#In De Stoel...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Het allermooiste komt onverwacht, deze avond, deze nacht.
In dit ene ogenblik, wij hier samen, jij en ik.
Bij deze stand van de maan. 
Alles wat ons samenbracht, stom geluk of toverkracht.
Alles heeft zo moeten gaan, voor dit moment, grijp het aan. 
Grijp het aan, grijp het aan, dit moment, grijp het aan. 
Laat je gaan, laat je gaan, laat die sterren daar niet staan. 
Grijp het aan, grijp het aan, dit moment, grijp het aan.
Bij deze stand van de maan.'
Uut 'Deze Stand van de Maan' van De Dijk!

Moi, ben ik weer! 
Wie zit er in de gele stoel?
Nou, gewone doeners nemen plaats in deze bijzondere gele stoel in de regio Hardenberg. 
De kracht van gewoon doen! 
Heb hier thuis ook zo'n stoel staan, bijna hetzelfde model, niet geel, maar wel met bloemetjes. 
Zit er ook vaak in, gewoon mooi dom voor mij uit te kieken, zit trouwens de laatste tied wel
vaker op de bank omdat zo'n stoel geen ruimte biedt aan z'n tweeën.
Wat kreeg ik een kippevel, van kruin tot teen, toen ik afgelopen woensdagochtend Lian zag zitten in de gele stoel. Zo zelfverzekerd, zo heerlijk ontspannen. Ze zei nog net niet 'Moi' tegen mij die ochtend.
Bovenop één van de mooiste plekkies van Mariënberg, namelijk de Distelbelt, zat Lian je vrolijk aan te kijken in de gele stoel op een levensgrote pagina in de Toren.
Die 'uitkijkbult' onderweg van Mariënberg naar Diffelen, vlak bij de Stuw en de Vecht!
Tranen biggelden mij over de wangen, begin steeds meer op die ouwe van mij te lijken. Samen met mien Moe zou hij ook zo trots zijn geweest op hun lieve buurmeisje van weleer! 
Wordt de Toren ook in de hemel bezorgd? 
Dromen, durven, doen!
Het is een campagne van o.a. ondernemen in Hardenberg en de site VisitHardenberg.
Regelmatig zit er iemand anders in die stoel. Mensen die niet wachten, maar de handen uit de mouwen steken, die werken vanuit passie, die recht op hun doel afgaan en niet boven het maaiveld willen uitsteken, maar zich wel actief inzetten voor de regio Hardenberg. 
Gewoon doener! 
Lian dus! 
Niks geen poespas verder, ze blijft gewoon Lian. De dochter van mien vrienden Robert en Irma, de grote zus van Tobi. De vriendin van Jasper! Die altijd gewoon Martha zei tegen mien moe! 
Hoe trots kun je zijn hè. Dan is ineens zo'n huis-aan-huis weekblad De Toren de krant van wakker Nederland.
Nog maar 21 jaar, maar nu al bedrijfsleidster van mijn stamkroeg eetcafé Mans. Nou Moe...
Ze begon begin dit jaar! Kreeg al meteen flink wat voor de kiezen. (bijna) geen personeel en er gingen flink wat bezems door de kroeg waar ik al bijna 50 jaar kom. Ga er maar aan staan. Weken draaien van 80 uur en meer. Ze wil Mans gewoon weer op de kaart zetten. Wij doen vrolijk mee.
Waar je spontaan binnenwandelt voor een drankje, een hapje en praatje. Dat huiskamergevoel. 
Dat had ik al bij Mans en dat blijft gewoon. Tuurlijk krijg je niet alles in één keer voor elkaar, maar wat ze ook zegt, het is al mooi om te zien wat wij nu al hebben bereikt! Chapeau...Pluim op je hoed!
Klinkt gek, maar dat biefstukje van gisteravond met uien en champignons smaakt gewoon beter als het voor je neer wordt gezet met de grootste glimlach en met liefde is bereid in de keuken. Kom er ook zo graag! Hier zitten allemaal mensen die er toe doen, die ik al mijn hele leven ken! Je babbelt de ene keer met die en de andere keer weer met hem. Je hebt over van alles, aan de toog van Mans vallen alle puzzels wel in elkaar, zijn de problemen in de wereld tussen twee glazen bier opgelost! Proost!
Maar vind het ook mooi om al die 'vreemden' te zien die hier in de buurt vakantie vieren, of gewoon af zijn gekomen op al die verhalen dat het goed en lekker toeven is bij eetcafé Mans. Want ze komen van heinde en verre. Mond op mond reclame is nog steeds de beste advertentie en natuurlijk het zelf ervaren. Gewoon doen! 
Mariënberg mag dan wel geen Ommen of Hardenberg zijn maar het kleine dorpje heeft echt wel wat moois en lekkers te bieden. Het is gewoon thuiskomen bij eetcafé Mans, Lian en haar team geven je een warm en welkom gevoel, ga zitten, lekker ontspannen en wij doen de rest! 
De kracht van gewoon doen! Dat past als een roodzwarte jas in Mariënberg. We staan ook nog eens bovenaan. 
Laatst belde er iemand, waar ben je? Thuis, zei ik....Ik sta voor je deur, maar je doet niet open! Dus je bent niet thuis. Ja hoor, ben wel thuis, zit bij eetcafé Mans, kom je ook? Eerste tapje is van mij...
Moos en Mouna komen er ook graag. Ze vinden het gezellig, ze snappen waarom ik er al bijna 50 jaar kom. Kwam er eerst aan de hand met mien Pa, nu kom ik er met mijn eigen kinderen. Goede opvoeding hè.
Mooi hè. Gisteravond was het ook lekker vol en druk! Alle tafels bezet, ze hadden achter in de zaal een feestje en steeds weer kwamen er allerlei mooie bordjes de keuken uit. Kan d'r van genieten. Zat zelf aan een blonde Grimbergen, was met de fiets. Ja, Ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. 
Ben overstag gegaan. Fietste mij de blubbers als ik met vrienden op pad was, zij allemaal zo'n accu aan hun stalen ros en ik nog ouderwets trappend deur het bulzand heen. Dus andere fiets gekocht! 
Gisteren naar Kloosternarigheid met de fiets. Mutsje op, handschoenen aan, het was frisjes maar lekker.
Via de Winterfair, wat een drukte doar, en Bergentheim de van Royensweg op en mooi richting sportpark de Polderhoek tuffen, de thuishaven van de plaatselijke OWZ'24. 
Na de zege + enkele fijne pretkegels met onze vrienden van Kloosternarigheid dacht ik....
Och, kan ook wel via Mariënberg terug naar huis. Het is een omweg maar dan zie je wel gewoon meer! Ik had ja de tied. Geen kinderen dit weekend en de verkering gaf mij vrij baan...
Ja Ja, de wonderen bint de wereld echt nog niet uut! De kracht van gewoon doen! 
Ik zie haar zo graag. Zit niet meer langer alleen in de bloemetjesstoel, daarom vaker netjes en keurig op de bank! Weet nu ook weer dat ik een kutbank heb, heb 'm al ruim vijf jaar maar ik zat er bijna nooit!
Beetje laag dat bankje, ook al ben ik niet meer 2 meter punt 6 maar 2 meter punt 0 nu?, dat bankje blijft gewoon laag aan de grond hangen! Destijds was het een tijdelijke bank ter overbrugging maar inmiddels staat die bank er nog steeds. Of haal ik mij zo'n gele stoel op? Wie weet staat ie nog op de Distelbelt in Mariënberg, zo'n kleurrijke stoel past vast wel hier....Marjan geeft mij ook weer kleur in het leven!
Niet dat ik het allemaal zo zwartwit zag maar ik droom weer in allerlei kleuren! 
Huub zong het vanmorgen al: Wat een vrouw niet kan doen! Zij laat mij voorlopig zweven!
Zie weer allerlei mooie vergezichten! Haar ogen, daar kan ik in verdrinken! Hou het verder netjes vandaag maar ben de laatste tijd mooi met haar aan het verdwalen....Peter Gabriël, deze engel zingt nu net In Your Eyes....Wauw.
Zo kwamen wij vorige week uit bij de Stoov! Mans is prima maar bij de Stoov in Rheeze weten ze ook van wanten hoor! Daar zit je tevens goed! Voeten onder de tafel, ga maar zitten. Biertje, ja lekker!
Hier sijpelt de kracht van gewoon doen ook door allerlei muren heen. Kinderen die vrolijk spelen, Oma die haar 'weet ik veel hoeveelste' verjaardag aan het vieren was met haar kinderen- en kleinkinderen!
Lieve meisjes in de bediening in het culinaire hart van camping de Zandstuve. 
Tuurlijk hadden we oog voor elkaar maar zagen ook mooie dingen ontstaan in de nabije omgeving. Moi, julllie ook hier! Hey Thijs, Hey Sabine, Hey kinderen.
Hier bouwen ze ook steevast aan nieuwe dingen. Zitten ze niet stil. Mooi om te zien, zie regelmatig update's van de directie langskomen. 5 sterren lijkt bijkans niet genoeg om al die pracht en praal re ranken. En toch, toch blijven ze met beide voeten op de grond staan, gaan niet naast de schoenen lopen!
Jos wordt niet ineens Joost of Mariska ineens mevrouw Eshuis. Neuh, doe maar gewoon hè...
Maar zondagavond daar heerlijk gegeten. Shared Dinner! Tja, je bent verliefd hè, dan wil je gewoon alles met elkaar delen. Het was bijzonder lekker! Kreeg trouwens een lekkere Dubbelbock van Brand en mijn mooie tafelgenoot ging voor een blondje van de tap....Mmmm
Alles wordt minder, behalve vergeten. Dat wordt alleen maar meer maar als ik mij goed weet te herinneren was het zalm, vitello of carpaccio en viskoekjes als voorgerecht! Het smaakte in ieder geval bijzonder. Hoofd was iets met langzaam gegaarde Sukade, garnalen, biefstuk om te zuigen en heerlijk gemarineerde spareribs. Dat weet ik nog, want daar had ik een foto van gemaakt! Frietjes en frisse sla er bij. Uit de kunst hoor. Daar mag de gele stoel ook wel eens staan. Daar kan ook zo iemand in zitten die trots en fier is op wat hij of zij doet! Of heeft die gele stoel daar al de revue gepasseerd?
We hebben het hier in regio Hardenberg gewoon donders mooi voor elkaar...Mensen komen hier graag naar toe, vinden hier de rust en de ruimte. In de zomer hoor je allerlei dialecten. Dan wil je niet weten hoeveel mensen hier vakantie vieren. Want wij hebben tal van campings en mooie overnachtingsplekken behalve nog geen hotel! Dat snap ik nie...Herman wilde het ooit maar zag zich genoodzaakt door de vele hoge bouwkosten af te zien van zijn wilde plannen. Nu is de Kastanjehof een beoogde locatie....De kracht van gewoon doen! Dan moet er hier toch ook plek zijn voor een middelgroot hotel met allemaal van die gele stoelen in de lobby! En we moeten aan de slag met die weg bij de evenementenhal. Daar moet toch iets op te bedenken zijn....Tegenover de evenementenhal ligt er best wel een groot weiland. Daar kun je toch een mooi een hotel neerplanten! Hier kom ik weg. 
Regeren is vooruitzien hè. We hebben hier zulke mooie horeca, niet alleen in Hardenberg maar ook in downtown Rheeze, Diffelen en bijvoorbeeld Mainbarg! Mensen komen graag naar het oosten toe, de Iessel over en mooi slenteren langs de Vecht en zo...De bunders over! Wij moeten uit de stoel komen.
Stilzitten is in dit geval achteruit boeren! Dat mag allemaal ook al niet meer maar samen moeten wij er toch uit kunnen komen! Er is hier ruimte zat en gewoon doen zit in onze genen! Samen is niet alleen.
Zag van de week nog een mooie foto van mien Va op de facebookpagina van de Historische vereniging Hardenberg. Mien va in ca. 1981, hij was de eerste directeur van het VVV. Samen met enkele vooruitstrevende ondernemers wisten ze destijds ook al dat (blijven) zitten in de stoel geen soelaas bood! Je moet de boer op! Erop uit....Dan komen de mensen wel.
Ruim 50 jaar geleden wisten ze al dat doen belangrijk was. De kracht van gewoon doen! 
Zat gisteravond in mijn eigen stoel, niet de gele. Te mijmeren over van alles. Beetje scrollen op de telefoon, luisteren naar muziek, biertje en een worstje van Jan. 
Zat niet op de Distelbelt, maar in gedachten zweefde ik er naar toe. Kan nu hè, ze laat mij zweven. 
Kwam door mijn vlieguren terecht bij de Distelbelt. Het was donker, liep het laatste stukje terug naar Mariënberg met het zaklampje in mijn hand. 
Keek even naar binnen bij eetcafé Mans, allemaal tevreden mensen die binnen aan het lachen, aan het praten waren. Gezelligheid. Aan de muur pruttelde de open haard! De kracht van gewoon doen!
Thuiszitten kan altijd nog! Alles wat ons samenbracht, stom geluk of toverkracht. 
Alles heeft zo moeten gaan, voor dit moment, grijp het aan, dit moment grijp het aan.
Bij deze stand van de maan. En die stond mooi gisteravond boven Mariënberg.
Geloof je het niet? Stefan Lok heeft er nog wel een mooie foto van! Dus bewijs is er.
Er gaat niets boven Mariënberg! Nog altijd fier bovenaan! 
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo....

#Op Fietse In De Zunne!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I am the keeper of the old ways and I remember the younger days.
I look to the east for the rising sun and bow to the west when the day is done.
I keep the love and I keep the hate, I keep the dignity and faith.
I keep all the reasons why, so many millions have had to die.
I keep the dreams and I keep the fears, I keep it all, I keep the tears.'
Uut 'The Keeper' van The Brandos.

Moi, ben ik weer. 
Droomde dat ik vannacht op een fiets reed in Drenthe, op een zandpand tussen Sleen en Erm.
Had de banden vol met wind, had verder niet veel te klagen. Neuh, niet echt. 
Niemand deed mij wat, want iedereen sliep. Had de tijd en vooral de ruimte...
Hier in deze omgeving maar ook in Drenthe heb je nog van die mooie vergezichten.
Ging mooi verder, ik wilde alles zien op misschien wel de laatste mooie dag van het jaar misschien!
Vorige week was ik ook al in Drenthe geweest. Toen compleet de andere kant op. 
Achter Assen, het waaide toen wel slim, het regende ook met afgebroken takjes op de weg! 
Had vannacht maar ook vorige week de wereld in de zunne. Giet mooi zo, ie heurt mij niet klagen!
Lohues popte op, had de dopjes in en luisterde naar z'n album 'Gunder' uut 2012.
'As ze kek en je vuul dat ze joe ok zitten zöt. As ze aal deur heur haor zit te dreijen as ze pröt.
As ze lacht um joen grappie wat niet iens 'n goeie was.
As ze schrikt van 'n fazaante en ze haolt joe eben vast. 
Dan lek ja alles goed, dan lek ja alles mooi. De wereld in de zunne'
Joah, mag wel zo! Merk dat ik de laatste weken goed te pas ben, lekker in het grote vel zit.
Langzaam maar zeker krijg ik mijzelf een beetje terug, de betere versie! Mijn betere ik.
Eentje die ik zelf ook graag zie, hoef niet langer te acteren dat het goed gaat, het gaat lekker!
Mooi ook, zoals Lohues zingt: Dan is 't minste hondenweer zowat 't mooiste ongeveer.
Als ze joe an kek en je weten 't is eerns. 
Dat dus, praat wel eens vaker in volslagen warrige taal. Nou ja, wen er maar aan...Ben d'r nog niet klaar mee. Ik zat vannacht te denken dat het ook wel weer eens mag, een prachtige mooie dag!
Ok, nou heb ik weer genoeg teksten en liedjes van Lohues de revue laten passeren maar het klopt wel.
Iets met een spieker en een hamer! 
Maar Drenthe is en was mij weer goed gezind! Je kunt mij (bijna) niet blijer krijgen...
Een mooi biertje voor de neus, fijne borrelplankje binnen handbereik en naast je een mooie lieve vrouw!
En dat allemaal in Downtown Veenhuizen, of all places. (Maallust, fijne brouwerij)
We hoefden niks, buiten was het miezerig, de druppels vlogen tegen het raam aan.
Binnen was het knus en lekker warm. Kneep mij een paar keer, dit was geen droom, arm deed het,auw, fijn!
Zelfs de fietsen stonden buiten tegen de boom geparkeerd! Niet op slot, dat hoeft doar (nog) nie!
Daar komen ze niet zo snel aan oen bezit, wat van jou is blijft van jou. Hier heb ik ondertussen de schuur op slot. Stiet nou voor een klein kapitaal binnen. Geen kroegfiets meer derhalve! 
Skik is terug! Vaak hier uit het JBL Boxje maar ook weer aan de Voermanstraat!
Tuurlijk brommen kan ik altied nog wel, niks is een mens vreemd hè! Maar zelfs een 1-3 nederlaag kreeg mij gisteren er niet onder. Bleef goed te pas. Fijne gasten uit Biddinghuizen over. Dan vouw je wat eerder de handen uit dankbaarheid! Mooi dat wij elkaar kennen! Zat naast de man hemzelf! Henk...
Aan de andere kant zat Moos, die zat vooral te genieten van het eten bij Eetcafé Mans! Mooi joch!
De nieuwe kaart spreekt aan. Die champignonroomsoep brengt de boodschap wel over. Plank Mans sowieso, Moos had biefstuk met uien en champignons...Dikke prima! Toetje van hem ook...
Iets met Brownies, slagroom en vanille-ijs! Was gezellig bij Lian en haar team. Trotse ouders! Thuis nam ik nog een Grand Marnier, was het laatste drupje uit de fles waar de stof al flink op zat. Gelukkig heb ik nog een fles! Mondjesmaat hè. Mijn drankkarretje....
Probeer alles met mate(n) te doen. Lukt vrij aardig, straks nog even langs de Vecht slenteren...
Rugje was vorige week ff halsstarrig, had er geen zin in. Leek in het begin op die vent van de Notre Dame, Quasi nog wat...die Gebochelde. Maar oefeningen van Piet Kampman werken nog altijd! Lig je daar op het werk een soort van naar Mekka te bidden op mijn manier....Collega's zie je kijken? Hij spoort nie. Klopt!
Moest van de week ook aan Harrie Jekkers en aan één van zijn nummers denken. Hij had gelijk! klopt wel. Zit een kern van waarheid in! 
Doe het rustig aan. Sommigen denken dat ik alweer als de brandweer wil maar dat valt reuze mee.
Mouna is nieuwsgierig. Ik ook. En dan kent ze ook nog the Brandos en bijvoorbeeld Grutte Pier!
Die kwam van de week niet op het werk maar ze kende hem wel! Ik dacht eerst nog: Wat heb ik nou weer gedaan of wellicht gezegd! Nou heb ik de poppen aan het dansen maar hij kwam gelukkig voor trainingshesjes! Poeh, gelukkig maar! Ik dacht aan een goed gesprek! Had het nooit zo op de mannen in het zwart, maar ik leer...had zelfs gisteren een goed gesprek + een compliment over voor de beste man die de fluit hanteerde op het Westerpark. Verliezen en toch floot hij goed. Nou Moe! Is het azijnpotje nu definitief van tafel? Ik zeik steeds minder, dat klopt ook nog letterlijk. Moet ff weer een slang in. 
Maar hoe groot is de kans dat een mooie lieve vrouw ook nog weet wie ooit The Brandos waren...???
Op een schaal van 1 tot pak 'm beet honderd? 88?
Kwam bij haar op de koffie in de goede zin van het woord! Even de fiets testen, niet op een zandweg tussen Sleen en Erm maar gewoon op een keienweg langs de Vecht! Hoi, dikke kus, moi. Koffie? Lekker.
Zat nog vol adrenaline. Net een stukkie getikt over Penk Hotgieter en weer eens ouderwets geluisterd naar The Brandos uut de Je Naait 'm States of America. Een band die vooral in het oosten van het land bekendheid genoot. Met David Kincaid op gitaar/zang en Ernie Mandello op de bas en zang!
Ome Bert draaide die muziek in the Old Inn. Tuurlijk! Volgens mij had ie zelfs boven een poster hangen van The Brandos. Ging in gedachten terug! The Old Inn! Het Cheers van eerder. Fijne tijd.
We luisterden naar muziek. Wat ik hoorde beviel mij. Ze wordt steeds leuker! Tuurlijk, als ze van The Backstreet Boys hield, ook prima...maar toch. Een streepje voor met o.a. The Brandos, alhoewel Mandy en haar muziek ook best te pruimen valt...en ik moest ineens denken aan de blokfluit van GertJan op Ace of Base! Veel van The Fields kwamen ineens buurten in mijn hersenloze brein! Geweldig. 
Ik luisterde in de jaren negentig toch naar hele andere muziek! Bijvoorbeeld naar The Brandos!
Zocht ze van de week even op. Oude beelden op YouTube, zelfs eentje van 1993 en dat ze bij Countdown acte de presence gaven. Jemig, The Keeper! Met good-old Ernie op de bas en die andere gast op de gitaar (ben ff zijn naam kwijt) en natuurlijk David zelf in het muziekprogramma van toen.
Weet het niet meer zeker maar volgens mij hebben ze ooit een akoetische sessie gedaan bij Bert, zeker in Ommen bij de Herberg (nog op het biljart) alvorens ze vertrokken naar de Oosterpoort in Groningen. 
Ergens, boven op zolder, moet nog een cd liggen met een tekst + handtekening van Kincaid. 
Iets met keeper of zo...Hij snapte die lange halfdronken gast toen niet zo...Ik mooi in de olie en met mien steenkolen engels hing ik destijds een heel verhaal op over Keepers en over wat ik allemaal wilde (be)houden! 
Of die avond in Almelo bij Sub Rosa, kwamen wij ze nog tegen in de stad en pas bij het derde toegift speelden ze The Keeper! Ik door het dak heen natuurlijk...Van die dingen. Prachtig. 
Gisteren bij Mans kwamen ook allemaal van die mooie, vaak afgestofte, verhalen boven tafel.
Heerlijk. Genieten op de vierkante meter. Namen van vele legendarische voetballers vlogen over tafel.
Ken je die nog, ik sprak hem laatst nog. Hij kon zo hard lopen, die kon zo hard schieten...
Ik als klein jochie mee in de grote bus richting de polder! Idolaat van Jan Timmerman, die keepert toen van het eerste elftal. Hoe oud was ik, 11 of twaalf jaar. Kon er geen kloten van, soms had ik het geluk dat ze tegen mij aanschoten maar elke week die keeperstraining van Jan. Hij liet me geloven dat ik kon vliegen als een vogel, dat zweven mijn tweede passie was. Soms kwam hij kijken....Dan ging de focus helemaal aan hè. Dook ik in alle hoeken en gaten, als het maar op rechts was. 
Daar dacht ik ook aan toen ik vannacht aan het fietsen was in Drenthe, stukje buulzand!
Had de mogelijkheid maar ging de grens en de gruppe maar niet over. Schöningsdorf een volgende keer maar. Bleef mooi veilig aan deze kant van de grens! The Border! Had geen zin aan duutsers...
Kwam verderop een vreemdeling tegen, ik zei moi, hij zei iets in een andere taal! Vast op doorreis!
Leunde even later tegen een hunnebed aan. Was het nou Diever of Borger? Het was er wel mooi en stil.
Maar ik wilde voor het licht weer thuis zijn. Moos sliep, Mouna is uit logeren bij Vera...Als hij zijn ogen opendoet dan ben ik er. Kopje thee?
Fietste thuis nog even een stukje verder, kijken of er al licht brandde op nr. 18, misschien had ze de koffie al klaar. Kon het niet zien, want ik had de ogen dicht hè, ik was aan het dromen....Hallo.
Hallo, fietsen naar Drenthe, dat is best een eind hè. Ie kunt ook overdrijven natuurlijk!
Niet alles gaat van een leien dakje maar ik zie wereld wel mooi in de zunne, tegenwoordig het meest van alle dagen. 
Wat een vrouw niet kan doen hè. Huub zong het ook al ooit. Hij heeft weer gelijk. 
Maar wat ik fijn vind, wordt blij als ik haar zie maar ook dat ik zelf een stuk beter te pas ben!
Dat was ik niet altijd. Tuurlijk, hoe gaat het? Ja, mooi...maar ondertussen wist je zelf donders goed dat je niet overal altijd tevreden mee was. Neuh, ik vind het fijn als er iemand om je heen zwerft. 
Die koffie met je wil drinken en soms en een biertje en oe een kusje geeft en over je armen aait.
Dat vind ik gewoon fijn. Gek hè. Daar hou ik van. Best wel gemist, tuurlijk bleef er wel eens iemand.
Vooral als de kinderen niet thuis waren. Die waren ook niet lelijk, of ik zelf volle zalen trek, maar op de één of andere manier kwamen ze niet in de buurt waar ik mij dan thuis bij voelde! Snap je? Soms kreeg ik Karma naar mijn oren geslingerd. Hoe dan? 
Was vaak krang in de kop de laatste tied. Had vaak dagen dat alles naar was in de kop!
Ging ik wel vaak op zoek maar vond het niet altijd. Maar de laatste tijd ging ik op goed advies van zo'n andere Drent (niet Jannes, maar ook beste kerl heur) op zoek naar al mien liefde.
Bleek best nog wat liefde over te hebben. Ik geef vaak veel weg, krijg soms weinig terug...
Maar toch. Iets met zelf de slingers ophangen. Het hangt wel leuk hoor, de ene slinger heeft de nacht niet overleefd maar een stukje plakband doet straks vast wonderen!
Dat dus! Tja, weinig te klagen...Ook weinig te zeiken! Vaak wil ik op slakken zout leggen...
Maar nu denk ik, laat maar! Wie zit er te wachten op al die verhalen die nergens op slaan!
Probeer zelfs op het water te lopen, mut niet gekker worden. Dan maar naar de tekst luisteren...
Hij komt net binnen die Marco B., ff kieken of Sita er achteraan waggelt! 
Blijkt maar weer eens, dat ik niet alle teksten ken. Gelukkig bijna wel alles van Lohues.
Maar of daar nog iedereen zo blij mee is, is vers twee. 
Ik luister nog maar ff verder: Dan is 't laagste drukgebied gien groot gevaor veur hoe 't giet!
As zij wat flustert en je vuuln 't is echt, ze is wies met joe. Tja, dan, dan lek ja alles goed!
Wrapped around your finger...Ze kent haar klassiekers. Heerlijk! Dat was 2007 trouwens.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#VerDwaLen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Kijk naar de zon en klim langs de stralen naar de hemel omhoog.
Hou je niet vast aan dat wat voorbij is en laat alles los wat spookt in je hoofd.
Wan het licht in je ogen verdwijnt met de tijd.
Zoals de zon in de verte aan het eind van de dag. 
Maar alles verandert en beweegt in een cirkel.
Keert terug naar de bron en wordt wat het was.
Er is een tijd van verliezen, er is een tijd van vertrouwen.
Er is een tijd van verlangen, er is een tijd van vergeten.
Er is een tijd van vergeven, er is een tijd voor alles.
En alles is lucht, en alles is leegte, en alles is zinloos, en alles is leven.
Alles heeft waarde, en alles is iets, alles is alles en alles is niets'
Uut 'Lied van de Prediker - Alles is Lucht' van Stefke Bos (samen met Frank Boeijen)

Moi, ben ik weer! 
Donderdagavond was ik weer in het bos waar ik steevast verdwaal in mijn gedachten!
Trapte een nieuw seizoen van theater De Voorveghter af, amper 100 meter achter het huus, met de bloemlezing van Stef Bos. 
Wereldburger, reiziger in muziek, zanger van onze tijd, hij is altijd op zoek naar de diepere betekenis van het leven. Beschrijft zowel de schoonheid alsmede de lelijkheid van ons bestaan. 
Hij is een dichter, zodat ie dichter bij zijn publiek staat waar hij zijn verlangens, dromen, compassie, twijfels, angsten, de liefde, zijn verdriet en vreugdes omzet in bijzondere mooie teksten die dus gaan verdwalen in mijn hersenloze brein. Gaan ze zich nestelen in mijn kop. Ze zeggen wel eens dat de stem van Bos je dwingt tot rust en tot genadeloos luisteren. Hoe pijnlijk het soms ook is! Dat is een waarheid als en koe. 
Hij heeft iets met Hardenberg. Dat merk je elke keer weer. Hij komt hier graag. Snap ik wel. Ik ook...
Hij vergelijkt Hardenberg vaak met zijn eigen Veenendaal waar hij opgroeide. Die knuffel op het eind met onze Jan Maarten, ze houden elkaar de laatste jaren altijd net even iets langer vast dan strikt noodzakelijk. 
Mannen die praten zonder woorden, dat zegt vaak zoveel meer! Schitterend! 
Nu woont hij afwisselend in Zuid-Afrika en België maar hij vergeet nooit waar zijn roots ooit hebben gelegen. Prachtig! Kippevel, ontroerend. Door hem zag ik door de bomen het spreekwoordelijke bos weer. Heb je soms hè...Hij waait hier nog wel eens.
Het stormt (nog) een beetje buiten maar Bos zorgde deze week er voor dat de storm in mijn hoofd is gaan liggen. Voorlopig dan! Zo'n lieve mooie blonde prinses is tevens de oorzaak voor die rust in mien kop. Zij doet iets met mij. 
Was met Feronique, bijzonder dapper van haar want Bos maakt wel iets in je los! Het is niet altijd feest en lang leve de lol. Teksten van Bos komen binnen met flink wat kettingzagen tegelijk, bomen vallen dan als rietjes neer.  
Door de Wind was namelijk gespeeld op het afscheid van Ard, dat is nog zo vers! Amper 5 maanden terug.
Bos speelt het nummer de laatste jaren weer nadat hij het dertig jaar of zo niet heeft gespeeld en na de bekende versie van Sanne Hans (Miss Montreal) vond ie dat iemand het stukken beter kan!
Maar door een brief van iemand uit notabene Hardenberg keerde het nummer terug in zijn setlist!
Hij speelde ook mijn verzoeknummer, tussen de liefde en de leegte. Doet mijn denken aan het uitruimen van het huis van mien Moe destijds. Begon Stef ineens in mijn hoofd te spelen terwijl alle (jeugd)herinneringen door mijn handen glipten en in de bewaardozen of in de vele vuilniszakken belanden richting Bovenveld! Het huis werd steeds leger, terwijl er altijd zoveel liefde was.
Twee manden per jaar is hij onderweg, alleen. Gaat ie bloemlezen. Kunnen wij, het publiek, nummers van hem aanvragen. Zo is elke avond weer anders. De verhalen erachter vind ie prachtig maar hij houdt ze wel voor zichzelf. Deelt ze niet. Jij en ik, zegt ie, weet wat jij hebt geschreven en daarvoor dankt hij zijn publiek. Het is iets intiem. Tussen de zanger en jou. Een reis door de tijd en zijn repetoire.
Maar hij begon dus meteen met Door de Wind, die kwam binnen zeg. Poeh, heftig! 
Toch, op de één of andere manier voelde je Ard ook nabij, in één van die onzichtbare sterren boven het podium! 
Met een traan en soms een verdwaalde lach luisterden wij wat Bos had te vertellen. Fero zo dapper en ook vaak zo sterk, ze breekt maar knapt niet af. Als vrienden proberen wij er altijd voor haar te zijn op wat voor manier dan ook. Soms best wel moeilijk...Je zit niet altijd te wachten op goedbedoelde adviezen. Ik weet niet wat het is om je man te verliezen....Lijkt mij ook verschrikkelijk. 
Tis nie aans...Dan hebben wij het ergste maar gehad terwijl Bos zijn tweede nummer inzette vertelde ze!
Voor mij zat een bekende van 80 jaar, had ik 'm niet gegeven (eerder 74 of zo...) maar die sprak ik gisteravond nog even. Hij zingt ook, vol lof over Bos. Tja, is een bijzondere man. Dit is niet nix!
Gisteren kwamen The Byrds langs via mijn spotify lijstje, rijdend in de auto nadat ik weer lekker had gegeten bij eetcafé Mans, ze hebben trouwens een nieuwe kaart. Aanrader, maar dat terzijde.
Turn, Turn, Turn ...
Bos heeft ook een nummer over het bijbelboek Prediker geschreven die hij samen zong met Frank Boeijen. Er is een tijd voor alles en alles is lucht! 
Wilde eigenlijk deze ochtend beginnen met een nummer van Diggy Dex, maar zoals Bos het betaamde te zeggen. Soms hoef je niet alles te delen. Deze hou ik, voorlopig dan, nog tussen haar en mij! 
Kon ook kiezen voor Circus Custers, Verliefd, maar stotteren doe ik al mijn hele leven dus vond ik een beetje mosterd na de maaltijd. Tja, de storm is gaan liggen is mijn kop. Mijn hoofd maakt zich weer druk over hele andere zaken. Stap uit de schaduw en loop in de zon terwijl de voorspellingen anders zijn maar trek mij wel een vaker niet aan wat anderen zeggen. Lekker je eigen kop volgen...
Tuurlijk luisteren doe ik altijd, soms steek ik er wat van op, neem ik dingen mee voor onderweg maar ook vaak laat ik het links of rechts liggen. Soms denk ik echt dat ik het allemaal beter weet, NOT! 
Maar goed, je mag vallen hè, als je altijd maar 1x vaker opstaat dan dat je valt! We lieten ook een glas vallen...
Scherven brengen toch geluk? Zat wel Grutte Pier Tripel in, mooie reden om eens af te reizen naar het hoge Noorden en samen het bruggetje van Bartlehiem te beklimmen....Lopen in de zon! Foto van een mooie dag! Ze stuurde 'm gewoon. Ze snapt het, denk dat ze mij ook (begint) te snappen. Frank kwam langs met een nummer over zijn kleine blonde prinses van zijn fabelachtige mooie album 'Welkom in Utopia' - waar dromen waarheid zijn! De laatste dagen verdwaal ik sowieso in allerlei teksten. Die van Bos dus ook...
Maar ook Van Morrison kwam buurten. Hoor je het, Alfred. Van the Man op de achtergrond. Henk had geliek, we stonden nog even te keuvelen met o.a. z'n Moe, die ziet er ook nog zo geweldig uut voor haar leeftijd waar ik uit beleefdheid niet naar durfde te vragen....Maar ik weet dat ze rond de leeftijd van mien Moe zit. Mooi mens! Henk is een mooie kerel! Snapt het ook, net zoals die lui van Engeland (Ane). Jarno en Albert. Ooit mooie gesprekken mee gehad. Cirkels die rond worden gebreid, iedereen kent elkaar door allerlei dwarsverbanden heen. Fero had weer met Albert gewerkt....Wij bint bijna allemaal familie. Want die mooierd kende weer Jan Eggengoor en zijn hele familie, want Opa en Opa waren weer vrienden van mijn ouders. De vakanties op hun boot in Friesland, ik met mijn zwemvest aan voor op de boot van kapitein Tjitte, de vroegere brandweercommandant van Hardenberg. Ken je die ook, yep, zelfs mijn zus kende jou, van de Beerze Bulten. Meneer nr. 150, ze zou toch geen vergeten achternichtje zijn? Zag ineens beelden uit Urk opdoemen....haha. Nope, denk het nie. Ze voelt het wel.
Ik verdwaal de laatste paar dagen in mijn gedachten, wandel door bijzondere bossen en zie weer van alles opdoemen tussen de liefde en de leegte. Had mien Moe bij de kop vannacht. Had graag vanmorgen even naar haar toe willen fietsen (jaja, fietsen...), koffie kloar? en haar het leuke nieuws willen vertellen.
Moe, mut je eens heuren. Dit en dat is er nu aan aan de hand! Was gezellig hè van de week bij Henry hè.
Hoezo geen horeca meer in Witharen? Man, man...sterren restaurant waardig wat wij afgelopen woensdag weer voor kregen geschoteld bij Henry en Irene. Heerlijk eten! In de geest van....
De Tiramisu was hemels. Eentje met Limonchelle en die andere met één of ander drankje uit Duitsland. Niet met de normale Ameretto maar deze was heerlijk, overtrof (eigenlijk) een beetje die van Moe. Ze kan nu toch geen commentaar meer leveren en de afstand naar de hemel is toch iets te ver. 
Moe was ook altijd rijkelijk met de Amerettto, niet bange weh...gooi er nog maar wat bij. Slaap ie vannacht ook wat lekkerder! Praktisch, simpel toch. Van die dingen dus. Verdwaalde vrijdagavond ook! Zag alles niet meer zo helder maar wist wel dat ik op mijn woorden moest letten! Dit is bijzonder! 
Er is een tijd van alles! Daarom vond ik het geen toeval meer dat ik donderdag bij Stef aan de woorden van Prediker moest denken. Ook aan al die Predikers, mensen die vaak het woord prediken maar zelf geen enkel idee hebben waar nu weer de klepel hangt of hoe de situatie er daadwerkelijk bij ligt, klokkenluiders zonder enige vorm van kennis en vooral kennis van zaken! Het is toch altijd weer anders. 
Ik roep ook steeds minder. Eerder had ik ook vaak mijn mening klaar, verkondigde ik die ook ongezouten zonder van de hoed en de rand te weten. Ben de laatste weken aardig bij! 
Iemand laat mij nadenken over wat ik echt wil. Niet alles werkt nog hierboven, sommige draadjes hebben een echt re-start nodig of nieuwe bekabeling. Zat veel stof op! Alles werkt maar komt soms moeizaam op gang. We hebben de tijd, Time Time Time is aan onze zijde. To Everything there is a season and a time to every purpose under heaven. Tijd om daar eens stil bij staan. 
Kijken of buiten de storm ook is gaan liggen, wilde nog even lopen, als het kan in de zon en vooral met eigen gedachten! Door de wind, door de regen, dwars door alles heen. Door de storm, al zit alles mij tegen, door jou ben ik nooit alleen! Poeh...Het eerste nummer was meteen recht uit het hart van Bos!
Probeerde er te zijn in het donker van het theater. Ik wou dat ik dwars door de dood heen kon zingen...
Maar ja, ik bezit niet zoveel gaven, probeer alleen te geven op mijn soms eigenzinnige manier. 
Tot die tijd probeer ik niet teveel te verdwalen, maar in gedachten verdwaal ik weer...Samen verdwalen. Wij kennen de weg niet. Spreek de taal wel maar ik weet niet meer hoe ik het dit zeg. Soms zegt muziek meer dan een enkel woord. Laten we maar (samen) verdwalen, wie weet zien wij ooit door de bomen het bos weer...Denk het wel, lekker stichtelijk hè deze morgen. Tot die tijd is er Stef. 
Ga lopen, zie dat de zon schijnt....nog wel, straks steekt de storm wel op. Fietsen tegen de wind, nu wel elektrisch trouwens maar dat terzijde....Anders trap ik mij een ongeluk, gelukkig trapten wij een nieuw theaterseizoen prachtig af met Stef Bos, hij weet de weg meestal wel als de wereldreiziger die hij gewoon is....
Niet de bestemming maar de reis er naar toe is de ultieme navigatie.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Is Ook Schitterend!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Een groot en sterk verlangen of een kleine stille wens.
Zolang je durft te dromen komt vanzelf voor jou dat ene moment. 
Stap uit de schaduw en loop in de zon.
Kijk om je heen en zie wat er komt.
Je haalt uit elke nieuwe dag meer dan je ooit had verwacht.
Uut 'Uit de Schaduw' van IOS.

Moi, ben ik weer! 
Was voor mijn gevoel ver weg van huis. We reden in een soort van niemandsland.
Op zoek naar Grutte Pier, een voormalige en legendarische Friese vrijheidsstrijder die rond 1517 furore had gemaakt rondom Bartlehiem en omstreken.
Pier Gerlofs Donia, maar beter bekend onder zijn geuzennaam Grutte Pier, had dit deel van Friesland bevrijd van de 'Hollanders' door o.a. zijn bovennatuurlijke kracht en immense postuur.
Las het de avond ervoor het allemaal nog op een mooi flesje speciaalbier, in een leuk hotel dat, mocht ik ooit oog in oog komen met deze beste man, ik deze Friese zin correct moest uitspreken om nader onheil te voorkomen:
'Bûter, brea en griene tsiis, wa't dat net sizze kin, is gjin oprjochte Fries. 
Ja, Hallo. Brak bijna mijn tong. Bestelde daarom voor de zekerheid nog maar een mooie tripel van dit lekkere biertje! Communiceerde even via draad en golven met liefhebber GJ. Hij kende het...Tuurlijk! Verbaasde mij niks. Hij is een kenner van al dat water dat langs de brouwerij is geweest.
Maar ik bleef oefenen op die ene zin. Je kunt nooit weten, kom niet zo vaak in het Friesche. Wist ik veel of Grutte Pier nog ergens rondstruinde? De Elfstedentocht is ook alweer een tijdje geleden. Na onze overnachting bij Van der Valk in Hurdegaryp en het lekkere ontbijt trokken wij de reusachtige binnenlanden van Friesland in. 
Op zoek naar Grutte Pier, naar de brouwerij in Wyns (Bartlehiem). Een wondere wereld. 
Wij probeerden de passerende plaatsnamen uit te spreken. Was veel met Jerk: Tytsjerk - Ryptsjerk - Gytsjerk - Oentsjerk - Readtsjerk en Aldtsjerk...We konden ook naar Burdaard, Rinsumageest, Sibrandahus, Jislum, Jannum of Reitsum maar gelukkig doemde Bartlehiem al voor ons op! Was ook wel een beetje klaar met al die vreemde rotonde's in het Friese landschap, overal zitten van die gekke afslagen in. Of is dat typisch Fries? Ik vraag dit natuurlijk voor iemand in Overijssel. 
Maar, toch handig, Google Maps in de auto! In Friesland hebben ze nog de ruimte, passen nog wel enkele Hollanders tussen als trouwens Grutte Pier daar niet eigenhandig een stokje voor wil gaan steken. 
We parkeerde onze auto op Barthlehiem 23. Zag ik daar nu iets verderop dat bekende bruggetje...?
Kwam me vaag bekend voor maar ja, wij hadden (nou ja, ik dan) alleen oog voor het prachtige proeflokaal van brouwerij de Grutte Pier! Het was op een doordeweekse woensdag maar we zagen volk lopen. Het was (gelukkig) niet Grutte Pier maar een vriendelijke jongeman die ons de weg wees naar de winkel.
Prachtig! De avond ervoor had ik al van de Dubbel en Tripel geproefd! Mmmmm nam op advies van GJ ook de Quadruppel mee. Verder nog Blond, de Bock en Honing Tripel! Er pasten gelukkig 15 flesjes in het doosje van 12. Creatief stapelen. Maar zag mij hier al zitten. Buiten, aan het water met een houtvuurtje erbij of bij slecht weer binnen. Te midden van ketels en houten vaten. Ieder weekend is de brouwerij open, een proefplankje van 4 verschillende bieren. Staan ze altijd klaar voor extra tekst en uitleg (hopelijk niet in het Fries, haha) over de brouwerij en de bieren. Tuurlijk hebben ze lekker bijpassende hapjes bij. Zag mij echt al zitten met lieve mensen. Ze hebben zelfs een zgn. borrelbus! 
Ik voel een soort van tienertour aankomen. 18+. De kinderen kunnen gewoon mee want op het grote buitenerf is er van alles te doen. Trampoline, schommels, skelters en fietsen. Er zijn ook spelletjes en in de zomer kun je zelfs zwemmen waar ze in de winter elk jaar weer proberen die Elfstedentocht eindelijk weer eens te rijden...Ik hoop met jullie mee.
Gisteravond heb ik een blonde en een tripel open geplopt en was ik natuurlijk bijzonder nieuwsgierig naar de Quadruppel.
Bijzonder, ik snap die 4,5 wel van GJ op Untapped! Voor de liefhebbers weet je het dan wel. Dat is een meer dan prima biertje! 
De keus was achteraf prima. We wilden naar Aqua Zoo, maar de animo was iets gekelderd. Mijn enthousiasme gaf de doorslag. Ja Ja Papa, we gaan wel naar die brouwerij. Lieve kinderen hè.
Is Ook Schitterend! Ze weten ondertussen waar hun vader blij van wordt.
We hebben ons deze vrije herfstweek uitstekend vermaakt. In Juliandorp en omstreken!
Heb daar vorige week al over verhaald. Maandag gingen wij trouwens naar Alkmaar. Nu op zoek naar een andere Grutte Pier maar de Heer M. Borsato was in geen velden of wegen te bekennen...
Dan maar Alkmaar verkennen via het water. Prachtig! Een mooie boottocht onder 22 bruggen door. 
We moesten vaak bukken, zelfs ene keer bijna liggend in de boot. Prachtige stad dat Alkmaar met vele leuke steegjes en kroegjes. 's Morgens koffie bij de Koning en 's middags lunchen bij de enige stadsbrouwerij van Alkmaar...Ook goed te doen op de fiets hoorde ik later die week. 
Het was genieten met Moos en Mouna. We hadden een meer dan fijne vakantie. 
Alles mocht, niks hoefde. Na Juliandorp had ik er nog een nachtje in Leeuwarden achteraan geplakt!
Een belofte van eerder inlossen. We kwamen terecht in het knusse en kleine Van der Valk Hotel in Hardegarijp, zo schrijf je het voor de rest van Nederland als ik mij niet vergis. Heerlijk gegeten, prima en vriendelijke bediening. Heerlijk bad, fijne douche...Lekker bed! Heerlijke nacht. Soort van trip langs Memory Lane, eerder mocht ik vaak verpozen in een Van der Valk Hotel, voornamelijk in België.
Beetje thuiskomen en dan nog eens met zo'n fijn biertje van Grutte Pier! 
Voel aan mijn water dat wij nog eens de reis maken, niet op de schaats maar gewoon met de borrelbus naar het mooie en rustieke Bartlehiem, even dat bruggetje onder door en dan mooi aan die waterkant zitten met een fijn speciaalbiertje. Doen wij een éénstedentocht via het bruggetje van Bartlehiem. 
Zat daar mooi over te mijmeren toen ik afgelopen vrijdag sinds lange tijd weer liep op vertrouwde grond. Had een rondje Beerze voor mijzelf ingeruimd. De kinderen waren ondertussen bij hun moeder.
Had veel vragen in mijn hoofd en ik vond van mijzelf dat ik daar nu wel eens eindelijk antwoorden bij mocht gaan zoeken. Te lang had ik bepaalde antwoorden plus tekst en uitleg in mijn hersenloze brein laten rondslingeren. Lekker veilig. Maar de keuze was nu reuze. Moest wandelen om met mijzelf in gesprek te kunnen komen! Dat lukte, liet alles nog eens de revue passeren. Het was zo'n week geweest met een kop en een behoorlijke fijne staart. Ze is ook Schitterend! 
De band IOS (Is Ook Schitterend) had die avond er voor met hun teksten ook voor veel ruis op de lijn gezorgd! Spreekwoordelijk dan. Je kunt het zo uitleggen maar ook andersom. Joost Marsman, de charismatische zanger van de band, vertelde het zelf ook. Hij introduceerde een volgend nummer. Dit is een liefdesliedje, althans zo had ik 'm ooit bedoeld, maar laatst kwam iemand bij mij na een concert en vertelde dat het nummer hem altijd deed denken aan zijn overleden vader. (die van mij stierf afgelopen woensdag 14 oktober alweer voor het 21e jaar...) en de mooie band met hem! 
Mooi toch! Ik schrijf ook wel eens wat en later wordt het door deze en gene anders gelezen! 
