#Vaak Bu'j Te Bange!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'The time rolls by, the days go by.
When will I learn to stop wondering why.
Despairing i'm going down on my knees.
I'm begging, begging, begging, oh please.
There's just a little bit of peace in my heart.
There's just a little bit of happiness I'll part.'
Uut 'Just a Little Bit of Peace in my Heart' van Golden Earring.

Moi, ben ik weer.
Droomde vannacht weer eens. 
Stond in een soort van file richting de hemelpoort. 
Het was druk, het schoot niet echt op!
Aan de andere kant van de weg reed een spookrijder, we hielden maar rechts.
Inhalen was niet aan de orde en de bestemming was toch al niet een doel op zich.
Blijkbaar kon hij, toen hij éénmaal was gearriveerd bij Petrus, rechtsomkeert maken. 
Stond hij nog niet op de lijst of iets van dien aard?
Weet jij veel? Volgende graag....
Was weer zo'n rare droom. Een opeenstapeling van gebeurtenissen en indrukken van de voorbije week. 
Wederom je neus gedrukt op voldongen feiten. Een relaas van een aangekondigde dood.
Blijkbaar komen die van mij dan samen in dromen waar ik 's morgens mij nog vaag de helft van kan herinneren. Alles wordt minder, behalve vergeten hè. Dat wordt echt alleen maar meer...
Was vrijdag voor het eerst inpandig in het Hospice, hier aan de Vecht!
Ben er al vaker geweest maar nog nooit echt op bezoek. 
Meestal was het voor de krant als de vrienden van 't Hospice bij mondde van Aad weer één of andere actie op touw hadden gezet om geld in te zamelen voor het goede doel! Dan was ik inpandig, meteen.
Mooie plek, het Hospice is rustiek gelegen aan de Vecht. Daar wil je je ouwe dag wel slijten.
Als het allemaal (helaas) niet anders was...
Want het Hospice is geen vakantiewoning waar je even bij kunt komen van jouw drukke leven en na een tijdje rust weer volop in het leven staat. 
Waar de accu volgetankt kan worden. Neuh, jouw koffers worden daar gepakt voor je allerlaatste reis.
Komt er dan niemand 'meer levend' uit vroeg Moos zich van de week af?
Neuh Moos, normaal gesproken niet.
Dat is wel een keer gebeurd, dat was een wonder maar meestal is 't Hospice de fijne en het warme, hartverwarmende voorportaal voor de laatste reis richting hemel of waar je bestemming ook heen mag gaan. Niet iedereen wil in dezelfde file staan. 
Ditmaal was ik er op bezoek. Weer mocht ik ervaren hoe belangrijk en waardevol zo'n plek is.
Prachtig! Misschien niet het goede woord, maar hier wil je sterven. Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
Wat een zorg, een warm bad. Op deze zorg mag toch nooit bespaard worden...?!? 
Hier hou je nog één keer elkaars hand vast. Praat je liefdevol over het voorbije leven en wat er allemaal zo mooi was.
Dankbaarheid. Waar ik mocht zijn lag dat als een warme deken over ons gesprek en de mensen heen. 
Kreeg nog even 1 op 1 tijd met deze beste man. Vaak ben je te bange....(op z'n nedersaksich dan)
Het was altijd zijn gevleugelde uitspraak als we weer ergens bovenaan op een berg stonden en de afdaling voor ons eens aan het visualiseren waren. 
Vaak Bu'j te Bange. Er hing een mooie uitvergrote foto van hem aan de muur. Kippevel!
Hij in zijn karakteristieke houding. Meteen gingen mijn en ook zijn gedachten naar die mooie tijd. 
Al die wintersportvakanties in Oostenrijk en Frankrijk Tientallen jaren waren wij van de Berg in plaats van van de Heuvel. Snap je?
Vaak Bu'j te Bange, het wordt gebruikt als aansporing om meer lef te nemen, risico's te nemen en vooral niet bescheiden te zijn. Voor een weekje die westerse mentaliteit aan te meten in plaats van die nuchtere hier uut het Oosten. 
Tja, jarenlang waren die wijzen uit het Oosten te vinden op de besneeuwde hellingen onder in Europa. 
Schitterend! Met weemoed denk ik er vaak aan terug, vrijdagavond helemaal. 
Jarenlang zagen wij geen beren op de weg. Alles deed het. Soms wat stramme spieren of een knie die voor even op slot ging maar vaak vonden wij de volgende dag wel de sleutel of de juiste deur waar de stokbrood in een plastic zak aan hing. Geweldig!
Voor een nacht en een dag was je even mijn vader in Saalbach-Hinterglemm. Als jouw video-camera eens kon praten dan kreeg ik er nu nog rode oortjes van.
De publieke terechtstelling(en) van jouw dochters als wij met ons beide weer eens niet goed te passe voor de dag kwamen. Prachtig! Vaak ben je te bange....Ja, dat zijn wij soms allemaal wel eens!
Jij bent dankbaar, oen lieve wieffie is dankbaar. Jouw familie is dankbaar. Dankbaar voor de tijd die jullie samen was gegeven. 
Op momenten als deze weet ik heel zeker dat er meer is tussen hemel en aarde.
Anders stond ik toch ook niet in mijn dromen in de file richting de hemelpoort. 
Kom je straks in de bergen mien Pa en Moe ook weer tegen? Waar jij skiet zal Freek dan in zijn OAD-bus naar de bergen kijken waar volgens mien Va en ook mien Moe de hulp vandaan kwam?
Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan? Psalm 121 uut de bijbel. 
Ken mijn klassiekers, maar ik moest daar aan denken toen ik het Hospice verliet. 
Dacht aan het geloof en vertrouwen in een goede afloop. Jij hebt er vrede mee....
Golden Earring zong het gisteren ook. Just a little bit of peace in my heart! Nam geen jagermeister maar wel een Mummelman op oe. En nog eentje, want vaak ben je te bange hè. Had de gordijnen (lamellen)  nog open en keek eens naar boven.
Proost! Had zelfs mien houten tandenstoker in de mond en de billen nog rood van de verwarming!
In gedachten nog ien keer een kleintje après ski en we legden nog een kaartje, gelukkig had jij de Boer en ik de Nel. We gingen niet nat. Vaak Bu'j te bange. En ik heb ook nog een moat hè.
Ik voelde en proefde warmte! Hoe jij met je zwagert even aan de praat was. Mooi...
Later dronk ik bij jouw oudste dochter en mien moat nog een kopje koffie en passeerden ook mooie verhalen de revue. Dat bint de krenten....
Vaak Bu'j te Bange. Het maalde deze laatste paar dagen voortdurend in mijn hersenloze brein!
Wij maken ons over van alles druk, eigen risico omhoog in plaats van naar beneden. Ik had geen zin om de plannen van ons nieuwe minderheidskabinet te lezen. Het zal allemaal wel. Je moet gewoon betalen.
Weet wel dat het Hospice, en zekers 't Hospice hier aan de Vecht niet mag verdwijnen. Never nooit nie.
Dat is zo waardevol. Zo'n warm bad. Hier merkte ik ook waar wij het leven om draait. 
Samen. Ok, je wordt alleen geboren en je gaat ook alleen dood. Maar toch is dat niet helemaal zo!
Denk dat ik straks heel wat uit heb te leggen bij Petrus. Misschien ben ik straks ook wel die spookrijder die de file noodgedwongen moet omzeilen. 
Vaak bu'j te Bange. Het was ook ooit de lijfspreuk van de Zwarte Cross maar al ver daarvoor die van Oe. Zo gingen wij vaak de zwarte piste af. Ook in dichte mist. We moesten alleen binnen de paaltjes blijven zei jij. Met gevaar voor eigen leven. Ik was niet bange, want jij was er bij. Twee zielen, 1 gedachte.
Zo snel mogelijk naar beneden, naar de rest en dan grote verhalen vertellen bij Rosie of Heidi in de Après Ski. Kinderbier, hoezo kinderbier. Die kugelschreiberzusammensteller was niet bang. Dat was een mooie tied, net zoals het nu een mooie tied is...hoe gek dat ook klinkt!
Tja, Vaak Bu'j te Bange...
Geldt dat ook voor ons cluppie? Gisteren gingen wij er weer genadeloos af. 
De weg richting naar de 5e klasse wordt steeds meer en meer geplaveid voor ons roodzwarte hart!
Kan mij er steeds minder druk over maken. Tuurlijk, ik mag altijd een stukkie schrijven over hoe de laatste wedstrijd ook alweer ging. Mijn profetische woorden worden vaak niet meer gepruimd, haha...
Wordt vaak als de onheilsprofeet gezien maar don't shoot the messenger! 
Wie de schoen past, trek 'm alsjeblieft aan. Als je graag wilt dat er zoete broodjes worden gebakken, de kaf niet van het koren wil worden gescheiden of als je wilt lezen dat het allemaal prima gaat mag je de pen hebben. Ik mis die hele VIPS de laatste tijd een beetje. Vertrouwen, Inzet, Plezier, Samen.
Vaak bint jullie te bange. 
Weet het, mosterd na de maaltijd. Wisten we maar waar Abraham die haalde...
Ik ga wandelen langs de Vecht! Misschien steek ik nog wel even de hand op....
Ga maar vast, ik kom er wel achteran, nog ff de video aanzetten.
Vaak Bu'j te Bange...
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#De Ballade Van ...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Does it feel that your life's become a catastrophe?
Oh, it has to be, for you to grow, boy.
When you look through the years and see what you could have been.
Oh, what you might have been.
If you would have more time.
So when the day comes to settle down.
Who's to blame if you're not aroud.
You took the long way home, take the long way home.'
Uut 'Take the Long Way Home' van Supertramp maar dan in de cover-versie van Venice!

Moi, ben ik weer. 
Even een spiekbriefje, alles wordt minder hè, behalve vergeten, dat wordt alleen maar meer.
Komt vaak voor, ben ik zondagochtend klaar met mien schrijverij, denk ik later.
Shit, daar had ik het ook nog over willen hebben. Bloggie is toch al vaak te lang, ben aan het minderen hoor.
Vaak maak ik wat notities op mijn telefoon, maar ook niet altied en soms heeft Mouna dat ding 's morgens al in de hand. Gaat ze liedjes zingen van Suzan & Freek, Hannah Mae of Meau. Ben ik mijn tijdelijke geheugen kwijt.
Maar vind ik ook mooi. Dan pas ik mij aan. Eerst 'vrouw' en kinderen hè. Dan kom ik pas, ergens halverwege. Ik zie haar graag dansen en zingen.
Ok, Spiekbriefje:
Heinoos - Gitarist - Erik - Sietse - Troubadour - Venice - Herman - Meloen - Steekje Los.
De ballade van een gitarist.
De ballade van een winkelier.
De ballade van een troubadour.
De ballade van een horecaman.
De ballade van een muzikant.
Had vanmorgen in bed het nummer van Jan Manschot bij de kop, beter bekend als Brekken Jan Schampschot, de drummert van weleer. Iemand hebbe zijn ziel. De man die achter de trommels zat bij Normaal. Jarenlang! Met die grote snor en vaak een pet op. 
Hij schreef ooit de ballade van een muzikant. Over het leven van iemand die een paar uur volop in de spotlights heeft gestaan maar dan moederziel alleen weer naar huus giet, hopend op het feit dat ergens nog een lichtje brand in één of andere bruine kroeg. Het is hier geen Brabant hè, 's nachts dut vaak in deze regio het licht niet meer. Geen toffe peren. Veel kasteleins zijn gehecht aan hun nachtrust.
