#Freek & Martha!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'And when we say goodbye to one of our own.
We may be lonely but we're not alone. 
Though the leaves will fall and the tears will flow.
May it always comfort us to know, the family tree will always grow.
It's stronger than the wind can blow, the family tree will always grow.
Father down to son, mother to daughter.
Thicker than water, we are made of this.
From the Earth we rise, to the Earth returning.
We'll keep a candle burning for the ones we'll miss.'
Uut 'Family Tree' van Venice. 

Moi, ben ik weer. 
Heb ik weer. Sta ik met een soort van golfclub in mijn hand wortel te schieten op een werkelijke snikhete zaterdag ergens achterin mei, begint er ongevraagd in mijn hersenloze brein een godvruchtig nummertje zich af te spelen. Eentje uit het omvangrijke oeuvre van mien Moe, die ik haar nog heb horen zingen, enkele weken voor haar onvermijdelijke heengaan.
Vraag mij de laatste tijd wel eens vaker af, hoe werkt het toch allemaal bovenin in mijn hoofd?
Denk dat ik ondertussen de bedrading weer flink los heb zitten, er ontstaat steeds meer kortsluiting in mijn kop op de meest gekke en rare momenten. 
'Midden in de winternacht, ging de hemel open. Die ons heil der wereld bracht, antwoord op ons hopen.
Elke vogel zingt zijn lied, herders waarom zingt gij niet? Laat de citers slaan, blaast de fluiten aan.
Laat de bel, laat de trom, laat de beltrom horen: Christus is geboren!'
Ze zong het, luisterend naar de kerktelefoon, terwijl ik ondertussen koffie aan het zetten was en de vers gemaakte kippesoep alvast uit de koelkast haalde. 
'8 schepjes hè, Henry en Irene komen ook zo.' Ja, moe. Doe ik. Deed ik toch elke zondag? 
Mouna ging dan vaak naast haar zitten en Moos aan de grote tafel bij de openslaande deuren....
Raar, naast het feit dat de mus aan de Waaijerinksweg al van het dak was gevallen was diezelfde mus ook al reeds begraven en/of gecremeerd! Ja ja, Beerzerveld en Mariënberg gaan mee met hun tijd. Op begraafplaats de Beerzerhof aan de Beerzerhaar komt er binnenkort een heuse urnenmuur....
Ja, ja...Je hoort links en rechts nog eens wat als je vrijdagavond laat ergens je auto parkeert en met onze topscorer aan de praat geraakt. Vroeger allemaal bevlogen voetballers, nu lokaal zeer betrokken in het Plaatselijk Belang of met de samenhang en leefbaarheid in de kernen Beerze, Beerzerveld en Mariënberg druk doende zijn. Nou ja, leefbaarheid. Dat klinkt een beetje dubbel als je spreekt over urnen en as, maar je snapt mij wel. Waarvan akte! 
Tja, we waren gisteren met de hele familie even op bezoek bij Freek & Martha, onze (O)pa en (O)ma.
Niet op de koffie, die hadden we net genoten bij eetcafé Mans. Lekkere bonenkoffie van Beukehorst, die branden ook maar dan weer bonen. Lekker bakkie met liefde gezet door Lian en Eric.
Met gebak van Dorgelo, prima in orde. Dat wereldberoemde hazelnoot/schuimgebak gaat er nog altijd in als Gods woord in die spreekwoordelijke ouderling. Tis van Dorgelo, dat proef je zo. Tis familie hé, logisch met zo'n achternaam. Volgens mij waren de vader van de huidige eigenaar Nico en mien Pa soort van achterneven. Ach, als het om lekker eten en zo gaat dan ben je al zo snel familie van ons! Join the club, kom d'r bij. 
Gisteren was de eerste Dorgelo-familiedag. Na anderhalf jaar had iedereen zijn agenda kunnen afstemmen op zaterdag 23 mei. Mooi, dat hadden Pa en vooral Ma hartstikke mooi gevonden.
We begonnen in het stamcafé van ondermeer onze Pa, ik kom er ook al ruim vijftig jaar.
Sommige tradities moet je in ere houden hè. Herman vertelde dat pa zijn sigaretten bij Mans, later Jan, gewoon haalde met de auto al woonden wij amper 200 meter van de kroeg af! Zo ging dat vroeger, stikstofcrisis kenden ze nog niet, de benzine was nog betaalbaar en Pa tankte toch vaak diesel!
Op de weg naar de Buitenpartij, het voormalige 't Golfje van Ada en Jan, hielden wij even stil bij het graf van onze ouders en Opa en Oma. Anders staat zo'n steen er ook voor niks hè. Heeft geld genoeg gekost, jemig. Ik kom er bijna nooit. Een graf met daarop een steen zegt mij helemaal niks, misschien straks zo'n urn veel meer? Wie weet? Toch maar cremeren?
Ze krijgen ook nog een uitstrooiveld, als ik mij niet vergis. Ja, Ja, hier staat de tied ook niet stil.
Mijn as wil ik graag uitgestrooid zien in de zestienmeter van het Westerpark. Mag dat, kan dat...?
Ach, je moet niet altijd alles vertellen? Een kleinigheid hou je. Moos vroeg welk nummer ik als laatst wilde horen. Denk iets van Lohues, of niet papa! Yep, klopt. Maar ik verraste hem een beetje toen ik zei dat ik 'Op Fietse' als laatste liedje wilde horen. Nou ja, ik ben dan dood, dus....Maar je snapt me wel.
Ik heb ja, niks te klagen. De banden vol met wind. Zou haast zeggen: Joah, mag wel zo....
We liepen de begraafplaats weer af nadat Len, de zoon van Joëlle, de plantjes op het graf van Oma en Opa water had gegeven. Het was er snikheet. Schaduw was er weinig! Moest ook denken aan onze befaamde kunstschilder Johannes Garst. Die zei altijd: Wat God laat Bloeien gaat Johannes niet snoeien! 
Duitsland was er ook, zo noemen wij onze familie die allemaal in de Pruis wonen. In Braunschweig, Bremen en Hamburg wel te verstaan. De kinderen van Gert, hij woont zelf vlakbij het Weser-stadion. 
Das gesagt habende. Het was een supermooie eerste editie van een nieuwe familie-traditie!
De familieboom blijft maar groeien. Opa en Oma zijn uit de boom gevallen maar nieuwe bladeren en takken komen er elk jaar (gelukkig) weer bij. De nieuwste loot aan ons firmament is Bram. 
Zoon van Iris en Guus. Prachtig! Net amper een dikke week op deze aardkloot maar ze waren inpandig in Mariënberg. Top! Wat heb ik een mooie, lieve en leuke nichtjes en neefjes. Heb ze allemaal in mijn armen gehad en nu....nu zijn het mooie mensen geworden, niemand uitgezonderd! Nu heeft mijn eigen dochter haar achternichtjes- neefjes in haar armen! Wat nam ze haar 'oppas-taken' serieus. Ze was druk met Thijs en Len en had Anna-Lynn, Lia, Luna en Bram in haar zorgvolle armpjes. Kippevel!
Moos die de uitdaging aanging met Joost en Merlijn om ze te verslaan tijdens het midgetgolfen.
Het stelde allemaal niet zoveel voor, maar we waren met z'n allen. Samen! Samen is niet alleen hè.
Merkte aan mijzelf dat familie belangrijk is. Ben soms ontwetend maar je mag gerust op je eerdere schreden terugkomen! 
Maar goed, op baan 12 of zo....kwam het nummer 'Midden in de Winternacht' buurten terwijl de mussen zo'n beetje allemaal al van het dak waren gevallen. Typisch Nederlands weer! Woensdag verzoop je bijna in de felle regenbuien, kon de riolering het amper af en slechts een dag of twee later droop het zweet badend van je lichaam af. Dik 30 graden, gelukkig was er bij de Buitenpartij iets meer schaduw te vinden. Gulzig klokte ik het eerste Grolschje naar binnen, dat ging net iets te snel. Het alcohol steeg mij iets te snel naar boven. De rest van de middag alleen maar gehouden bij gemeentepils....Verstandig!
Denk, gek genoeg, dat Pa & Ma er onbewust wel bij waren. Er waren geen wolken, dus ze konden niet achterover leunen maar ik zag ze wel iets verderop! Genietend van hun kroost. Hand in hand.
Martha, mus es kieken....Daar bint ze wel ja. Mooi dom aan het ouwehoeren, biertje er bij, straks gaan ze heerlijk eten bij eetcafé Mans. Mooi dat ze er (bijna) allemaal zijn. Hebben wij toch met z'n tweeën mooi voor elkaar gebokst. Martha van de bokse....Ja Ja en ie ook heur, Freek van Poljans uut Rheeze!
Je ziet soms wel eens dat als het cement tussen de stenen wegvalt ook de banden wat minder worden!
Tuurlijk, we zien elkaar wat minder. Soms weken/maanden niet. Duitsland ligt hier wel naast de deur maar je gaat niet even op de fiets richting Bremen of Hamburg. 
Ach ja, wij zijn Dorgelo's. Behoorlijk eigenzinning, behoorlijk eigenwies. Soort van Dorgeloosheid.
Wij vinden nog wel vaak iets. Houden dan onze kop d'r veur, zijn soms snel met jezelf eens!
Laat het los, laat het gaan! Mis af en toe wel eens de wijze woorden van Moe of de spreekwoordelijke hand op mijn schouder! (be)kiek het eens van deze kant! Ja, Moe....maar toch had ze vaak geliek!
Maar dat nummer 'Midden in de Winternacht' had gisteren niet gehoeven. Kreeg er wel koud van maar niet op de manier die ik gisteren nodig had. Elk zuchtje wind was welkom, jemig....Het was warm!
We kwamen ook langs het huus van Tante Dinie en Ome Mans! Herken je ook niet meer, net zoals het huus van Moe aan de Clemme. Die is bijkans helemaal gestript! De nieuwe contouren worden langzaam zichtbaar....Daar worden nieuwe plannen gesmeed, een mooie toekomst ligt in het verschiet voor haar nieuwe bewoners! Ook dat groeit verder, het huis in vreemde handen nu maar toch wel redelijk bekend.
Maar de Buitenpartij is de opvolger van het alom bekende 't Golfje. Jemig wat heb ik daar wat feestjes beleefd tot diep in de nacht! Met de kop vol drank weer op huus aan. Soms met gevaar voor eigen fietsend langs het spoor. Ach, de boemel reed nooit zo hard, daar ging je echt niet dood aan! Die hield je nog tegen met je dikke duim. De boemel was het enige juist woord voor die trein, die boemelde aardig. 
Maar de Buitenpartij van de zeer gastvrije eigenaren Kristel en Léon. Warme mensen, dat voel je, maar dat was iedereen gisteren sowieso. We gingen even midgetgolfen, heerlijk retro!
Ze hebben het mooi gemaakt op deze bijzondere locatie in Beerzerveld. Je kunt er zowel buiten als binnen vertoeven. Voor jong en oud, voor vrije tijd of voor je werk. Ze geven allerlei leuke workshops, buitendans of verhalenavonden bij het kampvuur. Kindertheater en o.a. de dochter van mien neef Gernand heeft er al opgetreden. Echt een mooie plek. Beerzerveld wordt ook volwassen! Naast de bulten is er nog ruimte voor deze vorm van onthaasting! Leuke mensen sowieso....
We kwamen voor een ouderwetse portie golfen, de één had het beter onder de knie dan de andere.
Veel Hole-in-Ones! Kan ik alleen maar van dromen, als je snapt wat ik bedoel!
Het was gewoon fijn met al die na-zaten van Freek en Martha. Ze zijn van Dorgelo, dat hoor je zo!
Rond de klok van zessen vertrokken wij weer richting ons geboortedorp. Via the Black Way, de zwarteweg, waar de wieg stond van Mien Moe en waar Ome Jan nog steeds de boerderij bestiert van mien Opa sinds 1927. Eben-Haëzer staat er al die tijd al op het huis. Tot hiertoe heeft de Heer ons geholpen is de letterlijke betekenis uit het Hebreeuws! Tja, zat niet voor niks samen met Mouna bij de dominee (Mien breur) in de auto! Zo hoor je nog eens wat, want we waren idd tot zover gekomen en misschien wel met hulp van boven! Je weet nooit waar het vandaan komt? Psalm 121 was daarom ook de rode draad in het leven van mien Pa en Ma. Was de tekst op hun huwelijk en ook op hun beider begrafenis. Pa droeg het altijd met zich mee als hij in de bergen toerde met de grote OAD-bus!
Sorry, dwaal af. Komt vast door het feit dat ik de zoon van een buschauffeur ben. 
Verdwaal nooit maar geraak nog wel eens van een (snel)weg af. Sorry, en vervolgens is er voor jullie geen touw maar aan vast te knopen. Snap het vandaag zelf ook niet! Zie wel de boom groeien....
We sloten de eerste familiedag af waar wij deze ook begonnen, bij eetcafé Mans!
Uit de kunst! Zie aan de bon dat het warm was. Staan aardig wat geconsumeerde biertjes en wijntjes op.
Geheel in de stijl. Mooi toch!
Eten blijft gewoon top bij Binnenmars! Voor mij was er maar één Ali B. Ali Binnenmars!
Die andere loopt gewoon zijn lul achterna! Kloothommel. 
Ali B. bakte eerder de lekkerste biefstukken van het gewestelijk halfrond maar heeft de liefde voor het koken overgedragen op haar kinderen. Erik B. (Binnenmars) kan het ook hoor. 
Want die zelfgemaakte tomatensoep mag wat voor mij betreft op de nieuwe menukaart, die in progress is. Heeeeeeeeeeeeerlijk. Het was gewoon allemaal lekker , het Shared Dinner Menu wat ze in elkaar hebben geflanst. Carpaccio, Gamba's en stokbrood met allerlei smeersels. 
Hoofd was ouderwets goed. Schnitzel, biefstuk (smaakte naar Ali B.) zalm, spareribs en kip spiesjes.
Het was lekker maar ook veel. Niet iedereen had een toetjesmaag! Jemig, daar werd ook even een schepje bovenop geaan. Créme brulee (vind het dakje ff niet, zit vast de mus op), Chocolademousse, vanille ijs en kleine pannenkoekjes met warme kersen. Gelukkig zat door de zon het terras nog ramvol en wij konden vele tafels laten meegenieten van alle heerlijkheden. 
Wij Dorgelo's delen graag ons eten als wij zelf genoeg hebben. Doodzonde als al dat eten verpieterd, een bord kan er altijd bij. Gastvrijheid hebben wij in onze tenen euh..genen. Wij genieten pas als jullie genieten!
Het was mooi onze eerste familiedag! Die moeten wij er in houden...De aftrap was meer dan prima!
Eric en Lian, het was top! Het wordt alleen maar beter bij eetcafé Mans....Next level is coming!
Wil je graag een leuke baan in de Horeca, ze zoeken nog mensen voor het café en in de keuken! Want het is er druk de laatste tijd, het zingt rond in Mariënberg en omstreken dat het goed toeven is bij Mans!
Meer Mans! Een Dorgelo is qua eten best wel kritisch, de lat leggen wij soms hoog! Daarom dus.
Omdat ondermeer de kippesoep van Moe niet te overtreffen was. Deed vorige week een aardige poging, kreeg bijna groen licht van de kinderen! Het kwam aardig in de buurt maar nog niet helemaal.
Het werd gisteren steeds vroeger laat. Harrie Jekkers was nog op de TV toen ik thuiskwam met de kinderen met zijn Klein Orkest! Dan kan ik nog niet naar bed hè. Hij speelde ver na middernacht!
Vannacht had ik zijn nummers in het hoofd. Gelukkig geen Midden in de Winternacht maar o.a. Even voor Eeuwig! 
Terwijl ik Mouna naar bed zong ik het woord voor woord mee....
'Want het is echt niet te geloven, maar jij haalt dingen bij me boven. Waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. En jij kan zwijgend zoveel zeggen. En ik hoef jou nooit uit te leggen, waarom ik, waarom ik zoveel van jullie hou.....
Freek & Martha, ik mis jullie elke dag! De één wat meer dan de ander! Maar jullie hadden gisteren ook genoten van jullie kroost! Dat hoeven wij niet uit te leggen, dat wisten we al....
Bedankt! Bedankt Pa, Bedankt Moe voor het er zijn....Die steen zegt mij niks, dat nummer in mijn hoofd zoveel meer....Midden in de winternacht, je moet er maar opkomen op de eerste tropische dag, ergens in mei met een golfclub in je hand en ik was er niet eens blauw van! 
De familieboom blijft groeien.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....