#ArendsOog!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I want to fly like an eagle to the sea.
Fly like an eagle let my spirit carry me. 
I want to fly like an eagle 'til I'm free.
Oh, Lord through the revolution,
Time keeps on slippin', slippin', slippin'
Into the future.'
Uut 'Fly Like An Eagle' van Steve Miller Band.

Moi, ben ik weer.
Slaap de laatste tijd niet zoveel, moet misschien maar van dat droomsap gaan bestellen.
Schijnt blijkbaar te helpen, een slokkie voor het slapen gaan en je twijfelaar wordt ineens een hemelbed. 
Maar als ik wel de ogen dicht heb droom ik wel steeds vaker, steeds meer.
Droomde deze week van Arend, niet die van Lotterman, maar van een Adelaar. 
Trouwens een Arend en een Adelaar zijn hier in Nederland wel dezelfde (roof)vogel. 
Dat gezegd hebbende...
Er steeg van de week iemand op als een Adelaar, zwevend door de wind, gedragen door de geest en liefde van zijn God. 
Vond vooral de symboliek prachtig! Dat je dood bent en weet dat je gedragen wordt door een adelaar. 
Dat je steeds dichter bij komt en de rust (inmiddels) hebt gevonden. Dat je het los kunt laten...
De adelaar is een indrukwekkende vogel die al eeuwenlang symbool staat voor kracht, moed en vrijheid. Met zijn scherpe blik en supersterke vleugels is hij één van de meest bewonderde roofvogels ter wereld. Je vindt de adelaar terug op veel vlaggen, wapenschilden en kunstwerken. 
Mijn broer (die hemelpiloot) sprak de woorden uit maar ik zag Henk ook daadwerkelijk op een adelaar zitten!
Dat beeld gaf een soort van rust! Dat het goed is, het is niet anders maar als je toch moet gaan dan maar zo. Ik was en ben nog steeds een beetje afwezig, verdoofd, de scherpe randjes zijn er ff niet!
Er is nog zoveel onzekerheid bij teveel mensen die ik een warm (roodzwart) hart toedraag.
Een andere Henk uit een ander naburig dorp hef het ook niet makkelijk en wat te denken van mien moat Ard, dat eeuwige gedoe van leven tussen hoop en vrees. Om gek van te worden! 
Nou is van de week mien tante ook gaan hemelen. Die van de Bokse ja, zal zij ook op een Adelaar zittend naar boven gaan? Of gaat zij gewoon met de trekker van Ome Jan? Ik vind het bemoedigend dat mensen in het laatst van hun leven zoveel waarde en kracht putten uit hun geloof. Ik deed, in dat lieve kerkje in Britishfield, ook ff mijn ogen dicht en ik zag Henk gaan als een nieuwerwetse Nils Holgersson, zwevend door de lucht. Mooi man! Kallum an.
Niet meer bange maar voor eeuwig goddelijke bescherming, spirituele verheffing of zoiets.
Moet ik dan toch maar gaan geloven? Is dat de rode draad die ik voorlopig mis en mij vaak 's nachts wakker houdt. Of gewoon een paar druppels van dat droomsap? Dat dromen van mij begint bijzondere vormen aan te nemen. Vannacht zocht nog een klein handje mijn grote kolenschoppen. 
Dat was gelukkig geen droom maar een klein vogeltje zocht bescherming bij haar grote Adelaar!
Kom maar lieverd. Nu zitten wij samen al lekker vroeg beneden. Die andere rare vogel slaapt nog, die heeft gisteren genoeg droomsap gehad, wat ik oe brom!
Hoe dan ook, komt het goed, dat heb je mij beloofd. Je houdt m'n hand vast en we gaan omhoog. 
Ik kijk nooit meer naar beneden, lief. En we zijn nooit meer bang. Ik blijf bij je, lief, een leven lang. 
Of op z'n minst totdat ik niet meer kan. Je gaat iets te snel vandaag maar ik ben hier als je het mij vraagt. I will try to find a way, You're always there tomorrow. 
Wat een 'RollerCoaster' is het leven voor veel van mijn dierbaren! Bente voegde onlangs een stukje tekst toe aan het nummer van Danny Vera. Het gaf kracht, het gaf moed aan vrienden van mij die het zo nodig hebben en hadden. Sterven is een deel van het leven maar ik vind er wel wat van....Niks aan.
Ik ben er wel maar vaak ook niet! Soms zit ik met mijn gedachten op andere plekken. Misschien wel op een rug van een adelaar en zweef ik door de lucht en kijk vol verwachting om mij heen. Gaat alles goed, komt alles goed? 
Hoop sterft as leste hè. 
Zo, dat was weer genoeg stof tot nadenken. Heb inmiddels de stofzuiger gepakt. Het was weer tijd om even de boel te kuisen, niet in de laatste plaats in mijn hersenloze brein. 
Wat heeft dit scherpziend oog (Arendsoog), haha...nog meer gezien deze week, want ik heb de ogen meer open dan ik ze dicht heb en toch zie ik niet alles! Nieuwe bril? 
Arendsoog, fantastische boeken uit mijn jeugd. Mien Pa en ik lazen ze allebei. Met cowboy Arendsoog en zijn goede vriend Witte Veder. In het wilde westen van somewhere gingen ze de strijd aan. 
Geschreven door Jan Nowee en toen hij ging hemelen schreef zijn zoon Paul gezellig verder....
Heb ze verslonden die boeken, net als Snuf de Hond! Toen de gulden nog van hout was, die tijd!
Maar daar wilde ik niet naar toe. 
Tot nu toe bevalt het weekend uitstekend. Begon vrijdagavond met wederom een bezoekje aan onze achterburen. Jan-Maarten en consorten hadden The Beach Boys Best uitgenodigd op de planken van ons theater de Voorveghter. Zij wonnen dit jaar de Tribute van SBS6. In één woord geweldig. 
Ze gaven me voldoende 'Good Vibrations' en regelmatig kippevel. Jemig, wat een meerstemmigheid. 
Vier jongens en 1 kerel zongen of ze de longen aan één of andere wetenschap wilde doneren!
De wetenschap dat het allemaal wel goed komt! One Fine Day. Wat een wereldband en wat heeft die Brian Wilson met zijn broers en vrienden toch een mooie muziek achter gelaten! Voor de eeuwigheid.
Een nalatenschap die in goede handen is bij dit bandje uit Nederland. De jongste is nog maar 22 en die drummert is met zijn amper 40 jaar de oudste, maar allemaal zongen ze de longen uit hun lijven!
Geen zuurstofkastje nodig! Allemachtig wat prachtig! Regelmatig stonden mijn haartjes op beide armen fier overeind! Je kent hun klassiekers wel en ditmaal geen tranen bij Tears in the Morning!
Ze mochten komen hoor maar ik hield het droog hoor. Was met GJ, na de tied nog even een biertje of wat gedronken met bitterballen van Van Dobben of hebben ze Kwekkeboom bij de Voorveghter?
Weer mooie gesprekken hoor, dat kunnen buurman & buurman wel! 
Net als gisteren. We moesten nog even de boel evalueren van ons bezoek vorig jaar aan het top2000 Café dus togen wij wederom met ons zevenen middels het openbaar vervoer naar aangenaam verpozen. 
Ditmaal koersten wij richting Eanske (Enschede). De foodhal in Hilversum (MOUT) was ons op 5e kerstdag vorig jaar uitstekend bevallen dus stond nu de Twentsche Foodhal op onze gezamenlijke agenda. 
Eigenlijk hadden we maar 1 agendapunt tijdens de evaluatie, was het ons bevallen? Joah, mag wel zo..
Kortom, we konden aanvallen. Over tot de orde van de dag. Met de voormalige boemel van Hardenberg naar Almelo....Daar overstappen, een vrouw van tachtig bijna voor de trein gooiend en met de Internationale Intercity deur naar Enschede via Hengelo. Langs het Twente Stadion en zo arriveerden wij in Eanske!
De Twentsche Foodhal staat op een bijzondere locatie: Het voormalige Polaroid fabrieksterrein in het hart van Enschede, in de wijk Bothoven en vlakbij het Centraal Station. Klopt, het was niet ver lopen.
De fabriek fungeerde eerst als decor voor de rijke textielindustrie van Twente, hierna werden in de fabriek polaroidcamera's gerepareerd en instantklaar films geproduceerd. Je ziet op het terrein nog vele invloeden en gebruikssporen uit het verleden terug. Wij hebben ze niet gezien trouwens, onze focus lag voornamelijk op het eten en drinken in de Twentsche Foodhal. Gelukkig hebben wij de foto's nog.
Mooi hoor! Lekker hoor, gezellig hoor, indrukwekkend hoor! Veel hoor en wederhoor!
De kinderen waren eerst een beetje ongeduldig maar onze reis langs acht wereldkeukens spoedde gestaag, na een uurtje smikkelen en smullen waren langzaam de kleine maagjes gevuld met van allerlei lekkernijen. We dronken daar een paar mooie biertjes bij. 
Kost wat, maar dan heb je ook wat! We kijken straks wel even wat de schade is. De app 'wie betaalt wat' is dan wel een uitkomst. Je zet er allerlei bedragen in en hij rekent het allemaal voor je uit. Telt op en trekt af, doe mij zo'n apparaat.
Kind kan de was doen! Nou dat moesten alle wereldkeukens zelf doen, zag ik....
Maar leuke tent hoor! Industriële vormgeving, mooie lange tafels, leuke mensen en vooral leuke meisjes in de bediening en heerlijke Twentsche nuchterheid. Ik hoorde wel opvallend veel Engelse tongval in plaats van de Twentse maar zal vast komen door het feit dat de UT ondermeer in Eanske huist...
Het was gezellig. Dat is het altijd met deze vier musketiers van Booij en Van The Field!
Het gaf ons allemaal 'Good Vibrations' en 'God Only Knows' 
Is dat wel zo? Weet hij het alleen hoe het allemaal zal gaan de komende week, maanden en jaren?
Heeft hij het programma? Want van het concert des levens heeft niemand toch het program, of hij wel?
Of is het een zij of willen ze dat niet zeggen, is hij X. Onzijdig?
Regelen zij het allemaal daarboven? Zitten zij aan de knoppen? Jij wel, hij niet, zij ook en laat hem nog maar even martelen...
Ik vind het bijzonder lastig. Als ik, zoals afgelopen maandag, in een kerk zit en hoor ik de dominee van dienst preken (toevallig mijn oudste breur, dat ook nog eens haha) en het leven aan het beschouwen is. 
Zo tussen het klaverjassen, de mummelman en het bier door, wie heeft er dan gelijk? 
Dan hou ik wel oprecht van alle symboliek! Van zo'n Adelaar en dat Henk gedragen wordt door zijn vleugels...Maar of het allemaal waar is? Ligt die niet gewoon in het midden! 