De ballade van een muzikant. Prachtig nummer, ik hoorde het afgelopen donderdag in een volle theaterzaal van Theater de Caroussel in Ommen. Zong het zachtjes mee...
Ja, inderdaad, ik ging eens behoorlijk vreemd. Niet in het vertrouwde pluche bij de buren van de Voorveghter, hier achter het huis maar mijn C4 koerste onverwacht naar de voormalige Blokken in het mooie pittoreske Ommen! Wederom met een grote glimlach. Als Ommen eens kon praten.
Was thuis gekomen van een dagje beurs in Breda, had de pasta met rode saus reeds achter de kiezen.
Zat in mijn bloemetjesstoel en las ondertussen het relaas van een stoppende muzikant/gitarist. Na ruim 25 jaar hangt ie zijn Fender en overig materiaal aan de bekende wilgen, voor jaren terug al zijn handschoenen maar nu dus zijn gitaren. 
Erik van 't Holt geeft de pijp aan Maarten. Na 25 jaar Heinoos is het klaar. Voor Erik dan.
Hoor jullie denken, de Heinoos? Dat is een lokaal zeer populair dialectbandje die ook buiten de grenzen van de Iessel behoorlijk wat bekendheid geniet. Elke feesttent of leegstaande wei, voor 1 dag omgetoverd tot evenementenlocatie, hebben ze wel eens plat gespeeld. 
Tot 2017 waren ze een fantastische cover live-band, na 2017 gingen ze voornamelijk werk spelen van Normaal (ie weet wel van Oerend Hard en zo) en veel eigen werk. Mooie teksten maar dan in het plat, ons dialect, Nedersaksisch, meestal van de hand van tekstschrijver, basssist en zangert Remko Keizer. Mooie kerl! Oorspronkelijk uit Ommen. 
Net zoals die van 't Holt. Vroeger vaak tegen gespeeld. Als we mochten aantreden tegen de SV Gramsbergen. Hij was net als ik poortwachter, dat lukte hem trouwens iets beter dan ondergetekende. Joah, hij had er ook een betere bouw voor. Ik dook nog wel eens over een bal. Some Guys have it all. Lekker wijf, goed die ballen tegen kunnen houden en ongenadigd goed gitaar spelen en ook nog eens een lekkere stem. Kiek, dat heb ik allemaal niet zo. Hij was ook nog behoorlijk technisch. Kom ik aan met mien twee linkerhanden....haha. Ach ja, ik kan weer moeilijk pissen, daar heeft hij weer geen last van. Ach, keepers. Die hebben een steekje los zitten. Sommigen de hele bedrading. Maar daar wist van 't Holt ook wel weer raad mee. Dat bint lui, die kunnen alles. Hoed af.
Sorry, dwaal weer af. Ik ging dus donderdagavond onverwachts naar een avondje Heinoos in het theater. Rond de kerstdagen traden ze ook hier op achter het huus maar toen had ik de kinderen...
Dan is de keuze snel gemaakt. Ie kunt niet overal bij zijn. Had Moos eventueel mee kunnen nemen maar wilde Mouna niet ergens anders onder brengen. 
Ik mocht ze een paar keer interviewen in mijn Stentorige periode. Leuke verhalen optekenen.
Wij hebben ze een paar keer geboekt tijdens de Sjam-Party en/of op het Westerpark!
Die andere gitarist, Daniël, hangt bij ons op het werk wel eens de camera's op, jaja Big Brother is Watchting you.
Alleen de drummert Mans ken ik niet zo goed maar dat slaat natuurlijk als een tang op een varken.
Ze musiceren al 25 jaar, elke week wel een paar keer in het busje over de A28 naar wederom een feesttent, zaal of theater. Je moet het willen. Het leven van een muzikant.
Daar begonnen ze hun theatershow ook mee. A28 van de heer Daniël Lohues. Prachtig!
Verrassend ook. Ze eindigden hun show tevens met een nummer van Lohues, nou ja - eigenlijk een nummer van Skik. Noar Huus. Daar zat een mooie symboliek in. Ik reken het goed.
Ruim 25 jaar heeft Erik in het busje gezeten, gescheurd over het asfalt van de A28, zelfs naar Bonaire maar op het laatst wilde hij gewoon weer naar huus. Ik kreeg er kippevel van. Tuurlijk, Lohues maakt altied wat in mij los, maar dit werd prachtig gebracht door de 4 heren, euh sorry 5 heren van de Heinoos want Raymond Goutbeek is inmiddels ook volwaardig lid. Hij toetst, hij accordeert, speelt mondharmonica...etc etc..
Zijn mondharmonica op Naor Huus ging bij mij, spreekwoordelijk dan, door merg en been....Geweldig!
Volgen jullie het nog? Maakt ook niet uit, dat doet de Brandweer wel.
Ik vond het een geweldige mooie avond. Oerend Hard werd Oerend Zacht met een deels nieuwe tekst. Tinus op pantoffels en Bertus nou op kousenvoeten. Maar ook de B-kant van de eerste single van Normaal die het eigenlijk veel beter deed werd gespeeld. Nog lang voordat Oerend Hard een knaller van een hit werd.
De eerste single was 'Hels as 'n jadhond' uut 1976 maar 't is Kloot'n hier op de B-kant werd eigenlijk het eerste hitje van Bennie Jolink en consorten. Geproduceerd door Peter Koelewijn, wie kent 'm niet! 
Blij dat ik was gegaan. Had thuis kunnen zitten, dit zat beter! Tuurlijk speelden ze Lieve Lieveling, één van mijn favoriete nummers van de Heinoos. Een vertaling/herbewerking van Sister Golden Hair van America. Kippevel. Erik zong het voor het laatst....Tja. Sorry, ik heb/had er gewoon iets mee....
Ze hadden mooie verhaaltjes, vertelden leuke anekdotes uit 25 jaar Heinoos. Zag laatst ook hun documentaire. Er schuilt achter elk liedje wel een bijzonder verhaal. Vriendschap, de eenvoud van het platteland hier. (h)erkenning. Het zat er allemaal in. En ja, als je begint met Lohues er ook mee eindigt dan kun je natuurlijk als band zijnde niet meer stuk. Dan ben je gewoon goed bezig.
Sprak daar 's avonds ook een bekende BM'er (bekende Mainbarger), zo mag je ras-Banthumer Sietse Telman toch wel noemen. Bestiert al meer dan 30 jaar de winkel in ons dorp. Mooie kerel. Mien moe was er een grote fan van. Als je aan Sietse kwam dan kwam je aan mien Moe. De ballade van een winkelier.
Sietse heeft ook genoeg meegemaakt. Zowel privé alsmede zakelijk. Wij keuvelden er in de pauze mooi op los. Beide hebben wij een mooie vrouw verloren. Hij zijn eigen, ik mien Moe. Dan maakt leeftijd even niet uit. Soms hoef je niet alles te zeggen, maar snap je elkaar. Praten zonder woorden. Hij haalde voor mij nog een biertje. Z'n moat was ff naar buiten gegaan om er één in de brand te steken. Dat kan ook. 
De winkel van Sietse is in Overijssel nog de enige kruidenierswinkel in een dorp met minder dan zoveel inwoners. Weet even niet hoeveel. Het is geen vetpot maar hij houdt het nog draaiend. Zo is Sietse.
Altijd goed voor een ander! Mooie eigenschap. Ik kom/kwam er altijd graag, tegenwoordig niet meer zo vaak sinds mien Moe uut de tied is. Deed vaak voor haar een boodschap, hoopte stiekum dan Sietse tegen het lijf te lopen. Dat praatje hè, dat kenmerkt ook zo'n winkel op het dorp! Mien moe had er altijd skik van om er wat op te halen. Ging ze achter haar rollator via de stoep naar Sietse toe. Hallo Martha, hoe is het? Zo simpel maar oh zo waardevol. Op een dorp is iedereen een beroemdheid hè. Vrieling makelaardij heeft eens uitgezocht wat het verlies van bijv. een winkel in het dorp, in dit geval Mariënberg, doet met de waarde van een huis. Als Mariënberg geen winkel meer heeft keldert jouw huis in waarde met ca. € 15.000,= . Dat bint serieuze bedragen, of niet dan? 
Ik bedoel maar! Sietse houdt samen met zijn meiden en enkele heren jouw huis mooi boven water!
De ballade van een winkelier! Een groene Banthumer maar met rood-zwart bloed door zijn aderen. Wat ik oe brom. 
Dat kaartje voor de Heinoos was een spontane actie, het ticket voor het concert van 2026 heb ik al wel binnen. Staat genoteerd op zondag 23 augustus, hier ook achter het huus op kruupafstand. 
De Troubadour bestaat 25 jaar en dat wordt groots gevierd met een openlucht concert op de parkeerplaats aan de Vecht. Hoe mooi wil je het hebben. In 2001 startten Herman Potgieter en zijn lieve en mooie vrouw Greta de Troubadour. Eerst nog een feestcafé, later omgeturnd tot steakhouse en in de loop van de jaren is het geworden tot wat het nu is. De Troubadour, niet te missen als je Hardenberg binnen rijdt en de brug over de Vecht passeert! De chef-kok is mien buurman, schept een band hè.
Maar ik werd gistermorgen bijzonder blij toen ik zag hoe Herman het jubileum luister bij gaat zetten. 
Ik zag van de week al een foto voorbij komen, Herman samen met onze bekendste inwoner, namelijk Edwin Evers. Die Hardenberger....
Dacht toen al. Gaat vast iets met muziek zijn. Herman ademt muziek. Herman haalde destijds van alles naar het rustige Oosten toe. Het podium werd niet voor niks 'Het Paradiso van het Oosten' genoemd. 
Wat een (wereld)bands hebben hier gestaan. Niet te filmen. Ik was er vaak bij als muziekliefhebber. 
Niet alleen lui uit Nederland maar ze kwamen overval vandaan. Zelfs overzees, uit de Verenigde Staten van Amerika of zo. Toen ze nog een beetje normaal deden. 
Maar de line-up van 'Vrienden van de Troubadour' concert klinkt als een klok. 
Erwin Nyhoff, Venice en als afsluiter de Edwin Evers Band. Succes verzekerd!
Maar werd bijzonder blij van Venice, ze zijn na eeuwen weer terug in Hardenberg. Ze speelden een keer een akoetisch concert op oudjaarsavond om het nieuwe jaar in te luiden en ze gaven ooit een gedenkwaardig concert aan de Jan Weitkamplaan. Gewoon omdat het zo mooi was. 
Venice is zoveel meer dan alleen The Familiy Tree, dat bijzondere kippenvelnummer wat ook altijd hoog staat genoteerd in de top2000. Venice speelde het ook op de begrafenis van mien Moe. Nou ja, het klonk door de boxen in de kerk met, voor Ooms en Tantes, de NL-vertaling er bij. 
De ballade van een horecaman. Herman heeft het niet gemakkelijk gehad, niet altijd de juiste keuzes gemaakt en in 2017 brandde de Troubadour bijna tot de grond af aan....Maar kop d'r veur!
Moet je eens kieken wat er nu staat. Bij Herman moet ik ook altijd denken aan zijn vrouw Greta...
