iets behoorlijks stoms aan het doen was! Althans dat realiseerde ik mij pas achteraf toen het kwaad al was geschied. Heb ik weer....Kop d'r bij, jongen!
Het was dit keer niet eens Bachhus die mij de das omdeed maar drie dingen die ik schijnbaar tegelijk wilde doen! 
Ben er echt niet voor in de wieg gelegd, leuk doen tegen vrouwen waar ik niet eens aardig tegen wil zijn. Zoals Eg ooit zei: Ik doe het niet voor mijzelf. Hij destijds voor de voetbal, ik eigenlijk voor Moos en Mouna. Ik gun hun vooral een nog leukere papa die blij wordt van het feit dat iemand hem ook de nodige (vrouwelijke) aandacht geeft. Snappen jullie het een beetje? Na twee jaar zit de klad er nog steeds aardig in, als je begrijpt wat ik misschien bedoel! Niet mijn keuze maar je hebt er wel mee te dealen. De pot verwijt allang niet meer de ketel. 
Maar goed, dwaal weer eens ernstig af. Ik zat na weken weer eens op die Tinder-app! 
Swipen naar links is geen belangstelling, Swipen naar rechts is dat je iemand leuk vind of begint te vinden. Je hebt meestal alleen nog maar het plaatje compleet.
Normaal gesproken Swipe ik zo'n beetje 11 van de tien keer naar links. Niet dat ik zo hoge standaard heb maar het trekt mij niet zo...Kan het niet uitleggen maar iets moet mij meteen pakken. Niet arrogant bedoeld hoor. Ik vind niet zo snel iemand leuk, echt leuk! Wat zegt een foto überhaupt? Hebben jullie misschien ook wel weer gelijk. Maar al 51 hè, ongelooflijke haast zal ik maar zeggen...hahaha Not!
In het begin maakte ik ook al de fout. Zat ik iedereen te liken, terwijl dat niet echt het geval was. 
Kwam ik tevens van een koude kermis thuis. Maar na enkele weken niet op Tinderen te zijn geweest was het bij mij helaas niet als fietsen. Met andere woorden, dat je iets niet verleert! 
Ik was dat hele digitale daten wel ff verleerd! Doordat ik een tijdje niet op Tinderen was geweest stonden er behoorlijk wat dames in de spreekwoordelijke wachtrij. De ene na de andere passeerde vrolijk de revue. Ik dacht ze allemaal naar links te swipen, naar de uitgang! 
Ai, niets was minder waard. Ik likete iedereen dus. Niet alleen de mindere goden, maar ook te mooi, te jong, te onbereikbaar, te eredivisiewaardig, te ver weg etc. Overal waar te voor staat is niet goed, behalve Tevreden en Ted de Braak. Maar snorremans was nergens te bekennnen, die swipe ik trouwens meteen naar links. Echter swipete ik nu alles naar rechts! Dat was niet handig. Niet echt! Neuh...
De enige die ik wel leuk vond, door de APK kwam, swipete ik dus naar links....Naar de eeuwige jachtvelden. Heb ik zo een potiëntele kandidaat de mist in laten gaan....? 
Maar de laatste weken heb ik veel schade moeten herstellen. Tuurlijk, het gros van de vrouwen reageerde gelukkig never-nooit-meer op mijn like, gelukkig maar! Dat was ook niet de bedoeling trouwens. 
Ik weet eigenlijk niet wie ik allemaal heb geliket en die ook nog mijn stukkies lezen. Sorry, Sorry....
Niet dat ik geen belangstelling had, nou ja, eigenlijk ook (weer) niet! Of toch ook wel weer, weet ik veel! Jemig, wat een gedoe zeg. 
Dat hele tinder- en date gedoe. Echt waar, geef mijn portie andermaal maar weer aan Fikkie. 
Maar, helaas, niet alle vrouwen lieten het er bij zitten. Sommigen antwoorden serieus op mijn likes!
Dan ben ik ook nog zo netjes om één en ander uit leggen. Nou, waar ik in godsnaam mee bezig was? 
Snapte ik dat Tinder wel? Hoe kon ik zo achteloos met haar gevoelens om gaan? Zo ver woonde ze toch niet van Hardenberg? Kreeg bergen kritiek en wat niet meer zij over mijn persoontje heen! Daar lusten de honden geen brood van. Vrouwen die boos zijn, zijn niet zo lief. Wat ik oe brom!
Kreeg zelfs een melding aan de broek! In teveel blauwe damesogen was ik een persona non grata! 
En ik weet niet eens meer hoeveel vrouwen ik onbedoeld heb geliket voordat mijn hersenloze brein wakker werd! Met andere woorden: Het werd een hele 'Clash' de laatste weken tussen de vrouwen op Tinder en mij. Een strijd die ik bij voorbaat al aan het verliezen was! Het kabinet viel, gelukkig krabbelde ik wel met veel pijn en moeite weer op. Overleefde ternauwernood de motie van wantrouwen! Gelukkig bijna zomerreces! 
Grappig om aan je zoon van tien uit te leggen wat het daadwerkelijk betekent als het kabinet valt.
Kunnen ze dan niet weer opstaan? Logica pur sang. Ze mogen van mij blijven liggen, Moos. 
Snap het Papa. Jij vind die Rutte al jaren niks hè. Ik hoor je wel eens klagen over hem! Haha, ze horen meer dan je denkt. Ze onthouden ook best veel! Wie is dan wel een goede Minister-president, Papa? Tja, zeg het maar. Zou jij dat willen doen, Papa? Pas niet in de bankjes, Moos. Te lange benen!
Should I Stay or Should I Go! Ik moest er ook wel weer om lachen....Nogmaals, ben niet in de wieg gelegd voor dat daten en zoeken naar iemand die mij net zo leuk gaat vinden als ik haar!
Die andere is mij, bij wijze van spreken, aan komen waaien, dat beviel mij stukken beter....
Ach, ik trek geen volle zalen maar laat ze op één of andere manier nou ook weer niet bepaald leeglopen. Tis maar net hoe je alles bekijkt. Maar Tinder en ik waren de laatste weken echt geen gelukkig huwelijk. Vaker met het bijltje gehakt! Spaanders genoeg derhalve.
De digitale snelweg is vooralsnog niet de mijne. Rij liever over zo'n echte en mooie zoab alsfaltweg. Onderweg naar iemand toe. Onderweg naar later. Dan wil ik alle kanten op. Links, rechts of gewoon rechtdoor. Maakt mij niet uut, soms kun je met mij alle kanten op. Behalve de goede. Tinder mislukkingen wat dat betreft zat! 