Ik put er wel kracht, hoop en troost uit. Kom graag in een kerk, steek in het buitenland er ook altijd een kaarsje op. Voor mijn ouders maar ook voor iedereen die wel wat licht in de duisternis kan gebruiken. 
We zagen een blinde man lopen in Mariënberg toen wij even moesten wachten. Kan een blinde man of vrouw wel licht aan het einde van de tunnel zien? Dat vroeg ik mij oprecht af, geen gekkigheid. De kracht van verbeelding. Weet iemand die blind is wat licht is....? Kent hij bijv. Ede Staal of gaat er toch wel iets meer boven Groningen. 
Je leest het al. Ik droom nog genoeg! Had vannacht genoeg droomsap! Kwam uit een tap, met de grootste glimlach getapt en gebracht door het lieve meisje. 
Gisteren waren wij allemaal getapte jongens en meisjes! Klaar voor het grote avontuur!
Niet de NS of Arriva bracht ons het laatste stukje thuis maar mijn oldskool Taxiprinses. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Mooi, blijft een lieverd. Dat vonden mijn kinderen ook, wat een lieve mevrouw Papa!
Je moest eens weten! Geen hart van steen derhalve! 
Maar mijn Arendsoog had er één dicht want in het land der blinden is éénoog nog steeds Koning!
Wouldn't It Be Nice!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Afwezig!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'En ik heb wat stille woorden die ik jou nooit heb gezegd.
En waar je misschien onderweg nog iets aan hebt.
Ik heb ze bewaard, heel zorgvuldig, voor dit moment. 
Het punt waarop de dag de nacht raakt, voor als je weg bent. 
Voor als je weg bent.'
Uut 'Afwezig' van Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer. 
Als je ergens bent moet je er ook zijn. 
(As ie d'r bint, mut d'r ook weh)
Klinkt nog altijd beter in dat dialect van ons dan in gewoon Nederlands. 
Wat ik oe brom! 
Ik heb daar nog altijd last van, soms wel en soms ook niet!
Een befaamde uitspraak van mien ex-schoonmoe.
Tja, deze week was ik anders zes jaar getrouwd geweest als ze niet was gaan lopen. Nu vinden wij allebei vrouwen leuk. Elk nadeel heeft zijn voordeel hè.
Ik kiek niet zo vaak in de brievenbus maar gisteravond toch maar even gedaan.
Je weet nooit, de reclamefolders liggen hier nu op tafel + een brief van de belasting. 
Die blijven je maar van die blauwe enveloppen sturen. Deze liefde komt vooralsnog van één kant.
Mouna had meer geluk. Ze had gistermorgen een soort van date, zo lief....en nog zo onschuldig ook. 
Een vriendje had wat voor haar gekocht vertelde zijn moeder. Zij dus ook naar de winkel...
Gisteren stond ze voor de spiegel. Te tutten en haar haar in een vrolijk staartje. Goed zo? Prima!
Ze vond het best wel spannend. 'Loop je wel even mee, Papa'. Tuurlijk schat! 
Die foto van hun tweeën later. Zo lief, zo mooi. Prachtig! Mouna en haar newborn valentijn. Kippevel!
Moos had geen tijd voor die onzin. Hij moest basketballen in Vriezenveen tegen de Peatminers...
Serieuze shit. Sporthal de Stamper, welke van de twee? Toch maar die linkerhal, terwijl je in de rechter wel koffie kon krijgen. Was ook spannend, mooi duel op het scherpst van de snede. Heerlijk gevecht!
De jongens weten elkaar steeds beter te vinden, de trainingen van Levi en Mike beginnen haar vruchten af te werpen. Niet meer voor eigen succes gaan maar samen kom je verder! Maar de rand van die basketbalring is vaak onverbiddelijk. Potverdikkemei. Die bal wil er gewoon soms niet in. Dat maakte het verschil. Wat als die ballen er straks wel allemaal ingaan, dan win je gewoon hoor.
Moos en de jongens in de auto hadden even maling aan het feit dat ik probeerde uit te leggen dat het niet altijd gaat om de winst. Ja Ja, ik had mooi lullen. Papa van. Ze zeiden het niet maar ik kon in de achteruitkijkspiegel aan hun onweersgezichten wel zien dat het nog steeds stormde in hun hoofden. Weer verloren. Niet leuk. PVD!
Papa, jij hebt meer verstand van voetbal hè. Laten we het daar maar even op houden. 
Zeer diplomatiek. Moos heeft ook overal kijk op. Geweldig! Niet altijd, heeft ook overal een reden of een excuus voor. Het puberen is een beetje aan het losslaan.
Maar ik was van de week een beetje afwezig in mijn doen en laten zou mien ex-schoonmoe hebben gezegd. 
Ik liet veel en deed ook wat minder. Zat er niet helemaal geweldig in deze week!
Ik was er wel maar zat meestal met mijn hoofd en vooral met mien gedachten ergens anders....
Dat heb je soms. Vergat zelfs mijn trouwdag. Dat is toch (ook) een goed teken...Shit happens!
Werd deze week ook gevraagd naar de stand van zaken wat betreft de liefde met het oog op 14 februari. 
Kwam niet weg met het feit dat mijn schoonouders geen kinderen konden krijgen, die onzin van Herman Finkers werd helaas niet gepruimd. Niet meer.....Is dat ook al woke aan het worden?
Toen humor nog mocht.
Steek de laatste maanden er gewoon te weinig vrije tijd in. Vind het allemaal gedoe. Tuurlijk, ik scroll nog wel eens maar swipen ho maar....vooral niet naar rechts want dan komen de wolven.
Komen genoeg leuke vrouwen langs, de laatste tijd vooral veel vrouwen aan de andere kant van de grens. Hardenberg ligt wat dat betreft lekker dicht bij Duitsland. Ik ga er al naar toe voor de benzine, de Mummelman en de sterke drank. Straks ook voor die Frauen....? Hallo, Gutenmorgen...Wer bist du? Ich bin die Alfred un du...Ok, dat ist schön. Findst du Schnitzel lecker? of hast du verloren....
Wordt Itterbeck, Uelsen, Feldhausen, Neuenhaus of Nordhorn het nieuwe Drenthe of Overijssel?
Veel verder zoek ik ze niet. Je moet je blik eens verruimen wordt mij gezegd.
Wat is afstand? Binnen twee uur sta je in het centrum van Amsterdam of ergens boven Groningen wortel te schieten.
Ach, ik kwam er laatst nog eentje tegen. Die had vooral een geweldige Hoodie aan....maar in het gedrang raakte ik haar kwijt. Liep steeds in de verkeerde gang van de supermarkt. Werd betoverd door de tekst op haar shirt. Hallo Darkness, My Old Friend. Ze had mooie lange lokken en witte nagels. 
De vlag van Ierland en een vol biertje op haar Hoodie verder. Ze lachte, weet niet of die glimlach voor mij bedoeld was. Wat wilde ik nog meer. Mooie vrouw, lengte ook oké, kreeg je geen zere rug van, en ze hield van Guiness en Ierland. Althans dat stond op haar shirt gekleurd.
Dus, in mijn optiek, hou je dan ook automatisch van goede muziek! Maar ze was niet in de bonus!
Ineens was ze verdwenen. Geen controle bij de zelfscan? Afwezig! Ik kijk nog elke dag bij de Appie, wie weet stiefelt ze weer voorbij langs het brood of staat ze straks bij de zuivel mooi te wezen....
Waarom niet. Mijn vorige liefdes trof ik op de camping, mien stamkroeg en bij de voetbal aan. 
Nooit stoppen met proberen! Straks wandelt ze de hoek om, weet jij veel?
Ik probeerde deze week ook enkele discussies te volgen op diverse sociale media. 
Nu volgende week het nieuwe kabinet op het bordes staat bij onze koning maken wij ons al voorzichtig druk over de nieuwe verkiezingen die gepland staan op 18 maart! 
De gemeenteraadsverkiezingen.
Daar vind ik wel iets van. Landelijk interesseert mij de politiek niet zoveel. Je moet uiteindelijk toch weer meer gaan betalen terwijl die mensen in het pluche zichzelf willen gaan belonen met een 18% loonsverhoging. Nou Moe! Wij moeten allemaal inleveren en langer doorwerken maar hebben Jetten en Co. nu daadwerkelijk een bord voor hun kop. Timing is voorlopig niet hun sterkste punt!
Dat ga je niet menen. Het volk laat je beknibbelen op alles en je gaat jezelf vervolgens vorstelijk belonen!
Zo wordt de afstand tussen de 'gewone' burger en de politiek alleen maar groter! Het lijkt wel Tinder!
Maar goed, lokaal vind ik de politiek wel belangrijk. Daar merk je meteen iets van!
Bij ons, hier in Hardenberg, dingen 11(!) partijen naar een plekje in de gemeenteraad.
Best veel, denk ik, voor een kleine gemeente als Hardenberg. Het zijn gevestigde partijen maar ook lokaal.
Die alleen het belang van Hardenberg voor ogen hebben. 
Het gaat niet alleen over de hondenbelasting, parkeergelden of waar eventueel een nieuwe sporthal moet komen of dat nu eindelijk de Voorveghter op de schop gaat.
Neuh, er zijn best veel serieuze zaken waar een ei over gelegd moet worden. 
Hardenberg staat voor flink wat uitdagingen. Alle partijen schijnen het beste met Hardenberg voor te hebben. Ik geloof daar ook nog in. Tegen beter weten in? Op veel punten zijn ze het best wel eens met elkaar, ze moeten het toch uiteindelijk samen gaan doen! Of niet dan?
Maar links en rechts ontstaan er al pittige discussies op diverse sociale media. Iedereen vindt iets van elkaar. De één slaat een gematigde toon aan, de ander gaat er gelijk met gestrekt been in. 
Ja, Ja...Zelfs in Hardenberg weten wij de modder te vinden of met een stok een trouwe hond te slaan.
Op 18 februari lanceert onze gemeente een heuse stemwijzer. Ben heel benieuwd wat mijn uitslag dan zal zijn. Ik denk dat ik er al uit ben welke partij mijn rode potlood krijgt maar laat mij graag verrassen. 
Ja, ja, zelfs ik ben gevraagd of ik geen zin had om politiek actief te worden of een soort van lijstduwer te worden? Ikke....Daar heb ik toch geen kaas van gegeten. Het moet toch niet gekker worden! Denk niet dat het aan mij besteed is, zelfs jaren in het bestuur gezeten van mijn cluppie. Dat moet je met één stem spreken hè. Kan ik slecht...Ik stotter ook nog eens. Raak je helemaal de weg kwiet.
Maar ik hoop dat wij elkaars standpunten respecteren. Wij hoeven niet allemaal dezelfde mening te verkondigen. Verschil moet er zijn, toch? Graag zelfs. Zo slecht gaat het hier toch niet? Tuurlijk, een steen in een vijver is altijd prima....We moeten scherp blijven en niet onze ogen sluiten voor de diverse  misstanden in onze gemeente. Dat tapijt kan naar Bovenveld, daar is al genoeg onder gemoffeld!
