#Freek & Martha!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'And when we say goodbye to one of our own.
We may be lonely but we're not alone. 
Though the leaves will fall and the tears will flow.
May it always comfort us to know, the family tree will always grow.
It's stronger than the wind can blow, the family tree will always grow.
Father down to son, mother to daughter.
Thicker than water, we are made of this.
From the Earth we rise, to the Earth returning.
We'll keep a candle burning for the ones we'll miss.'
Uut 'Family Tree' van Venice. 

Moi, ben ik weer. 
Heb ik weer. Sta ik met een soort van golfclub in mijn hand wortel te schieten op een werkelijke snikhete zaterdag ergens achterin mei, begint er ongevraagd in mijn hersenloze brein een godvruchtig nummertje zich af te spelen. Eentje uit het omvangrijke oeuvre van mien Moe, die ik haar nog heb horen zingen, enkele weken voor haar onvermijdelijke heengaan.
Vraag mij de laatste tijd wel eens vaker af, hoe werkt het toch allemaal bovenin in mijn hoofd?
Denk dat ik ondertussen de bedrading weer flink los heb zitten, er ontstaat steeds meer kortsluiting in mijn kop op de meest gekke en rare momenten. 
'Midden in de winternacht, ging de hemel open. Die ons heil der wereld bracht, antwoord op ons hopen.
Elke vogel zingt zijn lied, herders waarom zingt gij niet? Laat de citers slaan, blaast de fluiten aan.
Laat de bel, laat de trom, laat de beltrom horen: Christus is geboren!'
Ze zong het, luisterend naar de kerktelefoon, terwijl ik ondertussen koffie aan het zetten was en de vers gemaakte kippesoep alvast uit de koelkast haalde. 
'8 schepjes hè, Henry en Irene komen ook zo.' Ja, moe. Doe ik. Deed ik toch elke zondag? 
Mouna ging dan vaak naast haar zitten en Moos aan de grote tafel bij de openslaande deuren....
Raar, naast het feit dat de mus aan de Waaijerinksweg al van het dak was gevallen was diezelfde mus ook al reeds begraven en/of gecremeerd! Ja ja, Beerzerveld en Mariënberg gaan mee met hun tijd. Op begraafplaats de Beerzerhof aan de Beerzerhaar komt er binnenkort een heuse urnenmuur....
Ja, ja...Je hoort links en rechts nog eens wat als je vrijdagavond laat ergens je auto parkeert en met onze topscorer aan de praat geraakt. Vroeger allemaal bevlogen voetballers, nu lokaal zeer betrokken in het Plaatselijk Belang of met de samenhang en leefbaarheid in de kernen Beerze, Beerzerveld en Mariënberg druk doende zijn. Nou ja, leefbaarheid. Dat klinkt een beetje dubbel als je spreekt over urnen en as, maar je snapt mij wel. Waarvan akte! 
Tja, we waren gisteren met de hele familie even op bezoek bij Freek & Martha, onze (O)pa en (O)ma.
Niet op de koffie, die hadden we net genoten bij eetcafé Mans. Lekkere bonenkoffie van Beukehorst, die branden ook maar dan weer bonen. Lekker bakkie met liefde gezet door Lian en Eric.
Met gebak van Dorgelo, prima in orde. Dat wereldberoemde hazelnoot/schuimgebak gaat er nog altijd in als Gods woord in die spreekwoordelijke ouderling. Tis van Dorgelo, dat proef je zo. Tis familie hé, logisch met zo'n achternaam. Volgens mij waren de vader van de huidige eigenaar Nico en mien Pa soort van achterneven. Ach, als het om lekker eten en zo gaat dan ben je al zo snel familie van ons! Join the club, kom d'r bij. 
Gisteren was de eerste Dorgelo-familiedag. Na anderhalf jaar had iedereen zijn agenda kunnen afstemmen op zaterdag 23 mei. Mooi, dat hadden Pa en vooral Ma hartstikke mooi gevonden.
We begonnen in het stamcafé van ondermeer onze Pa, ik kom er ook al ruim vijftig jaar.
Sommige tradities moet je in ere houden hè. Herman vertelde dat pa zijn sigaretten bij Mans, later Jan, gewoon haalde met de auto al woonden wij amper 200 meter van de kroeg af! Zo ging dat vroeger, stikstofcrisis kenden ze nog niet, de benzine was nog betaalbaar en Pa tankte toch vaak diesel!
Op de weg naar de Buitenpartij, het voormalige 't Golfje van Ada en Jan, hielden wij even stil bij het graf van onze ouders en Opa en Oma. Anders staat zo'n steen er ook voor niks hè. Heeft geld genoeg gekost, jemig. Ik kom er bijna nooit. Een graf met daarop een steen zegt mij helemaal niks, misschien straks zo'n urn veel meer? Wie weet? Toch maar cremeren?
Ze krijgen ook nog een uitstrooiveld, als ik mij niet vergis. Ja, Ja, hier staat de tied ook niet stil.
Mijn as wil ik graag uitgestrooid zien in de zestienmeter van het Westerpark. Mag dat, kan dat...?
Ach, je moet niet altijd alles vertellen? Een kleinigheid hou je. Moos vroeg welk nummer ik als laatst wilde horen. Denk iets van Lohues, of niet papa! Yep, klopt. Maar ik verraste hem een beetje toen ik zei dat ik 'Op Fietse' als laatste liedje wilde horen. Nou ja, ik ben dan dood, dus....Maar je snapt me wel.
Ik heb ja, niks te klagen. De banden vol met wind. Zou haast zeggen: Joah, mag wel zo....
We liepen de begraafplaats weer af nadat Len, de zoon van Joëlle, de plantjes op het graf van Oma en Opa water had gegeven. Het was er snikheet. Schaduw was er weinig! Moest ook denken aan onze befaamde kunstschilder Johannes Garst. Die zei altijd: Wat God laat Bloeien gaat Johannes niet snoeien! 
Duitsland was er ook, zo noemen wij onze familie die allemaal in de Pruis wonen. In Braunschweig, Bremen en Hamburg wel te verstaan. De kinderen van Gert, hij woont zelf vlakbij het Weser-stadion. 
Das gesagt habende. Het was een supermooie eerste editie van een nieuwe familie-traditie!
De familieboom blijft maar groeien. Opa en Oma zijn uit de boom gevallen maar nieuwe bladeren en takken komen er elk jaar (gelukkig) weer bij. De nieuwste loot aan ons firmament is Bram. 
Zoon van Iris en Guus. Prachtig! Net amper een dikke week op deze aardkloot maar ze waren inpandig in Mariënberg. Top! Wat heb ik een mooie, lieve en leuke nichtjes en neefjes. Heb ze allemaal in mijn armen gehad en nu....nu zijn het mooie mensen geworden, niemand uitgezonderd! Nu heeft mijn eigen dochter haar achternichtjes- neefjes in haar armen! Wat nam ze haar 'oppas-taken' serieus. Ze was druk met Thijs en Len en had Anna-Lynn, Lia, Luna en Bram in haar zorgvolle armpjes. Kippevel!
Moos die de uitdaging aanging met Joost en Merlijn om ze te verslaan tijdens het midgetgolfen.
Het stelde allemaal niet zoveel voor, maar we waren met z'n allen. Samen! Samen is niet alleen hè.
Merkte aan mijzelf dat familie belangrijk is. Ben soms ontwetend maar je mag gerust op je eerdere schreden terugkomen! 
Maar goed, op baan 12 of zo....kwam het nummer 'Midden in de Winternacht' buurten terwijl de mussen zo'n beetje allemaal al van het dak waren gevallen. Typisch Nederlands weer! Woensdag verzoop je bijna in de felle regenbuien, kon de riolering het amper af en slechts een dag of twee later droop het zweet badend van je lichaam af. Dik 30 graden, gelukkig was er bij de Buitenpartij iets meer schaduw te vinden. Gulzig klokte ik het eerste Grolschje naar binnen, dat ging net iets te snel. Het alcohol steeg mij iets te snel naar boven. De rest van de middag alleen maar gehouden bij gemeentepils....Verstandig!
Denk, gek genoeg, dat Pa & Ma er onbewust wel bij waren. Er waren geen wolken, dus ze konden niet achterover leunen maar ik zag ze wel iets verderop! Genietend van hun kroost. Hand in hand.
Martha, mus es kieken....Daar bint ze wel ja. Mooi dom aan het ouwehoeren, biertje er bij, straks gaan ze heerlijk eten bij eetcafé Mans. Mooi dat ze er (bijna) allemaal zijn. Hebben wij toch met z'n tweeën mooi voor elkaar gebokst. Martha van de bokse....Ja Ja en ie ook heur, Freek van Poljans uut Rheeze!
Je ziet soms wel eens dat als het cement tussen de stenen wegvalt ook de banden wat minder worden!
Tuurlijk, we zien elkaar wat minder. Soms weken/maanden niet. Duitsland ligt hier wel naast de deur maar je gaat niet even op de fiets richting Bremen of Hamburg. 
Ach ja, wij zijn Dorgelo's. Behoorlijk eigenzinning, behoorlijk eigenwies. Soort van Dorgeloosheid.
Wij vinden nog wel vaak iets. Houden dan onze kop d'r veur, zijn soms snel met jezelf eens!
Laat het los, laat het gaan! Mis af en toe wel eens de wijze woorden van Moe of de spreekwoordelijke hand op mijn schouder! (be)kiek het eens van deze kant! Ja, Moe....maar toch had ze vaak geliek!
Maar dat nummer 'Midden in de Winternacht' had gisteren niet gehoeven. Kreeg er wel koud van maar niet op de manier die ik gisteren nodig had. Elk zuchtje wind was welkom, jemig....Het was warm!
We kwamen ook langs het huus van Tante Dinie en Ome Mans! Herken je ook niet meer, net zoals het huus van Moe aan de Clemme. Die is bijkans helemaal gestript! De nieuwe contouren worden langzaam zichtbaar....Daar worden nieuwe plannen gesmeed, een mooie toekomst ligt in het verschiet voor haar nieuwe bewoners! Ook dat groeit verder, het huis in vreemde handen nu maar toch wel redelijk bekend.
Maar de Buitenpartij is de opvolger van het alom bekende 't Golfje. Jemig wat heb ik daar wat feestjes beleefd tot diep in de nacht! Met de kop vol drank weer op huus aan. Soms met gevaar voor eigen fietsend langs het spoor. Ach, de boemel reed nooit zo hard, daar ging je echt niet dood aan! Die hield je nog tegen met je dikke duim. De boemel was het enige juist woord voor die trein, die boemelde aardig. 
Maar de Buitenpartij van de zeer gastvrije eigenaren Kristel en Léon. Warme mensen, dat voel je, maar dat was iedereen gisteren sowieso. We gingen even midgetgolfen, heerlijk retro!
