#Whole Lotta Tulpen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'En we leven allemaal van dag tot dag tot dag...
Lopend op een pad terwijl niemand weet welke.
Maar wat we ook willen, we willen allemaal uiteindelijk hetzelfde.
De één die kijkt omhoog en vouwt z'n handen
De ander ziet de hemel om zich heen.
De één die zoekt naar woorden en de ander zoekt naar stilte.
In de verschillen zijn wij niet alleen.
We willen allemaal, we willen allemaal hetzelfde.
We willen allemaal, we allemaal één iets.
We zoeken allemaal uiteindelijk hetzelfde 
We willen allemaal wat liefde voelen hier.'
Uut 'Revolutie van de liefde' van Diggy Dex en Stef Bos.

Moi, ben ik weer! 
Goh, heb je een personeelsuitje van de XR ga je met z'n allen op de A12 bij Utrecht zitten. 
Er zijn mooiere plekkies in Nederland te vinden hoor dan zo'n strook teer!
Snap dat je vecht voor in jouw ogen 'een goede zaak', demonstreren is tevens je goed recht!
Je kreeg zelfs een plek aangewezen waar je je ongenoegen in al je glorie kenbaar kon maken.
Maar wij Nederlanders zijn een beetje eigenwijs hè, veel kontjes tegen de welbekende kribbetjes.
Neuh, wij bepalen het zelf wel. Neuh, wij gaan pontificaal op de A12 zitten. Het zal ons worst wezen of de verkeersveiligheid in het geding komt, hulpdiensten er niet meer langs kunnen of dat dagjes uit mensen gewoon dik drie uur in de file staan. Alles voor de goede zaak hè. Not!
Ik vind daar wat van! Wat is er mis met een terras in de zon? Biertje onder de parasol, desnoods een biologisch gebrouwen. Met mij kun je vele kanten op! 
Mijn mening is dat je je 'ongespoten' plank dan een beetje misslaat. 
Mensen die ineens midden op de snelweg faliekant op de rem moeten trappen om nader onheil te voorkomen. Auto's die zomaar ineens de weg versperden om tweehonderd demonstranten op de A12 te kunnen laten zitten. Daar kwamen ze aan vanaf de berm. Ik hoorde, wederom in het Jeugdjournaal, dat de wellicht 8 verdachten die pardoes hun auto lieten afslaan wellicht hun rijbewijs kwijt zullen zijn. Tuurlijk! Wat denk je anders...Jemig!
Ik vond het toontje weer heerlijk. Je bent een beetje dom geweest. Is er dan niemand die zegt: Jongens, misschien niet zo handig om op de A12 te gaan zitten, het is een snelweg hè! Die was idd snel weg!
Ik vind ook wel wat van veel dingen. Zo strijd ik zelf al jarenlang tegen de steeds meer oplopende prijzen van het bier. Ik wilde mij ooit vastketenen aan het hek bij Grolsch, maar ik kreeg een rondleiding er voor in de plaats. Tja, dat was een beter idee. Proeverij na de tijd. Ach, ja..toe maar.
Vond ik zelf ook naderhand. Ik strijd ook al jaren tegen spontaan klinkende deurbellen die worden ingedrukt door potentiële lieve meisjes die iets met mij willen. Druk dan!
Kreeg door de burgemeester een plek aangewezen op de markt morgen, maar ja....dan val ik in het niet bij al die andere kleedjes! Kop d'r veur. Eigenwies blijven en ik doe het maar op mijn eigen manier. 
Ik ga, denk ik, morgen eens zitten op de N34. Ductape mee, plak ik mij zelf vast aan het asfalt.
Parkeer ik mijn C4 schuin op het wegdek, bedek ik half mijn gezicht. Reken maar dat RTV Oost langskomt of misschien wel RTV Drenthe, alles voor de goede zaak hè. Dat zo'n politie-agent mij na enkele uren van het asfalt schraapt in zo'n rijtuigje....Rijbewijs kwijt en na 2 uur loop ik weer vogelvrij buiten. Wie dut mij wat vandage. Lijkt me wel wat. Krijg je niet je zin, ga dan maar zitten op de A28 of N36.
Rare gasten die demonstranten. Dat vonden de Romeinen ook al! Rare jongens!
Nu we het toch over vrouwen hebben. Hadden we niet? Maar goed, ik kon geen betere brug vinden!
Die hier in Hardenberg staan namelijk allemaal op omvallen. Op de ene mag geen vrachtwagen of bus meer over heen, op een andere moet je doorlopen - mag je niet blijven staan. Anders val je pardoes in de Vecht! Tja, tis wat! Hardenberg ligt op de kop! Overal zijn ze met de weg bezig. Als je nog ergens wilt demonstreren is Hardenberg wellicht een betere optie. Zit je niemand in de weg want alle wegen zijn toch al (bijna) afgesloten. De kracht van gewoon doen! 
Maar goed, ik nam weer een afslag teveel. Gisteren had ik ineens de muziek van AC/DC op...
Althans, het speelde zich langzaam in mijn hoofd af. Daar was een mooie vrouw verantwoordelijk voor.
Een leuk mens uut Mainbarg, ik nam ooit haar krantenwijk over. Zo bezorgde ik jarenlang het AD, de Telegraaf etc. bij de mensen in mijn geboortedorp en omgeving. Negen van de tien keer was ik op tijd!
Misschien ben ik daarom zo'n vroege vogel geworden. Er uit voor dag en dauw. Kan ook komen dat ik 16 jaar jeugdleider mocht zijn op de voetbal! Vinden mensen raar dat ik zeg: op de voetbal! Enfin!
'Never had a woman, never had a woman like you. Doin' all the things, doin' all the things you do.
Ain't no fairy story, ain't no skin and bones. But you give it all you got. Weighin' in at nineteen stone, You're a whole lotta woman, a whole lotta Woman....Whole lotta Rosie, Whole lotta Rosie....
Ik zie moatie Bert zo meezingen. Dat blijft heerlijke muziek. AC/DC. Ja, daar hou ik ook van....
Hou van zoveel muziekgenres, ben redelijk breed inzetbaar, alleen niet op de A12. Daar wil ik zo snel mogelijk overheen, onderweg naar later! Zo vlug mogelijk weer die Iessel over....terug op vertrouwde grond waar wij normaal tegen elkaar doen. Waar een ei geen lege dop is! 
Maar dat leuke mens had wat foto's van tulpenvelden op Facebook gezet! Sprak gisteren bij Mans nog haar breur. Hoezo je moet voor de prachtigste bollenvelden naar de polder of naar de kop van Noord-Holland? Echt nie! 
Diffelen is de bollenstreek van deze regio. Velden vol met tulpen. Ingrid sprak van Whola Lotta Tulpen....Ik vond het geweldig! Mooie woordspeling op het nummer Whole Lotta Rosie (Rozen) van AC/DC. De hele avond verder dit nummer in de kop zitten! Geweldig! Ze hebben geweldige muziek gemaakt deze heren op inmiddels respectabele leeftijd. Thunderstruck, Highway to Hell (A12?), Back in Black, T.N.T., You Shook Me All Night Long (persoonlijke favoriet), Hells Bells, Shoot to Thrill etc. etc....
Muziek met ballen, als ik het hoor, moet ik altied denken aan mien moat! Die is gek van AC/DC. Muziek is een dingetje hè.
Liet gisteren de auto wassen aan de Kellerlaan. Heb nou zo'n maand-abonnement. Met 2x wassen heb ik 'm er al uit. Vind het heerlijk om in zo'n wassstraat te zitten, beter dan op de A12, wat ik oe brom.
Duurt ongeveer dik 4 minuten maar dan ben je er ff uit hè. Je wordt gewassen en gezogen, gehersenspoeld. Heerlijk! Kind kan de was doen! Lekker man, een schone en spliksplinternieuwe wagen. Hij staat weer te glimmen in de ochtendzon. Ai, een vogel heeft zijn behoefte gedaan....
Hoorde ooit van mijn oom dat je vogelpoep niet te lang moet laten zitten, kan de lak aantasten.
Ach, heb toch een abonnement. Straks nog maar een keer door de wasstraat. FF 4 minuten niks aan de kop, alleen water, zeep en op het einde krijg je de warme blower er nog ff op! Wat fijn....
Maarre, ik hoorde gisteren tijdens die 4 minuten een nummer van Diggy Dex en Stef Bos!
Blijkbaar heb ik iets gemist in 2018. Kende het nummer niet! Ach ja, zo pik je elke dag wat op!
Deed ik van de week ook in Hellendoorn. Moos en Mouna gingen voor de 3e keer met de boomstam naar beneden. Ik sloeg over. Had al twee keer een nat pak gehaald. Liet mij mooi drogen in de vroege voorjaarszon. Was twee dagen vrij deze week. Meivakantie. Zat mooi in het Avonturenpark dom voor mij uit te kijken. Dagtaak aan.
Maandag liepen wij al op de Holterberg, de kant van Nijverdal. Mooi hoor! Later een beetje Memory Lane door Holten waar ooit de OAD furore maakte. Had gehoopt dat het OAD-museum, nu gevestigd in het Oudheidkamer Hoolt'n, open was maar op maandag zijn ze dicht. Had ik ooit nog een keer met Moe naar toe gewild maar ja....Het kwam er maar niet van! Bij de echte bakker Nijkamp, heb je dan ook niet echte bakkers?, kochten wij een heerlijke milkshake bij het lieve meisje. Ben vaak met mijn Pa in Holten geweest maar het kwartje viel maar niet! Een dag later waren wij alweer die kant op!
Hellendoorn. Vroeger regelmatig Dauwpop, nu waren wij er iets later. Tegen de klok van tienen....
Ruim zes uur rondgewaggeld. Mooie dag! Kinderen goed te pas! We zijn bijna overal in geweest....
Mag graag naar Hellendoorn. Lekker overzichtelijk! Het was er druk op de parkeerplaats maar dat viel in het park niet zo op. Bijna geen wachtrijen....Kinderen vonden het super, ik ook! De nieuwe attractie Oerkacht is leuk, maar ik hoef er niet weer in! De buik draaide een beetje, raakte de controle kwijt en was bang dat mijn lange benen ergens achter zou blijven haken! 
Mag dan graag op het terras zittten of een bankje in de schaduw. Kijken naar mensen! 
Je komt er een mooie dwarsdoorsnede tegen van de Nederlandse bevolking, zouden hier ook mensen van het personeelsfeestje van XR lopen? Wij hebben er ooit wel een personeelsfeestje gehad, toen nog van die club uut Banthum (Toppoint)....Zat toen in de PV, was leuk om te organiseren!
Ach, je zit daar dan en er komt van alles voorbij. Zag a lot of Whole Lotta Tulpen, sommige waren een beetje verwelkt maar de meesten zagen er nog prima uit! We zoeken allemaal naar iets.
Dat besef kwam dus gisteren in een wasstraat! Terwijl mijn auto werd ingezeept werd ik voorzichtig een beetje gehersenspoeld. Dacht aan van alles. Hoe mooi het allemaal wel niet kan zijn.