Maar we moeten het wel samen doen! Meerdere geloven op één kussen, het kan hoor....
Ik geloof er wel in. Ben benieuwd wat de uitslag zal zijn op 18 maart. Wie gaat er 'echt' regeren? 
Reageren kunnen we allemaal. Toetsenbordridders. Op een afstand langs de lijn commentaar leveren ook....
Wie steekt echt zijn nek uit en houdt haar rug recht? Mijn respect heb je.
Je doet het nooit goed. Als je vist naar complimentjes of schouderklopjes moet je niet de plaatselijke politiek in willen. Daarom, hulde voor al die kandidaten die wel het lef hebben om zijn of haar kop boven het maaiveld uit te steken voor een betere wereld of betere dorpskernen in de gemeente Hardenberg, dat zijn er 29 in totaal. 
Mijn complimenten alvast want die zullen zeldzaam zijn de komende vier jaar! 
Het deugt niet of je wordt beticht van vriendjespolitiek of je weet hoe de hazen lopen in je eigen belang.
Je hebt altijd meer belangen dan alleen je eigen. Wat dat betreft verschilt de plaatselijke politiek niet zoveel van het landelijke. Of krijgen ze hier ook straks 18% er bij?
Want dan wil ik mijn keuze nog wel eens heroverwegen. Geld erbij is altijd fijn, want alles wordt maar duurder.
Hoop dat ik de komende tijd weer wat meer aanwezig ben!
Afwezig zijn is ook niet alles. 
Ik zit soms te vaak met mijn kop bij andere dingen! 
Maar complimenten krijgen is trouwens wel leuk hoor. Werd deze week door een oud-Banthumer gewezen op het feit dat ik weer eens werd genoemd in het Amateurpodcastje van RTV Oost.
Dat zijn een paar bekende mensen uit de voetballerij die wat lullen over het amateurvoetbal in Overijssel en van alles bespreken tot vlaggende grensrechters en vertrekkende trainers aan toe.
Jan verhaalde dat er met liefde werd gepraat over voetbalverenging Mariënberg en dat je de verslagen en voorbeschouwingen op hun site moest gaan lezen. Doe je het toch nog ergens voor....haha.
Of dat je belt met een leverancier van kwalitatief prima paraplu's in het westen van het land en dat ze zeggen: Joah, mag wel zo.... Lees jouw stukkies altijd op LinkedIn, altijd leuk! Dankjewel, leuk om te horen. Meestal krijg ik enkel commentaar op mijn hersenspinsels of snappen mensen mijn schrijverij niet of denken ze dus of denken ze zo...
Denken ze dat ik wat anders bedoel of dat ik flink in de put zit of al een touw aan het kopen ben.
Je mag het zondags ook overslaan hè, je hoeft het niet te lezen.
Tja, ik ben vaak afwezig in mijn hoofd als ik zondagmorgen mijn gedachtengangen openbaar maak. 
Vaak is het niks, soms verbaas ik mijzelf. Oh, denk je er zo over? 
En ik heb wat stille woorden die ik jou nooit heb gezegd maar nu het afscheid daar is mag jij ze horen.
Jouw afwezigheid zal wennen zijn.
Veule Wille. Joah, mag wel zo.
Vandaag is de Appie trouwens dicht!
Ik hoop wel dat zij hetzelfde shirt aan heeft want ik ben zo goed in vergeten geworden.
Fijne zondag. 

#Koningin van Beerzerveld!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent.
Ren maar alsof je de weg al kent.
Niemand krijgt spijt van geluk.
Wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk.
Als ik toch niet op goed geluk. 
En ik weer eens de dag niet pluk.
Als ik op de kast of achter feit onder druk. 
Dan doe ik het, dan doe ik het. 
Dit is vlak voor m'n hoofd op hol.
Als ik vastgeroest in mijn rol.
Nou, dan droom ik mezelf wel een stadion vol.
En ik doe het, dan doe ik het. 
Ik zing, zing maar alsof je de tekst wel kent.
Dans maar alsof je een danser bent.
Fluit ook al ken je niet meer dan de helft van de melodie.
Het geeft niet.'
Uut 'Ik Zing...' van Zoë Livay en Snelle.

Moi, ben ik weer!
Mouna was afgelopen donderdag helemaal in haar element. 
Ze mocht zingen en dansen tijdens de GSA (De Grote Schoolavond).
Ze zag er prachtig uit in haar kerstjurkje met glitters wat we vorig jaar samen hadden gekocht.
Het kleine podiumpje veranderde in een heuse kunstijsbaan, althans als je je ogen bij wijze van spreken even dicht deed.
Ze zwierde vrolijk rond met haar andere klasgenootjes. Prachtig!
De musical ging over de Olympische Spelen, zij speelde een kunstschaatser. Hier houdt Mouna zo van...
Van zingen en dansen, van kleine toneelstukjes, van lichtelijke verbeelding.
Hoe vaak staat ze hier niet voor de TV, ik kan er van genieten! Zo puur, zo dat kind willen zijn.
Ze heeft zo'n leuke klas, lieve juf(fen) en tal van gezellige vriendinnen en guitige vriendjes.
Voor even was zij mijn Koningin van Hardenberg.
Zij laat mij ook anders luisteren naar teksten van artiesten waar ik anders niet zo snel naar zou luisteren.
Kinderen doen dat met jou, verleggen jouw blik, vooral naar andere prioriteiten. Mooi.
Ze laten je anders kijken naar deze vreemde wereld, die echt nog wel haar gouden momentjes heeft. 
Het leven is mooi maar je moet het wel willen zien. Deze oude fietsenmakerwijsheid plakte weer eens mijn band met alles en iedereen, ver buiten onze eigen bubbels.
Zittend in de aula annex gymzaal van basisschool de Marsweijde gingen mijn gedachten even terug naar mijn eigen onbezorgde schooltijd. Die van de Hoekstee in Beerzerveld. 
Naar de musicals van klas 5 en 6 (nu groep zeven en acht). Ik vond het ook altijd leuk om een ander te spelen, even uit de waan van de dag. 
Voor even in een andere huid te kruipen. Het ene jaar in die van een Burgemeester, een jaar later in die van een Koning. Weken oefenen voor die ene avond. Teksten uit je hoofd leren. Vond het fijn om op het podium van de Garve te staan. We hadden ook zo'n leuke klas. We waren maar met z'n twaalven. 9 meisjes en 3 jongens. 
Gerben, Arjan en ik. We hadden altijd sjans. Het fietsenhok was populair. Het laatste jaar kwamen wij allemaal op elkaars verjaardagen. Een (h)echte klas, met en voor elkaar. Prachtig! Samen was niet alleen.
Heleen was in het laatste jaar de Koningin in de schoolmusical, terwijl ik dus de Koning mocht spelen...
Zij was de dochter van het hoofd van de school, Meester Herbert met zijn keurig geknipte grijze baard!
Ik ging graag naar de Hoekstee, elke dag fietsend vanuit Mariënberg. In klas 3 en 4 met Meester Ter Horst, toch wel mijn favoriet. Ik spreek 'm nu nog wel eens. Mooie kerel. Meester Herbert was de onderwijzer in mijn laatste twee jaren! Was ook top!
Heleen was die avond De koningin van Beerzerveld, zoals Mouna donderdag de Koningin van Hardenberg voor even was, voor even dan. Voor mij, voor ons dan. 
Wat gaat Mouna worden? Wat gaan die andere kinderen allemaal doen? Van mijn eigen klas weet ik het bijna allemaal wat ze zijn geworden of dat ze misschien stiekum nog hun dromen aan het najagen zijn. 
Nooit stoppen met proberen. Ina is helaas al gaan hemelen. De rest is er nog op deze aardkloot als ik mij niet vergis. Ik heb ze niet allemaal meer in het snotje, ze zitten niet allemaal op de digitale snelweg.
Toeval bestaat niet hè. Donderdag dacht ik aan mijn eigen onbezonnen schooltijd, toen je gelukkig nog niet wist wat je nu allemaal wel weet. Er wordt veel onzin verkondigd. Vooral over de Iessel in Den Haag!
Ben niet zo van de politiek. Lijkt soms net een kleuterklasje, een foute musical met slechte teksten!
En onthouden, ho maar....Wiens brood men eet, welke taal men spreekt.
Maar zaterdag werd ik aangenaam verrast op de voetbal. Mijn voormalig klasgenootje, ooit de Koningin van Beerzerveld staat op de rol om minister van Economische Zaken te worden vertelde onze oud-penningmeester en de vroegere buurman van de familie Herbert.  
Nou moe. Dat had ik niet gedacht. Ooit liepen wij met zijn drieën op krukken. Jolanda, Heleen en ik.
Daar is nog een foto van. Als Moe nog leefde had zij die zo gevonden in de oude schoenendoos.
Ik liep mij gisteravond een ongeluk te zoeken op zolder. Tuurlijk heb ik het daar kris kras voor elkaar.
Met andere woorden, vind daar maar eens een speld in de spreekwoordelijke hooiberg. 
Tijd om orde te scheppen in de chaos, mijn hoofd wacht ook al jaren. Jolanda waait inmiddels rond op Curacao. Heleen is alweer jarenlang bestuurder bij bouwbedrijf Heijmans en woont in Utrecht. Ik ben in de buurt gebleven en heb het prima naar mijn zin in Hardenberg. 
Goh, Heleen straks op het bordes naast de echte Koning en Koningin. Dat is andere koek!
Geen spel maar meer het echte werk. Ze moeten het land gaan besturen, de boel weer op de rit krijgen.
Vroegen speelden wij Koning en Koningin, nu wordt zij het gewoon. De Koningin van Den Haag.
Succes kent meerdere vaders hè.
Want toen Arne Slot furore maakte bij AZ, Feyenoord en nu in Engeland bij Liverpool had elke Banthumer wel met hem geknikkerd, met hem gevoetbald, biertjes met hem gedronken of waren bijna alle dames vroeger ooit met hem brommers gaan kieken bij Ophof waar trouwens alleen maar vrachtwagens stonden. Maar dat terzijde. 
Ook ik verkondig altijd dat ik Arne ken, schoonzoon van onze oud-penningmeester hè. Ik sprak Arne wel eens voor de krant etc. etc. Ja, ja. Zo gaat dat. Ik ga er ook altijd prat op dat Moos ooit op de schoot van Edwin Evers heeft gezeten terwijl wij biertjes aan het drinken waren bij de Herdenbergher. 
Een moderne oppas a la lettre. 
Ons kent ons hè. Ach, we moeten allemaal naar de wc en de één stinkt nu éénmaal meer dan een ander. 