Dat kan, dat mag! Maar het legde mij niet altijd windeieren. Zo 's morgens gezeten achter deze tikgeit heb ik niet altijd de tegenwoordigheid van geest om duidelijk te zijn! 
Vaak ook veilig, niemand die mij zondagochtend tegenspreekt, of zou je dat nu wel zo zeggen?
Kan ook anders uitgelegd worden. Heb zo wel eens mijn eigen glazen ingegooid....Stommerd!
Wil je een biertje inschenken, heb je geen glas meer voorhanden. Oh ja, domme knuppel...weet je nog?
Maar ik hield ruggespraak met die bekende spiegels, met vrienden die mij wel snappen, soms nog beter dan dat ik mijzelf snap! Wat zou je doen? Kon niet meer ontwijkend gedrag vertonen of niet antwoorden. Moest kleur bekennen!
Wat is Beerze toch mooi hè. Liep zonder oortjes dus ik hoorde (bijna) niets. Prachtig! De stilte, kippevel. 
Hier boert nog iedereen op zijn of haar eigen manier! Als je in deze wereld loopt snap je niet waar ze zich in Den Haag allemaal zo druk over kunnen maken! Noaberschap! Naast de boeren staan in plaats ze van het land te willen knuppelen. Snap dat de Beerzenezen zich zorgen maken over de toekomst van Beerze. Met hen hoop ik dat wij met z'n allen oplossingen vinden waarin natuur, landbouw, recreatie en leefbaarbeheid samen toekomst houden. Dat moet toch kunnen....?
Dacht ook weer aan IOS wat Joost zong in het begin. Een nieuw nummer. Ging over de zee en over het water. Kwam dichtbij, we waren allebei aan de zee geweest en hadden allerlei water gezien. 
Joost zong iets van: Soms kijk je naar het water en soms naar de zee.
Keek even opzij. Mooi was wat ik zag. Vond het een prachtige, bijna poëtische gedachte waar IOS mee op de proppen kwam. Het verschil tussen kijken naar het water en kijken naar de zee zit voor mij vaak in de manier waarop ik momenteel naar de wereld om mij heen kijk. 
Het water voelt intiem en dichtbij, het weerspiegelt vaak jezelf, hoe de Vecht opwaarts stroomt of de rust van een kabbelend stroompje van een slootje in Beerze. 
Toen ik van de week keek naar de zee met haar grote golven zag ik meer het grotere geheel. De zee is eindeloos, overweldigend en vaak onvoorspelbaar. Voelde mij klein kijkend naar die grote woeste zee, zou Grutte Pier er zo uitstappen? als een nieuwerwetse James Bond Girl. Je wilt soms meebewegen op de golven en al dat andere gewoon loslaten. 
Sorry, dat was even de afdeling in mijn hersenloze brein die soms alle kanten opwaait! De zee zien brengt ook een vorm van rust in mijn kop! Kinderen liepen met hun laarzen in de zee langs palendorp! Ze bewegen op elke golf mee. Voorlopig nog wel, haha...
Trots op ze. Zij kiezen vaak de weg die wij voor hen plaveien. Ze volgen ons, denkend dat wij het allemaal weten en al eens bij de hand hebben gehad! Nog wel...
Maar ik zocht en vond mijn antwoorden. Spring lachend in het diepe met mijn ogen dicht!
De landing was even later bij Junners op het erf van Erve Siegerink. 
Een verborgen parel in Junne, een mooie oude en verscholen buurtschap wat ligt in een bocht van rivier de Vecht. Ergens onder de rook van Ommen. Was er al een paar keer langsgereden, op zoek naar rust en ruimte. Ooit vierden daar mijn ouders hun 40-jarige huwelijk op de deel van een boerenschuur.
Kom er graag, net zoals ik graag rondkuier in Beerze of Rheeze. Waar de grote boze wereld gewoon een stuk verder weg is.
Maar wat is Junners een mooie plek om van je lunch te genieten. De oude schuur aan de Junnerweg 5 is prachtig verbouwd. Veel hout natuurlijk maar ook ingericht met oog voor detail. Voelde mij er meteen thuus. 
Junners was een soort beloning na gedane arbeid en het opruimen van veel rotzooi in mijn hoofd.
Kwam na een lange wandeling via de mooiste plekjes van Beerze hier voldaan terecht!
Nog een beetje nat van het zweet, had flink doorgestapt met mijn zevenmijlslaarzen. Denkend aan je balans in gewone wandelschoenen.
Gelukkig was een glaasje water bij mijn kopje koffie geen enkel probleem. Hier ben je te gast!
Ga maar zitten, wij regelen de rest. Zo'n gedachte kwam in mij op. Ging voor de soep van de dag vergezeld met eigen gebakken brood en zelfgemaakte tonijnsalade. Kreeg daar nog een plakje Vechtdal worst en een blokje Vechtdal kaas bij. Hoe leuk? Ik zat te genieten! In mijn eentje maar voelde mij niet alleen. 
Een tafel verderop zaten twee stellen ook te genieten. Luisterde stiekum een beetje mee...
Ze hadden gelijk, hier draait de wereld een beetje om. Wat is hier schitterend zeiden ze ook nog.
Junners, Is Ook Schitterend! Als je eens lekker wilt lunchen of wilt borrelen...Of als je een mooi stuk heb gefietst leg dan eens aan in Junne (tevens mooie Stuw en prachtige omgeving, ergens moet mijn naam nog in een boom gekerfd staan) bij lunchrestaurant Junners, je kunt er ook heerlijk buiten zitten....
Stapte een soort van uit mijn eigen schaduw en liep de zon in. 
Nam nog een kopje koffie, reed even heen en weer op de brug bij de Stuw en ging via Beerze en de Vosseboer en via Mariënberg, Diffelen en Rheeze naar huis. Had flink wat antwoorden gevonden op mijn vragen die al een tijdje rondspookten in mijn hoofd maar die ik gewoon goed had verstopt.
Zondag, altijd lekker veilig achter deze tikgeit! Weet ik het altijd zo goed! Maar wat denk ik nu echt?
Veel naar teksten van Joost geluisterd, hij moet het toch weten....?
Maar ook Frank, Stef, Huub en Daniël kwamen gezellig buurten! Tuurlijk, ken hun teksten maar soms moet je anders je oren spitsen. Dan hoor je veel meer en kijk je weer met andere ogen. 
Zou Joost dit zo hebben bedoeld of mag je gewoon je eigen interpretatie aan teksten geven....
Waar jij het beste op gedijt, en gewoon mee bewegen op de golven. Kijk vaker naar het water dan naar de zee, liep vrijdag in mijn eigen landschap, de omgeving hier die ik zo goed ken! 
Durf weer een beetje te dromen. Zelfs van een groot verlangen of een kleine wens! 
Kwam Grutte Pier gelukkig deze week niet tegen, wel een mooie blonde vrouw. 
En nu graag opletten, Dorgelo! Ze houdt zelfs van Dorgelo gebak! 
Tis van Dorgelo, dat proef je zo....Hazelnoot dat je bent.
Proef ook liever het zoet dan het zuur. 
Is Ook Schitterend! 
Stap uit de schaduw, ga lopen in de zon. Potverdikkemei.
Hou gewoon goede hoop dat mijn dagen zo weer lopen. Ik heb dat ooit gevoeld dus dat moet terug kunnen komen. Voel het gewoon aan mijn water, soms kom je niet Grutte Pier tegen maar haar gewoon langs mooie van de velde(n) en prachtige wegen. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Zee Van Tijd!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Als ik ooit een keertje kiezen mocht dan had ik Moeder Tijd bevolen, dan wel omgekocht.
Met al m'n charmes of een ontembare zoen, om vandaag morgen nog een keer te doen. 
Want elke dag heeft veel te geven, en er is altijd wel iets moois te geven.
En er is altijd wel iets moois te beleven.
Dus zink je tanden diep in de zin, je zoekt de schoonheid en verdrink erin.
Mocht ik ooit van Vader Tijd verliezen en ik had nog één moment te kiezen.
Dan koos ik hier dicht bij het vuur, dan koos ik de warmte hier.
Dicht bij jullie in de buurt en ik ben zo blij met al die liefde voor mij
Al die liefde voor mij....'
Uut 'Dicht bij het Vuur' van Racoon.

Moi, ben ik weer. 
Grappig, we luisterden samen naar een nummer van een band uit Zeeland met een zangeres uut Belgie terwijl we reden in Noord-Holland en drie vrolijke en nuchtere personen uit Overijssel het luidkeels meezongen. Dat merkte Moos op, samen zijn we één.
En dan zitten we hier in het oude strandhuis, wat je vertelt houdt me nuchter en warm. 
Boven m'n hoofd zie ik de grijze wolken, ik ben blij dat je hier bent, blij dat je hier bent.
Hoe zo'n nummer Zoutelande van Blof hier in Julianadorp zijn eigen leven ging leiden. 
's Middags tegen de avond in dat huisje van hetzelfde laken een pak. Nu was Mouna min of meer de grote kleine initiator.
Terwijl ik het verslaggie zat te tikken voor de voetbal (duty calls hè) stond zij te zingen en te dansen. Moos lag op dat moment (kwamen we later pas achter) boven te maffen in bed. Vakantie hè, alles mag, niks hoeft en buiten regende het toch...
Tuurlijk Suzan en Freek. Who Else? 'Nog Even Dit' - Ik kan er niks aan doen dat ik blij kijk, dit is het soort moment dat me bij blijft. Laten we dansen tot half zeven, kon het nog maar even één minuut geleden zijn. Nog even dit! 
Dat klopte, want om half zeven hadden we gereserveerd bij Duinoord's Steakhouse, hier iets verderop in Den Helder. Geniet van mijn beide kinderen, zo bijzonder! Terug in JD, een dubbel gevoel! Maar dat terzijde, zoek het zelf op hè. 
Maar de kinderen komen hier graag en ik eigenlijk ook wel. Herinneringen genoeg en we maken deze paar dagen gewoon een paar mooie nieuwe in onze zevenmijlslaarzen. 
Muziek! Soms komen teksten op de gekste momenten binnen. Toeval, daar geloof ik al lang niet meer in. Had er gisteravond nog over met een heel lief persoon. Geloof al lang niet meer in hier boven maar toch is er iets. Wat? Dat weet ik ook niet! Maar er zijn mensen die boven, of hier onder, aan bepaalde knoppen draaien. Dat je ergens binnenkomt en daar net dat ene nummer uit de speakers knalt!
Moet dan ook altijd meteen denken aan mien Moe. Die had zo'n rotsvast geloof. Die geloofde, en ik geloofde haar daar weer in, dat ze nu weer samen is met mien Pa. Dat de hemel bestaat. Ondertussen moet het daar aardig druk zijn, hebben ze daar stoplichten? Springt ie vaak op groen?
Niet alleen in Almelo is van alles te doen...Maar ik vind dat mooi en bijzonder tegelijk. 
Dat je ergens in gelooft maar dat je niet weet of het er ook überhaupt is. Maar je moet ergens in geloven. Dat het goed komt, bijvoorbeeld. Met de wereld, met ons, met jou, met mij....met ons allemaal.
We reden net langs Zee van Tijd, hier in Julianadorp! Dat hebben we. Tijd is aan onze zijde!
De drie-eenheid is terug in JD. Tuurlijk, geen oud strandhuis. Echt niet. Met het huisje in JD is niks mis mee, van familie, van eerder. 
Van alle gemakken voorzien. Nu zelf van een mooi straalkacheltje. We zitten nu dicht bij het vuur!
We deden hem aan gisteravond nadat we een beetje nat terugkwamen van het strand! Brrrrrr....
Zocht naar Wodka en Bokking maar vond in Skuumkoppe een goed alternatief. Bart begon te zingen.
Je weet wel, die van Racoon. Trouwens ook uit Zeeland. Wij zijn een beetje op de zee georiënteerd de laatste paar dagen. Hij had het over familie en dicht bij het vuur. Iets met warmte en liefde!
Kippevel! Kreeg het warm en benauwd tegelijk, de kachel deed goed zijn werk! Mocht wel weer uit. 
Het gesprekje met die lieverd op Terschelling door de telefoon bleef hangen! Poeh, wat hebben die een mooie en bijzondere pelgrimstocht met hun drieën gehad! Een wandeling pur sang. Wat beschreef Feronique het mooi in haar dagjournaal.
Wat doe ik soms moeilijk want bij ons is er niemand dood. Kan mij op die momenten soms voor de kop slaan, mis ook wel eens wat. Kom op kerel, verman oe! Kiek eens wat je hebt en wie er allemaal dicht bij het vuur zitten. Je hoeft niet eens diep het bos in om hout te halen. Lieve familie, gigantisch mooie en waardevolle vrienden en vriendinnen, mensen op de voetbal die het leven snappen en dan die kinderen van mij. Ze verbazen mij, keer op keer! Puur geluk! En zo echt mogelijk. 
Maar de zee doet wat met je. Althans wel met mij. Nummer van Lohues kwam langs over de zunne en de maon. Die trekt ook aan deze zee. De zee was Woest gisteren, daarom zaten we maar binnen bij Paal 6. Kinderen aan de warme chocolademelk met slagroom. Hou daar zelf niet zo van maar kreeg er wel zin an. Die koppies van hun. 
Nam Koffie, Lavazza. Italiaan. Goed toch! Genieten....Prachtig. Elkaar mooie dingen vertellen.
Weet je dit nog? Morgen naar Palendorp of toch Schoorl? Texel? 
Keek nog eens naar de zee en Lohues begon zachtjes te zingen in mijn hoofd! 
Zelfs hier in JD, zelfs aan het strand in een mooie strandtent: Zelbs de zunne en de maon kunnen niet altied bestaon. Wat bestied zal ooit vergaon, zelbs de zunne en de maon. Zelbs de zunne en de maon heb'n ooit her ok iets daon. Alles hef 'n tied van gaon, zelbs de zunne en de maon. Niks bestied veur altied. Zelbs de zunne en de maon. 
Soms baal ik er van dat ik zoveel teksten, vooral van Nederlands schnitt, kan onthouden!
Op de gekste momenten komen ze langs in mijn hersenloze brein! Ben je in JD komt toch het nuchtere Oosten buurten in je kop, in dit geval Lohues en dus 's avonds weer Zeeland! 
Klopt wel hè, we zitten op land naast de zee. Zelfs achter ons huisje hebben ze water laten lopen op het land. Niet voor een IJsbaan maar om de natuur een handje te helpen. Om beestjes en algen te verdrinken die anders de bloembollen op eten. In plaats van gif te spuiten. Na weken zakt het water en kunnen de jonge bloembollen in de grond. Als ik drink, dan drink ik op jou...
De tekst die onze lieve vriendin deelde van de laatste etappe van the Walk of Grief op Terschelling.
Poeh, die kwam vierkant binnen. Zat te wachten op het feit dat Gerrit het verslag op de site had staan...Dacht, even het laatste stukkie van haar reis lezen. Poeh...Hakken in het zand. 
Waterlanders, of er gisteren nog niet genoeg regen was gevallen. Vond de metafoor met de levende duinen mooi. We hadden een paar uur terug er nog tussendoor en op gelopen. Spetter, Pieter Pater...
Maar ook het lopen door het mulle zand langs de zee, dat gaat soms ploeterend. Verlies verandert ook steeds van vorm. Het is in beweging. Soms wil je verder zijn dan waar je bent! De ene keer gaat het beter dan een andere keer. Sta je niet altijd bij stil, leven gaat door. Iedereen pakt zijn eigen ding weer op!
Maar hij komt niet terug! Maar leeft wel verder, toch? En, en dat geloof ik echt, dat hij deze week aan de knoppen zat! 
Dat ie ook dicht bij het vuur zit! Lekker warm en knus. Een spreekwoordelijke arm om je heen slaat. 
JD is geen eiland, toch voelt het wel een beetje zo. Hier ben ik ook anders, sta ik er anders in!
Heb je via draad en golven contact met het verre Oosten! Althans, zo voelt het. Alleen Lea en Jakob kennen je hier, Moi - Hoi, verder niemand. Ook veel Duitsers, die kennen je sowieso niet. Heerlijk! Houden zo. 
Bij de Afsluitdijk gaat dat deurtje dicht! Sluit je dat gedeelte af en rij je je Zee van Tijd binnen....
Nostalgie, maar ook het feit dat je hier 100% er bent voor Moos en Mouna. Mouna zit nu op de bank, dicht bij het vuur en Moos slaapt nog. Droomt vast over dingen die ik misschien wel niet eens wil weten. Kereltje groeit! Ik wil geen tijd verliezen met jou. 
We genieten voor een goede landing straks thuis. Wij hoeven niet met de boot maar als we éénmaal de Afsluitdijk over zijn en Friesland weer voor ons opdoemt weet ik dat met elke kilometer thuis weer dichterbij komt. Snap je? 
We zijn een klein weekje van de radar! Even geen Hardenberg en omgeving maar Julianadorp!
Was zelfs gisteren niet op het Westerpark! Nou niet in levende lijve, volgde de ongelijke strijd wel achter deze laptop. Kon Eric zelfs horen schreeuwen en zag Gerard rustig langs de lijn staat! Dan komt het goed. 
Vind het nog altijd verbazingwekkend? Dat je hier in JD, ruim 200 kilometer verderop, het duel van Mariënberg tegen Kampen gewoon via het beeldscherm kon volgen. Kopje thee, stroopwafel. In alle rust, lekker in de stoel. Vuurtje aan...Zat toch, via draad en golven, dicht bij het vuur. Zag niet alles, verbinding haperde wel eens. Zag later pas dat Hendri Hofsink ook weer na 9 maanden zijn rentree maakte. Tja, gemist, stond ook niet in het wedstrijdverslag. Zal wel weer commentaar krijgen. Het is niet goed of het deugt niet. Haha...Lekker boeien! Don't shoot the messenger! Maar heb weinig te klagen, banden vol met wind. 
Giet mooi. 4 duels, 12 punten. Een goed verstaander weet dan dat je alles nog hebt gewonnen. 
Best wat goals voor en maar 3 tegen! Wie dut ons wat vandage..euh gisteren! Toch apart, bijzonder om zo een keer een duel van het roodzwarte hart te volgen. Ik maak er geen gewoonte van. Uut in Daarlerveen zijn wij er gewoon weer bij. Goed volk, ook doar, net als hier! Beetje dat Amsterdams toontje....kom ik aan met mien Sallandse tongval. 
Kan hier wel goed aarden! Stukje paradijs. Hier weet niemand dat wij er zijn! Heb de auto tevens achter een boom staan. Mooi verdekt opgesteld! FF geen gezeur en gedoe aan de kop in de kop van Noord-Holland, wat ik oe brom. Mag wel zo. 
Geniet van mijn kinderen! Mooi. Ze doen gewoon hun ding maar dat is al dikke prima! Dicht bij het vuur. Gisteravond ook zo genoten bij Duinoord. Was er ruim zes jaar niet meer geweest. 
Prima Steakhouse, leuke vlotte meiden in de bediening en het eten meer dan goed! Garnalen en Wings als voorgerecht. Mouna had de spareribs, viel van het bot af hè. Moos had een Rib-Eye Cajun en ondergetekende ging voor de biefstuk Duinoord met Chimichurri..(schrijf ik dat goed?). Moos nam natuurlijk nog een toetje. Zijn toetjesmaag is hier in JD ontdekt. Nou ja, eigenlijk in Groote Keten, een paar kilometer verderop. Bij Brekers destijds. We zaten vol maar het meisje opperde destijds dat Moos toch nog wel over een toetjesmaag beschikte? Lust een hond worst! Net als ik met kinderbier bij Heidi in Oostenrijk toendertijd. Obstler d'r bij voor die Kugelschreiberzusammensteller. De ogen groter dan de maag en daar waren ze trouwens niet eens op gericht. Maar alles giet voorbij. Brekers is niet meer. Mouna en ik reden er langs onderweg naar de Welkoop(!?)....Zitten nu appartementen voor arbeidsmigranten in. 
Niets blijft hè, alles stroomt! Tja, naar de Welkoop. Het geld van Gerard brandde haar in de buste...
Er moest een halster worden gekocht voor Lucky, het paard van Ome Jan (lees: Jente). 
Ach, het regende toch! Mooi ritje, we zagen zelfs in de verte een regenboog! Is er trouwens maar 1 regenboog of zijn er meerdere onderweg? Ik vraag mij dit ineens af, kijkt iedereen naar dezelfde regenboog net als de zon en de maan! Wat ik zeg, heb niet altijd opgelet bij biologie.
Dat doet Moos wel. Man, man...wat kun je trots zijn. Deze week had ie zijn eerste profielkeuze. 
We mochten naar zijn school. Hij zit nu in 3 VWO. Nog maar dertien hè, soms nog een kuuken!
Maar hij moet eind van dit jaar al zijn vakkenpakket kiezen. Jemig, ik was pas 15 toen ik daar aan moest denken. Alles komt steeds eerder. Ook die kale kop van mij....duurt niet meer lang.
Maar wat scherst mijn verbazing. Heeft zijn profielkeuze al bijna rond. Van de week mochten wij een soort van oefenen. Wat dacht hij er van, wat denken wij er van. We zitten redelijk op één lijn. 
Hij gaat voor N+G (Natuur en Gezondheid). Naast de verplichte vakken kiest hij voor Duits (handig hier in JD), Scheikunde, Biologie, Natuurkunde en Wiskunde + Geschiedenis en wellicht Informatica. Twijfelde meteen, is het wel een zoon van mij? Naast Geschiedenis zijn het geen vakken waar ik in uitblonk. Snapte niets van al die chemische vakken en bij Biologie van Snaak had ik altijd mijn bedenkingen bij....Maar ja, was ook maar een simpele Mavist die later de kant van de Horeca op ging met Wiskunde in mijn pakket. Wie heeft je dat wijsgemaakt, wiskunde in de keuken? Tja....
Maar Moos gedijt mooi op het Greijdanus! Hij maakt zich behoorlijk vrij! Weet nu ook wat artikel 31 is. Zie op zo'n avond altijd verbaasde blikken. Wat doe je hier? Ie bint toch niet van het geloof...?
Nou, daar kun je het wel eens mis in hebben. Geloof in de gedachten van mien Moe en Pa, dat er misschien wel iets is. Maar wat? Dat weet ik nog niet, misschien kom ik er wel nooit achter....
Weet wel dat toeval niet bestaat! Dat er soms dingen op je pad komen die voorbestemd zijn. Die misschien wel in de sterren staan geschreven! Het geluk overkwam mij ook op Terschelling, ooit....
Fietste achter het mooiste kontje aan op dat moment! Het moment van Suzan en Freek, dat je bij blijft en dansen tot half zeven in plaats van dansen in het donker! 
Want het is nog nooit zo donker geweest of het wordt wel weer licht. Hier ook....
Het licht dut het weer, het vuur brandt maar nooit meer regen, dat hebben Suzan en Freek toch mooi verkeerd. Ander nummer graag, de wereld in de zunne van Lohues bijvoorbeeld. 
Want het komt in JD met bakken uit de lucht! Zo ontbijten...en dan er op uut! Muts op, paraplu uut. 
Wij hebben nog een paar dagen mooi een Zee van Tijd!
Voorlopig niks aan de kop hier in Noord-Holland.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Meat Me There!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Het gaat niet over woede, het gaat niet over haat.
Het gaat niet over afgunst, het gaat om wie jou in je waarde laat.
Het gaat niet over leeftijd, het gaat niet over lust.
Het gaat niet over de mooiste, het gaat om wie je 't allerliefste kust.
Het gaat niet over zilver, het gaat niet over goud.
Niet over diamanten, maar over wie altijd het meeste van je houdt. 
Het gaat niet over hoogte, het gaat niet over snel.
Het gaat niet om de eerste plaats, waar het echt om gaat dat zie je later wel.
Want het gaat niet over, nooit meer over.
Nee, het gaat niet over, waar het echt om gaat dat zie je later wel'
Uut 'Het Gaat Niet Over' van Henny Vrienten. 

Moi, ben ik weer! 
Had te doen met de keeper van JO-10, vroeger noemden wij dat nog de Eet'jes!
Tja, ben een ouwe loel aan het worden.
Vrij vertaald naar de woorden van Happel, Ernst Happel!
Keep je wekelijks de sterren van de hemel, ben je, potverdikkemei in de kampioenswedstrijd zwak, ziek en misselijk! Hij deed zijn achternaam alle eer aan, Braakman! 
Zat ie daar op een wit doeltje, een beetje wezenloos voor zich uit te kijken. Hij zag er ook pips uit! Aaaaaaah.
Zijn teamgenoten deden ondertussen hun stinkende best op het groene veld van het Westerpark.
Ze gingen als de brandweer. Binnen no-time was Banthum al een halt toegeroepen. 
De 'mini-kanaalderby' was een ongelijke strijd. De jongens van Eric waren niet te houden. 
Net een stel van die koeien die voor het eerst na maanden weer de wei in mochten!
Prachtig! Daar sta je graag 's morgens vroeg voor op. Mouna had haar Mariënberg trui al aan toen ik haar op kwam halen bij haar Mama. Tja, Papa moest zonodig vrijdagavond aan de eerste pubquiz meedoen van eetcafé Mans. Wat ook geweldig was. Volgend jaar weer, graag.
Moos ging tevens mee in alle rust. Hij bereidde zich op zijn eigen manier voor. Kallum an doen, had hij er ook geen drukte van. Goed man. Zaterdagmiddag laat moest hij pas 'de weide' in. 
Notabene in Lelystad of all places! Voetballen kun je hier bijna om elke hoek doen maar voor een potje basketballen moet je vaak de bunders over. Binnenkort mag ik hem vergezellen op een vrijdagavond naar Elburg! Ach ja, je bent er even uit hè, moet je maar denken. Mooi toeren over de A28!
Het Westerpark, onze thuishaven. Die van voetbalvereniging Mariënberg. Daar wil je graag zijn op je vrije dag. 
Die 7 jochies van Eric en Michael laten elke zaterdagmorgen weer zien waarom je ooit op voetbal bent gegaan. De vreugde spat er van af. De ene actie nog mooier dan de andere...
Kop d'r veur, gaan met die banaan. Krijg daar vaak kippevel van! Schitterend! Doe mij een voetbalveld, gooi er tig jochies en meisjes op in het roodzwart. Aan de andere kant van hetzelfde laken een pak maar dan (meestal) in andere kleuren. Dan dagdroom je echt in kleur en is even voor die paar uurtjes niks meer zwart-wit! Had een drukke agenda gisteren maar een wedstrijdje proppen wij er nog graag tussen.
Gelukkig voor Dion kon hij het laatste kwart nog even onder de lat staan.
Geweldig! Klasse (Braak)man! Ze wonnen grandioos en met overmacht! Trotse Papa's en Mama's.
Trotse Opa's en Oma's maar ook wij (Mouna en ik) waren er goed te passe over! Supporters XXL.
Dit was het einde van de eerste fase. Snap er niet veel meer van, alles veranderd zelfs de najaars- en voorjaarscompetitie. Nu zijn er allerlei fases ingesteld door het logge apparaat de KNVB. 
Het gaat niet om de eerste plaats, maar je zit toch op de voetbal om te winnen? Tuurlijk, samen is niet alleen. Maar toch! Om elke zaterdag net een goal meer te maken dan je tegenstander, toch? Of hanteert KNVB zoiets iets van: waar het echt om gaat dat zie je later wel. Snap die filosofie niet. Niet elke verandering is een verbetering. Waarvan Akte! Ach, snap wel meer niet. Zie ik het anders?
Na 5 duels gaat de competitie alweer op de schop, Fase 2 volgt en zo faseren wij ons vrolijk naar de winterstop.
Ach ja, if you can't beat them. Join them! Zag gisteren de foto's die Gerrit had gemaakt van de strijd. 
Prachtige beelden van een bijzonder mooie dag. Hij knipt mooi raak voor een knaak. Net alsof je er zelf bij bent. Misschien handig voor volgende week. Dan zijn wij een enkele dagen weg. Lekker aan de kust in Noord-Holland, Juliandorp! Samen is niet alleen. Uitwaaien. Lekker dicht bij het strand! Mooi ouwehoeren...Nog even naar Texel, Skuumkoppe? Ik vraag dit natuurlijk voor mijn kinderen.
Mag ik weer zo'n verslag uit mijn duim zuigen! Gaat vast lukken, als je ogen dicht doet zie je zoveel meer. Spelen zich hele mooie films af aan de binnenkant van je ogen! 
Vrienten kwam gisteren buurten toen ik het stukkie voor de site over die geweldige zeven jochies aan het schrijven was. Het gaat niet over! Poeh, die kwam even binnen. Dacht aan van alles.
Dacht aan die kerel! Meet me There! Ze gaan met z'n drieën op zoek naar hem. In gedachten, maar toch. Schitterend! Op hun eiland maar nu voor het eerst zonder hem. Weet zeker dat hij mee wandelt! Tis nie aans. 
Ik zie hem ook elke dag lachen, als ik de yoghurt pak of het kuipje boter! Zijn grote grijns!
Elke dag vang ik wel een glimp van hem op. Soms die foto, vaker een nummer of als ik een ambulance zie rijden. We gaan elkaar weer ontmoeten. Misschien is het wel (dag)dromen. Want dood is dood!
Maar wat zou het toch mooi zijn, als je gaat hemelen dat je weer mensen van vroeger tegenkomt!
Nog even een harinkje met je Pa, koffie met oen Moe. Een Cola-Beerenburg met oen Moat....
Wat wil ik eigenlijk. Begraven of cremeren? Of toch dat nieuwe: Resomeren....
Wordt ook wel watercrematie of alkalische hydrolyse genoemd. Hallejuhah....Nooit zo goed opgelet bij scheikunde. Wist de antwoorden vaak ook nie en mijn proefjes gingen meestal de mist in.
Begraven en/of cremeren kennen wij allemaal wel. Bij resomeren wordt je lichaam opgelost in een warme vloeistof van water en kaliumhydroxide. Klinkt niet echt aantrekkelijk?
Wordt het allemaal zo chemisch van. Snap d'r ballen er al niet van. 
Hoe ik daar op kom? Was gisteren met de kinderen (je kunt nooit vroeg genoeg beginnen) even bij de open dag van Crematorium en Uitvaartcentrum De Lariks. Het hoeft niet altijd van één kant te komen hè.
De dood. Vaak houden wij dat zoveel mogelijk buiten de deur, maar vroeg of laat krijgen wij er toch mee te maken. Een lieve vriendin, Thérèse, werkt daar inmiddels. Dan ga je even kijken! 
Kom er eigenlijk al veel te vaak! Net als bij de tandarts moet je daar eigenlijk zo min mogelijk komen, althans dat is mijn mening. Te vaak neem je daar afscheid van te veel mooie mensen! Doet zeer.
Maar de dood hoort er nu éénmaal bij. Wel heel bijzonder wat de kinderen allemaal vroegen aan deze en gene! Trots ook. Ze denken meer na dan hun Papa op die leeftijd ooit deed. Was voornamelijk wortel aan het schieten. Dorgeloosheid. 
Ze bakten geen pizza's maar wel kniepertjes met een flinke dot slagroom. Thérèse schoot uit, vond Mouna niet erg hoor! Ze hebben het gewoon mooi voor elkaar bij de Lariks. Als je toch moet gaan dan maar zo. Ik hou de dood niet buiten! Ik hou liever de wereld buiten als je begrijpt wat ik bedoel. 
Ik zie ook liever ouders geknield opnieuw de veters strikken van hun kinderen op nog een nat voetbalveld van de dauw. Ik zie ook liever zeven jochies strijden tegen zeven andere kinderen...
Ach, bijzondere ontmoetingen zijn er altijd! Met een open blik kijken naar de wereld. 
Nooit geweten dat er handel is en bestaat in implantaten etc. Dat na een crematie de kunstheupen, knieën en zo over blijven naast de as van de persoon die overleden is. Denk je helemaal niet over na. Althans, ik niet. Jurriën wel, gaf ook tekst en uitleg! Moos herkende 'm meteen. Daar heb je Pascal, dit is ons grapje...
Inside Joke. Moet je snappen, of niet! Mooie kerel....Serieus in zijn vak. Wandelt vaak met z'n buurman.
's Middags reden Mouna en ik naar Marle, een paar uurtjes later verlieten wij Marle weer. 
Wel met een benauwde zege (1-2) in de kofferbak. Hiep Hiep Hoera. Poeh, dat ging niet zo gemakkelijk als 's ochtends op het Westerpark. Hier stond onze keeper wel 90 minuten in het veld, gelukkig wel. Hij had zeker een behoorlijk aandeel in de overwinning. Mouna houdt van roze maar vind het keeperspakkie van Len wel iets too much. Had jij dat ook aangetrokken, Papa? Mouna zat sowieso op de praatstoel en ik leerde ook nog wat terwijl wij terug langs de Vosseboer reden. 
Papa, koeien hebben vierkante konten en paarden ronde. Huh? Meen je dat. Er stonden koeien genoeg in de weilanden om dit meteen te controleren. Vele koeien stonden wel met hun achterwerken tegen de wind in. 
Kon het niet goed zien. We kwamen verderop ook enkele paarden tegen. Deed mij best om wat Mouna beweerde te ontrafelen. Maar ja, moest tevens op de weg letten al kent de Beerzerhaar van Ina weinig geheimen meer....
Je had er bij moeten zijn maar Mouna wist te beweren als het om vrouwen zou gaan ik allang de vorm van de welbevallige achterwerken had kunnen omschrijven. Want dan let ik wel op! Haha...Ze had me. Die dondersteen, Papa is soms zo'n open boek! 
Het was zo grappig hoe zij het verhaalde. We lagen beiden in een deuk die wel enkele kilometers duurde, schitterend! Zo mooi....die lach van haar! Zo ongeremd, zo vrolijk. Zij weet ook dat het leven niet alleen een lach bevat maar soms ook die traan! Maar we waren nu goed te pas! 
Even later had zij het over Oma, mien Moe! Want in de bestuurskamer van Marle stond een lied aan de muur in het dialect. Tuurlijk, had ze dat gezien. Ze houdt tevens van het dialect van haar Oma. 
Bij Ome Jan, aan de zwarteweg, gingen wij even heerlijk 'plat proaten'. Ze kan het best goed! 
Nooit vergeten waar je vandaan komt! Doen sommigen hier nog wel eens snel. 
Rijgen ze onze (h)eerlijke boeren gewoon aan het mes! Zonder enige wroeging. Wat ik zeg, niet alle veranderingen zijn goed! Niet bij de voetbal maar hou alsjeblieft de kerk eens in het midden. Potverdikkemei.
Onderzoek leerde ons (weer eens) dat vooral de jeugd de ouderwetse gehaktbal nog niet laat staan...
Al die campagnes over plantaardig voedsel, grootgrutters die ons meer en meer aan de vleesvervangers wil hebben of die spotjes van o.a. Wakker Dier die steeds vaker je oren teisteren. Ik vind daar iets van! Sorry. Kom mij niet aan het stukkie vlees wat al niet meer zo groot is als eerder.
Daarom, lekker puh! Meat me There in de Voorstraat. Lekker tegen de stroom in zwemmen! Wij openen gewoon een steakrestaurant in de stad. Ik hou d'r wel van en zeker van een goed stukkie vlees.
Vlees van koeien met vierkante achterwerken! Ik hou niet van die beeldvorming die ondermeer door een stichting als Wakker Dier ons te vaak wordt voorgeschoteld op radio en TV. Mensen denken vaak niet na en denken echt dat het er zo allemaal aan toe gaat in deze sectoren en geloven het allemaal maar blindelings. Lopen graag achter de meute aan. Getverdamme!
Dat boeren bijvoorbeeld hun dieren slecht verzorgen! Beeldvorming die niet te filmen is! Ik weet dat boeren hier gewoon goed voor hun dieren zijn. Uitzonderingen daargelaten. Wij gaan dood, koeien ook. Meestal voor de slacht! Tja....That's life zong Frank Sinatra ooit! We kunnen ze niet allemaal cremeren of begraven of gaan we koeien straks resomeren. Onze regering is er gek genoeg voor. Geitenwollen sokken. Nooit aan deze kant van de Iessel geweest. Melk komt niet uit de supermarkt.
Want zoveel ruimte is er hier ook niet meer. Het gaat niet over, waar het echt om gaat zie je later wel....
Dat dus. Daarom dat voetbalveld 's ochtends vroeg! Even geen boze buitenwereld! Meat me There! 
Allemaal op een kluitje, rennen achter die bal aan. Ouders met een kopje koffie in de hand! 
Moi, Hoi. Oh, die is leuk opgedroogd. Guitig ventje in de goal. Zo vader, zo zoon! Hij was ooit wel de eerste in het paradijs, toen kwam Eva. Begon het gedonder. 
Winnen van Banthum of HHC Hardenberg! Je Koning, Keizer, Admiraal voelen...voor 2 x 45 minuten. 
Het gaat niet over de mooiste, maar over wie je het allerliefste kust. Klopt Henny.
Nou, ik zou het wel weten! 
Wij gaan zo naar Ome Jan, er wil iemand naar de paarden kijken en of die ene al zadelmak is. 
Gaan we weer! Ik kijk ondertussen wel naar de koeien.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Oorlog en Drugs!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I remember walking against the darkness of the beach.
Love is like a ghost in the distance, out of reach.
Travel through the night cause there is no fear.
Alone but right behind, until I watched your disappear.
I'm moving through the dark of a long black night.
Just moving with the moon and the light it shines.
And I'm thinking of a place.
And it feels so very real just moving through the dark.'
Uut 'Thinking of a Place' van The War on Drugs!

Moi, ben ik weer!
Had net Mouna afgezet bij haar moeder. Reed van Rheeze naar de stad, terug naar huis.
Samen voetbal wezen kijken op de Boshoek.
De jochies van Mariënberg onder de 10 hadden gewonnen met 3-6 van Mouna haar klasgenootjes! 
Geweldige wedstrijd gezien. Dit keer maar niet teveel zeuren met de moeders van. Je kunt ook overdrijven.
Ze waren weer eens aan elkaar gewaagd maar het team van Eric maakte het verschil diep in de tweede helft. Het was enkel en alleen te danken aan mijn voormalig buurjochie Cas dat de uitslag niet groter uitviel voor het roodzwarte hart. Hij dook alsof ie op duikles was. Prachtig! Vind ik mooi!
Op de radio las Van Inkel net zijn rinkelscopen voor, steenbok weer als laatste. 
Geloof niet zo in de astrologie, maar mijn sterrenbeeld kreeg deze week wel een ruime voldoende. 
Soort van hoop in bange dagen. Vervolgens startte hij de Topsong in van deze week op Radio 2.
Het betoverende Who's That van The War on Drugs! Hoe bedenk je zo'n bandnaam hè.
Het verhaal gaat dat het kwam door een avond teveel rode wijn drinken en dat de zanger niet meteen zijn muziekgenre in de naam terug wilde zien. Daarom The War on Drugs! 
Weer wat anders als bijv. U2, die vierden deze week haar 50-jarige bestaan. Afgelopen vrijdag hoorde je op Veronica elk uur tenminste 1 nummer van deze Ierse heren! Geweldig! Kom maar door....!
Zo kwam Bad ondermeer langs. Net als 's avonds maar toen hardlopend door zijn woonplaats tijdens de Banthumloop. Kom op, Bertje...Je bent er bijna. Run Bert Run. 
Henny Vrienten zingt nu net over dat bandje in de wolken. Heeft ie wel een punt, als ik The War on Drugs hoor ben ik meestal in de wolken. Net zoals deze zomer het geval was! 
Moos, Mouna en ik daalden net van de hoogste berg af in Oostenrijk. De playlist spuugde 'Thinking of A Place' uit van The War On Drugs. We slingerden op het zandpad de vele haardspeldbochten door. We waren in een soort van niemandsland. Witte Wiev'n hadden ze hier ook in het land van Obstler en Wiener Schnitzel. Het was betoverend. Kippevel ook. Net een paar heftige dagen achter de rug en we zaten met z'n drieën in de C4 met elks onze eigen gedachten. Althans ik wel. Keek in de spiegel. Zag Mouna naar buiten turen, naar al die mooie vergezichten. Waar dacht zij nu aan? 
Bij The War On Drugs denk ik altijd aan Floortje, aan het einde van de wereld, aan de dochter van Dick, aan mijn dromen. Nu kwam het nummer binnen zoals ik 'm niet had verwacht. Ik dacht echt aan een plek waar ik misschien wel zou willen sterven, een dag eerder dacht ik er nog echt te sterven.
Papa, wat is er! Vind je dit mooie muziek. Ja, jongen. 
Moet ik natuurlijk luisteren naar de tekst? Hoeft niet...jongen, kijk maar wat je ervan vindt. Maar denk dat het nummer net zo lang duurt als de weg lang is! Ok, dus het duurt nog wel even voordat we beneden zijn? 
Hoop het wel, jongen! Soms mag de weg wel even een soort van omweggetje zijn....één zijn met je gedachten, met je overpeinzingen en het geluk wat naast en achter in je auto zit! 
Toen we bij de slagboom waren had de zanger de meeste noten tevens op de zang gehad! 
Daar dacht ik gistermorgen dus aan. Was aan het dromen in de auto met de muziek van The War on Drugs. Schitterend. Feëriek bijna. 
De oorlog tegen de drugs! Noem dan je band de pratende hoofden of de tellende kraaien. 
Zag ze vorig jaar voor het eerst live, nou ja op de TV. Pinkpop geloof ik. Als je vertelde dat het een stelletje bouwvakkers waren had ik je ook geloofd! In je hoofd maak je soms een voorstelling van iets terwijl de werkelijkheid toch anders is! Hoe dan ook, blijft prachtige muziek! Ze verbouwden wel pinkpop in de positieve zin van het woord. 
Wil ooit Pearl Jam nog eens zien maar deze band staat tevens op het lijstje....Vind het ideale muziek voor in de auto als je nog een flinke afstand af hebt te leggen! Moos zou zeggen, piemelmuziek van Papa. Haha....Je moest eens weten. En soms kan ik beter mijn mond houden. Hij hoeft nog niet alles te weten! Je hebt soms van die volwassen dingen waar een kind van dertien nog niet zoveel mee kan. 
Ben vanmorgen vroeg! Alleen in huis, dus niks aan het handje. Hoef er voor niemand uit!
De laatste weken beviel het uitslapen best maar deze nacht spookten allerlei dingen door mijn kop.
Lag er gisteren ook al op tijd in! Dag vol met indrukken en verhalen! Mooie mensen voor je neus.
Heen en weer geslingerd tussen verstand en ratio. Tussen gevoel en allerlei andere zaken...Ook met lijnen en verwachtingen of puntjes op bepaalde klinkers! 
Woensdag eindelijk naar Eanske, Enschede. Gaan ze die golfbal nog eens bekijken. Mooi ding heur!
Nu met naald (en draad?), dan eindelijk de bevestiging dat het misschien niks is. Maar niks kan ook iets zijn hè. Kreeg van de week nog de vraag, ben je er zenuwachtig voor? Neuh, eigenlijk niet!
Merk wel dat Oostenrijk wat met mij heeft gedaan! Is mij wel in de kleren gaan zitten.
Thinking of a Place! Denk vaak terug aan dat ene specifieke moment. Alleen met de kinderen! Denkend dat mijn laatste uur geslagen had en hoe dan met de kinderen? 
Daar heb ik meer moeite mee dan die afspraak komende mittwoch. Neuh, met roesje en keelspray is zo'n ingreep prima te doen. Dan gaat die cameraploeg vlekkeloos door het keeltje....Cut! 
Muziek was ook in Oostenrijk iets wat mij letterlijk op de been hield! Nu staat het JBL boxje tevens aan!
Henny met zijn bandje, Daniël met zijn teksten. Buuten is het nog donker maar binnen komt er langzamerhand weer licht in de duisternis! Opvallend veel Clouseau, ben ze een beetje weer aan het herontdekken. Vroeger hè. Toen ik vaak in België te vinden was. Volgend jaar staan ze voor het eerst in het Koning Boudewijn Stadion in Brussel. 
Waarom niet? Weekendje Brussel, ken er nog genoeg straatjes en steegjes. Ik let altijd wel op als ik ergens rij ook zit ik soms te (dag)dromen als de oorlog tegen de drugs op staat! 
Thinking of a Place! Dacht vannacht ook aan het Westerpark. Keek gisteren op het Henk Veltink Terras, knipoogde Henk nu?, naar ons hoofdveld. Veld lag er strak bij, je zou er bijna op kunnen biljarten! Maar had geen keus. Nu liepen er enkele kleine kinderen los.
Even daarvoor werd Wijthmen nog aan de zegekar gebonden. Ach, het maakt ook niet uut waar je balt. Als het nu 1e of 5e klasse is, pas als het bier op dreigt te geraken dan maken wij ons pas zorgen bij Mariënberg. Verder zal het ons een zorg zijn. Leven en laten leven....Als de camper stuitert niet aankloppen. 
Weer mooie verhalen! Een heel verleden ligt er gewoon! En elke week maak je samen met elkaar weer meer herinneringen. Zag nog even het filmpje van die verwoestende uithaal van de zoon van Michael. 
Prachtig! Hoorde iemand behoorlijk hard juichen. Haha, wordt gewoon vrolijk van die kleine jochies!
Gaan voor elke bal! De vuisten ballen als ze scoren. Kan genieten van zo'n voormalig buurjochie.
Hij pakte een paar fantastische ballen uit de bovenhoek! De trots van zien Pa, de glimlach van z'n Moe.
Heeft ie talent? Echt wel...mooie stijl van keepen ook! Keepers zijn andere mensen! Hebben links en rechts een steekje los zitten! Die bal kan namelijk ook tegen je hoofd belanden met alle gevolgen van dien. Denk soms wel eens dat ik 1x te vaak zo'n bal voor mien harsens heb gehad. 
Mijn gedachtengangen zijn soms niet te volgen. Als iedereen rechts gaat denk ik aan links of andersom.
Lig je 's nachts wakker en denk je aan oorlogen en drugs. Waarom heten alle honden niet gewoon Max?
Wat voor cijfer gaf van Inkel de steenbok ook alweer, volgens mij een zeven. Gisteren was mijn dag wel een dikke 9. Had het druk. Wilde niet op de tijd letten maar de tijd lette wel op mij. 
Soms vliegt ie ook! Dan slaat ie op hol! Kom je Jan gewoon in het wild tegen. Hoe dan? Opa, op pad voor zijn kleinkinderen. Mooi, dat doe je dan hè.
Maar merk dat mijn hoofd weer overuren aan het maken is, krijg er maar geen punt achter.
Vandaag wel!
Mand!
Volgende keer maar weer gewoon oesterzwammen...ga van deze raar lullen! 
Doe buiten het licht ook maar aan. Tis lang genoeg donker geweest.
Wens jullie een mooie wedstrijd.
Belgrado, stad waar ik de weg ook wel ken dankzij die ouwe van mij.
Daar denken ze, gelukkig niet meer zo vaak aan oorlog.
De wereld is in slechte staat, geregeerd door hebzucht en verblind door haat. 
Honderd keer een oorlog in de naam van een god. 
Als je macht en geld hebt, hoeft je hart niet op slot. 
Denk je ook dat het anders wordt, gaan we samen maken dat het beter wordt?
En dat er vrede komt, er is hoop.
Er is hoop, de geschiedenis leert dat alles kan zolang er liefde is. 
Licht in de duisternis. 
Er is hoop, dat sterft pas als leste hè
Of misschien gewoon wat minder Clouseau 's morgens luisteren als je 's nachts niet slapen kunt.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....