#Zee Van Tijd!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Als ik ooit een keertje kiezen mocht dan had ik Moeder Tijd bevolen, dan wel omgekocht.
Met al m'n charmes of een ontembare zoen, om vandaag morgen nog een keer te doen. 
Want elke dag heeft veel te geven, en er is altijd wel iets moois te geven.
En er is altijd wel iets moois te beleven.
Dus zink je tanden diep in de zin, je zoekt de schoonheid en verdrink erin.
Mocht ik ooit van Vader Tijd verliezen en ik had nog één moment te kiezen.
Dan koos ik hier dicht bij het vuur, dan koos ik de warmte hier.
Dicht bij jullie in de buurt en ik ben zo blij met al die liefde voor mij
Al die liefde voor mij....'
Uut 'Dicht bij het Vuur' van Racoon.

Moi, ben ik weer. 
Grappig, we luisterden samen naar een nummer van een band uit Zeeland met een zangeres uut Belgie terwijl we reden in Noord-Holland en drie vrolijke en nuchtere personen uit Overijssel het luidkeels meezongen. Dat merkte Moos op, samen zijn we één.
En dan zitten we hier in het oude strandhuis, wat je vertelt houdt me nuchter en warm. 
Boven m'n hoofd zie ik de grijze wolken, ik ben blij dat je hier bent, blij dat je hier bent.
Hoe zo'n nummer Zoutelande van Blof hier in Julianadorp zijn eigen leven ging leiden. 
's Middags tegen de avond in dat huisje van hetzelfde laken een pak. Nu was Mouna min of meer de grote kleine initiator.
Terwijl ik het verslaggie zat te tikken voor de voetbal (duty calls hè) stond zij te zingen en te dansen. Moos lag op dat moment (kwamen we later pas achter) boven te maffen in bed. Vakantie hè, alles mag, niks hoeft en buiten regende het toch...
Tuurlijk Suzan en Freek. Who Else? 'Nog Even Dit' - Ik kan er niks aan doen dat ik blij kijk, dit is het soort moment dat me bij blijft. Laten we dansen tot half zeven, kon het nog maar even één minuut geleden zijn. Nog even dit! 
Dat klopte, want om half zeven hadden we gereserveerd bij Duinoord's Steakhouse, hier iets verderop in Den Helder. Geniet van mijn beide kinderen, zo bijzonder! Terug in JD, een dubbel gevoel! Maar dat terzijde, zoek het zelf op hè. 
Maar de kinderen komen hier graag en ik eigenlijk ook wel. Herinneringen genoeg en we maken deze paar dagen gewoon een paar mooie nieuwe in onze zevenmijlslaarzen. 
Muziek! Soms komen teksten op de gekste momenten binnen. Toeval, daar geloof ik al lang niet meer in. Had er gisteravond nog over met een heel lief persoon. Geloof al lang niet meer in hier boven maar toch is er iets. Wat? Dat weet ik ook niet! Maar er zijn mensen die boven, of hier onder, aan bepaalde knoppen draaien. Dat je ergens binnenkomt en daar net dat ene nummer uit de speakers knalt!
Moet dan ook altijd meteen denken aan mien Moe. Die had zo'n rotsvast geloof. Die geloofde, en ik geloofde haar daar weer in, dat ze nu weer samen is met mien Pa. Dat de hemel bestaat. Ondertussen moet het daar aardig druk zijn, hebben ze daar stoplichten? Springt ie vaak op groen?
Niet alleen in Almelo is van alles te doen...Maar ik vind dat mooi en bijzonder tegelijk. 
Dat je ergens in gelooft maar dat je niet weet of het er ook überhaupt is. Maar je moet ergens in geloven. Dat het goed komt, bijvoorbeeld. Met de wereld, met ons, met jou, met mij....met ons allemaal.
We reden net langs Zee van Tijd, hier in Julianadorp! Dat hebben we. Tijd is aan onze zijde!
De drie-eenheid is terug in JD. Tuurlijk, geen oud strandhuis. Echt niet. Met het huisje in JD is niks mis mee, van familie, van eerder. 
Van alle gemakken voorzien. Nu zelf van een mooi straalkacheltje. We zitten nu dicht bij het vuur!
We deden hem aan gisteravond nadat we een beetje nat terugkwamen van het strand! Brrrrrr....
Zocht naar Wodka en Bokking maar vond in Skuumkoppe een goed alternatief. Bart begon te zingen.
Je weet wel, die van Racoon. Trouwens ook uit Zeeland. Wij zijn een beetje op de zee georiënteerd de laatste paar dagen. Hij had het over familie en dicht bij het vuur. Iets met warmte en liefde!
Kippevel! Kreeg het warm en benauwd tegelijk, de kachel deed goed zijn werk! Mocht wel weer uit. 
Het gesprekje met die lieverd op Terschelling door de telefoon bleef hangen! Poeh, wat hebben die een mooie en bijzondere pelgrimstocht met hun drieën gehad! Een wandeling pur sang. Wat beschreef Feronique het mooi in haar dagjournaal.
Wat doe ik soms moeilijk want bij ons is er niemand dood. Kan mij op die momenten soms voor de kop slaan, mis ook wel eens wat. Kom op kerel, verman oe! Kiek eens wat je hebt en wie er allemaal dicht bij het vuur zitten. Je hoeft niet eens diep het bos in om hout te halen. Lieve familie, gigantisch mooie en waardevolle vrienden en vriendinnen, mensen op de voetbal die het leven snappen en dan die kinderen van mij. Ze verbazen mij, keer op keer! Puur geluk! En zo echt mogelijk. 
Maar de zee doet wat met je. Althans wel met mij. Nummer van Lohues kwam langs over de zunne en de maon. Die trekt ook aan deze zee. De zee was Woest gisteren, daarom zaten we maar binnen bij Paal 6. Kinderen aan de warme chocolademelk met slagroom. Hou daar zelf niet zo van maar kreeg er wel zin an. Die koppies van hun. 
Nam Koffie, Lavazza. Italiaan. Goed toch! Genieten....Prachtig. Elkaar mooie dingen vertellen.
Weet je dit nog? Morgen naar Palendorp of toch Schoorl? Texel? 
Keek nog eens naar de zee en Lohues begon zachtjes te zingen in mijn hoofd! 
Zelfs hier in JD, zelfs aan het strand in een mooie strandtent: Zelbs de zunne en de maon kunnen niet altied bestaon. Wat bestied zal ooit vergaon, zelbs de zunne en de maon. Zelbs de zunne en de maon heb'n ooit her ok iets daon. Alles hef 'n tied van gaon, zelbs de zunne en de maon. Niks bestied veur altied. Zelbs de zunne en de maon. 
Soms baal ik er van dat ik zoveel teksten, vooral van Nederlands schnitt, kan onthouden!
Op de gekste momenten komen ze langs in mijn hersenloze brein! Ben je in JD komt toch het nuchtere Oosten buurten in je kop, in dit geval Lohues en dus 's avonds weer Zeeland! 
Klopt wel hè, we zitten op land naast de zee. Zelfs achter ons huisje hebben ze water laten lopen op het land. Niet voor een IJsbaan maar om de natuur een handje te helpen. Om beestjes en algen te verdrinken die anders de bloembollen op eten. In plaats van gif te spuiten. Na weken zakt het water en kunnen de jonge bloembollen in de grond. Als ik drink, dan drink ik op jou...
De tekst die onze lieve vriendin deelde van de laatste etappe van the Walk of Grief op Terschelling.
Poeh, die kwam vierkant binnen. Zat te wachten op het feit dat Gerrit het verslag op de site had staan...Dacht, even het laatste stukkie van haar reis lezen. Poeh...Hakken in het zand. 
Waterlanders, of er gisteren nog niet genoeg regen was gevallen. Vond de metafoor met de levende duinen mooi. We hadden een paar uur terug er nog tussendoor en op gelopen. Spetter, Pieter Pater...
Maar ook het lopen door het mulle zand langs de zee, dat gaat soms ploeterend. Verlies verandert ook steeds van vorm. Het is in beweging. Soms wil je verder zijn dan waar je bent! De ene keer gaat het beter dan een andere keer. Sta je niet altijd bij stil, leven gaat door. Iedereen pakt zijn eigen ding weer op!
Maar hij komt niet terug! Maar leeft wel verder, toch? En, en dat geloof ik echt, dat hij deze week aan de knoppen zat! 
Dat ie ook dicht bij het vuur zit! Lekker warm en knus. Een spreekwoordelijke arm om je heen slaat. 
JD is geen eiland, toch voelt het wel een beetje zo. Hier ben ik ook anders, sta ik er anders in!
Heb je via draad en golven contact met het verre Oosten! Althans, zo voelt het. Alleen Lea en Jakob kennen je hier, Moi - Hoi, verder niemand. Ook veel Duitsers, die kennen je sowieso niet. Heerlijk! Houden zo. 
Bij de Afsluitdijk gaat dat deurtje dicht! Sluit je dat gedeelte af en rij je je Zee van Tijd binnen....
Nostalgie, maar ook het feit dat je hier 100% er bent voor Moos en Mouna. Mouna zit nu op de bank, dicht bij het vuur en Moos slaapt nog. Droomt vast over dingen die ik misschien wel niet eens wil weten. Kereltje groeit! Ik wil geen tijd verliezen met jou. 
We genieten voor een goede landing straks thuis. Wij hoeven niet met de boot maar als we éénmaal de Afsluitdijk over zijn en Friesland weer voor ons opdoemt weet ik dat met elke kilometer thuis weer dichterbij komt. Snap je? 
We zijn een klein weekje van de radar! Even geen Hardenberg en omgeving maar Julianadorp!
Was zelfs gisteren niet op het Westerpark! Nou niet in levende lijve, volgde de ongelijke strijd wel achter deze laptop. Kon Eric zelfs horen schreeuwen en zag Gerard rustig langs de lijn staat! Dan komt het goed. 
Vind het nog altijd verbazingwekkend? Dat je hier in JD, ruim 200 kilometer verderop, het duel van Mariënberg tegen Kampen gewoon via het beeldscherm kon volgen. Kopje thee, stroopwafel. In alle rust, lekker in de stoel. Vuurtje aan...Zat toch, via draad en golven, dicht bij het vuur. Zag niet alles, verbinding haperde wel eens. Zag later pas dat Hendri Hofsink ook weer na 9 maanden zijn rentree maakte. Tja, gemist, stond ook niet in het wedstrijdverslag. Zal wel weer commentaar krijgen. Het is niet goed of het deugt niet. Haha...Lekker boeien! Don't shoot the messenger! Maar heb weinig te klagen, banden vol met wind. 
Giet mooi. 4 duels, 12 punten. Een goed verstaander weet dan dat je alles nog hebt gewonnen. 
Best wat goals voor en maar 3 tegen! Wie dut ons wat vandage..euh gisteren! Toch apart, bijzonder om zo een keer een duel van het roodzwarte hart te volgen. Ik maak er geen gewoonte van. Uut in Daarlerveen zijn wij er gewoon weer bij. Goed volk, ook doar, net als hier! Beetje dat Amsterdams toontje....kom ik aan met mien Sallandse tongval. 