Notting Hardenberg, of beter gezegd, voorlopig nog Nothing in Hardenberg!
Bleef afgelopen donderdagavond hangen in de film Notting Hill. Een film uut alweer 1999. Pak de paling maar in. 
Volgens mij al flink wat keren gezien maar ik kan die mooie lach en dito oogopslag van Julia Roberts maar niet weerstaan. 
Bleef hangen op de bank. Ze speelt een actrice maar ook de girl next door met verve. Ik heb iets met schilderen en de jaren negentig, dus bleef ik kijken. Had toch niks te doen, net weer een vrouw beledigd op Tinder. Althans dat vond zij dan. Ik vond het wel meevallen. Ben het toch vaak snel met mijzelf eens.
Ja, sorry, verkeerde kant opgezwaaid euh geswiped....(wat een oen ben je toch, jij ook nog een fijne dag, uut dat ding. Gewoon ik Hugh zijn en jij Julia?). Niet alleen haar naam is mooi.....
Noem mij een stuk oud verdriet, een natte dweil of whatever. Ik ga gewoon goed op zulke films. 
Duik vervolgens met een goed gevoel het bed in. Het schone bed, fris dekbedje. Een ongelukje van Mouna die nacht er voor noopte mij tot enige actie. 
Ik heb iets met dat soort vrouwen. Had ik ook met Michelle Pfeiffer en Hale Berry! 
Die eerste oogopslag. Meteen verkocht! Zo onbereikbaar als de neten, maar toch! 
Zulke kom je niet tegen op Tinder. Neuh, die zijn allang onder de pannen bij type's als een Hugh Grant of de Brad Pitts van deze wereld.  
Lucky Birds! Ach, liet mij mooi gaan. De film Nothing Hill toverde één van die zeldzame glimlachen rondom mij mond. Die lach van haar, van Julia. De TV was net breed genoeg. Ze straalde van oor tot oor. Je kon mij donderdagavond wegdragen, ik was geworden tot één natte dweil...Teiltje?
Dat nummer van Elvis Costello, She! Oh, kippenvel. The Clash was even mijlenver weg! 
Tuurlijk ken ik 'm ook in de Franse uitvoering van die Charles Azenour of vour of hoe heet die chansonier ook alweer, geen zin om het op te zoeken. Vind Franse nummers goed te doen, zeker nu de Tour de France weer op Radio 1 te beluisteren is. Geen idee waar de Brels, Bruels en/of Clercs over zingen. Kan over sleutels of het vlakke land zijn maar als Elvis Costello het zingt snap ik het tenminste nog en kan ik het redelijk volgen. Rock the Casbah komt langs, ik verzin het niet! Maar dat terzijde.
Gewoon leuke film. Zo kom ik mijn 'eenzame' avonden wel door. 
Moet je altijd schrijven? Dat vroeg iemand mij van de week. Ik hoef niks, maar ik leg het mij wel min of meer op. Ook een soort van therapie hè! Maar ik wil het voornamelijk luchtig houden, lukt niet altijd merk ik wel aan sommige reacties van jullie. Nogmaals dank daarvoor! Dat tussen de zinnen doorlezen lukt mij ook niet altijd! Soms is het wat het is! Kan het niet mooier of leuker maken dan het is!
Mis gewoon een Julia Roberts in mijn leven. Ze hoeft niet zo knap te zijn maar wel getooid met zo'n mooie glimlach. Ik heb echt wel een paar mooie dames naar rechts geswiped maar voorlopig laten ze mij nog links liggen. Vind zelf deze laatste zin wel goed gelukt! Haha, laat maar...
Ben hartstikke blij als de kinderen er zijn! Je maakt wat mee, de helft schrijf ik niet eens op!
Gisteren lagen wij ook weer dubbel. En gisteravond dansten Moos en ik op muziek van The Counting Crows achter het huus! Ik een beetje aan mijn theewater en Moos aan de appel/perensap van 't werk. 
Hoe mooi kan soms het leven zijn! Moos een beetje verhalen over de achtergrond van nummers!
Hoe ze ooit zijn gemaakt en waarom? Frank Boeijen kwam daarom langs met ZwartWit! Had ie iets over gelezen. Mama's Gun met lookin' for Moses. Dat Moos eigenlijk van Mozes stamt. Mama's Jasje uit België. We vlogen zo'n beetje heel Europa over in vogelvlucht. Herbert kwam langs met Der Weg. Reinhard Mey met Gute Nacht Freunde maar we sliepen nog lange niet! Met Bruce waren wij ineens in Amerika en even later met Bowie en ahum...euh Spandau Ballet in het Verenigd Koninkrijk. Het werd later en vanzelf zondagmorgen. 
Net zoals ik woensdagavond nog niet wilde slapen met Mouna toen zij bij mij was en Moos op kamp was! Ze swipete niet naar links of rechts maar eiste wel volledig haar Papa-tijd op tot de laatste seconde. 
Ik heb het idee dat ik niks mis als die twee bij mij zijn! Maar voor mij zijn 's avonds de cirkels niet vaak rond. Knaagt er iets in dat achterhoofd van mij, maar wat precies, dat weet ik niet! 
Dan swipe ik ook nog eens de verkeerde kant op en haal mij van alles op de hals! 
Regeren is vooruitzien! Het kabinet is hier niet gevallen, staat nog mooi recht overeind in de kamer. Gek genoeg herinnert mij dat niet aan haar! She deed dat ook niet! Eerder wenste het nummer mij donderdagavond iets van vooruitgesneld succes. Denk ik....Een soort van voorbode.
Dat ik gewoon moet blijven proberen, steeds weer opnieuw. Niks mooiers as dat! Behind Blue Eyes (The Who), welke lijst heb ik vanmorgen aangeklikt? Nu komt London Calling. Hoe dan? 
Wellicht beetje teveel The Clash geluisterd. Zal Golden Brown ook nog wel voorbij snellen! 
Als je maar naar de juiste kant swiped......De juiste richting kiest! Misschien heb ik haar al wel gezien of ontmoet. Je weet het niet! Tijd zal het leren, wat voor jou de goede tijd is kan voor haar net te vroeg komen of te laat. Ik lul ook maar raak voor een knaak. Net meldde zich nog iemand op Tinder die mij terug heeft geliket, zal haar vriendelijk vertellen dat wat mij betreft de deur reeds dicht zit! 