Lief mens, mooi mens. Gaf Moos altijd stukjes meloen als wij inpandig waren....Lieverd is het!
Iemand zei dat Herman P. er altijd was in zijn jeugd. Dat klopt wel. Ik ben ook vaak in zijn horeca-gelegenheden geweest tijdens mijn onbezonnen stapperiode. Vaak bezopen, niet altijd nuchter! Maar mooie herinneringen poppen op. 
Een brandend blousje, het zaklampje, Annelien, het zitten aan de Vecht, het mooiste terras. Shoarma eten op de parkeerplaats maar vooral de muziek. Die voerde altijd wel de boventoon! 
Stiekum had ik gehoopt dat The Brandos ook acte de presence zouden geven. David Kincaid nog weer eens op het podium in Hardenberg. Wie weet, komt ie dit jaar nog een keer naar Nederland. Misschien wel naar Hardenberg. Potgieter heeft, in het verleden samen met Jan Kremer, wel wat stempels gedrukt in het uitgaansleven van Hardenberg. De ballade van een liefhebber, van een troubadour! Zekers!
Zondag 23 augustus zijn wij er bij, ook met de oude buren en zekers met het voltallige Dijk-cluppie. 
Dat bint ook mooie vooruitzichten. Gewoon kop d'r veur! Ik geloof er ook in. Hoop sterft as leste hè.
Spiekbriefje was niet eens nodig, ik had het allemaal wel in de kop zitten. Soms heb ik ook mijn momentjes....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Mouna, Kind van Negen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Someday we'll know why Simpson loved Delilah.
One day I'll go dancing on the moon.
Someday you'll know that I was the one for you. 
I bought a ticket to the end of the rainbow.
I watched the stars crash into the sea.
If i could ask God just one question, why aren't you here with me?
Someday we'll know if love can move a mountain.
Someday we'll know why the sky is blue.
Someday we'll know.'
Uut 'Someday we'll Know' van the New Radicals.

Moi, ben ik weer!
Liet mij gisteravond eens rijden op de Hardenbergerweg. 
Zat hoog en droog in een bus van Gebo Tours.
Vroeger dacht ik dat de afkorting stond voor Graag Een Borreltje Onderweg maar het was ooit Gerrit Boers die dit busbedrijf begon in Nieuwleusen. Vandaar GeBo, denk ik!
Zat in een bus voornamelijk vol met goedgemutste Banthumers, je weet wel van die club VKV (vijf kilometer verderop), zo af en toe onze TV'er (tijdelijke vijand) voor pak 'm beet 2 x drie kwartier.
We kwamen net uit Zwolle, gezamenlijk hadden we gekeken naar PEC-AZ.
3-1 winst voor de thuisclub, de uitslag vond ik vrij logisch, maar dat terzijde! 
Was gezellig, het uitje van de BCB (Business Club Banthum) was goed geregeld. 
Dat kun je wel over laten aan José (dochter van, hoorde ik) en haar vrolijke consorten. 
Zelfs de kratjes bier waren groen. Nou moe, dan heb je oog voor detail.
Het gerstenat smaakte derhalve prima. Na de rust hield ik het netjes bij gemeentepils, had de C4 laten staan op sportpark Moscou en ik wilde veilig weer thuiskomen als je begrijpt wat ik bedoel!
'Voel je je wel thuus, als Mainbarger tussen al dat groenwit?' Lust een hond worst?
Ach, ik pas mij vrij gemakkelijk aan. Tuurlijk had de club VKV eerder die middag een gelijkspel verdiend tegen MSC. Maar dan moet je wel scoren, het spel is weer op de wagen. 
Wij (Mainbarg) trappen pas over twee weken weer af. Maar dan moet de ploeg van onze trainert Tabbers er wel meteen staan tegen de Volharding uut Nijverdal. 
Je merkt het, langzaam begint het weer te kriebelen, jeuk is erger dan pijn hè.
Maar het was een leuke avond uit. Henk vroeg: zin om mee te gaan? Ik had niks, geen kinderen dit weekend, er was wel klaverjasssen op de club maar adel verplicht soms! 
AZ dacht koning te zijn in het Zwolse na de eclatante 6-0 bekerzege op ons geliefd Ajax. 
Niks was minder waar. Alkmaar Zaanstreek werd de hofnar, afgeserveerd door 11, misschien wat mindere voetbalgoden, die gewoon de kop d'r veur hielden. Ik hoop dat ons vlaggenschip de wedstrijd heeft gezien. Zo gingen namelijk als de brandweer! David versloeg Goliath. Het kan echt wel!
Zat ouderwets te genieten. Voetbal beleef je toch anders als je zelf in het stadion zit! Wat ik oe brom!
Vooral die nr. 4 (Mac Nulty), Younes Namli (nr. 9) enne dat duveltje uit een mooi blauw doosje: Shola Shoretire (nr. 7) deden die hooghartige Noord-Hollanders de gratis gekregen blauwwitte das om. 
Tel daarbij nog een uitstekend keepende Tom de Graaff (nr. 16) op en AZ kreeg boontje om zijn loontje.
3-1. Die uitslag was dit seizoen nog niet voorgekomen, soms komt een droom uit! 
Sorry, dwaal weer af. Ik verhaalde dat ik mij liet rijden, borreltje op, nou niet echt, maar zat hoog en droog, helaas niet in een OAD-bus, langs de Hardenbergerweg. Zat dus in een bus voornamelijk vol met Banthumers, de één wat luidruchtiger dan een andere. Allemaal prima! Mooi toch...Een kleinigheid hou je.
Maar ik moest denken aan een andere Banthumer en aan een bijzonder mooi verhaal wat ik van de week las in ons plaatselijke huis-aan-huis blaadje de Toren!
Opgetekend door een echte BM'er (Bekende Mainbarger), dat is Bas Schipper ondertussen wel aan het worden. Import, maar door zijn fraaie foto's en leuke berichtjes verovert hij met rasse schreden het (roodzwarte) hart van de Mainbarger en haar weidse omgeving. Zo'n verhaaltje wat je hoop geeft in deze hardvochtige tijd waar wij elkaar ondertussen allemaal zo'n beetje de tent wel een keer hebben uitgevochten. De hoffotograaf van mijn geboortedorp had een mooi verhaal over Banthumer Jan Hutten.
Deze beste man (75 jaar op de teller) vertrekt elke ochtend rond de klok van acht uur vanuit zijn huis in Banthum. Geeft, denk ik, zijn vrouw Ria een dikke pakkerd op de mond en gaat op voor zijn dagelijkse rondje van bijna tien kilometer. Dat doet ie nou al 10 jaar. Niet alleen voor zijn eigen gezondheid maar ook om anderen een goed gevoel te geven. Want wie Jan tegenkomt, herkent hem meteen. 
Hij steekt namelijk tegen iedere voorbijganger zijn duim op en je krijgt er gratis een grote glimlach bij, van oor tot oor...Auto's toeteren, vrachtwagens laten hun luchthoorn horen, fietsers bellen etc. etc.
Mensen missen hem zelfs als Jan onverhoopt een keer verstek laat gaan....
Klein gebaar maar voor sommigen een grote betekenis. Ik hou van zulke verhalen. Mooi toch? Prachtig!
Voor hem geen Blue Monday! Dat is schijnbaar morgen. Nou, gisteren hadden wij al Blue Saturday!
Ze waren goed te passe in Zwolle. Als je wint heb je vrienden. Maar dat verhaal van Jan opgetekend door Bas maakte mij blij. Het was deze week ook het meest gelezen verhaal op de site van de Toren!
Snap het wel, mensen hebben behoefte aan goed, mooi, onbezonnen en vooral vrolijk nieuws. Er is al zoveel narigheid op onze aardkloot. Die duim en glimlach van Jan Hutten doet dan voor even wonderen...
Dat zijn echt van die genietmomentjes. Over z'n vertellegie hoef je je absoluut niet druk te maken.
Dat tovert vanzelf een glimlach op je gezicht. Genieten, je moet vooral genieten....Het elfde gebod!
Ook al is het maar klein, als je het laat groeien wordt het vanzelf iets groter! Snap je.
Zo genoot ik ook afgelopen zondag in Denekamp! Kennen jullie dat Fox Denekamp?
Een mooie tent waar Twentse nuchterheid wordt gepredikt! Gewoon goed eten, lekker en vertrouwd!
Ooit waren wij er eens met z'n vieren en Oma geweest. Toen ze nog op deze aardkloot was. 
Deden wij de Sagenlandroute. Kwam je langs unieke stukkies Twente, langs verstilde dorpjes en mooie vergezichten en dus ook Fox Denekamp! Had zin aan een genietmomentje....met Moos en Mouna.
Ze waren allebei mooi gekleed. Netjes. Dit is een chique restaurant, Papa. Ze gedroegen zich keurig.
Tuurlijk waren wij mooi op tijd, zoon van een buschauffeur hè. Op de heenweg, ik verzin het niet, speelde The Sweet haar Fox on the Run! Zou Appie Vos ook nog achter een boom staan. Toeval? Toeval bestaat niet meer in mijn woordenboek. Alles is vooraf geregisseerd door deze en gene. Wat ik oe brom.
Wij waren de eersten maar al redelijk snel vulde de tent zich en ook onze magen! Het brood en smeersels stonden al op tafel. Leuke vriendelijke mensen in de bediening met die kenmerkende tongval. Ik hou d'r van!
Trots op ons dialect, lekker plat is zekers niet verkeerd! Mooie voorgerechtjes, leuke gast er achter die je van alles wilde uitleggen. twee soorten soep, allerlei salades. Je kon van De Green Egg of van de plaat je biefstukje, gamba's, scholfilet, kip of spare-ribs laten bereiden. Verder stond er van alles warm: buikspek, varkenswang, kipsaté, gehakballetjes, diverse soorten groenten (broccoli, witlof, spruitjes, bloemkool), aardappeltjes, snackjes voor de kinderen.....Tuurlijk hebben mijn kinderen een toetjesmaag, nou te kust en te keur hoor. Pudding, bavarois, tiramisu, cremè bulèe, chocolademousse, vers fruit, allerlei soorten ijs. Ze konden zelf hun eigen toetje samenstellen met slagroom, spikkels etc.
Het was supergezellig. Bijna twee uur zaten wij er al. Mooie kleine bordjes, rustig op het gemak, kallum an, het hooi hoefde vandaag niet van het land af. Absoluut niet de zoveelste vreetschuur! Neuh, ze vonden het mooi dat wij er waren (Mooi da'j d'r bint). Goed volk doar, zo gek doen wij het hier niet! 
Ze staken zelfs een duim op en hadden een glimlach van oor tot oor....Net als Jan uut Banthum!
Het is allemaal niet zo moeilijk maar wij vergeten soms om stil te staan waar het echt om draait...
Samen zijn! Soms alleen, soms met z'n drieën en soms zit je in een bus vol Banthumers....
En dan is woensdag ook nog mijn allerliefste meisje jarig. Mouna mag 21 januari alweer negen kaarsjes uitblazen. Ze is van 2017 hè, leert dan een snelle rekensom! 
Toen het allemaal nog bijzonder vruchtbaar was! Soms wou ik dat ik een tijdmachine had. 
Zoveel vraag ik niet eens! Zolang ik hier maar niet vandaan hoef, zolang ik hier maar mag bestaan.
