#Tussen Hoop & Vrees!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Natuurlijk wordt alom gestreden en zwijgt voor velen de muziek.
De tederheid is overleden en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen voor wie er maar het meeste biedt.
En worden bloemen stuk gelopen maar een vriend zien huilen...kan ik niet. 
Worden er steden stukgesmeten door kinderen van vijftig jaar.
Dan wordt het leed weer gauw vergeten voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
In eigen kilheid zo gevangen dat men voor liefde zich verschuilt.
Zo aan het eind van elk verlangen maar dan een vriend te zien....die huilt!'
Uut 'Een Vriend zien Huilen' van o.a. Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer. 
Was gisteren even terug in Antwerpen, in oktober 2003 om precies te zijn. 
Frank Boeijen trad op in het Sportpaleis met een keur aan artiesten.
Hij zong die avond ook 'Een Vriend Zien Huilen', het origineel is in het Frans van Jacques Brel.
Die schreef het nummer 'Voir Un Ami Pleurer' in 1977. De in Enschede geboren dichter Willem Wilmink vertaalde begin jaren tachtig het nummer naar het Nederlands o.a. voor Herman van Veen.
Boeijen zong het destijds met de meer dan prachtige Belgische zangeres Michelle van Hautem in Antwerpen. Reed eerder vaak langs het sportpaleis, moest dan altijd aan dat moment denken.
Kippevel. Zij de eerste regels in het Frans, Boeijen in het Nederlands. Ik verstond 'm woord voor woord in een ramvol Sportpaleis wat ademloos luisterde naar die twee. 
De laatste tijd denk ik sowieso vaker aan dit nummer en aan meerdere nummers die een vorm van troost bieden in deze hardvochtige tijd! 
Kan slecht tegen huilende mensen, vooral vrienden zien huilen vind ik moeilijk, nog steeds!
Wil zo graag een stuk van hun verdriet overnemen, dat het leed hierdoor wat dragelijker word. Wat zachter word. 
Maar ik kan dat niet. Kan al niet zoveel maar op de juiste manier troost bieden en/of de juiste woorden zeggen vind ik knap lastig! Je wilt er zijn maar je voelt je zo machteloos. Zo verloren....
Dat gedoe tussen hoop en vrees! De hoop en vrees in je nabije omgeving en de hoop en vrees voor de wereld om je heen! Zag gisteren ook een rouwkaart van een leuke kerel! Kende hem een beetje van hoi en moi, kwam er wel eens de auto wassen van Moe en ooit leende hij ons zijn servicebus uit voor een paar dagen zodat wij konden verhuizen naar Hardenberg. Hij bood het spontaan aan zonder dat we elkaar echt kenden, alleen een beetje van hoi en moi. Zo bint wij hier nu éénmaal. Noaberschap!
Hij was de buurman van onze club! Nu is hij niet meer! Kanker deed hem de das om!
Hij heeft op zijn rouwkaart een tekst van de Italiaanse zanger Zucchero staan. 
Twee regels uit het nummer Il Volo (de Vlucht).
'Ik heb de straten bewandeld met de zon van jouw ogen.' Prachtig, kippevel!
Wat wil ik eigenlijk op mijn kaart hebben staan? Een tekst van Lohues, tekst van Boeijen, van Bos of toch eentje van Huub en consorten? 
Zo'n tekst pakt mij dan, ga ik het lezen, probeer ik de betekenis te begrijpen! 
Marsman wil deze Italiaan zelfs naar het bostheater halen, mijn zegen heeft ie....
Zette dit nummer maar ook eentje van Eros Rama nog wat in onze speellijst voor onze vakantie naar Oostenrijk en Italië. 
Ondertussen probeer ik dingen te snappen, in het juiste perspectief te plaatsen. 
Nu springt en huppelt Mouna door de kamer met één van haar stokpaardjes...Dat is net zo belangrijk, misschien wel het allerbelangrijkste. 
Ik heb er ook zoveel, stokpaardjes, maar kom vaak op hetzelfde euvel terug! Gaan mensen mij weer verkeerd begrijpen! Gaat het wel goed met oe? 
Keek gisteren van mijzelf op. We verloren met de voetbal, de situatie is een beetje uitzichtloos aan het worden en ondertussen blijft het bier stromen. 
Naar alle waarschijnlijkheid moeten wij de na-competitie in en op deze manier ons proberen veilig te spelen. Normaal gesproken zou ik chaggie zijn en niet goed te passe weh. Maar ik vond het prima. Dat wij ook nog enkele weken tussen 'sportieve hoop & vrees' moeten leven had ik namelijk al een beetje ingecalculeerd. Ik merk dat ik bewust afstand neem van het spelletje. Tuurlijk boeit het mij nog enorm, zekers die zaterdagmiddag tussen pak 'm beet half drie en vijf uur maar ik keek 's avonds eens in de spiegel. Ik was niet slechter te pas als de ochtend er voor toen wij nog niet hadden verloren. We hadden 'm ook kunnen winnen, jongens hebben gestreden voor elke meter. 