Ze hebben het mooi gemaakt op deze bijzondere locatie in Beerzerveld. Je kunt er zowel buiten als binnen vertoeven. Voor jong en oud, voor vrije tijd of voor je werk. Ze geven allerlei leuke workshops, buitendans of verhalenavonden bij het kampvuur. Kindertheater en o.a. de dochter van mien neef Gernand heeft er al opgetreden. Echt een mooie plek. Beerzerveld wordt ook volwassen! Naast de bulten is er nog ruimte voor deze vorm van onthaasting! Leuke mensen sowieso....
We kwamen voor een ouderwetse portie golfen, de één had het beter onder de knie dan de andere.
Veel Hole-in-Ones! Kan ik alleen maar van dromen, als je snapt wat ik bedoel!
Het was gewoon fijn met al die na-zaten van Freek en Martha. Ze zijn van Dorgelo, dat hoor je zo!
Rond de klok van zessen vertrokken wij weer richting ons geboortedorp. Via the Black Way, de zwarteweg, waar de wieg stond van Mien Moe en waar Ome Jan nog steeds de boerderij bestiert van mien Opa sinds 1927. Eben-Haëzer staat er al die tijd al op het huis. Tot hiertoe heeft de Heer ons geholpen is de letterlijke betekenis uit het Hebreeuws! Tja, zat niet voor niks samen met Mouna bij de dominee (Mien breur) in de auto! Zo hoor je nog eens wat, want we waren idd tot zover gekomen en misschien wel met hulp van boven! Je weet nooit waar het vandaan komt? Psalm 121 was daarom ook de rode draad in het leven van mien Pa en Ma. Was de tekst op hun huwelijk en ook op hun beider begrafenis. Pa droeg het altijd met zich mee als hij in de bergen toerde met de grote OAD-bus!
Sorry, dwaal af. Komt vast door het feit dat ik de zoon van een buschauffeur ben. 
Verdwaal nooit maar geraak nog wel eens van een (snel)weg af. Sorry, en vervolgens is er voor jullie geen touw maar aan vast te knopen. Snap het vandaag zelf ook niet! Zie wel de boom groeien....
We sloten de eerste familiedag af waar wij deze ook begonnen, bij eetcafé Mans!
Uit de kunst! Zie aan de bon dat het warm was. Staan aardig wat geconsumeerde biertjes en wijntjes op.
Geheel in de stijl. Mooi toch!
Eten blijft gewoon top bij Binnenmars! Voor mij was er maar één Ali B. Ali Binnenmars!
Die andere loopt gewoon zijn lul achterna! Kloothommel. 
Ali B. bakte eerder de lekkerste biefstukken van het gewestelijk halfrond maar heeft de liefde voor het koken overgedragen op haar kinderen. Erik B. (Binnenmars) kan het ook hoor. 
Want die zelfgemaakte tomatensoep mag wat voor mij betreft op de nieuwe menukaart, die in progress is. Heeeeeeeeeeeeerlijk. Het was gewoon allemaal lekker , het Shared Dinner Menu wat ze in elkaar hebben geflanst. Carpaccio, Gamba's en stokbrood met allerlei smeersels. 
Hoofd was ouderwets goed. Schnitzel, biefstuk (smaakte naar Ali B.) zalm, spareribs en kip spiesjes.
Het was lekker maar ook veel. Niet iedereen had een toetjesmaag! Jemig, daar werd ook even een schepje bovenop gedaan. Créme brulee (vind het dakje ff niet, zit vast de mus op), Chocolademousse, vanille ijs en kleine pannenkoekjes met warme kersen. Gelukkig zat door de zon het terras nog ramvol en wij konden vele tafels laten meegenieten van alle heerlijkheden. 
Wij Dorgelo's delen graag ons eten als wij zelf genoeg hebben. Doodzonde als al dat eten verpieterd, een bord kan er altijd bij. Gastvrijheid hebben wij in onze tenen euh..genen. Wij genieten pas als jullie genieten!
Het was mooi onze eerste familiedag! Die moeten wij er in houden...De aftrap was meer dan prima!
Eric en Lian, het was top! Het wordt alleen maar beter bij eetcafé Mans....Next level is coming!
Wil je graag een leuke baan in de Horeca, ze zoeken nog mensen voor het café en in de keuken! Want het is er druk de laatste tijd, het zingt rond in Mariënberg en omstreken dat het goed toeven is bij Mans!
Meer Mans! Een Dorgelo is qua eten best wel kritisch, de lat leggen wij soms hoog! Daarom dus.
Omdat ondermeer de kippesoep van Moe niet te overtreffen was. Deed vorige week een aardige poging, kreeg bijna groen licht van de kinderen! Het kwam aardig in de buurt maar nog niet helemaal.
Het werd gisteren steeds vroeger laat. Harrie Jekkers was nog op de TV toen ik thuiskwam met de kinderen met zijn Klein Orkest! Dan kan ik nog niet naar bed hè. Hij speelde ver na middernacht!
Vannacht had ik zijn nummers in het hoofd. Gelukkig geen Midden in de Winternacht maar o.a. Even voor Eeuwig! 
Terwijl ik Mouna naar bed zong ik het woord voor woord mee....
'Want het is echt niet te geloven, maar jij haalt dingen bij me boven. Waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. En jij kan zwijgend zoveel zeggen. En ik hoef jou nooit uit te leggen, waarom ik, waarom ik zoveel van jullie hou.....
Freek & Martha, ik mis jullie elke dag! De één wat meer dan de ander! Maar jullie hadden gisteren ook genoten van jullie kroost! Dat hoeven wij niet uit te leggen, dat wisten we al....
Bedankt! Bedankt Pa, Bedankt Moe voor het er zijn....Die steen zegt mij niks, dat nummer in mijn hoofd zoveel meer....Midden in de winternacht, je moet er maar opkomen op de eerste tropische dag, ergens in mei met een golfclub in je hand en ik was er niet eens blauw van! 
De familieboom blijft groeien.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....

#Blaren!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Hey, I put some new shoes on and suddenly everthing's right.
I said, hey, I put some new shoes on and everybody's smiling, it's so inviting.
Oh, short on money but long on time, slowly strolling in the sweet sunshine.
And I'm running late and I don't need an excuse
'Cause I'm wearing my brand new shoes.'
Uut 'New Shoes' van Paolo Nutini.

Moi, ben ik weer.
Liep afgelopen hemelvaartsdag weer een mooie wandeling langs de Vecht en haar uiterwaarden!
Was trouwens niet echt dauwtrappen, de klok van de grote kerk hier in het centrum sloeg al acht keer!
Moos sliep nog, Mouna was al beneden. Ga even lopen hoor, goed Papa. Tot straks...
Leek net echt! Keek nog even achterom in de twijfelaar.
Daar lag naast Shadow, het knuffelpaard van Mouna, alleen twee kussens maar geen geloof meer.
Zette de pet op, zette Spotify en Strava aan. Liet de voordeur achter mij in het slot vallen.
Enkele ganzen vertrokken net van Hardenberg Airport. Hoorde een ambulance met sirene. Shit!
De meeuwen in de lucht leken net verdwaalde stippen terwijl ik naar boven liep en de Vecht weer zag. 
Gelukkig zij is er nog, ze meandert en kabbelt vrolijk verder. Zij wel.
Schrik op uit mijn afwezigheid, een niet aangelijnde herdershond snuffelt aan mijn broek, mensen kijken langs mij heen, de vrouw groet mij, de man blijft nors voor zich uitstaren...Stumpert! Het zou maar je buurman zijn. 
Dezelfde vrouw snelt mij net als zondags voorbij met gezwinde spoed. Kom haar straks aan de overkant vast weer tegen. Zeggen we weer Hoi, Moi....Zij gaat mij veel te snel! Waar luistert zij naar op haar dopjes? 
Zelf luister ik tussen de muziek door naar mijn eigen voetstappen. 
Gaat het dit keer wel goed? Geen last van blaren op mijn hak. Nope, na een kilometer of vier merk ik het alweer. Het schuurt. De wandelschoenen, vorig jaar gekocht in Duitsland, hebben geen lang leven meer. Gaan met Hemelvaart.
De schoen wringt. Om de paar wandelbeurten krijg ik last van blaren. Compeed is mijn beste vriend aan het worden, kan zo langzamerhand wel aandelen in deze handel kopen. Gouden business! 
Loop dom verdan! Eigenwies hè, buig af in het Vechtpark. Loop over de Prins Bernhardbrug terug naar huus. Na ca. 5,4 kilometer ben ik weer thuis. Trap de schoenen in de hoek! Deze zetten geen stap meer.
Heb je weer last van je hakken, pap? Yep. Morgen koop ik nieuwe schoenen, new shoes!
Op hetzelfde moment, geloof het of geloof het niet speelt ene Paolo Nutini één van zijn grootste hits!
New Shoes! Een teken aan de wand? Een dag later zit ik al bij Prins Sport hier aan de Voorstraat. 
Lang genoeg op de blaren gezeten, tied voor nieuwe schoenen. Had vorig jaar al van die nieuwe wandelsokken gekocht. Wellicht lag het daar aan. Neuh, het waren toch die degelijke Duutse schoenen.
Verlangde naar die schoenen die ik ooit in Oostenrijk had gekocht. Berg/wandelschoenen. Die zaten zo fijn, toen de wereld nog in de zunne was, maar de zool kwam er uiteindelijk door. Robert B. zei, als je fijne schoenen hebt moet je er meteen nog een paar kopen van hetzelfde merk en maat en dan in de kast zetten....Tja, achteraf had dat gemoeten! Achteraf had zoveel dingen anders gemoeten! Maar mien maat had wel geliek, denk ik. 
Heeft ie wel vaker hoor. Ach ja, ik loop er meestal nog een rondje om en besef mij dan...Het zij zo.
Weet nog precies waar het zaakje zat in Oostenrijk, halverwege op de berg! Prachtig!
Gelukkig was Prins Sport open, de dag na Hemelvaart, en keuze genoeg. Hier geen man om des keizers baard, maar een echte kerel met verstand van zaken. Dacht altijd, als je ouder wordt dan krimp je....zowel in lengte alsmede in je schoenenmaat. Vroeger had ik 45, driekwart met voetbalschoenen. Van Puma King trouwens netjes maat 46. De sneakers hebben dezelfde maat!
Maar blijkbaar kruipt mijn voet met wandelen richting maatje 47. Straks maar ff proberen hoe de nieuwe schoenen bevallen. Mouna is al wakker, Moos slaapt nog. Ga zo ff langs de Vecht!
Kop d'r veur, Spotify en Strava aan. Rondje Vecht. Kleine zes kilometer met mien new Shoes! 
Voordat ik weer een poging onderneem om Oma's kippesoep te maken. De vorige keer kreeg ik van de jongste weer de deksel op mijn neus. Neuh Papa, het is niet de kippesoep van Oma. Die was lekkerder.
Nou heb ik de kip zelf maar bij de horens gevat. De bouillon staat al een dagje op. Heb de prei zelfs niet in de winkel gehaald. Niets aan het toeval overlaten. Het zal mij lukken om, One Fine Day, net zo'n kippesoep te maken zoals mien Moe die altijd maakte. Poging nr. zoveel. Giet mij lukken. Kop d'r Veur!
Met blaarpleisters in de binnenzak van mien jas verkasten wij hemelvaartsdag naar het hoge Noorden.
Het was geen best weer. Zo kwam ik uit bij een uitje naar Bourtange. Kennen jullie deze vestingstad?
Gezellig hoor. Uurtje hier vandaag. Kwamen onderweg nog langs Ter Apel en Stadskanaal. 
Later las ik in Bourtange het ongelooflijke nieuws uut Stadskanaal. Jemig, dat noemen zich moeders!
Meteen die titel afpakken. Dat snap je toch niet. Zelfs het jeugdjournaal bracht dit keer geen soelaas.
Dit valt helaas niet uit te leggen, zelfs niet in Jip en Janneke taal. Kwam steeds harder binnen.
Dan heb je toch alleen zaagsel in je kop in plaats van enkele hersencellen. Op de terugweg kwamen we wederom langs Stadskanaal, mijn maag draaide om en niet door het feit dat in mijn uiensoep Beerenburg was verwerkt! In ter Apel was het tevens druk, zag er zwart van de mensen. Galgenhumor mensen! Kom op, je mag tegenwoordig niks meer zeggen. Daar had Frank Boeijen het ook over op Radio 5. Hij was er te gast bij Daniël Dekker. Ik luisterde het 's avonds terug. Frank had het over dat liedje met de 10 negertjes...Nou nou, kun je dat nog wel zeggen Frank? Later had ie over het feit dat hij als kind wel eens eens stukje meeliep met Amerikaanse militairen tijdens de Nijmeegse 4-daagse en dat ze zo mooi konden zingen. Liep ik aan de hand mee van een zwarte militair..Nou Nou, hij verbeterde zichzelf. Een donker gekleurde militair...Jongens, waar hebben wij het over. Je kunt tegenwoordig niks meer zeggen. Hij zong in het Nederlands, zodat iedereen hem kon verstaan. Hij moest er zelf ook om lachen. Zelfspot. Hij nam een mooie sprong in de tijdsgeest. Had er ook over met Moos deze week. Hij luistert nu veel naar muziek die ik niet ken, liever ook niet hoor maar het blijft toch je zoon hè. Hij is gek van Tyler the Creator en Kanye West. Die heeft het constant over niggers in zijn nummers. Als wij slechts 1x het woord neger/nigger in onze mond nemen is het land te klein, vraag Jans maar, maar die West heeft er constant over.....Finkers zei het ooit: Geen Jager en geen.....Laten we de kerk in het midden houden! Was het maar meer vroeger!
Maar goed. Vesting Bourtange. Bourtange is een uniek, historisch verdedigingsdorp in de regio Westerwolde (Groningen) vlak bij de Duitse grens. Dat klopt, jemig de voertaal was Duits. Moos viel het als eerste op. Wat zijn er veel Duitsers hè. De vesting werd in 1580 in opdracht van Willem van Oranje gebouwd tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Ze hebben het dorp volledig in de stijl van het jaar 1742 gereconstrueerd. Het is één van de weinige Nederlandse verdedigingswerken die nooit door een vijandelijke macht is ingenomen. Het was een leuk uitje. Kinderen vinden zoiets wel leuk. 
Mooi lopen over de grote wallen rondom het stadje. Had de blaarpleisters mee, voor het geval dat.
We bezochten verschillende musea in het stadje, de kerk en de synagoge, de kapiteinswoning en het nieuwe kruithuis. Ze schoten tevens nog met een echt kanon. Indrukwekkend. Was gezellig, tussendoor lekker geluncht en een blondje van Bourtange genomen. Ze zijn beter in schieten met kanonnen. 
Trouwens, de meegenomen biertjes van brouwerij Westerwolde uut Vlagtwedde zijn wel prima te doen. 
In het kader, nu wij er toch zijn. De kinderen Oud-Hollands snoep en ik enkele mooie biertjes..De Westerwolder Tripel en de Zware Monnik. Lekker hoor! 
Weet nu ook waarom de Tachtigjarige oorlog zo lang duurde. Het duurt minimaal twee minuten om zo'n kanon her te laden....Of leg ik het grapje nou niet goed uit! 
Er ging op Hemelvaartsdag even niks boven Groningen, alhoewel toen wij langs Stadskanaal en Ter Apel weer kwamen dachten wij er toch iets anders over..Of leg ik het weer niet goed uit? 
Ik wil het ook allemaal soms niet snappen! Zijn wij zo dom of hunnie zo slim? 
Zaterdag wonnen wij gelukkig weer eens. Niet ons eerste elftal maar wel het vlaggeschip van onze jeugd. JO9-1. Ze moesten weer tegen hun leeftijdgenoten van HHC Hardenberg. Deze jochies gingen als de brandweer alhoewel ze eerst even de slaap uit hun ogen moesten wrijven. Ze stonden ineens achter met 0-2. Kwamen nog voor de thee terug tot 2-2. HHC nam na de Pickwick gelijk weer een voorsprong 2-3, het was echter vechten tegen de bierkaai. Roodzwart nam de regie compleet over!
Die hadden geen blaren op de hakken maar wondersloffen aan. Jemig, de ene goal was nog mooier dan de andere. Mien voormalige buurjochie Cas kwam voeten en vooral handen tekort. Hij kon het roodzwarte geweld ook niet temmen! De jongens van Eric waren veranderd in brullende leeuwen....
Geweldig! Ik zei maar niet zoveel meer tegen al die leuke en lieve moeders van HHC en doordeweeks de moeders van de klasgenootjes van Mouna. Ze zijn soms al niet zo blij met mij...Sta ik ff te buurten bij ze en dan juich ook nog eens spontaan als Mariënberg scoort! Niet doen, liever niet...hahaha
Ook al woon ik tig jaar in Hardenberg, ik ben en blijf een Mainbarger, in roodzwart hart en nieren!
Wilde dat ons eerste elftal eens konden zien wat die jochies 's morgens, soms voor dag en dauw, weten te presteren op het Westerpark! Die hebben VIPS gewoon in hun genen zitten. Vertrouwen, Inzet, Plezier en Samen. Zij doen het vooral samen. Niemand valt hier buiten de boot, geen matrozen die gaan muiten...
Het werd uiteindelijk 11-4 voor 8 ontketende jochies. Na afloop was de stemming opperbest bij het thuispubliek, in het vijandelijke HHC-kamp een stuk minder! Ik zei maar (weer) niks....Toch mooi om die strijdlust te zien en dat die koppies van die lieve HHC-jochies allemaal op onweer stonden! Ik mag dat wel, slecht tegen je verlies kunnen dat tekent de ware voetballer in je. 
Dat mis ik 's middags wel eens! Tuurlijk, we kunnen de meubelen nog redden maar ik ben bang dat ik nieuwe stoelen uit kan gaan kiezen bij de IKEA over een paar weken. 
New Shoes, wel of geen blaren? Je kunt ze beter op de hak hebben dan er op te zitten!
Snap jullie wel! Vandaag is er ook geen touw weer aan vast te knopen. Praat in halve zinnen....
Maar ik vrees met grote vrezen dat onze wereld nu en in de nabije toekomst niet veel zal veranderen!
Elke dag lijkt het niet gekker te kunnen en dan komt er weer zo'n onheilstijding binnen.....Jemig.
Naast de schoenen lopen is er al lang niet meer bij, ik zet ze liever een beetje uit de pas!
Als je misschien begrijpt wat ik bedoel. Als ik mij nog druk kan maken over New Shoes!
Als ik vooral zaterdagmorgen nog kan genieten van een mooi spelletje voetbal tussen twee elftallen die binnen de krijtlijnen elkaar het licht in de ogen niet gunnen maar na afloop elkaar netjes een hand geven en gebroederlijk en druk pratend gezamenlijk naar de kleedkamer lopen. Kippevel!
Dan loop ik met zo'n beeld in mijn hoofd en een glimlach van oor tot oor graag het Westerpark af. 
Met mien nieuwe schoenen. New Shoes! 
I said, hey, I put some new shoes on and everybody's smiling, it's so inviting.
En dan is Bram ook nog eens geboren, deze week. Zoon van neefje Guus en Iris, het broertje van Thijs!
Geweldig. De Family Tree blijft maar groeien....Bram komt van Abraham. Vader van alle volken. 
Kijk, dat gef hoop. Elke dag is er wel rotzooi maar zo'n newborn kindeke in een bakse vol met stro dat maakt de dag meteen weer een stuk zachter! Nieuwe hoop in bange dagen.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....

#HersenMist!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Er zijn dagen in mijn leven dat alles trager lijkt te gaan.
Alsof ik op de tast mijn weg zoek en nu en dan stil moet blijven staan.
Nergens meer iets van herkenning, zelfs mijn geheugen lijkt gewist.
Toch is het niet iets om te vrezen, bij nacht- en ontij hoort nu éénmaal mist. 
Mist, mist, natte deken. Mist, mist, alles is grijs. 
Mist, mist, duurt al weken. Mist, mist zo koud als ijs.'
Uut 'Mist' van de Vreemde Kostgangers (Vrienten, Kooymans en de Groot)

Moi, ben ik weer!
Vroeger, eerder toen ik bij de dokter kwam was de vraag van de man in de witte jas nog wel eens:
'Nou, wat denk je er zelf van?'
Hallo, jij bent de dokter, jij hebt er voor doorgeleerd terwijl ik wortel stond te schieten!
Ik mankeer iets, maar wat, dat weet ik nog niet precies....daarom ben ik hier.
Maar ja, je hoeft tegenwoordig maar iets in te tikken op je telefoon en hoppakee....er rolt digitaal zo een diagnose uit met een behandelplan.
Schijnt trouwens dat ik een zeer herkenbare 'ziekte' heb. 
Brain Fog, letterlijk betekent het Hersenmist. Dat is ook precies hoe het voelt in mijn hoofd.
Vaag en mistig en de mist lijkt maar niet op te trekken. Dat zelfdokteren had een beetje effect!
Die lieve vriendin uut Banthum had geliek. Vond het wel grappig! Samen komen wij er altijd uit, lief mens. 
Het is niet iets medisch hoor....Je gaat er blijkbaar ook niet dood aan. Je moet het, in mijn geval, met een korreltje zout nemen maar ik legde er in ieder geval geen slakken op...Gaat mij dan weer te traag.
Als je wilt kun je er van alles over vinden op het internet. Ben zelf niet zo van het zelfdokteren. 
Die mensen willen ook nog graag een mooie belegde boterham verdienen.
Maar de klachten zijn ook een beetje te vaag om nu meteen naar mijn lieve huisartsen te stappen, die trouwens nooit de vraag hebben gesteld: Wat denk je er zelf van? Zij nemen mij wel serieus.
Gelukkig maar! Zijn er sowieso twee die het doen! Vriendelijke mensen ook, die altijd alle tijd voor jou en jouw kinderen nemen. Noaberschap!
Brain Fog, oftwel hersenmist is een verzamelnaam voor cognitieve klachten waar je je mentaal traag, verward of wazig door voelt alsof er mist in je hoofd hangt. Kan komen door stress, slaapgebrek of zoiets. Weet ik veel. 
Ik heb het ook niet altijd, zeker niet elke dag. 
Achteraf, met de kennis van nu, denk ik dat ik al tientallen jaren 'lijd' aan Brain Fog.
Heel vaak ben ik ergens wel maar zit met mijn gedachten dan weer elders. Als je d'r bint mut je d'r ook weh.
(Zie maar, ik kan er zelf niks aan doen haha). Vergeet vaak de helft,  moet alles opschrijven: Het wasje draaien, was ophangen, vaatwasser uitruimen, plastic aan de weg, stukkie voor de voetbal, Mouna ophalen van de opvang. Schrijf ik het niet op, dan vergeet ik het...geheid.
Of namen van mensen vergeten, niet op bepaalde woorden komen. Het overzicht niet meer helder hebben. Van die dingen....Ben niet zo snel in de war hoor...Maar las aardig wat overeenkomsten toen ik een beetje zelf aan dokteren was geslagen. Zou dat het zijn? Ik leid aan Hersenmist (Brain Fog).
Gelukkig maak ik mij al een stuk minder druk over dat spelletje wat voetbal heet. Die stress ervaar ik minder, merkte het gisteren al. Na 45 minuten ballen op de Noppenweide vond ik het prima.
Als zij zich niet druk willen maken waarom ik dan wel? Haalde een biertje voor de jongens, had leuke gesprekjes met Mouna en keek wat om mij heen. Het werkte heerljk stress verminderd. 
Probeer 's nachts wat vaker mijn ogen dicht te houden om mijn slaaptekort wat langer te maken...
Verder probeer ik mijzelf rustig te houden, eerst tot tien te tellen en anders twintig...Je kunt niet in je eentje de wereld redden laat staan je eigen omgeving.
Nogmaals: wat denk je er zelf van? Nou, dit dus...en hoe een onschuldige opmerking mij aan het denken zette. Haal je voet van het pedaal, trap eens wat vaker op de rem. Ga niet altijd op de automatische piloot maar zet je zelf eens in een lagere versnelling. Ervaar de rust. Je hoeft niet overal als eerste te zijn, als je maar niet als laatste vertrekt. Laat mensen ook eens wat zelf doen, ze verwachten het niet altijd van jou. Nivea - niet invullen voor een ander.
Nou, dat was vanmorgen het serieuze gedeelte. 
Papa, droomt Frank Boeijen in zwart-wit? Mouna vroeg het zich deze week af nadat haar favorieten, Suzan en Freek, dromen in kleur hadden gezongen. Op de shuffle kwam Boeijen langs met Zwart-Wit.
Denk het niet Mouna, zo oud is ie nou ook weer niet. Denk wel dat ie droomt in de kleur van zijn hart. 
Mooi hè, hoe zo'n kinderbrein werkt. Merkte ik gisteren ook toen wij in de Evenementenhal de beurs Innofuture! bezochten. Op een leuke en interactieve manier maakten Moos en Mouna kennis met de veelzijdige wereld van techniek en innovatie. Van lassen en bouw tot robotica, van chemie en energie. 
Zo konden allerlei experimenten doen. Veel (Hardenbergse) bedrijven lieten zich zien wat ze allemaal in huis hebben, alles gericht nu op kinderen in de leeftijd van ca. 10 tot 14 jaar. De toekomst liep gisteren rond in de Evenementenhal Hardenberg. Wij worden ook een dagje ouder en de tijd gaat soms veel te snel hè. Je moet steeds vroeger de koe bij de horens vatten. Ze warm maken voor dit soort werk. Vond het leuk om te zien. Hier ook veel mist, maar dan weer kunstmatig!
Ik heb de ballen verstand van techniek maar Moos en Mouna vonden het geweldig. Deden van alles, proefjes, zelf dingen maken. Het enthousiasme van de medewerkers van diverse soorten (tech)bedrijven werkte aanstekelijk en deed de rest. Alle focus vooral op de kinderen, zo af en toe eens op mij!
Goh, jij hier. Leuk! Mouna maakte zelf een zonnebril en Moos spoorde een storing op.
Techniek staat inderdaad voor niks. Kreeg gelukkig niet de vraag: wat denk je er zelf van? 
Weer verbaasd wat ze allemaal al wisten en hoe ze 1 + 1 weten uit te leggen als 3. 
Ze staan gelukkig niet stil, hebben weinig tot geen mist in hun koppies. Zij zien altijd de zon schijnen en hebben weinig last van het feit dat er soms donderwolken voor de gouden ploert voorbij schuift.
Leuk en interactief uitje. Ze hadden zelfs geen tijd voor een glaasje drinken. Ik ging mooi eens rustig zitten voor een kopje koffie en keek naar vliegende drones en een auto die zonder chauffeur voorbij reed, boven mij vloog ook iets. Had geen flauw benul, deze wereld ontdekt zichzelf steeds verder!
's Avonds had ik gelukkig weer het oude vertrouwde. Waar ik wel goed in ben. 
Genieten van een fijn stukkie muziek, leuke gesprekken voor- en na de voorstelling met mensen die er toe doen! Niet alleen gesprekken over de voetbal maar ook over het leven. Wat houdt ons bezig, wat kan er beter, hoe gaan we om met deze wereld en wat kunnen wij anders doen!
Tuurlijk gepaard met een mooie Skuumkoppe of Leffe Blond, met of zonder alcohol. Dat maakt niet uut, glaasje op, laat je treinen.
Mell VF trad op achter het huus. Geweldig leuk mens, zit (weer) goed in haar vel. Dat is prachtig om te zien. Zij had flink last van depressies. Heeft aardig diep gezeten maar was er altijd open en eerlijk over. Was niet haar eerste show die ik van haar zag, dus je groeit als ware met haar mee...
Mell Jonk, kleindochter van Piet Veerman (zeilt naar huus en van de katten), ze komt uit Volendam maar daar merk je op het podium niks van. Met good-old Ton Dijkman op drums en gitaar en Martin Scheppink op die fijne Hammond orgel, piano en bas. 
Ik zit dan heerlijk hoor, achteroverleunend in het rustgevende pluche van ons theater. 
Theater de Voorveghter is een goed medicijn, vooral tegen Brain Fog. Als ik daar zo zit ben ik soms geen schim meer van mezelf. Laat ik alle mist in mijn hoofd toe. Maak ik mij geen zorgen, maak ik mij niet druk over de wereld. Zitten alle 'foute' wereldleiders achter slot en grendel en kan mij de voetbal gestolen worden. Heerlijk hoe stuiterbal Mell over het podium rende en danste, compleet in haar element. Zo puur, zo echt, aan haar is niks gelogen. Jarenlang geleefd met allerlei struggles, dacht zelfs aan het einde...Nou, dan zit je diep hoor! Bij haar was het geen simpele HersenMist maar donderde het echt in haar hoofd en lichaam! En hoe ze dan nu staat ze zingen met de lach in haar ogen! Schitterend!
Ze maakte mij blij, zij zorgde er voor en natuurlijk ook Ton en Martin dat de het laatste beetje mist in mijn hoofd verdween. Vandaag schijnt de zon en morgen vast ook ergens, is het niet in mijn hoofd dan wel buiten. De wereld is mooi maar je moet het wel willen zien. De banden vol met wind hè.
Ik logenstraf vaak mijn eigen woorden. Hier achter deze tikgeit weet ik het allemaal zo zeker en stellig te brengen maar in het echte grote 'mensenleven' valt het soms flink tegen! Gaat alles net weer iets anders...Weet ook weer dat elk mens zijn eigen kruus heeft te dragen. Mell bezorgde mij gisteren een paar keer kippevel terwijl ik om mij heen keek, boven hulp zocht en mijn ogen sloot. 
Waarom niet zo en waarom niet? I Believe in Life, Personal Jesus....De perfect day van Lou Reed, het heerlijke rocken en swingen op Central Station en de boodschap van Time to Go!
Die was niet aan dovemansoren gericht. Ieder luistert naar iets van zijn gading, pakt beet wat voor hem of haar noodzakelijk is, als je maar het juiste aas gebruikt!
Meestal brengen Stef, Frank of Daniël wat licht in mijn duisternis maar Mell Jonk uut Volendam stak ook aardig wat kaarsjes in mijn troebele brein aan. Nogmaals dank!
Heb ik het medicijn gevonden? Geen Diclofenac maar Jonkparamol. Je weet het niet!
Ga wandelen, schijnt ook te helpen. Hier langs de Vecht trekt de mist meestal vanzelf op!
Trouwens, fijne moederdag! Schil de asperges vandaag zelf wel, Moe. Fijne moederdag boven.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Paradijs van het Grote Niets!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'In de wervelstorm die 'het leben' het
Is het lang niet altied klaor.
Elk mens hef vraogen en is op zuuk.
Naor wat echt is en wat waor.
Goed, wat is hoe het heurt en hoe het moet?
Diep van binnen weet ie nog wel.
Wat joen ma hef zegd over goed en slecht!
In de aobendzun van 'n mensenleben
Denkt ie anders as as kind.
Dan is alles nog zo mooi en goed.
Totdat dizze vraog joe vindt.'
Uut 'Wat Joen Ma hef zegd' van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer. 
Strikt genomen is de Flevopolder een eiland omdat zij door de aanleg van randmeren en de overgangen naar het 'oude land' volledig door water wordt omgeven.
Te weten: het Ketelmeer, het Vossemeer, het Drontermeer, het Veluwemeer, het Wolderwijd, Het Nuldernauw, het Nijkerkernauw, het Eemmeer, het Gooimeer, het IJmeer en dan grenst de Flevopolder aan de westelijke en noordelijke kant ook nog eens aan het Markermeer en het IJsselmeer.
Er is best veel 'meer' te vinden in Flevoland dan alleen het PrayingHouse van Penk en Pia Hotgieter.
Theorie en praktijk. In theorie is de Flevopolder het grootste eiland van Nederland, zelfs het grootste kunstmatige eiland ter wereld maar in de praktijk merk je niet veel van het eilandkarakter als je er rondtuft.
Dat heb je veel 'meer' op een eiland als Terschelling. Dan zit je echt op een eiland. Ik zie elke dag op de koelkast daar nog een mooie foto van. Een foto van een mooie dag toen de wereld nog echt in de zunne was en de zee maar aan het doorruisen bleef zonder twijfels. We waren gelukkig voor wat dat toen waard was op een foto van een mooie dag, wat er ook gebeuren mag hou dit moment vast. En als vandaag de avond valt vragen wij ons af, is dit de laatste dag? En als het afscheid ons begroet leer mij dan hoe dat moet....
Tja, de brug is gevonden. Foto van een mooie dag is namelijk een nummer van de troubadour uut Nijmegen.
Frank Boeijen was vrijdagavond in de Polder te bewonderen en wij waren daar voor de verandering eens bij. We reden, volgens mij, de brug over het Ketelmeer over vanuit Kampen en arriveerden zo in Dronten of all places. Was terug in de polder na tig jaar! Ooit beleefde ik in Dronten één van mijn finest hours. We wonnen daar destijds met 2-3 van koploper ASVD en doelman Dorgelo van de gasten steeg naar excellente hoogte schreef de journalist van de Stentor destijds. Foto van een mooie dag! Het vergeelde krantenknipsel vond ik enkele jaren terug in de bijbel, precies tussen het oude en nieuwe testament in, waar mien Moe het had bewaard. Prachtig! Dat opruimen had nut aan de Clemme toen.
Het was een boeiende avond in de polder niet in de laatste plaats doordat Moos mee was!
Mien partner in crime. Zoonlief was goed te passe net als z'n Pa. Twee mannen op missie in Dronten!
Het is altijd gezellig met Moos. Hij heeft leuke praat, houdt ook van lekker eten en mooi dom ouwehoeren. Na een tip van Penk belanden wij bij restaurant de Rede aan het Meerpaalplein.
Goede keus! Knus restaurant, leuk ingericht maar wij verkozen om op het (on)overdekte terras te gaan zitten. Net als Frank Boeijen die even later ook binnen zwaaide. Hoi, Moi....
Mocht je eens, om wat voor reden dan ook, in Dronten belanden dan kan ik jou de Rede voor de inwendige mens van harte aanbevelen. 
De jonge moeder in de bediening was een leuk mens om aan je tafel te hebben, leuke praat en niet zo moeilijk doen, gewoon gezellig en spontaan. Je voelde je er meteen thuis! Moos ging voor de combinatie zalm, makreel en paling met aardappelsalade, Amsterdamse ui, bieslooksaus en toast. Een lekkere uiensoep werd mij toebedeeld. Prima in orde. Moos pakte vervolgens uit met de Rede Burger, bij mij belandde Rib, steak & chicken op het bord met chilimayonaise, kruidenboter, luie wijven friet en rauwkost.
Moos nam na afloop nog een schaaltje lekkers...We topten het af met cola, sissi en Skuumkoppe.
Een goede bodem voor het concert later die avond van Frank Boeijen en band in de Meerpaal.
Dat was ook goed te pruimen. Dat vinden jullie misschien wat minder maar lekker boeiend!
Boeijen, volgend jaar wordt ie 70, maar is nog steeds actueel. Je moet hem kennen, niet alles voor lief nemen. Hij is zoals ie is. Je kunt alles van 'm vinden maar hij gaat met mij al ruim 46 jaar mee...
Vanaf de basisschool is hij vaak mijn muzikale kompas. Ondertussen ken ik zijn teksten beter dan hij ze zelf kent, maar goed, hij is ook geen 54 meer hè. We gaan allemaal de 'fysieke' ongemakken van ons steeds ouder wordende lichaam onderkennen. Ook wat er tussen beide oren soms blijft zitten moet je niet onderschatten. De één lacht alles weg, bij een ander blijft het gewoon zitten tot vervelends toe!
Voor de pauze zong Frank Boeijen zo'n beetje alles van zijn nieuwste LP 'Paradijs van het grote Niets'.
Sinds zelfbenoemde filosoof Marnix Knetemann, zoon van klasbak Gerrie, bij BZV benoemde dat 'niets' ook 'iets' hoor je mij niet meer. Niets kan inderdaad iets zijn! Soms heel wat...
Heb ook vaak het idee dat ik rondkruip in het paradijs van het grote niets! 
Het is een typische Boeijen plaat geworden. Indringend, troostrijk en poëtisch. De 11 nummers vormen samen een muzikale reis naar een plek van rust in deze onrustige wereld.
In de rust van het immens grote theater van de Meerpaal kwamen de teksten wel binnen. Ook zo over zijn grote vriend die aan zee woonde waar hij eigenlijk nooit kwam. De zee was voor verliezers zei ie. 
Na de pauze speelde hij een mooi palet van nummers uit ruim vijftig jaar Boeijen.  Lekker man!
Het was de rit naar Dronten meer dan waard. Zo kom je nog ergens in alle REDElijkheid. 
Het was weer zo'n avond. De heen- en terugweg was ook grappig, gespeend met lekkere nummers, laat dat maar over aan DJ Moos. Hij kwam met verrassende invalshoeken toen we langzamerhand weer via het Ketelmeer, Kampen, Zwolle en Ommen ons Hardenberg zagen opdoemen....
We kregen het over (O)ma en wat die altijd zei over sommige zaken van en uit het leven!
Moos zei dat Oma er best veel kijk op had, wat ze altijd bespraken. Mooi....Wat (O)ma altijd zei...
Trots op dat kereltje. Trots ook op mien Moe met terugwerkende kracht wat zij mijn kinderen heeft meegegeven en geleerd. Misschien had zij dat weer van haar moe of haar oma....Maar toch!
Moe komt hier nog regelmatig buurten met haar teksten en kromme uitspraken! Ze had overal wel verstand van of kijk op, vind ik niet gek als je 91 jaar op deze aardkloot hebt rondgekuierd. Dan pik je links en rechts wel wat op. Haar liefde voor ons koningshuis heb ik beetje van haar overgenomen. Iemand moet het doen hè.
Ach, je kunt er alles van vinden. De enige kerel die met een uitkering gemakkelijk rond kan komen.
Maar ik vind het wel wat hebben. Koningsdag is toch een mooie dag, daar moet je tevens een foto van maken.
Voor later, foto van een mooie dag en die dan op een koelkast plakken. Dan heb je er elke dag wat aan...Wetende dat er betere tijden waren en die ook weer komen...
Toevallig was Moos ook mee naar Koningsdag op het Westerpark. Was weer top voor elkaar!
Dat blijft een schot in de roos. Dit jaar alweer voor de 3e keer. Klonk weer als een klok! Complimenten aan de achtkoppige organisatie, die zijn er maar druk mee.
Lang leve onze Koning en Maxima! Zij hoort er wel bij hè, anders vind ik er geen bal aan....
Wij Nederlands zijn polderaars. Wij zijn allemaal de Leegwaters en Lely's van deze tijd!
Een vraag bij Twee voor Twaalf, tuurlijk had ik ze allebei goed. Keek het zaterdag terug!
We waren niets voor niks een avond in de Polder geweest. Smaakt naar meer! Moos wist tevens veel van de Flevopolder. Het grootste (kunstmatige) eiland in de wereld, Papa. Wist ik niet, hij wel.
In Dronten weten we nu waar Abraham de mosterd haalt, weet al jaren dat het bijzonder goed toeven is in PrayingHouse! Onze voetballer van de vorige eeuw woont er zelfs....met z'n lieve dochters.
Walibi is ook niet ver weg! Zelfs voetbalclub BAS is bekend! Kortom, mocht het dit seizoen onverhoopt misgaan in de 4e klasse, dat wij geen droge voetbalvoeten weten te houden, en onverhoopt degraderen naar de absolute kelderklasse. Geen man overboord! Neuh, we maken ons veel te druk over dat stomme spelletje. If you can't beat them, join them! Dan maar 5e klasse, dan maar Kampen, Daarle en Biddinghuizen. Daar is de wereld misschien zelfs wel een stukje mooier....
Ik zag vrijdagavond al een mooie vooruitblik. Kortom, in ieder geval een vergezicht. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Whole Lotta Tulpen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'En we leven allemaal van dag tot dag tot dag...
Lopend op een pad terwijl niemand weet welke.
Maar wat we ook willen, we willen allemaal uiteindelijk hetzelfde.
De één die kijkt omhoog en vouwt z'n handen
De ander ziet de hemel om zich heen.
De één die zoekt naar woorden en de ander zoekt naar stilte.
In de verschillen zijn wij niet alleen.
We willen allemaal, we willen allemaal hetzelfde.
We willen allemaal, we allemaal één iets.
We zoeken allemaal uiteindelijk hetzelfde 
We willen allemaal wat liefde voelen hier.'
Uut 'Revolutie van de liefde' van Diggy Dex en Stef Bos.

Moi, ben ik weer! 
Goh, heb je een personeelsuitje van de XR ga je met z'n allen op de A12 bij Utrecht zitten. 
Er zijn mooiere plekkies in Nederland te vinden hoor dan zo'n strook teer!
Snap dat je vecht voor in jouw ogen 'een goede zaak', demonstreren is tevens je goed recht!
Je kreeg zelfs een plek aangewezen waar je je ongenoegen in al je glorie kenbaar kon maken.
Maar wij Nederlanders zijn een beetje eigenwijs hè, veel kontjes tegen de welbekende kribbetjes.
Neuh, wij bepalen het zelf wel. Neuh, wij gaan pontificaal op de A12 zitten. Het zal ons worst wezen of de verkeersveiligheid in het geding komt, hulpdiensten er niet meer langs kunnen of dat dagjes uit mensen gewoon dik drie uur in de file staan. Alles voor de goede zaak hè. Not!
Ik vind daar wat van! Wat is er mis met een terras in de zon? Biertje onder de parasol, desnoods een biologisch gebrouwen. Met mij kun je vele kanten op! 
Mijn mening is dat je je 'ongespoten' plank dan een beetje misslaat. 
Mensen die ineens midden op de snelweg faliekant op de rem moeten trappen om nader onheil te voorkomen. Auto's die zomaar ineens de weg versperden om tweehonderd demonstranten op de A12 te kunnen laten zitten. Daar kwamen ze aan vanaf de berm. Ik hoorde, wederom in het Jeugdjournaal, dat de wellicht 8 verdachten die pardoes hun auto lieten afslaan wellicht hun rijbewijs kwijt zullen zijn. Tuurlijk! Wat denk je anders...Jemig!
Ik vond het toontje weer heerlijk. Je bent een beetje dom geweest. Is er dan niemand die zegt: Jongens, misschien niet zo handig om op de A12 te gaan zitten, het is een snelweg hè! Die was idd snel weg!
Ik vind ook wel wat van veel dingen. Zo strijd ik zelf al jarenlang tegen de steeds meer oplopende prijzen van het bier. Ik wilde mij ooit vastketenen aan het hek bij Grolsch, maar ik kreeg een rondleiding er voor in de plaats. Tja, dat was een beter idee. Proeverij na de tijd. Ach, ja..toe maar.
Vond ik zelf ook naderhand. Ik strijd ook al jaren tegen spontaan klinkende deurbellen die worden ingedrukt door potentiële lieve meisjes die iets met mij willen. Druk dan!
Kreeg door de burgemeester een plek aangewezen op de markt morgen, maar ja....dan val ik in het niet bij al die andere kleedjes! Kop d'r veur. Eigenwies blijven en ik doe het maar op mijn eigen manier. 
Ik ga, denk ik, morgen eens zitten op de N34. Ductape mee, plak ik mij zelf vast aan het asfalt.
Parkeer ik mijn C4 schuin op het wegdek, bedek ik half mijn gezicht. Reken maar dat RTV Oost langskomt of misschien wel RTV Drenthe, alles voor de goede zaak hè. Dat zo'n politie-agent mij na enkele uren van het asfalt schraapt in zo'n rijtuigje....Rijbewijs kwijt en na 2 uur loop ik weer vogelvrij buiten. Wie dut mij wat vandage. Lijkt me wel wat. Krijg je niet je zin, ga dan maar zitten op de A28 of N36.
Rare gasten die demonstranten. Dat vonden de Romeinen ook al! Rare jongens!
Nu we het toch over vrouwen hebben. Hadden we niet? Maar goed, ik kon geen betere brug vinden!
Die hier in Hardenberg staan namelijk allemaal op omvallen. Op de ene mag geen vrachtwagen of bus meer over heen, op een andere moet je doorlopen - mag je niet blijven staan. Anders val je pardoes in de Vecht! Tja, tis wat! Hardenberg ligt op de kop! Overal zijn ze met de weg bezig. Als je nog ergens wilt demonstreren is Hardenberg wellicht een betere optie. Zit je niemand in de weg want alle wegen zijn toch al (bijna) afgesloten. De kracht van gewoon doen! 
Maar goed, ik nam weer een afslag teveel. Gisteren had ik ineens de muziek van AC/DC op...
Althans, het speelde zich langzaam in mijn hoofd af. Daar was een mooie vrouw verantwoordelijk voor.
Een leuk mens uut Mainbarg, ik nam ooit haar krantenwijk over. Zo bezorgde ik jarenlang het AD, de Telegraaf etc. bij de mensen in mijn geboortedorp en omgeving. Negen van de tien keer was ik op tijd!
Misschien ben ik daarom zo'n vroege vogel geworden. Er uit voor dag en dauw. Kan ook komen dat ik 16 jaar jeugdleider mocht zijn op de voetbal! Vinden mensen raar dat ik zeg: op de voetbal! Enfin!
'Never had a woman, never had a woman like you. Doin' all the things, doin' all the things you do.
Ain't no fairy story, ain't no skin and bones. But you give it all you got. Weighin' in at nineteen stone, You're a whole lotta woman, a whole lotta Woman....Whole lotta Rosie, Whole lotta Rosie....
Ik zie moatie Bert het zo meezingen. Dat blijft heerlijke muziek. AC/DC. Ja, daar hou ik ook van....
Hou van zoveel muziekgenres, ben redelijk breed inzetbaar, alleen niet op de A12. Daar wil ik zo snel mogelijk overheen, onderweg naar later! Zo vlug mogelijk weer die Iessel over....terug op vertrouwde grond waar wij normaal tegen elkaar doen. Waar een ei geen lege dop is! 
Maar dat leuke mens had wat foto's van tulpenvelden op Facebook gezet! Sprak gisteren bij Mans nog haar breur. Hoezo moet je voor de prachtigste bollenvelden naar de polder toe of naar de kop van Noord-Holland? Echt nie! 
Diffelen is de bollenstreek van deze regio. Velden vol met tulpen. Ingrid sprak van Whole Lotta Tulpen....Ik vond het geweldig! Mooie woordspeling op het nummer Whole Lotta Rosie (Rozen) van AC/DC. De hele avond verder dit nummer in de kop zitten! Geweldig! Ze hebben geweldige muziek gemaakt deze heren op inmiddels respectabele leeftijd. Thunderstruck, Highway to Hell (A12?), Back in Black, T.N.T., You Shook Me All Night Long (persoonlijke favoriet), Hells Bells, Shoot to Thrill etc. etc....
Muziek met ballen, als ik het hoor, moet ik altied denken aan mien moat! Die is gek van AC/DC. Muziek is een dingetje hè.
Liet gisteren de auto wassen aan de Kellerlaan. Heb nou zo'n maand-abonnement. Met 2x wassen heb ik 'm er al uit. Vind het heerlijk om in zo'n wassstraat te zitten, beter dan op de A12, wat ik oe brom.
Duurt ongeveer dik 4 minuten maar dan ben je er ff uit hè. Je wordt gewassen en gezogen, gehersenspoeld. Heerlijk! Kind kan de was doen! Lekker man, een schone en spliksplinternieuwe wagen. Hij staat weer te glimmen in de ochtendzon. Ai, een vogel heeft zijn behoefte gedaan....
Hoorde ooit van mijn oom dat je vogelpoep niet te lang moet laten zitten, kan de lak aantasten.
Ach, heb toch een abonnement. Straks nog maar een keer door de wasstraat. FF 4 minuten niks aan de kop, alleen water, zeep en op het einde krijg je de warme blower er nog ff op! Wat fijn....
Maarre, ik hoorde gisteren tijdens die 4 minuten een nummer van Diggy Dex en Stef Bos!
Blijkbaar heb ik iets gemist in 2018. Kende het nummer niet! Ach ja, zo pik je elke dag wat op!
Deed ik van de week ook in Hellendoorn. Moos en Mouna gingen voor de 3e keer met de boomstam naar beneden. Ik sloeg over. Had al twee keer een nat pak gehaald. Liet mij mooi drogen in de vroege voorjaarszon. Was twee dagen vrij deze week. Meivakantie. Zat mooi in het Avonturenpark dom voor mij uit te kijken. Dagtaak aan.
Maandag liepen wij al op de Holterberg, de kant van Nijverdal. Mooi hoor! Later een beetje Memory Lane door Holten waar ooit de OAD furore maakte. Had gehoopt dat het OAD-museum, nu gevestigd in de Oudheidkamer Hoolt'n, open was maar op maandag zijn ze dicht. Had ik ooit nog een keer met Moe naar toe gewild maar ja....Het kwam er maar niet van! Bij de echte bakker Nijkamp, heb je dan ook niet echte bakkers?, kochten wij een heerlijke milkshake bij het lieve meisje. Ben vaak met mijn Pa in Holten geweest maar het kwartje viel maar niet! Een dag later waren wij alweer die kant op!
Hellendoorn. Vroeger regelmatig Dauwpop, nu waren wij er iets later. Tegen de klok van tienen....
Ruim zes uur rondgewaggeld. Mooie dag! Kinderen goed te pas! We zijn bijna overal in geweest....
Mag graag naar Hellendoorn. Lekker overzichtelijk! Het was er druk op de parkeerplaats maar dat viel in het park niet zo op. Bijna geen wachtrijen....Kinderen vonden het super, ik ook! De nieuwe attractie Oerkacht is leuk, maar ik hoef er niet weer in! De buik draaide een beetje, raakte de controle kwijt en was bang dat mijn lange benen ergens achter zou blijven haken! 
Mag dan graag op het terras zittten of een bankje in de schaduw. Kijken naar mensen! 
Je komt er een mooie dwarsdoorsnede tegen van de Nederlandse bevolking, zouden hier ook mensen van het personeelsfeestje van XR lopen? Wij hebben er ooit wel een personeelsfeestje gehad, toen nog van die club uut Banthum (Toppoint)....Zat toen in de PV, was leuk om te organiseren!
Ach, je zit daar dan en er komt van alles voorbij. Zag a lot of Whole Lotta Tulpen, sommige waren een beetje verwelkt maar de meesten zagen er nog prima uit! We zoeken allemaal naar iets.
Dat besef kwam dus gisteren in een wasstraat! Terwijl mijn auto werd ingezeept werd ik voorzichtig een beetje gehersenspoeld. Dacht aan van alles. Hoe mooi het allemaal wel niet kan zijn.
Uiteindelijk willen wij allemaal hetzelfde. Een beetje liefde, beetje aandacht, beetje mooi zijn, niet meer ziek zijn, nog niet doodgaan, een betere wereld voor Moos en Mouna. Ik reed gisteren door Diffelen en zag die Whole Lotta Tulpen. Liep van de week op de Holterberg, liep op een voetbalveld. Verdwaalde in mijn gedachten, keek maar had de ogen dicht! Thé Lau zingt nu over het einde van een feest! Jij was zo mooi, jij was prachtig.
De menigte weg, de herrie verstomd. Wat het waard was, zal moeten blijken. Kom met me mee, stap uit de zon, de wereld hoeft nu niet te kijken...De skyline van Diffelen. Ik hou d'r van!
Asperges van het Nijenhuis, de Distelbelt, de Gloepe, De Klashorst, Tante Klas, Zorgstal Balans en nu ook de bollenvelden! Wij hebben het hier best mooi! Maar je moet het (weer) even zien. Op de A12 zie je niet zoveel behalve twee stroken teer!
Whole Lotta Tulpen! But you give it all you got, weighin'n in at ninesteen stone. You're a whole lotta Tulpen. Ga maar op de wc zitten! Lijkt mij beter dan op een snelweg.....Of ik zie het verkeerd? Kan ook!
Dat kan ook. Met mien twee tulpen komt het wel goed. Zij vallen niet zo snel uit het bootje, zitten op de A12 doen ze sowieso niet. Neuh, ze zitten liever in een boomstam en nemen wat water op de koop toe!
In de verschillen zijn we (gelukkig) niet alleen. Houden zo!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Tussen Hoop & Vrees!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Natuurlijk wordt alom gestreden en zwijgt voor velen de muziek.
De tederheid is overleden en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen voor wie er maar het meeste biedt.
En worden bloemen stuk gelopen maar een vriend zien huilen...kan ik niet. 
Worden er steden stukgesmeten door kinderen van vijftig jaar.
Dan wordt het leed weer gauw vergeten voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
In eigen kilheid zo gevangen dat men voor liefde zich verschuilt.
Zo aan het eind van elk verlangen maar dan een vriend te zien....die huilt!'
Uut 'Een Vriend zien Huilen' van o.a. Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer. 
Was gisteren even terug in Antwerpen, in oktober 2003 om precies te zijn. 
Frank Boeijen trad op in het Sportpaleis met een keur aan artiesten.
Hij zong die avond ook 'Een Vriend Zien Huilen', het origineel is in het Frans van Jacques Brel.
Die schreef het nummer 'Voir Un Ami Pleurer' in 1977. De in Enschede geboren dichter Willem Wilmink vertaalde begin jaren tachtig het nummer naar het Nederlands o.a. voor Herman van Veen.
Boeijen zong het destijds met de meer dan prachtige Belgische zangeres Michelle van Hautem in Antwerpen. Reed eerder vaak langs het sportpaleis, moest dan altijd aan dat moment denken.
Kippevel. Zij de eerste regels in het Frans, Boeijen in het Nederlands. Ik verstond 'm woord voor woord in een ramvol Sportpaleis wat ademloos luisterde naar die twee. 
De laatste tijd denk ik sowieso vaker aan dit nummer en aan meerdere nummers die een soort van troost bieden in deze hardvochtige tijd! 
Kan slecht tegen huilende mensen, vooral vrienden zien huilen vind ik moeilijk, nog steeds!
Wil zo graag een stuk van hun verdriet overnemen, dat het leed hierdoor wat dragelijker word. Wat zachter word. 
Maar ik kan dat niet. Kan al niet zoveel maar op de juiste manier troost bieden en/of de juiste woorden zeggen vind ik knap lastig! Je wilt er zijn maar je voelt je zo machteloos. Zo verloren....
Dat gedoe tussen hoop en vrees! De hoop en vrees in je nabije omgeving en de hoop en vrees voor de wereld om je heen! Zag gisteren ook een rouwkaart van een leuke kerel! Kende hem een beetje van hoi en moi, kwam er wel eens de auto wassen van Moe en ooit leende hij ons zijn servicebus uit voor een paar dagen zodat wij konden verhuizen naar Hardenberg. Hij bood het spontaan aan zonder dat we elkaar echt kenden, alleen een beetje van hoi en moi. Zo bint wij hier nu éénmaal. Noaberschap!
Hij was de buurman van onze club! Nu is hij niet meer! Kanker deed hem de das om!
Hij heeft op zijn rouwkaart een tekst van de Italiaanse zanger Zucchero staan. 
Twee regels uit het nummer Il Volo (de Vlucht).
'Ik heb de straten bewandeld met de zon van jouw ogen.' Prachtig, kippevel!
Wat wil ik eigenlijk op mijn kaart hebben staan? Een tekst van Lohues, tekst van Boeijen, van Bos of toch eentje van Huub en consorten? 
Zo'n tekst pakt mij dan, ga ik het lezen, probeer ik de betekenis te begrijpen! 
Marsman wil deze Italiaan zelfs naar het bostheater halen, mijn zegen heeft ie....
Zette dit nummer maar ook eentje van Eros Rama nog wat in onze speellijst voor onze vakantie naar Oostenrijk en Italië. 
Ondertussen probeer ik dingen te snappen, in het juiste perspectief te plaatsen. 
Nu springt en huppelt Mouna door de kamer met één van haar stokpaardjes...Dat is net zo belangrijk, misschien wel het allerbelangrijkste. 
Ik heb er ook zoveel, stokpaardjes, maar kom vaak op hetzelfde euvel terug! Gaan mensen mij weer verkeerd begrijpen! Gaat het wel goed met oe? 
Keek gisteren van mijzelf op. We verloren met de voetbal, de situatie is een beetje uitzichtloos aan het worden en ondertussen blijft het bier stromen. 
Naar alle waarschijnlijkheid moeten wij de na-competitie in en op deze manier ons proberen veilig te spelen. Normaal gesproken zou ik sjaggie zijn en niet goed te passe weh. Maar ik vond het prima. Dat wij ook nog enkele weken tussen 'sportieve hoop & vrees' moeten leven had ik namelijk al een beetje ingecalculeerd. Ik merk dat ik bewust afstand neem van het spelletje. Tuurlijk boeit het mij nog enorm, zekers die zaterdagmiddag tussen pak 'm beet half drie en vijf uur maar ik keek 's avonds eens in de spiegel. Ik was niet slechter te pas als de ochtend er voor toen wij nog niet hadden verloren. We hadden 'm ook kunnen winnen, jongens hebben gestreden voor elke meter. 
Het was niet goed genoeg! Dan houdt het op. Ik laat mijn weekend niet meer vergallen door een nederlaag. Ik had anders verwacht, zelfs Mouna viel het op. Papa, ben je niet boos? We hebben toch verloren? Ja, maar de dames hebben gewonnen! Ik hoorde mijzelf praten....haha, moet niet gekker worden. Wat ik maar wil zeggen, ik ben de laatste weken een beetje verdoofd. Ben er wel maar niet echt aanwezig. Wat het is? Zeg het maar....Is het iets tussen de liefde en de leegte, tussen hoop en vrees! 
Kon je met een liedje maar godswonderen verrichten, de lammen laten lopen, de blinden laten zien. Kon je met een liedje maar voor altijd vrede stichten. Dat zou mooi zijn, dat werd een prachtig lied met een pracht couplet en een pracht refrein. Maar ja, zo mooi maakte Huub ze ook niet....Dat wilde het ook allemaal maar bleef steken in goede bedoelingen. We willen allemaal een betere wereld, niet eentje die links en rechts kapotgeschoten wordt. 
Keek gisteren samen met Mouna naar het Jeugdjournaal. Dat zouden meer mensen moeten doen!
Daar werd toch heel eenvoudig dat geruzie en gedoe over een stukkie zee in het Midden-Oosten uitgelegd. Dat het een soort van landje pik is en welke machthebber heeft de grootste. Dan gaat dat gat weer dicht, mag er geen boot langs, dan weer open, mag het schip er wel weer langs.
Stelletje kleuters zijn we allemaal! En dat gedoe en dat geruzie moet je dan op een simpele en eenvoudige manier uitleggen aan kinderen van bijv. negen jaar! Een heel ingewikkeld onderwerp in Jip en Janneke taal. Journaal voor dummies!
Net zoals je probeert uit leggen waarom sommige mensen ziek worden, dood gaan en anderen niet! 
Waarom hij wel en die ander niet! Dat kun je niet. Maar als je al dat gedoe en geruzie in de wereld op een simpele manier uit wilt leggen aan je kinderen dan merk je al snel dat het behoorlijk kinderachtig is en Willem Wilmink het begin jaren tachtig al juist vertaalde en prima zag. Kinderen van 50 jaar en ouder!
Ik maak mij niet snel zorgen, bij de voetbal al helemaal niet, daar maken ze zich pas zorgen als het bier op dreigt te geraken. Dat gebeurt niet, ze brouwen genoeg van dat vocht in Enschede en omstreken. 
Soms vergeet je ook alles door datzelfde vocht! Heerlijk dom voor oe uitkieken. 
Je moet nu niet denken dat ik al met een touw om mijn nek zit. Wees niet bang! 
Begrijp mij niet verkeerd. Alles gaat nog prima hier. Kan genieten van al die spandoeken die hier nu aan de andere kant van de straat hangen. De overbuurvrouw, rechts schuin is vijftig jaar geworden. Gefeliciteerd. Vind die teksten altijd geweldig om te lezen. Leuke speldenprikken en spitsvondige gedichten, gedachten en goedbedoelde toekomstadviezen. Niks geen Willem Wilmink maar mooie huisvlijt. Zie regelmatig voorbijgangers stil staan, de één moet lachen, de ander schudt met zijn hoofd. 
De één gelooft, de ander weer niet! Een leraar biologie heeft soms een hele andere kijk op het leven. 
Maak ik mij daar zorgen over? Neuh, leven en laten leven! Toch wil sommige jeugd weer terug naar de jaren nul, dat je pas aan iemand mag zitten als het jouw bezittelijk voornaamwoord is. Verouderde bijbelse normen en waarden. Ok, toch een beetje eng! Je hebt 'm toch niet alleen voor het plassen hè. Als je 'm maar gebruikt met respect en liefde en zo...Niks tegen iemands wil doet.
Soms kom je iemand spontaan in de winkel tegen, ben je even zonder woorden en vraag je je af waar de Yoghurt ook alweer staat of die koffiebonen voor jouw vriend in de bonus!
Niet echt een vrolijk stukkie, toch voel ik mij goed....Dat andere wereldwonder is ook wakker!
Zal ff een broodje smeren. Zo gaat dat soms! Suzan en Freek staat weer eens op, nu met Weg van Jou!
Hou me vast en laat me maar zorgen maken, morgen ben ik vast weer mezelf. 
Ze zegt me als je gaat vergeet me niet, ik moet lachen en zeg zeker niet: Ik ben weg van jou. 
Ze nemen mij nooit weg van jou. Mouna snapt het!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Buiten Hardenberg!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'You could say I lost my faith in science and progress.
You could say I lost my belief in the Holy Church.
You could say I lost my sense of direction.
And you could say all of this and worse but:
If I ever lose my faith in you, there'd be nothing left for me to do.
Some would say I was a lost man in a lost world. 
You could say I lost my faith in the people on TV.
You could say I lost my belief in our politicians.
They all seemed like game show hosts to me. 
If I ever lose my faith in you, there'd be nothing left for me to do...'
Uut 'If I Ever Lose My Faith in You' van Sting.

Moi, ben ik weer! 
Van de week veel buiten Hardenberg geweest want buiten is gezond hè.
Leuke dingen ondernomen, mooie dingen gezien en leuke dingen gedaan. 
Veel aan het dingen geweest! 
Het begon met Hardenberg buiten en het eindigde gisteravond met de verschrikkelijke foute en bizarre bingo op het altijd mooie Westerpark! Geen valse bingo derhalve, alleen een beetje voor het vlaggenschip. Maar het wist mijn humeur niet te bederven. Ik leer hè.
Soms moet je gewoon de andere kant opkijken of je ogen sluiten. Dan zie je gewoon veel meer!
Aan de binnenkant van mijn ogen is het altijd helder, weet ik precies wat ik wil en voornamelijk wat ik niet wil. Jeugdheld Bassie keek vaak aan de binnenkant van zijn ogen. Daar heb ik het van. 
Daar is bijna nooit geen mist of trekt die net op, schijnt meestal de zon en is er geen ruimte voor regen, onweer of donderbuien. 
Ik hou niet zo van mijn donderbuien. Soms heb ik ze, dan baal ik er ontzettend van nadien! Berouw komt na de zonde hè.
Potverdikkemei! Waarom liet ik de emmer weer eens overlopen maar ja, altijd die laatste druppel hè.
Die nekt mij altijd. Heb al grotere emmers gekocht, nu eentje van 25 in plaats van 10 liter....
Maar ja, als je die gewoon te lang buiten laat staan, het niet binnen houdt raakt die vanzelf vol. 
Het wil buiten nog wel eens regenen....Snap je!
Sorry, lul weer teveel snelwegen. Had er al afgemoeten bij de eerste rotonde! 
Het stond 2e paasdag ook mooi vast rondom de Oldemeijer. Wat een prachtig evenement is Hardenberg Buiten toch! Complimenten voor de altijd enthousiaste organisatie. Daar kun je wel mee thuiskomen.
Tuurlijk, het weer is bepalend. Dat was afgelopen maandag prima, nog geen korte broeken want in de schaduw was het best wel frisjes. Zekers als je bijna een half uur in de wachtrij staat voor een ritje op een paard van amper 10 seconden. Alles voor je dochter hè. Ach, je had vrij, kon mooi dom om je heen kijken en zag van alles en veel. Vooral dat het goed was en bijzonder mooi was. Het leven is mooi maar je moet het wel willen zien. Ogen open derhalve.
Milou en haar consorten doen dit gewoon uit de kunst! Dat mag gezegd worden! Het was druk en het bleef gezellig druk! Alles goed voor elkaar. Een lekkere Mexicaans burgertje van Dos Pimentos. 
Samen met Mouna poffertjes en Moos had, geloof ik, pizza gehad van Pizza Passione. Top!
Eten. Dat gaat er bij de Dorgelo's in als gods woord in een ouderling! Belangrijk hoor.
De andere activiteiten waren ook prima. Een fijn kopje koffie bij Astrid van de Rheezerkamer. 
Altijd even leuk. Hoi, hoe is het? Met jou?  prima...Mooi. Ben je met de kinderen. Yep. etc. etc.
Je komt altijd leuke mensen tegen. Veel uit het voetbalse leven. Nou, wat denk je d'r van? En jij?
Het muzikale is ook altijd goed vertegenwoordigd. Op het grote podium bij Erik V. stond o.a. Plan B, blijft een geinig bandje. Leuke muziek, vooral uut mien tied. 
In het overdekte bosje vlak achter de lekkere koffie van De Rheezerkamer stonden ondermeer de gebroeders Plaggenmarsch (even gekeken, idd met sch). Wim en Erik. Tuurlijk kwam Lohues voorbij...Nogmaals dank heren. Holt (hout) voor op het vuur. Want als je het niet droog naast de deur hebt liggen dan moet je soms diep het bos in, voor hout op het vuur. Vloerverwarming of CV, daar gaat het niet om. Dat bedoelde Lohues niet. Liefde, de liefde, daar komt het op aan. Als dat vuurtje maar blijf branden dan komt het goed. Als de liefde maar blijft winnen. Brooz akoestisch noemen ze zich!
Lekker in het gehoor liggende muziek en met zo'n bakkie koffie van Astrid is dat prima te doen...Leuk bussie ook maar dat terzijde. 
Mouna vermaakte zich ook prima, het was vooral paarden gerelateerd. Voor al die andere bezigheden die er ook waren had ze weinig oog en oor voor. Soms een beetje eigenwijs, soms een beetje veel. Heerlijk. 
Ik hou d'r van! Wat je ziet is wat je krijgt! Hardenberg Buiten is geweldig, nogmaals dank!
Maar buiten Hardenberg was het deze week ook goed toeven. 
Zo ging ik vrijdag met oud-keepert Jelle op pad richting Hellendoorn. Niet naar het avonturenpark of Dauwpop. Neuh, een keertje terug naar Memory Lane. De Lantaarn in Hellendoorn. 
Vroeger heette het iets met Schaap of zo, het zit wel aan de Schapenweg. Mien 'baas' hef daar nog z'n lieve vrouw ontmoet. Hij elke week op de fiets vanuut goddeloos 'n Ham naar Nijverdal, dan naar Hellendoorn en dan het riedeltje weer retour! Iets met op Fietse en de banden vol met wind. Niks te klagen. Mooi man!
Maar ik heb daar ook wel aardig wat voetstappen in de aarde gehad. Nooit het geluk gehad om brommers te kieken achter de Appie met een schone Hellendoornse. Neuh, was ook niet met de fiets. Ach, ik was nooit zo van een Zundapp of een Kreidler. 
Maar ik heb Racoon er gezien, The Brandos. Van Dik Hout, Anouk, De Dijk....volgens mij ook 16Down en meer van die (on)bekende bandjes. 
Nu waren wij er inpandig voor Bauke Bakker & The Soul Cages. Een ode aan The Police en Sting!
Kippevel! Wat is die kerel toch een geweldige drummert en zanger en omgekeerd. 
De best zingende drummer en/of de best drummende zanger! Hoe hij achter zijn drumstel zit.
1 brok energie, hij geniet in al zijn vezels. Prachtig! Muziek met passie....
Maar ook die andere drie gasten waren lekker bezig! Ze hadden skik met mekare en dat merk je. Die gitarist leek op Milow, die bassist op 't van Holt van de Heinoos en de orgelman op Boudewijn de Groot. Heb je niks aan, maar toch! 
Jammer alleen dat in Hellendoorn enkele gasten een beetje last hadden van The Dutch Disease...
Jemig, kom een avond bij elkaar maar hou je bek gewoon als anderen naar pure muziek proberen te luisteren. Maar verder hoor je mij niet klagen hoor. Ik had vooral voor de tijd leuke gesprekken met onze beste keeper ooit, Jelle. Dat was mij nog eens klasbak in de goal. Ik heb er zelf een klein beetje aan bij mogen dragen. Jarenlang zijn keeperstrainer geweest en eeuwen jeugdleider....
Prachtig. Dat waren nog eens tijden. Net zoals gisteren die foto weer eens oppopte uit 2006. 6 mei 2006 om precies te zijn. De dag dat wij kampioen werden in de 2e klasse en promoveerden naar de 1e. 
Met mijn geringe keeperskwaliteiten heb ik daar ook een bijdrage aan mogen leveren, nog een wedstrijd of 6, 7 gekeept omdat Appie destijds zijn vinger had gebroken. Dat waren nog eens tijden! Nu moeten wij vrezen naar een afgang in de donkere kelder van de 5e klasse. Bredero zei het ooit: het kan verkeren. 
Poortwachters snappen elkaar. Wijken soms een beetje af van het gewone. Hebben allemaal een bepaalde tik. Ja, wie gaat zich anders vrijwillig voor een aanstormende voetballer werpen....
Dat doet niet iedereen hoor! Maar het was een leuke avond. Jemig wat kwamen er pareltjes voorbij van The Police en uit het solo-werk van Sting! Bijna alles riep herkenning op, moest slechts 1x passen!
Hoe het ook begon. Bauke alleen achter het drumstel en hij begon met de eerste regels van So Lonely.
'Well someone told me yesterday that when you throw your love away. You act as if you just don't care, you look as if you're going somewhere. But I just can't convince myself, i couldn't live with no one else. And i can only play that part and sit and nurse my broken hart.....
Gevalletje merg en been hoor. So Lonely, het ging genadeloos over I have ever lose my Faith in You. 
De band had mij meteen. Ik had die blonde vrouw voor ons nog niet direct in het vizier. Dat kwam pas later. Zou ze? Zou ze single zijn, so lonely zijn? Zou ik een praatje aanknopen maar ja, ik ergerde mij aan al dat praatvolk achter mij...dus if you can't beat them, join them....ging ff niet op. Neuh, we kwamen voor de muziek van The Police en Sting. Laat maar ff, maar ze begon steeds mooier te dansen....Ze bewoog met haar armen, langzaam liet ik mij hypnotiseren....Maar Bauke schudde mij wakker met een roffel die ik even niet zag aankomen, het was ook het enige nummer wat ik niet kende. Wellicht daarom? Geweldig. Opschrikken uit je gedachten. 
Hij speelde een mooi palet aan nummers. Tuurlijk, every little thing she does is magic, giant steps, message, every breath you take maar ook een van mijn favorieten: Synchronicity II....
Geweldig! Nogmaals kippenvel. De Lantaarn is sowieso een leuk zaaltje,  maar twintig minuten buiten Hardenberg hè. Nou ja, gemeten vanaf Mariënberg dan. Afstanden bereken ik nog vaak met in mijn achterhoofd de Clemmestraat in downtown Mainbarg! Ze hebben nog enkele leuke avonden op het programma staan. O.a. Fleetwood Mac (met Bakker) maar ook Genesis/Phil Collins en wie zit er dan die avond wederom achter de drums? Tuurlijk, Bauke Bakker. Hij kan van alles spelen. Is van vele markten thuus. Speelt met zijn twee broers ook nog in Bakzilla. Grappig. Las laatst dat ie in de Hip in Deventer ook achter de drumstel zat bij een ode aan Pink Floyd en John Lennon. 
Kortom, voor de Bakker! Tegen de klok van half één zette ik Jelle af in mijn voormalige geboorteplaats en reed met heerlijke muziek, lekker buiten, rustig terug naar het centrum van Hardenberg. 
Thuis ging nog ff de live-registratie van een concert van the Police in de jukebox. Nam er een biertje bij en het laatste stukkie worst van de Fleckiehoeve waar Moos blijkbaar het grootste gedeelte al van af had gehapt. Op avonden als deze ben ik helemaal in mijn element. Muziek, paar mooie mensen en een lekker biertje. 
Net zoals gisteren op de voetbal. Bingo is niet echt mijn ding. Maar na het verloren gelijke spel van 1-1 tegen Sempri Avanti ging onze kantine alleen nog maar voorwaarts. Die zat bom- en bomvol! In tijden niet zoveel skik gehad in onze roodzwarte kantine. Dit was een foute bingo maar gewoon leuk! Kwam van alles voorbij. Mensen die klonken als Gerwin maar Robin Veltink heten. In onze aanvoerder schuilt een ware showmaster....die zat quasi nonchelant op de bingotafel, hij lulde alles mooi aan elkaar vast. 
De muziekbingo was helemaal tof. Er kwam van alles langs, van goed tot heel fout en/of slecht! 
De één vind dit goed, weer een ander zus en die weer zo (lonely). The Police kwam niet langs, zoveel gebeurt er niet in Mariënberg en omstreken zoals ook niet buiten Hardenberg de hoeders van de wet ons moeten parkeren achter tralies of zo.
Het was gewoon zo'n weekje met een kop en een staart! Was niet mijn beste week, wat zich uitte in diverse gemoedstoestanden. Jantje lacht, Jantje huilt, Jantje baalt. Maar ik blijf proberen, elke dag weer! Het lukt niet altijd. Vraag mij vaak af hoe deed mijn eigen Pa het dan? Hij was er bijna nooit, altijd onderweg en daarom veel opgstoken van mien Moe. Die was soms pa en ma tegelijk! Dat voel ik soms ook, mis soms de hand van een moeder in mijn betogen en relazen....Vind vaak alles snel goed, moeders nie hè. Die denken soms gewoon wat meer na. Every little thing She does is magic.....Ze snapte het volgens mij niet. Wie? Tja, dat is ook de vraag voor mij. Wie heeft het antwoord? 
Tja, er kwamen een paar vrouwen langs in mijn hoofd tijdens The Police. Werd gelukkig niet gearresteerd maar ze hadden de handboeien wel hangen.....Je mag mij oppakken hoor, het liefst binnen Hardenberg maar mag er ook zekers buiten deze contreien. 
Fijn weekend. Ik ga een stukkie wandelen op de Oldemeijer, het schijnt er nu weer rustig te zijn. Buiten is goed voor je hè, zekers in Hardenberg en omgeving. 
Joah, mag wel zo....