Inderdaad Roxy Music/Bryan Ferry - More Than This!
Genoeg frisse wind om mijn hoofd, de rook is weer verdwenen. Dank u! 
En neem deze flauwekul van vandaag wel met een korreltje zout, alsjeblieft....haha!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo! 

#Dansen Op Het Plafond?!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Man, what in the world is happening down here in the hall? 
I wouldn't have a clue, let's go check this thing out. 
What is happening here? Something's going on that's not quite clear.
Somebody turn on the lights. We're gonna have a party, it's starting tonight.
Oh, what a feeling. When we're dancing on the ceiling.'
Uut 'Dancing on the Ceiling' van Lionel Richie. 

Moi, ben ik weer!
Vroeger, eerder dansten wij samen op de vulkaan!
Toen Huub nog van der Lubbe was, onze dames hem nog in het kruis keken en hij officieel in dienst was bij firma de Dijk! 
Ooit was de Besthemerberg (officieel Besthmenerberg) een vuurspuwende berg waar wij met z'n allen tesamen kwamen om te getuigen van ons grote geloof. Amen!
De warme opening in het groteske oppervlak van ons zelfbenoemde planeet. Op deze plek kwam gesmolten gesteente (magma) als lava, gas en tefra ongezouten naar buiten. Menig uitbarsting en eruptie vond hier plaats. We wisten niet beter! Elk jaar kwam Huub zijn zegeningen tellen en predikte hij voornamelijk liefde en geduld. Toen de gulden nog van hout was, twix raider heette en de sex gewoon nog vies was. In excelsis deo!
De Besthemerberg was de mantel der liefde waar Huub in het liefdevolle Bostheater elk jaar de aardkorst naar boven liet komen. Een actieve vulkaan die tot uitbarsting kwam, in volle glorie tot ongekende wasdom wist te beklijven. Je wist niet beter! Zo was het leven. Je werd geboren, je deed ondertussen een plas en One Fine Day ging je dood! Dood in haar armen, misschien wel in een T-shirt van haar! Wist jij veel. 
Je wist gewoon niet beter! Huub als de nieuwerwetse versie van Martin Luther King! Het bidden voor bruune bonen werd ieder seizoen in ere hersteld. Het leven was niet zo moeilijk. Je hield van haar en je werd samen oud en gelukkig! Ach ja, ik geloofde ooit dat iemand van water wijn kon maken....
De armen te eten gaf, met slechts vijf vissen en drie boden of net andersom, de hele wereld van zijn natje en droogje voorzag. Maar niks is zoals het lijkt! Een nieuwe tijd brak aan. 
Dansen op de vulkaan werd iets van eerder, later was allang begonnen. Een nieuwe tijd, nog steeds snap ik er weinig van! Ik danste veelvuldig hier op de vulkaan maar langzaam verdween ze uit het beeld!
De pot verweet de ketel, Jezus ging met de VUT en niemand die nog wist hoe hij ooit van water wijn maakte laat staan een speciaalbiertje kon produceren van pak 'm beet 9%. 
Lag vannacht in mijn tijdelijke twijfelaar hier aan de voet van de Besthemerberg. Liefde maakte allang niet meer een smal bed breed. Draaide mij maar niet om, de nacht ervoor was ik nog genadeloos uit bed gesmakt met een klap van zeven op de schaal van Richter! Wennen doe ik niet zo snel. 
Wilde wel wennen maar nooit aan jou! Dacht gek genoeg gisteren niet aan haar! Neuh, toen plaatsgenoot Edwin één van zijn laatste nummers inzette moest ik aan mijn lieve kleine meisje denken!
Evers wist, gek genoeg, Huub naar de eeuwige jachtvelden te schieten. Hij schoot niet met scherp maar gebruikte wel de juiste munitie. Soms heb je kogels nodig om iets uit je geheugen te bannen! 
De drank maakte een voorzichtig begin en Evers en consorten deden de rest! Lekker man!
Evers is net als een mooie Karmeliet of Tripel. Hij stelt nooit teleur. Je weet wat je aan hem hebt! 
Neuh, Moos was er dit jaar niet bij! Papa moest zelf de aardappels afgieten deze keer....
Het lukte, deels dan! Deed het met verve maar dat was iets uit de jaren negentig, misschien volgend jaar. Ze komen terug. Ze willen hier elk jaar dansen op de vulkaan! Ik snap ze wel!
Het lommerrijke Bostheater ademt een bepaalde sfeer uit die moeilijk in woorden is te vatten. 
's Morgens liep ik er al even rond. Sprak met enkele vrijwilligers die met het theater getrouwd lijken te zijn! Een hart van Steen. Zij wel! Ik loop er graag rond als het er stil is. De wind die dan het woord voert! Eeuwenoude bomen die een verhaal willen vertellen maar het simpelweg niet op papier lijken te krijgen of niet willen. Laat het aan je verbeelding over. 
Dansen op de vulkaan lijkt Dansen op het plafond te worden! Bijna hetzelfde maar toch anders!
Dik twee en half uur voerde Edwin zijn man- en vrouwschappen aan! Tessa met haar hele boomgaard en de rest! Niks met Bobbie of Ernst te maken...Neuh! 
De jaren tachtig lieten zij in bijna drie uur de revue passeren. Gaaf man! Grappig het feit dat Evers een shirt aan had van Guns 'n Roses maar daar geen enkele nummer van speelde. Vind ik humor. Net als Maxime Blondie op haar shirt had staan maar zelfs Debbie Harry bleef in de kast zitten! Toch een icoon uut deze tied. Wel roodzwarte laarzen, kijk dan heb je sowieso een flinke streep voor! 
De Edwin Evers Band speelde als één van haar laatste nummers Dancing on the Ceiling van Lionel Richie. Die kerel uit Amerika! Hoor dan liever Rowwen Hèze, maar die waren vorige week al komen buurten! Keek naar boven, het bleef droog maar ik traande wel!
Goh, wat genoot zij vrijdagavond. Wat een mooi meisje ben jij toch! Prachtig in al haar eenvoud!
Het levende bewijs dat er ooit iets van liefde tussen ons was! Zij is ook zo'n vulkaantje. 
Rustig totdat ze ineens explodeert. Uitbarst en al haar lava laat stromen over ons. Geweldig! 
Godallemachtig wat genoot ik van haar afgelopen vrijdagavond in een bomvolle Gramsberger sporthal. 
Er waren heel veel, voornamelijk meisjes, aan het turnen maar ik sloeg alleen acht op haar! Neem je mij toch niet kwalijk. Ze is het mooiste op deze aardkloot.