Het was niet goed genoeg! Dan houdt het op. Ik laat mijn weekend niet meer vergallen door een nederlaag. Ik had anders verwacht, zelfs Mouna viel het op. Papa, ben je niet boos? We hebben toch verloren? Ja, maar de dames hebben gewonnen! Ik hoorde mijzelf praten....haha, moet niet gekker worden. Wat ik maar wil zeggen, ik ben de laatste weken een beetje verdoofd. Ben er wel maar niet echt aanwezig. Wat het is? Zeg het maar....Is het iets tussen de liefde en de leegte, tussen hoop en vrees! 
Kon je met een liedje maar godswonderen verrichten, de lammen laten lopen, de blinden laten zien. Kon je met een liedje maar voor altijd vrede stichten. Dat zou mooi zijn, dat werd een prachtig lied met een pracht couplet en een pracht refrein. Maar ja, zo mooi maakte Huub ze ook niet....Dat wilde het ook allemaal maar bleef steken in goede bedoelingen. We willen allemaal een betere wereld, niet eentje die links en rechts kapotgeschoten wordt. 
Keek gisteren samen met Mouna naar het Jeugdjournaal. Dat zouden meer mensen moeten doen!
Daar werd toch heel eenvoudig dat geruzie en gedoe over een stukkie zee in het Midden-Oosten uitgelegd. Dat het een soort van landje pik is en welke machthebber heeft de grootste. Dan gaat dat gat weer dicht, mag er geen boot langs, dan weer open, mag het schip er wel weer langs.
Stelletje kleuters zijn we allemaal! En dat gedoe en dat geruzie moet je dan op een simpele en eenvoudige manier uitleggen aan kinderen van bijv. negen jaar! Een heel ingewikkeld onderwerp in Jip en Janneke taal. Journaal voor dummies!
Net zoals je probeert uit leggen waarom sommige mensen ziek worden, dood gaan en anderen niet! 
Waarom hij wel en die ander niet! Dat kun je niet. Maar als je al dat gedoe en geruzie in de wereld op een simpele manier uit wilt leggen aan je kinderen dan merk je al snel dat het behoorlijk kinderachtig is en Willem Wilmink het begin jaren tachtig al juist vertaalde en prima zag. Kinderen van 50 jaar en ouder!
Ik maak mij niet snel zorgen, bij de voetbal al helemaal niet, daar maken ze zich pas zorgen als het bier op dreigt te geraken. Dat gebeurt niet, ze brouwen genoeg van dat vocht in Enschede en omstreken. 
Soms vergeet je ook alles door datzelfde vocht! Heerlijk dom voor oe uitkieken. 
Je moet nu niet denken dat ik al met een touw om mijn nek zit. Wees niet bang! 
Begrijp mij niet verkeerd. Alles gaat nog prima hier. Kan genieten van al die spandoeken die hier nu aan de andere kant van de straat hangen. De overbuurvrouw, rechts schuin is vijftig jaar geworden. Gefeliciteerd. Vind die teksten altijd geweldig om te lezen. Leuke speldenprikken en spitsvondige gedichten, gedachten en goedbedoelde toekomstadviezen. Niks geen Willem Wilmink maar mooie huisvlijt. Zie regelmatig voorbijgangers stil staan, de één moet lachen, de ander schudt met zijn hoofd. 
De één gelooft, de ander weer niet! Een leraar biologie heeft soms een hele andere kijk op het leven. 
Maak ik mij daar zorgen over? Neuh, leven en laten leven! Toch wil sommige jeugd weer terug naar de jaren nul, dat je pas aan iemand mag zitten als het jouw bezittelijk voornaamwoord is. Verouderde bijbelse normen en waarden. Ok, toch een beetje eng! Je hebt 'm toch niet alleen voor het plassen hè. Als je 'm maar gebruikt met respect en liefde en zo...Niks tegen iemands wil doet.
Soms kom je iemand spontaan in de winkel tegen, ben je even zonder woorden en vraag je je af waar de Yoghurt ook alweer staat of die koffiebonen voor jouw vriend in de bonus!
Niet echt een vrolijk stukkie, toch voel ik mij goed....Dat andere wereldwonder is ook wakker!
Zal ff een broodje smeren. Zo gaat dat soms! Suzan en Freek staat weer eens op, nu met Weg van Jou!
Hou me vast en laat me maar zorgen maken, morgen ben ik vast weer mezelf. 
Ze zegt me als je gaat vergeet me niet, ik moet lachen en zeg zeker niet: Ik ben weg van  jou. 
Ze nemen mij nooit weg van jou. Mouna snapt het!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...