Toch vind ik het mooi. Dat er eindelijk een minister op het pluche gaat zitten die van oorsprong uit deze buurt komt. Lekker nuchter is. Een echte wijze uit het Oosten. Voor enige jaren terug kwam ik haar nog eens tegen in notabene Sibculo, of all places. Had iets te maken met gospel, koren en zij zong prachtig! 
Toch gek, elkaar jaren niet meer gezien maar de (h)erkenning was er meteen en nu wordt ze minister!
Wat zou haar vader, meester Herbert, trots op zijn dochter zijn geweest, zo trots als een aap met zeven staarten. Net als ik dat dagelijks ben op mijn meisje. Wordt Mouna ook ooit minister? Ze kan goed acteren, toneelstukjes opvoeren of gaat ze toch voor iets met dieren...? Misschien wel beter....
Als ze maar gelukkig wordt. Hoop wel dat dit kabinet wat langer blijft zitten dan dat zooitje hiervoor.
Mijn kabinet staat hier al ruim zes jaar. Dat gun ik Heleen ook, dat het een stabiel iets wordt dat minderheidskabinet met voldoende schroeven. Wat ik zeg, heb niet veel met de politiek maar dankzij mijn voormalige Koningin van Beerzerveld ga ik, denk ik, het toch wat meer volgen. Misschien steek ik er nog wel iets van op!
Alvast veule wille Heleen! Kop d'r Veur! 
Gisteren voelde wij ons trouwens allemaal een beetje Koning. Na welgeteld 134 dagen wonnen wij weer eens met ons cluppie. Potverdikkemei, eentje op het tandvlees maar toch. We zegevierden met 0-1 van Daarlerveen door onze eigen Koning Job Wolters. De Koning van Mainbarg! 
We zijn er nog lang niet. Maar er is weer een beetje hoop. Hoop sterft as leste...
Wat kun je je druk maken over zo'n stom spelletje hè. Kan mij beter druk maken over onze toekomst. 
Waar willen we heen met ons koude kikkerlandje? Maar gek genoeg heb ik daar de ballen verstand van..
Van voetbal ook niet, hoor ik u denken. Tja, ik zie het toch altijd weer anders. 
Ben vaker de hofnar dan de Koning die ik vroeger ooit speelde, met het tafelkleed van Moe als mantel.
Grappig. Vergeet heel veel, maar avonden als deze niet. Onze grote schoolavond.
Ik zag het ook bij Mouna. Snapte haar volkomen. Zo vader, zo dochter! 
Wekenlang leefde ze er naar toe. Ik kijk graag naar haar, zij is nog maar een kind. Ze speelt geen spel.
Wat je ziet is wat je krijgt. Hoop dat onze politiek ook weer snel haar eigen gezicht en smoel krijgt! 
Wie weet zorgt onze voormalige Koningin van Beerzerveld daar wel voor! 
Het enige jammer is dat ze niet van mijn partij is, wel die van mijn ouders. 
Als ze nou ook nog van de Tegenpartij was - geen gezeik, iedereen rijk - dan was ons Koninkrijk sowieso gered!
Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent. Ren maar alsof je weg al kent.
Niemand krijgt spijt van geluk. Wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk. 
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...
(Oh ja, als je je afvraagt, ik ben die jongen vooraan op de foto. Foto van klas 3/4 (groep 5/6)

#Vaak Bu'j Te Bange!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'The time rolls by, the days go by.
When will I learn to stop wondering why.
Despairing i'm going down on my knees.
I'm begging, begging, begging, oh please.
There's just a little bit of peace in my heart.
There's just a little bit of happiness I'll part.'
Uut 'Just a Little Bit of Peace in my Heart' van Golden Earring.

Moi, ben ik weer.
Droomde vannacht weer eens. 
Stond in een soort van file richting de hemelpoort. 
Het was druk, het schoot niet echt op!
Aan de andere kant van de weg reed een spookrijder, we hielden maar rechts.
Inhalen was niet aan de orde en de bestemming was toch al niet een doel op zich.
Blijkbaar kon hij, toen hij éénmaal was gearriveerd bij Petrus, rechtsomkeert maken. 
Stond hij nog niet op de lijst of iets van dien aard?
Weet jij veel? Volgende graag....
Was weer zo'n rare droom. Een opeenstapeling van gebeurtenissen en indrukken van de voorbije week. 
Wederom je neus gedrukt op voldongen feiten. Een relaas van een aangekondigde dood.
Blijkbaar komen die van mij dan samen in dromen waar ik 's morgens mij nog vaag de helft van kan herinneren. Alles wordt minder, behalve vergeten hè. Dat wordt echt alleen maar meer...
Was vrijdag voor het eerst inpandig in het Hospice, hier aan de Vecht!
Ben er al vaker geweest maar nog nooit echt op bezoek. 
Meestal was het voor de krant als de vrienden van 't Hospice bij mondde van Aad weer één of andere actie op touw hadden gezet om geld in te zamelen voor het goede doel! Dan was ik inpandig, meteen.
Mooie plek, het Hospice is rustiek gelegen aan de Vecht. Daar wil je je ouwe dag wel slijten.
Als het allemaal (helaas) niet anders was...
Want het Hospice is geen vakantiewoning waar je even bij kunt komen van jouw drukke leven en na een tijdje rust weer volop in het leven staat. 
Waar de accu volgetankt kan worden. Neuh, jouw koffers worden daar gepakt voor je allerlaatste reis.
Komt er dan niemand 'meer levend' uit vroeg Moos zich van de week af?
Neuh Moos, normaal gesproken niet.
Dat is wel een keer gebeurd, dat was een wonder maar meestal is 't Hospice de fijne en het warme, hartverwarmende voorportaal voor de laatste reis richting hemel of waar je bestemming ook heen mag gaan. Niet iedereen wil in dezelfde file staan. 
Ditmaal was ik er op bezoek. Weer mocht ik ervaren hoe belangrijk en waardevol zo'n plek is.
Prachtig! Misschien niet het goede woord, maar hier wil je sterven. Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
Wat een zorg, een warm bad. Op deze zorg mag toch nooit bespaard worden...?!? 
Hier hou je nog één keer elkaars hand vast. Praat je liefdevol over het voorbije leven en wat er allemaal zo mooi was.
Dankbaarheid. Waar ik mocht zijn lag dat als een warme deken over ons gesprek en de mensen heen. 
Kreeg nog even 1 op 1 tijd met deze beste man. Vaak ben je te bange....(op z'n nedersaksich dan)
Het was altijd zijn gevleugelde uitspraak als we weer ergens bovenaan op een berg stonden en de afdaling voor ons eens aan het visualiseren waren. 
Vaak Bu'j te Bange. Er hing een mooie uitvergrote foto van hem aan de muur. Kippevel!
Hij in zijn karakteristieke houding. Meteen gingen mijn en ook zijn gedachten naar die mooie tijd. 
Al die wintersportvakanties in Oostenrijk en Frankrijk Tientallen jaren waren wij van de Berg in plaats van van de Heuvel. Snap je?
Vaak Bu'j te Bange, het wordt gebruikt als aansporing om meer lef te nemen, risico's te nemen en vooral niet bescheiden te zijn. Voor een weekje die westerse mentaliteit aan te meten in plaats van die nuchtere hier uut het Oosten. 
Tja, jarenlang waren die wijzen uit het Oosten te vinden op de besneeuwde hellingen onder in Europa. 
Schitterend! Met weemoed denk ik er vaak aan terug, vrijdagavond helemaal. 
Jarenlang zagen wij geen beren op de weg. Alles deed het. Soms wat stramme spieren of een knie die voor even op slot ging maar vaak vonden wij de volgende dag wel de sleutel of de juiste deur waar de stokbrood in een plastic zak aan hing. Geweldig!
Voor een nacht en een dag was je even mijn vader in Saalbach-Hinterglemm. Als jouw video-camera eens kon praten dan kreeg ik er nu nog rode oortjes van.
De publieke terechtstelling(en) van jouw dochters als wij met ons beide weer eens niet goed te passe voor de dag kwamen. Prachtig! Vaak ben je te bange....Ja, dat zijn wij soms allemaal wel eens!
Jij bent dankbaar, oen lieve wieffie is dankbaar. Jouw familie is dankbaar. Dankbaar voor de tijd die jullie samen was gegeven. 
Op momenten als deze weet ik heel zeker dat er meer is tussen hemel en aarde.
Anders stond ik toch ook niet in mijn dromen in de file richting de hemelpoort. 
Kom je straks in de bergen mien Pa en Moe ook weer tegen? Waar jij skiet zal Freek dan in zijn OAD-bus naar de bergen kijken waar volgens mien Va en ook mien Moe de hulp vandaan kwam?
Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan? Psalm 121 uut de bijbel. 
Ken mijn klassiekers, maar ik moest daar aan denken toen ik het Hospice verliet. 
Dacht aan het geloof en vertrouwen in een goede afloop. Jij hebt er vrede mee....
Golden Earring zong het gisteren ook. Just a little bit of peace in my heart! Nam geen jagermeister maar wel een Mummelman op oe. En nog eentje, want vaak ben je te bange hè. Had de gordijnen (lamellen)  nog open en keek eens naar boven.
Proost! Had zelfs mien houten tandenstoker in de mond en de billen nog rood van de verwarming!
In gedachten nog ien keer een kleintje après ski en we legden nog een kaartje, gelukkig had jij de Boer en ik de Nel. We gingen niet nat. Vaak Bu'j te bange. En ik heb ook nog een moat hè.
Ik voelde en proefde warmte! Hoe jij met je zwagert even aan de praat was. Mooi...
Later dronk ik bij jouw oudste dochter en mien moat nog een kopje koffie en passeerden ook mooie verhalen de revue. Dat bint de krenten....
Vaak Bu'j te Bange. Het maalde deze laatste paar dagen voortdurend in mijn hersenloze brein!
Wij maken ons over van alles druk, eigen risico omhoog in plaats van naar beneden. Ik had geen zin om de plannen van ons nieuwe minderheidskabinet te lezen. Het zal allemaal wel. Je moet gewoon betalen.
Weet wel dat het Hospice, en zekers 't Hospice hier aan de Vecht niet mag verdwijnen. Never nooit nie.
Dat is zo waardevol. Zo'n warm bad. Hier merkte ik ook waar wij het leven om draait. 
Samen. Ok, je wordt alleen geboren en je gaat ook alleen dood. Maar toch is dat niet helemaal zo!
Denk dat ik straks heel wat uit heb te leggen bij Petrus. Misschien ben ik straks ook wel die spookrijder die de file noodgedwongen moet omzeilen. 
Vaak bu'j te Bange. Het was ook ooit de lijfspreuk van de Zwarte Cross maar al ver daarvoor die van Oe. Zo gingen wij vaak de zwarte piste af. Ook in dichte mist. We moesten alleen binnen de paaltjes blijven zei jij. Met gevaar voor eigen leven. Ik was niet bange, want jij was er bij. Twee zielen, 1 gedachte.
Zo snel mogelijk naar beneden, naar de rest en dan grote verhalen vertellen bij Rosie of Heidi in de Après Ski. Kinderbier, hoezo kinderbier. Die kugelschreiberzusammensteller was niet bang. Dat was een mooie tied, net zoals het nu een mooie tied is...hoe gek dat ook klinkt!
Tja, Vaak Bu'j te Bange...
Geldt dat ook voor ons cluppie? Gisteren gingen wij er weer genadeloos af. 
De weg richting naar de 5e klasse wordt steeds meer en meer geplaveid voor ons roodzwarte hart!
Kan mij er steeds minder druk over maken. Tuurlijk, ik mag altijd een stukkie schrijven over hoe de laatste wedstrijd ook alweer ging. Mijn profetische woorden worden vaak niet meer gepruimd, haha...
Wordt vaak als de onheilsprofeet gezien maar don't shoot the messenger! 
Wie de schoen past, trek 'm alsjeblieft aan. Als je graag wilt dat er zoete broodjes worden gebakken, de kaf niet van het koren wil worden gescheiden of als je wilt lezen dat het allemaal prima gaat mag je de pen hebben. Ik mis die hele VIPS de laatste tijd een beetje. Vertrouwen, Inzet, Plezier, Samen.
Vaak bint jullie te bange. 
Weet het, mosterd na de maaltijd. Wisten we maar waar Abraham die haalde...
Ik ga wandelen langs de Vecht! Misschien steek ik nog wel even de hand op....
Ga maar vast, ik kom er wel achteran, nog ff de video aanzetten.
Vaak Bu'j te Bange...
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#De Ballade Van ...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Does it feel that your life's become a catastrophe?
Oh, it has to be, for you to grow, boy.
When you look through the years and see what you could have been.
Oh, what you might have been.
If you would have more time.
So when the day comes to settle down.
Who's to blame if you're not aroud.
You took the long way home, take the long way home.'
Uut 'Take the Long Way Home' van Supertramp maar dan in de cover-versie van Venice!

Moi, ben ik weer. 
Even een spiekbriefje, alles wordt minder hè, behalve vergeten, dat wordt alleen maar meer.
Komt vaak voor, ben ik zondagochtend klaar met mien schrijverij, denk ik later.
Shit, daar had ik het ook nog over willen hebben. Bloggie is toch al vaak te lang, ben aan het minderen hoor.
Vaak maak ik wat notities op mijn telefoon, maar ook niet altied en soms heeft Mouna dat ding 's morgens al in de hand. Gaat ze liedjes zingen van Suzan & Freek, Hannah Mae of Meau. Ben ik mijn tijdelijke geheugen kwijt.
Maar vind ik ook mooi. Dan pas ik mij aan. Eerst 'vrouw' en kinderen hè. Dan kom ik pas, ergens halverwege. Ik zie haar graag dansen en zingen.
Ok, Spiekbriefje:
Heinoos - Gitarist - Erik - Sietse - Troubadour - Venice - Herman - Meloen - Steekje Los.
De ballade van een gitarist.
De ballade van een winkelier.
De ballade van een troubadour.
De ballade van een horecaman.
De ballade van een muzikant.
Had vanmorgen in bed het nummer van Jan Manschot bij de kop, beter bekend als Brekken Jan Schampschot, de drummert van weleer. Iemand hebbe zijn ziel. De man die achter de trommels zat bij Normaal. Jarenlang! Met die grote snor en vaak een pet op. 
Hij schreef ooit de ballade van een muzikant. Over het leven van iemand die een paar uur volop in de spotlights heeft gestaan maar dan moederziel alleen weer naar huus giet, hopend op het feit dat ergens nog een lichtje brand in één of andere bruine kroeg. Het is hier geen Brabant hè, 's nachts dut vaak in deze regio het licht niet meer. Geen toffe peren. Veel kasteleins zijn gehecht aan hun nachtrust.
De ballade van een muzikant. Prachtig nummer, ik hoorde het afgelopen donderdag in een volle theaterzaal van Theater de Caroussel in Ommen. Zong het zachtjes mee...
Ja, inderdaad, ik ging eens behoorlijk vreemd. Niet in het vertrouwde pluche bij de buren van de Voorveghter, hier achter het huis maar mijn C4 koerste onverwacht naar de voormalige Blokken in het mooie pittoreske Ommen! Wederom met een grote glimlach. Als Ommen eens kon praten.
Was thuis gekomen van een dagje beurs in Breda, had de pasta met rode saus reeds achter de kiezen.
Zat in mijn bloemetjesstoel en las ondertussen het relaas van een stoppende muzikant/gitarist. Na ruim 25 jaar hangt ie zijn Fender en overig materiaal aan de bekende wilgen, voor jaren terug al zijn handschoenen maar nu dus zijn gitaren. 
Erik van 't Holt geeft de pijp aan Maarten. Na 25 jaar Heinoos is het klaar. Voor Erik dan.
Hoor jullie denken, de Heinoos? Dat is een lokaal zeer populair dialectbandje die ook buiten de grenzen van de Iessel behoorlijk wat bekendheid geniet. Elke feesttent of leegstaande wei, voor 1 dag omgetoverd tot evenementenlocatie, hebben ze wel eens plat gespeeld. 
Tot 2017 waren ze een fantastische cover live-band, na 2017 gingen ze voornamelijk werk spelen van Normaal (ie weet wel van Oerend Hard en zo) en veel eigen werk. Mooie teksten maar dan in het plat, ons dialect, Nedersaksisch, meestal van de hand van tekstschrijver, basssist en zangert Remko Keizer. Mooie kerl! Oorspronkelijk uit Ommen. 
Net zoals die van 't Holt. Vroeger vaak tegen gespeeld. Als we mochten aantreden tegen de SV Gramsbergen. Hij was net als ik poortwachter, dat lukte hem trouwens iets beter dan ondergetekende. Joah, hij had er ook een betere bouw voor. Ik dook nog wel eens over een bal. Some Guys have it all. Lekker wijf, goed die ballen tegen kunnen houden en ongenadigd goed gitaar spelen en ook nog eens een lekkere stem. Kiek, dat heb ik allemaal niet zo. Hij was ook nog behoorlijk technisch. Kom ik aan met mien twee linkerhanden....haha. Ach ja, ik kan weer moeilijk pissen, daar heeft hij weer geen last van. Ach, keepers. Die hebben een steekje los zitten. Sommigen de hele bedrading. Maar daar wist van 't Holt ook wel weer raad mee. Dat bint lui, die kunnen alles. Hoed af.
Sorry, dwaal weer af. Ik ging dus donderdagavond onverwachts naar een avondje Heinoos in het theater. Rond de kerstdagen traden ze ook hier op achter het huus maar toen had ik de kinderen...
Dan is de keuze snel gemaakt. Ie kunt niet overal bij zijn. Had Moos eventueel mee kunnen nemen maar wilde Mouna niet ergens anders onder brengen. 
Ik mocht ze een paar keer interviewen in mijn Stentorige periode. Leuke verhalen optekenen.
Wij hebben ze een paar keer geboekt tijdens de Sjam-Party en/of op het Westerpark!
Die andere gitarist, Daniël, hangt bij ons op het werk wel eens de camera's op, jaja Big Brother is Watchting you.
Alleen de drummert Mans ken ik niet zo goed maar dat slaat natuurlijk als een tang op een varken.
Ze musiceren al 25 jaar, elke week wel een paar keer in het busje over de A28 naar wederom een feesttent, zaal of theater. Je moet het willen. Het leven van een muzikant.
Daar begonnen ze hun theatershow ook mee. A28 van de heer Daniël Lohues. Prachtig!
Verrassend ook. Ze eindigden hun show tevens met een nummer van Lohues, nou ja - eigenlijk een nummer van Skik. Noar Huus. Daar zat een mooie symboliek in. Ik reken het goed.
Ruim 25 jaar heeft Erik in het busje gezeten, gescheurd over het asfalt van de A28, zelfs naar Bonaire maar op het laatst wilde hij gewoon weer naar huus. Ik kreeg er kippevel van. Tuurlijk, Lohues maakt altied wat in mij los, maar dit werd prachtig gebracht door de 4 heren, euh sorry 5 heren van de Heinoos want Raymond Goutbeek is inmiddels ook volwaardig lid. Hij toetst, hij accordeert, speelt mondharmonica...etc etc..
Zijn mondharmonica op Naor Huus ging bij mij, spreekwoordelijk dan, door merg en been....Geweldig!
Volgen jullie het nog? Maakt ook niet uit, dat doet de Brandweer wel.
Ik vond het een geweldige mooie avond. Oerend Hard werd Oerend Zacht met een deels nieuwe tekst. Tinus op pantoffels en Bertus nou op kousenvoeten. Maar ook de B-kant van de eerste single van Normaal die het eigenlijk veel beter deed werd gespeeld. Nog lang voordat Oerend Hard een knaller van een hit werd.
De eerste single was 'Hels as 'n jadhond' uut 1976 maar 't is Kloot'n hier op de B-kant werd eigenlijk het eerste hitje van Bennie Jolink en consorten. Geproduceerd door Peter Koelewijn, wie kent 'm niet! 
Blij dat ik was gegaan. Had thuis kunnen zitten, dit zat beter! Tuurlijk speelden ze Lieve Lieveling, één van mijn favoriete nummers van de Heinoos. Een vertaling/herbewerking van Sister Golden Hair van America. Kippevel. Erik zong het voor het laatst....Tja. Sorry, ik heb/had er gewoon iets mee....
Ze hadden mooie verhaaltjes, vertelden leuke anekdotes uit 25 jaar Heinoos. Zag laatst ook hun documentaire. Er schuilt achter elk liedje wel een bijzonder verhaal. Vriendschap, de eenvoud van het platteland hier. (h)erkenning. Het zat er allemaal in. En ja, als je begint met Lohues er ook mee eindigt dan kun je natuurlijk als band zijnde niet meer stuk. Dan ben je gewoon goed bezig.
Sprak daar 's avonds ook een bekende BM'er (bekende Mainbarger), zo mag je ras-Banthumer Sietse Telman toch wel noemen. Bestiert al meer dan 30 jaar de winkel in ons dorp. Mooie kerel. Mien moe was er een grote fan van. Als je aan Sietse kwam dan kwam je aan mien Moe. De ballade van een winkelier.
Sietse heeft ook genoeg meegemaakt. Zowel privé alsmede zakelijk. Wij keuvelden er in de pauze mooi op los. Beide hebben wij een mooie vrouw verloren. Hij zijn eigen, ik mien Moe. Dan maakt leeftijd even niet uit. Soms hoef je niet alles te zeggen, maar snap je elkaar. Praten zonder woorden. Hij haalde voor mij nog een biertje. Z'n moat was ff naar buiten gegaan om er één in de brand te steken. Dat kan ook. 
De winkel van Sietse is in Overijssel nog de enige kruidenierswinkel in een dorp met minder dan zoveel inwoners. Weet even niet hoeveel. Het is geen vetpot maar hij houdt het nog draaiend. Zo is Sietse.
Altijd goed voor een ander! Mooie eigenschap. Ik kom/kwam er altijd graag, tegenwoordig niet meer zo vaak sinds mien Moe uut de tied is. Deed vaak voor haar een boodschap, hoopte stiekum dan Sietse tegen het lijf te lopen. Dat praatje hè, dat kenmerkt ook zo'n winkel op het dorp! Mien moe had er altijd skik van om er wat op te halen. Ging ze achter haar rollator via de stoep naar Sietse toe. Hallo Martha, hoe is het? Zo simpel maar oh zo waardevol. Op een dorp is iedereen een beroemdheid hè. Vrieling makelaardij heeft eens uitgezocht wat het verlies van bijv. een winkel in het dorp, in dit geval Mariënberg, doet met de waarde van een huis. Als Mariënberg geen winkel meer heeft keldert jouw huis in waarde met ca. € 15.000,= . Dat bint serieuze bedragen, of niet dan? 
Ik bedoel maar! Sietse houdt samen met zijn meiden en enkele heren jouw huis mooi boven water!
De ballade van een winkelier! Een groene Banthumer maar met rood-zwart bloed door zijn aderen. Wat ik oe brom. 
Dat kaartje voor de Heinoos was een spontane actie, het ticket voor het concert van 2026 heb ik al wel binnen. Staat genoteerd op zondag 23 augustus, hier ook achter het huus op kruupafstand. 
De Troubadour bestaat 25 jaar en dat wordt groots gevierd met een openlucht concert op de parkeerplaats aan de Vecht. Hoe mooi wil je het hebben. In 2001 startten Herman Potgieter en zijn lieve en mooie vrouw Greta de Troubadour. Eerst nog een feestcafé, later omgeturnd tot steakhouse en in de loop van de jaren is het geworden tot wat het nu is. De Troubadour, niet te missen als je Hardenberg binnen rijdt en de brug over de Vecht passeert! De chef-kok is mien buurman, schept een band hè.
Maar ik werd gistermorgen bijzonder blij toen ik zag hoe Herman het jubileum luister bij gaat zetten. 
Ik zag van de week al een foto voorbij komen, Herman samen met onze bekendste inwoner, namelijk Edwin Evers. Die Hardenberger....
Dacht toen al. Gaat vast iets met muziek zijn. Herman ademt muziek. Herman haalde destijds van alles naar het rustige Oosten toe. Het podium werd niet voor niks 'Het Paradiso van het Oosten' genoemd. 
Wat een (wereld)bands hebben hier gestaan. Niet te filmen. Ik was er vaak bij als muziekliefhebber. 
Niet alleen lui uit Nederland maar ze kwamen overval vandaan. Zelfs overzees, uit de Verenigde Staten van Amerika of zo. Toen ze nog een beetje normaal deden. 
Maar de line-up van 'Vrienden van de Troubadour' concert klinkt als een klok. 
Erwin Nyhoff, Venice en als afsluiter de Edwin Evers Band. Succes verzekerd!
Maar werd bijzonder blij van Venice, ze zijn na eeuwen weer terug in Hardenberg. Ze speelden een keer een akoetisch concert op oudjaarsavond om het nieuwe jaar in te luiden en ze gaven ooit een gedenkwaardig concert aan de Jan Weitkamplaan. Gewoon omdat het zo mooi was. 
Venice is zoveel meer dan alleen The Familiy Tree, dat bijzondere kippenvelnummer wat ook altijd hoog staat genoteerd in de top2000. Venice speelde het ook op de begrafenis van mien Moe. Nou ja, het klonk door de boxen in de kerk met, voor Ooms en Tantes, de NL-vertaling er bij. 
De ballade van een horecaman. Herman heeft het niet gemakkelijk gehad, niet altijd de juiste keuzes gemaakt en in 2017 brandde de Troubadour bijna tot de grond af aan....Maar kop d'r veur!
Moet je eens kieken wat er nu staat. Bij Herman moet ik ook altijd denken aan zijn vrouw Greta...
Lief mens, mooi mens. Gaf Moos altijd stukjes meloen als wij inpandig waren....Lieverd is het!
Iemand zei dat Herman P. er altijd was in zijn jeugd. Dat klopt wel. Ik ben ook vaak in zijn horeca-gelegenheden geweest tijdens mijn onbezonnen stapperiode. Vaak bezopen, niet altijd nuchter! Maar mooie herinneringen poppen op. 
Een brandend blousje, het zaklampje, Annelien, het zitten aan de Vecht, het mooiste terras. Shoarma eten op de parkeerplaats maar vooral de muziek. Die voerde altijd wel de boventoon! 
Stiekum had ik gehoopt dat The Brandos ook acte de presence zouden geven. David Kincaid nog weer eens op het podium in Hardenberg. Wie weet, komt ie dit jaar nog een keer naar Nederland. Misschien wel naar Hardenberg. Potgieter heeft, in het verleden samen met Jan Kremer, wel wat stempels gedrukt in het uitgaansleven van Hardenberg. De ballade van een liefhebber, van een troubadour! Zekers!
Zondag 23 augustus zijn wij er bij, ook met de oude buren en zekers met het voltallige Dijk-cluppie. 
Dat bint ook mooie vooruitzichten. Gewoon kop d'r veur! Ik geloof er ook in. Hoop sterft as leste hè.
Spiekbriefje was niet eens nodig, ik had het allemaal wel in de kop zitten. Soms heb ik ook mijn momentjes....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Mouna, Kind van Negen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Someday we'll know why Simpson loved Delilah.
One day I'll go dancing on the moon.
Someday you'll know that I was the one for you. 
I bought a ticket to the end of the rainbow.
I watched the stars crash into the sea.
If i could ask God just one question, why aren't you here with me?
Someday we'll know if love can move a mountain.
Someday we'll know why the sky is blue.
Someday we'll know.'
Uut 'Someday we'll Know' van the New Radicals.

Moi, ben ik weer!
Liet mij gisteravond eens rijden op de Hardenbergerweg. 
Zat hoog en droog in een bus van Gebo Tours.
Vroeger dacht ik dat de afkorting stond voor Graag Een Borreltje Onderweg maar het was ooit Gerrit Boers die dit busbedrijf begon in Nieuwleusen. Vandaar GeBo, denk ik!
Zat in een bus voornamelijk vol met goedgemutste Banthumers, je weet wel van die club VKV (vijf kilometer verderop), zo af en toe onze TV'er (tijdelijke vijand) voor pak 'm beet 2 x drie kwartier.
We kwamen net uit Zwolle, gezamenlijk hadden we gekeken naar PEC-AZ.
3-1 winst voor de thuisclub, de uitslag vond ik vrij logisch, maar dat terzijde! 
Was gezellig, het uitje van de BCB (Business Club Banthum) was goed geregeld. 
Dat kun je wel over laten aan José (dochter van, hoorde ik) en haar vrolijke consorten. 
Zelfs de kratjes bier waren groen. Nou moe, dan heb je oog voor detail.
Het gerstenat smaakte derhalve prima. Na de rust hield ik het netjes bij gemeentepils, had de C4 laten staan op sportpark Moscou en ik wilde veilig weer thuiskomen als je begrijpt wat ik bedoel!
'Voel je je wel thuus, als Mainbarger tussen al dat groenwit?' Lust een hond worst?
Ach, ik pas mij vrij gemakkelijk aan. Tuurlijk had de club VKV eerder die middag een gelijkspel verdiend tegen MSC. Maar dan moet je wel scoren, het spel is weer op de wagen. 
Wij (Mainbarg) trappen pas over twee weken weer af. Maar dan moet de ploeg van onze trainert Tabbers er wel meteen staan tegen de Volharding uut Nijverdal. 
Je merkt het, langzaam begint het weer te kriebelen, jeuk is erger dan pijn hè.
Maar het was een leuke avond uit. Henk vroeg: zin om mee te gaan? Ik had niks, geen kinderen dit weekend, er was wel klaverjasssen op de club maar adel verplicht soms! 
AZ dacht koning te zijn in het Zwolse na de eclatante 6-0 bekerzege op ons geliefd Ajax. 
Niks was minder waar. Alkmaar Zaanstreek werd de hofnar, afgeserveerd door 11, misschien wat mindere voetbalgoden, die gewoon de kop d'r veur hielden. Ik hoop dat ons vlaggenschip de wedstrijd heeft gezien. Zo gingen namelijk als de brandweer! David versloeg Goliath. Het kan echt wel!
Zat ouderwets te genieten. Voetbal beleef je toch anders als je zelf in het stadion zit! Wat ik oe brom!
Vooral die nr. 4 (Mac Nulty), Younes Namli (nr. 9) enne dat duveltje uit een mooi blauw doosje: Shola Shoretire (nr. 7) deden die hooghartige Noord-Hollanders de gratis gekregen blauwwitte das om. 
Tel daarbij nog een uitstekend keepende Tom de Graaff (nr. 16) op en AZ kreeg boontje om zijn loontje.
3-1. Die uitslag was dit seizoen nog niet voorgekomen, soms komt een droom uit! 
Sorry, dwaal weer af. Ik verhaalde dat ik mij liet rijden, borreltje op, nou niet echt, maar zat hoog en droog, helaas niet in een OAD-bus, langs de Hardenbergerweg. Zat dus in een bus voornamelijk vol met Banthumers, de één wat luidruchtiger dan een andere. Allemaal prima! Mooi toch...Een kleinigheid hou je.
Maar ik moest denken aan een andere Banthumer en aan een bijzonder mooi verhaal wat ik van de week las in ons plaatselijke huis-aan-huis blaadje de Toren!
Opgetekend door een echte BM'er (Bekende Mainbarger), dat is Bas Schipper ondertussen wel aan het worden. Import, maar door zijn fraaie foto's en leuke berichtjes verovert hij met rasse schreden het (roodzwarte) hart van de Mainbarger en haar weidse omgeving. Zo'n verhaaltje wat je hoop geeft in deze hardvochtige tijd waar wij elkaar ondertussen allemaal zo'n beetje de tent wel een keer hebben uitgevochten. De hoffotograaf van mijn geboortedorp had een mooi verhaal over Banthumer Jan Hutten.
Deze beste man (75 jaar op de teller) vertrekt elke ochtend rond de klok van acht uur vanuit zijn huis in Banthum. Geeft, denk ik, zijn vrouw Ria een dikke pakkerd op de mond en gaat op voor zijn dagelijkse rondje van bijna tien kilometer. Dat doet ie nou al 10 jaar. Niet alleen voor zijn eigen gezondheid maar ook om anderen een goed gevoel te geven. Want wie Jan tegenkomt, herkent hem meteen. 
Hij steekt namelijk tegen iedere voorbijganger zijn duim op en je krijgt er gratis een grote glimlach bij, van oor tot oor...Auto's toeteren, vrachtwagens laten hun luchthoorn horen, fietsers bellen etc. etc.
Mensen missen hem zelfs als Jan onverhoopt een keer verstek laat gaan....
Klein gebaar maar voor sommigen een grote betekenis. Ik hou van zulke verhalen. Mooi toch? Prachtig!
Voor hem geen Blue Monday! Dat is schijnbaar morgen. Nou, gisteren hadden wij al Blue Saturday!
Ze waren goed te passe in Zwolle. Als je wint heb je vrienden. Maar dat verhaal van Jan opgetekend door Bas maakte mij blij. Het was deze week ook het meest gelezen verhaal op de site van de Toren!
Snap het wel, mensen hebben behoefte aan goed, mooi, onbezonnen en vooral vrolijk nieuws. Er is al zoveel narigheid op onze aardkloot. Die duim en glimlach van Jan Hutten doet dan voor even wonderen...
Dat zijn echt van die genietmomentjes. Over z'n vertellegie hoef je je absoluut niet druk te maken.
Dat tovert vanzelf een glimlach op je gezicht. Genieten, je moet vooral genieten....Het elfde gebod!
Ook al is het maar klein, als je het laat groeien wordt het vanzelf iets groter! Snap je.
Zo genoot ik ook afgelopen zondag in Denekamp! Kennen jullie dat Fox Denekamp?
Een mooie tent waar Twentse nuchterheid wordt gepredikt! Gewoon goed eten, lekker en vertrouwd!
Ooit waren wij er eens met z'n vieren en Oma geweest. Toen ze nog op deze aardkloot was. 
Deden wij de Sagenlandroute. Kwam je langs unieke stukkies Twente, langs verstilde dorpjes en mooie vergezichten en dus ook Fox Denekamp! Had zin aan een genietmomentje....met Moos en Mouna.
Ze waren allebei mooi gekleed. Netjes. Dit is een chique restaurant, Papa. Ze gedroegen zich keurig.
Tuurlijk waren wij mooi op tijd, zoon van een buschauffeur hè. Op de heenweg, ik verzin het niet, speelde The Sweet haar Fox on the Run! Zou Appie Vos ook nog achter een boom staan. Toeval? Toeval bestaat niet meer in mijn woordenboek. Alles is vooraf geregisseerd door deze en gene. Wat ik oe brom.
Wij waren de eersten maar al redelijk snel vulde de tent zich en ook onze magen! Het brood en smeersels stonden al op tafel. Leuke vriendelijke mensen in de bediening met die kenmerkende tongval. Ik hou d'r van!
Trots op ons dialect, lekker plat is zekers niet verkeerd! Mooie voorgerechtjes, leuke gast er achter die je van alles wilde uitleggen. twee soorten soep, allerlei salades. Je kon van De Green Egg of van de plaat je biefstukje, gamba's, scholfilet, kip of spare-ribs laten bereiden. Verder stond er van alles warm: buikspek, varkenswang, kipsaté, gehakballetjes, diverse soorten groenten (broccoli, witlof, spruitjes, bloemkool), aardappeltjes, snackjes voor de kinderen.....Tuurlijk hebben mijn kinderen een toetjesmaag, nou te kust en te keur hoor. Pudding, bavarois, tiramisu, cremè bulèe, chocolademousse, vers fruit, allerlei soorten ijs. Ze konden zelf hun eigen toetje samenstellen met slagroom, spikkels etc.
Het was supergezellig. Bijna twee uur zaten wij er al. Mooie kleine bordjes, rustig op het gemak, kallum an, het hooi hoefde vandaag niet van het land af. Absoluut niet de zoveelste vreetschuur! Neuh, ze vonden het mooi dat wij er waren (Mooi da'j d'r bint). Goed volk doar, zo gek doen wij het hier niet! 
Ze staken zelfs een duim op en hadden een glimlach van oor tot oor....Net als Jan uut Banthum!
Het is allemaal niet zo moeilijk maar wij vergeten soms om stil te staan waar het echt om draait...
Samen zijn! Soms alleen, soms met z'n drieën en soms zit je in een bus vol Banthumers....
En dan is woensdag ook nog mijn allerliefste meisje jarig. Mouna mag 21 januari alweer negen kaarsjes uitblazen. Ze is van 2017 hè, leert dan een snelle rekensom! 
Toen het allemaal nog bijzonder vruchtbaar was! Soms wou ik dat ik een tijdmachine had. 
Zoveel vraag ik niet eens! Zolang ik hier maar niet vandaan hoef, zolang ik hier maar mag bestaan.
Zolang je lach maar voor mij bedoeld blijft, je alle anderen laat staan. Kan het echt niet beter gaan. 
En we hoeven niet te plannen, het geeft toch niet wat je doet. Want het leven danst haar eigen dans.
En op haar manier best goed, en wat moet gebeuren moet! Alles gaat voorbij maar eerst genieten wij er maar van. 
Mouna, 9 jaar. Waar blijft de tijd! Mijn mooie meisje heeft een week van festiviteiten. 
Gisteren vierde ze haar verjaardag al bij haar Mama voor dat deel van de familie. Woensdag is haar dag, dan is ze echt jarig. Komen 's middags haar vriendinnetjes, gezellig hier thuis aan de Voerman. 
Oma is er dan ook. Die Oma uut Diepenveen dan....Was het maar zo'n feest dat die Oma uut Mainbarg er ook nog even bij was. Van Oma Marja krijgen ze een soort van workshop, schilderen. Mijn ex-schoonmoeder is een benadigd kunstenares, eerlijk is eerlijk, misschien is Mouna daarom wel zo creatief. Ze kan uren schilderen, tekenen en knutselen als ze niet staat ze zingen en dansen op Suzan & Freek! Dat heeft ze ook niet van mij....Ik hoor de melkboer wel vaak zingen, maar dat terzijde.
Ze kijkt er al weken naar uit, heeft hier de tafelschikking al geregeld, wie naast haar moet zitten bijvoorbeeld. Bijzonder kind! Kind van negen, nog maar hè maar soms denk ik, zij is al veel verder dan ik ooit was op die leeftijd of doet de tijd dat met haar. Wat wist je vroeger uberhaupt? 
Zaterdag en zondag vieren wij met mijn deel van de familie, vrienden en mooie mensen nogmaals haar feestje. Omdat wij van het leven moeten genieten. Zaterdagavond een speciale happie/snappie op verzoek! Vast met een duim omhoog en een brede glimlach!
Als je Jan ziet lopen geef hem een welgemeende groet of toeter ff....Jan geeft je een dikke duim terug!
Hij doet het graag. Al bijna tien jaar....Dat bint de echte krenten in de pap!
Zo doen wij dat hier! wat simpel hè maar werkt wel.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Blue Hotel!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Op een dag word je geboren en ze geven jou een naam.
En je moeder houdt je vast en zingt tot je slaapt.
Je leert lopen, leert een taal, gaat naar school, leert je les.
Ze vragen jou wat je wilt worden, je weet het niet maar kiest een weg.
Zo dans je door de dagen heen, soms samen, soms alleen.
Je vindt de liefde van je leven en je denkt: dit is de hemel.
Je wordt de vader van een zoon, je ziet opeens de grote lijnen.
En je ziet in hem jezelf, het lijkt een cirkel zonder einde.
En dan opeens staat alles stil, terwijl de wereld verder draait.
Opeens...staat alles stil. 
Je ziet jezelf in de spiegel, gedachten vliegen uit de bocht.
Je komt niet uit je woorden, elke zin die schiet tekort.
Je leeft alleen nog in het nu alsof de toekomst niet bestaat.
Want alles wat je lief is hangt aan zijden draad.
Je raapt jezelf weer bij elkaar, staat op en gaat weer door.
Niet bang om te vallen ook al dans je op een koord.
De bel gaat voor een nieuwe ronde, je staat nog altijd in de ring.
Vechtend met een tegenstander die zich meestal niet laat zien.
Want opeens staat alles stil terwijl de wereld verder draait.
Opeens...staat alles stil.'
Uut 'Opeens Staat Alles Stil' van Stef Bos.

Moi, ben ik weer. 
Weet het, best wel een lange songtekst om het bloggie mee te beginnen. Sorry!
Ben van de teksten hè.
Maar dit nummer van Stef pakte mij gisteren volledig in de auto toen ik terug reed naar huis, van Mariënberg naar Hardenberg. 
Daarom maar een keer de hele tekst, zodat de boodschap over komt.
Moest ineens denken aan hem en ook aan hem, maar ook aan haar en aan iedereen die het momenteel niet makkelijk hebben. Waar Carpe Diem ondertussen een loos begrip aan het worden is. Pluk de dag, flikker op man!
Waar opeens het leven min of meer stil is komen te staan terwijl deze rare aardkloot maar verder draait!
Ze willen door, kop d'r veur, maar vragen zich soms wel eens af, hoe..? In godsnaam hoe dan...
Hou moed, hou vol, hou vast. 
Weet het, jullie hebben er geen donder aan, ik kan mooi lullen en het is geen medicijn om jou beter te maken maar toch!
Hoop sterft as leste! Goed Goan.
Enfin, over tot de orde van de dag.
Werd vannacht wakker. Badend in angstzweet. Droomde een droom, tien jaar vooruit. 
Het was ineens 2036. Stapte in een tijdmachine.
Droomde dat Mouna thuiskwam met haar eerste vriendje. Ze kwam bij mij op de koffie. 
Achteraf letterlijk...haha. Beste jongen hoor, aardige vent, leuke kerel. Daarover hoor je me niet.
Na het hoofdstuk koetjes en kalfjes kwamen natuurlijk de echte vragen van het leven boven tafel waar je als Papa zijnde nu éénmaal graag de geijkte antwoorden op wilt hebben.
Wou dat ik het nooit had gevraagd. Bleek dat jochie fan te zijn van die lampen uut Eindhoven!
Een regelrechte PSV'er dus. Hoe dan? Dat tweede kopje koffie kon ie natuurlijk wel vergeten, het licht ging uit! Niet alleen bij mij. 
Mouna mocht met van alles en iedereen thuiskomen maar liever niet met zo'n Eindhoven de gekste adept. Zag er gisteren bij de voetbal ook weer een paar zitten, op barkrukken notabene en maar lachen. Staan ze soms bovenaan? De gebroeders Peters en grote neef Appie (ditmaal niet met de fluit in de mond). Dan zit er toch een draadje of wat bij je los, als je me niet verkeerd begrijpt. Maar toch!
Verder prima kerels hoor! Gisteravond kwam ik nog familie van hun tegen, zelfde kwaal ander verhaal.
Ach, vroeger weigerde ik ook Heineken te drinken. Als je het mij nu voorzet drink ik het zonder morren op. Na de halve eeuw te zijn gepasseerd wordt je milder. Je vind er steeds iets minder van...steeds meer.
If you can't beat them, Join ze dan maar....Of iets van gelijke strekking. 
Ik droomde vannacht tien jaar vooruit, daar schijn ik uniek in te zijn want de nieuwe hype momenteel is de '2016 Challenge'. Zag van de week vele vrienden ineens allemaal met foto's dwepen uit het jaar 2016. Blijkbaar verlangen wij massaal terug naar 2016 waar helaas het einde van de onschuld begon.
Ook vele BN'ers tonen ondermeer hun sixpack uit 2016 of laten vol heimwee zien hoe leuk ze het toen wel niet hadden in 2016, 10 jaar geleden. 
Maar achter deze nostalgische trend schuilt volgens de geleerden een dieper sentiment. Het is een collectief verlangen naar het laatste onschuldige jaar van het internet. Vlak voordat fake news en politieke polarisatie onze tijdlijn voorgoed aanpaste. Ik heb het ook maar van een ander....
Maar je wordt er tegenwoordig wel dood mee gegooid. Wie geloof je vandaag de dag nog?
Wat is echt en welk nieuws is nep, fake dus. Zeg het maar...We vechten elkaar de tent uit, vooral verbaal op het wereldwijde web.
2016. Ik was toen nog echt gelukkig. Had een mooie zoon en wist ergens halverwege het jaar dat ik wederom Papa zou worden van een mooie dochter die in januari 2017 haar eerste ontmoeting met ons had.
Kan wel foto's gaan plaatsen uit 2016, maar daar spat het geluk gewoon nog van af. Nu weet ik wel beter. Vind ik een beetje misplaatst nu. Tuurlijk verlang ik er graag naar toe. Wist ik destijds veel wat mij nu allemaal overkomt....Potverdikkemei.
Zag vrijdagavond wel een documentaire over David Bowie. Belandde er toevallig in. Had net Mouna naar bed gebracht, nog even met haar gepraat over van alles en wat! Mooie koetjes en kalfjes....
Terug beneden pakte ik een biertje, schonk Moos wat drinken in en ging zitten in de bloemetjesstoel.
Het is alweer tien jaar geleden dat één van de invloedrijkste artiesten uit de popgeschiedenis ging hemelen, David Bowie!
Wat heeft die man, soms met terugwerkende kracht, fantastische muziek gemaakt!
Starman staat dankzij Moos alweer enkele jaren in mijn Top2000 lijstje, daarvoor steevast Heroes!
Wat een kerel! 10 januari 2016 overleed hij! Jemig, alweer tien jaar geleden. Toen mijn wereld nog dagelijks in de zunne was. Samen met het mooiste meisje en in het bezit van een geweldige zoon. 
Dat laatste is nog steeds het geval. Wat een prachtig jonk hebben wij samen in elkaar gekleid...
Dan ga je toch weer twijfelen, is er meer tussen hemel en aarde? Tuurlijk, kan wel wat maar zoiets mooi in elkaar flansen dat lukt mij echt niet alleen hoor. Daar hebben wij links of rechts echt wel hulp bij gehad. Wat ik oe brom!
Ooit vroeg Lohues zich af of de man die de zon bedacht dezelfde die ons de oorlog bracht?
Alle narigheid en alle kwaad, heeft diezelfde iets dat ook gemaakt. Daarvoor dank je iemand niet zo snel maar voor de zon en al het toffe wel. 
Ik vraag mij dat de laatste tijd ook regelmatig af. Potverdikkemei, ben je 78...Ben je actiever dan ik ooit ben geweest. Je voetbalde elke zaterdag nog naast het hoofdveld van FC Britishield op de Noppenweide, gleed eerder als een heuse Alberto Tomba van besneeuwde pistes af, stond altijd voor iedereen klaar, hebben we elkaar jarenlang mooie verhalen verteld. En opeens.....staat je wereld stil.
Daarom pakte Stef mij gisteren in de auto volledig in. Had niet alleen de man van z'n doeffie bij de kop maar ook mien moatie, mien oud-trainert en zo velen met hen! 
Is dan degene die de zon bedacht ook degene die al deze narigheid heeft bepaalt?
Zeg het maar! Als het goed gaat ligt het vaak aan ons of aan jezelf als het slecht(er) gaat zoeken wij vaak de zondebok bij een ander of misschien dan toch bij iets wat ergens boven onze hoofden zweeft...
En toch, toch wil ik de wereld mooi blijven zien met felle en geen doffe kleuren!
Tuurlijk, je komt nu in een leeftijd dat ook de schaduwkanten van het leven steeds vaker belicht worden. Ik wil daar niet altijd bij stil staan maar doe ik dikwijls wel. Sorry!
Verder prima te pas hoor! Ondanks alles, sta ik monter in het leven. Begrijp mij niet verkeerd hoor. 
Mijn zinnen worden nog wel eens verkeerd ingeschat. Mijn woorden schieten soms te kort en anders de zinnen wel. Ik zit hier.....en tik maar als een malle door....redigeren zou soms niet verkeerd zijn.
Het nummer wat na Stef kwam was er één van het Goede Doel. Gijzelaar. Dat dekte ook wel weer de lading. 
Oh, was ik maar een gijzelaar dan stond altijd mijn eten klaar. Dan kon ik altijd klaverjassen en hoefde ik nooit meer af te wassen enne...nooit meer op mezelf te passen. 
Tja, ben van de teksten hè. Zo speelde deze week niet alleen in mijn hoofd maar ook aan een hotelbar in het Duitse Düsseldorf het nummer Simple man (mooie tekst) van Lynryd Skynyrd zich af. 
Duitsers hebben toch geen verstand van muziek? Dat klopt, daarom hadden wij ook de tablet van het lieve Spaanse en knappe meisje achter de bar annex receptie geannexeerd. Hier met dat ding. 
Tuurlijk dachten wij wel aan haar. Ik liet Heroes del Silencio horen....Kende ze niet, toch een generatiekloofje hè. Nu kent ze het wel. Entre Dos Terras. Slipknot kwam zelfs langs. Maar ook And It's Still Alright van Nathaniel Rateliff. 
Prachtig! Vier wijzen uit het oosten, 's nachts in een verder verlate hotelbar. Wie deed ons wat?
Verstilde momentjes zijn dat. 's Morgens is dat trouwens iets minder! Maar 's avonds een kerel, 's morgens een vent en/of jonge mevrouw! Toen ik wachtte op mijn collega's in de hotellobby draaide een ander meisje Blue Hotel van Chris Isaak....Hoe dan? Keek door het dak naar boven! Wie zat er op?
Sinds jaren was ik weer eens inpandig bij de PSI. De Messe voor onze branche! De krenten in de pap.
Genoeg Kugelschreibers gezien duzz en duizenden aanverwante artikelen. Kwam tientallen klanten van weleer tegen. Hallo, hoi en hoe is het? Inspiratie genoeg. Twee dagen sjouwen en wie nam de koffer ter hand en welke richting gaan we op? Zijn toch de (levens)vragen op zo'n doordeweekse Mittwoch in Januar. Schitterend! Humor ook. 
's Avonds waren wij uitgenodigd door één van de leukste en liefste leveranciers uit onze handel.
Tuurlijk huizen ze normaal gesproken in Eanske, kan ook niet anders. We gingen met de taxi, maar we hadden net zo goed kunnen lopen. Dat was sneller geweest. Een geweldig begin van een bijzondere mooie avond. Mooie mensen, ronde tafels en een bulte gezelligheid. Gemeenschappelijk belang.
Hier zwaait nog steeds een Henk de scepter! Mooie vent, hoe hij zijn bedrijf heeft opgebouwd. Respect!
Eten was ook prima...Chinese/Katonese keuken. Klonk als een k(l)ok, smaakte voortreffelijk. 
Leuke gesprekken met gelijkgestemden, dan spreek je allemaal dezelfde taal. De toren van Babel hing aan de muur. Prachtig! Ik zag het wel...
's Avonds zaten we nog ff na in ons 'Blue Hotel' in een sprookjesachtig Düsseldorf. Winter in Düsseldorf in plaats van Winter in Hamburg. Boeiend was het sowieso.
Ach ja, dat was het wel zo'n beetje. Gisteravond nog even last minute naar de Voorveghter geweest. 
Had toch ff niks anders te doen, kinderen zijn er vanmiddag pas weer. 
Nostalgie waaierde door mijn gedachten. Toneelvereniging Vorie-Vana trad er op, uut mien geboortedorp. Dat schept sowieso een band hè. Voor Iedereen, Van Amateurs. Dat is de afkorting of betekenis. Kijk maar hoe je het wilt hebben.
Kon nog een kaartje krijgen op rij 10, stoel 1. Toeval bestaat niet hè, iemand zit er aan die knoppen boven. Want wie zaten er naast mij. Twee van mijn zeer goede vrienden, Harold en Therese....
Hoe dan? Wel gezellig. De eerste keer weer in het pluche achter het huus. Niet voor het laatst dit jaar. 
Beach Boys, Lohues, Mell, Her Majesty etc. volgen ook nog! 
Moos heeft gelijk. Ik mijmer veel te veel over vroeger, over eerder. Ik ga soms wel meer dan 10 jaar terug, ik heb ook wel de challenge naar 2006 of 1996 in mien kop. Dat merk ik echt wel. 
Tuurlijk deden de acteurs van nu haar best maar ik mistte een Rieksie Ribberink, Gerrit Jan Brinkhuis, Chris Stuut, Hennie Snippie, Berend-Jan Schuldink, Dinie Altena, Wimpie Doek, Jan Maat. Tante Henny etc....etc
Zonder anderen tekort te doen. Gek is dat hè, die hang naar vroeger. Vergeet nooit meer hoe Rieksie Ribberink (amper anderhalve meter) en Chris Stuut (dik twee meter) geheel gehuld in leren kleding als twee Easy Riders het podium opkwamen....Dan hing de lach al aan hun kont. Geweldig. Of de mimiek van een Berend-Jan, schitterend! Ik word gewoon een oude lul. Want Astrid Stuut, René Kamp of zo'n Sandra Wemekamp uut den Ham (dochter van de schilder vertelde Peter Huisman mij) deden het prima....Naderhand nog aan de praat met mien lieve grote slager en de vrouw van. 
Nogmaals, Moos heeft geliek. Ga eens in het nu leven, papa! 
Tja, Blue Hotel! Ja Jongen, ik snap al die terugblikken op sociale media wel. 
We zijn met z'n allen op zoek naar een tijd toen het nog wel allemaal te pruimen was.
Blue Hotel, 1995! Was het maar zo...
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo....