#Een Ode Aan...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Dagenlang be'j soms bang 
veur het leben van iene wao'j um geben.
As alle woorden zegd bennen en de stilte dient zich an.
As der niks anders op zit en 't afwachten is dan.
Vlammegie gef hoop, schaduw op de wand.
't Keersie brandt.
Ok giet soms het keersie an gewoon uut dankbaarheid.
Om de wind hiel eben de goeie kant op weijt.
Vertrouwen dat ooit alles in het licht belandt.
't Keersie brandt.'
Uut 't Keersie brandt van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer. 
Ondanks het feit dat Lohues zijn lief kwiet was had hij zichzelf wel weer mooi terug gevonden! 
Blijkbaar wou zij een ander leven in de zon, daar droomde ze van en ondertussen viel er regen en was er onweer op komst. Ken het! Mijn lief nam ook een andere afslag, koos voor een ander pad! Lang geleden. 
Lohues predikte desondanks vrijdagavond hier achter het huus vooral over de liefde, de liefde beste mensen....de liefde.
Als de liefde maar blijft winnen dan komt het allemaal goed. Zo is het maar net. 
Vertrouwen houden in de toekomst. Zolang de lente maar blijft komen en dan de zomer en dan de herfst. En als de winter maar blijft dromen van nieuwe bladeren aan de bomen. 
Zolang de maan gewoon blijft zorgen voor 't zilveren licht en eb en vloed. En als de liefde maar blijft winnen komt allemaal wel goed. Ben weer mooi stichtelijk bezig deze morgen....of niet dan! Sorry!
Ken nog veel meer liedjes van Lohues en Skik uut de kop! Maar dat terzijde. 
Toch was Lohues dit jaar ook weer niet allennig. Neuh, samen met Bernard Gepken en Reyer Zwart. 
Mooi man. Was weer genieten in het fijnste kwadraat met elkaar. 
Ik ben ook niet allennig. We zitten nu ook aan tafel met zijn drieën. Moos aan de yoghurt met Durum (of zoiets) en Mouna heeft twee bolletje met hagelslag tot haar beschikking. 
Volgende keer gaat deze drie-eenheid samen naar een voorstelling van Lohues. Mag Mouna ook mee. 
Dat wil ze graag. Ze heeft ook wel iets met de muziek en teksten van Lohues. Zij mag graag 'plat' praten of zingen, dat Nedersaskische van hier. Zij weet dat haar pa dat hartstikke leuk vind....
Vind het grappig. Heb ik mien Moe dan weer een beetje terug want ik praatte altied in dat taaltje van ons met haar. Koffie kloar? 
Lohues had het ook weer over z'n Moe en de liefde voor haar! Mooi..
Voor de pauze was Moos er nog bij, na de pauze lag ie al te slapen toen Daniël aan een prachtig mooie dag begon. Moos was 's morgens al wakker om half zes, ging met zijn school skiën in Zoetermeer! Ligt daar sneeuw? Ja, binnen wel! 
Dat was eerst gepland in het begin van het jaar maar toen was het veel te glad op de weg. Nu hadden ze het afgelopen vrijdag geregeld. Ik dacht nog, dat houdt ie wel vol zo'n dagje en avond. Z'n moe had het beter ingeschat. Het werd een druk dagje met iets teveel indrukken, druk in de bus, druk op de piste, druk in de kop! Kortom niks kallum an. Maar hij zat niet op zijn plek. Ik zei, doe maar kalm an. 
Kalm an, doe maar mooi kalm an. Kalm an, dan he'j der ok gien drokte van! Nope, hij kocht nog een petje bij die lieve mevrouw van de merchandise, want die was inmiddels ergens vorig jaar kwijtgeraakt, die had ie dus weer terugge....en daar ging ie. 
Die 150 meter lopend naar huus, petje op de kop. Mooi kalm an! Mien grote kleine vriend! 
Even later appte ie. Ben thuus, papa! Lig al boven, deur op slot. Doe mooi kalm an, heb ik er ook geen drukte van. Nog veule wille. Tot zo. Ik baalde, baalde van het feit dat ik het weer eens verkeerd had ingeschat! Mijn antennes zonden weer eens de verkeerde signalen uit. Wederom. 
De cursus Papa had ik toch moeten voltooien en niet halverwege de brui er aan moeten geven....Kwam weer lekker op de koffie, gewoon doen was er niet bij. Potverdikkemei. Ik voelde mij ff allennig want na de pauze miste ik mien vrolijke kereltje wel. Samen meezingen met Hier kom ik Weg en op Fietse! 
Dat bint toch onze krenten in de pap! 
Tijdens het eten bij de Herdenbergher tekende het zich al een beetje af. Hij was druk in de kop....
Alle Dagen Heel Druk (ADHD) kwam nu even buurten in al haar heerlijkheid en drukte! 
Hij was nog wel ad-rem tegen de leuke meisjes in de bediening. Eten was ook dikke prima in orde!
Steak Tartaar en Mosterdsoep (natuurlijk met dreuge worst) als vooraf. Dikke skik hadden we...
Maar ik zag de bui al een beetje hangen. Het werd kouder, sommigen terrasmensen gingen al naar binnen of trokken een hoodie en/of softshelletje an en Moos kon zijn ei maar niet kwiet.
Hoofd was varkenshaas en diamanthaas, we hadden allebei twee stukkie vlees dus ruilden wij er één.
Met zijn toetjesmaag was niks mee aan de hand. Hij ging toch maar niet voor de limoen basilicum tartelette en koos voor Dame Blanche Den Herdenberhger. Hij vond vooral de chocolademousse goed gelukt!
Onze fijnproever! Kan ik van genieten....Onze buikjes vol voor Lohues maar zijn koppie ook...
Het blijft wennen voor mij. Ik kan soms ver meegaan in zijn gemoedstoestanden maar soms snap ik het ook even niet meer. Giet het mij boven de pette. De cursus oen eigen kinderen snappen heb ik half afgemaakt net als de Middelbare Horecaschool. Ja, drinken dat hoefde zij mij niet meer te leren in Almelo....Daar was echt wel wat te doen. Wat ik oe brom!
Ik vond het zo jammer, vooral voor hem! Lohues is echt iets van ons samen geworden en de volgende keer komt zijn kleine zussie er  ook nog bij. Papa zo trots als een pauw met zeven staarten, of is dat nou een aap? Ik ben zo goed in onthouden, niet dus! Maar Moos deed kalm an, was een stuk verstandiger dan ik en koos eieren voor zijn geld en koos zijn eigen pad! Mooi terug naar huus....Sloapen! 
Hoe was het, Papa? Dat was meteen het eerste wat ie 's morgens vroeg! Ja, Moos was een prachtig mooie dag. Daar begon ie gelijk mee na de pauze....Had ie het ook weer over de liefde? 
Reed die man nog zwart? Wie...Reyer Zwart! Rij je Zwart verstond ik....Maar Lohues gaat toch nooit met de trein maar altijd met de Fiets toch....Papa? Of anders met zijn grote Amerikaanse Pick-up!
Humor. Dat heeft ie gelukkig niet van mij, hahaha. Reyer Zwart. Ik had 'm niet zo snel, hij wel.
Maar kippevel! Ik had het vrijdagavond en ik kreeg het zaterdagmorgen weer toen ik Moos verhaalde over het tweede bedrijf. Wat is ie goed en wat was hij goed afgelopen vrijdagavond! 
Allennig is het prima maar samen met Bernard en Reyer is het Grand Cru!
Zijn nieuwe plaat, Jager, is geweldig! Hij is wat dingen kwiet maar wat hij heeft gevonden maakt hem een stuk rijker. Een Facebook moat van mij noemde het Erica-Blues. Daar heeft hij geliek an. 
Zijn bespiegelingen, hoe hij tegen deze aardkloot aankijkt. Bijzonder! Hij maakt zich niet druk!
Althans, niet in woord en gebaar! Dat stukkie Bas op Noorderlicht, draag mij maar weg hoor.....
Terwijl Bernard en Daniël steeds zachter en zachter op hun gitaren gingen spelen plukte Reyer heerlijk aan zijn snaren....Genieten met een grote G! Miste alleen nog de blokfluit van GJ, geintje...
Als buurman wil kan hij nu minimaal 25 nummers van Lohues spelen op zijn blokfluit. Ik zou er een avond met happie en snappie voor vrij maken....Vrij in de kop! Dat was ik, maar miste wel mien kereltje! 
Dat inschattingsvermogen van mij...poeh! Ik schat de boel wel eens vaker verkeerd in. 
Wil de wereld gewoon een stukkie mooier maken dan ie is maar kom vaak op de eerder genoemde koffie thuus!
Waarom niet? Dacht ik dat zij het ook zo voelde....Twee zielen, 1 gedachte maar dat stukkie hoop vervloog ook weer naar de eeuwige jachtvelden over de kabbelende Vecht heen...Potverdikkemei.
Donders Mooi! Dat vond Moos het voor de pauze. Maar dat was het ook na de pauze, grote vriend! 
Wel heeft hij zijn petje terug. Misschien valt er nog een kaartje te krijgen in theaters rondom het Hardenbergse. Eigenlijk heeft hij de tweede helft ook verdiend! Samen is niet alleen. Neem ik Mouna ook gewoon mee. Heb het haar beloofd, volgend jaar mag je ook mee...Maar ik hoorde van Jan Maarten dat Daniël een jaartje kalm aan doet of wat anders gaat doen. Snap ik wel, dan heb je er ook geen drukte van! 
De liefde. Jemig, daar kun je ook een boek over schrijven en anders zoals Lohues veel nummers over zingen. Ben een beelddenker. Zie hem zo rijden in dat Amerika van hem....
Over de eindeloze snelwegen, zittend in Diners pratend met de lokale mensen daar. Mooie verhalen optekenen en daar later weer de prachtigste liedjes over maken. 
Lohues is goed voor mijn ziel, dat merkte ik vrijdag weer. Is het jullie opgevallen dat Bernard en Reyer allebei zo'n beetje dezelfde sneakers aan de voeten hadden zitten of ben ik de enige die zoiets opvalt. Ie kunt er ook niks mee enne....ik werk niet bij de schoenenreus.
Val niet op jongens maar ik kan zo genieten van zo'n Bernard die met z'n gitaren helemaal in zijn eigen wereld zit. Heb ooit geleerd van iemand als gitaristen met de ogen dicht speelt en zwaait met hun kop dat dat de besten bint. Dat klopt, dut Lohues ook....Die gaf nog ff een solo weg op As ik ienmaol thuus ben.  Gansehaut! Werkelijk waar....Prachtig! Mooi. 
Je kunt alle superlatieven er op los laten maar Lohues is het beste exportproduct uut Drenthe. 
Hij verslaat de hunnebedden, Wildlands en die paar mooie meisjes met gemak! 
Mooi kalm an doen!
Deed ik gisteren ook ff niet, maak oe toch niet zo druk! Moos had het door....
Je bent er flauw van hè. Ja, de kop er mooi rood op stoan. Mij weer (dood)ge-ergerd. 
Sta je voor met 1-2, geef je het potverdikkemei in de absolute slotfase nog uut handen.
Kalm an, dan heb je er ook geen drukte van. Tis maar een spelletje hè, ie kunt er niks mee winnen.
Tja, alleen er iets aan verliezen. Het werd net geen prachtig mooie dag in Sibculo.
Maar die mooie dag had ik die dag ervoor al gehad! De liefde voor de voetbal, voor mijn cluppie gaat soms ver. Best wel ver. Ben er soms behoorlijk aan verslaafd. Had er gisteravond weer verdriet van...
Knuppel, doe toch kalm an. Maak ook toch niet zo druk. Jullie heb gelijk, kinders....
Zal ik de patat er maar in doen dan? Ja, Papa.....Mag ik dan een frikandel, jullie nemen de berenhap van Hoff toch. Het is berehap, Mouna...maar inderdaad, dat doen we. Mmmm....
In de scharpste bochten op het aardse circuit gieren joe de banden soms. En dan weet ie niet o'j de bochte halen. 't Zal joe beneijen, hoe dan ok: 't is wat het is en de wind mar weijen. 
Mensen verliezen aan de dood of mensen verliezen aan het leben. Ok al is de elend groot, het leben is ons geben. 
Kalm an, maak oe niet druk. Zie ik iemand fietsen op de rotonde. Wij toeteren ff. 
Oh ja, daar bint dingen waar je je echt druk over kunt maken. Get a life! Ik schatte het gisteren weer allemaal verkeerd in. D'r bint dingen waar je echt wel druk over moet maken....
Als de liefde maar blef winnen dan komt het allemaal wel goed! Een ode aan... 
Hoop dat de wind vandaag in de juiste richting wil gaan waaien....
Ik verlies liever de volgende wedstrijd als wij die andere strijd maar glansrijk gaan winnen. 
Mag met 3-1 (als je 'm snapt, liever met 4-0 by the way)
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Jager!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Show me, show me, show me how do you that trick.
The one that makes me scream', she said.
The one that makes me laugh', she said.
And threw her arms around my neck.
Show me how you do it and I promise you, I promise that.
I'll run away with you. I'll run away with you.
Spinning on that dizzy edge, kissed her face and kissed her head.
Dreamed of all the different ways, I had to make her glow.
You, soft and lonely. You, lost and lonely.
You, just like heaven.'
Uut 'Just Like Heaven' van The Cure.

Moi, ben ik weer.
Kennen jullie ene Jim Moylan, ingenieur bij Ford Motor Company?
Neuh, ik ook niet. Hij overleed vorig jaar op 11 december. 
Maar exact 40 jaar geleden stapte hij uit zijn auto bij een onoverdekt tankstation in de stromende regen en kwam toen tot de ontdekking dat de tankdop van zijn auto aan de andere kant zat. 
Potverdikkemei.
Ter plekke verzon deze beste man een even simpele als geniale oplossing.
In plaats van te vloeken of zijn auto te verplaatsen zonder er verder over na te denken zag hij een universeel probleem waar vrijwel elke automobilist in die tijd tegen aanliep.
Aan welke kant zit toch die tankklep? Een simpele vraag maar wel eentje die voor verwarring, tijdverlies en soms voor ongemakkelijke momenten kan zorgen. 
Yep, hij was de man die dat pijltje in de auto bedacht. Dat kleine pijltje op je dashboard die aangeeft aan welke kant je tankdop bevindt. Het idee was even eenvoudig als doeltreffend. Slechts één blik is nu voldoende. Kind kan de was doen en 1 van de twee kan ook al daadwerkelijk zelf tanken....
Moylan patenteerde nooit zijn idee, hij lanceerde gewoon zijn idee ontsproten aan een stukje ongemak op het werk, deed een plas en ging over tot de orde van de dag. Vorig jaar overleed hij dus zonder ooit roem na te jagen.
Maar wij profiteren nog altijd van zijn regenachtige vergissing uit 1986. Waarvan akte!
Dat noem ik nou mooi, echte innovatie, niet in een grootste doorbraak maar gewoon een oplossing vinden in alledaags ongemak, dat bint de krenten in de spreekwoordelijke pap. 
Jagen. Dat doen veel (lokale) politici deze weken ook. Jagen op stemmen, jouw stem telt nu.
Vier jaar lang kijken ze niet naar je om. Weten ze amper bijvoorbeeld ons voetbalveld te vinden en ineens staan ze voor je poort kanjers (koekjes) uit te delen. Of lopen ze zieltjes te winnen langs het veld...is jouw mening en gedachtengoed wel ineens belangrijk. 
Ik vind dat mooi. Mensen zoals jij en ik in verkiezingstijd, verkiezingsstrijd, in verkiezingsstand! Prachtig!
Jij hebt ook tal van lijstduwers. Mensen die op onverkiesbare plaatsen staan maar wel de gunfactor hebben. Heb wel iets met de plaatselijke politiek. Ik vind het, misschien gek genoeg, belangrijker dan de landelijke. Heb het gevoel dat je hier nog wel een beetje inspraak hebt en anders de mevrouw of meneer je ongenoegen voor zijn of haar voeten kunt gooien.
Het Westerpark ligt natuurlijk uniek. Wij zijn Voetbalvereniging Mariënberg (Gemeente Hardenberg) maar ballen al vanaf de jaren zeventig op het sportpark en dat ligt in de gemeente Ommen. 
Ga je bij het Westerpark linksaf dan ben je binnen enkele honderden meters in Mariënberg. 
Soms hebben wij het geluk dat we schatplichtig zijn aan twee gemeenten soms dikke pech.
Maar wat niet af is, kan ook niet stuk! Iets in dienvoegge.
Jager! Zo heet de nieuwe plaat van Lohues ook die woensdag het daglicht zal zien! 
Daar word ik bijzonder vrolijk van. 13 nieuwe liedjes van de troubadour uut Drenthe, van Erica hè...
Vrijdag 6 maart hoor ik 'm weer oreren en zingen, gewoon achter het huus in ons knusse theater! Zin an.
De jaarlijkse sessie! Hij goed te passe en wij na afloop ook. Denk dat Moos z'n nieuwe plaat wel op de kop gaat tikken. Voor zijn pick-up. Heeft ie net als Daniël ook een pick-up. Kan ie meteen weer een nieuw petje kopen, zijn oude is ie al maanden geleden kwijtgeraakt. Hoe dan?
Als zijn kont niet vastzat zou hij die op een dag ook nog eens kwijtraken. Al gekeken op de WC?
Wij hebben beide huizen centimeter voor centimeter nageplozen maar zijn zwarte petje is in geen velden of wegen meer te bekennen. Wij gooien er vrijdag gewoon maar weer € 20,- tegen aan. 
Weet (helaas) wat zo'n petje met borduring eigenlijk kost maar alles voor de goede zaak hè. 
Het stiet 'm zo goed. Moos heeft een echt pettenhoofd en de tekst spreekt boekdelen: Wie döt mij wat. 
Op z'n lijf geschreven. Moos jaagt (nog) geen grote dromen na. Hij leeft vooral in het nu van zijn eigen tijd. Mooie eigenschap. Ze zijn dit weekend en enkele dagen daarvoor in Julianadorp beland.
Kan er niet aan wennen. Zij daar, ik hier! Ergens wringt er wat. Misschien gek, maar blijf het raar vinden. Zij op een soort van mini-vakantie en ik zit hier wortel te schieten. Goed te passe hoor, maar toch! Kan er niet aan wennen. Dan ga ik ook een soort van jagen. Jagen naar leuke dingen!
Blijf ik wat langer hangen bij de voetbal, doe ik nog ff een biertje in mijn voormalige stamkroeg. 
Tref je daar notabene een provincië-genoot van Lohues an. Zij komt uit Sleen...ben je op de fiets dan?
Ik vroeg het maar niet maar zong wel het eerste stukkie tekst rustig in mijn troebele brein:
'k trap de fietse deur 't buulzand hen, op een zandpad tussen Slien en Erm en als ik dalijk eben in Diphoor ben dan fiets ik deur. Langs Ermerzand goa'k op Veenoord an. Neij Amsterdam en dan langs 't Dommerskanaal. En as ik de kassen zie dan fiets ik deur want ik wul aal wieder, ik wil alles zien, de leste mooie dag van 't joar misschien. Ja ja, ken Drenthe op mijn duimpje dankzij Lohues.
Tis een handicap van mij. Zodra ik mensen uit Drenthe tref dan speelt Skik in mijn hoofd zich af. 
Herleid ik alles naar het liedje van Lohues. Lig jij op de route? Fietste Daniël ooit langs oen huus?
Want alle wegen leiden naar Rome, dus ook die weg voor jouw huis, ben je de weg kwiet dan ga ik fietsen in mijn hoofd.
Eerder zou ik naar Rome fietsen maar tegenwoordig fiets ik eerst naar Drenthe als ik de weg kwiet ben en vanaf doar kom ik wel weer thuus. Heb de banden vol met wind ja....Wie dut mij wat vandage.
Sorry, dat is ook een handicap van mij. Niet bij het onderwerp blijven, weet trouwens niet eens waar ik vandaag mee begonnen was. Had niet veel in de kop vandage....
Kan wel weer beginnen over dat ik zoveel droom de laatste tijd. Maar daar hebben jullie niks aan. 
Snap het ook niet! Dan wordt ik verschrikt wakker want die dromen gaan niet over vrouwen of zo, neuh...best wel serieuze onderwerpen waarin ik vaak het onderspit delf. 's morgens kan ik mij er vrij weinig meer van herinneren maar het bezorgt mij overdag wel een unheimisch gevoel. Ik voel er mij niet op het gemak bij. Bang dat er iets fout zal gaan en dat het in mijn dromen zich langzaam aan het aankondigen is, een voorbode van iets dat niet goed gaat....Het is Duits. Las net dat de Duitsers dit woord al zo'n 150 jaar niet meer gebruiken. Moet je nagaan, dan is er wel iets aan de hand!
Toch maar dat droomsap eens proberen. (teveel) Bier helpt ook niet, had er vannacht weer zo'n gekke droom. Iemand zat mij achterna, er werd op mij gejaagd. Toch een lokale held die mijn stem wilde?
Zeg het maar. Ik hing vrijdagavond ook al de basketbalshirtjes op met Eddie Vedder. 
Nou ja, ik hing de was op en Eddie zong verder. Over een Better Man. Ik had de live-uitvoering te pakken dus haast maken was geen optie. Naderhand ging ik liggen in bed en volgde de ene mooie live uitvoering na de andere....Wat is er toch fantastisch muziek gemaakt door de grootheden van deze tijd.
En dan komt Lohues woensdag ook nog eens met dertien nieuwe liedjes. Hoe mooi wil je het hebben?
Maar ja, zijn dromen geen bedrog? Niet echt? Die man die het ooit zong wordt ook langzaam weer in genade aangenomen. Hij mag weer, hij mag weer gedraaid worden en sommige mogen hem weer pruimen...En daar wilde hij net van afblijven.
Tja, de waarheid zal wel ergens in het midden liggen. De bestemming sowieso, als je maar via Rome gaat raak je nooit de weg kwijt. Wat ik oe brom!
Sorry, spring vandaag weer teveel van de hak op de tak! 
Je bent ook niet goed wijs als je een verhaal over tankdopjes en aan welke kant ze zitten behoorlijk interessant gaat vinden. Zeg het maar....Ik zou er niet opkomen als ik doelloos ergens sta te tanken.
Ja, gistermiddag en avond een beetje. Zo vaak winnen wij nu ook weer niet, dus als mijn ploeggie nr. 3 weet te verslaan met 2-0 dan mag daar best op gedronken worden. 
Ik zie mij nog zitten in de bloemetjesstoel. Op avonden als deze vind ik iedereen en alles weer lief.
Gaat alles geweldig en lijken aan zulke avonden geen einde te komen. Was wel op tijd thuis hoor. 
Iets later dan acht uur, nog even snel een verslagje tikken en dan hoppakee - bankzaken -.
Nam nog een mooie trippel en een fijn stukkie worst van Jan. 
Gisteren had ik nog zulke goede invalshoeken maar ik heb ze niet opgeschreven, balen man!
Had vanmorgen al ff contact met JD. Moos tikte wat wijze woorden mijn kant op!
Kon er weinig chocolade van maken. Echt wel een kind van mij. 
Ga er van uit dat Lohues deze week iets meer zinnigs hef te vertellen. Vast wel. 
Hij is als wijn, wordt beter met de jaren. Kijken hoe hij de term 'Jager' weet te interpreteren.
Heeft ie vast een verklaring voor. Hij is een jager met een (be)stemming en een doel, zijn stemming wordt niet bepaald door het gejaagde leven van ons nu allemaal. Doe eens rustig, man!
Als hij niet fiets wandelt hij vaak en ziet hij het leven voor zich voltrekken, vaak net even anders!
Ze gingen toch zoenen hè.
De kracht van gewoon doen! Ben er wel uit, denk ik.
Als ik in Ommen moest stemmen ook wel trouwens. Vertrouw de Pitman wel en zijn partij. 
Maar de vrouw aan de poort had ook wel een goed verhaal of die dame van het CDA dan!
Kan mijn stem het verschil maken? 33 in Hardenberg en 17 zetels in Ommen! 
Denk het niet maar als wij nu allemaal gaan stemmen met sommige dromen in ons achterhoofd kan het wel weer leuk gaan worden in ons fijne gemeente.
Alle Menschen werden bruder hè. Samen moeten wij er toch iets van maken op deze aardkloot.
Dat elkaar uut de tente vechten heeft nu wel lang genoeg geduurd! 
Ik wil wel weer eens de liefde voelen....
of zoals Udo Jürgens het van de week zo fijntjes zong:
'Vertraue der Zeit. Denn immer, immer wieder geht die Sonne auf und wieder bringt ein Tag für uns ein Licht. Ja, immer, immer wieder geht die Sonne auf. Denn Dunkelheit für immer gibt es nicht.
Die gibt es nicht!
Geen Jager en geen .....(dat mag ook niet meer Herman F.)
Zo maar ff kieken aan welke kante mijn tankdopje zit. 
Blik op oneindig!
Ik neem een Jager(meister), ergens op deze wereld zit de 5 wel in de klok!
Oh ja, in Ommen jagen ze trouwens ook op een nieuwe burgemeester. Volgens G. van E. mag iedereen solliciteren maar afzonderlijke raadsleden hebben allemaal een lichtelijke voorkeur voor Alwin te Rietstap vertrouwden ze mij toe. Ja Ja, onze Alwin. Alwin, jij hebt het niet van mij. Ze vinden jou een prima kerel daar! 
Noaberschap hè. Ik ben geen goede jager trouwens. Ik logenstraf de woorden van Rick de Leeuw elke keer weer, de jacht is mooier dan de vangst.
Ik krijg mijn prooi nooit in het vizier, te kleine oogjes vaak. Hulde.
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo.

#ArendsOog!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I want to fly like an eagle to the sea.
Fly like an eagle let my spirit carry me. 
I want to fly like an eagle 'til I'm free.
Oh, Lord through the revolution,
Time keeps on slippin', slippin', slippin'
Into the future.'
Uut 'Fly Like An Eagle' van Steve Miller Band.

Moi, ben ik weer.
Slaap de laatste tijd niet zoveel, moet misschien maar van dat droomsap gaan bestellen.
Schijnt blijkbaar te helpen, een slokkie voor het slapen gaan en je twijfelaar wordt ineens een hemelbed. 
Maar als ik wel de ogen dicht heb droom ik wel steeds vaker, steeds meer.
Droomde deze week van Arend, niet die van Lotterman, maar van een Adelaar. 
Trouwens een Arend en een Adelaar zijn hier in Nederland wel dezelfde (roof)vogel. 
Dat gezegd hebbende...
Er steeg van de week iemand op als een Adelaar, zwevend door de wind, gedragen door de geest en liefde van zijn God. 
Vond vooral de symboliek prachtig! Dat je dood bent en weet dat je gedragen wordt door een adelaar. 
Dat je steeds dichter bij komt en de rust (inmiddels) hebt gevonden. Dat je het los kunt laten...
De adelaar is een indrukwekkende vogel die al eeuwenlang symbool staat voor kracht, moed en vrijheid. Met zijn scherpe blik en supersterke vleugels is hij één van de meest bewonderde roofvogels ter wereld. Je vindt de adelaar terug op veel vlaggen, wapenschilden en kunstwerken. 
Mijn broer (die hemelpiloot) sprak de woorden uit maar ik zag Henk ook daadwerkelijk op een adelaar zitten!
Dat beeld gaf een soort van rust! Dat het goed is, het is niet anders maar als je toch moet gaan dan maar zo. Ik was en ben nog steeds een beetje afwezig, verdoofd, de scherpe randjes zijn er ff niet!
Er is nog zoveel onzekerheid bij teveel mensen die ik een warm (roodzwart) hart toedraag.
Een andere Henk uit een ander naburig dorp hef het ook niet makkelijk en wat te denken van mien moat Ard, dat eeuwige gedoe van leven tussen hoop en vrees. Om gek van te worden! 
Nou is van de week mien tante ook gaan hemelen. Die van de Bokse ja, zal zij ook op een Adelaar zittend naar boven gaan? Of gaat zij gewoon met de trekker van Ome Jan? Ik vind het bemoedigend dat mensen in het laatst van hun leven zoveel waarde en kracht putten uit hun geloof. Ik deed, in dat lieve kerkje in Britishfield, ook ff mijn ogen dicht en ik zag Henk gaan als een nieuwerwetse Nils Holgersson, zwevend door de lucht. Mooi man! Kallum an.
Niet meer bange maar voor eeuwig goddelijke bescherming, spirituele verheffing of zoiets.
Moet ik dan toch maar gaan geloven? Is dat de rode draad die ik voorlopig mis en mij vaak 's nachts wakker houdt. Of gewoon een paar druppels van dat droomsap? Dat dromen van mij begint bijzondere vormen aan te nemen. Vannacht zocht nog een klein handje mijn grote kolenschoppen. 
Dat was gelukkig geen droom maar een klein vogeltje zocht bescherming bij haar grote Adelaar!
Kom maar lieverd. Nu zitten wij samen al lekker vroeg beneden. Die andere rare vogel slaapt nog, die heeft gisteren genoeg droomsap gehad, wat ik oe brom!
Hoe dan ook, komt het goed, dat heb je mij beloofd. Je houdt m'n hand vast en we gaan omhoog. 
Ik kijk nooit meer naar beneden, lief. En we zijn nooit meer bang. Ik blijf bij je, lief, een leven lang. 
Of op z'n minst totdat ik niet meer kan. Je gaat iets te snel vandaag maar ik ben hier als je het mij vraagt. I will try to find a way, You're always there tomorrow. 
Wat een 'RollerCoaster' is het leven voor veel van mijn dierbaren! Bente voegde onlangs een stukje tekst toe aan het nummer van Danny Vera. Het gaf kracht, het gaf moed aan vrienden van mij die het zo nodig hebben en hadden. Sterven is een deel van het leven maar ik vind er wel wat van....Niks aan.
Ik ben er wel maar vaak ook niet! Soms zit ik met mijn gedachten op andere plekken. Misschien wel op een rug van een adelaar en zweef ik door de lucht en kijk vol verwachting om mij heen. Gaat alles goed, komt alles goed? 
Hoop sterft as leste hè. 
Zo, dat was weer genoeg stof tot nadenken. Heb inmiddels de stofzuiger gepakt. Het was weer tijd om even de boel te kuisen, niet in de laatste plaats in mijn hersenloze brein. 
Wat heeft dit scherpziend oog (Arendsoog), haha...nog meer gezien deze week, want ik heb de ogen meer open dan ik ze dicht heb en toch zie ik niet alles! Nieuwe bril? 
Arendsoog, fantastische boeken uit mijn jeugd. Mien Pa en ik lazen ze allebei. Met cowboy Arendsoog en zijn goede vriend Witte Veder. In het wilde westen van somewhere gingen ze de strijd aan. 
Geschreven door Jan Nowee en toen hij ging hemelen schreef zijn zoon Paul gezellig verder....
Heb ze verslonden die boeken, net als Snuf de Hond! Toen de gulden nog van hout was, die tijd!
Maar daar wilde ik niet naar toe. 
Tot nu toe bevalt het weekend uitstekend. Begon vrijdagavond met wederom een bezoekje aan onze achterburen. Jan-Maarten en consorten hadden The Beach Boys Best uitgenodigd op de planken van ons theater de Voorveghter. Zij wonnen dit jaar de Tribute van SBS6. In één woord geweldig. 
Ze gaven me voldoende 'Good Vibrations' en regelmatig kippevel. Jemig, wat een meerstemmigheid. 
Vier jongens en 1 kerel zongen of ze de longen aan één of andere wetenschap wilde doneren!
De wetenschap dat het allemaal wel goed komt! One Fine Day. Wat een wereldband en wat heeft die Brian Wilson met zijn broers en vrienden toch een mooie muziek achter gelaten! Voor de eeuwigheid.
Een nalatenschap die in goede handen is bij dit bandje uit Nederland. De jongste is nog maar 22 en die drummert is met zijn amper 40 jaar de oudste, maar allemaal zongen ze de longen uit hun lijven!
Geen zuurstofkastje nodig! Allemachtig wat prachtig! Regelmatig stonden mijn haartjes op beide armen fier overeind! Je kent hun klassiekers wel en ditmaal geen tranen bij Tears in the Morning!
Ze mochten komen hoor maar ik hield het droog hoor. Was met GJ, na de tied nog even een biertje of wat gedronken met bitterballen van Van Dobben of hebben ze Kwekkeboom bij de Voorveghter?
Weer mooie gesprekken hoor, dat kunnen buurman & buurman wel! 
Net als gisteren. We moesten nog even de boel evalueren van ons bezoek vorig jaar aan het top2000 Café dus togen wij wederom met ons zevenen middels het openbaar vervoer naar aangenaam verpozen. 
Ditmaal koersten wij richting Eanske (Enschede). De foodhal in Hilversum (MOUT) was ons op 5e kerstdag vorig jaar uitstekend bevallen dus stond nu de Twentsche Foodhal op onze gezamenlijke agenda. 
Eigenlijk hadden we maar 1 agendapunt tijdens de evaluatie, was het ons bevallen? Joah, mag wel zo..
Kortom, we konden aanvallen. Over tot de orde van de dag. Met de voormalige boemel van Hardenberg naar Almelo....Daar overstappen, een vrouw van tachtig bijna voor de trein gooiend en met de Internationale Intercity deur naar Enschede via Hengelo. Langs het Twente Stadion en zo arriveerden wij in Eanske!
De Twentsche Foodhal staat op een bijzondere locatie: Het voormalige Polaroid fabrieksterrein in het hart van Enschede, in de wijk Bothoven en vlakbij het Centraal Station. Klopt, het was niet ver lopen.
De fabriek fungeerde eerst als decor voor de rijke textielindustrie van Twente, hierna werden in de fabriek polaroidcamera's gerepareerd en instantklaar films geproduceerd. Je ziet op het terrein nog vele invloeden en gebruikssporen uit het verleden terug. Wij hebben ze niet gezien trouwens, onze focus lag voornamelijk op het eten en drinken in de Twentsche Foodhal. Gelukkig hebben wij de foto's nog.
Mooi hoor! Lekker hoor, gezellig hoor, indrukwekkend hoor! Veel hoor en wederhoor!
De kinderen waren eerst een beetje ongeduldig maar onze reis langs acht wereldkeukens spoedde gestaag, na een uurtje smikkelen en smullen waren langzaam de kleine maagjes gevuld met van allerlei lekkernijen. We dronken daar een paar mooie biertjes bij. 
Kost wat, maar dan heb je ook wat! We kijken straks wel even wat de schade is. De app 'wie betaalt wat' is dan wel een uitkomst. Je zet er allerlei bedragen in en hij rekent het allemaal voor je uit. Telt op en trekt af, doe mij zo'n apparaat.
Kind kan de was doen! Nou dat moesten alle wereldkeukens zelf doen, zag ik....
Maar leuke tent hoor! Industriële vormgeving, mooie lange tafels, leuke mensen en vooral leuke meisjes in de bediening en heerlijke Twentsche nuchterheid. Ik hoorde wel opvallend veel Engelse tongval in plaats van de Twentse maar zal vast komen door het feit dat de UT ondermeer in Eanske huist...
Het was gezellig. Dat is het altijd met deze vier musketiers van Booij en Van The Field!
Het gaf ons allemaal 'Good Vibrations' en 'God Only Knows' 
Is dat wel zo? Weet hij het alleen hoe het allemaal zal gaan de komende week, maanden en jaren?
Heeft hij het programma? Want van het concert des levens heeft niemand toch het program, of hij wel?
Of is het een zij of willen ze dat niet zeggen, is hij X. Onzijdig?
Regelen zij het allemaal daarboven? Zitten zij aan de knoppen? Jij wel, hij niet, zij ook en laat hem nog maar even martelen...
Ik vind het bijzonder lastig. Als ik, zoals afgelopen maandag, in een kerk zit en hoor ik de dominee van dienst preken (toevallig mijn oudste breur, dat ook nog eens haha) en het leven aan het beschouwen is. 
Zo tussen het klaverjassen, de mummelman en het bier door, wie heeft er dan gelijk? 
Dan hou ik wel oprecht van alle symboliek! Van zo'n Adelaar en dat Henk gedragen wordt door zijn vleugels...Maar of het allemaal waar is? Ligt die niet gewoon in het midden! 
Ik put er wel kracht, hoop en troost uit. Kom graag in een kerk, steek in het buitenland er ook altijd een kaarsje op. Voor mijn ouders maar ook voor iedereen die wel wat licht in de duisternis kan gebruiken. 
We zagen een blinde man lopen in Mariënberg toen wij even moesten wachten. Kan een blinde man of vrouw wel licht aan het einde van de tunnel zien? Dat vroeg ik mij oprecht af, geen gekkigheid. De kracht van verbeelding. Weet iemand die blind is wat licht is....? Kent hij bijv. Ede Staal of gaat er toch wel iets meer boven Groningen. 
Je leest het al. Ik droom nog genoeg! Had vannacht genoeg droomsap! Kwam uit een tap, met de grootste glimlach getapt en gebracht door het lieve meisje. 
Gisteren waren wij allemaal getapte jongens en meisjes! Klaar voor het grote avontuur!
Niet de NS of Arriva bracht ons het laatste stukje thuis maar mijn oldskool Taxiprinses. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Mooi, blijft een lieverd. Dat vonden mijn kinderen ook, wat een lieve mevrouw Papa!
Je moest eens weten! Geen hart van steen derhalve! 
Maar mijn Arendsoog had er één dicht want in het land der blinden is éénoog nog steeds Koning!
Wouldn't It Be Nice!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Afwezig!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'En ik heb wat stille woorden die ik jou nooit heb gezegd.
En waar je misschien onderweg nog iets aan hebt.
Ik heb ze bewaard, heel zorgvuldig, voor dit moment. 
Het punt waarop de dag de nacht raakt, voor als je weg bent. 
Voor als je weg bent.'
Uut 'Afwezig' van Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer. 
Als je ergens bent moet je er ook zijn. 
(As ie d'r bint, mut d'r ook weh)
Klinkt nog altijd beter in dat dialect van ons dan in gewoon Nederlands. 
Wat ik oe brom! 
Ik heb daar nog altijd last van, soms wel en soms ook niet!
Een befaamde uitspraak van mien ex-schoonmoe.
Tja, deze week was ik anders zes jaar getrouwd geweest als ze niet was gaan lopen. Nu vinden wij allebei vrouwen leuk. Elk nadeel heeft zijn voordeel hè.
Ik kiek niet zo vaak in de brievenbus maar gisteravond toch maar even gedaan.
Je weet nooit, de reclamefolders liggen hier nu op tafel + een brief van de belasting. 
Die blijven je maar van die blauwe enveloppen sturen. Deze liefde komt vooralsnog van één kant.
Mouna had meer geluk. Ze had gistermorgen een soort van date, zo lief....en nog zo onschuldig ook. 
Een vriendje had wat voor haar gekocht vertelde zijn moeder. Zij dus ook naar de winkel...
Gisteren stond ze voor de spiegel. Te tutten en haar haar in een vrolijk staartje. Goed zo? Prima!
Ze vond het best wel spannend. 'Loop je wel even mee, Papa'. Tuurlijk schat! 
Die foto van hun tweeën later. Zo lief, zo mooi. Prachtig! Mouna en haar newborn valentijn. Kippevel!
Moos had geen tijd voor die onzin. Hij moest basketballen in Vriezenveen tegen de Peatminers...
Serieuze shit. Sporthal de Stamper, welke van de twee? Toch maar die linkerhal, terwijl je in de rechter wel koffie kon krijgen. Was ook spannend, mooi duel op het scherpst van de snede. Heerlijk gevecht!
De jongens weten elkaar steeds beter te vinden, de trainingen van Levi en Mike beginnen haar vruchten af te werpen. Niet meer voor eigen succes gaan maar samen kom je verder! Maar de rand van die basketbalring is vaak onverbiddelijk. Potverdikkemei. Die bal wil er gewoon soms niet in. Dat maakte het verschil. Wat als die ballen er straks wel allemaal ingaan, dan win je gewoon hoor.
Moos en de jongens in de auto hadden even maling aan het feit dat ik probeerde uit te leggen dat het niet altijd gaat om de winst. Ja Ja, ik had mooi lullen. Papa van. Ze zeiden het niet maar ik kon in de achteruitkijkspiegel aan hun onweersgezichten wel zien dat het nog steeds stormde in hun hoofden. Weer verloren. Niet leuk. PVD!
Papa, jij hebt meer verstand van voetbal hè. Laten we het daar maar even op houden. 
Zeer diplomatiek. Moos heeft ook overal kijk op. Geweldig! Niet altijd, heeft ook overal een reden of een excuus voor. Het puberen is een beetje aan het losslaan.
Maar ik was van de week een beetje afwezig in mijn doen en laten zou mien ex-schoonmoe hebben gezegd. 
Ik liet veel en deed ook wat minder. Zat er niet helemaal geweldig in deze week!
Ik was er wel maar zat meestal met mijn hoofd en vooral met mien gedachten ergens anders....
Dat heb je soms. Vergat zelfs mijn trouwdag. Dat is toch (ook) een goed teken...Shit happens!
Werd deze week ook gevraagd naar de stand van zaken wat betreft de liefde met het oog op 14 februari. 
Kwam niet weg met het feit dat mijn schoonouders geen kinderen konden krijgen, die onzin van Herman Finkers werd helaas niet gepruimd. Niet meer.....Is dat ook al woke aan het worden?
Toen humor nog mocht.
Steek de laatste maanden er gewoon te weinig vrije tijd in. Vind het allemaal gedoe. Tuurlijk, ik scroll nog wel eens maar swipen ho maar....vooral niet naar rechts want dan komen de wolven.
Komen genoeg leuke vrouwen langs, de laatste tijd vooral veel vrouwen aan de andere kant van de grens. Hardenberg ligt wat dat betreft lekker dicht bij Duitsland. Ik ga er al naar toe voor de benzine, de Mummelman en de sterke drank. Straks ook voor die Frauen....? Hallo, Gutenmorgen...Wer bist du? Ich bin die Alfred un du...Ok, dat ist schön. Findst du Schnitzel lecker? of hast du verloren....
Wordt Itterbeck, Uelsen, Feldhausen, Neuenhaus of Nordhorn het nieuwe Drenthe of Overijssel?
Veel verder zoek ik ze niet. Je moet je blik eens verruimen wordt mij gezegd.
Wat is afstand? Binnen twee uur sta je in het centrum van Amsterdam of ergens boven Groningen wortel te schieten.
Ach, ik kwam er laatst nog eentje tegen. Die had vooral een geweldige Hoodie aan....maar in het gedrang raakte ik haar kwijt. Liep steeds in de verkeerde gang van de supermarkt. Werd betoverd door de tekst op haar shirt. Hallo Darkness, My Old Friend. Ze had mooie lange lokken en witte nagels. 
De vlag van Ierland en een vol biertje op haar Hoodie verder. Ze lachte, weet niet of die glimlach voor mij bedoeld was. Wat wilde ik nog meer. Mooie vrouw, lengte ook oké, kreeg je geen zere rug van, en ze hield van Guiness en Ierland. Althans dat stond op haar shirt gekleurd.
Dus, in mijn optiek, hou je dan ook automatisch van goede muziek! Maar ze was niet in de bonus!
Ineens was ze verdwenen. Geen controle bij de zelfscan? Afwezig! Ik kijk nog elke dag bij de Appie, wie weet stiefelt ze weer voorbij langs het brood of staat ze straks bij de zuivel mooi te wezen....
Waarom niet. Mijn vorige liefdes trof ik op de camping, mien stamkroeg en bij de voetbal aan. 
Nooit stoppen met proberen! Straks wandelt ze de hoek om, weet jij veel?
Ik probeerde deze week ook enkele discussies te volgen op diverse sociale media. 
Nu volgende week het nieuwe kabinet op het bordes staat bij onze koning maken wij ons al voorzichtig druk over de nieuwe verkiezingen die gepland staan op 18 maart! 
De gemeenteraadsverkiezingen.
Daar vind ik wel iets van. Landelijk interesseert mij de politiek niet zoveel. Je moet uiteindelijk toch weer meer gaan betalen terwijl die mensen in het pluche zichzelf willen gaan belonen met een 18% loonsverhoging. Nou Moe! Wij moeten allemaal inleveren en langer doorwerken maar hebben Jetten en Co. nu daadwerkelijk een bord voor hun kop. Timing is voorlopig niet hun sterkste punt!
Dat ga je niet menen. Het volk laat je beknibbelen op alles en je gaat jezelf vervolgens vorstelijk belonen!
Zo wordt de afstand tussen de 'gewone' burger en de politiek alleen maar groter! Het lijkt wel Tinder!
Maar goed, lokaal vind ik de politiek wel belangrijk. Daar merk je meteen iets van!
Bij ons, hier in Hardenberg, dingen 11(!) partijen naar een plekje in de gemeenteraad.
Best veel, denk ik, voor een kleine gemeente als Hardenberg. Het zijn gevestigde partijen maar ook lokaal.
Die alleen het belang van Hardenberg voor ogen hebben. 
Het gaat niet alleen over de hondenbelasting, parkeergelden of waar eventueel een nieuwe sporthal moet komen of dat nu eindelijk de Voorveghter op de schop gaat.
Neuh, er zijn best veel serieuze zaken waar een ei over gelegd moet worden. 
Hardenberg staat voor flink wat uitdagingen. Alle partijen schijnen het beste met Hardenberg voor te hebben. Ik geloof daar ook nog in. Tegen beter weten in? Op veel punten zijn ze het best wel eens met elkaar, ze moeten het toch uiteindelijk samen gaan doen! Of niet dan?
Maar links en rechts ontstaan er al pittige discussies op diverse sociale media. Iedereen vindt iets van elkaar. De één slaat een gematigde toon aan, de ander gaat er gelijk met gestrekt been in. 
Ja, Ja...Zelfs in Hardenberg weten wij de modder te vinden of met een stok een trouwe hond te slaan.
Op 18 februari lanceert onze gemeente een heuse stemwijzer. Ben heel benieuwd wat mijn uitslag dan zal zijn. Ik denk dat ik er al uit ben welke partij mijn rode potlood krijgt maar laat mij graag verrassen. 
Ja, ja, zelfs ik ben gevraagd of ik geen zin had om politiek actief te worden of een soort van lijstduwer te worden? Ikke....Daar heb ik toch geen kaas van gegeten. Het moet toch niet gekker worden! Denk niet dat het aan mij besteed is, zelfs jaren in het bestuur gezeten van mijn cluppie. Dat moet je met één stem spreken hè. Kan ik slecht...Ik stotter ook nog eens. Raak je helemaal de weg kwiet.
Maar ik hoop dat wij elkaars standpunten respecteren. Wij hoeven niet allemaal dezelfde mening te verkondigen. Verschil moet er zijn, toch? Graag zelfs. Zo slecht gaat het hier toch niet? Tuurlijk, een steen in een vijver is altijd prima....We moeten scherp blijven en niet onze ogen sluiten voor de diverse  misstanden in onze gemeente. Dat tapijt kan naar Bovenveld, daar is al genoeg onder gemoffeld!
Maar we moeten het wel samen doen! Meerdere geloven op één kussen, het kan hoor....
Ik geloof er wel in. Ben benieuwd wat de uitslag zal zijn op 18 maart. Wie gaat er 'echt' regeren? 
Reageren kunnen we allemaal. Toetsenbordridders. Op een afstand langs de lijn commentaar leveren ook....
Wie steekt echt zijn nek uit en houdt haar rug recht? Mijn respect heb je.
Je doet het nooit goed. Als je vist naar complimentjes of schouderklopjes moet je niet de plaatselijke politiek in willen. Daarom, hulde voor al die kandidaten die wel het lef hebben om zijn of haar kop boven het maaiveld uit te steken voor een betere wereld of betere dorpskernen in de gemeente Hardenberg, dat zijn er 29 in totaal. 
Mijn complimenten alvast want die zullen zeldzaam zijn de komende vier jaar! 
Het deugt niet of je wordt beticht van vriendjespolitiek of je weet hoe de hazen lopen in je eigen belang.
Je hebt altijd meer belangen dan alleen je eigen. Wat dat betreft verschilt de plaatselijke politiek niet zoveel van het landelijke. Of krijgen ze hier ook straks 18% er bij?
Want dan wil ik mijn keuze nog wel eens heroverwegen. Geld erbij is altijd fijn, want alles wordt maar duurder.
Hoop dat ik de komende tijd weer wat meer aanwezig ben!
Afwezig zijn is ook niet alles. 
Ik zit soms te vaak met mijn kop bij andere dingen! 
Maar complimenten krijgen is trouwens wel leuk hoor. Werd deze week door een oud-Banthumer gewezen op het feit dat ik weer eens werd genoemd in het Amateurpodcastje van RTV Oost.
Dat zijn een paar bekende mensen uit de voetballerij die wat lullen over het amateurvoetbal in Overijssel en van alles bespreken tot vlaggende grensrechters en vertrekkende trainers aan toe.
Jan verhaalde dat er met liefde werd gepraat over voetbalverenging Mariënberg en dat je de verslagen en voorbeschouwingen op hun site moest gaan lezen. Doe je het toch nog ergens voor....haha.
Of dat je belt met een leverancier van kwalitatief prima paraplu's in het westen van het land en dat ze zeggen: Joah, mag wel zo.... Lees jouw stukkies altijd op LinkedIn, altijd leuk! Dankjewel, leuk om te horen. Meestal krijg ik enkel commentaar op mijn hersenspinsels of snappen mensen mijn schrijverij niet of denken ze dus of denken ze zo...
Denken ze dat ik wat anders bedoel of dat ik flink in de put zit of al een touw aan het kopen ben.
Je mag het zondags ook overslaan hè, je hoeft het niet te lezen.
Tja, ik ben vaak afwezig in mijn hoofd als ik zondagmorgen mijn gedachtengangen openbaar maak. 
Vaak is het niks, soms verbaas ik mijzelf. Oh, denk je er zo over? 
En ik heb wat stille woorden die ik jou nooit heb gezegd maar nu het afscheid daar is mag jij ze horen.
Jouw afwezigheid zal wennen zijn.
Veule Wille. Joah, mag wel zo.
Vandaag is de Appie trouwens dicht!
Ik hoop wel dat zij hetzelfde shirt aan heeft want ik ben zo goed in vergeten geworden.
Fijne zondag. 

#Koningin van Beerzerveld!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent.
Ren maar alsof je de weg al kent.
Niemand krijgt spijt van geluk.
Wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk.
Als ik toch niet op goed geluk. 
En ik weer eens de dag niet pluk.
Als ik op de kast of achter feit onder druk. 
Dan doe ik het, dan doe ik het. 
Dit is vlak voor m'n hoofd op hol.
Als ik vastgeroest in mijn rol.
Nou, dan droom ik mezelf wel een stadion vol.
En ik doe het, dan doe ik het. 
Ik zing, zing maar alsof je de tekst wel kent.
Dans maar alsof je een danser bent.
Fluit ook al ken je niet meer dan de helft van de melodie.
Het geeft niet.'
Uut 'Ik Zing...' van Zoë Livay en Snelle.

Moi, ben ik weer!
Mouna was afgelopen donderdag helemaal in haar element. 
Ze mocht zingen en dansen tijdens de GSA (De Grote Schoolavond).
Ze zag er prachtig uit in haar kerstjurkje met glitters wat we vorig jaar samen hadden gekocht.
Het kleine podiumpje veranderde in een heuse kunstijsbaan, althans als je je ogen bij wijze van spreken even dicht deed.
Ze zwierde vrolijk rond met haar andere klasgenootjes. Prachtig!
De musical ging over de Olympische Spelen, zij speelde een kunstschaatser. Hier houdt Mouna zo van...
Van zingen en dansen, van kleine toneelstukjes, van lichtelijke verbeelding.
Hoe vaak staat ze hier niet voor de TV, ik kan er van genieten! Zo puur, zo dat kind willen zijn.
Ze heeft zo'n leuke klas, lieve juf(fen) en tal van gezellige vriendinnen en guitige vriendjes.
Voor even was zij mijn Koningin van Hardenberg.
Zij laat mij ook anders luisteren naar teksten van artiesten waar ik anders niet zo snel naar zou luisteren.
Kinderen doen dat met jou, verleggen jouw blik, vooral naar andere prioriteiten. Mooi.
Ze laten je anders kijken naar deze vreemde wereld, die echt nog wel haar gouden momentjes heeft. 
Het leven is mooi maar je moet het wel willen zien. Deze oude fietsenmakerwijsheid plakte weer eens mijn band met alles en iedereen, ver buiten onze eigen bubbels.
Zittend in de aula annex gymzaal van basisschool de Marsweijde gingen mijn gedachten even terug naar mijn eigen onbezorgde schooltijd. Die van de Hoekstee in Beerzerveld. 
Naar de musicals van klas 5 en 6 (nu groep zeven en acht). Ik vond het ook altijd leuk om een ander te spelen, even uit de waan van de dag. 
Voor even in een andere huid te kruipen. Het ene jaar in die van een Burgemeester, een jaar later in die van een Koning. Weken oefenen voor die ene avond. Teksten uit je hoofd leren. Vond het fijn om op het podium van de Garve te staan. We hadden ook zo'n leuke klas. We waren maar met z'n twaalven. 9 meisjes en 3 jongens. 
Gerben, Arjan en ik. We hadden altijd sjans. Het fietsenhok was populair. Het laatste jaar kwamen wij allemaal op elkaars verjaardagen. Een (h)echte klas, met en voor elkaar. Prachtig! Samen was niet alleen.
Heleen was in het laatste jaar de Koningin in de schoolmusical, terwijl ik dus de Koning mocht spelen...
Zij was de dochter van het hoofd van de school, Meester Herbert met zijn keurig geknipte grijze baard!
Ik ging graag naar de Hoekstee, elke dag fietsend vanuit Mariënberg. In klas 3 en 4 met Meester Ter Horst, toch wel mijn favoriet. Ik spreek 'm nu nog wel eens. Mooie kerel. Meester Herbert was de onderwijzer in mijn laatste twee jaren! Was ook top!
Heleen was die avond De koningin van Beerzerveld, zoals Mouna donderdag de Koningin van Hardenberg voor even was, voor even dan. Voor mij, voor ons dan. 
Wat gaat Mouna worden? Wat gaan die andere kinderen allemaal doen? Van mijn eigen klas weet ik het bijna allemaal wat ze zijn geworden of dat ze misschien stiekum nog hun dromen aan het najagen zijn. 
Nooit stoppen met proberen. Ina is helaas al gaan hemelen. De rest is er nog op deze aardkloot als ik mij niet vergis. Ik heb ze niet allemaal meer in het snotje, ze zitten niet allemaal op de digitale snelweg.
Toeval bestaat niet hè. Donderdag dacht ik aan mijn eigen onbezonnen schooltijd, toen je gelukkig nog niet wist wat je nu allemaal wel weet. Er wordt veel onzin verkondigd. Vooral over de Iessel in Den Haag!
Ben niet zo van de politiek. Lijkt soms net een kleuterklasje, een foute musical met slechte teksten!
En onthouden, ho maar....Wiens brood men eet, welke taal men spreekt.
Maar zaterdag werd ik aangenaam verrast op de voetbal. Mijn voormalig klasgenootje, ooit de Koningin van Beerzerveld staat op de rol om minister van Economische Zaken te worden vertelde onze oud-penningmeester en de vroegere buurman van de familie Herbert.  
Nou moe. Dat had ik niet gedacht. Ooit liepen wij met zijn drieën op krukken. Jolanda, Heleen en ik.
Daar is nog een foto van. Als Moe nog leefde had zij die zo gevonden in de oude schoenendoos.
Ik liep mij gisteravond een ongeluk te zoeken op zolder. Tuurlijk heb ik het daar kris kras voor elkaar.
Met andere woorden, vind daar maar eens een speld in de spreekwoordelijke hooiberg. 
Tijd om orde te scheppen in de chaos, mijn hoofd wacht ook al jaren. Jolanda waait inmiddels rond op Curacao. Heleen is alweer jarenlang bestuurder bij bouwbedrijf Heijmans en woont in Utrecht. Ik ben in de buurt gebleven en heb het prima naar mijn zin in Hardenberg. 
Goh, Heleen straks op het bordes naast de echte Koning en Koningin. Dat is andere koek!
Geen spel maar meer het echte werk. Ze moeten het land gaan besturen, de boel weer op de rit krijgen.
Vroegen speelden wij Koning en Koningin, nu wordt zij het gewoon. De Koningin van Den Haag.
Succes kent meerdere vaders hè.
Want toen Arne Slot furore maakte bij AZ, Feyenoord en nu in Engeland bij Liverpool had elke Banthumer wel met hem geknikkerd, met hem gevoetbald, biertjes met hem gedronken of waren bijna alle dames vroeger ooit met hem brommers gaan kieken bij Ophof waar trouwens alleen maar vrachtwagens stonden. Maar dat terzijde. 
Ook ik verkondig altijd dat ik Arne ken, schoonzoon van onze oud-penningmeester hè. Ik sprak Arne wel eens voor de krant etc. etc. Ja, ja. Zo gaat dat. Ik ga er ook altijd prat op dat Moos ooit op de schoot van Edwin Evers heeft gezeten terwijl wij biertjes aan het drinken waren bij de Herdenbergher. 
Een moderne oppas a la lettre. 
Ons kent ons hè. Ach, we moeten allemaal naar de wc en de één stinkt nu éénmaal meer dan een ander. 
Toch vind ik het mooi. Dat er eindelijk een minister op het pluche gaat zitten die van oorsprong uit deze buurt komt. Lekker nuchter is. Een echte wijze uit het Oosten. Voor enige jaren terug kwam ik haar nog eens tegen in notabene Sibculo, of all places. Had iets te maken met gospel, koren en zij zong prachtig! 
Toch gek, elkaar jaren niet meer gezien maar de (h)erkenning was er meteen en nu wordt ze minister!
Wat zou haar vader, meester Herbert, trots op zijn dochter zijn geweest, zo trots als een aap met zeven staarten. Net als ik dat dagelijks ben op mijn meisje. Wordt Mouna ook ooit minister? Ze kan goed acteren, toneelstukjes opvoeren of gaat ze toch voor iets met dieren...? Misschien wel beter....
Als ze maar gelukkig wordt. Hoop wel dat dit kabinet wat langer blijft zitten dan dat zooitje hiervoor.
Mijn kabinet staat hier al ruim zes jaar. Dat gun ik Heleen ook, dat het een stabiel iets wordt dat minderheidskabinet met voldoende schroeven. Wat ik zeg, heb niet veel met de politiek maar dankzij mijn voormalige Koningin van Beerzerveld ga ik, denk ik, het toch wat meer volgen. Misschien steek ik er nog wel iets van op!
Alvast veule wille Heleen! Kop d'r Veur! 
Gisteren voelde wij ons trouwens allemaal een beetje Koning. Na welgeteld 134 dagen wonnen wij weer eens met ons cluppie. Potverdikkemei, eentje op het tandvlees maar toch. We zegevierden met 0-1 van Daarlerveen door onze eigen Koning Job Wolters. De Koning van Mainbarg! 
We zijn er nog lang niet. Maar er is weer een beetje hoop. Hoop sterft as leste...
Wat kun je je druk maken over zo'n stom spelletje hè. Kan mij beter druk maken over onze toekomst. 
Waar willen we heen met ons koude kikkerlandje? Maar gek genoeg heb ik daar de ballen verstand van..
Van voetbal ook niet, hoor ik u denken. Tja, ik zie het toch altijd weer anders. 
Ben vaker de hofnar dan de Koning die ik vroeger ooit speelde, met het tafelkleed van Moe als mantel.
Grappig. Vergeet heel veel, maar avonden als deze niet. Onze grote schoolavond.
Ik zag het ook bij Mouna. Snapte haar volkomen. Zo vader, zo dochter! 
Wekenlang leefde ze er naar toe. Ik kijk graag naar haar, zij is nog maar een kind. Ze speelt geen spel.
Wat je ziet is wat je krijgt. Hoop dat onze politiek ook weer snel haar eigen gezicht en smoel krijgt! 
Wie weet zorgt onze voormalige Koningin van Beerzerveld daar wel voor! 
Het enige jammer is dat ze niet van mijn partij is, wel die van mijn ouders. 
Als ze nou ook nog van de Tegenpartij was - geen gezeik, iedereen rijk - dan was ons Koninkrijk sowieso gered!
Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent. Ren maar alsof je weg al kent.
Niemand krijgt spijt van geluk. Wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk. 
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...
(Oh ja, als je je afvraagt, ik ben die jongen vooraan op de foto. Foto van klas 3/4 (groep 5/6)

#Vaak Bu'j Te Bange!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'The time rolls by, the days go by.
When will I learn to stop wondering why.
Despairing i'm going down on my knees.
I'm begging, begging, begging, oh please.
There's just a little bit of peace in my heart.
There's just a little bit of happiness I'll part.'
Uut 'Just a Little Bit of Peace in my Heart' van Golden Earring.

Moi, ben ik weer.
Droomde vannacht weer eens. 
Stond in een soort van file richting de hemelpoort. 
Het was druk, het schoot niet echt op!
Aan de andere kant van de weg reed een spookrijder, we hielden maar rechts.
Inhalen was niet aan de orde en de bestemming was toch al niet een doel op zich.
Blijkbaar kon hij, toen hij éénmaal was gearriveerd bij Petrus, rechtsomkeert maken. 
Stond hij nog niet op de lijst of iets van dien aard?
Weet jij veel? Volgende graag....
Was weer zo'n rare droom. Een opeenstapeling van gebeurtenissen en indrukken van de voorbije week. 
Wederom je neus gedrukt op voldongen feiten. Een relaas van een aangekondigde dood.
Blijkbaar komen die van mij dan samen in dromen waar ik 's morgens mij nog vaag de helft van kan herinneren. Alles wordt minder, behalve vergeten hè. Dat wordt echt alleen maar meer...
Was vrijdag voor het eerst inpandig in het Hospice, hier aan de Vecht!
Ben er al vaker geweest maar nog nooit echt op bezoek. 
Meestal was het voor de krant als de vrienden van 't Hospice bij mondde van Aad weer één of andere actie op touw hadden gezet om geld in te zamelen voor het goede doel! Dan was ik inpandig, meteen.
Mooie plek, het Hospice is rustiek gelegen aan de Vecht. Daar wil je je ouwe dag wel slijten.
Als het allemaal (helaas) niet anders was...
Want het Hospice is geen vakantiewoning waar je even bij kunt komen van jouw drukke leven en na een tijdje rust weer volop in het leven staat. 
Waar de accu volgetankt kan worden. Neuh, jouw koffers worden daar gepakt voor je allerlaatste reis.
Komt er dan niemand 'meer levend' uit vroeg Moos zich van de week af?
Neuh Moos, normaal gesproken niet.
Dat is wel een keer gebeurd, dat was een wonder maar meestal is 't Hospice de fijne en het warme, hartverwarmende voorportaal voor de laatste reis richting hemel of waar je bestemming ook heen mag gaan. Niet iedereen wil in dezelfde file staan. 
Ditmaal was ik er op bezoek. Weer mocht ik ervaren hoe belangrijk en waardevol zo'n plek is.
Prachtig! Misschien niet het goede woord, maar hier wil je sterven. Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
Wat een zorg, een warm bad. Op deze zorg mag toch nooit bespaard worden...?!? 
Hier hou je nog één keer elkaars hand vast. Praat je liefdevol over het voorbije leven en wat er allemaal zo mooi was.
Dankbaarheid. Waar ik mocht zijn lag dat als een warme deken over ons gesprek en de mensen heen. 
Kreeg nog even 1 op 1 tijd met deze beste man. Vaak ben je te bange....(op z'n nedersaksich dan)
Het was altijd zijn gevleugelde uitspraak als we weer ergens bovenaan op een berg stonden en de afdaling voor ons eens aan het visualiseren waren. 
Vaak Bu'j te Bange. Er hing een mooie uitvergrote foto van hem aan de muur. Kippevel!
Hij in zijn karakteristieke houding. Meteen gingen mijn en ook zijn gedachten naar die mooie tijd. 
Al die wintersportvakanties in Oostenrijk en Frankrijk Tientallen jaren waren wij van de Berg in plaats van van de Heuvel. Snap je?
Vaak Bu'j te Bange, het wordt gebruikt als aansporing om meer lef te nemen, risico's te nemen en vooral niet bescheiden te zijn. Voor een weekje die westerse mentaliteit aan te meten in plaats van die nuchtere hier uut het Oosten. 
Tja, jarenlang waren die wijzen uit het Oosten te vinden op de besneeuwde hellingen onder in Europa. 
Schitterend! Met weemoed denk ik er vaak aan terug, vrijdagavond helemaal. 
Jarenlang zagen wij geen beren op de weg. Alles deed het. Soms wat stramme spieren of een knie die voor even op slot ging maar vaak vonden wij de volgende dag wel de sleutel of de juiste deur waar de stokbrood in een plastic zak aan hing. Geweldig!
Voor een nacht en een dag was je even mijn vader in Saalbach-Hinterglemm. Als jouw video-camera eens kon praten dan kreeg ik er nu nog rode oortjes van.
De publieke terechtstelling(en) van jouw dochters als wij met ons beide weer eens niet goed te passe voor de dag kwamen. Prachtig! Vaak ben je te bange....Ja, dat zijn wij soms allemaal wel eens!
Jij bent dankbaar, oen lieve wieffie is dankbaar. Jouw familie is dankbaar. Dankbaar voor de tijd die jullie samen was gegeven. 
Op momenten als deze weet ik heel zeker dat er meer is tussen hemel en aarde.
Anders stond ik toch ook niet in mijn dromen in de file richting de hemelpoort. 
Kom je straks in de bergen mien Pa en Moe ook weer tegen? Waar jij skiet zal Freek dan in zijn OAD-bus naar de bergen kijken waar volgens mien Va en ook mien Moe de hulp vandaan kwam?
Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan? Psalm 121 uut de bijbel. 
Ken mijn klassiekers, maar ik moest daar aan denken toen ik het Hospice verliet. 
Dacht aan het geloof en vertrouwen in een goede afloop. Jij hebt er vrede mee....
Golden Earring zong het gisteren ook. Just a little bit of peace in my heart! Nam geen jagermeister maar wel een Mummelman op oe. En nog eentje, want vaak ben je te bange hè. Had de gordijnen (lamellen)  nog open en keek eens naar boven.
Proost! Had zelfs mien houten tandenstoker in de mond en de billen nog rood van de verwarming!
In gedachten nog ien keer een kleintje après ski en we legden nog een kaartje, gelukkig had jij de Boer en ik de Nel. We gingen niet nat. Vaak Bu'j te bange. En ik heb ook nog een moat hè.
Ik voelde en proefde warmte! Hoe jij met je zwagert even aan de praat was. Mooi...
Later dronk ik bij jouw oudste dochter en mien moat nog een kopje koffie en passeerden ook mooie verhalen de revue. Dat bint de krenten....
Vaak Bu'j te Bange. Het maalde deze laatste paar dagen voortdurend in mijn hersenloze brein!
Wij maken ons over van alles druk, eigen risico omhoog in plaats van naar beneden. Ik had geen zin om de plannen van ons nieuwe minderheidskabinet te lezen. Het zal allemaal wel. Je moet gewoon betalen.
Weet wel dat het Hospice, en zekers 't Hospice hier aan de Vecht niet mag verdwijnen. Never nooit nie.
Dat is zo waardevol. Zo'n warm bad. Hier merkte ik ook waar wij het leven om draait. 
Samen. Ok, je wordt alleen geboren en je gaat ook alleen dood. Maar toch is dat niet helemaal zo!
Denk dat ik straks heel wat uit heb te leggen bij Petrus. Misschien ben ik straks ook wel die spookrijder die de file noodgedwongen moet omzeilen. 
Vaak bu'j te Bange. Het was ook ooit de lijfspreuk van de Zwarte Cross maar al ver daarvoor die van Oe. Zo gingen wij vaak de zwarte piste af. Ook in dichte mist. We moesten alleen binnen de paaltjes blijven zei jij. Met gevaar voor eigen leven. Ik was niet bange, want jij was er bij. Twee zielen, 1 gedachte.
Zo snel mogelijk naar beneden, naar de rest en dan grote verhalen vertellen bij Rosie of Heidi in de Après Ski. Kinderbier, hoezo kinderbier. Die kugelschreiberzusammensteller was niet bang. Dat was een mooie tied, net zoals het nu een mooie tied is...hoe gek dat ook klinkt!
Tja, Vaak Bu'j te Bange...
Geldt dat ook voor ons cluppie? Gisteren gingen wij er weer genadeloos af. 
De weg richting naar de 5e klasse wordt steeds meer en meer geplaveid voor ons roodzwarte hart!
Kan mij er steeds minder druk over maken. Tuurlijk, ik mag altijd een stukkie schrijven over hoe de laatste wedstrijd ook alweer ging. Mijn profetische woorden worden vaak niet meer gepruimd, haha...
Wordt vaak als de onheilsprofeet gezien maar don't shoot the messenger! 
Wie de schoen past, trek 'm alsjeblieft aan. Als je graag wilt dat er zoete broodjes worden gebakken, de kaf niet van het koren wil worden gescheiden of als je wilt lezen dat het allemaal prima gaat mag je de pen hebben. Ik mis die hele VIPS de laatste tijd een beetje. Vertrouwen, Inzet, Plezier, Samen.
Vaak bint jullie te bange. 
Weet het, mosterd na de maaltijd. Wisten we maar waar Abraham die haalde...
Ik ga wandelen langs de Vecht! Misschien steek ik nog wel even de hand op....
Ga maar vast, ik kom er wel achteran, nog ff de video aanzetten.
Vaak Bu'j te Bange...
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#De Ballade Van ...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Does it feel that your life's become a catastrophe?
Oh, it has to be, for you to grow, boy.
When you look through the years and see what you could have been.
Oh, what you might have been.
If you would have more time.
So when the day comes to settle down.
Who's to blame if you're not aroud.
You took the long way home, take the long way home.'
Uut 'Take the Long Way Home' van Supertramp maar dan in de cover-versie van Venice!

Moi, ben ik weer. 
Even een spiekbriefje, alles wordt minder hè, behalve vergeten, dat wordt alleen maar meer.
Komt vaak voor, ben ik zondagochtend klaar met mien schrijverij, denk ik later.
Shit, daar had ik het ook nog over willen hebben. Bloggie is toch al vaak te lang, ben aan het minderen hoor.
Vaak maak ik wat notities op mijn telefoon, maar ook niet altied en soms heeft Mouna dat ding 's morgens al in de hand. Gaat ze liedjes zingen van Suzan & Freek, Hannah Mae of Meau. Ben ik mijn tijdelijke geheugen kwijt.
Maar vind ik ook mooi. Dan pas ik mij aan. Eerst 'vrouw' en kinderen hè. Dan kom ik pas, ergens halverwege. Ik zie haar graag dansen en zingen.
Ok, Spiekbriefje:
Heinoos - Gitarist - Erik - Sietse - Troubadour - Venice - Herman - Meloen - Steekje Los.
De ballade van een gitarist.
De ballade van een winkelier.
De ballade van een troubadour.
De ballade van een horecaman.
De ballade van een muzikant.
Had vanmorgen in bed het nummer van Jan Manschot bij de kop, beter bekend als Brekken Jan Schampschot, de drummert van weleer. Iemand hebbe zijn ziel. De man die achter de trommels zat bij Normaal. Jarenlang! Met die grote snor en vaak een pet op. 
Hij schreef ooit de ballade van een muzikant. Over het leven van iemand die een paar uur volop in de spotlights heeft gestaan maar dan moederziel alleen weer naar huus giet, hopend op het feit dat ergens nog een lichtje brand in één of andere bruine kroeg. Het is hier geen Brabant hè, 's nachts dut vaak in deze regio het licht niet meer. Geen toffe peren. Veel kasteleins zijn gehecht aan hun nachtrust.
De ballade van een muzikant. Prachtig nummer, ik hoorde het afgelopen donderdag in een volle theaterzaal van Theater de Caroussel in Ommen. Zong het zachtjes mee...
Ja, inderdaad, ik ging eens behoorlijk vreemd. Niet in het vertrouwde pluche bij de buren van de Voorveghter, hier achter het huis maar mijn C4 koerste onverwacht naar de voormalige Blokken in het mooie pittoreske Ommen! Wederom met een grote glimlach. Als Ommen eens kon praten.
Was thuis gekomen van een dagje beurs in Breda, had de pasta met rode saus reeds achter de kiezen.
Zat in mijn bloemetjesstoel en las ondertussen het relaas van een stoppende muzikant/gitarist. Na ruim 25 jaar hangt ie zijn Fender en overig materiaal aan de bekende wilgen, voor jaren terug al zijn handschoenen maar nu dus zijn gitaren. 
Erik van 't Holt geeft de pijp aan Maarten. Na 25 jaar Heinoos is het klaar. Voor Erik dan.
Hoor jullie denken, de Heinoos? Dat is een lokaal zeer populair dialectbandje die ook buiten de grenzen van de Iessel behoorlijk wat bekendheid geniet. Elke feesttent of leegstaande wei, voor 1 dag omgetoverd tot evenementenlocatie, hebben ze wel eens plat gespeeld. 
Tot 2017 waren ze een fantastische cover live-band, na 2017 gingen ze voornamelijk werk spelen van Normaal (ie weet wel van Oerend Hard en zo) en veel eigen werk. Mooie teksten maar dan in het plat, ons dialect, Nedersaksisch, meestal van de hand van tekstschrijver, basssist en zangert Remko Keizer. Mooie kerl! Oorspronkelijk uit Ommen. 
Net zoals die van 't Holt. Vroeger vaak tegen gespeeld. Als we mochten aantreden tegen de SV Gramsbergen. Hij was net als ik poortwachter, dat lukte hem trouwens iets beter dan ondergetekende. Joah, hij had er ook een betere bouw voor. Ik dook nog wel eens over een bal. Some Guys have it all. Lekker wijf, goed die ballen tegen kunnen houden en ongenadigd goed gitaar spelen en ook nog eens een lekkere stem. Kiek, dat heb ik allemaal niet zo. Hij was ook nog behoorlijk technisch. Kom ik aan met mien twee linkerhanden....haha. Ach ja, ik kan weer moeilijk pissen, daar heeft hij weer geen last van. Ach, keepers. Die hebben een steekje los zitten. Sommigen de hele bedrading. Maar daar wist van 't Holt ook wel weer raad mee. Dat bint lui, die kunnen alles. Hoed af.
Sorry, dwaal weer af. Ik ging dus donderdagavond onverwachts naar een avondje Heinoos in het theater. Rond de kerstdagen traden ze ook hier op achter het huus maar toen had ik de kinderen...
Dan is de keuze snel gemaakt. Ie kunt niet overal bij zijn. Had Moos eventueel mee kunnen nemen maar wilde Mouna niet ergens anders onder brengen. 
Ik mocht ze een paar keer interviewen in mijn Stentorige periode. Leuke verhalen optekenen.
Wij hebben ze een paar keer geboekt tijdens de Sjam-Party en/of op het Westerpark!
Die andere gitarist, Daniël, hangt bij ons op het werk wel eens de camera's op, jaja Big Brother is Watchting you.
Alleen de drummert Mans ken ik niet zo goed maar dat slaat natuurlijk als een tang op een varken.
Ze musiceren al 25 jaar, elke week wel een paar keer in het busje over de A28 naar wederom een feesttent, zaal of theater. Je moet het willen. Het leven van een muzikant.
Daar begonnen ze hun theatershow ook mee. A28 van de heer Daniël Lohues. Prachtig!
Verrassend ook. Ze eindigden hun show tevens met een nummer van Lohues, nou ja - eigenlijk een nummer van Skik. Noar Huus. Daar zat een mooie symboliek in. Ik reken het goed.
Ruim 25 jaar heeft Erik in het busje gezeten, gescheurd over het asfalt van de A28, zelfs naar Bonaire maar op het laatst wilde hij gewoon weer naar huus. Ik kreeg er kippevel van. Tuurlijk, Lohues maakt altied wat in mij los, maar dit werd prachtig gebracht door de 4 heren, euh sorry 5 heren van de Heinoos want Raymond Goutbeek is inmiddels ook volwaardig lid. Hij toetst, hij accordeert, speelt mondharmonica...etc etc..
Zijn mondharmonica op Naor Huus ging bij mij, spreekwoordelijk dan, door merg en been....Geweldig!
Volgen jullie het nog? Maakt ook niet uit, dat doet de Brandweer wel.
Ik vond het een geweldige mooie avond. Oerend Hard werd Oerend Zacht met een deels nieuwe tekst. Tinus op pantoffels en Bertus nou op kousenvoeten. Maar ook de B-kant van de eerste single van Normaal die het eigenlijk veel beter deed werd gespeeld. Nog lang voordat Oerend Hard een knaller van een hit werd.
De eerste single was 'Hels as 'n jadhond' uut 1976 maar 't is Kloot'n hier op de B-kant werd eigenlijk het eerste hitje van Bennie Jolink en consorten. Geproduceerd door Peter Koelewijn, wie kent 'm niet! 
Blij dat ik was gegaan. Had thuis kunnen zitten, dit zat beter! Tuurlijk speelden ze Lieve Lieveling, één van mijn favoriete nummers van de Heinoos. Een vertaling/herbewerking van Sister Golden Hair van America. Kippevel. Erik zong het voor het laatst....Tja. Sorry, ik heb/had er gewoon iets mee....
Ze hadden mooie verhaaltjes, vertelden leuke anekdotes uit 25 jaar Heinoos. Zag laatst ook hun documentaire. Er schuilt achter elk liedje wel een bijzonder verhaal. Vriendschap, de eenvoud van het platteland hier. (h)erkenning. Het zat er allemaal in. En ja, als je begint met Lohues er ook mee eindigt dan kun je natuurlijk als band zijnde niet meer stuk. Dan ben je gewoon goed bezig.
Sprak daar 's avonds ook een bekende BM'er (bekende Mainbarger), zo mag je ras-Banthumer Sietse Telman toch wel noemen. Bestiert al meer dan 30 jaar de winkel in ons dorp. Mooie kerel. Mien moe was er een grote fan van. Als je aan Sietse kwam dan kwam je aan mien Moe. De ballade van een winkelier.
Sietse heeft ook genoeg meegemaakt. Zowel privé alsmede zakelijk. Wij keuvelden er in de pauze mooi op los. Beide hebben wij een mooie vrouw verloren. Hij zijn eigen, ik mien Moe. Dan maakt leeftijd even niet uit. Soms hoef je niet alles te zeggen, maar snap je elkaar. Praten zonder woorden. Hij haalde voor mij nog een biertje. Z'n moat was ff naar buiten gegaan om er één in de brand te steken. Dat kan ook. 
De winkel van Sietse is in Overijssel nog de enige kruidenierswinkel in een dorp met minder dan zoveel inwoners. Weet even niet hoeveel. Het is geen vetpot maar hij houdt het nog draaiend. Zo is Sietse.
Altijd goed voor een ander! Mooie eigenschap. Ik kom/kwam er altijd graag, tegenwoordig niet meer zo vaak sinds mien Moe uut de tied is. Deed vaak voor haar een boodschap, hoopte stiekum dan Sietse tegen het lijf te lopen. Dat praatje hè, dat kenmerkt ook zo'n winkel op het dorp! Mien moe had er altijd skik van om er wat op te halen. Ging ze achter haar rollator via de stoep naar Sietse toe. Hallo Martha, hoe is het? Zo simpel maar oh zo waardevol. Op een dorp is iedereen een beroemdheid hè. Vrieling makelaardij heeft eens uitgezocht wat het verlies van bijv. een winkel in het dorp, in dit geval Mariënberg, doet met de waarde van een huis. Als Mariënberg geen winkel meer heeft keldert jouw huis in waarde met ca. € 15.000,= . Dat bint serieuze bedragen, of niet dan? 
Ik bedoel maar! Sietse houdt samen met zijn meiden en enkele heren jouw huis mooi boven water!
De ballade van een winkelier! Een groene Banthumer maar met rood-zwart bloed door zijn aderen. Wat ik oe brom. 
Dat kaartje voor de Heinoos was een spontane actie, het ticket voor het concert van 2026 heb ik al wel binnen. Staat genoteerd op zondag 23 augustus, hier ook achter het huus op kruupafstand. 
De Troubadour bestaat 25 jaar en dat wordt groots gevierd met een openlucht concert op de parkeerplaats aan de Vecht. Hoe mooi wil je het hebben. In 2001 startten Herman Potgieter en zijn lieve en mooie vrouw Greta de Troubadour. Eerst nog een feestcafé, later omgeturnd tot steakhouse en in de loop van de jaren is het geworden tot wat het nu is. De Troubadour, niet te missen als je Hardenberg binnen rijdt en de brug over de Vecht passeert! De chef-kok is mien buurman, schept een band hè.
Maar ik werd gistermorgen bijzonder blij toen ik zag hoe Herman het jubileum luister bij gaat zetten. 
Ik zag van de week al een foto voorbij komen, Herman samen met onze bekendste inwoner, namelijk Edwin Evers. Die Hardenberger....
Dacht toen al. Gaat vast iets met muziek zijn. Herman ademt muziek. Herman haalde destijds van alles naar het rustige Oosten toe. Het podium werd niet voor niks 'Het Paradiso van het Oosten' genoemd. 
Wat een (wereld)bands hebben hier gestaan. Niet te filmen. Ik was er vaak bij als muziekliefhebber. 
Niet alleen lui uit Nederland maar ze kwamen overval vandaan. Zelfs overzees, uit de Verenigde Staten van Amerika of zo. Toen ze nog een beetje normaal deden. 
Maar de line-up van 'Vrienden van de Troubadour' concert klinkt als een klok. 
Erwin Nyhoff, Venice en als afsluiter de Edwin Evers Band. Succes verzekerd!
Maar werd bijzonder blij van Venice, ze zijn na eeuwen weer terug in Hardenberg. Ze speelden een keer een akoetisch concert op oudjaarsavond om het nieuwe jaar in te luiden en ze gaven ooit een gedenkwaardig concert aan de Jan Weitkamplaan. Gewoon omdat het zo mooi was. 
Venice is zoveel meer dan alleen The Familiy Tree, dat bijzondere kippenvelnummer wat ook altijd hoog staat genoteerd in de top2000. Venice speelde het ook op de begrafenis van mien Moe. Nou ja, het klonk door de boxen in de kerk met, voor Ooms en Tantes, de NL-vertaling er bij. 
De ballade van een horecaman. Herman heeft het niet gemakkelijk gehad, niet altijd de juiste keuzes gemaakt en in 2017 brandde de Troubadour bijna tot de grond af aan....Maar kop d'r veur!
Moet je eens kieken wat er nu staat. Bij Herman moet ik ook altijd denken aan zijn vrouw Greta...
Lief mens, mooi mens. Gaf Moos altijd stukjes meloen als wij inpandig waren....Lieverd is het!
Iemand zei dat Herman P. er altijd was in zijn jeugd. Dat klopt wel. Ik ben ook vaak in zijn horeca-gelegenheden geweest tijdens mijn onbezonnen stapperiode. Vaak bezopen, niet altijd nuchter! Maar mooie herinneringen poppen op. 
Een brandend blousje, het zaklampje, Annelien, het zitten aan de Vecht, het mooiste terras. Shoarma eten op de parkeerplaats maar vooral de muziek. Die voerde altijd wel de boventoon! 
Stiekum had ik gehoopt dat The Brandos ook acte de presence zouden geven. David Kincaid nog weer eens op het podium in Hardenberg. Wie weet, komt ie dit jaar nog een keer naar Nederland. Misschien wel naar Hardenberg. Potgieter heeft, in het verleden samen met Jan Kremer, wel wat stempels gedrukt in het uitgaansleven van Hardenberg. De ballade van een liefhebber, van een troubadour! Zekers!
Zondag 23 augustus zijn wij er bij, ook met de oude buren en zekers met het voltallige Dijk-cluppie. 
Dat bint ook mooie vooruitzichten. Gewoon kop d'r veur! Ik geloof er ook in. Hoop sterft as leste hè.
Spiekbriefje was niet eens nodig, ik had het allemaal wel in de kop zitten. Soms heb ik ook mijn momentjes....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...