Zolang je lach maar voor mij bedoeld blijft, je alle anderen laat staan. Kan het echt niet beter gaan. 
En we hoeven niet te plannen, het geeft toch niet wat je doet. Want het leven danst haar eigen dans.
En op haar manier best goed, en wat moet gebeuren moet! Alles gaat voorbij maar eerst genieten wij er maar van. 
Mouna, 9 jaar. Waar blijft de tijd! Mijn mooie meisje heeft een week van festiviteiten. 
Gisteren vierde ze haar verjaardag al bij haar Mama voor dat deel van de familie. Woensdag is haar dag, dan is ze echt jarig. Komen 's middags haar vriendinnetjes, gezellig hier thuis aan de Voerman. 
Oma is er dan ook. Die Oma uut Diepenveen dan....Was het maar zo'n feest dat die Oma uut Mainbarg er ook nog even bij was. Van Oma Marja krijgen ze een soort van workshop, schilderen. Mijn ex-schoonmoeder is een benadigd kunstenares, eerlijk is eerlijk, misschien is Mouna daarom wel zo creatief. Ze kan uren schilderen, tekenen en knutselen als ze niet staat ze zingen en dansen op Suzan & Freek! Dat heeft ze ook niet van mij....Ik hoor de melkboer wel vaak zingen, maar dat terzijde.
Ze kijkt er al weken naar uit, heeft hier de tafelschikking al geregeld, wie naast haar moet zitten bijvoorbeeld. Bijzonder kind! Kind van negen, nog maar hè maar soms denk ik, zij is al veel verder dan ik ooit was op die leeftijd of doet de tijd dat met haar. Wat wist je vroeger uberhaupt? 
Zaterdag en zondag vieren wij met mijn deel van de familie, vrienden en mooie mensen nogmaals haar feestje. Omdat wij van het leven moeten genieten. Zaterdagavond een speciale happie/snappie op verzoek! Vast met een duim omhoog en een brede glimlach!
Als je Jan ziet lopen geef hem een welgemeende groet of toeter ff....Jan geeft je een dikke duim terug!
Hij doet het graag. Al bijna tien jaar....Dat bint de echte krenten in de pap!
Zo doen wij dat hier! wat simpel hè maar werkt wel.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Blue Hotel!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Op een dag word je geboren en ze geven jou een naam.
En je moeder houdt je vast en zingt tot je slaapt.
Je leert lopen, leert een taal, gaat naar school, leert je les.
Ze vragen jou wat je wilt worden, je weet het niet maar kiest een weg.
Zo dans je door de dagen heen, soms samen, soms alleen.
Je vindt de liefde van je leven en je denkt: dit is de hemel.
Je wordt de vader van een zoon, je ziet opeens de grote lijnen.
En je ziet in hem jezelf, het lijkt een cirkel zonder einde.
En dan opeens staat alles stil, terwijl de wereld verder draait.
Opeens...staat alles stil. 
Je ziet jezelf in de spiegel, gedachten vliegen uit de bocht.
Je komt niet uit je woorden, elke zin die schiet tekort.
Je leeft alleen nog in het nu alsof de toekomst niet bestaat.
Want alles wat je lief is hangt aan zijden draad.
Je raapt jezelf weer bij elkaar, staat op en gaat weer door.
Niet bang om te vallen ook al dans je op een koord.
De bel gaat voor een nieuwe ronde, je staat nog altijd in de ring.
Vechtend met een tegenstander die zich meestal niet laat zien.
Want opeens staat alles stil terwijl de wereld verder draait.
Opeens...staat alles stil.'
Uut 'Opeens Staat Alles Stil' van Stef Bos.

Moi, ben ik weer. 
Weet het, best wel een lange songtekst om het bloggie mee te beginnen. Sorry!
Ben van de teksten hè.
Maar dit nummer van Stef pakte mij gisteren volledig in de auto toen ik terug reed naar huis, van Mariënberg naar Hardenberg. 
Daarom maar een keer de hele tekst, zodat de boodschap over komt.
Moest ineens denken aan hem en ook aan hem, maar ook aan haar en aan iedereen die het momenteel niet makkelijk hebben. Waar Carpe Diem ondertussen een loos begrip aan het worden is. Pluk de dag, flikker op man!
Waar opeens het leven min of meer stil is komen te staan terwijl deze rare aardkloot maar verder draait!
Ze willen door, kop d'r veur, maar vragen zich soms wel eens af, hoe..? In godsnaam hoe dan...
Hou moed, hou vol, hou vast. 
Weet het, jullie hebben er geen donder aan, ik kan mooi lullen en het is geen medicijn om jou beter te maken maar toch!
Hoop sterft as leste! Goed Goan.
Enfin, over tot de orde van de dag.
Werd vannacht wakker. Badend in angstzweet. Droomde een droom, tien jaar vooruit. 
Het was ineens 2036. Stapte in een tijdmachine.
Droomde dat Mouna thuiskwam met haar eerste vriendje. Ze kwam bij mij op de koffie. 
Achteraf letterlijk...haha. Beste jongen hoor, aardige vent, leuke kerel. Daarover hoor je me niet.
Na het hoofdstuk koetjes en kalfjes kwamen natuurlijk de echte vragen van het leven boven tafel waar je als Papa zijnde nu éénmaal graag de geijkte antwoorden op wilt hebben.
Wou dat ik het nooit had gevraagd. Bleek dat jochie fan te zijn van die lampen uut Eindhoven!
Een regelrechte PSV'er dus. Hoe dan? Dat tweede kopje koffie kon ie natuurlijk wel vergeten, het licht ging uit! Niet alleen bij mij. 
Mouna mocht met van alles en iedereen thuiskomen maar liever niet met zo'n Eindhoven de gekste adept. Zag er gisteren bij de voetbal ook weer een paar zitten, op barkrukken notabene en maar lachen. Staan ze soms bovenaan? De gebroeders Peters en grote neef Appie (ditmaal niet met de fluit in de mond). Dan zit er toch een draadje of wat bij je los, als je me niet verkeerd begrijpt. Maar toch!
Verder prima kerels hoor! Gisteravond kwam ik nog familie van hun tegen, zelfde kwaal ander verhaal.
Ach, vroeger weigerde ik ook Heineken te drinken. Als je het mij nu voorzet drink ik het zonder morren op. Na de halve eeuw te zijn gepasseerd wordt je milder. Je vind er steeds iets minder van...steeds meer.
If you can't beat them, Join ze dan maar....Of iets van gelijke strekking. 
Ik droomde vannacht tien jaar vooruit, daar schijn ik uniek in te zijn want de nieuwe hype momenteel is de '2016 Challenge'. Zag van de week vele vrienden ineens allemaal met foto's dwepen uit het jaar 2016. Blijkbaar verlangen wij massaal terug naar 2016 waar helaas het einde van de onschuld begon.
Ook vele BN'ers tonen ondermeer hun sixpack uit 2016 of laten vol heimwee zien hoe leuk ze het toen wel niet hadden in 2016, 10 jaar geleden. 
Maar achter deze nostalgische trend schuilt volgens de geleerden een dieper sentiment. Het is een collectief verlangen naar het laatste onschuldige jaar van het internet. Vlak voordat fake news en politieke polarisatie onze tijdlijn voorgoed aanpaste. Ik heb het ook maar van een ander....
Maar je wordt er tegenwoordig wel dood mee gegooid. Wie geloof je vandaag de dag nog?
Wat is echt en welk nieuws is nep, fake dus. Zeg het maar...We vechten elkaar de tent uit, vooral verbaal op het wereldwijde web.
2016. Ik was toen nog echt gelukkig. Had een mooie zoon en wist ergens halverwege het jaar dat ik wederom Papa zou worden van een mooie dochter die in januari 2017 haar eerste ontmoeting met ons had.
Kan wel foto's gaan plaatsen uit 2016, maar daar spat het geluk gewoon nog van af. Nu weet ik wel beter. Vind ik een beetje misplaatst nu. Tuurlijk verlang ik er graag naar toe. Wist ik destijds veel wat mij nu allemaal overkomt....Potverdikkemei.
Zag vrijdagavond wel een documentaire over David Bowie. Belandde er toevallig in. Had net Mouna naar bed gebracht, nog even met haar gepraat over van alles en wat! Mooie koetjes en kalfjes....
Terug beneden pakte ik een biertje, schonk Moos wat drinken in en ging zitten in de bloemetjesstoel.
Het is alweer tien jaar geleden dat één van de invloedrijkste artiesten uit de popgeschiedenis ging hemelen, David Bowie!
Wat heeft die man, soms met terugwerkende kracht, fantastische muziek gemaakt!
Starman staat dankzij Moos alweer enkele jaren in mijn Top2000 lijstje, daarvoor steevast Heroes!
Wat een kerel! 10 januari 2016 overleed hij! Jemig, alweer tien jaar geleden. Toen mijn wereld nog dagelijks in de zunne was. Samen met het mooiste meisje en in het bezit van een geweldige zoon. 
Dat laatste is nog steeds het geval. Wat een prachtig jonk hebben wij samen in elkaar gekleid...
Dan ga je toch weer twijfelen, is er meer tussen hemel en aarde? Tuurlijk, kan wel wat maar zoiets mooi in elkaar flansen dat lukt mij echt niet alleen hoor. Daar hebben wij links of rechts echt wel hulp bij gehad. Wat ik oe brom!
Ooit vroeg Lohues zich af of de man die de zon bedacht dezelfde die ons de oorlog bracht?
Alle narigheid en alle kwaad, heeft diezelfde iets dat ook gemaakt. Daarvoor dank je iemand niet zo snel maar voor de zon en al het toffe wel. 
Ik vraag mij dat de laatste tijd ook regelmatig af. Potverdikkemei, ben je 78...Ben je actiever dan ik ooit ben geweest. Je voetbalde elke zaterdag nog naast het hoofdveld van FC Britishield op de Noppenweide, gleed eerder als een heuse Alberto Tomba van besneeuwde pistes af, stond altijd voor iedereen klaar, hebben we elkaar jarenlang mooie verhalen verteld. En opeens.....staat je wereld stil.
Daarom pakte Stef mij gisteren in de auto volledig in. Had niet alleen de man van z'n doeffie bij de kop maar ook mien moatie, mien oud-trainert en zo velen met hen! 
Is dan degene die de zon bedacht ook degene die al deze narigheid heeft bepaalt?
Zeg het maar! Als het goed gaat ligt het vaak aan ons of aan jezelf als het slecht(er) gaat zoeken wij vaak de zondebok bij een ander of misschien dan toch bij iets wat ergens boven onze hoofden zweeft...
En toch, toch wil ik de wereld mooi blijven zien met felle en geen doffe kleuren!
Tuurlijk, je komt nu in een leeftijd dat ook de schaduwkanten van het leven steeds vaker belicht worden. Ik wil daar niet altijd bij stil staan maar doe ik dikwijls wel. Sorry!
Verder prima te pas hoor! Ondanks alles, sta ik monter in het leven. Begrijp mij niet verkeerd hoor. 
Mijn zinnen worden nog wel eens verkeerd ingeschat. Mijn woorden schieten soms te kort en anders de zinnen wel. Ik zit hier.....en tik maar als een malle door....redigeren zou soms niet verkeerd zijn.
Het nummer wat na Stef kwam was er één van het Goede Doel. Gijzelaar. Dat dekte ook wel weer de lading. 