Ze had het dansje al weken geoefend en zij voerde het perfect uit! 
Zij danste op haar eigen vulkaan kats tegen het plafond aan! Die lag hoog maar zij bereikte het slechts in enkele treden. Moos zat naast mij, stil op het moment dat het uur U daar was! Voor even waren wij dat vrolijke gezinnetje van weleer. Straks ging ieder weer haar of zijn eigen weg, onderweg naar later!
Mouna stond vrijdagavond in het middelpunt van de belangstelling en tal andere meisjes en jongens. 
Hij kan het wel! Laat ze maar lullen, Moos snapt er soms meer van dan wij allemaal denken!
Sportief heb ik niet zoveel raakvlakken met gymnasatiek. Alleen eigenlijk met voetbal. Maar werd vrijdagavond verliefd op het turnen, gewoon hartstikke smoor op gymnastiekvereniging Gramsbergen. Wat een mooie saamhorigheid! 
Tis net voetbal, er stond niemand vrij en de bal was rond. Wat een geoliede machine! 
Kreeg kippenvel. Tuurlijk omdat Mouna de show stal maar iedereen steelde iets wat even niet van hun was. Respect voor GV Gramsbergen. Er stond een mooie show! Van de kleuters tot aan de jong volwassenen. Ik doe het ze niet na. Ze dansten met z'n allen op de Gramsberger vulkaan! Huub zou niet alleen trots zijn. Het dak (plafond) ging er bijna spreekwoordelijk af. Zat niet op hete kolen, het biertje op de Besthemerberg kon nog wel even wachten. Ik liet er één tappen bij de Binder! 
Daar moest ik dus gisteravond aan denken. De beelden kwamen weer langs in mijn hersenloze brein! 
Ik aaide Jan over zijn kale bol, kuste mien moat Robert, petje af voor Bert! 
Dit weekend miste ik mijzelf niet eens! Zo'n weekend met vrienden werkt helend en we zijn maar net over de helft. Morgen pas naar huis, vandaag nog varen over de Vecht. Ommen vanaf het water zien! 
Misschien nog wel even de keel nat maken. Deden wij gisteren ook al. We maakten van de nood een deugd. Hemelwater kwam namelijk uit de grijze wolken. De zon deed het ff niet, we hadden de storingsdienst al gebeld. Na de koffie met gebak wachten wij maar geduldig bij Charlie's Pub! Vervelend wark. Charlie, zoon van! Hij snapt hoe de wereld in elkaar steekt. Naast de toko waar Lub ooit fietsen verkocht en repareerde vond hij op de 1e verdieping zijn huis en dacht, ach nu wij er toch zijn, kunnen wij beneden ook wel een café beginnen. Hij werkte tien jaar bij Flater nadat wij daar de deur voor het laatst in het slot hadden gegooid! Charlie, een mooi eerbetoon aan zijn veel te vroeg overleden oom. 
Kwam terecht in de wondere wereld van Whisky's. We liepen niet op eieren. Vroeger haalde ik met Ome Mans eieren bij zijn Oma op de Beerzerhaar. Dertig stuks. Tante Dinie had er veel nodig voor haar befaamde Cake. 
Terwijl de dames de (kleding)winkels met een bezoek vereerden zaten wij een balletje te stoten of een pijlte te gooien. Ik genoot van de volle kast met tig Whisky's, een soort snoepwinkel, dansen op de vulkaan maar dan anders! Tot aan het plafond stonden tig Whisky's keurig op alfabetische volgorde. Pa en Ma Grimme vertelde mij met liefde over het elixer waar je, als je er teveel van drinkt, dubbel van gaat zien. Ik mocht even een drip proeven, amper 2 cc. Kom later nog wel eens terug voor een Dram!
Leuk zaakje dat Charlie's Pub in Ommen! Vroeger had je Charlie Brown maar doe mij deze groene versie maar. Er hing zelfs een shirt van Mainbarg. Kijk, dan ben je gewoon goed bezig! 
Nam een IPA, net als Ard, van Guinness. Verrassend lekker. Net als die Brugse zot en zo.....
Genoot van het simpele. Van het heffen van een glas op iemands gezondheid! Niets is vanzelfsprekend. 
Wees blij dat je er nog bent! Soms gaat iets stuk al voordat het amper in de knop zit! Doodzonde.
Het leven is niet meer zo simpel als je eerst dacht! Het is gek, denk op raarste momenten aan mijn kinderen. Toen Edwin het over plafonds en zo had zag ik Mouna weer staan op de evenwichtsbalk. 
Ze viel er niet af, daar kon haar papa niet meer zeggen. Ben al te vaak van die balk gedonderd!
Kan dan ook geen arabier of flikflak, dan kan ik Roelof Vasse bellen, kom maar langs. Je hebt weer een afspraak te pakken. Neuh....Die bel ik echt als laatste als je begrijpt wat ik bedoel.
Ze danste gewoon op de vulkaan tegen het plafond aan. 
Want als ze danst, val ik stil en ik vergeet heel de wereld om me heen!
Als Mouna danst met een lach op haar gezicht, ze zwaait en straalt erbij!
Haar zo te zien maakt mij zo ontzettend blij. Ze zwaait, we stralen allebei. 
Voor even, denk ik, dat alles is zoals het ooit was! Maar even later, zwaai ik nog een keer! 
Zwaai ik af, terug naar het huisje 334 op de Besthemerberg en ben ik weer terug in mijn eigen wereld!
Daarom blijven dansen op de vulkaan tegen het witte plafond aan! 
Veel anders kan ik niet, veel anders wil ik niet! Zelf voor een taxi bellen ben ik de beroerdste niet! Maar niet echt voor in de wieg gelegd. 
Neuh, een taxi voor mijn ogen! Mijn prinses ben jij! 
Liep gisternacht niet alleen spreekwoordelijk van de (Besthemer)berg af! 
Zo ff kijken of iedereen wel echt vertrokken is? 
Huub werd Edwin! De vulkaan het Plafond! 
Resumé?
Zeg het maar! Wat is dromen, is het hopen, streven, willen weten of vergeten te leven?
Of het een teken is of van geen enkele betekenis!
Ieder jaar dansten wij op de vulkaan. Nu Huub met pensioen is gaan wij 1 weekend in het jaar maar het plafond witten. Bert weet vast een zeker het juiste Ral-nummer! Ik denk 1972!
Kleurt het niet, dan brengt het vast de boodschap wel over.
Ga douchen....en naar het plafond kijken op de Besthemerberg.  
De vulkaan is voorlopig weer rustig! Ze is er toch niet! 
Pas dan weet een man wat ie mist! De hele wereld, soms dan!
Slainte! Ga op zoek naar mijn engelbewaarder....haha! 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....

#Mooier!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ik zie de avondzon hier langzaam ondergaan.
De vogels trekken samen naar het zuiden.
Misschien is het wel warmer waar ze gaan.
Ik blijf hier, ik zou niet met ze willen ruilen.
Ik had het eigenlijk al die tijd niet in de gaten. 
Ik wist het wel, maar door jou weet ik het zeker.
Het was meteen voor nu, voor straks en later.
Het is zacht, te hard, jij maakt het teder.
Want ik weet wel waar, bijna daar. De deur gaat open, daar sta jij.
Je maakt het mooi, je maakt het mooier.
Het is goed, want jij maakt de dag.
Ik zag de sterren, door jou de hemel.
Je bent het licht aan het einde van de dag. Aan het einde van de dag.'
Uut 'Mooier' van Guus Meeuwis & De Getuigen.

Moi, ben ik weer! 
Had ze gisteravond beide niet op slot. Zowel de voor- als achterdeur, de deur van de schutting stond sowieso open. Vanmorgen was ie nog steeds open. Ach, goed volk hier! De fiets staat er gewoon.
Het is hier Voermanstraat en geen Jachthuisweg hè!
(Geintje mensen....voordat het deugvolk weer genadeloos oppiert). Of zo'n deugstukkie in de Stentor een ander licht op een kwalijke zaak werpt! Onbekend maakt onbemind, Tja! Zo lust ik er nog wel een paar, maar goed.
Zat mooi achter het huus live mee te genieten van een optreden ergens driehonderd kilometer hier ver  vandaan. Zag de avondzon langzaam ondergaan. Vogels die vertrokken naar het zuiden met de luchtballonnen mee. Ik bleef mooi zitten, wilde niet met ze ruilen. Had mij net een nieuw glas ingeschonken. Eentje uit het vaderdagpakket van Moos, de laatste. Wie wat bewaart heeft nog iets voor later. Later was nu, later was gisteravond. Had (weer) genoeg vertrouwen getankt. Mooie gesprekken gehad. Vrienden die er toe doen, broers die het leven en mij snappen. Toch blijf ik misschien verder zoeken. Misschien moet ik het maar doen. Ik worstel, kom zekers boven maar misschien zo wel een stukje sneller. Als de klik er maar is. Moet wel perspectief bieden. Ik had veel om over na te denken gisteravond- en een flink deel van de nacht! 
Maar mooie dingen om over na te denken. Zag de wereld weer een stuk zonniger in al was de zon allang naar elders vertrokken en had ie de maan op zijn plek geposteerd, nog niet eens halfvol. 
Het maakte niet uit, kaarsjes brandden wel. Licht genoeg in de duisternis. Stukjes paprika met tonijn en parmham met vijgjes. Borrelnootje on the side. Stilte voor de storm! 
De uiterwaarden aan de Vecht waren hier even voor een paar dagen het episch centrum van opstijgende ballonen geweest. Donderdag bleven ze aan de grond staan, iets met regen en vlagende wind! Weet ik veel! 
Ben niet zo goed met ballonnen, niet voor niets twee kinderen. Waarvan Akte!
Donderdag was ie tevens inpandig. Maar vrijdag maakte hij, met dank aan, een uitzondering. 
Niet mijn weekend en toch verscheen Moos ten tonele. Hartstikke mooi man! Een echte mannenavond, hij was op z'n manier die vrouwen ook even zat. Geweldig! Ik juist weer niet, maar dat is een ander verhaal!
Mooi kereltje. Met hem en zijn zusje er bij wordt het mooier! Ze zijn het licht aan het einde van mijn dag!
Zie vaak de sterren maar door hen de hemel! Misschien wel de zevende of de tiende, weet ik veel!
Wie doet dan het licht uit? Ikke niet! Laat het wel branden. Brand mijn vingers niet. 
Samen, Moos en ik, gingen wij naar het ballonnenfestival. Rugzak mee, zonder veel ballast deze keer! 
Het zou een bijzondere avond worden. Begon al meteen goed. Ene Bruce Springsteen nodigde ons uit om een biertje te komen drinken op zijn terras aan het water! Paskal zat er ook, moest hij niet op de Brouwersdam zijn? Mevrouw Bakker zat mooi te wezen, mooi mens, Bert ook maar die haalde het niet bij haar. Tja, je hebt zo je voorkeuren. Sorry (Grendel)man. Beste kerel net als Jurriën. Kamphuus was ook weer thuus, net op tijd vertrokken uut de Pruis. Mooi man. Hij vind altied de weg terug! Geen navigatie nodig!
Kent Europa wel op z'n duimpje en anders de weg wel naar Rome. Als je daar naar toestuurt komt je altijd thuus. Want alle wegen leiden toch naar Rome? Dus ook de weg voor je huis....duzz. Als je die volgt kom je altijd op de koffie. 
Ik had nog niet eens gedronken. Ok, twee pretkegels op 't werk tijdens de wekelijkse Vrimibo!
Serieuze gesprekken dit keer. Het is niet altijd feest! Thuis was dat wel het geval omdat Moos er was. 
Gehoopt en ook gekregen. Tien jaar terug al en nu weer. Lul weer aardig krom. Recht in ieder geval niet. Sorry. Kom eens to the point!
Nou ja, gelukkig praat ik niet zoveel als Jan Odink. Kerel, kerel wat kun jij praten. Heet je toevallig Brugman? Tuurlijk, Jan is niet uitgenodigd door de organisatie van al die ballonnen om een half uur zijn mond te houden maar wat een spraakwaterval aan de Vecht vrijdagavond en gisteravond van hetzelfde laken weer een pak. Respect! Mooie kerel, maar dat terzijde! 
Nog niet eens een halve seconde stilte. Hij ratelt maar door als een geoliede mitrailleur. Toen de duitse Nena aftrapte met haar 99 luftballons voelde je het al aan je water. Het blijft nu niet meer rustig en dat voor bijna twee uur lang. Jemig, praten als Brugman! En maar informatie spuien tegen die honderden en honderden bezoekers. Tja, Hardenberg had het druk, had veel volk inpandig! 
Moos had tevens geen rust in zijn lichaam dus verplaatsen wij regelmatig van onze stek! Hij wilde daar zitten, hier staan en verder weer een stuk richting de tent lopen. Gezellig bleef het sowieso....
Ik geniet dan volop. Van hem, van Moos, van zijn praterij en de dingen die wij doen. Hey, ben jij niet van de voetbal. Klopt, dat is Wim. Ook een roodzwart hart dus. Pap, ze hebben hier ook borrelplanken. 
Welke zullen we doen? Nee Moos! Drink je DAVO Papa? Haalde je vaak zelf hè bij die vrouwen met iets te weinig kleding aan in Deventer hè. Geweldig! Hij ziet alles, onthoudt veel en legt verbandjes en knoopjes in zijn heldere brein wat volgens mij nooit uitstaat. Je zou er moe van worden! Als ie eindelijk slaapt komt niet alleen zijn lichaam tot rust! Moos, jij maakt het mooi! Jullie maken het mooier! 
De ene week is de andere niet! Soms moet er iets uit mijn brein. Ben ik reeds wakker voordat ik het zelf door heb. Beginnen de vingers al te tikken terwijl ik de laptop nog moet openklappen!
Vergeet meestal de helft maar de andere helft dekt meestal wel de lading, als die maar niet gaat schuiven!
Zolang ik nog bier mag drinken bij Bruce, de look-a-like van de Blof-zangert komt het allemaal wel goed. Gisteravond luisterde ik naar het concert van de Zeeuwse heren. Heel andere setlist dan normaal gesproken. Minder hits, meer boodschappen! Zo luisterde ik donderdagavond ook een deel van het concert van Meeuwis, Guus Meeuwis! Ik weet het, heb soms een bijzondere muzieksmaak. Hij raakte mij met Mooier! Dat zongen de Getuigen op zijn tweede huwelijk, de eerste met Manon trouwens. Wat dat betreft is er nog voldoende hoop voor mij. Je kunt ook twee keer trouwen....Moet nog bijkomen van de eerste! Haha....Tis waar!
Vaak is Lohues mijn metgezel, donderdagavond Meeuwis. Er jankte zelf een Meeuw buiten....Ik rekende het goed! Dat komt door jou, nooit geweten dat het een cover was. Was aan het appen geslagen met een mooierd uut het Drentse land. Zij vertelde dat 'Dat komt door jou' niet van Guus zelf is!
Net als Marco haalt Guus niet zijn pasta maar wel veel van zijn muziek uit Italië. A Te van ene Jovanotti. Nooit van gehoord, spits van Juve? 
Kon de zoon van Paolo Conte zijn. Zelfde timbre in zijn stem. Maar jemig, wat mooi...Snapte Eva wel! 
Hier kreeg je kriebels overal van en niet alleen in je buik! Weet veel van Guus, maar dat dus nog niet!
Maar beter goed gejat dan zelf slecht bedacht! Weet dat ie ook wat werk van Herbert Grönemeyer heeft gecoverd. Ach, nooit te oud (51 inmiddels) om te leren! Wat toch zo'n bijzondere week/weekend!
Bouwhuis die langs kwam, grote breur die er spontaan één kwam drinken! Gezellig zitten onder de reusachtige parasols bij de Troubadour met koude luchten. Buurman beloofd om nog eens te komen eten, Moos wil de kookkunsten van Kevin zelf proefondervinderljk ondergaan! Jochie houdt zo van eten, mooi man....! Ik ga wel mee. Schik mij in die rol!
Zag het glas weer halfvol in plaats van halfleeg. Toeval bestaat niet. Zaterdagavond landde veel van de 35 luchtballonnen in de buurt van mijn geboorteplaats. Zelfs eentje op het Westerpark, de thuishaven van mien cluppie. De speciale shape-ballon 'Draakje' landde op het net ingezaaide hoofdveld van voetbalvereniging Mariënberg. Je verzint het niet. Nog even een flinke trap na. Het illustreerde misschien wel mooi het feit dat wij een draak van een seizoen beleefden met z'n allen. Ik zag de humor er wel van in. Net zoals mijn hoogstpersoonlijke slager mijn 'lunchpakketje' eigenhandig kwam langsbrengen op het terras bij Mans. Topper!
Zag oe zitten! Mooi toch! Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Als je begrijpt wat ik bedoel!
Kijk uit naar het weekend op de Besthmenerberg met het cluppie van de Dijk. Geen Huub, maar Edwin neemt de honneurs waar! Ditmaal zonder Moos maar misschien wel met Jan! Net een nieuwe heup dus dat moet lukken! Evers zegt niet na een uurtje, dit is het laatste nummer alweer. Neuh, die gaat vrijdag- en zaterdag wel effetjes wat langer door. Deed Davina gisteravond niet, in één van de mooiste openluchttheaters van ons land, wat toevallig in Ommen staat. Las het ergens op Facebook, was behoorlijk aan het scrollen geslagen. Het duurde niet te lang bij Davina Michelle....Wel grappig! 
Ze was hyper maar vooral niet te lang! Haha. Neuh, dat overkomt ons, als wij ons komende zaterdag laten onderdompelen in de jaren tachtig vibes, echt niet! Mooi hennig an doen. Muziek uit de jaren tachtig kan mij sowieso niet lang genoeg duren. Zal ie Black Velvet spelen? FF geen gezeur aan de kop. Wie weet loopt ze daar wel rond! Wie weet gaat de deur open en daar sta jij. Mocht Jan onverhoopt toch niet kunnen, heb een kaartje over. Wie weet maak jij het allemaal mooier! Extra dekbed meenemen?
Nam gisteren al een mooi voorschot! Genoot van een concert op afstand. Ik schonk mijzelf nog eens in. Hardenberg werd langzaam stiller en maakte bijzonder weinig amok meer. Leek wel of ik de enige nog was die wakker bleef. En nu, als eerste weer wakker. Mijn hart en hoofd, geloven in het leven! 
Deed ik altijd wel hoor maar soms heb je even een schop onder je kont nodig! 
Morgen mag Mouna op voor B!
Beter....Zij is samen met haar grote broer het licht aan het einde van mijn dag!
Dat vuur dooft niet! Gelukkig had ik de Zweedse fakkel gisternacht wel uitgeblazen......
Dit verhaaltje nu ook. Mooi!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo. 

#Oerol'12!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'The image in your eyes reflecting the pain that has taken you.
I hear it in your voice so ridden with shame, from what's hailing you.
I won't give up so don't give in.
You've fallen down but you can rise again.
So don't give up.
When the demon that's inside you is ready to begin.
And it feels like it's a battle that you will never win.
When you're aching for the fire and begging for your sin.
When there's nothing left inside, there's still a reason to fight.'
Uut 'A Reaon to Fight' van Disturbed.

Moi, ben ik weer!
Voor mijn doen zit ik redelijk laat achter de tikgeit deze morgen. 
Buiten is Hardenberg reeds een tijdje wakker. Ik hoor mensen al lopen langs de Vecht!
Hier binnen lag een lief meisje nog zo heerlijk te ronken naast mij, draaide zich steeds dichter tegen mij aan. Ze trapte denkbeeldig op mijn rem, blijf nog maar even liggen Papa. Ok!
Ik rekende het goed! Wat ben je toch uitzonderlijk mooi. Echt wel één van mijn zeven wereldwonderen.
Zij was echt onze 'wens', de letterlijke betekenis van haar naam. 
Nadat het een paar keer mis was gegaan haalde Mouna gelukkig wel de eindstreep!
Dat was het wachten meer dan waard en verzachtte enigszins de andere pijntjes, want wat als? 
In dat jaar, 2017, werden er maar 4 Mouna's geboren. Zij dus en drie andere meisjes.
Het is een naam die, in Nederland, niet zo vaak voorkomt. Lekker belangrijk! Geen Truus derhalve. 
De naam Moos is in de loop van de jaren redelijk in populariteit gestegen. Toen hij ter wereld kwam, 2013, waren er maar rond de 75 jochies (en meisjes) die in dat jaar deze naam toebedeeld kregen. 
Vorig jaar, 2022, zijn er een kleine 300(!) Moos'en geboren. Wat een portretten zullen dat zijn! 
Mooi toch! Het is een echte Moos aan het worden! Mensen noemen zelfs hun hond Moos?!? maar dat geheel ter zijde. Waarom niet Cees of Frieda? Geintje natuurlijk. 
Zat van de week wat verder te googlen op de naam Mouna, het schijnt ook 'Zij die Knipjes Eet' te betekenen. Jemig, het lijkt echt wel of zij de knipjes in dat donkere haar van haar door het eten strooit. 
Elke keer zijn de knipjes namelijk op. Nog niet eens zo lang geleden hebben wij bij de Kruidvat of Action wel 3 van die strips gekocht. Toch een kleine 20 knipjes en wat denk je gisteren....?
Geen knipje meer in huis te vinden. Bij Mama liggen er ook maar weinig! Hoe dan...?
Het kost geen drol die knipjes, dat is het probleem niet. Waren knipjes maar de belastingdienst, werd je er een stuk vrolijker van. Dus met z'n tweeën op naar de Action. Te kust en te keur daar, kan ze weer niet kiezen, handjes in de zij. Moeten die mee, maar ook die roze en die kekke knipjes met unicorns. Doe maar. Een hele verzameling ligt nu weer in de badkamer. Benieuwd hoe lang het duurt voordat wij hier geen knipje meer kunnen vinden. Tis wat hè, wat een problemen of niet dan? 
Kleine meisjes, kleine probleempjes. Als het daar maar bij blijft! Denk het niet, zie regelmatig mijn voorland bij vrienden. Geweldig! Er staat mij nog wat te wachten als jongens zich opstellen in rijen van twee bij de Voermanstraat nr. 22. 
Het is nog mooi stil in huis, ze slapen hun roes uit. Gisteren drukke dag gehad! 
Veel gedaan! Lekker gewandeld. Geen blote voetenpad, water was verdampt. Koffie gedronken bij Oma, die even vrolijk wakker werd geschud door haar kleine kroost. Hallooooooooooo....
Later naar mooi Vilsteren getoerd! Wat weet jochie toch veel van muziek! Geweldig!
De boerenmarkt, iedere 3e zaterdag van de maand, bezocht! Bij elke kraam stonden ze even stil.
Overal was wel iets te snaaien. Kaas van Heileuver, worst van Pen, paling uut Boekelo, Zwolse Aioli, IJsselbrood uut de oven, Honing, Jam, twee oliebollen zonder krenten bij 30 graden van twee hele lieve dames in klederdracht. Onder de grote boom drie heren op gitaren die zachtjes muziek uit de jaren zeventig speelden. De burgemeesters van Ommen en Rekken (DLD) liepen eendrachtig rond in mooi Vilsteren. Alles klopte, bijna alles! Ik parkeerde mijn voeten onder de kraam van de Ambachtelijke Vechtdal Brouwerij uut het naburige Dalfsen. Voorkennis hè. Die hebben mooie biertjes, al regelmatig ontkurkt. Terwijl Moos van de gelegenheid gebruik maakte om vast een broodje paling te bestellen bij de kraam er naast. Papa had toch niets in de gaten, zijn oor lag al te luisteren bij de heerlijke speciaalbiertjes van de Vechtdal Brouwerij. Hield mij in, ik kocht Vechtan Weizen, Kiek Uut, Slok Op, Jan van Dalfsen en Midwinter Hoornbier! Mooi schilderijtje zo, streken van de meester. 
Fijne opbouw van laag naar hoog, qua alcoholpercentage's. Ze gingen er gisteren in als Gods woord in een vrome ouderling. Goed toeven hier achter het huus! Muziek op. 
Ommen werd onze volgende halte. Ze bestaan 775 jaar. Er liepen soldaten, ridders en jonkvrouwen door het Vechtstadje maar die hadden nog geen Tinder paraat. Liet Moos en Mouna mijn stamkroeg van weleer zien. Moos wilde graag bij Flater een broodje halen. Jan, de politieagent, zat ook op het terras bij de toko van Henk en Herman. Heeft hij jou wel eens aangehouden, Papa? Hij niet. Jij kwam hier altijd hè, klopt. Dat vertelde Oma al. Vast in alle kleuren en geuren. 
Vrijdag, zaterdag en zondags! Je kent toch elke klinker....niet meer jongen! Wandelen werd drentelen.
Gesprekjes werden steeds leuker! IJsje halen bij Ekkelenkamp, de brug weer over. Hier smaakt het softijsje toch het lekkerste hè, Papa. Ome Lenard keek boven tevreden toe! Hij beaamde het knikkebollend. 
Tegen de avond zagen wij hoe drieduizend wandelaars op de markt in Hardenberg binnen werden gedefileerd. Wat een volk ineens. We zaten lekker rustig, nou ja....soort van, op het terras van brasserie de Markt. Op advies een Hangende Harry (IPA) van brouwerij Ondersteboven genuttigd! 
Grappig, smaakte prima! Thuis ging het prima toeven geheel in onze eigen stijl verder!
Moos maakte een kleine happie snappie. Kinderen deden hun ding en ik de mijne. 
Had ik beter niet kunnen doen. Schrok van een bericht op het AD en van het feit dat ik er zo van schrok! Was het een vorm van herkenning? Iets wat ik onbewust ook een beetje probeerde weg te stoppen...Iets wat ik ooit wel als laatste zou doen, vrij vertaald naar ene meneer Finkers, Herman Finkers.
In een kleiner comité wel eens terloops melding van gemaakt maar nooit het zout er op gegooid was misschien wel had gemoeten! Nu beetje flauw van.
Werd hard geraakt door de emotionele toespraak die zanger David Draiman van de metalband Disturbed deed op Graspop in België. Over depressies, over het leven niet meer zien zitten, over demonen die zijn leven zo beheersten in combinatie met allerlei verslavingen. Die al veel artiesten het leven hebben gekost! Noem ze maar op. Roem heelt blijkbaar niet alle wonden. 
Schrok van mijzelf. Van het feit hoe deze zanger een groot probleem aankaartte. Dat het een ziekte is, niet anders dan kanker. Ze groeien binnenin je. Niet omdat je zwak bent omdat het komt zoals het komt! Vond het heftig om te lezen. Meestal ben ik niet zo, zie het glas altijd halfvol in plaats van halfleeg. 
Heb totaal geen verslavingen, drink wel maar altijd met mate(n). Ga alleen mijn boekje te buiten als er anderen bij zijn. Drink nooit alleen, althans nooit (te) veel. Drugs doe ik al helemaal niet. Mijn laatste jointje is al lichtjaren geleden. Was ik altijd veel te nuchter voor! Denk ik, weet ik veel?
Struikelende stuntelaars zijn we, verhaalde Gert-Jan Segers (Christen-Unie) in zijn reactie naar aanleiding van de woorden van de Disturbed-zanger. Niemand redt het zonder hulp van anderen, dat klopt helemaal! Weet ik alles van. 
Had 't van de week weer eens. Oerol'23 kwam langs op TV. Mijn gedachten gingen terug naar Oerol 2012. Toen wij, nog onbevangen, rondfietsten op het mooie eiland. Terschelling lag aan onze voeten. 
We waren verliefd, Moos werd onder de Brandaris in elkaar geknutseld. Wat genoot ik. Achter dat mooie kontje aan te fietsen door de duinen en langs zandpaden. De wereld in de zunne. Kneep mij elke dag wel honderd keer in de armen. Dit was te mooi om waar te zijn. Dat was het achteraf ook, wist ik toen veel, met de kennis van nu. Niet op elk dekseltje past een potje, of andersom!
Waar zij nog dacht dat ik haar destijds wilde verlaten. Zat weer eens in mijn eigen wereld, losse eindjes aan elkaar te knopen. Ze kende mij nog niet zo goed. Echt niet! Waarom ook? Beter dan dit werd het niet! Niet wetende dat ruim 10 jaar later zij het omgekeerde wel deed. En mocht ik niet mee. Potverdikkemei! Nu lopen zij samen door de Appie in plaats van wij tweeën. 
Alles wat zo vast leek hing nu als los zand aan elkaar. Wat hebben wij het mooi gehad. Vertelde aan iemand over die mooie tijd. Hoe wij 's morgens ontbeten op het groene strand, hoe zij nonchelant tegen die paal aanleunde. Ze was van mij, alleen van mij. Ik merkte dat ik er bijzonder vrolijk van werd.
Wat een mooie tijd! En nu, al bijna twee jaar is het slechts een vage herinnering. Iets van eerder. 
Alleen de foto's zijn het bewijs dat het ooit bestond! 
Maar ik heb in het begin wel eens gedacht om de auto naar rechts te sturen, het C1'tje van toen om zo'n dikke Duitse Eik te klemmen....Wat had het leven nog voor zin? Maar de twee die nu een vaderdagontbijtje aan het maken zijn maken hielden mij elke keer weer tegen. En anders jij wel of goede vrienden, of de ene keer die lieve moeder van mij en dan weer een broer of zo'n grote kerel van de voetbal. Onbewust, jullie wisten het niet! Maar vooral Moos en Mouna. Vind het soms heel moeilijk om zelf de slingers op te hangen. Ik schrijf het soms anders op, ik mis mij vaak. Als ik te lang alleen ben gaan er soms stemmetjes in mijn hoofd spoken misschien dat ik daarom zo schrok van mijn reactie op het artikel gisteren in het AD. Misschien maar goed ook! Alle alarmbellen gingen even af....
Ik praat er tenminste over. Schrik niet hoor! Het gaat goed hoor maar ik merk soms aan mijzelf dat het glas sneller leeg raakt. Om dan weer de gang naar de koelkast te maken lost het probleem ook niet op!
Zoek ik mensen op, ga ik luisteren naar muziek, wandelen langs de Vecht! Beter ook, krijg weer een dikke kop, moet ik vanaf! Maar hou er zo van. 
Maar dat dus. Oerol'12 kwam buurten in mijn hoofd toen onze wereld aan de voeten van een ander lag! De wind voerde het woord. Werd er rustig van. Overal was zij en nergens! 
Snap er nog steeds geen bal van! Ik wil het zo graag anders zien voor mijn kinderen die inmiddels staan te trappelen om de kadootjes te geven voor Vaderdag. Ik kan van alles wel analyseren tot ik een ons weeg...Honderd kilo vind ik al prima vandaag! 
Nogmaals, laat de slapende honden maar lekker verder dromen over botten en stukken vlees! 
Geen man overboord. Ik heb het weer een soort van mij afgeschreven. Ik luisterde gisteren veel naar Pinkpop! War on Drugs....Had er hele andere meneren bij verwacht! Nam het laatste biertje van de Ambachtelijke Vechtdal Brouwerij. Moos was nog op! Samen luisterden wij naar muziek!
Naar verbinding! Oerol'12 archiveerde ik weer in één van de inmiddels grijze kamers in mijn roodzwarte hart! Zat al een laagje stof op! Dat ik bij jou weg wilde....de grap van de eeuw!
Once you go Black, you never go Back. Nou, dat fabeltje kan ook weer in de jiskefet!
Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel! 
Ik wil Oerol, ik wil overal weer het leven zien. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....!