Kan hier wel goed aarden! Stukje paradijs. Hier weet niemand dat wij er zijn! Heb de auto tevens achter een boom staan. Mooi verdekt opgesteld! FF geen gezeur en gedoe aan de kop in de kop van Noord-Holland, wat ik oe brom. Mag wel zo. 
Geniet van mijn kinderen! Mooi. Ze doen gewoon hun ding maar dat is al dikke prima! Dicht bij het vuur. Gisteravond ook zo genoten bij Duinoord. Was er ruim zes jaar niet meer geweest. 
Prima Steakhouse, leuke vlotte meiden in de bediening en het eten meer dan goed! Garnalen en Wings als voorgerecht. Mouna had de spareribs, viel van het bot af hè. Moos had een Rib-Eye Cajun en ondergetekende ging voor de biefstuk Duinoord met Chimichurri..(schrijf ik dat goed?). Moos nam natuurlijk nog een toetje. Zijn toetjesmaag is hier in JD ontdekt. Nou ja, eigenlijk in Groote Keten, een paar kilometer verderop. Bij Brekers destijds. We zaten vol maar het meisje opperde destijds dat Moos toch nog wel over een toetjesmaag beschikte? Lust een hond worst! Net als ik met kinderbier bij Heidi in Oostenrijk toendertijd. Obstler d'r bij voor die Kugelschreiberzusammensteller. De ogen groter dan de maag en daar waren ze trouwens niet eens op gericht. Maar alles giet voorbij. Brekers is niet meer. Mouna en ik reden er langs onderweg naar de Welkoop(!?)....Zitten nu appartementen voor arbeidsmigranten in. 
Niets blijft hè, alles stroomt! Tja, naar de Welkoop. Het geld van Gerard brandde haar in de buste...
Er moest een halster worden gekocht voor Lucky, het paard van Ome Jan (lees: Jente). 
Ach, het regende toch! Mooi ritje, we zagen zelfs in de verte een regenboog! Is er trouwens maar 1 regenboog of zijn er meerdere onderweg? Ik vraag mij dit ineens af, kijkt iedereen naar dezelfde regenboog net als de zon en de maan! Wat ik zeg, heb niet altijd opgelet bij biologie.
Dat doet Moos wel. Man, man...wat kun je trots zijn. Deze week had ie zijn eerste profielkeuze. 
We mochten naar zijn school. Hij zit nu in 3 VWO. Nog maar dertien hè, soms nog een kuuken!
Maar hij moet eind van dit jaar al zijn vakkenpakket kiezen. Jemig, ik was pas 15 toen ik daar aan moest denken. Alles komt steeds eerder. Ook die kale kop van mij....duurt niet meer lang.
Maar wat scherst mijn verbazing. Heeft zijn profielkeuze al bijna rond. Van de week mochten wij een soort van oefenen. Wat dacht hij er van, wat denken wij er van. We zitten redelijk op één lijn. 
Hij gaat voor N+G (Natuur en Gezondheid). Naast de verplichte vakken kiest hij voor Duits (handig hier in JD), Scheikunde, Biologie, Natuurkunde en Wiskunde + Geschiedenis en wellicht Informatica. Twijfelde meteen, is het wel een zoon van mij? Naast Geschiedenis zijn het geen vakken waar ik in uitblonk. Snapte niets van al die chemische vakken en bij Biologie van Snaak had ik altijd mijn bedenkingen bij....Maar ja, was ook maar een simpele Mavist die later de kant van de Horeca op ging met Wiskunde in mijn pakket. Wie heeft je dat wijsgemaakt, wiskunde in de keuken? Tja....
Maar Moos gedijt mooi op het Greijdanus! Hij maakt zich behoorlijk vrij! Weet nu ook wat artikel 31 is. Zie op zo'n avond altijd verbaasde blikken. Wat doe je hier? Ie bint toch niet van het geloof...?
Nou, daar kun je het wel eens mis in hebben. Geloof in de gedachten van mien Moe en Pa, dat er misschien wel iets is. Maar wat? Dat weet ik nog niet, misschien kom ik er wel nooit achter....
Weet wel dat toeval niet bestaat! Dat er soms dingen op je pad komen die voorbestemd zijn. Die misschien wel in de sterren staan geschreven! Het geluk overkwam mij ook op Terschelling, ooit....
Fietste achter het mooiste kontje aan op dat moment! Het moment van Suzan en Freek, dat je bij blijft en dansen tot half zeven in plaats van dansen in het donker! 
Want het is nog nooit zo donker geweest of het wordt wel weer licht. Hier ook....
Het licht dut het weer, het vuur brandt maar nooit meer regen, dat hebben Suzan en Freek toch mooi verkeerd. Ander nummer graag, de wereld in de zunne van Lohues bijvoorbeeld. 
Want het komt in JD met bakken uit de lucht! Zo ontbijten...en dan er op uut! Muts op, paraplu uut. 
Wij hebben nog een paar dagen mooi een Zee van Tijd!
Voorlopig niks aan de kop hier in Noord-Holland.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Meat Me There!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Het gaat niet over woede, het gaat niet over haat.
Het gaat niet over afgunst, het gaat om wie jou in je waarde laat.
Het gaat niet over leeftijd, het gaat niet over lust.
Het gaat niet over de mooiste, het gaat om wie je 't allerliefste kust.
Het gaat niet over zilver, het gaat niet over goud.
Niet over diamanten, maar over wie altijd het meeste van je houdt. 
Het gaat niet over hoogte, het gaat niet over snel.
Het gaat niet om de eerste plaats, waar het echt om gaat dat zie je later wel.
Want het gaat niet over, nooit meer over.
Nee, het gaat niet over, waar het echt om gaat dat zie je later wel'
Uut 'Het Gaat Niet Over' van Henny Vrienten. 

Moi, ben ik weer! 
Had te doen met de keeper van JO-10, vroeger noemden wij dat nog de Eet'jes!
Tja, ben een ouwe loel aan het worden.
Vrij vertaald naar de woorden van Happel, Ernst Happel!
Keep je wekelijks de sterren van de hemel, ben je, potverdikkemei in de kampioenswedstrijd zwak, ziek en misselijk! Hij deed zijn achternaam alle eer aan, Braakman! 
Zat ie daar op een wit doeltje, een beetje wezenloos voor zich uit te kijken. Hij zag er ook pips uit! Aaaaaaah.
Zijn teamgenoten deden ondertussen hun stinkende best op het groene veld van het Westerpark.
Ze gingen als de brandweer. Binnen no-time was Banthum al een halt toegeroepen. 
De 'mini-kanaalderby' was een ongelijke strijd. De jongens van Eric waren niet te houden. 
Net een stel van die koeien die voor het eerst na maanden weer de wei in mochten!
Prachtig! Daar sta je graag 's morgens vroeg voor op. Mouna had haar Mariënberg trui al aan toen ik haar op kwam halen bij haar Mama. Tja, Papa moest zonodig vrijdagavond aan de eerste pubquiz meedoen van eetcafé Mans. Wat ook geweldig was. Volgend jaar weer, graag.
Moos ging tevens mee in alle rust. Hij bereidde zich op zijn eigen manier voor. Kallum an doen, had hij er ook geen drukte van. Goed man. Zaterdagmiddag laat moest hij pas 'de weide' in. 
Notabene in Lelystad of all places! Voetballen kun je hier bijna om elke hoek doen maar voor een potje basketballen moet je vaak de bunders over. Binnenkort mag ik hem vergezellen op een vrijdagavond naar Elburg! Ach ja, je bent er even uit hè, moet je maar denken. Mooi toeren over de A28!
Het Westerpark, onze thuishaven. Die van voetbalvereniging Mariënberg. Daar wil je graag zijn op je vrije dag. 
Die 7 jochies van Eric en Michael laten elke zaterdagmorgen weer zien waarom je ooit op voetbal bent gegaan. De vreugde spat er van af. De ene actie nog mooier dan de andere...
Kop d'r veur, gaan met die banaan. Krijg daar vaak kippevel van! Schitterend! Doe mij een voetbalveld, gooi er tig jochies en meisjes op in het roodzwart. Aan de andere kant van hetzelfde laken een pak maar dan (meestal) in andere kleuren. Dan dagdroom je echt in kleur en is even voor die paar uurtjes niks meer zwart-wit! Had een drukke agenda gisteren maar een wedstrijdje proppen wij er nog graag tussen.
Gelukkig voor Dion kon hij het laatste kwart nog even onder de lat staan.
Geweldig! Klasse (Braak)man! Ze wonnen grandioos en met overmacht! Trotse Papa's en Mama's.
Trotse Opa's en Oma's maar ook wij (Mouna en ik) waren er goed te passe over! Supporters XXL.
Dit was het einde van de eerste fase. Snap er niet veel meer van, alles veranderd zelfs de najaars- en voorjaarscompetitie. Nu zijn er allerlei fases ingesteld door het logge apparaat de KNVB. 
Het gaat niet om de eerste plaats, maar je zit toch op de voetbal om te winnen? Tuurlijk, samen is niet alleen. Maar toch! Om elke zaterdag net een goal meer te maken dan je tegenstander, toch? Of hanteert KNVB zoiets iets van: waar het echt om gaat dat zie je later wel. Snap die filosofie niet. Niet elke verandering is een verbetering. Waarvan Akte! Ach, snap wel meer niet. Zie ik het anders?
Na 5 duels gaat de competitie alweer op de schop, Fase 2 volgt en zo faseren wij ons vrolijk naar de winterstop.
Ach ja, if you can't beat them. Join them! Zag gisteren de foto's die Gerrit had gemaakt van de strijd. 
Prachtige beelden van een bijzonder mooie dag. Hij knipt mooi raak voor een knaak. Net alsof je er zelf bij bent. Misschien handig voor volgende week. Dan zijn wij een enkele dagen weg. Lekker aan de kust in Noord-Holland, Juliandorp! Samen is niet alleen. Uitwaaien. Lekker dicht bij het strand! Mooi ouwehoeren...Nog even naar Texel, Skuumkoppe? Ik vraag dit natuurlijk voor mijn kinderen.
Mag ik weer zo'n verslag uit mijn duim zuigen! Gaat vast lukken, als je ogen dicht doet zie je zoveel meer. Spelen zich hele mooie films af aan de binnenkant van je ogen! 
Vrienten kwam gisteren buurten toen ik het stukkie voor de site over die geweldige zeven jochies aan het schrijven was. Het gaat niet over! Poeh, die kwam even binnen. Dacht aan van alles.
Dacht aan die kerel! Meet me There! Ze gaan met z'n drieën op zoek naar hem. In gedachten, maar toch. Schitterend! Op hun eiland maar nu voor het eerst zonder hem. Weet zeker dat hij mee wandelt! Tis nie aans. 
Ik zie hem ook elke dag lachen, als ik de yoghurt pak of het kuipje boter! Zijn grote grijns!
Elke dag vang ik wel een glimp van hem op. Soms die foto, vaker een nummer of als ik een ambulance zie rijden. We gaan elkaar weer ontmoeten. Misschien is het wel (dag)dromen. Want dood is dood!
Maar wat zou het toch mooi zijn, als je gaat hemelen dat je weer mensen van vroeger tegenkomt!
Nog even een harinkje met je Pa, koffie met oen Moe. Een Cola-Beerenburg met oen Moat....
Wat wil ik eigenlijk. Begraven of cremeren? Of toch dat nieuwe: Resomeren....
Wordt ook wel watercrematie of alkalische hydrolyse genoemd. Hallejuhah....Nooit zo goed opgelet bij scheikunde. Wist de antwoorden vaak ook nie en mijn proefjes gingen meestal de mist in.
Begraven en/of cremeren kennen wij allemaal wel. Bij resomeren wordt je lichaam opgelost in een warme vloeistof van water en kaliumhydroxide. Klinkt niet echt aantrekkelijk?
Wordt het allemaal zo chemisch van. Snap d'r ballen er al niet van. 
Hoe ik daar op kom? Was gisteren met de kinderen (je kunt nooit vroeg genoeg beginnen) even bij de open dag van Crematorium en Uitvaartcentrum De Lariks. Het hoeft niet altijd van één kant te komen hè.
De dood. Vaak houden wij dat zoveel mogelijk buiten de deur, maar vroeg of laat krijgen wij er toch mee te maken. Een lieve vriendin, Thérèse, werkt daar inmiddels. Dan ga je even kijken! 
Kom er eigenlijk al veel te vaak! Net als bij de tandarts moet je daar eigenlijk zo min mogelijk komen, althans dat is mijn mening. Te vaak neem je daar afscheid van te veel mooie mensen! Doet zeer.
Maar de dood hoort er nu éénmaal bij. Wel heel bijzonder wat de kinderen allemaal vroegen aan deze en gene! Trots ook. Ze denken meer na dan hun Papa op die leeftijd ooit deed. Was voornamelijk wortel aan het schieten. Dorgeloosheid. 
Ze bakten geen pizza's maar wel kniepertjes met een flinke dot slagroom. Thérèse schoot uit, vond Mouna niet erg hoor! Ze hebben het gewoon mooi voor elkaar bij de Lariks. Als je toch moet gaan dan maar zo. Ik hou de dood niet buiten! Ik hou liever de wereld buiten als je begrijpt wat ik bedoel. 
Ik zie ook liever ouders geknield opnieuw de veters strikken van hun kinderen op nog een nat voetbalveld van de dauw. Ik zie ook liever zeven jochies strijden tegen zeven andere kinderen...
Ach, bijzondere ontmoetingen zijn er altijd! Met een open blik kijken naar de wereld. 
Nooit geweten dat er handel is en bestaat in implantaten etc. Dat na een crematie de kunstheupen, knieën en zo over blijven naast de as van de persoon die overleden is. Denk je helemaal niet over na. Althans, ik niet. Jurriën wel, gaf ook tekst en uitleg! Moos herkende 'm meteen. Daar heb je Pascal, dit is ons grapje...
Inside Joke. Moet je snappen, of niet! Mooie kerel....Serieus in zijn vak. Wandelt vaak met z'n buurman.
's Middags reden Mouna en ik naar Marle, een paar uurtjes later verlieten wij Marle weer. 
Wel met een benauwde zege (1-2) in de kofferbak. Hiep Hiep Hoera. Poeh, dat ging niet zo gemakkelijk als 's ochtends op het Westerpark. Hier stond onze keeper wel 90 minuten in het veld, gelukkig wel. Hij had zeker een behoorlijk aandeel in de overwinning. Mouna houdt van roze maar vind het keeperspakkie van Len wel iets too much. Had jij dat ook aangetrokken, Papa? Mouna zat sowieso op de praatstoel en ik leerde ook nog wat terwijl wij terug langs de Vosseboer reden. 
Papa, koeien hebben vierkante konten en paarden ronde. Huh? Meen je dat. Er stonden koeien genoeg in de weilanden om dit meteen te controleren. Vele koeien stonden wel met hun achterwerken tegen de wind in. 
Kon het niet goed zien. We kwamen verderop ook enkele paarden tegen. Deed mij best om wat Mouna beweerde te ontrafelen. Maar ja, moest tevens op de weg letten al kent de Beerzerhaar van Ina weinig geheimen meer....
Je had er bij moeten zijn maar Mouna wist te beweren als het om vrouwen zou gaan ik allang de vorm van de welbevallige achterwerken had kunnen omschrijven. Want dan let ik wel op! Haha...Ze had me. Die dondersteen, Papa is soms zo'n open boek! 
Het was zo grappig hoe zij het verhaalde. We lagen beiden in een deuk die wel enkele kilometers duurde, schitterend! Zo mooi....die lach van haar! Zo ongeremd, zo vrolijk. Zij weet ook dat het leven niet alleen een lach bevat maar soms ook die traan! Maar we waren nu goed te pas! 
Even later had zij het over Oma, mien Moe! Want in de bestuurskamer van Marle stond een lied aan de muur in het dialect. Tuurlijk, had ze dat gezien. Ze houdt tevens van het dialect van haar Oma. 
Bij Ome Jan, aan de zwarteweg, gingen wij even heerlijk 'plat proaten'. Ze kan het best goed! 
Nooit vergeten waar je vandaan komt! Doen sommigen hier nog wel eens snel. 
Rijgen ze onze (h)eerlijke boeren gewoon aan het mes! Zonder enige wroeging. Wat ik zeg, niet alle veranderingen zijn goed! Niet bij de voetbal maar hou alsjeblieft de kerk eens in het midden. Potverdikkemei.
Onderzoek leerde ons (weer eens) dat vooral de jeugd de ouderwetse gehaktbal nog niet laat staan...
Al die campagnes over plantaardig voedsel, grootgrutters die ons meer en meer aan de vleesvervangers wil hebben of die spotjes van o.a. Wakker Dier die steeds vaker je oren teisteren. Ik vind daar iets van! Sorry. Kom mij niet aan het stukkie vlees wat al niet meer zo groot is als eerder.
Daarom, lekker puh! Meat me There in de Voorstraat. Lekker tegen de stroom in zwemmen! Wij openen gewoon een steakrestaurant in de stad. Ik hou d'r wel van en zeker van een goed stukkie vlees.
Vlees van koeien met vierkante achterwerken! Ik hou niet van die beeldvorming die ondermeer door een stichting als Wakker Dier ons te vaak wordt voorgeschoteld op radio en TV. Mensen denken vaak niet na en denken echt dat het er zo allemaal aan toe gaat in deze sectoren en geloven het allemaal maar blindelings. Lopen graag achter de meute aan. Getverdamme!
Dat boeren bijvoorbeeld hun dieren slecht verzorgen! Beeldvorming die niet te filmen is! Ik weet dat boeren hier gewoon goed voor hun dieren zijn. Uitzonderingen daargelaten. Wij gaan dood, koeien ook. Meestal voor de slacht! Tja....That's life zong Frank Sinatra ooit! We kunnen ze niet allemaal cremeren of begraven of gaan we koeien straks resomeren. Onze regering is er gek genoeg voor. Geitenwollen sokken. Nooit aan deze kant van de Iessel geweest. Melk komt niet uit de supermarkt.
Want zoveel ruimte is er hier ook niet meer. Het gaat niet over, waar het echt om gaat zie je later wel....
Dat dus. Daarom dat voetbalveld 's ochtends vroeg! Even geen boze buitenwereld! Meat me There! 
Allemaal op een kluitje, rennen achter die bal aan. Ouders met een kopje koffie in de hand! 
Moi, Hoi. Oh, die is leuk opgedroogd. Guitig ventje in de goal. Zo vader, zo zoon! Hij was ooit wel de eerste in het paradijs, toen kwam Eva. Begon het gedonder. 
Winnen van Banthum of HHC Hardenberg! Je Koning, Keizer, Admiraal voelen...voor 2 x 45 minuten. 
Het gaat niet over de mooiste, maar over wie je het allerliefste kust. Klopt Henny.
Nou, ik zou het wel weten! 
Wij gaan zo naar Ome Jan, er wil iemand naar de paarden kijken en of die ene al zadelmak is. 
Gaan we weer! Ik kijk ondertussen wel naar de koeien.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Oorlog en Drugs!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I remember walking against the darkness of the beach.
Love is like a ghost in the distance, out of reach.
Travel through the night cause there is no fear.
Alone but right behind, until I watched your disappear.
I'm moving through the dark of a long black night.
Just moving with the moon and the light it shines.
And I'm thinking of a place.
And it feels so very real just moving through the dark.'
Uut 'Thinking of a Place' van The War on Drugs!

Moi, ben ik weer!
Had net Mouna afgezet bij haar moeder. Reed van Rheeze naar de stad, terug naar huis.
Samen voetbal wezen kijken op de Boshoek.
De jochies van Mariënberg onder de 10 hadden gewonnen met 3-6 van Mouna haar klasgenootjes! 
Geweldige wedstrijd gezien. Dit keer maar niet teveel zeuren met de moeders van. Je kunt ook overdrijven.
Ze waren weer eens aan elkaar gewaagd maar het team van Eric maakte het verschil diep in de tweede helft. Het was enkel en alleen te danken aan mijn voormalig buurjochie Cas dat de uitslag niet groter uitviel voor het roodzwarte hart. Hij dook alsof ie op duikles was. Prachtig! Vind ik mooi!
Op de radio las Van Inkel net zijn rinkelscopen voor, steenbok weer als laatste. 
Geloof niet zo in de astrologie, maar mijn sterrenbeeld kreeg deze week wel een ruime voldoende. 
Soort van hoop in bange dagen. Vervolgens startte hij de Topsong in van deze week op Radio 2.
Het betoverende Who's That van The War on Drugs! Hoe bedenk je zo'n bandnaam hè.
Het verhaal gaat dat het kwam door een avond teveel rode wijn drinken en dat de zanger niet meteen zijn muziekgenre in de naam terug wilde zien. Daarom The War on Drugs! 
Weer wat anders als bijv. U2, die vierden deze week haar 50-jarige bestaan. Afgelopen vrijdag hoorde je op Veronica elk uur tenminste 1 nummer van deze Ierse heren! Geweldig! Kom maar door....!
Zo kwam Bad ondermeer langs. Net als 's avonds maar toen hardlopend door zijn woonplaats tijdens de Banthumloop. Kom op, Bertje...Je bent er bijna. Run Bert Run. 
Henny Vrienten zingt nu net over dat bandje in de wolken. Heeft ie wel een punt, als ik The War on Drugs hoor ben ik meestal in de wolken. Net zoals deze zomer het geval was! 
Moos, Mouna en ik daalden net van de hoogste berg af in Oostenrijk. De playlist spuugde 'Thinking of A Place' uit van The War On Drugs. We slingerden op het zandpad de vele haardspeldbochten door. We waren in een soort van niemandsland. Witte Wiev'n hadden ze hier ook in het land van Obstler en Wiener Schnitzel. Het was betoverend. Kippevel ook. Net een paar heftige dagen achter de rug en we zaten met z'n drieën in de C4 met elks onze eigen gedachten. Althans ik wel. Keek in de spiegel. Zag Mouna naar buiten turen, naar al die mooie vergezichten. Waar dacht zij nu aan? 
Bij The War On Drugs denk ik altijd aan Floortje, aan het einde van de wereld, aan de dochter van Dick, aan mijn dromen. Nu kwam het nummer binnen zoals ik 'm niet had verwacht. Ik dacht echt aan een plek waar ik misschien wel zou willen sterven, een dag eerder dacht ik er nog echt te sterven.
Papa, wat is er! Vind je dit mooie muziek. Ja, jongen. 
Moet ik natuurlijk luisteren naar de tekst? Hoeft niet...jongen, kijk maar wat je ervan vindt. Maar denk dat het nummer net zo lang duurt als de weg lang is! Ok, dus het duurt nog wel even voordat we beneden zijn? 
Hoop het wel, jongen! Soms mag de weg wel even een soort van omweggetje zijn....één zijn met je gedachten, met je overpeinzingen en het geluk wat naast en achter in je auto zit! 
Toen we bij de slagboom waren had de zanger de meeste noten tevens op de zang gehad! 
Daar dacht ik gistermorgen dus aan. Was aan het dromen in de auto met de muziek van The War on Drugs. Schitterend. Feëriek bijna. 
De oorlog tegen de drugs! Noem dan je band de pratende hoofden of de tellende kraaien. 
Zag ze vorig jaar voor het eerst live, nou ja op de TV. Pinkpop geloof ik. Als je vertelde dat het een stelletje bouwvakkers waren had ik je ook geloofd! In je hoofd maak je soms een voorstelling van iets terwijl de werkelijkheid toch anders is! Hoe dan ook, blijft prachtige muziek! Ze verbouwden wel pinkpop in de positieve zin van het woord. 
Wil ooit Pearl Jam nog eens zien maar deze band staat tevens op het lijstje....Vind het ideale muziek voor in de auto als je nog een flinke afstand af hebt te leggen! Moos zou zeggen, piemelmuziek van Papa. Haha....Je moest eens weten. En soms kan ik beter mijn mond houden. Hij hoeft nog niet alles te weten! Je hebt soms van die volwassen dingen waar een kind van dertien nog niet zoveel mee kan. 
Ben vanmorgen vroeg! Alleen in huis, dus niks aan het handje. Hoef er voor niemand uit!
De laatste weken beviel het uitslapen best maar deze nacht spookten allerlei dingen door mijn kop.
Lag er gisteren ook al op tijd in! Dag vol met indrukken en verhalen! Mooie mensen voor je neus.
Heen en weer geslingerd tussen verstand en ratio. Tussen gevoel en allerlei andere zaken...Ook met lijnen en verwachtingen of puntjes op bepaalde klinkers! 
Woensdag eindelijk naar Eanske, Enschede. Gaan ze die golfbal nog eens bekijken. Mooi ding heur!
Nu met naald (en draad?), dan eindelijk de bevestiging dat het misschien niks is. Maar niks kan ook iets zijn hè. Kreeg van de week nog de vraag, ben je er zenuwachtig voor? Neuh, eigenlijk niet!
Merk wel dat Oostenrijk wat met mij heeft gedaan! Is mij wel in de kleren gaan zitten.
Thinking of a Place! Denk vaak terug aan dat ene specifieke moment. Alleen met de kinderen! Denkend dat mijn laatste uur geslagen had en hoe dan met de kinderen? 
Daar heb ik meer moeite mee dan die afspraak komende mittwoch. Neuh, met roesje en keelspray is zo'n ingreep prima te doen. Dan gaat die cameraploeg vlekkeloos door het keeltje....Cut! 
Muziek was ook in Oostenrijk iets wat mij letterlijk op de been hield! Nu staat het JBL boxje tevens aan!
Henny met zijn bandje, Daniël met zijn teksten. Buuten is het nog donker maar binnen komt er langzamerhand weer licht in de duisternis! Opvallend veel Clouseau, ben ze een beetje weer aan het herontdekken. Vroeger hè. Toen ik vaak in België te vinden was. Volgend jaar staan ze voor het eerst in het Koning Boudewijn Stadion in Brussel. 
Waarom niet? Weekendje Brussel, ken er nog genoeg straatjes en steegjes. Ik let altijd wel op als ik ergens rij ook zit ik soms te (dag)dromen als de oorlog tegen de drugs op staat! 
Thinking of a Place! Dacht vannacht ook aan het Westerpark. Keek gisteren op het Henk Veltink Terras, knipoogde Henk nu?, naar ons hoofdveld. Veld lag er strak bij, je zou er bijna op kunnen biljarten! Maar had geen keus. Nu liepen er enkele kleine kinderen los.
Even daarvoor werd Wijthmen nog aan de zegekar gebonden. Ach, het maakt ook niet uut waar je balt. Als het nu 1e of 5e klasse is, pas als het bier op dreigt te geraken dan maken wij ons pas zorgen bij Mariënberg. Verder zal het ons een zorg zijn. Leven en laten leven....Als de camper stuitert niet aankloppen. 
Weer mooie verhalen! Een heel verleden ligt er gewoon! En elke week maak je samen met elkaar weer meer herinneringen. Zag nog even het filmpje van die verwoestende uithaal van de zoon van Michael. 
Prachtig! Hoorde iemand behoorlijk hard juichen. Haha, wordt gewoon vrolijk van die kleine jochies!
Gaan voor elke bal! De vuisten ballen als ze scoren. Kan genieten van zo'n voormalig buurjochie.
Hij pakte een paar fantastische ballen uit de bovenhoek! De trots van zien Pa, de glimlach van z'n Moe.
Heeft ie talent? Echt wel...mooie stijl van keepen ook! Keepers zijn andere mensen! Hebben links en rechts een steekje los zitten! Die bal kan namelijk ook tegen je hoofd belanden met alle gevolgen van dien. Denk soms wel eens dat ik 1x te vaak zo'n bal voor mien harsens heb gehad. 
Mijn gedachtengangen zijn soms niet te volgen. Als iedereen rechts gaat denk ik aan links of andersom.
Lig je 's nachts wakker en denk je aan oorlogen en drugs. Waarom heten alle honden niet gewoon Max?
Wat voor cijfer gaf van Inkel de steenbok ook alweer, volgens mij een zeven. Gisteren was mijn dag wel een dikke 9. Had het druk. Wilde niet op de tijd letten maar de tijd lette wel op mij. 
Soms vliegt ie ook! Dan slaat ie op hol! Kom je Jan gewoon in het wild tegen. Hoe dan? Opa, op pad voor zijn kleinkinderen. Mooi, dat doe je dan hè.
Maar merk dat mijn hoofd weer overuren aan het maken is, krijg er maar geen punt achter.
Vandaag wel!
Mand!
Volgende keer maar weer gewoon oesterzwammen...ga van deze raar lullen! 
Doe buiten het licht ook maar aan. Tis lang genoeg donker geweest.
Wens jullie een mooie wedstrijd.
Belgrado, stad waar ik de weg ook wel ken dankzij die ouwe van mij.
Daar denken ze, gelukkig niet meer zo vaak aan oorlog.
De wereld is in slechte staat, geregeerd door hebzucht en verblind door haat. 
Honderd keer een oorlog in de naam van een god. 
Als je macht en geld hebt, hoeft je hart niet op slot. 
Denk je ook dat het anders wordt, gaan we samen maken dat het beter wordt?
En dat er vrede komt, er is hoop.
Er is hoop, de geschiedenis leert dat alles kan zolang er liefde is. 
Licht in de duisternis. 
Er is hoop, dat sterft pas als leste hè
Of misschien gewoon wat minder Clouseau 's morgens luisteren als je 's nachts niet slapen kunt.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Nou, Dag Hoor!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Veul moois gung zomaar veurbij,
opzich 'n hiel goed teken.
Zwaor weer was eerder aordig zeldzaam.
Nou he'j vaker regen.
'T is nie gauw zo mooi as in de verhaaln.
As het wel zo is wees der op verdacht.
Niet vergeten om der eben bij stille te staon.
Niet vergeten eben knippen met de vingers.
Niet vergeten dit moment in 't geheuge op te sloan.
Zo van Oja, dat was mooi.'
Uut Oja, dat was mooi van Daniël Lohues. 

Moi, daar ben ik weer!
Noem mij maar raar of vreemd. Noem mij maar naïef
Al het wereldleed leg ik soms heel makkelijk naast mij neer.
Ik kan er niks mee, ik verander deze aardkloot toch niet meer. jullie wel?
Elke dag schieten wij meer gaten in het luchtledige, langzaam glipt de wereld ons door de vingers.
Wat vroeger nog zo mooi was is nu een lelijk gedrocht aan het worden!
Klein nieuws raakt mij veel meer, van de buurvrouw om de hoek of die kerel van drie hoog achter!
En nu stopt Stefan de Walle er ook nog eens mee. 
Nou, Dag Hoor!
Potverdikkemei....Sinterklaas stopt er mee. Doet zijn mijter en baard af en zet zijn staf voorgoed in de hoek.
Moest even slikken. Eerder speelde hij Kees in Flodder maar hij was al 15 jaar de goedheiligman.
Een rol die hem op het lijf was geschreven. Hij noemde zichzelf de adviseur van de nationale Sint!
Prachtig toch! Ik mocht 'm graag als Sint.
Tja, ik vind daar wat van! Kan slecht tegen verandering hè, dat weten jullie inmiddels.
Wat goed is mag van mij gewoon zo blijven. Voor altied en eeuwig.
Vis van Theun, kaas en worst van Jan, mien stamcafé in Mariënberg. Zo ook de sint. Laat het gewoon zo.
Maar hij was ook zo'n kerel die licht in de duisternis bracht tegen het einde van het jaar...
Hij wenst zijn pieten en alle medewerkers van het Sinterklaasjournaal een goede vaart toe!
Potverdikkemei, eerst icoon Dieuwertje uut de tied en nu houdt de echte Sint er ook nog eens mee op! Wat nu? Wie nu? Leeft Bram nog, de oude Sinterklaas? 
De Walle heeft mijn kinderen in ieder geval een supergave tijd bezorgd, onbezorgd ook! Dank daarvoor.
De Hoofdpiet, in de persoon van Niels van der Laan, had ook mooie woorden voor zijn eindbaas!
Een magische Sint en een warme lieve collega. Hij had zich geen betere en lievere baas kunnen wensen.
Dat is toch mooi. Pietje Paniek (Jochem Myjer) had van gelijke woorden een zelfde strekking. 
Zijn Spaanse neef Pietje Paniek liet uit Spanje weten dat hij tientallen jaren fantastisch heeft samengewerkt met deze absolute kindervriend! Paniek, geen paniek. 
Nou Stefan euh Sinterklaas....Dag Hoor! Ga u missen en de kinderen ook! We blijven kijken...met pepernoten. 
Gek hè, sorry! Zo werd ik gisteren ook bijzonder blij van twee Belgen!
Twee mannen recht uit mijn hart. Kris en Koen Wauters van Clouseau. Stiekum een guilty pleasure. Vind het gewoon leuke muziek! 
Ken bijna alle teksten van hen nog uit het blote hoofd. Ooit eind jaren negentig naar een live concert geweest. Heb ze ooit nog eens gezien in het Sportpaleis Antwerpen op uitnodiging van een Belgische klant!
Amai. Dat was bijzonder genieten hè. Gisteravond zapte ik tussen het voetbal en Beste Zangers door.
The Summerdahl Murders op Nederland 3 nam ik ondertussen op. 
Zoë Livay was de hoofdgast bij Jan Smit op de bank! De meeste artiesten geloof ik wel maar voor haar en de heren uit België maak ik graag een uitzondering voor. 
Wat een lief, mooi mens is deze 27-jarige zangeres en actrice (dat laatste wist ik trouwens niet).
Ik ken haar namelijk via Mouna en haar nummer Ik zing wat ze samen zong met Snelle en schreef met Thomas Acda. 
Dat heeft hier wel honderd als het niet duizend keer is opgestaan met Mouna dansend en zingend voor de televisie. Prachtig!
Dus, het meisje Livay heeft een streepje voor. Flink wat streepjes. Ik hoorde wat van haar teksten. 
Wauw. Kwamen binnen. Zit wel een waarheid achter en een verhaal bovendien. 
Ken de tekst van Ik Zing ook uit mijn hoofd mede dankzij Mouna. 
'Ik zing, zing maar alsof je de tekst wel kent. Dans maar alsof je een danser bent. Fluit, ook al ken je helft niet van de melodie. Speel, speel maar alsof je dat kind nog bent. Ren maar alsof je weg al kent. Niemand krijgt spijt van geluk, wat niet af hoeft kan eigenlijk niet stuk...' Dat laatste hè. Geluk. 
Leuk levensmotto toch! Zag gisteravond Mouna in de kamer springen en dansen toen Koen en Kris het voortouw namen en hun eigen versie van 'Ik Zing...' voor het voetlicht brachten!
Daar word ik instant gelukkig van. Nam een slok van mijn Karmeliet en zag in gedachten Mouna dansen die op dat moment heerlijk sliep en misschien wel aan het dagdromen was over die prachtige dag wat ze heeft gehad op het Horse-Event, ergens achter Amsterdam! Op de foto met Fenna. 
Nou, Dag Hoor! Op die momenten ben ik gewoon instant gelukkig, wordt ik blij van twee Belgen die Skik maken. Ben ik gedachten weer ff in dat Sportpalies van Antwerpen toen alles nog pais en vree was,  toen de wereld nog in de zunne was! 
Mouna, vrijdag had ze ook het hoogste woord bij het driekhoeksgesprek met haar lieve juffen Milou en Mirjam op de Marsweijde, groep 6. Juf Tineke was vorig seizoen een toppert maar Milou en Mirjam zijn ook twee toppertjes hoor. Dat heeft Mouna nodig. Rolmodellen, waar ze tegen op kan kijken. Die klik is er....Mouna had alles zo goed voorbereid en praatte als mevrouw Brugman in hoogsteigen persoon! Zat te genieten. Ze praatte aan één stuk door. Geweldig! Kippevel. In gedachten zag ik haar dansen. Ze is zo opgeruimd in haar hoofd! Dat kwam gisteravond ook ff buurten toen Koen op de tafel sprong en begon te dansen en zingen, zag ik Mouna weer praten met haar lieve juffen. Schitterend! Kon het altijd maar zo zijn...Mouna mag dromen in kleur! Dank lieve juffen Milou en Mirjam. 
Liep gistermorgen een mooie zes kilometer langs de Vecht. Moos sliep nog! Ik trok mijn wandelschoenen aan. Oortjes in! Lohues op. Joah, mag wel zo...Voor de 5e keer deze week! Heb de smaak te pakken. Dingen laten staan en vooral de wandelschoenen aan. Kijken hoe lang ik het vol hou. Stok staat achter de deur! 
Zag veel honden de revue passeren met groetende baasjes, goedemorgen! Zag veel naaktslakken half op de weg liggen met gevaar voor eigen leven. Een fietsband hou je niet tegen! Zag twee mensen roeien in een bootje tegen de stroom in. Twee campers stonden langs de Vecht wortel te schieten, ene deur ging voorzichtig open. Een deel van het mais stond er nog. Halverwege de Dijk kwam ik twee hardlopers tegen. Moi. Ze hoorden niks, blijkbaar. 
Ondertussen luisterde ik naar Lohues. Zo alleen met mijzelf kwam Joezölf ook wat harder binnen.
Een glimlach bij Annelie en Ik haal mij 'n Hond op. Liefzeer was prachtig op deze ochtend, Elk mens die Hef zich 'n Kruus te dragen en Angst is mar Veur Eben, Spiet is veur altied.....Iedereen heeft soms een stukkie Lohues nodig of in ieder geval een hele Daniël. 
Stapte vrolijk verder en verdronk in de teksten van de troubadour op Erica. Kerl, Kerl...wat heb ie mooie teksten gemaakt en dat doe je nog steeds! Liedjes die hout snijden.
En vooral niet vergeten om er even bij stil te staan, even knippen met de vingers, niet vergeten om dit moment in je geheugen op te slaan. Zo van...Oja, dat was mooi! 
Nou, Dag Hoor! Dat was met Sinterklaas zekers het geval. 
Dat kunnen wij ook bijna zeggen tegen al die kleine brouwerijen die met alle liefde dat mooie speciale bier voor ons brouwen. Potverdikkemei! Bijna is het zover. Nou, Dag hoor! 
Heb de plannen niet gehoord van afgelopen dinsdag. Heb niet zoveel met de politiek. Je mag/moet gewoon steeds meer betalen. Dat uitkleden stopt niet bij de spijkerbroek, neuh het hemd en de boxershort moeten binnenkort ook uit. Dan staan wij met z'n allen mooi in de kou, in ons nakie...Brrrrr.
Maar nu willen ze ook tornen aan de bierbelasting. Ons biertje wordt weer duurder vanaf 2027. Echt waar? Yep, wen er maar vast aan....
Ik drink al minder maar zo word je nog sneller lid van de blauwe knoop, wat ik oe brom!
Dit gaat pijn doen in jouw portemonnee. Dit zijn geen grappen. Houdt Jetten niet van een goed glas bier?
Ik vraag dit natuurlijk niet voor zijn vriend maar voor al mien kameraden. Ga wortel schieten! Ga spelen met een hockeystick maar niet met onze geneugten. PVD! 
Achter die glimlach schuilt een grote facade, niet grappig!
Die extra belasting op bier gaat ten koste van onze bruisende horeca en de brouwerijsector. Door een nog hogere belasting gaan mensen gewoon bier kopen in België en Duitsland...dat gaat onze horeca, brouwerijen, winkels en uiteindelijk ook onze schatkist voelen...Of niet dan?
Ze willen ook het kleinbrouwerstarief afschaffen, hierdoor komen (vooral) kleinere brouwerijen in de problemen en houden alleen de grotere jongens het hoofd boven water. 
Nou, Dag Hoor! Dat mag toch niet! Ik heb de petitie al getekend, tuurlijk eigenbelang maar ook die van GJ, van een Bert, van Harold of van een Robert en van al die andere leuke mensen die graag een biertje drinken op hun tijd. 
Blijf met de tengels van ons bier af! Ga bosbessen kweken want met 900+ lokale en regionale brouwerijen en de bruine kroeg als erkend immaterieel cultureel erfgoed heeft Nederland een biercultuur om trots op te zijn. Nog wel! Dat gaat het kabinet ons toch niet afnemen. Hef op andere zaken meer belasting meer niet op ons natje en droogje. Potverdikkemei, het leven is al duur genoeg!
Nou ja, dat was weer mijn klein leed van de week. Nou, Dag Hoor!
Voetbal!
Ja, dat giet mooi. We wonnen gisteren onze seizoensouverture. Intens gelukkig natuurlijk!
Wil ik mij niet meer druk over maken, lukte voor 80%.. Had nog even links en rechts een boodschap voor de leidsman in het geel. Ach, waar maken wij ons druk over. 5e klasse hè, we trappen zelf ook geen deuk meer in een pakje roomboter. Maar kan er wel van genieten. Voor-, tijdens- en na de wedstrijd. 
Mooi dom ouwehoeren langs de lijn! Heerlijk, kijken naar mensen hoe zo rood aanlopen om 22 acteurs binnen de witte kalklijnen. 2 x 3 kwartier kun je alles even vergeten! 
Nou, Dag Hoor! 
Fijn weekend. 

#Suzan & Freek!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ik weet niet wat ik af en toe heb, dan ben ik liever alleen.
Het gaspedaal onder m'n voeten maar in m'n hoofd ben je mee.
Want jij bent rood en ik ben blauw, soms doe ik een beetje koud.
Maar niet jouw fout, dat weet ik ook, hoop dat je me hoort.
Want je brengt me er dag en nacht door, eigenlijk iemand die niets verwacht voor.
Dit gevoel dat je mij blijft geven, dak gaat open, nooit meer regen.
Geef me dat, geef me dat gevoel van
Geef me dat gevoel van
Dak gaat open, nooit meer regen'
Uut 'Nooit Meer Regen' van Suzan & Freek. 

Moi, ben ik weer!
Goh, helemaal vergeten. Had vrijdagavond een reep Bounty in mijn binnenzak gestopt.
Je weet wel, die chocoladereep met kokosvulling.
Wilde wel eens op het kleine stukje paradijs in Ommen dat andere stukje paradijs op aarde eten. 
Leek mij een mooie combinatie, had ik mij zo bedacht! Maar ja, vergeten hè. Daar wordt ik langzamerhand koning, keizer en admiraal in. 
Want éénmaal inpandig, helemaal niet meer aan gedacht! Zoveel indrukken, het was zo puur, zo mooi. 
Samen met Mouna bij Suzan&Freek in het wederom indrukwekkende Boshtheater Ommen. 
Het zit d'r op! Het openluchtseizoen zit er op! 6x voelde het Bostheater als een warm bad met behoorlijk wat schuim.
Als een soort van hemel, althans het voorportaal, dat kleine stukje paradijs op aarde. Niks geen gezeur aan de kop!
Alleen jij & ik, soms alleen ik, altijd de muziek en ik. Mijn gedachten de vrije loop. Handen in de zakken, soms een biertje in de hand, vaker het flesje water en verder niks anders. 
Heerlijk! Had weer zo'n week die moeilijk viel te archiveren. Was slecht in de kop! Had de zoutpot gepakt maar kon niet op veel slakken het gewenste zout leggen. Als je weet dan weet je het, maar ik wist het nie. Denk het wel, maar moet er nog even een nachtje over slapen. 
Had weer zo'n kronkel die dwars lag in de kop! Maar vrijdagavond, toen ik éénmaal de poort onder door was en Ivan onze kaartjes had gescand, voelde ik mij God in Frank...euh Ommen! Nou ja, zoiets.
Zo genoten van Mouna! Het was echt een stukje paradijs op dat stukje grond bovenop de Besthmenerberg!
Suzan & Freek waren de perfecte afsluiting van een gigantisch leuk openlucht theaterseizoen!
De slagroom op het taartje, de fijnste tripel in de fles! Het dak ging open, nooit meer regen!
Bij één van de laatste nummers, spiegelbeeld, krijg ik een flinke brok in mijn alcoholloze keel. 
Mouna zong het woord voor woord mee, Suzan zong maar ik hoorde alleen Mouna, prachtig:
'Ik wil eigenlijk gewoon even zeggen, dat ik hoop dat je weet. Dat zoals we hier nu staan ik de allermooiste dagen beleef. Ik zocht en bleef maar lopen (naar de bar, naar de merchandise stand, naar de wc) stond er niet voor open, in mijn hart. En ik weet nog dat ik dacht, dat er niet zo iemand was.
Als je wist wat ik zie, als ik naar je kijk. Ik geloof het haast niet, dat je echt hoort bij mij en je loopt door de deur met je ogen op mij en je bent...ja, je bent nog mooier dan je spiegelbeeld, nog mooier dan ik me verbeeld. Nog mooier dan je spiegelbeeld.'
Tja, ik weet het! Ben een half oud wijf. Nooit gedacht dat ik zou tranen bij een nummer van notabene Suzan&Freek. Het nummer hebben ze eigenlijk geschreven voor een bruiloft-achtige setting! Jij en ik voor altijd samen. Nou ja, ik weet uit eigen ervaring dat je daar flink mis mee kunt zitten! Zo heb je verkering, een pracht van een meid en zo ben je haar kwijt! Van alles flitste door mijn hersenloze brein...haha, in sneltreinvaart. TGV of zo.
We zongen het nog in de auto! Hoop dat ze deze ook spelen, Papa. Dat deden ze. Suzan vertelde dat ze het nummer Spiegelbeeld lang niet live hadden gezongen maar dat het betoverende bostheater de ideale locatie was om het nu wel te doen. Ommen, zing je mee....? Tuurlijk! 
Naast mij zat Mouna alles mee te zingen. Kippevel! Zij was het sprookje, het stukje paradijs op aarde. Vergat compleet mijn Bounty in de binnenzak. Zij was het! Ze heeft geen kokosvulling maar is zo bijzonder! Inhoud genoeg! Ze tankt iedere dag bij. Zij en ik. Dochter en Papa, Moos en Alfred! Friday on my Mind! Voelde mij hemels! Na een minder leuke week, de kop vol met niet opgeruimde rommel, was zo'n avondje uit met Mouna het beste medicijn. Hoofd oud Papier! Slik genoeg van die klotepillen de laatste tijd maar niks kan op tegen een dosis Mouna. Jemig de pemig, ze is echt een wonder! Ze bestaan nog! Tuurlijk, we maken tegenwoordig van water geen wijn meer of we splitten een zee in tweeën maar Mouna is mijn kleine Eva op deze aardkloot wat zo af en toe een beetje verandert in dat kleine stukje paradijs. Geef me stukjes toekomst!
Wat heb ik weer genoten van het Bostheater. Heb d'r geen aandelen of zo in, wordt niet betaald om ze de hemel in te prijzen. Zo ook niet bij eetcafé Mans, maar doe maar gewoon lekker nuchter, dan doe je al meer dan genoeg! Ze doen wat ze zeggen, moet je er nog één? Ja, tap er maar één in. 
Dit seizoen zag ik Racoon, Blof, Ilse DeLange, Twee meter Sessies (Jan Douwe, Prodigal Sons), Sven Hammond en Matthijs van Nieuwkerk en Suzan & Freek. Mooi lijstje toch! 
Soms met Moos, dan met Mouna, soms alleen en dan weer met een mooie vrouw of een goede vriend!
Samen is nooit alleen. En de keren dat ik alleen onder de hemelpoort doorliep was ik toch samen!
Iedereen heeft skik als ie inpandig op de Besthemenerberg is. Als je éénmaal rondscharrelt in het indrukwekkende bostheater dan sta je aan, open, ben je in een soort van chemische verbinding zonder dat je daarvoor jarenlang scheikunde heb moeten studeren. Die magie, dat is uniek! Dat is het bostheater Ommen in optima forma. Zo bliede dat het stukje paradijs op aarde maar een dikke 10 kilometer ver weg is van ons huus. 
Ditmaal waren we ook zo van de parkeerplaats af. Het was zo'n (vrij)dag! Wilde dat het elke dag zo kon zijn.
Maar ja, weer niks gewonnen van de week in de Staatsloterij. Ben gelukkig in de liefde! De liefde als vader naar je kinderen toe, maar ook de liefde naar andere mensen toe. Wie er toehapt is spekkoper! Als de liefde mar blef winnen zingt troubadour Lohues net. 
Vond dit weekend alles prima. Mouna wilde zelfs nog een dagje blijven. Kreeg er ook geen genoeg van.
Samen ontbijten bij de Koffiepot! Elkaar leuke verhaaltjes vertellen. Samen even winkelen, tuurlijk, hoort er ook bij maar ik had nu geduld! Samen even naar Tubbergen. Kijken naar jochies die skik hebben aan rennen achter een bal aan. 's middags naar het Westerpark. Zij in de speeltuin, ik kijkend naar elf spelende jonge mannen die wederom achter een bal aanliepen. 's avonds toch weer naar Eetcafé Mans. Dat is voor mij al bijna 50 jaar ook dat kleine stukje paradijs op aarde. Stukkie Cheers in mien geboortedorp! Wie is Norm, wie is Cliff. Wij zijn het allemaal incluis. 
Even keuvelen. Dan met Jan en dan met Alleman! Soms een stukje politiek, dan weer over Mainbarg (kunt ze er nog steeds geen kloten van...), dan weer over het onbereikbare van de horizon, stukje B&B vol liefde.
Ach, als je zit op de barkruk van eetcafé Mans begrijpen wij de wereld soms een stuk beter dan als je weer naar buiten loopt, de harde werkelijkheid in. Wou dat ik tien miljoen had, zou ik het een stuk anders doen! Alleen maar dingen doen waar ik vrolijk van wordt. Soms is het gewoon kloten van de bok!
Ben een steenbok, behoorlijk eigenwijs, klopt maar ik stoot nog veel te vaak mien harsens ergens aan.
Wil wel anders maar hou soms niet van natte voeten of een nat pak. Moet het zelf weer wassen hè.
Maar twee dagen op pad met het liefste meisje van het gewestelijk halfrond is het absolute einde.
Genieten! Eerst een beetje rondstruinen tijdens de Rommelerie in de straat waar ik zelf 40 jaar heb gewoond. Gek genoeg blijkt de Johan Clemmestraat ook gewoon weer een straat in Mariënberg te zijn. Keek naar het huis aan de Johan Clemmestraat nr. 2. Mien Moe stiet al bijna twee jaar niet meer achter het raam, de vorm van herkenning ebt tevens een beetje weg. Thijs maakt er wel wat moois van. Complimenten! Binnenkort is het weer bewoonbaar verklaard.
Maar na ruim 70 jaar is de geest van Martha en Freek wel een keertje gevlogen. Net zoals Nel Bakhuis, Ramaker en Kok zijn gaan zweven in het luchtledige! De rommelmarkt is nu de Rommelerie. 
De oliebollen zijn ook al enkele jaren gevlogen. Geen krenten meer in de spreekwoordelijke pap.
Niets blijft, alles stroomt. Tja, de mooie mensen blijven er wel wonen. Je hebt zo je voorkeuren, vooral op nr. 2a zijn ze best goed te pruimen! Maar de ouders van Kyan ook dikke prima of bijvoorbeeld Ineke en Harry en/of buurman Klaas!
Had toch minste een uur gerekend voor het bezoek aan de Rommelerie. Had meester-inkoopster Mouna bij de hand en die ziet normaal gesproken bij de diverse kraampjes wel iets liggen van haar gading!
Had mij erop ingesteld. Maar na amper een kwartier was het al klaar. 3 worsten voor een tientje en iets met paarden wat je aan het plafond kunt hangen, soort houtsnijwerk, iets met figuurzaagjes en touw!
Ik rekende het goed. We zaten al mooi op tijd bij Lian aan de Nieuweweg 4. Beter bekend als eetcafé Mans. Vind het zo leuk dat mijn voormalige buurmeisje daar nu de scepter zwaait. Soort van trots. De B van Binnenmars is nu de B van Bouwhuis geworden. Het was wel even wennen voor mij. Dat geef ik toe. Je gooit niet zomaar na ruim dertig jaar de oude waard bij het grof vuil! Het is geen Dodewaard maar in Mariënberg gebeurt er soms toch ook wel wat! Niets blijft, alles stroomt! Pantarei maar dan op z'n elfde en dertigste. Maar giet oe goed, Eric! Bij alles wat je doet! Maar ik gun Lian en al dat overige leuke personeel zo het geluk en dat mien stamcafé tot lengte van dagen aan de waterleiding (waarin onder andere zalm zit) blijft bestaan!
Het eten was weer geweldig. Heerlijk vers gemaakt mosterdsoepje, daarna had Mouna een burger Mans (nou ja, eigenlijk zaterdagavond, vrijdag was het een frikandel). Ik mocht aan de plank Mans! Geweldig. Heerlijk! En de prijs, die is nog ouderwets gezellig! Hier kun je eten met een blije portemonnee. Na afloop Mouna een mooi kinderijsje en ik twee bakkies koffie van Beukehorst!
Tuurlijk, ben niet objectief! Eetcafé Mans, daar kom ik al vijftig jaar! Maar dan ben ik ook thuus, voel ik mij thuus. Met al die leuke mensen die er ook al tig jaar komen. Hier ben je gewoon die zoon van Freek en Martha Dorgelo. Geen poespas. Hier hoef je je niet groter voor te doen dan die 2 meter punt zes komma vier dat je bent! Als je begrijpt wat ik bedoel. Hier houden ze je graag, ongevraagd, een spiegel voor. Hier is je spiegelbeeld wat je er zelf van vind. Vaak mag je het houden, soms geef je je mening gewoon weg! Binnenkort daar de pubquiz en het oktoberfest! Eerste wel inpandig, tweede lekker thuis! Heb er zin an. Nooit meer regen! Als je snapt wat ik misschien bedoel!
Mouna heeft al twee dagen haar S&F shirt aan! Weet wat de inkoop van zo'n shirt is, dan vind ik € 40,- een beste uitgave, lacht mijn portemonnee ff niet. Maar dan kijk ik naar Mouna en dan denk, wat zit ik toch te zeuren. Die € 40,- is nu al één van de beste uitgaven ooit! Lekker boeiend ook!
Keek vanmorgen, voor de gein, eens in de spiegel. Tja....Wat zal ik zeggen! Scheren, wandelen...
Hete douche. De rimpels in mijn gezicht worden steevast groter en steeds meer, de inhammen ook!
Had twee dagen mijn kleine Eva inpandig. Ik voelde mij niet echt Adam! Meer Black & Decker!
Het openluchtseizoen zit er op! Nu komt Theater de Voorveghter weer veelvuldig buurten!
Dat is ook dat kleine stukje paradijs op die hele grote aarde en toch lekker dichtbij! Zodra ik de zaal betreed en die 485 stoelen zie dan ben ik tevens weer thuus. Stiet een soort van Petrus aan de deur! Moi, goed te passe, veule wille!
Als die deuren sluiten zijn wij in het paradijs, doe ik de Bounty straks wel in de binnenbuuste van mien spiekerbroek, lekker met kokosvulling!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.

#BosTheater Draait Door!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Dit is de grote vrijheid, je mag zeggen wat je denkt.
Niet dat het iets uitmaakt met hoeveel je ook bent. 
Ze doen toch wat ze willen, al moet de hele boel vergaan. 
Lief, trek iets moois aan.
Dan gaan we dansen, dansen, dansen.
Dansen, dansen, dansen
Dansen, dansen, dansen
Op de vulkaan, dansen op de vulkaan.
Straks is het verboden of te laat om nog te gaan.
Lief trek iets moois aan....'
Uut 'Dansen op de Vulkaan' van de Dijk!

Moi, ben ik weer! 
'Hoe gaat het met je...'
Nooit gedacht dat wij ooit nog weer eens zouden dansen op de vulkaan in het Bostheater Ommen.
Toch gebeurde het gisteravond. Was met Moos, dan gebeurt er trouwens altijd wat. Waarvan akte.
Soms zoekt hij het op, meestal komt het hem toe! Krijgt ie ongevraagd praat aan zijn hoofd.
Ontmoeten wij een vergeten iemand of treffen we een nieuwe onbekende. Van die dingen.
Hij krijgt ook altijd dingen voor elkaar die een ander weer niet lukt...Vast dat guitige koppie.
Dacht dat ik voor het laatst zondag 26 juni van het jaar 2022 op de vulkaan had gedanst.
Destijds was de Dijk namelijk voor het laatst inpandig in Ommen, een half jaar later namen ze echt afscheid van ons publiek! Nooit meer Huub en zijn kornuiten. Dat was iets voor ooit! 
We zwaaiden ze die zondagavond uit met flink wat weemoed, afscheid nemen blijft soms gewoon moeilijk en lastig tegelijk! Potverdikkemei, nooit stoppen met proberen. Maar Huub was er klaar mee.
Dat weekend hadden we onze tenten opgeslagen op het Ommerland in huisje 205 en 206, onze gezamenlijk appgroep heet nog altijd De Dijk&Boslodge. Nostalgie.
Dit weekend had ik mijn De Waard Tent alleen opgeslagen, soort van hutje op de hei, op de Besthmenerberg. Nou ja, heuvel. Bergen hebben wij hier niet in Nederland, alleen Bergen aan Zee.
Had mijn tentje geparkeerd onder de uitkijktoren, daar mag je sinds eind 2024 toch niet meer op, dus lekker rustig! Want vrijdagavond was ik ook al in het Bostheater te vinden, soms heb je dat! Komt het net zo uit. 
Jan Steen zei het al: Ben je d'r al weer, je had hier wel kunnen overnachten. Jan moest eens weten! 
Woonde tijdelijk links van het feeërieke Bostheater die weer als vanouds op haar grondvesten schudde. 
Vrijdag was het lieve meisje Ilse DeLange aanwezig en gisteravond stonden Sven Hammond en Matthijs van Nieuwkerk en de Sven Hammond Big Band op het reusachtige podium met Feelin' Alright, editie nr. 2. 
Prachtig. Wat een muzikale avond, vol met energie, goede muziek en sterke verhalen.
Heerlijke mix van jazz, soul, groove en alles dwars door elkaar heen. Kippevel!
Van Peter Maffay (Du) naar een jonge trompettist Jelle Tuinman die jazz blies tot aan een mooie jonge vrouw in een gouden jurk die klassieke muziek ten gehore bracht! Zelfs good-old Bram Vermeulen passeerde de revue. Matthijs draaide door in Ommen. Dat programma moet gewoon terug op TV!
Gastoptredens van Stef Bos en Trijntje Oosterhuis met vaste publieksfavorieten Nico Dijkshoorn, Anton Goudsmit (scheurende gitaar) en het mooie en eveneens indrukwekkende loepzuivere ZO! Gospel Choir.
Kers op de taart was natuurlijk dat Rinus Gerritsen even een nummer mee kwam bassen!
Jemig, Radar Love van de Golden Earring knalde door de zwangere Ommer nacht! Je kon mij opvegen.
Papa, is dat van die meneer waar je laatst in de auto om moest huilen. Ja, Moos. Dat is van George Kooymans. Die had toch ALS, ja lieverd....dat klopt! En weg was ie weer, op zoek naar later! 
Maar Huub had tevens een rode draad in het hele Feelin' Alright! gebeuren van gisteravond.
Regelmatig bezigde van Nieuwkerk teksten van Van der Lubbe. Prachtig! en terecht natuurlijk.
Eerst had ie het over : Lief, trek iets moois aan. Een zinsnede uit Dansen op de Vulkaan. 
Het shirt met deze tekst ligt boven in de kast! Ik moet het weer eens uit de kast halen....
Later kreeg Matthijs het over Forever Young van Bob Dylan maar dan in de vertaling van Huub!
Voor Altijd Jong! Keek naar Moos toen Van Nieuwkerk enkele woorden prevelde....
Ken het uit mijn hoofd. Maar blijf voor altijd jong....,  ook Moos wordt helaas ouder met alle gevolgen van dien. We hadden ook na afloop weer leuke praat, ik hoef niet alles te weten! Schitterend! 
Maar ze vroegen hem, Matthijs, vaak hoe het met hem ging? 
-Hoe gaat het met je-
We vragen het zo vaak, zo achteloos aan deze en genen. Ik probeer dat altijd oprecht te doen!
Ben oprecht geinteresseerd hoe het soms met vrouwen, mannen gaan die mij zo na aan het hart staan.
Ik luister ook als ze antwoorden maar weet ook soms dat de gevraagde niet altijd weet hoe het met haar of met hem gaat. Dat snap ik. Hoe voel je je eigenlijk als je het mooiste wat je kende moet missen...?
Of dat je weet dat je behoorlijk ziek bent en tevens niet weet of dat je volgend jaar nog rondkuiert op deze aardkloot. 
Matthijs vond het lastig om te antwoorden toen de wereld doordraaide nadat de storm enigszins was gaan liggen. Levend in de luwte. Lopend in het bos of langs het strand.
Hij vond, gek genoeg, in een boekje van Huub van der Lubbe het antwoord. Een zinsnede uit 'Zo Gelukkig' van het album Allemansplein uut 2014. Een vergeten parel! 
'Zo gelukkig als ik nu ben, ben ik eerder nooit geweest. Heb mijn shit eindelijk op orde en al mijn rotzooi weggegooid. Zo gelukkig als ik nu ben, ik ben gelukkiger dan ooit....'
Ik vond het mooi, meer door het feit dat Huub ergens door deze profetische woorden boven het Bostheater zweefde. Fysiek niet aanwezig maar wel in gedachten! Het laatste nummer was Dansen op de Vulkaan!
Kippevel tot aan mijn kruin! Later, toen ik weer in mijn tentje lag, schudde de berg nog een beetje.
Nou ja, was aan het heupwiegen....Moos bleef ook slapen. Papa, was mooi hè. Hij had weer praat voor tien. 
Dansen op de vulkaan! De Besthmenerberg beleefde een eruptie van jewelste, de kruitdampen waaierde langzaam over de heide in het blaue hinein. Lief, trek iets moois aan want we gaan dansen, dansen op de vulkaan! 
Deed mijn ogen dicht en ik was terug op die bewuste zondagavond met dat mooie Dijk-cluppie van ons.
Zag dat de dames Huub weer volop in het kruis keken en wij kerels het zoveelste biertje wederom haalden.
Snap het ook niet, maar het Bostheater heeft een bepaalde magie, iets betoverend. 
Als je éénmaal die (hemel)poort onder door loopt beland je rechtstreeks in het paradijs. 
Hier staat niet Petrus maar Ivan je lachend welkom te heten met zijn zevenmijlslaarzen.
Moos vond Anton, de molenaar, een grappige kerel en groette Lampie nog ff. Hey Willem...
Maar Willem moest aan het (vrijwillige) werk van Anton. Ach, had je bij moeten zijn!
Jan Steen op zijn golfkarretje. Hij scheurt behoorlijk met dat ding, hoorde ik uit betrouwbare bron.
Geweldig! Al die mensen maken het Bostheater tot een uniek openluchttheater, zonder hen dansen wij nooit meer op die vulkaan! Krijgen ze er dan geld voor? Néé Moos, dat doen ze uit liefde! 
Vrijdagavond was ik bij Ilse ook in goed gezelschap! Zag zelfs Hans de Oud. Jij hier?
Wat is dat toch ook een mooi mens. Ilse, ze praatte af en toe een beetje plat. Mooi man...Trots op waar ze vandaan komt, gewoon uut Almelooooooooooooooooo hè.
Ik heb een zwak voor Ilse. Wou dat ik kon drummen, maar ze zag me nooit staan al ben ik ruim twee meter lang. Ben niet zo van de stokjes, of ergens voorsteken. Gekheid natuurlijk! Ze had goede zin! So Incredible, het was even een Great Escape van de boze buitenwereld. Als je met z'n allen zit of staat in het Bostheater lijkt het net of de wereld niet bestaat met al haar shit en grote ongenoegen!
Merkte het vrijdagavond weer, 1 appie en alles is plots anders en staat weer in een heel ander daglicht. 
Jouw wereld compleet op de kop. Las 's middags nog het nieuws dat er een aanrijding was met de trein in Hardenberg. 's Avonds kwam het in sneltreinvaart binnen. Niet te filmen!
Hoe gaat het met je? Wellicht is die vraag haar ook wel gesteld maar gaf ze nooit echt antwoord.
De wereld draait door! Ook na pijn en verlies. Soms staat ie ook even stil. 
Lief, trek iets moois aan. Vanmorgen hebben wij ons tentje opgeruimd! Samen zijn wij de 38-meter hoge heuvel van de Besthmenerberg afgelopen. Nu was het stil in het bos...
Hadden alleen enkele vogels het hoogste woord. Ze zongen een mooie aria.
Twee vreemde vogels liepen hand in hand het pad af, retour richting de C4 die alleen nog in het weiland stond. Hallo, jij hier.
Volgende week zijn we hier weer. Het laatste optreden van een prachtig muzikaal seizoen in het mooiste openluchttheater van Nederland. 
Dan ben ik met het liefste meisje van deze aardkloot terug in het Bostheater, Mouna wil gewoon thuis slapen. Ik reken het goed, het is ook best wel donker in het bos met al die rare geluidjes...
Suzan & Freek! Zing ik daar weer uit volle borst mee, gaan we samen dansen op de vulkaan!
Lief, trek iets moois aan. Hoe gaat het met je? Papa, ik ben zo gelukkig! 
Of zoals Ilse zong: Years pass by and we get older. There's so much you didn't see. But your hand is still on my shoulder. Much more than a memory. Endless highway, bring me home. All I know is that our love goes on. (Love Goes On).
Daar zit geen woord dialect bij en zo is het maar net! 
Ik ga dat shirt uit de kast trekken. Wandelen langs de Vecht! Nu echt want vorige week regende het nog.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.

#Max(imaal) Rolf!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit.
An Tagen wie diesen haben wir noch ewig Zeit.
In dieser Nacht der Nächte die uns so viel verspricht.
Erleben wir das Beste, Kein Ende ist in Sicht. 
An Tage wie diesen wünsch' ich mir Unendlichkeit.'
Uut 'Tage wie diesen' van Die Toten Hosen.

Moi, ben ik weer. 
Liep vannacht in gedachten door een min of meer donker bos! 
Kwam af van de Besthemenerberg en sjokte terug naar het weiland waar mijn auto stond!
'Ie bint er op tied bie, Dorgelo', riep een vage bekende, terwijl het toch al ver na elven was. 
Met een verlichte stok in de hand leidde hij mij vervolgens de natuurlijke parkeerplaats af. 
Welterusten! 
Stukje omdenken hè, had ik gisteren ook na het luisteren van een nummer van Chris Stapleton.
Op het eind zingt ie zoiets van: 'Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het prachtig is verlopen'
Kreeg het van ene 'Vincent' Bouwhuis. Ligt alvast niet meer op één oor. Kippevel nummer! Tranen biggelden mij over de wangen toen ik het luisterde op notabene de WC, soms moet je wat hè. 
Dat ene zinnetje bleef op de één of andere manier hangen in mijn hersenloze brein en ik moest er gisteravond weer aan denken nadat ik twee meter de lucht in was geweest in het altijd feeërieke Bostheater Ommen, zelfs als het zachtjes regent blijft dat unieke Bostheater betoverend werken.
Al die lichtjes...al die pretoogjes. Wij zijn een avondje uit, op dagen als deze verlang je naar de eeuwigheid. Dat het niet over gaat! Immer wieder Sonntag!
Luisterend en kijkend naar Beth Hart terwijl zij haar L.A. Song de zwangere nacht ingooide. Kippevel. Meisje van amper anderhalve meter maar een strot die makkelijk past in iemand van 2 meter punt 6.
De 2 Meter Sessies van Jan Douwe Kroeske smaakt naar meer. Ik hou d'r van! 
De verhalen rondom de opnames van de diverse artiesten. Ruim de duizend gepasseerd. 
Prachtig! Kwam leuke mensen tegen, ondermeer uit mijn eigen stad! Leuk praatvolk. Herinneringen van weleer popten op. Tijd van Flash. Gezamenlijke vrienden en kennissen. Hij hield meer van het hardere werk. Namen de kinderen ook al vroeg mee naar allerlei concerten. Goed om te horen. Tattoo van Kurt op de zijkant met handtekening. Iets voor Mouna? Plakplaatje van Suzan & Freek op de bil. Mag vast nie, ik mocht dat ook nooit.
Zakje paprika-chips en M&M's. Praatje met Lampie. Keek om mij heen, was alleen maar toch samen!
Muziek verbindt. Erwin Nyhoff die skik had met z'n oude maten van The Prodigal Sons! 
Hij was op de trekker vanuit Hessum (vlakbij Vilsteren) gekomen met zijn wapperende grijze haren.
Die kerel van RTV Oost en van het dialect die nu lekker stond te bassen, Albert Bartelds. Gaaf man.
Dat Nyhoff het nummer 'You Still Think' deels had geschreven op de trekker na een mislukte Ommer muziekavond en het begin inleidde van een stuk liefdesverdriet waar je 'Oe' tegen zei.
Was weer zo'n week met een behoorlijke kop en een mooie staart! Muziek hè, behoorlijk onderdeel van dit leventje wat nu al 54 jaar mooi doorkachelt. Ene keer laaiend vuur en soms brandt het kaarsje amper.
De Troubadour, dat etablissement hier aan de Vecht, bestaat dit jaar 25 jaar. Herman en Gretha hebben er flink aan getrokken. Ze hielden een feestje op de naastgelegen parkeerplaats, daar kun je trouwens mooi ten val komen. Je waarschuwt een ander maar je gaat zelf finaal onderuit, maximaal! Bril van de kop af, schaafwonden op armen en benen. Je ego nog verder in een deuk en maar blijven lachen. Niks aan het handje heur terwijl je amper een paar biertjes in je mik had. Tja, je moet altijd uitkieken! 
Hier was Nyhoff ook present! De troubadour van de lage landen! Vanuit Amerika had Herman de geweldige band Venice overgevlogen. Dat had nog wat voeten in de aarde, omdat maar liefst drie vliegtuigen aan de grond bleven in dat vreemde gekke land waar Dolly Parton deze week er niet meer is van 9 tot 5 maar vanaf nu 24/7 in haar country-hemel verpoost! God hebbe haar ziel en houwen.
Een leuk feestje met dito muziek kun je wel overlaten aan Potgieter! Een hotel bouwen is weer een heel ander verhaal. Snap wel dat deze stekker eruit ging. De kracht van gewoon doen, maar dan anders. Verstandige beslissing. Niet tegen beter weten in. Maar Troubadour live klonk als een klok. Fijn om Venice weer eens te zien. Geweldige die samenzang, Family Tree kwam binnen! Poeh...
Niet iedereen die op de parkeerplaats stond kende deze heren! Maar het was ook een soort van reünie. 
In oude vriendschappen werd nieuw leven geblazen. Hè, jij hier. Ze kwamen zelfs uit PrayingHouse.
We maakten afspraken voor later. Eind oktober, jullie hier. Volgend jaar, wij daar! Polderen 2.0.
Edwin Evers sloot af met zijn band! Blijft leuk hè. Vooral jaren tachtig knijters....Nogmaals kippevel en ff een blik naar boven, Ard luister je? Don't stop believin' van Journey kwam binnen, acht tellen uitgeteld. Tegen de touwen maar niet verslagen. Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het prachtig verlopen is. Tja, gezegd is makkelijker dan gedaan. Bij mij biggelden de tranen weer over wangen, toch nog last van je val...Ja, beetje. Je weet dat het goed zo is maar waarom voelt het nog steeds niet zo...Keek even naar boven! Nooit stoppen met geloven dat het One Fine Day weer goed zal zijn in ieder geval zal voelen. Tot die tijd, gewoon laten gaan.
Goed was ie zeker. Jemig, ruim 25 jaar was Rolf Hofsink onze spits. Hij schoot ze er zo makkelijk in. 
Woensdag nam ie echt officieel afscheid. Op zo'n dag waarvan je hoopt dat er stiekum 25 uur in zo'n dag zitten. Gisteren zat ons clubicoon gewoon bij mij mooi op het bankje. Nog even keuvelen over Mittwoch!
Op dagen als deze wens je hem maar ook jezelf eeuwigheid! Als je nooit hebt gevoetbald of hebt gesport in teamverband snap je zoiets niet! Je stond voor en met elkaar. Je was een team zowel binnen als buiten de lijnen. Misschien dat laatste nog wel veel meer! Die blik in elkaars ogen, vaak was één blik al voldoende. Kippevel! Al die mooie verhalen. Klasbak eerste klas! Zo worden ze niet meer gemaakt. Mooi mens ook, onze Rolf! Geen borstklopperij of mooie praat, is meestal gewoon zichzelf!
De zestienmeter als zijn absolute werkgebied, maar na 25 seizoenen gaat ie min of meer op zoek naar ander werk. Bij mij was de traan eerder aanwezig dan de lach! Zijn speech was er één gespeend met veel sentimenten, gelukkig wel de juiste! Rolf snapt hoe onze club in elkaar steekt, dat zijn er gek genoeg best veel maar niet iedereen heeft die gave bij onze vereniging al denken ze soms van wel!
Wat Gerard zei die avond vatte het goed samen. Ook buiten het veld een team zijn! Ze waren er allemaal op 19 oktober 2005 in dat karkje aan het kanaal om mijn vader destijds de laatste eer te bewijzen!
Hier gebeurt iets mooi...die knal later dat seizoen van Martijn op de lat in Ommen. De goal van Rolf, de ontlading, het spiekerjassie van de Breuk...Wij konden er niks van..haha dat Stadse gelul versus dat nuchtere hier van het Oosten. Wij waren maar boeren uut dat kleine dorpje maar we waren Asterix en Obelix inéén. Onoverwinnelijk! Maximaal uit de kluiten gewassen! Dat schepte een band. De VIPS van Jan de 4 G's van Johan. Geduld, Grip, Geil in het veld en Grolsch in de kantine! Haha, de geschiedenis verander je niet, alleen op het heden heb je misschien enig invloed op! Niet alles staat al in de sterren geschreven.
Keek gisteren voordat ik in mijn C4 stapte nog even naar boven. Sterren genoeg maar geen één had zin aan een vrije val. Je moet het lot ook niet tarten, gaat ie nie beter van acteren!
Vrijdag was ook zo'n avond. Gewoon gezelligheid op een vrijdagavond bij nichtje Andrea met neefje Guus en wederhelften + nieuwe aanwas! Gewoon een pan op tafel met enkele mooie kazen van Jan toe.
Leuke verhalen vertellen. Wijn, bier en spijs. Blijer kun je een Dorgelo bijna niet maken. Moos en Mouna tevens inpandig. Was leuk hè, Papa. Echt wel! Soms heb je zo weinig nodig! 
Op deze als dagen wens ik mij en jullie eeuwigheid. Niet iedereen heeft het eeuwige leven. We weten allemaal dat op een dag het einde hier op deze aarde nadert. Wie weet gaat het ergens anders wel verder. Maar dan moet de hemel best wel een groot land zijn als iedereen daar volgens het geloof naar toe verkast, ooit vroeg Moos zich dit af! Ik was niet verder gekomen dan hoe ze van water wijn maken...
Tja, had het deze week te doen met Mouna! Ze was zo verdrietig, haar grote harige vriend is sinds vrijdag ook vertrokken naar de (honden)hemel! Max kon niet meer, was op! Had last van atrose, wandelen werd een martelgang. Mouna kende Max al haar hele leven. Ze kon er alles mee doen! Las Max zelf voor uit haar sprookjesboek. Maar ja, niet iedereen eindigt levend lang en gelukkig! Aaaaaah. San stuurde nog wat foto's van al die jaren. Mouna en Max in de hoofdrol. M&M. Gek genoeg moest ik daar aan denken toen gisteravond Erik G. aankwam met twee zakjes gele M&M's. Mouna had ze wel opgegeten...Ik ben niet zo van chocola. Maar ze heeft Maximaal genoten van haar Max! Van de week nam ze afscheid van haar grote harige vriend. Kon er mij alles bij voorstellen, ik was ook een week van de kaart toen ooit Mandi zijn laatste stappen zette in het bosje tegenover eetcafé Mans! Heb moeite met het verdriet van mijn kinderen maar dat hoort er ook bij. Nooit stoppen met proberen.
Mama kocht haar een grote knuffelhond bij de HEMA. Ik moest hem of haar ook even knuffelen...
Papa, Max was echt ziek hoor. Het is misschien wel beter zo. Negen jaar hè.
Soms wens je iemand eeuwigheid, op sommige dagen hoop je dat zo'n avond nooit over gaat of een leven. 
Maar ik glimlachte ook, omdat niet alles nog voorbij is. Soms gaan er deuren dicht, kom je moeilijk de kleedkamer uit, maar vaak gaan er ook weer deuren op! Verschrikkelijke cliché's. Maar zo is het wel!
Heb 25 jaar Maximaal genoten van onze Rolf! Mooie gast, als ik op mannen viel had ik misschien wel een overtreding op hem begaan, je weet het niet! Je weet nooit wat de dag van morgen brengt!
Weer lekker stichtelijk deze ochtend. Sorry, ben ook een beetje laat. Ga wennen aan dat uitslapen op een zondagmorgen. Niks aan de kop meer want alles is ondertussen via mijn vingers de wereld in geholpen. 
Vanmiddag ook weer zo'n borrelplank, speciaalbiertje en wat mooie mensen on the side! Hou d'r van.
An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit, An tage wie diesen erleben wir das Beste und Keine Ende ist in Sicht! 
Max, als je iemand zoekt die jou nou uit moet laten daarboven omdat je baasjes beneden huizen.
De oma van Mouna, sinds gisteren 95 op de teller, heeft vast wel tied over en steevast de koffie kloar! Kwispel maar mooi raak voor een knaak. Ik pas hier wel op jouw vriendinnetje Mouna! Komt goed, 24/7.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...