Oh, was ik maar een gijzelaar dan stond altijd mijn eten klaar. Dan kon ik altijd klaverjassen en hoefde ik nooit meer af te wassen enne...nooit meer op mezelf te passen. 
Tja, ben van de teksten hè. Zo speelde deze week niet alleen in mijn hoofd maar ook aan een hotelbar in het Duitse Düsseldorf het nummer Simple man (mooie tekst) van Lynryd Skynyrd zich af. 
Duitsers hebben toch geen verstand van muziek? Dat klopt, daarom hadden wij ook de tablet van het lieve Spaanse en knappe meisje achter de bar annex receptie geannexeerd. Hier met dat ding. 
Tuurlijk dachten wij wel aan haar. Ik liet Heroes del Silencio horen....Kende ze niet, toch een generatiekloofje hè. Nu kent ze het wel. Entre Dos Terras. Slipknot kwam zelfs langs. Maar ook And It's Still Alright van Nathaniel Rateliff. 
Prachtig! Vier wijzen uit het oosten, 's nachts in een verder verlate hotelbar. Wie deed ons wat?
Verstilde momentjes zijn dat. 's Morgens is dat trouwens iets minder! Maar 's avonds een kerel, 's morgens een vent en/of jonge mevrouw! Toen ik wachtte op mijn collega's in de hotellobby draaide een ander meisje Blue Hotel van Chris Isaak....Hoe dan? Keek door het dak naar boven! Wie zat er op?
Sinds jaren was ik weer eens inpandig bij de PSI. De Messe voor onze branche! De krenten in de pap.
Genoeg Kugelschreibers gezien duzz en duizenden aanverwante artikelen. Kwam tientallen klanten van weleer tegen. Hallo, hoi en hoe is het? Inspiratie genoeg. Twee dagen sjouwen en wie nam de koffer ter hand en welke richting gaan we op? Zijn toch de (levens)vragen op zo'n doordeweekse Mittwoch in Januar. Schitterend! Humor ook. 
's Avonds waren wij uitgenodigd door één van de leukste en liefste leveranciers uit onze handel.
Tuurlijk huizen ze normaal gesproken in Eanske, kan ook niet anders. We gingen met de taxi, maar we hadden net zo goed kunnen lopen. Dat was sneller geweest. Een geweldig begin van een bijzondere mooie avond. Mooie mensen, ronde tafels en een bulte gezelligheid. Gemeenschappelijk belang.
Hier zwaait nog steeds een Henk de scepter! Mooie vent, hoe hij zijn bedrijf heeft opgebouwd. Respect!
Eten was ook prima...Chinese/Katonese keuken. Klonk als een k(l)ok, smaakte voortreffelijk. 
Leuke gesprekken met gelijkgestemden, dan spreek je allemaal dezelfde taal. De toren van Babel hing aan de muur. Prachtig! Ik zag het wel...
's Avonds zaten we nog ff na in ons 'Blue Hotel' in een sprookjesachtig Düsseldorf. Winter in Düsseldorf in plaats van Winter in Hamburg. Boeiend was het sowieso.
Ach ja, dat was het wel zo'n beetje. Gisteravond nog even last minute naar de Voorveghter geweest. 
Had toch ff niks anders te doen, kinderen zijn er vanmiddag pas weer. 
Nostalgie waaierde door mijn gedachten. Toneelvereniging Vorie-Vana trad er op, uut mien geboortedorp. Dat schept sowieso een band hè. Voor Iedereen, Van Amateurs. Dat is de afkorting of betekenis. Kijk maar hoe je het wilt hebben.
Kon nog een kaartje krijgen op rij 10, stoel 1. Toeval bestaat niet hè, iemand zit er aan die knoppen boven. Want wie zaten er naast mij. Twee van mijn zeer goede vrienden, Harold en Therese....
Hoe dan? Wel gezellig. De eerste keer weer in het pluche achter het huus. Niet voor het laatst dit jaar. 
Beach Boys, Lohues, Mell, Her Majesty etc. volgen ook nog! 
Moos heeft gelijk. Ik mijmer veel te veel over vroeger, over eerder. Ik ga soms wel meer dan 10 jaar terug, ik heb ook wel de challenge naar 2006 of 1996 in mien kop. Dat merk ik echt wel. 
Tuurlijk deden de acteurs van nu haar best maar ik mistte een Rieksie Ribberink, Gerrit Jan Brinkhuis, Chris Stuut, Hennie Snippie, Berend-Jan Schuldink, Dinie Altena, Wimpie Doek, Jan Maat. Tante Henny etc....etc
Zonder anderen tekort te doen. Gek is dat hè, die hang naar vroeger. Vergeet nooit meer hoe Rieksie Ribberink (amper anderhalve meter) en Chris Stuut (dik twee meter) geheel gehuld in leren kleding als twee Easy Riders het podium opkwamen....Dan hing de lach al aan hun kont. Geweldig. Of de mimiek van een Berend-Jan, schitterend! Ik word gewoon een oude lul. Want Astrid Stuut, René Kamp of zo'n Sandra Wemekamp uut den Ham (dochter van de schilder vertelde Peter Huisman mij) deden het prima....Naderhand nog aan de praat met mien lieve grote slager en de vrouw van. 
Nogmaals, Moos heeft geliek. Ga eens in het nu leven, papa! 
Tja, Blue Hotel! Ja Jongen, ik snap al die terugblikken op sociale media wel. 
We zijn met z'n allen op zoek naar een tijd toen het nog wel allemaal te pruimen was.
Blue Hotel, 1995! Was het maar zo...
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo....

#2026: Wiej Hebt D'r Zin An!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ik doe as iederiene, ik lach gewoon met de hele meute met.
Ik nem er nog moar iene.
Ik drink oe uut mien gedachten, als ik dat red.
Tot ik oe verget.'
Uut 'Iederéne' van de Heinoos.

Moi, ben ik weer.
Veel Heil en Zegen voor het nieuwe jaar.
Dat zei mien Moe altied, dat zei ze afgelopen nieuwjaarsdag voor de tweede keer al niet meer!
Het is goed zo! 
Op naar een mooi maar vooral gezond 2026, hebben wij er een beetje zin aan? 
Ben voor mijn doen laat, begin warempel op mien oude dag (54 jaor) dat uitslapen nog onder de knie te krijgen. Mut niet gekker worden! 
Moos die snurkt nog. Die had ik gisteravond onverwachts naast mij in de beddestee liggen. 
Iets met sneeuw en stilte voor de storm. Ik rekende het goed, was weer gezellig. 
Mooi dom ouwehoeren, hebben wij allebei voor doorgeleerd. Een kus van de juffrouw derhalve. 
We kregen het over pannenkoeken. Met spek. Lekker man! Eten hè. Belangrijk onderwerp bij ons.
Hebben jullie nog gekeken naar de oudejaarsconference van Peter Pannenkoek?
Hoor er namelijk wisselende geluiden over. Ik kijk al jaren niet meer naar de oudejaarsconference op de vaderlandse televisie. Zekers als je fijn gezelschap over de vloer hebt krijg je de helft sowieso niet mee...Mis je een grap, de clou of de draad van het verhaal. 
Neuh, de laatste jaren staat steevast de Top2000 aan. Mooie borrelplank op tafel, wat wijnen en wat bieren en mooi keuvelen onder het genot van alles. Als de gong van Queen klinkt, weet je het ondertussen wel.
Het jaar is (weer) voorbij.
Las de reacties later op Twitter (X), die waren ook behoorlijk tegendraads. De één vond hem een pannenkoek, de ander smeerde met stroop!
Vroeger was dat anders. In de tied dat mien Pa nog leefde keken wij altijd wel. Mien Va vond Seth Gaaikema meestal geweldig. Wij niet! Wij zagen de grap soms al van verre aankomen. Niks slechts over de doden hè maar Gaaikema was nou niet bepaald mijn humorist als je begrijpt wat ik bedoel. 
Beetje oubollig. Zaten we daar met z'n allen naar te kijken. Toen oud- en nieuw nog vooral oud- en nieuw was! Dat is al jaren niet meer zo. Althans, dat vind ik....Mis het eerdere.
Dit jaar ook weer, deed mij vrij weinig. Mis dat gevoel van eerder. Zelfde met Kerstmis.
Ik mis nou iets. Eerder keek je er echt naar uut. Had het iets magisch. Weet ik veel.
Zelfs de sneeuw komt een week later en houdt zich al niet meer aan de gemaakte afspraken. Wie wel?
Vroeger had je geweldige pannenkoeken met een Youp, Wim Kan of Herman Finkers. 
Had ook behoorlijk lang de kinderen. Dat kwam zo uut. Maar je hoorde mij niet klagen.
Vanaf eerste kerstdag tot 2 januari. Begon er zelfs aan te wennen, net als dat uitslapen....
Gezellig hoor. We deden niet veel maar gezellig was het wel. Net alsof het zo hoorde.
Toen San ze had opgehaald was ik een beetje onthand. Ineens was het weer rustig, net zoals vorig jaar.
Zette mij maar een kop thee en ging rustig in de bloemetjesstoel zitten. Dom uitkieken.
Mooi de tied om die Pannenkoek terug te kieken, kijken wat ik er zelf van vond. 
Maar zover kwam ik niet eens. Belandde bij RTV Oost, de regionale zender van hier. 
De Twentse Eindejaarsconference kon ik terugkieken. Lust een hond worst...?
Ben wel gecharmeerd van de grappen van André Manuel, Thijs Kemperink en Bert Eeftink (Helligen Hendrik), en ik kreeg voor niets, gratis duzz, Nathalie Baartman er bij. Tevens goed te pruimen.
Mooi in de streektaal. Deze 'Pannenkoeken' bint gewoon geboren links van de Iessel, in het mooie Overijssel. Manuel in Diepenheim, Thijs komt uut Albergen, Eeftink heeft Goor als residentie en Baartman zag haar kribbe in Borne staan. Ok, als ik moeilijk wil doen. Niet echt lui uit Salland maar ie kunt niet alles hebben. Ze waren gewoon in hun moedertaal aan het praten....Dat was al wat! Mooi plat.
Dus mien zgn. vrienden van rechts van de Iessel kunt er weinig van maken maar ik heb gewoon hardop zitten te lachen. Mooi man. Grappenmakers die snapt wat humor is. Ik hou d'r van!
Wij nemen ons hier aan deze kant van de IJssel elkaar niet zo serieus. Wij geeft de lui in de zaal wel een boodschap mee maar niet de rekening, als je begrijpt wat ik misschien bedoel. 
Mooi, dat taaltje van ons. Ik ben er trots op dat ik Nedersaksisch spreek. Jij hebt een accent, dat klopt, ie praat lekker! In België stond ik steevast bekend als die Man met dat vrolijke accent. Maar iedereen wist wel wie ik was en wat ik al die jaren kwam doen bij onze zuiderburen. 
Ik kon het niet verbloemen. Probeer, nog steeds, zoveel mogelijk, ABN te spreken maar ben al jaren bij de ING (Internationaal Nederlands Gewoon). Dat mag ook.
Als je in deze regio woont en echte mooi belegde pannenkoeken terug wilt kieken, dan zou ik adviseren om die Twentse Eindejaarsconference 'm te kieken. Vooral niet moeilijk doen. Het sneeuwt toch!
Deden wij 5e kerstdag ook niet. Maandag 29 december waren wij inpandig bij het top2000 café.
Dat blijft een mooi uitje. Het was weer machtig gezellig. Ditmaal met z'n zevenen. Mandy en Cas waren de nieuwkomers! Het is echt een dagje uit, soort van tienertoer van vroeger! Niet naar Amsterdam maar naar downtown Mediapark Hilversum. 
Met z'n allen in een overvolle Arriva en NS trein. Jemig, reis helemaal niet zo vaak met het openbaar. 
Meestal korte stukkies, meestal Hardenberg-Mariënberg en vice versa als ik de auto laat staan om op de voetbal een biertje of wat extra te drinken. Dan heb ik in die vijf minuten tijd net te weinig ruimte en tied om mij druk te maken over het reizen met de trein! 
Vind het nou niet echt geweldig. Kan te maken hebben met het feit dat zo'n beetje iedereen vrij was tussen kerst en oud- en nieuw maar het was behoorlijk druk in de treinen! Jemig, het zag zwart van het volk vooral het traject Zwolle-Hardenberg. Je hing er nog net niet uut met de beide benen!
We zaten ook nog in een dubbeldekker, niet echt comfortabel....Dan zet je toch extra treinen in, of is dat te makkelijk gezegd en gedaan? Ja, ik heb er de ballen verstand van maar echt plezierig is het niet!
Je verwacht voor die woekerprijzen toch iets meer service en comfort!
Ach ja, wat ik zeg, reis bijna nooit met de trein. Weet sinds 5e kerstdag ook weer waarom niet!
Tis niet echt mijn vervoermiddel of je moet 1e klas zitten. Heb je zeeën van tijd en ruimte!
Ach, we dronken gezellig ons biertje in het top2000 café. Kinderen vonden het weer super uit de kunst!
Wij ook. Het is ook zo voorbij. Zo'n uurtje vliegt. We stonden mooi aan de bar. Dat hadden de kinderen top geregeld voor ons. Die stonden natuurlijk vooraan en gingen in polonaise het café in. Kippevel!
De top2000 geeft nog wel het gevoel dat het kerst is en je langzaam aan het toewerken bent naar wederom een nieuw jaar! Alles gaat in Beeld & Geluid ook op het gemak. Niks geen moeilijk gedoe!
In ons uurtje hadden wij o.a. Radiohead, Foo Fighters, Live, The Police, Joy Division, The Rolling Stones, The Pogues, Amy McDonald en Guus Meeuwis....Oh, dat waren ze ook allemaal. Prima!
Hilversum is trouwens ook goed te pruimen. Wat wij er trouwens van hebben gezien. Puike horeca. 
Ze spelen er min of meer wel op het Top2000 gebeuren in. Op de markt stond een grote tent waar naderhand een coverband van Taylor Swift op zou treden. Later nog eentje van de Dijk, maar dan stonden/zaten wij alweer in die overvolle en ongezellige NS-trein! Geen dansen op de vulkaan.
Had de knollen ook wel op. Kon natuurlijk ook komen van die overheerlijke biertjes van de Gooische Bierbrouwerij die hele toegankelijke biertjes brouwt met een zacht karakter.
Nou, er zit voldoende alcohol in! Jemig, maar wel lekker. We begonnen met een een Gooisch Blond, vervolgde onze wegen met o.a. een Gooisch Tripel, Gooisch Qaudruppel, Gooisch IPA en ArieBomBarie, een hazy IPA van meesterbrouwer Aaron!
Kan ook zijn dat het ingrediënt boekweit mij bijna de kop kostte. Dat is namelijk een plant die sinds de middeleeuwen op de arme zandgronden van het Gooi wordt verbouwd en was destijds een belangrijke voedingsbron. Dat was tevens de basis voor het ontstaan van de zes Gooise dorpen: Blaricum, Bussum, Laren, Huizen, Naarden en Hilversum. Kijk, dat is andere (pannen)koek. Daar hoor je Peter niet over!
Het was genieten in het kwadraat bij MOUT. Wat een fijne culinaire tent zeg. MOUT is een foodhall annex bierbrouwerij Café met zeven wereldse keukens. Wat een uniek concept. Ik was instant verliefd!
Wat een heerlijk eten en wat een boel gezelligheid! Hier werkten geen pannenkoeken! Verre van dat!
We zaten aan mooie lange tafels, ze boden tafelservice aan. Dus wij hoefden niet zelf naar die 7 wereldkeukens te lopen. Scheelt een eind wandelen. Neuh, we konden bestellen aan tafel en het werd gewoon gebracht. Top voor elkaar. 
De Tokyo Sushi Set (40 pieces) voor Moos en Sten. De Casa Del Nancho voor Cas, Mouna ging voor de Fish and Chips en wij rukten enkele mooie Spaanse/Mexicaanse planken aan. Mexican Spare ribs plank, Argentijnse Rund plank en de Caliente Borrelplank met wereldse hapjes....Mmmmmm
We zaten met z'n allen te genieten. Iedereen had goede zin. Niemand zat er met een chagrijnige kop.
Heerlijk. Genieten in het Hilversumse...Hoorde Herman van Veen zachtjes Hilversum III zingen.
Wie zong die Aria? Heerlijk. Zo iets missen wij hier nog in de buurt! Lekker Anders! Keer niet weer de zoveelste lunchroom, daar hebben wij er al genoeg van hier in Hardenberg. 
Zo'n MOUT zou hier ook niet misstaan. Schijnbaar heeft Enschede hetzelfde concept, althans dat leerde navraag op sociale media. In Eanske hebben ze zelfs 8 wereldkeukens. In een tijdsbestek van amper een paar uur vlieg je dan de hele wereld over en proef je links en rechts van al die heerlijkheden. Mmmmmm
Gaan we dan weer met de trein? Glaasje op, laat je treinen....? Dat is nog een dingetje hoor.
Maar gelukkig is NS dan niet onze taxi, tot Mariënberg Arriva en vanaf daar is volgens mij Syntus onze reisbegeleidert. Ach ja, we zien wel. De wijzen komen uit het Oosten, in ieder geval zeven dit keer!
Maarre de Twentsche Foodhal kan binnenkort een bezoekje van ons verwachten, we moeten het laatste Top2000 café bezoekje nog wel van een evaluatie voorzien, dan is de cirkel namelijk rond!
We hebben niet zoveel aansporing nodig om lekker van en met elkaar te genieten!
Dat wandelen moet ik ook nodig weer oppakken, had weer blaren op de hakken maar volgens mij kan het weer. Het sneeuwt nog wel steeds maar ben geen mietje.....Vaak ben je te bange.
Kieken of Moos al wakker is! Die slaapt en slaat gerust een hele zondagmorgen over. Die begint al aardig op een puber te lijken. Wat ik oe brom! Mooie pannenkoek dat het is! Fraai belegd ook...
Moos Pannenkoek! Ik reken het goed! Alles beter dan onze Peter!
2026: op de één of andere manier heb ik zin aan oe. Benieuwd wat je voor mij en ons in petto hebt.
Ik hoop op een bulte gezondheid, dat is een voornamelijk ding. Misschien wel het belangrijkste.
Hoop dat je mild bent voor sommige van mijn vrienden. Die hebt al genoeg narigheid gehad in 2025, dat weet ie oe wel, dondersgoed zelfs.
Verder, alles mag wel iets beter gaan. Hoeft niet direct met zevenmijlslaarzen, stap voor stap is ook oké.
Ga er van tussen! 
Fijn Joar, fijne zondag. 
Joah,  mag wel zo....

#Einde Oefening!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'A long december and there's reason to believe
maybe this year will be better than the last. 
I can't remember the last thing that you said as you were leaving.
Now the days go by so fast.
I can't remember all the times I tried to tell myself
To hold on to these moments as the pass.'
Uut 'A Long December' van The Counting Crows.

Moi, ben ik weer. 
Het valt ons barre tegen dit jaar om online binnen te geraken in het top2000 Café.
Uren- en dagenlang zit Mouna achter de laptop en voor de TV. Ze blijft het maar proberen....
Nooit stoppen met proberen hè.
Normaal gesproken zitten wij 2e kerstdag steevast 's morgens bij Jan-Willem en Jeroen inpandig te wezen en zien wij ons zelf terug in het stampvolle top2000 café. Halloooootjes. Duzz niet dit jaar.
Maar Mouna komt er dit jaar maar niet door....Ze heeft zich al zovaak opnieuw herstart. 
Ook onze appies blijven blijkbaar ergens halverwege Hilversum steken langs de digitale snelweg. 
Ach, wij hebben daarom in al onze wijsheid maar besloten om er morgen (maandag 29 december) zelf maar hoogstpersoonlijk polshoogte te gaan nemen in Beeld & Geluid. Je moet wat. 
If you can't beat them, join them! Of iets van gelijke strekking. Kop d'r veur! De wijzen uit het Oosten.
Morgen vertrekt de trein ca. 10.00 uur van Hardenberg Centraal richting station Hilversum Mediapark. Rond de lunch zijn wij er wel, denken we. Kijken of DJ Paul Rabbering nog plek heeft voor zeven goedgemutste top2000-adepten uut het Hardenbergse. Vast wel.
We komen niet beslagen ten ijs. We hebben ons plekkie al rood omcirkeld gemarkeerd, zo dicht mogelijk bij de bar. Als het goed is gaat de tap rond de klok van twaalven open, we laten ons rijden hè (NS) dus omzeilen wij met gemak alle alcoholcontroles die de laatste dagen weer als paddestoelen uit de grond schieten. Goede zaak natuurlijk. 
Blijf het wel mooi vinden. Want heb enigszins de kinderen ook aangestoken met een lichtelijk top2000 virus, eentje die mij al jaren teistert. 
We proberen zoveel mogelijk van dit unieke gebeuren, voor de 27ste keer alweer, mee te krijgen...
De liefde voor muziek heb ik ze als ware met de paplepel ingegoten. Ik hou d'r van. Soort van trots.
Mouna is in haar Suzan&Freek periode, hoop voor haar van ganser harte dat deze Freek nog een tijdje mag blijven leven. Tja, van wie eigenlijk? Wie bepaalt eigenlijk wanneer jouw trekker wordt overgehaald? Ik vraag dit natuurlijk ook voor een goede vriend. Jemig, 2025 was dat betreft wel weer een jaartje hoor. Hij loopt nog steeds op een uitermate dunne scheidslijn tussen hoop en vrees. Maar, kop d'r veur, hij wil er maar niet van afdonderen. Mooi Ard! Gelukkig maar. Net als vele met hem. Sommige vrienden kregen het behoorlijk voor de spreekwoordelijke kiezen, worden er ook nog eens twee getrokken maar dat terzijde. Kwam daar deze kerst nog een goede man bij. Je blijft maar kaarsjes branden hè. Ook voor doeffies hè. 
Alles voor de goede zaak. Je kijkt in zo'n laatste column/bloggie toch een beetje terug. 
Met mijn rug tegen de muur denk ik aan wat de tijd mij bracht. Wie is er weg, wie kwam er bij. Wat ik deed, deed ik het goed en hoe komt het dat het leven soms naar mij lacht. Ik zit niet op het dak maar gewoon hier binnen in een nog stil huis. Maar ik dank nog steeds de dag dat ik je zag want daar komt het wel een beetje op neer....Zoals je leest, ik ken mijn klassiekers. Muziek staat bijna 24 uur aan deze dagen. Gisteren, nou ja, eigenlijk vanochtend al, ging ik naar bed met Toto (Mushanga). Nummer 1081 tegen de klok van enen. Stond nog ff mijn tanden te poetsen, had net een plas gedaan. Mouna naar de juiste kant van mijn twijfelaar verlegd. Nog ff door het nieuws gescrolld en kijken wie er in Hardenberg nog wakker was. Dat was o.a. mijn oude buurman en nu een goede vriend. Beter een goede vriend dan een verre buur hè. Probeer nu wakker te worden met nr. 981. Unforgiven part 2 van Metallica. 
Ik reken het goed. Bijna einde oefening, bijna kunnen wij 2025 archiveren. 
Heeft het zin om terug te kijken? Is vooruitkijken niet veel beter, moet het beste nog komen? Ik ben net als de top2000 al ruim over de helft. Of moet mijn tijd nog komen? Ik heb altijd nog wel mijn dromen maar ik twijfel als ik soms in de spiegel kijk....Geloof niet zo in sprookjes. Daar is het te weinig kerst voor. Sloot vaak, ook dit jaar trouwens, af met een tekst van Adam Duritz uit zijn nummer A long December. Ik geloof het allemaal niet meer zo...jullie wel?
Duim meer voor anderen dan voor mijzelf. Ben niet pessi....pessi nog wat maar probeer wel het glas halfvol te krijgen in plaats van half leeg te laten. Ben er alle dagen druk mee zou wijlen ome Lenard zeggen. Mooie kerel, gebruik nog vaak zijn one-liners. Die leer je pas later te waarderen. 
Waardeer ook altijd de teksten en columns van Lohues, Daniël Lohues. Gisteren sloeg ie ook weer de spijker op z'n kop. Had er bij Café Mans, jaja...het is niet alleen het Top2000 Café wat de klok slaat, nog over met oud-straatgenoot Wim. Altied mooi om even met deze beste man te keuvelen. 
Wij snappen elkaar. Bijna uit hetzelfde bouwjaar maar onze gedachten zijn mooi overgoten met dat ouderwetse Clemme-sausje. Wij stammen nog uut die oude tied, toen de gulden nog van hout was...
We deden een biertje, hij heeft de kinderen het huus al uut, tied voor een andere keuken, ik ben nog altijd blij dat die van mij nog een tijdje hier en mijn ex willen blijven wonen....Ben eigenlijk net onderweg, de echte problemen komen wij vanzelf tegen op onze snelweg. 
Maar, sorry - dwaal weer af -, Lohues had mooie woorden. Hij keek ook terug. 
'En nu nog even door. Naar het einde van het jaar. Terugkijken, maar ook voorzichtig vooruitkijken naar een nieuw jaar. Rollegies en knieperties. Praten met familie en vrienden. Misschien nog even naar de ijsbaan. Of mooi bij de kachel, kijken naar de vlammen. Mensen missen die er niet meer zijn: dat voel je in deze tijd sterker. Hoe mooi zou het zijn als....
Maar ook dankbaar zijn voor mensen die er wél zijn. Ook dat voel je sterker  nu. Het is allemaal niet vanzelfsprekend. In de snelweg van de tijd zitten soms scherpe bochten....'
Amen! Zo is het, toch? Lohues zegt het, ik denk het. Hier aan deze kant van de IJssel lijkt het misschien allemaal wat simpeler maar snijdt het nog altijd wel hout! Wat ik oe brom!
Tuurlijk dacht ik deze kerst iets meer aan mien Moe dan anders. Vorig jaar, kerstavond, raakte ze uut de tied. Dan herbeleef je zo'n dag toch weer, elk uur bijna elke minuut weet je nog wat je vorig jaar deed. 
Op het moment supreme (met zo'n dakje boven de e) zat ik bij goede vrienden. Keek op hun steeds wisselende fotolijstje met de tied er boven.....Dat is het toch. De tijd gaat verder maar de herinneringen blijven. Zo blij, en dat meen ik uit de grond van mijn roodzwarte hart, dat hij er nog is....Je weet nooit wanneer zijn trekker wordt overgehaald, of die van Jan of die van ons allemaal. 
Ben blij met die mensen die er nog wel zijn. Net als met ons vlaggeschip. Ik heb vaak over de mensen die er niet zijn (geblesseerd, weekendje weg, oma jarig, scheet verkeerd) maar ik moet het juist hebben over de mensen die er wel bij kunnen en misschien willen zijn op de voetbalzaterdag. Heet dat geen omdenken....?
Vind ik vrij lastig. Merk aan mijzelf ook wel dat ik best wel een donkere kant heb terwijl ik met gemak het lichtknopje kan vinden. Of het achterhuus moet er af zijn gesloopt door notabene oen eigen buurman!
Tja, ik praat wel eens vaker in behoorlijk hevige wartaal. Het huus van mien Moe herken je bijna niet weer. Het hele achterhuis inclusief de douche en de schuur is afgebroken, ligt bijna op Bovenveld en buurman Bouwhuis helpt een vrolijk handje mee. 
Zat gisteren nog even bij Chez Freek. Niet in gedachten maar echt fysiek. Zat een biertje te drinken in het onderkomen waar wij ooit zo vaak hebben gezeten. De kachel was aan, keek naar de vlammen en kon flink wat glimlachen niet onderdrukken. Wat hebben wij hier toch vaak gezeten aan de Clemme nr. 2 in die mooie overkapping wat wij later in 'Chez Freek' hebben omgedoopt. Het bord hangt er nog. Laten Thijs en Kim dat hangen? Ik zie ze er zo voor aan. Thijs heeft ook een mooie oude ziel. Vind dingen als deze belangrijk. Mijn voormalige buurman Robert en trouwens ook vriend, dat was ie al eerder voordat ie onze buurman werd maar dat terzijde, keek mij eens aan en ik hem. Althans, dat denk ik....Het werd al donker in Chez Freek en het lichtknopje van de lantaarns was met het achterhuus verhuisd naar de vuilnisbelt. Alleen de electrische leiding lag er nog....Snappen jullie het nog allemaal een beetje...?
Het komt hier een beetje op neer. 2025 was niet slecht maar ook niet geweldig goed. Ik mis iets, niet alleen dat kopje koffie bij Moe maar ook wat naast mij. Ik mis een klankbord, iemand waar ik tegen aan kan kruipen in tijden van nood, mis soms die arm om mijn schouder en af en toe een dikke kus op mijn voorhui...euh, voorhoofd. Mis gewoon iemand waar ik hopeloos tegen aan kan lullen. Snap je. Iedereen heeft toch iemand nodig. 
Misschien duurde daarom het gourmetten op 1e kerstdag met de kinderen ook zo lang. Ik had gezegd, we gaan pas van tafel als iedereen zijn eten op heeft. We hebben de tijd, Top2000 aan, en elkaar mooie dingen vertellen. Soms best wel lastig want ik mis een halve belevingswereld, bij hun is het vaak te vinden langs digitale snelwegen en dan kom ik aan met mijn kerstgevoel van anno jaren tachtig!...
Dat matched niet altijd, kan ik u zeggen. Maar ik dacht slim te zijn door stoofvlees in mijn pannetje te bereiden. Dat moest nog even sudderen. Uurtje of tien. Ik had net een mooie rode wijn bij het vlees gedaan. Dat geeft zo'n stoofvleespotje net wat extra.
Het huis stond inmiddels blauw van de rook en na zes uur sudderen moest ik zowel Moos en Mouna wakker maken, die waren ondertussen in slaap gevallen. Voor de tweede keer alweer. Hallo....
Pas om drie uur 's nachts viel het suddervlees eindelijk van de vork af. Hallo Moos, Hallo Mouna, wakker worden. Jullie mogen van tafel. Nu pas? vroegen mijn kinderen verbaasd, ze hebben wel humor hè. Hebben ze niet van een vreemde. Net als de lengte, hebben ze vast van hun Moe. Wat ik oe brom!
'When words fail music speaks...' ik zag het gisteren terloops op een arm van een zangeres staan. 
Vond ik mooi om te lezen. De muziek deed de rest. Muziek spreekt altijd. Meestal boekdelen...
Maar soms komen goede gesprekken ook vanzelf. 
Mijn jongste telg is net wakker bij nr. 975 - Smack my Bitch up van the Prodigy - de titel dekt helaas niet de lading. Ze gaat weer proberen in te bellen. Heeft ze de laptop voor nodig. 
Met andere woorden Papa, draai er eens een eind aan. Praatjes vullen geen gaatjes, Papa. 
Goh, van wie zal ze die wijsheid toch hebben. Had liever gehad dat ze beneden was gekomen onder nummer 976. Scenes from An Italian Restaurant van Billy Joel. Had ik het nog even kunnen hebben over mijn eigen stamcafé. Café Mans en daarvan de mooie scenes kunnen beschrijven die iedere keer weer op mijn netvlies verschijnen. Doe er meestal niets mee....Eeuwig zonde.
De kroeg op zaterdagmiddag, daar zit je toch het liefst. Even de zorgen vergeten, goed glas bier voor je beide ogen en die de kans geven om iedereen te observeren. 
Ach, wij gaan verder met luisteren en kijken naar de top2000. Je leert ook nog iets nieuws en ontdek zowaar een nieuw bandje. Temple of the Dog. Nooit geweten dat het een soort van hobby-bandje was van o.a. Eddie Vedder en Chris Cornell van Soundgarden. Ze namen een plaat op vlak voordat Pearl Jam en die hele grunge-scene bende doorbrak. De plaat deed in eerste instantie niet zoveel...de platenmaatschappij was slim en bracht de LP nog eens uit nadat Soundgarden, Nirvana en Pearl Jam behoorlijk aan de snelweg aan het timmeren waren met die gevaarlijke bochten. Ze plakten een sticker op dezelfde plaat dat het een lp betrof van een bandje met diverse leden die nu speelden in Pearl Jam en Soundgarden....Nu ging de plaatverkoop ver over het miljoen. Niets is wat het lijkt, de plaat was niet anders maar werd wel anders grijsgedraaid, als je begrijpt wat ik bedoel!
Het één is het andere niet! Als je Brugman bent kun je meestal de boel beter verkopen!
Wij zien elkaar volgend jaar weer. Voor nu, een fijn en mooi uiteinde met iedereen die je lief zijn.
Ik sluit hier de boel af. Er wil iemand, nu al...?, naar het top2000 café. Mooi toch, nooit stoppen met proberen. Volhouder, net als haar vader. Die houdt soms ook dingen behoorlijk lang vol tegen beter weten in. Als Jezus ooit van water wijn wist te maken dan kunnen er toch wel weer wonderen gebeuren...?
Die zijn toch nog niet de wereld uit? Ik vraag dit natuurlijk voor een goede vriend, dat snap je wel. 
Ik ga douchen, schijnt voor sommige vrouwen vereiste nummer één te zijn. Ik vond oe wel lekker roeken, Jan. Zal dat andere maar niet herhalen, daar val ik toch meestal in. 
Fijne zondag. Goed uiteinde, alvast veel heil en zegen....(dat zei Moe altied bij weer een nieuw begin)
Bewaar het goede dan maar. Of ik haal mij een hond op in 2026. Zo'n brave grote hond.
Die kwispelt tegen vrienden en tegen bandieten gromt. Ik haal mij een hond op, zo'n fijne grote loebas. Misschien is dat woar ik al jaren onbewust aan toe was. Een lieve dikke hond.
Nogmaals fijne zondag. 
Joah, mag wel zo....

#Mistig, Koud & Stil!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'De kleuren van vandage, duuzend soorten gries.
De horizon is uutgumd, net zo as de tied.
't is mistig, kaold en stille. 
Geluuden van vandage, duuzend soorten gries.
Gien verkeerde dag zo, prachtig soort van triest.
't is mistig, kaold en stille.
De takken van de bomen schreijen zachies.
Ik zie 'n kleine wereld deur 't raam.
Steek 'n keersie an veur iederien die 't neudig is.
Want ik weet hoe 't ok kan weden met dit weer. 
Uut 'Mistig, Kaold & Stille' van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer. 
Vandaag is de kortste dag van het jaar (21 december), althans dat zeggen ze.
Tevens is de winter begonnen. 
Vanaf nu gaan we weer van het donker op zoek naar het licht van de lente. 
Gisteren was het vooral mistig, een kleine wereld derhalve rondom ons huus aan de Vecht.
Het wilde niet echt optrekken. De mist bleef hangen, witte wiev'n zat! 
Zat er één voor mij tussen? 
Dat heeft wel wat, zo'n dag vol met mist.
Lohues deelde een bericht van iemand die weer zijn nummer deelde.
'Mistig, Kaold en Stille' van één van zijn Allennig LP's. Mooi man.
Het vatte de dag gisteren mooi samen.
Hij was hier donderdag nog achter het huis in ons mooie en knusse theater de Voorveghter.
Niet allennig maar ook niet met Bernard en/of Reyer maar met een heel orkest. Skik had ie sowieso.
Het podium stond vol. Twintig man telde ik snel inclusief vrouwen. 
Lohues trad samen op met Holland Baroque onder artistieke leiding van de tweelingzussen Judith en Tineke Steenbrink.
Violen, altviolen, cello's, contrabas, luit, traverso, hobo, fagot en ook het klavecimbel.
Kortom, naar zulke apparaten luister ik niet vaak maar dankzij Lohues dus afgelopen week wel.
Het was mijn eerste kennismaking met Barokmuziek uit de 17e en 18e eeuw.
Vond het prachtig. Keer wat anders hè. Ze speelden van alles maar ook veel nummers van Daniël in een speciaal bewerkt jasje. Dat jasje past mooi, je zag hem genieten. Al die mooie grimassen op zijn gezicht. Hier zat een liefhebber te genieten. Mooi man.
Ik wist van de liefde van Lohues voor John Sebastian Bach. Prachtig, maar ook bijv. werk van Georg Friedrich Händel passeerde de revue. Hoe een nummer van Händel overging in 'Op Fietse', niks niet in de versnelling of met een volle accu, neuh....gewoon op 't gemak. De banden vol met wind, wie deed ons wat donderdagavond. We dachten het allemaal in die volle zaal: Joah, mag wel zo....
Een keer uit de comfortzone maar het bezorgde mij soms regelrecht kippevel. Op zo'n avond hoor je ook waar Lohues qua muziek zijn inspiratie vandaan tovert. Er zijn zoveel verwijzingen in zijn teksten en melodieën naar Bach en zo. Het nummer over z'n moe, geweldig! De warme hand van breur.
GJ zat tussen ons in. Mooi man! Het was een verstilde afsluiting van weer een overheerlijk theaterseizoen.
Volgend jaar zijn we ook inpandig in het geruststellende pluche van de Voorveghter. 
Nog wat mooie voorstellingen in het verschiet als we wederom van het donker naar het licht trekken met z'n allen. Kieken of het volgend jaar beter wordt dan dit jaar. Je weet het niet! je weet het nooit.
Nooit stoppen met proberen. Dat deed/doet oud-voetballer Michel Boerebach ook niet. 
Hij verloor in 2003 bij een auto-ongeluk zijn beide zoontjes, Lesley en Sven. Sindsdien voert hij een bikkelhard gevecht met zichzelf en de oneerlijkheid van het lot. Om de pijn te verzachten bezocht hij psychiaters, ging te rade bij lotgenoten, schreef gedichten en columns maar vluchtte ook in de drank. 
Eddy van der Ley schreef in 2019 samen met Michel het boek 'Hoi Papa'.
Dat is wat zijn jongste zoon Lyns altijd zegt als hij Michel ziet en begroet, Hoi Papa....
Kreeg het boek van Henk. Lees maar eens, denk dat je het wel 'mooi' vind. Las vrijdagmorgen de eerste paar pagina's omdat de eieren nog moesten koken. Kreeg al een paar keer kippevel. 
Het relaas wat ze samen opschreven. Poeh, ben halverwege. Samen gaan ze op bezoek bij mensen en vrienden die veel voor hem betekenden en een grote steun voor hem zijn en waren. Zoals Willem van Hanegem, Hugo Borst, René Eijkelkamp, Wim Kieft maar ook Gersom Klok.
De oud-voetballer van HHC Hardenberg, althans zo ken ik hem. Nu ook als de vader van het vriendinnetje van Mouna, Ashmay. Gersom was het jeugdvriendje van Lesley, ze wilden allebei profvoetballer worden. Gersom redt het als hij met FC Emmen op 27-jarige leeftijd debuteert in de eredivisie. 'We hebben het geflikt Les', wijst hij naar de hemel als Emmen in 2018 promoveert.
Zijn dochter Ashley Elisa Ashmay is deels naar Lesley vernoemd en op zijn vinger draagt Gersom, onder zijn trouwring, de tatoeage van een vlinder. 
Gersom: die vlinder staat symbool voor Les. Zodat ik mijn vrouw Rianka en mijn beste vriend aan één vinger heb. Om de simpele reden dat Gersom door een vlinder Lesley vaker ziet. Hij ziet op wedstrijddagen ook steevast een vlinder. Hoe bijzonder...Dat kan thuis zijn, op het sportpark, in de bus of tijdens de warming-up. Prachtig! Het gekke is, ik ken(de) Gersom slechts van het schoolplein en/of wetende dat onze dochters elkaar kennen en vaak met elkaar spelen en dat ie balde bij HHC Hardenberg en nu bij Hoogeveen. En dat ik Mouna een keer naar zijn sportschool bracht omdat Ashmay daar haar verjaardag vierde. Van die vluchtige ontmoetingen, hallo - hoi - alles goed - hoe laat weer ophalen?
Het toeval wil, ik geloof er al lang niet meer in, dat ik Gersom en Ashmay gisteren nog even zag bij de Albert Heijn. Wij kwamen net uit de stad. Zij zaten te wachten in de auto op wellicht Rianka.
De meisjes begroeten elkaar vrolijk....Halloooootjes. Thuis aten we een broodje en ging ik verder lezen in het boek. Op bladzijde 137 begon het verhaal over Gersom, ik wist niet dat hij ook in het boek stond.
Spotify spuugde op dat moment een nummer uit van Rowwen Hèze, dat ging tevens over een vlinder. 
Ik verzin het niet! Rowwen Hèze komt gewoon vaker voorbij in mijn lijst. 'Hoi Papa', een hartverscheurend boek maar biedt ook een soort vorm van hoop en troost. Hoe z'n kerel met zo'n verwoestend schot zichzelf bijna naar de gallemiezen schoot. Niets is wat het lijkt!
Ik moet van mijzelf vaker lezen maar sommige boeken laten je gewoon keihard janken. 
Toch binnenkort voor mijn verjaardag maar een ander boek vragen, een doodgewone thriller of zo...
Dat dood en verderf gedoe trek ik gewoon beter.
Hoop sterft als leste hè en als de liefde maar blijft winnen, dan komt alles vast wel goed.
Ook in de barok-uitvoering bleef één van de mooiste nummers van Lohues als een paal boven het troebele water fier overeind staan. 
Het is bijna kerst. Lichtjes genoeg hier in het huis. Mouna sleepte gisteren alles van zolder naar beneden. De kerstboom staat (nog) niet maar verder lijkt het hier wel een kerststal, mis alleen het kindeke Jezus nog. Verder veel pracht en praal. Als je niet beter wist zou je denken dat aan de Voermanstraat 22 een tijdelijke lichtekooi uit de grond was gestampt. Bier zonder schuim want veel gewipt wordt er de laatste tijd niet op dit huisadres. Lekker belangrijk ook....
Ik had gisteren de kinderen onverwachts een dagje extra. Moeder was door haar hoeven gezakt en moest met haar pootjes tenminste 48 uur naar het plafond turen. 
Kortom, voor het gemak, was het beter dat de kinderen nog een dagje bij mij zouden blijven.
Gezellig hoor. Gisteren naar de kerstmarkt in Nordhorn geweest. Meer op mijn verzoek maar de kinderen vonden het ook geweldig. Warme chocolademelk, Jägerthee, halve meter bratwurst, Guluschsuppe en mooi naar allerlei vreemde mensen kijken. Veel Twentse tongval naast het Nedersaskische Duits. Je kunt Duitsers veel leren maar niet hoe ze zo'n kerstmarkt moeten organiseren. Ordnung muss sein.
Geweldig. Ook in het kleine Nordhorn waren voorzorgsmaatregelen getroffen. Dat kon Moos mij tevens vertellen. Gigantische betonblokken schermden alle wegen naar de diverse ingangen van de kerstmarkt af. Er zou maar zo'n gek rondrijden in een PKW die niet zo zin in een vrolijk kerstfeest heeft. Stumpert!
Maar genieten. Eten, drinken, bulte gezelligheid en dan is Dorgelo en in dit geval 3 stuks super goed te passe. Zijn van de geluksmomenten, beter dan een bezoekje aan PW.
Deze week sowieso lekker gegeten. Woensdags bij de Markt met het werk en donderdags bij Dos Pimientos met grote breur Hattem. Eeuwig zonde dat Dana en Zorfath er halverwege februari 2026 met dit heerlijke restaurantje stoppen. Ze gaan nog wel door met de Take-Away en dat breiden ze ook wel een beetje uit, maar toch! In al die negen jaar heb ik er vaak mogen culinairen....Jemig, heerlijke smaken die je wel moest proeven. Snap ze ook wel. Horeca kan een gezin opslokken! Kinderen gaan voor alles, zekers als ze er gewoon nog mogen zijn. Niets is vanzelfsprekend! 
De Markt was ook weer uit de kunst. Leuke gezellige avond met collega's. Mooie Steak de Markt, perfect saignant gebakken. Het was zo'n week met een kop en een staart. 
Eigenlijk niks Mistig, Koud & Stil. Het was wel mistig, rondom het vriespunt en soms stil in het huis maar daar merk je vandaag niks meer van. Het is buiten helder, binnen lekker warm en beide kinderen maken er een wedstrijd van wie het hoogste woord kan voeren. Gelukkig heb ik de doppen in met fijn stukkie muziek.
Want ondertussen staat er andere muziek op. Hier kom ik weg van Lohues. Mouna heeft gisteravond eigenhandig een setlist in elkaar geflanst met een viltstift die lekt....
Naast het papier zit het bed er nu ook onder. Ach ja...een kniesoor die er op let en beide zeiden vanmorgen toen ze beneden kwamen: Hoi Papa....
Tel je zegeningen en kijk eens om je heen naar een mooie vlinder of zo.
Niets is wat het lijkt. 
Fijne zondag, fijne kerst. Joah, mag wel zo...