Uiteindelijk willen wij allemaal hetzelfde. Een beetje liefde, beetje aandacht, beetje mooi zijn, niet meer ziek zijn, nog niet doodgaan, een betere wereld voor Moos en Mouna. Ik reed gisteren door Diffelen en zag die Whole Lotta Tulpen. Liep van de week op de Holterberg, liep op een voetbalveld. Verdwaalde in mijn gedachten, keek maar had de ogen dicht! Thé Lau zingt nu over het einde van een feest! Jij was zo mooi, jij was prachtig.
De menigte weg, de herrie verstomd. Wat het waard was, zal moeten blijken. Kom met me mee, stap uit de zon, de wereld hoeft nu niet te kijken...De skyline van Diffelen. Ik hou d'r van!
Asperges van het Nijenhuis, de Distelbelt, de Gloepe, De Klashorst, Tante Klas, Zorgstal Balans en nu ook de bollenvelden! Wij hebben het hier best mooi! Maar je moet het (weer) even zien. Op de A12 zie je niet zoveel behalve twee stroken teer!
Whole Lotta Tulpen! But you give it all you got, weighin'n in at ninesteen stone. You're a whole lotta Tulpen. Ga maar op de wc zitten! Lijkt mij beter dan op een snelweg.....Of ik zie het verkeerd? Kan ook!
Dat kan ook. Met mien twee tulpen komt het wel goed. Zij vallen niet zo snel uit het bootje, zitten op de A12 doen ze sowieso niet. Neuh, ze zitten liever in een boomstam en nemen wat water op de koop toe!
In de verschillen zijn we (gelukkig) niet alleen. Houden zo!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Tussen Hoop & Vrees!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Natuurlijk wordt alom gestreden en zwijgt voor velen de muziek.
De tederheid is overleden en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen voor wie er maar het meeste biedt.
En worden bloemen stuk gelopen maar een vriend zien huilen...kan ik niet. 
Worden er steden stukgesmeten door kinderen van vijftig jaar.
Dan wordt het leed weer gauw vergeten voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
In eigen kilheid zo gevangen dat men voor liefde zich verschuilt.
Zo aan het eind van elk verlangen maar dan een vriend te zien....die huilt!'
Uut 'Een Vriend zien Huilen' van o.a. Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer. 
Was gisteren even terug in Antwerpen, in oktober 2003 om precies te zijn. 
Frank Boeijen trad op in het Sportpaleis met een keur aan artiesten.
Hij zong die avond ook 'Een Vriend Zien Huilen', het origineel is in het Frans van Jacques Brel.
Die schreef het nummer 'Voir Un Ami Pleurer' in 1977. De in Enschede geboren dichter Willem Wilmink vertaalde begin jaren tachtig het nummer naar het Nederlands o.a. voor Herman van Veen.
Boeijen zong het destijds met de meer dan prachtige Belgische zangeres Michelle van Hautem in Antwerpen. Reed eerder vaak langs het sportpaleis, moest dan altijd aan dat moment denken.
Kippevel. Zij de eerste regels in het Frans, Boeijen in het Nederlands. Ik verstond 'm woord voor woord in een ramvol Sportpaleis wat ademloos luisterde naar die twee. 
De laatste tijd denk ik sowieso vaker aan dit nummer en aan meerdere nummers die een soort van troost bieden in deze hardvochtige tijd! 
Kan slecht tegen huilende mensen, vooral vrienden zien huilen vind ik moeilijk, nog steeds!
Wil zo graag een stuk van hun verdriet overnemen, dat het leed hierdoor wat dragelijker word. Wat zachter word. 
Maar ik kan dat niet. Kan al niet zoveel maar op de juiste manier troost bieden en/of de juiste woorden zeggen vind ik knap lastig! Je wilt er zijn maar je voelt je zo machteloos. Zo verloren....
Dat gedoe tussen hoop en vrees! De hoop en vrees in je nabije omgeving en de hoop en vrees voor de wereld om je heen! Zag gisteren ook een rouwkaart van een leuke kerel! Kende hem een beetje van hoi en moi, kwam er wel eens de auto wassen van Moe en ooit leende hij ons zijn servicebus uit voor een paar dagen zodat wij konden verhuizen naar Hardenberg. Hij bood het spontaan aan zonder dat we elkaar echt kenden, alleen een beetje van hoi en moi. Zo bint wij hier nu éénmaal. Noaberschap!
Hij was de buurman van onze club! Nu is hij niet meer! Kanker deed hem de das om!
Hij heeft op zijn rouwkaart een tekst van de Italiaanse zanger Zucchero staan. 
Twee regels uit het nummer Il Volo (de Vlucht).
'Ik heb de straten bewandeld met de zon van jouw ogen.' Prachtig, kippevel!
Wat wil ik eigenlijk op mijn kaart hebben staan? Een tekst van Lohues, tekst van Boeijen, van Bos of toch eentje van Huub en consorten? 
Zo'n tekst pakt mij dan, ga ik het lezen, probeer ik de betekenis te begrijpen! 
Marsman wil deze Italiaan zelfs naar het bostheater halen, mijn zegen heeft ie....
Zette dit nummer maar ook eentje van Eros Rama nog wat in onze speellijst voor onze vakantie naar Oostenrijk en Italië. 
Ondertussen probeer ik dingen te snappen, in het juiste perspectief te plaatsen. 
Nu springt en huppelt Mouna door de kamer met één van haar stokpaardjes...Dat is net zo belangrijk, misschien wel het allerbelangrijkste. 
Ik heb er ook zoveel, stokpaardjes, maar kom vaak op hetzelfde euvel terug! Gaan mensen mij weer verkeerd begrijpen! Gaat het wel goed met oe? 
Keek gisteren van mijzelf op. We verloren met de voetbal, de situatie is een beetje uitzichtloos aan het worden en ondertussen blijft het bier stromen. 
Naar alle waarschijnlijkheid moeten wij de na-competitie in en op deze manier ons proberen veilig te spelen. Normaal gesproken zou ik sjaggie zijn en niet goed te passe weh. Maar ik vond het prima. Dat wij ook nog enkele weken tussen 'sportieve hoop & vrees' moeten leven had ik namelijk al een beetje ingecalculeerd. Ik merk dat ik bewust afstand neem van het spelletje. Tuurlijk boeit het mij nog enorm, zekers die zaterdagmiddag tussen pak 'm beet half drie en vijf uur maar ik keek 's avonds eens in de spiegel. Ik was niet slechter te pas als de ochtend er voor toen wij nog niet hadden verloren. We hadden 'm ook kunnen winnen, jongens hebben gestreden voor elke meter. 
Het was niet goed genoeg! Dan houdt het op. Ik laat mijn weekend niet meer vergallen door een nederlaag. Ik had anders verwacht, zelfs Mouna viel het op. Papa, ben je niet boos? We hebben toch verloren? Ja, maar de dames hebben gewonnen! Ik hoorde mijzelf praten....haha, moet niet gekker worden. Wat ik maar wil zeggen, ik ben de laatste weken een beetje verdoofd. Ben er wel maar niet echt aanwezig. Wat het is? Zeg het maar....Is het iets tussen de liefde en de leegte, tussen hoop en vrees! 
Kon je met een liedje maar godswonderen verrichten, de lammen laten lopen, de blinden laten zien. Kon je met een liedje maar voor altijd vrede stichten. Dat zou mooi zijn, dat werd een prachtig lied met een pracht couplet en een pracht refrein. Maar ja, zo mooi maakte Huub ze ook niet....Dat wilde het ook allemaal maar bleef steken in goede bedoelingen. We willen allemaal een betere wereld, niet eentje die links en rechts kapotgeschoten wordt. 
Keek gisteren samen met Mouna naar het Jeugdjournaal. Dat zouden meer mensen moeten doen!
Daar werd toch heel eenvoudig dat geruzie en gedoe over een stukkie zee in het Midden-Oosten uitgelegd. Dat het een soort van landje pik is en welke machthebber heeft de grootste. Dan gaat dat gat weer dicht, mag er geen boot langs, dan weer open, mag het schip er wel weer langs.
Stelletje kleuters zijn we allemaal! En dat gedoe en dat geruzie moet je dan op een simpele en eenvoudige manier uitleggen aan kinderen van bijv. negen jaar! Een heel ingewikkeld onderwerp in Jip en Janneke taal. Journaal voor dummies!
Net zoals je probeert uit leggen waarom sommige mensen ziek worden, dood gaan en anderen niet! 
Waarom hij wel en die ander niet! Dat kun je niet. Maar als je al dat gedoe en geruzie in de wereld op een simpele manier uit wilt leggen aan je kinderen dan merk je al snel dat het behoorlijk kinderachtig is en Willem Wilmink het begin jaren tachtig al juist vertaalde en prima zag. Kinderen van 50 jaar en ouder!
Ik maak mij niet snel zorgen, bij de voetbal al helemaal niet, daar maken ze zich pas zorgen als het bier op dreigt te geraken. Dat gebeurt niet, ze brouwen genoeg van dat vocht in Enschede en omstreken. 
Soms vergeet je ook alles door datzelfde vocht! Heerlijk dom voor oe uitkieken. 
Je moet nu niet denken dat ik al met een touw om mijn nek zit. Wees niet bang! 
Begrijp mij niet verkeerd. Alles gaat nog prima hier. Kan genieten van al die spandoeken die hier nu aan de andere kant van de straat hangen. De overbuurvrouw, rechts schuin is vijftig jaar geworden. Gefeliciteerd. Vind die teksten altijd geweldig om te lezen. Leuke speldenprikken en spitsvondige gedichten, gedachten en goedbedoelde toekomstadviezen. Niks geen Willem Wilmink maar mooie huisvlijt. Zie regelmatig voorbijgangers stil staan, de één moet lachen, de ander schudt met zijn hoofd. 
De één gelooft, de ander weer niet! Een leraar biologie heeft soms een hele andere kijk op het leven. 
Maak ik mij daar zorgen over? Neuh, leven en laten leven! Toch wil sommige jeugd weer terug naar de jaren nul, dat je pas aan iemand mag zitten als het jouw bezittelijk voornaamwoord is. Verouderde bijbelse normen en waarden. Ok, toch een beetje eng! Je hebt 'm toch niet alleen voor het plassen hè. Als je 'm maar gebruikt met respect en liefde en zo...Niks tegen iemands wil doet.
Soms kom je iemand spontaan in de winkel tegen, ben je even zonder woorden en vraag je je af waar de Yoghurt ook alweer staat of die koffiebonen voor jouw vriend in de bonus!
Niet echt een vrolijk stukkie, toch voel ik mij goed....Dat andere wereldwonder is ook wakker!
Zal ff een broodje smeren. Zo gaat dat soms! Suzan en Freek staat weer eens op, nu met Weg van Jou!
Hou me vast en laat me maar zorgen maken, morgen ben ik vast weer mezelf. 
Ze zegt me als je gaat vergeet me niet, ik moet lachen en zeg zeker niet: Ik ben weg van jou. 
Ze nemen mij nooit weg van jou. Mouna snapt het!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Buiten Hardenberg!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'You could say I lost my faith in science and progress.
You could say I lost my belief in the Holy Church.
You could say I lost my sense of direction.
And you could say all of this and worse but:
If I ever lose my faith in you, there'd be nothing left for me to do.
Some would say I was a lost man in a lost world. 
You could say I lost my faith in the people on TV.
You could say I lost my belief in our politicians.
They all seemed like game show hosts to me. 
If I ever lose my faith in you, there'd be nothing left for me to do...'
Uut 'If I Ever Lose My Faith in You' van Sting.

Moi, ben ik weer! 
Van de week veel buiten Hardenberg geweest want buiten is gezond hè.
Leuke dingen ondernomen, mooie dingen gezien en leuke dingen gedaan. 
Veel aan het dingen geweest! 
Het begon met Hardenberg buiten en het eindigde gisteravond met de verschrikkelijke foute en bizarre bingo op het altijd mooie Westerpark! Geen valse bingo derhalve, alleen een beetje voor het vlaggenschip. Maar het wist mijn humeur niet te bederven. Ik leer hè.
Soms moet je gewoon de andere kant opkijken of je ogen sluiten. Dan zie je gewoon veel meer!
Aan de binnenkant van mijn ogen is het altijd helder, weet ik precies wat ik wil en voornamelijk wat ik niet wil. Jeugdheld Bassie keek vaak aan de binnenkant van zijn ogen. Daar heb ik het van. 
Daar is bijna nooit geen mist of trekt die net op, schijnt meestal de zon en is er geen ruimte voor regen, onweer of donderbuien. 
Ik hou niet zo van mijn donderbuien. Soms heb ik ze, dan baal ik er ontzettend van nadien! Berouw komt na de zonde hè.
Potverdikkemei! Waarom liet ik de emmer weer eens overlopen maar ja, altijd die laatste druppel hè.
Die nekt mij altijd. Heb al grotere emmers gekocht, nu eentje van 25 in plaats van 10 liter....
Maar ja, als je die gewoon te lang buiten laat staan, het niet binnen houdt raakt die vanzelf vol. 
Het wil buiten nog wel eens regenen....Snap je!
Sorry, lul weer teveel snelwegen. Had er al afgemoeten bij de eerste rotonde! 
Het stond 2e paasdag ook mooi vast rondom de Oldemeijer. Wat een prachtig evenement is Hardenberg Buiten toch! Complimenten voor de altijd enthousiaste organisatie. Daar kun je wel mee thuiskomen.
Tuurlijk, het weer is bepalend. Dat was afgelopen maandag prima, nog geen korte broeken want in de schaduw was het best wel frisjes. Zekers als je bijna een half uur in de wachtrij staat voor een ritje op een paard van amper 10 seconden. Alles voor je dochter hè. Ach, je had vrij, kon mooi dom om je heen kijken en zag van alles en veel. Vooral dat het goed was en bijzonder mooi was. Het leven is mooi maar je moet het wel willen zien. Ogen open derhalve.
Milou en haar consorten doen dit gewoon uit de kunst! Dat mag gezegd worden! Het was druk en het bleef gezellig druk! Alles goed voor elkaar. Een lekkere Mexicaans burgertje van Dos Pimentos. 
Samen met Mouna poffertjes en Moos had, geloof ik, pizza gehad van Pizza Passione. Top!
Eten. Dat gaat er bij de Dorgelo's in als gods woord in een ouderling! Belangrijk hoor.
De andere activiteiten waren ook prima. Een fijn kopje koffie bij Astrid van de Rheezerkamer. 
Altijd even leuk. Hoi, hoe is het? Met jou?  prima...Mooi. Ben je met de kinderen. Yep. etc. etc.
Je komt altijd leuke mensen tegen. Veel uit het voetbalse leven. Nou, wat denk je d'r van? En jij?
Het muzikale is ook altijd goed vertegenwoordigd. Op het grote podium bij Erik V. stond o.a. Plan B, blijft een geinig bandje. Leuke muziek, vooral uut mien tied. 
In het overdekte bosje vlak achter de lekkere koffie van De Rheezerkamer stonden ondermeer de gebroeders Plaggenmarsch (even gekeken, idd met sch). Wim en Erik. Tuurlijk kwam Lohues voorbij...Nogmaals dank heren. Holt (hout) voor op het vuur. Want als je het niet droog naast de deur hebt liggen dan moet je soms diep het bos in, voor hout op het vuur. Vloerverwarming of CV, daar gaat het niet om. Dat bedoelde Lohues niet. Liefde, de liefde, daar komt het op aan. Als dat vuurtje maar blijf branden dan komt het goed. Als de liefde maar blijft winnen. Brooz akoestisch noemen ze zich!
Lekker in het gehoor liggende muziek en met zo'n bakkie koffie van Astrid is dat prima te doen...Leuk bussie ook maar dat terzijde. 
Mouna vermaakte zich ook prima, het was vooral paarden gerelateerd. Voor al die andere bezigheden die er ook waren had ze weinig oog en oor voor. Soms een beetje eigenwijs, soms een beetje veel. Heerlijk. 
Ik hou d'r van! Wat je ziet is wat je krijgt! Hardenberg Buiten is geweldig, nogmaals dank!
Maar buiten Hardenberg was het deze week ook goed toeven. 
Zo ging ik vrijdag met oud-keepert Jelle op pad richting Hellendoorn. Niet naar het avonturenpark of Dauwpop. Neuh, een keertje terug naar Memory Lane. De Lantaarn in Hellendoorn. 
Vroeger heette het iets met Schaap of zo, het zit wel aan de Schapenweg. Mien 'baas' hef daar nog z'n lieve vrouw ontmoet. Hij elke week op de fiets vanuut goddeloos 'n Ham naar Nijverdal, dan naar Hellendoorn en dan het riedeltje weer retour! Iets met op Fietse en de banden vol met wind. Niks te klagen. Mooi man!
Maar ik heb daar ook wel aardig wat voetstappen in de aarde gehad. Nooit het geluk gehad om brommers te kieken achter de Appie met een schone Hellendoornse. Neuh, was ook niet met de fiets. Ach, ik was nooit zo van een Zundapp of een Kreidler. 
Maar ik heb Racoon er gezien, The Brandos. Van Dik Hout, Anouk, De Dijk....volgens mij ook 16Down en meer van die (on)bekende bandjes. 
Nu waren wij er inpandig voor Bauke Bakker & The Soul Cages. Een ode aan The Police en Sting!
Kippevel! Wat is die kerel toch een geweldige drummert en zanger en omgekeerd. 
De best zingende drummer en/of de best drummende zanger! Hoe hij achter zijn drumstel zit.
1 brok energie, hij geniet in al zijn vezels. Prachtig! Muziek met passie....
Maar ook die andere drie gasten waren lekker bezig! Ze hadden skik met mekare en dat merk je. Die gitarist leek op Milow, die bassist op 't van Holt van de Heinoos en de orgelman op Boudewijn de Groot. Heb je niks aan, maar toch! 
Jammer alleen dat in Hellendoorn enkele gasten een beetje last hadden van The Dutch Disease...
Jemig, kom een avond bij elkaar maar hou je bek gewoon als anderen naar pure muziek proberen te luisteren. Maar verder hoor je mij niet klagen hoor. Ik had vooral voor de tijd leuke gesprekken met onze beste keeper ooit, Jelle. Dat was mij nog eens klasbak in de goal. Ik heb er zelf een klein beetje aan bij mogen dragen. Jarenlang zijn keeperstrainer geweest en eeuwen jeugdleider....
Prachtig. Dat waren nog eens tijden. Net zoals gisteren die foto weer eens oppopte uit 2006. 6 mei 2006 om precies te zijn. De dag dat wij kampioen werden in de 2e klasse en promoveerden naar de 1e. 
Met mijn geringe keeperskwaliteiten heb ik daar ook een bijdrage aan mogen leveren, nog een wedstrijd of 6, 7 gekeept omdat Appie destijds zijn vinger had gebroken. Dat waren nog eens tijden! Nu moeten wij vrezen naar een afgang in de donkere kelder van de 5e klasse. Bredero zei het ooit: het kan verkeren. 
Poortwachters snappen elkaar. Wijken soms een beetje af van het gewone. Hebben allemaal een bepaalde tik. Ja, wie gaat zich anders vrijwillig voor een aanstormende voetballer werpen....
Dat doet niet iedereen hoor! Maar het was een leuke avond. Jemig wat kwamen er pareltjes voorbij van The Police en uit het solo-werk van Sting! Bijna alles riep herkenning op, moest slechts 1x passen!
Hoe het ook begon. Bauke alleen achter het drumstel en hij begon met de eerste regels van So Lonely.
'Well someone told me yesterday that when you throw your love away. You act as if you just don't care, you look as if you're going somewhere. But I just can't convince myself, i couldn't live with no one else. And i can only play that part and sit and nurse my broken hart.....
Gevalletje merg en been hoor. So Lonely, het ging genadeloos over I have ever lose my Faith in You. 
De band had mij meteen. Ik had die blonde vrouw voor ons nog niet direct in het vizier. Dat kwam pas later. Zou ze? Zou ze single zijn, so lonely zijn? Zou ik een praatje aanknopen maar ja, ik ergerde mij aan al dat praatvolk achter mij...dus if you can't beat them, join them....ging ff niet op. Neuh, we kwamen voor de muziek van The Police en Sting. Laat maar ff, maar ze begon steeds mooier te dansen....Ze bewoog met haar armen, langzaam liet ik mij hypnotiseren....Maar Bauke schudde mij wakker met een roffel die ik even niet zag aankomen, het was ook het enige nummer wat ik niet kende. Wellicht daarom? Geweldig. Opschrikken uit je gedachten. 
Hij speelde een mooi palet aan nummers. Tuurlijk, every little thing she does is magic, giant steps, message, every breath you take maar ook een van mijn favorieten: Synchronicity II....
Geweldig! Nogmaals kippenvel. De Lantaarn is sowieso een leuk zaaltje,  maar twintig minuten buiten Hardenberg hè. Nou ja, gemeten vanaf Mariënberg dan. Afstanden bereken ik nog vaak met in mijn achterhoofd de Clemmestraat in downtown Mainbarg! Ze hebben nog enkele leuke avonden op het programma staan. O.a. Fleetwood Mac (met Bakker) maar ook Genesis/Phil Collins en wie zit er dan die avond wederom achter de drums? Tuurlijk, Bauke Bakker. Hij kan van alles spelen. Is van vele markten thuus. Speelt met zijn twee broers ook nog in Bakzilla. Grappig. Las laatst dat ie in de Hip in Deventer ook achter de drumstel zat bij een ode aan Pink Floyd en John Lennon. 
Kortom, voor de Bakker! Tegen de klok van half één zette ik Jelle af in mijn voormalige geboorteplaats en reed met heerlijke muziek, lekker buiten, rustig terug naar het centrum van Hardenberg. 
Thuis ging nog ff de live-registratie van een concert van the Police in de jukebox. Nam er een biertje bij en het laatste stukkie worst van de Fleckiehoeve waar Moos blijkbaar het grootste gedeelte al van af had gehapt. Op avonden als deze ben ik helemaal in mijn element. Muziek, paar mooie mensen en een lekker biertje. 
Net zoals gisteren op de voetbal. Bingo is niet echt mijn ding. Maar na het verloren gelijke spel van 1-1 tegen Sempri Avanti ging onze kantine alleen nog maar voorwaarts. Die zat bom- en bomvol! In tijden niet zoveel skik gehad in onze roodzwarte kantine. Dit was een foute bingo maar gewoon leuk! Kwam van alles voorbij. Mensen die klonken als Gerwin maar Robin Veltink heten. In onze aanvoerder schuilt een ware showmaster....die zat quasi nonchelant op de bingotafel, hij lulde alles mooi aan elkaar vast. 
De muziekbingo was helemaal tof. Er kwam van alles langs, van goed tot heel fout en/of slecht! 
De één vind dit goed, weer een ander zus en die weer zo (lonely). The Police kwam niet langs, zoveel gebeurt er niet in Mariënberg en omstreken zoals ook niet buiten Hardenberg de hoeders van de wet ons moeten parkeren achter tralies of zo.
Het was gewoon zo'n weekje met een kop en een staart! Was niet mijn beste week, wat zich uitte in diverse gemoedstoestanden. Jantje lacht, Jantje huilt, Jantje baalt. Maar ik blijf proberen, elke dag weer! Het lukt niet altijd. Vraag mij vaak af hoe deed mijn eigen Pa het dan? Hij was er bijna nooit, altijd onderweg en daarom veel opgstoken van mien Moe. Die was soms pa en ma tegelijk! Dat voel ik soms ook, mis soms de hand van een moeder in mijn betogen en relazen....Vind vaak alles snel goed, moeders nie hè. Die denken soms gewoon wat meer na. Every little thing She does is magic.....Ze snapte het volgens mij niet. Wie? Tja, dat is ook de vraag voor mij. Wie heeft het antwoord? 
Tja, er kwamen een paar vrouwen langs in mijn hoofd tijdens The Police. Werd gelukkig niet gearresteerd maar ze hadden de handboeien wel hangen.....Je mag mij oppakken hoor, het liefst binnen Hardenberg maar mag er ook zekers buiten deze contreien. 
Fijn weekend. Ik ga een stukkie wandelen op de Oldemeijer, het schijnt er nu weer rustig te zijn. Buiten is goed voor je hè, zekers in Hardenberg en omgeving. 
Joah, mag wel zo....

#Plato & Café Mans!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'If I could turn the page in time then i'd rearrange just a day or two.
Close my, close my, close my eyes but I couldn't find a way.
So I'll settle for one day to believe in you.
Tell me, tell me, tell my sweet little lies.
Oh no-no, you can't disguise, you can't disguise.
No, you can't disguise.
Tell me lies, tell me sweet little lies.'
Uut 'Tell me Lies' van Fleetwood Mac. 

Moi, ben ik weer!
Radio 2 slingerde afgelopen donderdagmiddag 'Little Lies' van Fleetwood Mac in de ether. 
Het was net na vijf uur. Werk was klaar op deze witte donderdag. Weekend, dagje eerder dan normaal. 
Het zou een goede vrijdag worden! We leken wel ambtenaren...Waarom niet! If you can't beat them, join them. 
Reed zoals elke dag langs 'de Mac' naar huus. Bij de brug over de Vecht lag een stapel Vloothout (Fleetwood), ik verzin het niet, echt nie. Waar hangt die afluisterapparatuur of de camera's?
Sloeg af bij de Troubadour naar het centrum toe. Achter de Voorveghter stonden twee vrouwen mooi te wezen bij de artiesteningang. Een rookpauze zonder sigaretten. Goh, dacht ik nog, zouden het Stevie Nicks en Christine McVie zijn. Of hun alter-ego's? Ik wist dat gisteren (1 april) en vanavond The Cosmic Carnaval hier achter het huus zou optreden. Kon nog kaartjes krijgen voor woensdagavond, maar ja - dan heb ik Moos en Mouna. Donderdagavond was meteen al uitverkocht geweest (er stond een wachtlijst van hier tot tokio).
Tja, je kunt niet overal bij zijn. Maar dacht nog wel, wat een fantastische muziek hebben ze gemaakt. 
Rumors als het album waar je ooit en nu nog steeds U tegen zegt. 
Thuis maakte ik van wat overgebleven aardappels en boontjes een bietensalade met lauwwarme oerham.
Mmmm. Zat in mijn bloemetjesstoel het laatste restje MAX te kijken. Weet al niet eens meer wie er allemaal te gast waren. Het is heerlijke Slow-TV om even de dag van je af te schudden. Niks geen moeilijk gedoe.
Zocht wat op in de telefoon en zag ineens een berichtje langswippen van De Voorveghter.
Er waren nog wat kaarten vrij gekomen voor de show van vanavond, last-minute afzeggingen. Blijkbaar een scheet dwars zitten. Waarom niet? Ik had niks, kon naar Ommen naar Guus en Willem maar had daar weinig zin in. Kon naar The Passion kijken al zappend van Nederland 1 tot RTV Drenthe aan toe en terug! Ook geen zin an. 
Zwart Wit zou er wel weer inzitten als die Pontius Pilatus zijn handen in onschuld waste. Dwingeloo zou wel weer voor die boef kiezen in plaats van Jezus. Elk mens die hef zich een kruus te dragen....
Neuh, had het kaartje al besteld. Ditmaal links en niet rechts in de zaal. Je kunt niet alles hebben hè.
Zit meestal rechts op rij zes of zeven, ben je in de pauze zo'n beetje het snelst bij de bar. Voorsorteren hè. Hekel aan wachten op mien bier.
Er waren nog twee kaarten voor rij 5, rechts maar die kon ik in mijn eentje niet aanklikken...
Links dan maar. 
Geweldige show hoor! Gold Dust Woman. Twee inconische stemmen, twee vrouwelijke grootheden binnen de band Fleetwood Mac. Daar heeft zich vele levens afgespeeld en misschien wel seven wonders!
Stevie Nicks en Christine McVie. Landslide, Rhiannon, Dreams, Don't Stop, Songbird en Little Lies.
Opvallend kwam de naam Tom Petty een paar keer langs, weet al niet meer de connectie maar hij had er wel met iets te maken. Ach, een kniesoor die daar op let. Het was gewoon ruim twee uur genieten. 
Wat een gitarist. Jemig, die plukte ff aan de snaren hoor. Ging soms door merg en been....!
Twee vrouwen als onmisbare lijm. Ze gingen en ze kwamen weer terug! Maar wat een legendarische muziek heeft Fleetwood Mac voortgebracht. Ze zongen niet eens alle hits, soms ook redelijk onbekend werk maar lekkere blues hoor....Dit was iets anders als the Passion! Ach, je hebt zo je voorkeuren. 
Zag de moeder van Moos nog, zijn papa was in geen velden of wegen te bekennen, misschien zat ie in Ane wortel te schieten. Tja, er zijn meer honden die Fikkie heten hè! Blijf het een prachtig verhaal vinden. 
De oude buren van mien Moe in de Clemmestraat. Rosanne en Jarno noemden hun zoon ook Moos...
Ze vonden het zo'n mooie naam. Snap ik! Ze woonden destijds op het oude huus van Nel Bakhuis!
Zo zeggen we dat in Mainbarg. Nog steeds. Die lui woont op het huis van Kok en die weer op het huus van Jan Ramaker. Je hebt er niks aan maar toch. Nu resideren ze op erve 't Hacht. Een prachtplek in buurtschap Engeland in het lommerrijke Ane. Waar rust gewaarborgd is. Daar staat de tijd vaak stil en de klok ook.
Ooit daar nog eens heerlijk Thais eten gehaald. Mmmmm. Dat was smullen hoor, ze doen er van alles. 
Vooral het veelzijdige boerenleven in al haar ongeremde facetten laten zien. Goed volk. Haar Pa Albert idem dito.
Alleen uitgaan is best ok! Je komt van alles tegen. Later sprak ik nog meer Mainbargers. 
Zij bakte ooit voor mij de heerlijkste karbonade's tijdens een gezellig biljartweekend in de Huttenheugte. 
Toen nog Sporthuis Centrum, tegenwoordig heet dat Center Parcs. Ach, als het een beestje maar een naam heeft. Ik biljartte niet eens maar had geen keus. Daar waren nog enkele plekken over, had ik zin?
Volgens mij had ik ook op dat moment verkering. Weet het wel zeker...Muziek verbindt. Goed volk ook. Mooie verhalen in de pauze over live-muziek en zo. En dat proberen over weten te brengen op je kinderen....Dat Rumors bijvoorbeeld de eerste plaat was die hun dochter kocht toen zij een platenspeler had, dat kan ik helaas niet zeggen. Die van mijn dochter was Suzan & Freek, Dromen in kleur. Maar ik rekende het goed. 
Die zoon van mij kocht op goede vrijdag tevens zijn eerste plaat. Het was dat Jager van Daniël Lohues op vinyl pas 17 april uitkomt, anders had ie die natuurlijk gekocht. Vast en zeker, nu werd het iets van....?!?!?
Weet ik veel, even opzoeken hoor. Ik had nog nooit van deze artiest gehoord. Tyler, the Creator. 
Iets met hiphop. Kanye West staat hier ook al tegen de muur aan te schurken. Maar mooi, zo leuk dat allebei mijn kinderen met muziek bezig zijn. Suzan & Freek is echt my guilty pleasure aan het worden...Schaam mij er niet eens voor.
Zet het niet eens meer af, zoals mijn broer wel deed na 3 nummers op goede vrijdag. Hij kon het ff niet meer horen, grappig. Gelukkig heeft ie nog altijd verstand van muziek en stonden er een flink rits nummers in de spreekwoordelijke wachtrij. Ik herinnerde 'm nog even aan JOHAN, 16Down, The Prodigal Sons en van het één kwam het andere mooie nummer voorbij. Prachtig. Happie en Snappie op tafel en Goede vrijdag werd alsmaar beter! Zelfs de visser aan het kruis kwam voorbij met de NL-vertaling van Susanne (Leonard  Cohen). Tja, soms is het origineel beter, vaak ook de cover...of niet Jeff Buckley! Zat zelfs aan de rode wijn! Mut niet gekker worden.
Mijn hele muziekverleden kwam buurten bij de platenzaak van Zwolle, Plato!
Wat heb ik hier als jong ventje veel rondgestiefeld. Zoeken in de platenbakken naar juweeltjes! Aan de hand van broer.
Nu was ik er, tig jaren later, samen met mijn kinderen. Stond te genieten. Moos en Mouna die allebei in de platenbakken zaten te zoeken naar iets van hun gading. Papa, papa, kijk eens...ken je die?
En ik, ik zag allemaal artiesten van weleer. Ook bandjes, artiesten die niet iedereen kende! Prachtig.
Nu is het voor Moos iets met Tyler the Creator, ik had toen The Dolphin Brothers, The The of David Sylvian.
Heerlijk! De tijd stond op iets van repeat! Het is een cirkel! 
Wat baalde ik, wederom, telkens weer dat ik al die platen en singles heb weggegooid. Liggen op Bovenveld!
Zag Kick van INXS, die had ik ooit gekregen van mijn broer. Grijsgedraaid. Of Talk Talk, zocht naar Big Country maar die laten hun elpees niet meer persen op good old vinyl. Jammer! 
Het was geweldig mooi struinen. Plato zat eerst op een andere plek in Zwolle, nu vlak bij het water en bij Jaffa Jaffa en cafe 't Beugeltje. Het was zo'n mooie en goede vrijdag! Het werd alleen maar beter.
Was Plato's theorie niet gebaseerd op de ideeënleer? Die stelt dat de fysieke wereld slechts een schaduw is van een hogere, eeuwige werkelijkheid. Ware kennis wordt verkregen door verstandelijke aanschouwing van volmaakte ideeën....Nou ja, zoiets! Het zal wel...
Ik keek naar Moos en naar Mouna en hoe leuk ze het vonden om in een platenzaak te zijn. Al met al waren wij er in twee sessies een klein uurtje inpandig. De vragen die Moos stelde aan de meneer met de baard!
Prachtig. Genietmomentjes hoor. Ze worden groot. Alles komt terug hè, hier niks geen Phantarei....
Net zoals het oude vertrouwde terug aan het komen is bij Café Mans. Mijn stamkroeg waar ik nog altijd graag thuiskom. Dat hebben Moos en Mouna ook, zij het onder lichtelijke druk, omarmd! Ze gaan graag naar Eric toe maar nu Lian (mijn vroegere buurmeisje) er ook weer werkt zijn ze helemaal niet te houden. Ze wilden gisteravond er ook weer naar toe. Ditmaal werd het een andere (snitzel)wereld in Duitsland. 
Je moet je buren ook te vriend houden hè, want voor niets slaat straks de vlam in de pan!
Beter een goede buur dan een verre vriend. Neuenhaus ditmaal in plaats van Mainbarg....Duutsers hadden eerder niks met grenzen te maken duzz....
Maar Lian is een soort van filiaalmanager op haar 21ste. Hoe mooi wil je het hebt hebben met de complimenten van Jan Heuver die ook ooit heel jong in de banden terechtkwam.
Eric in de keuken en Lian voor die aan de teugels trekt! De toekomst is gewaarborgd voor mien stamkroeggie. Die mag niet afbranden hè. Daar ben je altijd welkom. Ik voel en voelde mij er altijd welkom. Gisteren ook weer even een leuk gesprek. Van kastelein tot vaste klant! Je snapt het of je snapt het niet! Prima uitsmijter!
Zie de trots van Lian's Pa en Ma. Dat is toch mooi....Zij bouwen (opnieuw) aan hun huis en Lian aan haar toekomst maar ook die van Mariënberg. Zonder wrijving geen glans! Het is zo belangrijk voor een dorp als Mariënberg dat de plaatselijke kroeg in het midden van de samenleving blijft staan net als de buurtsuper van Sietse, de kerken en het NS-station. Blij met het feit dat er zoveel kan worden gebouwd in Mariënberg en Beerzerveld. Dat de jeugd blijft hangen en niet allemaal vertrekt naar Zwolle of elders....
De vergrijzing slaat wel toe in mijn geboortedorp maar er worden ook nog genoeg nieuwe kindjes geboren en soms krijgen ze de naam Moos. Moet je eens kijken hoeveel jeugd er bij onze voetbalclub rondwaggelt....als daar de helft van blijft hangen dan moet café Mans nog vele biertjes tappen in de (nabije) toekomst. Geweldig.
Heerlijk Helder Grolsch. Mooi. Lian heeft ideeën zat! Samen met Eric komt dat helemaal goed.....
Ze zijn er mans genoeg voor! Wat ik oe brom. Net zoals die twee van mij. Een mooi paasweekend derhalve.
Een goede vrijdag en we krijgen nog twee dagen. Zo even een paasontbijtje in elkaar flansen. Zalm, roerei, verse jus d'orange en ik schuif zo de broodjes de oven in. Je moet er zelf wel wat van maken....
Zo af en toe een Little lie, leugentje om bestwil, maar alles voor een groter doel.
En toch, toch wou ik dat gewoon zo'n grote koe was met vlekken.
Lig je ongeveer 9 uur per dag te grazen. Neem je 24.000 happen op een dag. Loop je ongeveer 5 kilometer op een dag, herkauw je hele dag door. Drink je meer dan 100 liter water. Zit je wel 12 tot 18 keer op de wc, moet je minimaal 7x op een dag pissen...en slaap je maar 20 minuten op een dag! 
Elke dag leer je weer wat. Gisteren met Mouna even gezellig op pad geweest. Ondermeer naar de Fleckiehoeve in Diffelen. Weer genoeg koeien, kalfjes en paarden voor de eerste paar weken gezien!
Maar het (h)eerlijke boerenleven is hier nog zo gewoon! Mooi dat het nog zo kan...Lekkere Yoghurt.
In Den Haag willen ze van alles, maar snappen ze het niet altijd. Dat nuchtere boerenverstand!
Gelukkig is dat hier nog gemeengoed! Het eerlijke verhaal....Ik wou dat ik soms een koe was. 
Dom uitkieken kan ik al en al die andere eigenschappen dat gaat mij ook wel lukken. We gaan allemaal dood, of je nu een mens of een dier bent. Soms beland je op een bord bij die mensheid, als je maar een goed leven hebt gehad. Daar gaat het toch om! Of nie?
Ik doe de eieren in de pan! Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo....

#JOHAN!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Guess nobody ever told you that when the day is done you are on your own.
There'll be no near to care for you.
Catch the morning rain on your face again, then you feel the sun comes shining through.
And when the day is done and everybody's gone.
There's still a ghost inside your head that's haunting you.
And when the day is done, you're not the only one.
Who's hanging on to something that is lost and gone for good.'
Uut 'Day is Done' van JOHAN.

Moi, ben ik weer! 
Hoe boetseer je je kleine jongen....?
En dan heb ik het niet over mijn jongeheer!
Je wilt je zoon van inmiddels dertien, hij werd het afgelopen woensdag, toch iets meegeven.
Denk vaak, hoe deed mijn Pa het ooit?
Want hij was er zo'n beetje 8 van de 12 maanden niet. Zat ie in het buitenland met zijn OAD-bus.
Toen ik 13 werd, was hij er wel eens? Denk het wel, ben de eerste dag van het nieuwe jaar jarig....
Dan zat ie niet in Joegoslavië of Oostenrijk maar gewoon thuis. 
Ik wil Moos zeker niet boetseren tot mijn evenknie. Neuh, laat 'm maar lekker Moos worden!
Laat 'm vaak zijn eigen weg maar gaan, niet de gebaande paden. Laat 'm maar eens lekker zijn kop stoten of tegen een  muur aanlopen. Niet alles willen voorkomen, wil niet als curling- of pamperouders te boek staan. Nat worden in de regen is niet erg, soms vergeet je gewoon je regenpak wel eens.
Lekker toch! Iets voelen is beter dan het altijd maar droog houden. Zekers niet achter de oren!
Muzikaal ben ik opgevoed door mijn grote broers. Heb er drie. Pa kwam niet verder dan Pink Floyd en wat Duitse Schlagers op de zaterdagvond of zondagmorgen...Divers hè.
Stiekum op de platenspeler van grote broer. Mocht niet, maar ze waren toch niet altijd thuis!
Stond ik daar te zingen, een kam als microfoon. Mouna doet het nu ook, geweldig!
Nam Moos gisteravond ook weer eens mee op muzikale ontdekkingsreis. Niet met de bus. 
Neuh, we konden het af lopen, kruipend zelfs als we het wilden. Deden we niet, maar toch, bij wijze...
Ditmaal ging de reis naar het LA (Los Angeles) van de jaren zestig en zeventig!
Fungeerde zelf niet als gids maar liet de wereldband Her Majesty de kastanjes uit het vuur halen. 
De mannen parkeerden nu hun bonte Volkswagen busje in West Hollywood. 
Ondermeer nummer van The Byrds, Crosby, Stills, Nash & Young, The Doors, The Monkees, Joni Mitchell, James Taylor, The Doors, The Beach Boys, The Eagles, The Mamas & The Papas, Poco, The Flying Burito's, Neil Young...Mooie verhalen, sfeervolle beelden en natuurlijk fantastische muziek.
Moos vond niet alles mooi. Snap het wel. Van bijv. Frank Zappa moet je van houden. 
Vind ook niet alles mooi wat hij speelt op zijn oortjes. Hij vind Kanye West ook geweldig, tja...op die rotonde ontmoeten wij elkaar niet. Ik vind het prima...Lekker je eigen gang gaan, ook zelf ontdekken! 
Mijn broers vonden ook niet alles mooi wat ik op dertienjarige leeftijd leuk begon te vinden...
Vooral de afslag naar het betere Nederlandstalige lied snapten ze niet altijd! Boeien...
Maar wat een topmuzikanten zijn Her Majesty toch. Die brengen muziek van eerder echt tot leven. 
Vond de uitvoering van LA Woman van The Doors kippevelwaardig, wat zat Bauke te rammen en te grooven achter zijn drumstel. Heeeeeeeeerlijk. Maar iedereen was van Champions League niveau. 
Prachtig! Ons fijne en knusse theater trilde echt wel op haar grondvesten. 
Volgend seizoen gaan ze touren met werk van Neil Young en zijn Crazy Horses en zo....
Na de tijd tuurlijk BBC. Biertje, Bitterbal en een Cola....Werd Moos nog aangesproken door een leuke mevrouw: Moest je mee of wilde je mee? Tuurlijk het laatste. Hij hoefde niet mee maar ging toch...Top.
Hij herkende zelfs muziek, er staat hier vaak genoeg muziek uit de jaren zestig en zeventig op. 
En hij pikt veel op. Hij heeft sinds woensdag dan ook een pick-up waarop nu nog alleen een plaat van heden ten dage ligt. Het al eerder genoemde Kanye West. Ok, ik vind nog niet alles te pruimen...
Maar ik snap zijn smaak wel. Hij kent ook alles uit zijn hoofd. Grappig! Die tik heeft ie van mij....
Teksten hè. Ik vertaal maar niet alles van die Karel van het Westen aan het oreren is. 
Wil ik mij niet druk over maken. Dacht ook dat het de husband van was....maar dat schijnt Jay Z of zo te zijn. Leven en laten leven. Doe mij maar eerder.
Mooi, hij wilde een platenspeler. Heeft ie nu. Geweldig. Daar is ie sinds woensdag bijzonder druk mee.
Geweldig. Hij is op ontdekkingsreis wat betreft muziek. Ik help 'm daar links en rechts een beetje mee.
Hij weet echt wel wat ie wel en niet leuk vind. Eigenwijs hè, nog zo'n eigenschap die ik 'm heb meegegeven en nooit verlegen om een praatje. Ach, soms kan ik ook beter mijn mond houden....
Zoals gisteren bij de basketbal. Ik vond er iets van, meerdere ouders met mij maar ik zeg het dan...
Tja, tot tien tellen was misschien beter geweest. Zo lang stond hij zo'n beetje ook in het veld....
Er wilde iemand winnen ten koste van alles. Zaten er zo'n beetje de hele wedstrijd 5 spelers op de bank naar het plafond te staren terwijl je in het veld toch het verschil echt kunt maken. Laat maar....
Wie in het veld echt het verschil maakte was en is natuurlijk Johan Cruijff. Onze nummer 14.
Afgelopen dinsdag was het alweer tien jaar geleden dat hij ging hemelen. Die wedstrijd won hij niet!
Wat een voetballer, heb zijn 'nadagen' meegemaakt als je dat zo kunt en mag zeggen. Hij was magistraal in al zijn eenvoud. 
Ook nog op behoorlijke leeftijd. Prachtig. JOHAN.
Dat is tevens de naam van een geweldige Nederlandse band. Staat hier ook regelmatig op sinds enkele weken. 
Vanaf april gaan ze hun bekroonde LP van 25 jaar terug, PERGOLA, integraal en live spelen.
Volgens vele popjournalisten de beste plaat ooit gemaakt door een NL-band. Ieder zijn meug hè.
Ik weet het niet. Weet wel dat ik rond 2001 deze plaat vaak aan het luisteren was. Had ik toen ook een platenspeler? Weet het niet eens meer. Weet wel dat ik al mijn platen en singles op een bijzondere domme dag allemaal naar Bovenveld heb gebracht. Eeuwig zonde! Waarom? Tja, ruimtegebrek...
Nu is het soms vrij leeg in mijn huis. Mis ik van alles en vooral mijn oude elpees. Dat gemis komt nu al enkele dagen buurten nu er op de kast zo'n nieuwerwetse platenspeler van Moos staat.
Potverdikkemei. Daar hadden toch mooi wat elpees van mij op kunnen liggen. De naald in de groef. 
Biertje er bij en mooi luisteren. Iets met Needle en the start of the song. Nu doe ik het op de moderne manier via Spotify maar op pick-up is dat toch het summum. Krasje hier, krasje daar...Net het leven.
Maar JOHAN was gisteren ook, stomtoevallig, bij Spijkers met Koppen. Ze speelden o.a. Thumble and Fall, Day is Done en Tomorrow. Geweldig. Tijden van weleer speelden op in mijn hoofd!
Wie is dit Papa. Dit is JOHAN. Gekke naam voor een band, is het genoemd naar Johan Cruijff?
Weet ik niet, Moos. Opgericht in Hoorn. Ze heten eerst Visions of Johanna. In 1996 werd die naam ingekort tot simpel JOHAN. Dat is logisch hè.
Zanger is Jacob de Greeuw. Ik kwam weer uit bij JOHAN toen Diederik Nomden er enkele weken geleden over begon en dat Lampie mij een reactie stuurde met dat ie de plaat PERGOLA nog vaak draait in zijn vintage Opel op de ouderwetse CD. Geweldige plaat. Jammer dat ze niet in Zwolle, Hengelo of Enschede optreden. Het dichtstbij is Groningen....Tja, je kunt niet overal naar toe!
Her Majesty komt gewoon naar Hardenberg. Dat bint ook de krenten hoor...
De naam van het album van JOHAN verwijst naar de straat waar voorman Jacob destijds woonde, in de Hoornse wijk Kersenboogerd. Je hebt er geen bal aan maar JOHAN maakt(e) lekkere muziek. 
Weet niet wat Moos ervan vind, hij heeft zijn mening nog niet gegeven. Druk met zijn platenspeler.
Het mooie is dat hij er vanmiddag nog één krijgt. Ook eentje bij zijn Mama thuis derhalve. Zou graag zijn gezicht willen zien, die van woensdag was priceless. Kippevel! 
Twee voor de prijs van één.  Ik fiets vanmiddag even naar Bovenveld, kijken of ik mijn platen nog weer in al die rotzooi terug kan vinden. Waar was ik met mijn hoofd destijds...?? Ja, weet het wel. 
Verliefd. Deed alles wat ze zei, soms zonder er bij na te denken....Je hebt nu die platen al twee keer verhuisd. Staan alleen maar in de weg, je kunt ze beter wegdoen. Je hebt niet eens een pick-up om ze af te spelen....Who is too blame. Tja, niet wetende dat mijn bloedeigen zoon in 2026 een pick-up zou vragen voor zijn 13e verjaardag. Je gaat het pas zien als je het doorhebt....Tja, daar heb je me Johan!
Nadenken. Dat is een essentieel onderdeel in mijn leven dat ik nog wel eens vergeet. 
Teveel nadenken is weer het andere uiteinde. Als ik zou willen dat je het begreep had ik het wel beter uitgelegd. Dat krijg ik ook nog wel vaak voor mijn voeten geworpen, maatje 46.
Niet iedereen snapt altijd wat ik bedoel. Sommige denken dat ik nog te vaak bezig ben met eerder.
Dat lijkt maar zo. Maar ben niet zo van de veranderingen....Wat goed is, is goed!
Vind gewoon die platen goed uit de jaren zestig, zeventig en tachtig! Nou en...
Zo'n avondje op muzikale ontdekkingsreis met in dit geval Her Majesty zit ik prinsheerlijk. 
En als zo'n kereltje dan naast jou zijn vinger regelmatig opsteekt. Hey Papa, die ken ik...Mooi! Trots!
Dan is mijn avond geslaagd. Hij hoeft het niet leuk te vinden, hij mag het leuk vinden.
Net zoals hij graag basketbalt in plaats van voetbalt. Mee naar de voetbal is weer heel wat anders. 
Komt ie bijv. Gerard tegen met een verlaat verjaardagscadeau. Hebben we allebei weer Skik ook al gingen wij er gisteren genadeloos af met 5-0 tegen de aanstaande kampioen. Deed ons niet veel. 
Was ingecalculeerd. Over twee, drie en vier weken is veel belangrijker dan moet je wel scoren. 
Kunnen veel wijsheden van JOHAN C. ons nog behoorlijk goed van pas komen....
Dat de bal een essentieel onderdeel van het spel is. Dat voetballen heel simpel is maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen. Als je niet ken winnen moet je zorgen dat je niet verliest. En als wij één goal meer maken dan die andere, dan winnen we....Kortom, kind kan de was doen!
JOHAN de voetballer, JOHAN de band. Ik leg ze graag in mijn gehoor! Dan fluiten mijn oren...
Net zoals gisteren. Wat een weelde, wat een vreugde. Eruit te gaan met een nummer van the Mamas & The Papas. California dreamin'....Ik blijf dromen want soms komen die echt uit! Als je maar ergens in wilt blijven geloven.
Ondertussen zet ik PERGOLA maar weer op. Stap in de bus van Pa en rij door het LA van de jaren zestig en zeventig. Wie dut mij wat vandage, de banden vol met wind. Kieken of dat 8ste wereldwonder nog wakker wil worden vandaag. Hij moet terug naar zijn Mama, zijn 3e verjaardag in een week vieren
Elk nadeel heb zijn voordeel hè, of niet JOHAN?
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#TrisKaideKaFobie! (Moos 13)

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'In de diepste duisternis leert de geschiedenis.
Ontstaat er elk moment nog steeds een nieuwe ster. 
Dus met genoeg geduld wordt de lucht met licht gevuld.
Wordt het helder waar we zijn maar we zijn nog niet zo ver. 
Ik las vandaag het nieuwsbericht, ook morgen wordt het nog niet licht.
Ook morgen is er nog geen zicht op vrede in de tent.
Maar net zoals het voorjaar komt draait het einde alles rond.
Het goede, uit soms slechte grond, maar de uitslag is bekend.
In het eeuwige gevecht wint uiteindelijk goed van slecht.
Alles komt terecht, ik kan het al bijna zien...'
Uut 'Kan Het Al Bijna Zien' van de Musketiers.

Moi, ben ik weer.
Gisteren, zaterdag, begon officieel de lente.
Maar voor 14 jaar geleden begon in maart 2012 de lente in mijn verrukkelijke leven. 
Was met breur Erik (geen familie) destijds op pad in Rotterdam.
Snow Patrol trad op in Ahoy, met de trein reden wij vanuit Mariënberg naar Rotterdam Centraal. 
Sliepen in hartje centrum, 's avonds deden wij een biertje of twee, drie, vier in een typische Rotjeknor bruine kroeg met nog van die zware boerenrode kleedjes op tafel, een sigaret rokende madam aan de bar en vooral mooie mensen die zich afvroegen wat die twee wijzen uit het Oosten kwamen doen in hun stadje 010. 
Nou, naar die jongens van Snow Patrol, van de geweldige band overzees. Het zaadje werd min of meer geplant die avond.
Was al een tijdje verliefd op die mooie donkere verschijning in downtown Beerze waar ik vaak als nr. 150 mijn oefeningen deed in de fitness. Mijn looplijnen waren inmiddels bekend...
Wist niet of de moeder van Moos en Mouna getrouwd of gescheiden was, een relatie had, between iets was of misschien wel een vriendin had. Neuh, Erik werd zogenaamd mijn stroman. Hij werkte net als zij bij dat konijn Bultje. Hij monteerde het draadje, ontfutselde haar telefoonnummer en ik mocht de rest doen. Red oe d'r met.
Maar het begon zaterdagmorgen op het Centraal Station van Rotterdam toen wij in alle vroegte weer op het perron stonden (niet nul) omdat 's middags de onvervalste kanaalderby wachtte bij de club VKV.
Ach, voetballen was toen maar bijzaak. Ik had mijn zinnen ergens anders op gezet. Kop d'r veur!
Het werkte, nog geen jaar later kwam mijn 8e wereldwonder op deze aardkloot terecht! Tja, we gingen snel. Was ook niet de jongste meer....haha.
Alles leek terecht te komen. Had de liefde van mijn leven en zelfs een zoon die mij ooit Papa ging noemen. Nu wordt dat knuppeltje aanstaande woensdag, 25 maart, alweer dertien jaar (13). Jemig! 
Hoe de tijd ook raast, we moeten er doorheen (straks nog iets meer Huub). Moest ik aan denken toen ik gistermiddag op de voetbal ff weer een slokje nam met de breur van eerder!
Tuurlijk moest ik zelf de kolen uit het vuur halen maar soms is een kruiwagen wel handig! 
Destijds speelde Gary (zanger Snow Patrol) als één van de toegifts hun nummer Life-ling.
'To share what I've been given, some kids eventually. And be for them what I've had, a Father like my dad. This is all I ever wanted from life....'
Ik lieg niet, gisteren speelde dat nummer zich af in mijn hoofd terwijl Erik de laatste slok nam en ik tevens mijn laatste beetje Weizen opslokte....
Dertien jaar geleden kwam dat 8ste wereldwondertje op twee benen ter wereld. Moi, hallo....
Onze Moos, geweldig mannetje. Wat een portret, benieuwd hoe de nachtwacht van Rembrandt zou zijn geweest als Moos er als verkenner bij op zou hebben gestaan....Hing het dan ook nog in het Rijksmuseum? Ik weet het niet, met hem weet je het maar nooit?
Dacht gisteren, al liggend in bed, naast het zusje van hem aan het woord Triskaidekafobie....Mooi woord voor scrabble. 
Soms heb je dat. Denk je aan moeilijke woorden. Veel mensen bezigen van die moeilijke woorden om gewicht in de schaal te leggen. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan....? Mijn aandacht heb je dan al veel minder. Gewoon doen wat je zegt, dan doe je eigenlijk al normaal genoeg en win je bijvoorbeeld bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen gewoon 10 zetels. Hoe mooi is dat? 
Maar Triskaidekafobie is een irrationele angst of vermijding van het getal 13. 13, vaak beschouwd als een ongeluksgetal, al speelden tal van voetballers met het nummer 13 achterop hun shirt. 
De term komt uit het Grieks en hangt vaak samen met bijgeloof, zoals de angst voor vrijdag de 13e (paraskevidekatriafobie). Het leidt meestal tot het vermijden van het getal in hotelkamers, verdiepingen of rijen in het vliegtuigen. Sommige mensen krijgen op vrijdag de 13e gewoon nog een keer slecht nieuws te verwerken. Ik geloof er niet zo in maar toch, als ik het kan vermijden doe ik het wel. Wrang genoeg komt de volgende uitslag weer binnen op de dertiende, gelukkig op een maandag dit keer. Je moet het lot niet willen tarten maar ondertussen branden wij ons een ongeluk aan kaarsjes en heb ik zelfs het bidden weer herontdekt. Alles voor de goede zaak hè, daar laat ik graag mijn principes voor wijken. Ik reken later wel af met Petrus. 
Maar Moos wordt woensdag gewoon 13. Nadat ie een jaar lang het perfecte getal 12 mocht dragen...
Hij werd ook geboren in 2013. We noemden hem Moos, vrij vertaald naar....niet naar de boerenkool by the way. Dat dachten sommigen mensen, hij is er gek genoeg voor....
Tja, naar wat eigenlijk? Ik wilde hem Lev noemen. Naar een supergoede keeper van weleer!
Dat kreeg ik er niet door. Soleil werd hem ook niet. Samen kwamen we uit bij Moos, niet van Sem en Moos maar die humor heeft ie gelukkig wel gehouden. Hij zit ook vaak op de WC, maar dat is voor de echte doordenkers onder ons. Iets met Max Tailleur. Dertien jaar alweer....Wat een leeftijd!
Ik heb al die jaren naar deze mijlpaal toe mee mogen maken en ik hoop er nog tig jaren van mee te maken. 
Met hem begon mijn lente pas echt! Hij is samen met zijn zusje de zon en de zomer in mijn hart...
Wat als zij er niet waren, dan kwam het gedonder binnen met de herfst en de soms barre winterse omstandigheden! Ik heb soms ook zo mijn uitspattingen in het kwadraat. 
Maar ondertussen ken ik mien plek, vrij vertaald naar een nummer van Lohues. 
Wat een weekend was dat in Rotterdam. Kijk vaak naar het programma 010: de Mensen die Rotterdam kleur geven op RTL 5. Een serie die kleurrijke en markante bewoners van Rotterdam volgt. 
Heerlijk. Ingesproken door John Buijsman, fantastische voice-over. 010 toont met humor en veerkracht het rauwe leven in de stad. Weet niet eens wanneer het er op is, maar als ik de beelden zo zie, zie ik ook het Rotterdam van maart 2012. Moet er gauw weer eens heen. Een weekendje of zo, misschien wel met Moos en Mouna. Want daar begon mijn leven pas echt! Werd het lente in mijn hoofd, kwam de liefde via de Oude Maasweg binnen gewandeld. Moi, hoe is het? De wereld in de Zunne. Toen wel.
Zie ons nog zo zitten in dat bruine kroegje, weet niet eens meer in welk stadsdeel. Gezellig was het sowieso. Deze buitenlanders werden wel gepruimd! Dat wij de taxi-chauffeur de weg moesten wijzen terug van Ahoy, nou ja Erik dan, naar hetzelfde kroegje. Hey, daar zijn Ellert & Brammert weer...We lieten maar even in het midden dat die lui eerder uit Drenthe kwamen in plaats van uit Overijssel. Ach ja, ze denken daar in het Westen dat wij allemaal in Twente of de Achterhoek wonen. Bij hun houdt de wereld vaak op als ze éénmaal de grote stad zijn uitgereden. Denken dat wij hier nog plassen en poepen in van die houten huisjes achter het huus. Ze moesten eens weten....haha. De wereld begint pas echt als je de Iessel over bent. Neem nou dat maar van mij aan. Hier is een ei geen lege dop.
Prachtig. Ahoy zat ramvol, was uitverkocht, alleen waren twee stoeltjes nog niet bezet. Snow Patrol maakte aanstalten om haar eerste nummer de zwangere Ahoy in te gooien. Wij gingen ook maar zitten, konden ze beginnen. 
Het was zo'n avond met een kop en een staart....We wisten toen echt niet wat TrisKaideKaFobie inhield, echt niet. We wonnen 's middags ook nog eens van Banthum. Niet met 1-3 maar het zat er niet ver naast. Gisteren wonnen wij wel met 3-1. Mooie uitslag. Als je het maar lang genoeg volhoudt wordt zo'n uitslag vanzelf bijzonder en ook weer eens op het wedstrijdformulier genoteerd!
Vanmiddag vieren wij het hier met mijn kant van de familie en vrienden. Woensdag gaan we naar de Sushi-tent en volgende week viert hij het nog eens maar dan bij zijn Mama. Tja, zo gaan die dingen.
Elk nadeel heeft soms ook zijn voordelen! Maar toch is de lente blijven hangen hoor...
Ik hou van de schaapjes, de lammetjes en de sneeuwvlokjes. Het met een jas achter het huis kunnen zitten op een zondag bijvoorbeeld. Ik heb/had bijna alles wat ik ooit wenste. Ach, zo'n vrouwpersoon komt ook misschien wel weer eens buurten. Misschien is het zaadje ergens alweer geplant, je weet het niet. Julie wel? Ik krijg steeds meer het gevoel dat sommige mensen ongevraagd de regie van ons overnemen. Weet niet waar, weet niet hoe en waar ze uberhaupt aan de knoppen zitten!
Alles groeit maar en dat zonder steeltje. Onkruid voor- en achter het huis en opeens is dat ook verdwenen. Weet ergens wel waar de clou zat maar gelukkig vergeet ik ook veel, heel veel....
Daarom is 010 helemaal zo gek nog niet. Door Amsterdam ben ik al vaak doorheen geslenterd, waarom niet een keer door Rotterdam. Zij hebben mij er letterlijk al twee keer de ogen geopend in het Oogziekenhuis, tevens midden in het centrum. Ken al een beetje de weg, daar wonen ook gewoon mensen zoals jij, ik en jullie...Ik ben toch van vroeger, zeggen mijn kinderen vaak. Waarom dan niet even terug naar Maart 2012 en dat projecteren op 2026. Ik heb er nu ook al met weemoed over...
Tja, daar begon het ooit! Tranen gelachen! Ik kan hier geen taxi meer krijgen, maar dat maakt ook niet uit want de lente begint!
De Hardenbergse lente is ook goed begonnen. We hebben gekozen en hoe is de stemming?
Blij met het resultaat of zijn jullie her en daar ook een beetje zuur? De gevestigde orde heeft een paar gevoelige tikjes gekregen en nieuwkomers hebben zomaar flink wat zetels gewonnen. Goed luisteren is een kunst hè. Achteraf is het altijd makkelijk. Hadden we niet zus of niet zo moeten doen....
Je kunt wel van alles willen maar als je de (gewone) burger op straat spreekt weet je ook wat er speelt onder de burgers in jouw gemeenschap. Dat hebben sommige partijen gewoon beter gedaan dan anderen. Je kunt wel halsstarrig vast blijven houden aan het feit wat je politieke vriendjes er allemaal van vinden in het Haagse maar wij wonen hier en niet daar. Hier ligt de bal gewoon anders, hier willen wij nog zelf scoren in plaats van altijd maar het braafste jongetje van de klas te willen zijn. 
Je moet gewoon Doen! De kracht van gewoon doen! Afspraak is afspraak. Je moet je er aan houden anders wordt het op een dag chaos in je hoofd. De ene heeft of had dat beter onder de knie. 
Als je ergens iets van vindt dan wordt je in een bepaalde hoek gedrukt. Ik volgde het politieke spelletje op afstand, vond het wel mooi om te zien. Hoe sommige partijen zetels van andere afsnoepte, soms door het geloof en soms gewoon door nuchter boerenverstand en noaberschap te gebruiken. Kind kan de was doen.
Ik weet ook niet of het gaat lukken, maar we gaan het in ieder geval met elkaar proberen. Nooit stoppen met proberen. Elke dag is weer een nieuw begin, samen is niet alleen.
Zover lagen de standpunten nou ook weer niet uit elkaar. Lokaal hè, je komt elkaar ook gewoon tegen bij de Appie of bij de plaatselijke voetbalclub. Elkaar de tent uitvechten is iets van eerder....niet doen!
Wij wonen mooi, laten wij dat zo houden. Verschillen zijn er altijd maar er is meer wat ons verbindt dan wat ons onderscheidt. We hebben allemaal de vier seizoenen hoog in het vaandel staan. 
We willen allemaal eens van mens tot mens, de één wat meer dan een ander en gaat het dan ergens anders haar of zijn heil zoeken. Daar komt dan weer gedonder van, gaan ze uit elkaar, komen er nog meer singles bij die ergens moeten wonen waar het niet altijd mag. Ik zou zeggen, 1+1 is 3. Ga bouwen met z'n allen. 
Gaan we gezellig met z'n vieren naar Rotterdam. Slapen wij in Hotel New York, eten wij een balletje bij de ballentent, drinken wij een bakje pleur in het voormalige politiebureau, gaan we de Euromast in en bezoeken wij voor mijn part een wedstrijd van Feyenoord maar mag ook van Sparta zijn hoor op het kasteel of vinden onszelf terug op een sportpark in Kralingen. 
Ik vind alles prima. Want alles komt terecht, ik kan het al bijna zien....
Succes vandaag en morgen. Mijn TrisKaideKaFobie hou ik nog wel ff, zekers tot de 13e van volgende maand. Wie weet helpt een goede uitslag mij van mijn angsten af.....Ik hoop het zo.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...Ga het kado voor dat 8e wereldwonder inpakken.
Moos, alvast gefeliciteerd met je 13e verjaardag. Dat je maar een grote jongen mag worden. 
Mooi en slim en flink gebouwd met een paar gezonde longen en vooral een hart van goud.
Dat je mag spelen als je vader en zingen wat je moeder zong en blijf vooral voor altijd jong.
Dat je maar een flinke kerel, die ook lief kan zijn en zacht, die zijn weg vind in de wereld. 
Die zich door het leven lacht, dat je openstaat voor alles en geen krimp geeft in de storm.
En blijf vooral voor altijd jong. 
Dat je zorgeloos op mag groeien tot plezier van lief en vriend. Dat je gaves mogen bloeien, dat je straks je brood verdient. Dat je leert om hoog te grijpen en zacht valt na elke sprong.
Maar Moos, lieve jongen, blijf vooral voor altijd jong. 13 man....Ik doe het jou niet na.
Nogmaals fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#De KoffiePot!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Op de snelweg veuls te lang.
Duurt nog eben ben ik bang.
Ben niet bange, ben onderweg. 
Zodat mien leben nog wat zin kreg.
Ben der nog lang niet, ik neem mooi de tied.
De wereld vlög veurbij mar ik huuf nargens meer hen.
As ik ienmaol thuus ben, as ik weer in huus ben.'
Uut 'As ik ienmal thuus ben' van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer. 
Kwam van de week mooi op de koffie.
De meeste tied bint het nou bonen, heb al lang niet meer de filterkoffie van mien Moe gehad.
Prima zo. Doe graag een bakkie met deze en genen. Hoop sterft as leste hè.
Keek gisteren tegen allemaal koffiepotten aan. Was met mijn lieve meisje aan het ontbijten bij de Koffiepot, hier in de Voorstraat. Wij wonen leuk! Dank u. 
Mouna was een extra nachtje bij mij. Ze had geen zin om mee te gaan naar het basketballen van Moos.
Mag ik niet bij jou? Tuurlijk, ik stelde het zelf eigenlijk voor. Had behoefte aan gezelschap. 
Vrijdag de 13e deed zijn naam ongelooflijk eer aan. Je mag niet vloeken hè, zat gisteravond zelfs weer in een kerk. Ditmaal de Reestkerk in Oud-Avereest!
Kon trouwens de paaskaars niet vinden, maar dat terzijde. Je wilt iets aansteken als je in het huis van die kerel bent hè.
De Koffiepot! Die opereren al sinds 1977 in Hardenberg. Zo lang ken ik ze ook al.
Familie Meertens, lichting nummer drie is nu aan aan het woord. Onder andere het vriendinnetje van mijn lieve en mooie nichtje Andrea zwaait daar de scepter. 
We komen er graag. Zo af en toe een lunch, bakkie leut maar meestal voor het Klepperontbijtje, Mouna graag met een doosje hagelslag on the side.
Zo lekker knus! Zo gezellig, zo vertrouwd! Eerder kreeg je je tweede bakkie gratis voor niks er bij...
Dat waren nog eens tijden...hahaha. 
Vrijdagavond zelfgemaakte hamburgers van Gerard met verse friet van de Appie en Mouna wilde dus 's morgens naar de Koffiepot! Ik hield haar niet tegen.
Wist je dat ze in 2014 het lekkerste lunchroombroodje van Nederland hadden, het broodje 'Feel The Veal' staat nog steeds op de menukaart. Kalfsfricandeau met gemengde sla, truffelmayonaise, zongedrooge tomaat, gemarineerde kastanjechampignons en bosui. Mmmm, lekker hoor. 
Onlangs werden ze nog verkozen tot beste lunchroom van Nederland. Pa Eric en Ma Tamara namen begin dit jaar afscheid van hun toko die zij in 1997 weer van hun ouders hadden over genomen. 
Nu waait er een nieuwe wind en zijn het hun kinderen, Sharon en Stan, + Bram, de man van Sharon,  die het familiebedrijf naar het 50-jarige bestaan in 2027 en verder zullen gaan leiden.
We komen er graag. Vooral omdat de kinderen het er altijd zo leuk en gezellig vinden....Wat neem jij?
Een ijkpunt in Hardenberg. Sommigen dingen blijven gewoon zoals ze vorig jaar en die tien jaar er voor ook zo waren. Daar verandert gelukkig niks behalve een keer de inrichting of de (menu)kaart!
Want de wereld vliegt gewoon aan ons voorbij. Lohues zong het gisteravond in de auto, ik dacht het toen ik terugkeerde vanuit Oud-Avereest. Een bezoekje aan de kerk was weer eens helend geweest! Rust in de kop, troebele brein voor even helder. 
Merk dat ik veel van het eerdere aan het zoeken was. Toen de wereld nog niet zo in de war was!
Want laten we eerlijk zijn: Er is meer dat ons verbindt dan wat ons onderscheidt. Amen!
Zag en hoorde het bijvoorbeeld donderdag tijdens het politieke café in theater de Voorveghter.
Het was er druk maar (bijna) geen verhitte discussies tussen de 11(!) lijsttrekkers die graag de komende vier jaar het rode pluche van onze gemeente Hardenberg willen gaan bevolken. Succes, veule wille.
Ze hebben allemaal het beste voor met onze 29 dorpskernen. Vond er wel iets van. Sommigen vielen genadeloos door de spreekwoordelijke mand. Het was broeierig maar de sfeer opperbest naast een paar kleine steekjes onder water. Respect over en weer. We moeten het toch samen doen....Noaberschap.
Weinig elkaar uit de tent vechten. Het vuurwerk was slof en de lont ging maar niet in het kruitvat!
Besefte mij weer eens dat politiek en dat gezamenlijke gekonkel niets voor mij is. Gedoe om niks.
Zit liever in mijn Stamcafé dan in een Politiek café. Krijg je tenminste nog wat te drinken en zijn alle (wereld)problemen meestal binnen twee biertjes opgelost! En als je geluk hebt staat er zo weer een nieuwe pretkegel voor je. Proost! 
Was gisteren allennig weer eens op pad geweest. Het hoeft niet altijd van één kant te komen hè.
Ik zoek soms het (geluk) op. Je weet nooit wie je tegen het lijf loopt. Je moet ook eens van mens tot mens hè. 
's Middags was ik al in Balkbrug te vinden. Op sportpark de Balk wisten wij nummer 2 gewoon met 0-1 te verslaan. Wat een spanning, maar het kwam nu wel goed. Loon naar werken. Mooi jongens! Trots.
's Avonds reed ik opnieuw daar naar toe maar nu iets verder. Langs het vroegere Takens en het HeuveltjesBosbad (of zoiets) belandde ik in Oud-Avereest. De Reestkerk, rechts van de weg. Moi.
Wederom regende het die dag. Maar het onweer was gelukkig, voor even, vertrokken uit mijn hoofd!
Bertolf Lentink en Diederik Nomden traden daar op met hun show 'The Two Of Us' naar aanleiding van hun album 'All Good Things'. Fijne plaat hoor....Heeft Moos zijn pick-up al?
Volg, voornamelijk Bertolf, al jaren. Ooit was hij de gitarist van Ilse DeLange maar heeft solo ook al een paar mooie platen gemaakt. Leuke gast, komt uit Zwolle. Gek van voetbal en van gitaren.
Diederik ontmoette hij ooit bij een concert van Paul McCartney. Die destijds zat bij de geweldige band JOHAN, later speelde hij in tal van andere bandjes. Gezamenlijk ken ik ze van Her Majesty. 
Die ooit Crosby, Stills, Nash & Young tot leven brachten. Geweldige band! 
Ik ga ze eind van de maand weer zien, hier achter het huus, gaan ze op de San Francisco tour....
Avondje zitten, achterover leunen en genieten. Net als gisteravond! Genieten met een grote G.
Alleen dat achterover leunen lukte niet erg. Houten kerkbanken hè. Lag wel een kussentje maar verder kwam mien eigen karkje in Beerzerveld buurten in mijn hoofd. Daar zat ik ook nooit makkelijk. 
Kan natuurlijk zijn dat ik daar langzaam mijn geloof aan het verliezen was rond mijn achttiende en ik maar bleef zoeken onder de bank waar ie nou weer lag.....Geloofde het verder allemaal wel. 
Maar verder. Wat een verademing dat Reestkerkje in Oud-Avereest. Weet niet of mien breur, de hemelpiloot, er al eens heeft opgetreden maar daar wil je staan als dominee hoor.
Gisteravond was er niet één voorganger waar je naar kon luisteren maar twee voorgangers die de liefde en allerlei andere zaken van dit aardse leven aan het prediken waren....Dat ging er in als Gods woord in een ouderling. 
Voor het zingen de kerk uit kreeg een hele andere dimensie. Bertolf en Diederik waren in vorm!
Ze zaten niet op de reservebank maar wel op de echte stoeltjes uit het voormalige De Meer-stadion.
Toen Ajax nog een beetje op aarde was. Prachtig! Er hing een shirt van onze nr. 14 tussen hen in. 
Dan heb je mij. Johan Cruijff is één van de twee helden van deze twee bescheiden zangers...
Paul McCartney is de andere dus. Beatles-adepten derhalve. Als Johan nog had geleefd, hadden ze trouwens niet kunnen kaarten met z'n vieren want Paul McCartney hè.
Zat mooi van opzij. Blackbird kwam ook nog langs. Kippevel. Het nummer hè, niet de zangeres. Je kunt niet alles hebben zo'n avond. Maar ook veel van hun laatste album. Heerlijke muziek! Ze hadden skik en anders wij wel. Ondertussen deed ik wat schietgebedjes in de kerk, ik was er nu toch. Wie weet waren ze daarboven ook inpandig. Deed mijn beklag en tegelijkertijd gaf ik mijn wensen door voor de nabije toekomst. Niet voor mijzelf, neuh maar voor mien Moat! Help en niet Let It Be!
Wie weet heb ik het mis en is de redding wel nabij. Hoop het zo, want vrijdag kwamen wij weer ernstig op de koffie.
En dan heb ik niet over het feit dat ik vrijdag tevens een beetje in het voorportaal van de hemel belandde met maar liefst 4 mooie dames aan een reusachtige ronde tafel. Het laatste avondmaal?
Voelde mij net die huisvriend van die Gooische vrouwen. Ik Alex, jij Jan Klaassen? 
Vier vrouwen, allemaal aan de witte wijn en het hoogste woord voerend. Grappig! 
Soort van welkom in Utopia, waar dromen waarheid zijn. De één nog mooier dan de andere....Ik kneep mij ff, droomde niet. Was het maar zo. Ik wist wel wie ik zou uitkiezen. Iets met dat kruus. Die iene hef 'm van piepschuim, de andere van lood. Gooi ze maar op een bult, wedden dat....? 
Maar kwam alleen mijn kleine meisje ophalen. Die was als enige nog vrij die dag, of zoiets!
Neuh, kwam gisteren tot rust in de Reestkerk. Betoverend mooi. Het licht ging uit, spot aan...
Bertolf en Diederik deden de rest. Mooi tokkelend op de gitaren, fijne verhalen vertellend.
Adidasjes bij Bertolf en Diederik op zijn Puma's. Ik had de Cruijffies an...Heb je niks aan, maar was wel zo, vond ik een leuke overeenkomst. Op zoek naar die verbinding hè...
Ach, het was gezellig. Was allennig maar zo voelde het niet. Dacht er niemand te kennen maar je raakt zo in gesprek met leuke mensen en dan ken je elkaar ook nog ergens van. Digitale snelwegen klonterden samen aan de weg Oud Avereest nummer 5. Waar cultuur en natuur samen stromen....Van dat laatste zag ik trouwens niet veel van, het was pikkedonker maar ik weet dat je er ook mooi kunt wandelen. Regelmatig gedaan, eerder met z'n vieren. Met Moos en Mouna en die ex van mij. Hier is het mooi maar dat is het Reestdal ook...Vergezichten, kunnen we binnenkort wel weer eens doen!
Dronk nog een biertje, hier hadden ze gelukkig Hertog Jan in plaats van dat Heineken eerder op de dag. 
All Good Things...Nummer pakte mij net als dat nummer 'Tell It To The Kids'...Dat was kut toen!
Alles komt goed! Hoop ik wel. Drink er namelijk graag koffie...Elkaar mooie verhalen vertellen!
Tuurlijk, de Koffiepot is altied goed maar ik wil ook graag dat wij nog vele bakkies met elkaar kunnen en mogen doen. Drink het zwart....Zag en zie het somber in, maar toch...Toch kreeg ik een soort van teken. Zag 'm staan op de kansel boven Bertolf en Diederik, keek nog eens! Hij vouwde zijn handen. 
Bad tot een hogere macht! Iemand stak een kaarsje aan...Je moet ergens in geloven! One Fine Day.
Sometimes all good things comes at once. Nooit stoppen met proberen! Hopen op wonders.
Ik zet de koffie aan. Koffie klaor? Dan kom ik er an!
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo....