#Max(imaal) Rolf!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit.
An Tagen wie diesen haben wir noch ewig Zeit.
In dieser Nacht der Nächte die uns so viel verspricht.
Erleben wir das Beste, Kein Ende ist in Sicht. 
An Tage wie diesen wünsch' ich mir Unendlichkeit.'
Uut 'Tage wie diesen' van Die Toten Hosen.

Moi, ben ik weer. 
Liep vannacht in gedachten door een min of meer donker bos! 
Kwam af van de Besthemenerberg en sjokte terug naar het weiland waar mijn auto stond!
'Ie bint er op tied bie, Dorgelo', riep een vage bekende, terwijl het toch al ver na elven was. 
Met een verlichte stok in de hand leidde hij mij vervolgens de natuurlijke parkeerplaats af. 
Welterusten! 
Stukje omdenken hè, had ik gisteren ook na het luisteren van een nummer van Chris Stapleton.
Op het eind zingt ie zoiets van: 'Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het prachtig is verlopen'
Kreeg het van ene 'Vincent' Bouwhuis. Ligt alvast niet meer op één oor. Kippevel nummer! Tranen biggelden mij over de wangen toen ik het luisterde op notabene de WC, soms moet je wat hè. 
Dat ene zinnetje bleef op de één of andere manier hangen in mijn hersenloze brein en ik moest er gisteravond weer aan denken nadat ik twee meter de lucht in was geweest in het altijd feeërieke Bostheater Ommen, zelfs als het zachtjes regent blijft dat unieke Bostheater betoverend werken.
Al die lichtjes...al die pretoogjes. Wij zijn een avondje uit, op dagen als deze verlang je naar de eeuwigheid. Dat het niet over gaat! Immer wieder Sonntag!
Luisterend en kijkend naar Beth Hart terwijl zij haar L.A. Song de zwangere nacht ingooide. Kippevel. Meisje van amper anderhalve meter maar een strot die makkelijk past in iemand van 2 meter punt 6.
De 2 Meter Sessies van Jan Douwe Kroeske smaakt naar meer. Ik hou d'r van! 
De verhalen rondom de opnames van de diverse artiesten. Ruim de duizend gepasseerd. 
Prachtig! Kwam leuke mensen tegen, ondermeer uit mijn eigen stad! Leuk praatvolk. Herinneringen van weleer popten op. Tijd van Flash. Gezamenlijke vrienden en kennissen. Hij hield meer van het hardere werk. Namen de kinderen ook al vroeg mee naar allerlei concerten. Goed om te horen. Tattoo van Kurt op de zijkant met handtekening. Iets voor Mouna? Plakplaatje van Suzan & Freek op de bil. Mag vast nie, ik mocht dat ook nooit.
Zakje paprika-chips en M&M's. Praatje met Lampie. Keek om mij heen, was alleen maar toch samen!
Muziek verbindt. Erwin Nyhoff die skik had met z'n oude maten van The Prodigal Sons! 
Hij was op de trekker vanuit Hessum (vlakbij Vilsteren) gekomen met zijn wapperende grijze haren.
Die kerel van RTV Oost en van het dialect die nu lekker stond te bassen, Albert Bartelds. Gaaf man.
Dat Nyhoff het nummer 'You Still Think' deels had geschreven op de trekker na een mislukte Ommer muziekavond en het begin inleidde van een stuk liefdesverdriet waar je 'Oe' tegen zei.
Was weer zo'n week met een behoorlijke kop en een mooie staart! Muziek hè, behoorlijk onderdeel van dit leventje wat nu al 54 jaar mooi doorkachelt. Ene keer laaiend vuur en soms brandt het kaarsje amper.
De Troubadour, dat etablissement hier aan de Vecht, bestaat dit jaar 25 jaar. Herman en Gretha hebben er flink aan getrokken. Ze hielden een feestje op de naastgelegen parkeerplaats, daar kun je trouwens mooi ten val komen. Je waarschuwt een ander maar je gaat zelf finaal onderuit, maximaal! Bril van de kop af, schaafwonden op armen en benen. Je ego nog verder in een deuk en maar blijven lachen. Niks aan het handje heur terwijl je amper een paar biertjes in je mik had. Tja, je moet altijd uitkieken! 
Hier was Nyhoff ook present! De troubadour van de lage landen! Vanuit Amerika had Herman de geweldige band Venice overgevlogen. Dat had nog wat voeten in de aarde, omdat maar liefst drie vliegtuigen aan de grond bleven in dat vreemde gekke land waar Dolly Parton deze week er niet meer is van 9 tot 5 maar vanaf nu 24/7 in haar country-hemel verpoost! God hebbe haar ziel en houwen.
Een leuk feestje met dito muziek kun je wel overlaten aan Potgieter! Een hotel bouwen is weer een heel ander verhaal. Snap wel dat deze stekker eruit ging. De kracht van gewoon doen, maar dan anders. Verstandige beslissing. Niet tegen beter weten in. Maar Troubadour live klonk als een klok. Fijn om Venice weer eens te zien. Geweldige die samenzang, Family Tree kwam binnen! Poeh...
Niet iedereen die op de parkeerplaats stond kende deze heren! Maar het was ook een soort van reünie. 
In oude vriendschappen werd nieuw leven geblazen. Hè, jij hier. Ze kwamen zelfs uit PrayingHouse.
We maakten afspraken voor later. Eind oktober, jullie hier. Volgend jaar, wij daar! Polderen 2.0.
Edwin Evers sloot af met zijn band! Blijft leuk hè. Vooral jaren tachtig knijters....Nogmaals kippevel en ff een blik naar boven, Ard luister je? Don't stop believin' van Journey kwam binnen, acht tellen uitgeteld. Tegen de touwen maar niet verslagen. Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het prachtig verlopen is. Tja, gezegd is makkelijker dan gedaan. Bij mij biggelden de tranen weer over wangen, toch nog last van je val...Ja, beetje. Je weet dat het goed zo is maar waarom voelt het nog steeds niet zo...Keek even naar boven! Nooit stoppen met geloven dat het One Fine Day weer goed zal zijn in ieder geval zal voelen. Tot die tijd, gewoon laten gaan.
Goed was ie zeker. Jemig, ruim 25 jaar was Rolf Hofsink onze spits. Hij schoot ze er zo makkelijk in. 
Woensdag nam ie echt officieel afscheid. Op zo'n dag waarvan je hoopt dat er stiekum 25 uur in zo'n dag zitten. Gisteren zat ons clubicoon gewoon bij mij mooi op het bankje. Nog even keuvelen over Mittwoch!
Op dagen als deze wens je hem maar ook jezelf eeuwigheid! Als je nooit hebt gevoetbald of hebt gesport in teamverband snap je zoiets niet! Je stond voor en met elkaar. Je was een team zowel binnen als buiten de lijnen. Misschien dat laatste nog wel veel meer! Die blik in elkaars ogen, vaak was één blik al voldoende. Kippevel! Al die mooie verhalen. Klasbak eerste klas! Zo worden ze niet meer gemaakt. Mooi mens ook, onze Rolf! Geen borstklopperij of mooie praat, is meestal gewoon zichzelf!
De zestienmeter als zijn absolute werkgebied, maar na 25 seizoenen gaat ie min of meer op zoek naar ander werk. Bij mij was de traan eerder aanwezig dan de lach! Zijn speech was er één gespeend met veel sentimenten, gelukkig wel de juiste! Rolf snapt hoe onze club in elkaar steekt, dat zijn er gek genoeg best veel maar niet iedereen heeft die gave bij onze vereniging al denken ze soms van wel!
Wat Gerard zei die avond vatte het goed samen. Ook buiten het veld een team zijn! Ze waren er allemaal op 19 oktober 2005 in dat karkje aan het kanaal om mijn vader destijds de laatste eer te bewijzen!
Hier gebeurt iets mooi...die knal later dat seizoen van Martijn op de lat in Ommen. De goal van Rolf, de ontlading, het spiekerjassie van de Breuk...Wij konden er niks van..haha dat Stadse gelul versus dat nuchtere hier van het Oosten. Wij waren maar boeren uut dat kleine dorpje maar we waren Asterix en Obelix inéén. Onoverwinnelijk! Maximaal uit de kluiten gewassen! Dat schepte een band. De VIPS van Jan de 4 G's van Johan. Geduld, Grip, Geil in het veld en Grolsch in de kantine! Haha, de geschiedenis verander je niet, alleen op het heden heb je misschien enig invloed op! Niet alles staat al in de sterren geschreven.
Keek gisteren voordat ik in mijn C4 stapte nog even naar boven. Sterren genoeg maar geen één had zin aan een vrije val. Je moet het lot ook niet tarten, gaat ie nie beter van acteren!
Vrijdag was ook zo'n avond. Gewoon gezelligheid op een vrijdagavond bij nichtje Andrea met neefje Guus en wederhelften + nieuwe aanwas! Gewoon een pan op tafel met enkele mooie kazen van Jan toe.
Leuke verhalen vertellen. Wijn, bier en spijs. Blijer kun je een Dorgelo bijna niet maken. Moos en Mouna tevens inpandig. Was leuk hè, Papa. Echt wel! Soms heb je zo weinig nodig! 
Op deze als dagen wens ik mij en jullie eeuwigheid. Niet iedereen heeft het eeuwige leven. We weten allemaal dat op een dag het einde hier op deze aarde nadert. Wie weet gaat het ergens anders wel verder. Maar dan moet de hemel best wel een groot land zijn als iedereen daar volgens het geloof naar toe verkast, ooit vroeg Moos zich dit af! Ik was niet verder gekomen dan hoe ze van water wijn maken...
Tja, had het deze week te doen met Mouna! Ze was zo verdrietig, haar grote harige vriend is sinds vrijdag ook vertrokken naar de (honden)hemel! Max kon niet meer, was op! Had last van atrose, wandelen werd een martelgang. Mouna kende Max al haar hele leven. Ze kon er alles mee doen! Las Max zelf voor uit haar sprookjesboek. Maar ja, niet iedereen eindigt levend lang en gelukkig! Aaaaaah. San stuurde nog wat foto's van al die jaren. Mouna en Max in de hoofdrol. M&M. Gek genoeg moest ik daar aan denken toen gisteravond Erik G. aankwam met twee zakjes gele M&M's. Mouna had ze wel opgegeten...Ik ben niet zo van chocola. Maar ze heeft Maximaal genoten van haar Max! Van de week nam ze afscheid van haar grote harige vriend. Kon er mij alles bij voorstellen, ik was ook een week van de kaart toen ooit Mandi zijn laatste stappen zette in het bosje tegenover eetcafé Mans! Heb moeite met het verdriet van mijn kinderen maar dat hoort er ook bij. Nooit stoppen met proberen.
Mama kocht haar een grote knuffelhond bij de HEMA. Ik moest hem of haar ook even knuffelen...
Papa, Max was echt ziek hoor. Het is misschien wel beter zo. Negen jaar hè.
Soms wens je iemand eeuwigheid, op sommige dagen hoop je dat zo'n avond nooit over gaat of een leven. 
Maar ik glimlachte ook, omdat niet alles nog voorbij is. Soms gaan er deuren dicht, kom je moeilijk de kleedkamer uit, maar vaak gaan er ook weer deuren op! Verschrikkelijke cliché's. Maar zo is het wel!
Heb 25 jaar Maximaal genoten van onze Rolf! Mooie gast, als ik op mannen viel had ik misschien wel een overtreding op hem begaan, je weet het niet! Je weet nooit wat de dag van morgen brengt!
Weer lekker stichtelijk deze ochtend. Sorry, ben ook een beetje laat. Ga wennen aan dat uitslapen op een zondagmorgen. Niks aan de kop meer want alles is ondertussen via mijn vingers de wereld in geholpen. 
Vanmiddag ook weer zo'n borrelplank, speciaalbiertje en wat mooie mensen on the side! Hou d'r van.
An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit, An tage wie diesen erleben wir das Beste und Keine Ende ist in Sicht! 
Max, als je iemand zoekt die jou nou uit moet laten daarboven omdat je baasjes beneden huizen.
De oma van Mouna, sinds gisteren 95 op de teller, heeft vast wel tied over en steevast de koffie kloar! Kwispel maar mooi raak voor een knaak. Ik pas hier wel op jouw vriendinnetje Mouna! Komt goed, 24/7.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Twee Meter De Lucht In...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Is it too much to ask for just one quiet day?
Where I hear no voices and nothing is ticking away.
A day I'm sure of something where I wanna be nowhere else.
Tell me is it too much to ask for just one quiet night?
Where I see no ghosts and I never turn on the light. 
A night where I dream nothing and I wanne be nowhere else.
For just one quiet day that would be alright, I say.
Some night, some day, I say....'
Uut 'One Quiet Day' van Venice.

Moi, ben ik weer!
Hardenberg LEEFT!, wist niet dat ons stadje aan de beademing lag?
JaJa, de wonderen bint de wereld nog niet uit. 
Gisteren was het al feest in de stad en vandaag weer.
Ze zeggen dan: Hardenberg schudt op haar grondvesten. 
Maar het eerste familiefestival Hardenberg Leeft! smaakt naar meer. 
Leuke opzet, althans het gedeelte wat wij ervan proefden. 
We waren slechts anderhalf uur inpandig op de eerste editie. 
Na een pannenkoek, broodje bal, verse friet van Puur Zuid en Nacho's van Dos Pimientos was de koek wel op! We slenterden huiswaarts met nog enkele consumptiebonnen in de zak. 
Zou de buuf nog naar het feestje gaan? Kan ze er mooi eentje op ons drinken...Ze ging, dus geen bonnen meer in de broek.
Want Mouna wilde van alles gisteren behalve wat ik graag wilde. 
Vanmiddag poging twee, nu zonder kinderen want Troubadour Live is een 18+ concert. 
Dat heb je wel eens vaker. Net als al die Adult Campings die tegenwoordig uit de grond worden gestampt!
Komen steeds meer bij zag ik, tevens gisteren, bij een item van RTV Oost!
Mensen willen rust, geen gekrijs van kinderen meer aan de kop als ze voor hun tent dom zitten uit te kieken! 
Zit wel wat in maar voorlopig nog niets iets voor mij, heb ze voorlopig nog 9 en 13+
Dat is het nadeel als je laat aan kinderen bent begonnen. 
Klinkt zo raar? Laat begonnen....
Moos was er ineens, niet gepland, niet aan gedacht maar wel een logisch gevolg als je met dezelfde vrouw regelmatig naar bed ging en andere gelegenheden in die tijd!
Komende zaterdag (29 augustus) is het alweer vijf jaar geleden dat ze uiteindelijk eieren voor haar geld koos.
Jemig, notabene op de 90ste verjaardag van mien Moe, fijne timing. Anders had ze komende week de 95 jaar aangetikt! Beerenburg op tafel, gebak van Dorgelo en liters Bowl. 
Maar ze ging mooi hemelen op haar 93e, kerstavond 2024. Ze viert eind van het jaar alweer haar 3e kerst boven in de hemel samen met haar lieve man Freek, mien Pa, onze Opa...
Daarom zit ik 29 augustus, denk ik, maar in het Bostheater van Ommen. 
2 Meter Het Bos in....met Jan Douwe Kroeske!
Kennen jullie het nog? De Twee Meter Sessies op Radio en TV, eerder - vroeger!
Programmamaker Jan Douwe Kroeske (twee meter lang) brengt een avond vol legendarische muziekfragmenten uit het 2 Meter Sessies-archief, persoonlijke verhalen, interviews en liveoptredens naar het sfeervolle en feeërieke decor van het openluchttheater in Ommen.
Live optredens van Fischer-Z en the Prodigal Sons. Laatstgenoemde noteren zelfs een heus reünieoptreden, exclusief voor deze avond. Erwin Nyhoff en kornuiten. Hoe mooi wil je het hebben op de 95e verjaardag van mien Moe. Zal haar 's avonds nog wel een belletje doen. 
Was het mooi, jongen? Ja, Moe...Speelde ze nog So Long en The Worker? Ja Moe...
John Watts, de zanger van Fischer-Z, komt trouwens wel alleen maar ik reken het goed. 
Prodigal Sons dus niet, die komen naar het Bostheater in de oude bezetting. Geweldig!
De band was in 1993 (een eeuwigheid geleden) te gast bij Jan Douwe en zijn 2 Meter Sessies.
Ze speelden o.a. You Still Think, hun grootste hit toen ze op de toppen van hun roem waren. In het voorprogramma stonden van o.a. Pearl Jam. Op Pinkpop en allerlei grote festivals speelden, ze overzees gingen naar de United States of America...Dat dus, heb nog geen kaartje maar van de week maar ff op de kop tikken! Ik hou d'r van. Puik stukkie muziek en de mooie verhalen achter al die sessies. 
De drijfveren horen van bijvoorbeeld een Jan Douwe Kroeske etc. etc. 
Luister op dit moment naar De Twee Meter Sessies van Venice, die geweldige band uut Amerika. 
De verloren zonen gingen naar het beloofde land (not!) maar de heren Lennon ( 2 x 2 neven) komen gewoon naar het pittoreske Hardenberg uut het zgn. beloofde land. Geen moeilijk gedoe!
Ze staan vanmiddag op Troubadour Live, 25 jaar! Waar normaal de parkeerplaats is staan ze op een immens groot podium vierstemmig de boel te entertainen. Gewoon aan de Vecht! 
Jan Douwe is er vanmiddag ook, praat de boel aan elkaar en Erwin Nyhoff trapt af (nu nog zonder zijn vroegere vrienden van The Prodigal Sons). Edwin Evers en zijn vrienden sluiten het feestje af. 
Geweldig! Heb er zin aan, nu geen klein meisje van 9 die de boel kan dwarsbomen.
Haha, nope. Vond het gisteren prima hoor, hoef niet overal bij te zijn. De basis van elk geloof!
Maar Hardenberg swingt dit weekend dankzij geweldige initiatief- en ondernemers met liefde voor muziek!
1 heel klein minpuntje, miniscuul minpuntje hoor, als Potgietert ook nog The Brandos in dezelfde vliegmachine had gestopt als de heren van Venice. Dan had ik 'm gekust op zijn dekselse voorhoofd!
Dan was de cirkel helemaal rond geweest. 25 jaar muzikaal De Troubadour in een hele grote notedop. De band rondom zanger/gitaarplukkert David Kincaid....
Volg 'm nog steeds op Facebook. Hoop echt dat ie nog een keer de oversteek maakt vanuit New York om zijn geweldige muziek hier in NL nog eens voor het voetlicht te willen brengen....
Dat nummers als The Keeper, Gettysburg, The Solution, The Light of Day, Gunfire at Midnight, Pass the Hat, Anna Lee of My Friend, My Friend nog een laatste keer over Hardenberg schallen en het Vechtstadje op haar grondvesten schudt...
Dromen, je mag altijd dromen toch? Ik droom de laatste tijd weer wat vaker. 
Over stoute schoenen in de gang bijvoorbeeld. Heb ze van de week eens aangetrokken. 
Ze zaten direct als gegoten...Kijken waar het schip strandt? Als je niet probeert, weet je het nooit!
Gaat niemand dood hè.
Papa, ben je twee meter? Dat staat hier namelijk. Mouna vroeg het? Moos had van de week wat feitjes over mij opgezocht met behulp van AI op de laptop. Ze weten gelukkig nog niet alles en hebben het wel eens fout.
Ben twee meter punt zes, lieverd! Maar misschien ondertussen wel iets meer richting de twee meter...
Je bent wel mooi twee meter en nog wat de lucht in, riep ze. Tja....Ik zie alles (bijna).
Ze vroegen AI waar ik van hield. Kwam ondermeer voetbalvereniging Mariènberg uit, nog steeds!
Speciaalbieren, dat ik mijn liefde voor (lokale) speciaalbieren niet onder stoelen of banken steek. Dat ik een clubman ben, lid van verdienste, voormalig keeper en dat ik wekelijks gepassioneerde en humoristische voorbeschouwingen en wedstrijdverslagen schrijf. Ik verzin het niet hè, het staat er.
Maar AI heeft het wel vaker mis, want ze zeggen ook dat ik een enorme passie voor balpennen heb, dat ik balpennen verzamel. In de regio bekend staat om mijn gigantische collectie van 10.000 balpennen en meer...en behoorlijk wat unieke exemplaren in mijn bezit heb. Daar slaan ze de plank mooi mis. 
Ze halen wat dingen door elkaar. Interviewde ooit een pennenverzamelaar in 2010 voor de Stentor, daar staat mijn naam nog altijd bij....1 + 1 is nog niet altijd 3 hè, beste mensen van AI.
Moos had de smaak te pakken. Kwam via AI op nog veel meer hoogte- en dieptepunten rondom zijn vader. Hoe de naam Derfla Olegrod is ontstaan, (op de zolderkamer bij Opa en Oma?), dat ik twee kinderen heb, getrouwd was en meer van die onzin. Dat een 'nieuwe' vrouw nuchter en lief moet zijn en moet houden van Sallandse humor.
Grappig! Wat ik zeg, niet alles klopt als je AI inschakelt...
Maar trok de stoute schoenen van de week wel aan, nooit stoppen met proberen!
Twee meter de lucht in! Genieten! 
Alles gaat weer zoals het moet. Kinderen hebben de eerste week ook weer achter de rug!
Maakte maan- en donderdagmorgen kennis met de nieuwe juffen van Mouna. Milou en Mirjam
M&M, net als Moos en Mouna. Gisteren nam ze bruine M&M's bij de voetbal! Maar dat terzijde.
Bij Puur Zuid kwam Moos zijn lerares Engels tegen. Haar naam begon niet met een M.
Onderweg naar later! Met alle mitsen en maren, nuksen en verder voorkomende ballast!
Moest ook wel weer lachen. Als Mouna iets niet wil, dan kan ik hoog of laag springen.
Zelfs twee meter de lucht in! Ze houdt dan voet bij stuk. 
Gelukkig wel (nou ja, soort van), want eigenlijk wil ik ze elke dag om mij heen hebben, als je snapt wat ik bedoel. Al vijf jaar is dat niet meer het geval, niet elk nadeel heeft zijn voordeel. Klotenzooi!
Maar gelukkig kan ik volgende week Twee meter het bos in en doen wat ik eigenlijk het liefste doe. 
Lekker zitten, biertje in de hand en luisterend naar mooie muziek en dito verhalen! 
Kijken naar boven, naar wellicht een ster die misschien bezig is om een vrije val naar beneden te maken....Door de bomen het bos(theater) weer zien!
AI had daar ook nog iets over te vertellen, wat ik al zei....Ze hebben het niet altijd bij het juiste eind!
Daar ben ik trouwens ook nog lange niet, daar had AI trouwens geen antwoord op!
Moeite met veranderingen, dat heb ik nog steeds en dat zal ook wel niet veranderen....
Schop de stoute schoenen uit en doe de wandel aan...
Even rondje Vecht! Dan bakkie doen bij de oude buurtjes.
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...

#Oogst van Hier!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'De wereld valt in stukken onder onze voeten uit elkaar.
Iedereen wijst elkaar als schuldige aan. 
Maar jij danst veel te mooi onder de stralende zwarte hemel.
Maakt van de wereld een dansvloer.
Teveel is niet genoeg, het is nog te vroeg om naar huis te gaan.
En er is tijd genoeg, want als het moet laten wij de tijd stilstaan.
En geef me nog dat beetje meer dan mijn verlangen aan kan.
Teveel is niet genoeg.'
Uut 'Teveel is niet Genoeg' van Van Dik Hout.

Moi, ben ik weer. 
Schoonheid is zoeter dan wraak ooit kan zijn.
Het gras is niet altijd groener bij de buren, dat is iets wat de droogte van de laatste tijd wel heeft aangetoond. Moet je weer je eigen tuintje schoffelen, of iets van gelijke strekking. 
Op zoek naar nieuw bloed, op zoek naar een nieuwe geest. Geef me weer dat gevoel, ik ben zo lang zonder geweest. Geef me nieuwe ogen, een nieuw gezicht, een nieuwe mond. Zonder verleden op weg naar de toekomst. 
Heeeeeeeeeeeerlijk, ik schreeuwde het uit onderweg van Mariënberg richting Hardenberg via Diffelen en Rheeze, ik nam eens de rustige route! Als je tijd hebt, zie je gewoon meer! Punt.
Zong ongegeneerd mee met het live-album 'Hier Komt De Storm' van die troubadour uut Nijmegen, een plaat alweer uut 1990 maar die ik nog woord voor woord mee kan zingen. Had gelukkig het raam dicht zodat niemand mij kon horen. Dat leek mij voor beide partijen beter. Want ik bevond mij weer eens in mijn eigen vreemde wereld! Allerlei dingen bij de kop, probeerde ze op logische volgorde te rangschikken. Lukte maar ten dele...Snap het soms wel maar niet alles.
Kwam net uit Oud-Banthum vandaan. Had eitjes gehaald bij Reinders, daarvoor even rondgedwarreld op het erf van de familie Timmermans bij de Oogst van Hier!
De Zelfoogsttuin aan de Hardenbergerweg, nr. 19a. Werd voor enkele weken lid/volger van hun facebookpagina. Kreeg een uitnodiging. Het intrig....nou ja, ik werd nieuwsgierig. Wat is het precies?
Nou ja, verse, lokaal geteelde groenten, rechtstreeks uit hun eigen tuin en kassen. Lekker duurzaam en onbespoten, dus zonder chemische bestrijdingsmiddelen of andere troep! De kans bestaat dat er dan op je wortels of sla een rupsje nooitgenoeg zit of andere beestjes kroelen op je groenten. Lekker boeiend.
Gewoon thuis ff goed afspoelen, niks aan het handje...alhoewel de Reumatoloog toch even mee wil kijken. Het is zo'n mooi doch eenvoudig principe bij de Oogst van Hier!
Zelf oogsten. Je pakt een mes, een zakje, je oogst de groenten in de aangegeven bedden en je neemt alleen mee wat je nodig hebt. Je rekent vervolgens af met een QR-code, of legt geld in het bakje en een kind kan verder de was doen! Hoe simpel en mooi tegelijkertijd wil je het hebben.
Ik struinde even over het terrein. Voelde mij net Dinant van Woeste Grond, had geen laarzen aan of overall maar voelde mij wel dichter bij de natuur komen! Van oorsprong stam ik af van de boer. Mien Pa en Moe waren volbloed afstammelingen van boer Willems en boer Dorgelo. Landbouwers van het zuiverste soort. Met liefde voor hun dieren en de omringende natuur! Toen lui van Pro en/of D66 nog verre van toekomstmuziek waren! Je had toen nog partijen die snapten hoe het hier allemaal aan toe gaat. Daarom vind/vond ik de serie Woeste Grond ook zo leuk om naar te kijken. Afgelopen vrijdag was de laatste aflevering. Ze lieten dit seizoen ook zien dat een boer gewoon gek is op z'n dieren! Niks geen sloopmelk van dat foeilelijke Wakker Dier! Tief een eind op zeg! Maar Bats die gek is van zijn lievelingskoe Lammegien! Dat hij er alles aan doet om zo'n dier langer te laten leven. Ik vind daar wat van! Vaak wordt deze tak van sport te simpel weggezet daar in het verre Den Haag. Het lijkt wel, als ze éénmaal de Iessel over bint richting het westen, ze het gezonde verstand ook aan de spreekwoordelijke wilgen hangen....Denk eens na met z'n allen. 
Daarom juich ik initiatieven van, in dit geval, Marinde en manlief Niek ook zo toe! Gewoon eerlijk boeren, geen poespas, geen moeilijk gedoe! Gewoon zoals het is! Scharrelde wat rond op het erf, nam een kijkje in de kassen bij de komkommers en tomaten die langzaam rood aan het worden zijn. Ze krijgen de tijd om uit te groeien tot volwaardige groenten. Houden zo.
Keek bij de prei en de sla, de sperziebonen en broccoli. Stond er mooi wortel bij te schieten! Genoot van het uitzicht, in de verte passeerde een Arriva-trein, enkele koeien graasden in de wei, verderop huppelde paardjes in de vroege zon. Dacht aan Mouna, die had er vast even naar toe willen lopen maar ik was alleen. Tja, je kunt niet alles hebben hè.
Alleen met mijn gedachten, liep langs de pluktuin De Melkweg. Ik mocht lekker mijn gang gaan stond er geschreven op het informatiebordje, kon mijn handen naderhand wassen bij de waterton. Er lag geld in het bakje, dat kan hier nog gewoon! Of ik nog zin had in een kunstworkshop etsen? Atelier de Silo ligt namelijk naast de pluk- en groententuin. Het domein van dochter Carola. Keek even naar binnen. Creativiteit genoeg bij de nazaten van mijn oud straatgenootje Alina Ramaker, nu dus voorafgegaan met de achternaam Timmermans en haar lieve en lange man Gert. Sprak later haar broertje nog bij eetcafé Mans! Hij komt straks vaker kieken op het Westerpark, mooi Wim. 
Alles ademt hier naar de boerderij maar er heerste nu vooral rust. Stilte voor de storm! Want die storm komt er nog wel. Vast en zeker. Het agrarische kinderopvang Het Kalfje was natuurlijk dicht op deze vrije zaterdag! Sloot even mijn ogen en zag kinderen spelen, getooid met klompjes en overalls aan. Lekker door de stallen rennen, knuffelen met de Lammegiens en Martha's 86 van deze wereld. 
Vrijheid, blijheid. Nuchter verstand, dat is hier nog zo vanzelfsprekend! Gelukkig wel. 
Had ik het later ook over aan de toog bij eetcafé Mans. Het is toch allemaal niet zo moeilijk. De leider van ons land die de schuld bij de boeren legt van een verkeersongeval. Het is allemaal zo makkelijk. Lekker oreren voor je eigen politieke bühne. Ben op zulke dagen zo benieuwd wat mijn beide Opa's van deze poppenkast hadden gevonden! Zie ze zo nog staan op hun eigen land, stok in de hand. Blik naar boven gericht. Tja, jongen, de wereld is niet razend, ze hebben 'm razend gemaakt! 
Misschien kiek ik wel op een andere manier tegen onze wereld van deze dag aan...Tuurlijk, er moet wat gebeuren met al dat stikstofgedoe en zo maar er wordt nu teveel over ene kam geschoren.
Teveel is niet genoeg! Maar voor lekkere en onbespoten groenten en zo moet je dus bij Oogst van Hier zijn! Ik heb geen aandelen hoor maar het voelt gewoon goed! Je weet waar het vandaan komt, gewoon van het platteland. Geen sperziebonen uit één of andere verweggistan maar (h)eerlijke komkommers gewoon uut Oud-Banthum en uut vertrouwde grond waar je Mariënberg nog kunt zien. Hoe mooi wil je het dan eigenlijk hebben?
Ik had gisteren de tijd! Deed kallum an, dan had ik er ook geen drukte van. Haalde nog wat lekkers bij Hof want een koe kan ik helaas zelf niet plukken daar heb ik Gert-Jan en zo voor nodig! Die slachten nog op de ouderwetse manier. Omdat het zo gewoon gaat! 
Reed 's middags wel op de Hardenbergerweg, was naar de voetbal geweest! Het mut niet gekker worden, we wonnen onze eerste oefenduel met maar liefst 9-0. Een lid van de TC, noem geen namen Nekkie, maar die dacht meteen dat wij dit seizoen kampioen zouden worden in de 5e klasse. Degraderen gaat dit jaar sowieso niet lukken. Elk nadeel heeft zijn voordeel hè. We zitten ingedeeld in het laagste amateurniveau. Ach, het veld blijft ook in deze klasse gewoon groen (als we weer mogen sproeien), de bal blijft rond (al zijn niet alle naden van een derbystar goed gestikt), het blijft in de 5e klasse ook gewoon elf tegen elf en steeds meer stuurlui komen weer voorzichtig aan de wal staan. 
Wat moet je anders op de zaterdagmiddag! Niet dan....Ach, de 3e helft blijft, teveel is niet genoeg.
Maar reed Hardenberg binnen in alle rust. Had geen haast. Dus koerste ik via de hernieuwde Bruchterweg richting de Voermanstraat op het gemak. Je mag er nu na de verbouwing nog maar 30 en ik reed het ook. Ja, Ja, de wonderen zijn nog steeds de wereld niet uit. 
En als je tijd hebt zie je gewoon meer. Want een slak ziet denk ik meer dan een konijn, als je begrijpt wat ik bedoel! Die heeft veel meer tijd om de dingen in zich op te nemen. Zag iets moois....
De letters boven de eerste verdieping waren al jaren een beetje vervaagd, je zag nog wel dat er ooit een garage was gehuisvest maar het heden haalde langzaam het verleden in! Het raakte in de vergetelheid als je niet goed keek. 
Mijn hart maakte toch een sprongetje. Want de bewoners van dit karakteristieke pand hadden de tekst boven de deur weer in haar oude glorie hersteld. Ik vind dat mooi! Een mooie saluut, eerbetoon naar wat het eerder was. Toen er nog een benzinepomp stond, een winkeltje was en daarachter het magazijn. Rechts van het pand de garage, werkplaats en de auto showroom. Garage W. Nabers! 
Toch familie hè. Het pand van de Opa van Gerrieke, Rosalie en Wim. Mijn aangetrouwde neef Jan nam het over van zijn pa, trotse Volkswagen dealer en later gingen ze over op het merk Nissan!
Reed terug, om even een foto te maken. Ik vind dat bijzonder, vind dat mooi dat Zamé en haar vriend of inmiddels echtgenoot dit hebben gedaan. Kippevel had ik op mijn armen staan. Verstild en eeuwig eerbetoon, eentje voor de boeken. Niet alles stroomt en gaat voorbij, gelukkig niet, wij pakken Phanterei aan!
Als je tijd hebt zie je gewoon meer dingen! Denk dat Ineke het ook super vind, mijn oudste nicht!
Zo doen wij dat gewoon hier! Soms denk ik wel eens dat Nederland in stukken valt!
Dat er zich langzamerhand twee kanten aftekent. De nuchtere kant en eentje die alle gezonde verstand aan het verliezen is. Als je het nu eens van deze kant bekijkt! Echt waar, dan ga je dingen anders zien. 
Dan zie je gewoon dat een boer er alles aan doet om zijn bedrijf in de benen te houden...ondanks alles.
Er is zoveel fake-nieuws! Loop eens rond op een erf, ga eens touren op het platteland. Zie de schoonheid van dingen. Want schoonheid is zoeter dan wraak ooit kan zijn!
Heb soms het idee dat mensen verbitterd zijn! Kostte wat kost hun eigen gelijk willen halen en dat over de ruggen van in dit geval hardwerkende en nuchtere boeren! 
Ineens is het de schuld van boeren dat er twee mensen het leven lieten terwijl maandenlang zo'n gek en raar cluppie regelmatig de A12 bestormden. Toen hoorde je Jetten & Co niet. Nu ineens wel. Niemand wilde dit maar er zijn nu éénmaal file's in het land. Je moet altijd je ogen openhouden, ik moest ook laatst nog flink op de rem toen er ineens, uit het niets, een file opdoemde....Wat de oorzaak was, wist ik niet. Of gaan we op zoek naar het ontstaan van een file? 
Ik vond het een beetje kort door de bocht van onze minister-president! Maar de storm gaat voorlopig niet liggen, hoop wel dat de hemel straks een keertje openbreekt en dat ons land weer de volle lading krijgt. Regen, want we moeten straks wel kunnen voetballen hè, de belangrijkste bijzaak in het leven...
Zo heeft ieder zijn of haar ding wat hij of zij belangrijk vind maar ik mis soms het gezonde verstand.
Hier doen wij de dingen gewoon anders. Hier juichen wij nog als een koe honderdduizend liter melk heeft gegeven. Niks geen sloopmelk! Ga eens de boer op, neem eens de tijd dan zien jullie zoveel meer.
Kom d'r in dan kuj d'r uut kieken....
Geluk is een hangmat waarin je lui ligt in de wezenloze stilte en Van Dik Hout zaagt men planken hè.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.

#Paping aus Ommen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Sun is shinin' in the sky there ain't a cloud in sight.
It's stoppend rainin', everybody's in the play.
And don't you know it's a beautiful new day, hey.
Runnin' down the avenue see how the sun shines brightly in the city.
On the streets where once was pity, Mr. Blue Sky is living here today, hey. 
Mr. Blue Sky, please tell us why you had to hide away for so long (so long).
Where did we go wrong? 
Uut Mr. Blue Sky van ELO (Electric Light Orchestra)

Moi, ben ik weer. 
Wat een onverlaat ben je als je 's nachts met een mooi stuk in de kraag na de Ommer Bisshinghfeesten de held van 1963 van zijn sokkel blaast. 
Het standbeeld van Reinier Paping, wat sinds 2013 in Ommen aan de Vecht staat, is voor de 3e keer doelwit geworden van nodeloos geweld. Onnodig vandalisme na dronkemansgelag. 
Je blijft gewoon met je poten van andersmans spullen af en zeker van het standbeeld van schaatsicoon Reinier Paping die de hel van '63 (Elfstedentocht) op zijn naam schreef. 
Geboren en getogen in het mooie Vechtstadje Ommen. Ik vind daar wat van. 
Net zoals iemand hier in elkaar werd getimmerd vrijdagnacht na de 25e editie van het Slobberfeest.
Een jongeman wilde rond twee uur 's nachts zijn fiets in de Kruissteeg pakken, wordt even zijn gezicht verbouwd omdat de dader ook te diep in het glaasje heeft gekeken en dan blijkbaar zin heeft om zijn vuisten te gebruiken voor onnodig geweld! Waarom? Ja, zeg het maar. Loop lekker zwalkend door, ga naar huis, slaap je roes uit maar zorg er niet voor dat iemand door jouw toedoen naar de eerste hulp moet met alle gevolgen van dien. Ik snap dat ook niet. Dingen vernielen, mensen toetakelen. Heb je dan pas een leuke avond gehad? Kun je dan de volgende dag opscheppen tegen je maten? Nog ff gisteravond iemand het ziekenhuis ingeslagen of ik heb Paping ff van zijn sokkel geholpen....?
Dan breekt gewoon mijn klomp en krijg ik ruzie met mijn gezonde verstand. 
Vorige week hadden we het nog over een andere Paping uit Ommen. Namelijk Rob Paping. 
Ook zo'n markant man. Hij heeft ook wel wel eens de elfstedentocht uitgereden. Kreeg het met J. Timmer bij eetcafé Mans over bijzondere figuren uit Ommen en omstreken, waarvan sommigen helaas de revue reeds zijn gepasseerd. Rust zacht verder. Bijv. Herman Zwols en Rob Paping. Timmer kende ze ook door zijn twee werkgevers. Ook al van die mooie mensen. Rien en Mans! Mannen van staal met vrouwen van ijzer en de nodige dosis humor.
Van het één kwam het ander. Vele anekdotes kwamen langs, legendarische concerten en mooie verhalen die de tand des tijds makkelijk aantikken! Rob was tandarts maar wij dronken veel liever een biertje met mekare, de verstandskiezen verloren wij gaandeweg wel het traject, we stonden niet vaak met de mond vol tanden. Schitterend! Das war einmal. 
Dacht aan Ommen op de terugweg van Mainbarg naar huis en dat dan altijd Mr. Blue Sky van ELO niet ver weg in mijn achterhoofd zit en zich begint af te spelen. Heb namelijk het idee dat in Ommen altijd de zon schijnt. Wat heb ik daar flinke voetstappen gezet. Was er vaak inpandig! Denk er met zoveel weemoed aan terug. Alles stroomt, niets blijft. De Vecht kabbelt maar door. Flater als onze uitvalbasis. Kom er nog steeds graag maar bijna niets herinnert meer aan die tijd van toen. Kreeg vorige week van Jet nog een leuk briefje onder ogen wat ik ooit schreef als bedankje voor 's nachts weer een dak boven mijn hoofd bij Jan en Jet. Havik nr. 10. Rij er nog zo heen. Ook van die mooie mensen en een superleuk en warm gezin. 
En dat ik 's nachts mijn ontbijt voor die morgen durfde op te schrijven. Jet, graag morgen 3 eieren met spek, ham en rosbief. Vroeger nam ik vaker geen blad voor de mond. Nu wel, steeds meer, voordat je het weet heb je een knal voor je kop te pakken of rijgen ze je aan het mes! Eerder trapten wij Paping ook niet van zijn sokkel af of molesteerden wij het gezicht van een vriendelijke jongeman. 
Neuh, eerder stonden wij er liefkozend bij, gaven wij Reinier kopjes en probeerden wij de dronken jongeman weer recht op zijn fiets te zetten en moest hij beloven om nu wel zonder kleerscheuren naar zijn papa en mama te fietsen en lekker zijn roes proberen uit te slapen. Stappen anno nu is anders. Niet slechter of beter maar ik voel mij er soms minder thuus! Kan ook een tandje minder, toch? 
Bob Dylan zong het al eens: Times are Changing! Vroeger deed ik het licht uit bij het Slobberfeest. Was ik steevast op de donderdag aanwezig en luidde wij de zgn. bouwvak uit, lallend met z'n allen.
Dit jaar was ik er niet bij! Je kunt niet overal bij zijn hè. Tja, de 25ste editie hoorde ik 's avonds thuis in bed, lekker nuchter ook! Tijden veranderen inderdaad. Zag wel leuke foto's langskomen. Ik wilde er nog even heen omdat Take an Aspirin er ondermeer optrad. Sweet Memories. Jeugdherinneringen. Dat gave kekke bandje uit mijn schooltijd en later. Maar ik geloofde het wel, moest vrijdag gewoon weer werken en 's middags nog even naar het ziekenhuis toe. Even keuvelen met de Maag Darm Lever Arts. Hoe is het met jou dan? De golfbal zit er nog, halverwege september volgt er nog nader onderzoek (inwendige echo) in het MST Enschede. Gaan ze weer met de cameraploeg mijn lichaam binnen maar nu ook met naald en draad. Als het noodzakelijk is kunnen ze dieper in de bal kijken....Omdat ze nog twijfelen wat het nu allemaal precies is. Het zal ook eens gewoon normaal gaan. Ik zei het al, hoe kleiner de bal hoe groter de kwal....Qua omvang gaat ie richting een tennisbal, misschien straks wel een love game of 0-40 achter!
Komt goed! We slobberen voorlopig wel door! Tja, Slobberfeest. Dan moet ik ook altijd even denken aan Bert Bos. Vrome mensen zouden dan zeggen: God hebbe z'n ziel! Maar zo is het wel! 
Het was Bert die samen met Patricia en Allard Brunink het Slobberfeest in de benen hielp en het optuigden tot wat het nu is. Top!
De markante kroegbaas van The Old Inn. Dat was zo'n kroeg waar iedereen welkom was. Ken je de tv-serie Cheers nog? Dat ging ook over een kroeg. Bert had zo'n toko totdat hij plotseling stierf in 2011.
Jemig, de tijd gaat snel. Alweer 15 jaar zonder deze altijd vrolijke uitbater! Daar zat je graag...met een mooi getapt biertje voor je neus. Iedereen kwam daar. Een dwarsdoorsnede van Hardenberg. De postbode zat gewoon naast de zielendokter en andersom ook. 
Daar ging je soms ook wel op de kop naar huus toe maar je sloeg niemand in elkaar, je leunde misschien even wezenloos tegen het standbeeld van de Klepperman aan maar je zaagde hem niet door midden, snap je, in die tijd was oud-badmeester Moeken nog onze levende klepperman! Weet je nog? 
Klinkt gek, maar donderdagavond liggend in mijn bed luisterend naar de heren Kampman en Vrieling keek ik even naar boven, zag ik daar aan de blauwe donkere hemel verschillende sterren schitteren, zat daar de heer Bert Bos toevallig ook tussen? Ik weet het niet, hoop het wel voor hem dat hij van een afstandje kon zien dat zijn geesteskindje nog steeds springlevend is en dat Allard en Patricia het feestje met alle liefde hebben voortgezet! Dacht ineens ook aan bordje boven de bar in mien stam-café: In de hemel is geen bier daarom drinken wij het hier. Is dat wel zo...?? Ik vraag dit voor een goede vriend.
Wie weet volgend jaar maar weer, dat zeg ik ook altijd tegen de mensen van het Boerschoptreffen. 
Dat is ook al sinds mensenheugnis. Het einde van de bouwvak in Oud-Banthum. De locatie is bekend bij deze en genen, zelfde plek als altijd, tijdstip ook. Hoe makkelijk wil je het hebben. Mooi toch! 
Eerder vond een dag na het Boerschaptreffen altijd de eerste training van wederom een nieuw voetbalseizoen plaatst bij Mariënberg. Sommige heren kwamen pas met de middagsessie met dito kleine oogjes, je wist eigenlijk niet beter! Trainers vonden daar wat van maar die snapten het vaak niet. Het Westerpark blijft van ons, tradities ook.
Maar het boerschaptreffen heb ik nog nooit meegemaakt, misschien volgend jaar! Wie weet...
Had trouwens de kinderen ook, maar dat hoeft een feestje tegenwoordig niet meer in de weg te staan. Zij houden ook van een stuk gezelligheid met een hapje en een snappie. 
Alhoewel de poging gisteren om Mokum bij den Herdenbergher met een bezoek te vereren compleet  mislukte....haha. Waar was ik met mijn gedachten...?? 
Had het meteen al door. Te harde muziek, teveel mensen boven de vijftig. Na 1 cola en 1 biertje verlieten wij het feestgedruis reeds. Niks aan, Papa. Helemaal prima. We dronken later wat bij de Markt, bestelde wat kippetjes en hadden leuke verhalen omdat wij elkaar konden verstaan. We namen wat mee van de Mexicaan. Mmmmmmm....
Was weer lekker! 's avonds namen wij er nog eentje en proosten wij op verschillende mensen....
We branden zelfs een kaarsje. Dit keer eentje uit dankbaarheid, omdat de wind de goede kant op waait en je het vertrouwen houdt dat alles straks in het licht beland. 
Kreeg van het olijke duo M&F een appie voor een mogelijke nieuwe uitdaging. Dat licht duzz..
Blij dat Moos en Mouna er weer waren. 3 weken vakantie. Moos was er vorige week zaterdag nog ff onverwachts maar Mountje had een dikke week in het Brabantse vertoeft. Ze vond het geweldig. 
We gingen vrijdag op tijd slapen maar sliepen niet! Mouna had zin om te praten, over de vakantie en over alles wat er allemaal was gebeurt en wat ze had meegemaakt. Prachtig! Ik hoefde alleen maar te luisteren en zo af en toe ja en bijvoorbeeld amen te zeggen! Mooi lief meisje, wat heeft ze genoten. Ze was zelf in Antwerpen en de grote kerk op de markt geweest. Amai, we hadden een goede goesting en ik zie u graag. Haha,...Keer wat anders dan dat dialect van hier! 
Maar ze was weer terug op vertrouwde grond! Straks zo naar Ommen toe! Gezellig....
Blij dat ze allebei weer heelhuids thuis zijn! Dat kan ook anders zag ik van de week op sociale media!
Blijf gewoon met je poten van iemand anders zijn of haar kinderen af...
Blijf van Reinier Paping af, blijf van onze Klepperman af.
Als je niet tegen drank kunt blijf dan lekker thuis, hebben wij er ook geen last van! 
Gewoon kallum an doen, dan heb je er ook geen drukte van.
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo....

#BijZonDer Kind!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I don't know you but I want you.
All the more for that, words fall through me and always fool me
And I can't react.
And games that never amount, to more than they're meant
Will play themselves out. 
Take this sinking boat and point it home, we've still got time.
Raise your hopeful voice, you have a choice.
You've made it now. 
Falling slowly, eyes that know me and I can't go back.
And moods that take me and erase me and I'm painted black.'
Uut 'Falling Slowly' van Glen Hansard en Markéta Irglova.

Moi, ben ik weer!
Toeval, toeval bestaat niet hè, ik heb het al zovaak benoemd!
Er hangen hier ergens verborgen camera's of in ieder geval afluisterapparatuur, dat kan niet anders. 
Want startte net de laptop op, JBL Boxje, Spotify en Daily Mix nr. 1 aan. Kom maar op!
Wil(de) het hebben over o.a. Mouna, dat bijzondere kind van mij, komt Frans Halsema ineens even buurten.
'Voor Haar'
'Zij verstaat de kunst van bij me horen, in mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee.
In m'n ogen woont ze, in m'n oren. Ze hoort en ziet m'n hele leven met me mee.
Soms begint ze in m'n hart te zingen. Waar het nacht was, heeft ze lichtjes aangedaan. 
En door haar weet ik dan door te dringen tot de onvermoede schat van ons bestaan.'
Kortom, nogmaals, hoe dan....?!?!?
Want Mouna begon deze week ineens voor mij te zingen, hoe bijzonder is dat! 
Het had even wat voeten in de aarde want ze had een liedje gemaakt over haar Opa, mien Pappe..
Die heeft ze nooit gekend. Mijn vader ging al rusten toen ie pas 74 was. 14 oktober 2005.
Bijna 21 jaar geleden. Mouna is negen. Een eenvoudige rekensom lijkt me. 
Maar ik heb het nog vaak over mien Pa, hun Opa. Soms droom ik wel eens dat ie nog even hier rondkuiert op deze aardkloot, dat ie op een afstandje even een blik werpt op zijn laatste twee kleinkinderen die bijzonder goed uit de verf zijn gekomen! 
De andere negen kleinkinderen heeft ie allemaal nog bij leven gekend! Mooi toch!
Weet zeker dat ie ook in zijn nopjes was geweest met Moos en Mouna. Dat ik een hand op mijn schouder kreeg en hij iets zei in de trant van: Nou, dat heb je mooi gedaan jongen! Trots op oe. 
Vast en zeker! Maar Mouna had een liedje over haar Opa gemaakt die ze nooit heeft gekend.
Of toch wel een beetje, door de woorden die ik vaak over hem spreek. 
Zoals Bram Vermeulen het ooit zong: Dood ben je pas als wij jou zijn vergeten...Nou, zoiets dus. 
De titel van het liedje is: Toch wil ik je wel zien! 
Een paar zinnen wil ik jullie niet onthouden. Opa, ik heb je nooit gekend. Nooit je stem gehoord, nooit samen kunnen lachen, nooit gelopen hand in hand. Toch hoor ik mooie verhalen over wie jij vroeger was. Opa, ik heb je nooit gekend maar toch wil ik je graag zien al was het maar één moment. 
Al was het heel misschien om je één keer te zien en te zeggen wie ik ben.
Was getekend, Mouna Dorgelo. Het liedje ging nog verder maar die woorden hou ik graag voor mijzelf, heb ze wel even naar boven gestuurd, nog ouderwets per fax, denk dat Pa het ondertussen heeft ontvangen. Mooi man! Heb ie daar boven ook zakdoeken?
Hoe bijzonder is dat! Dat een meisje van negen een liedje maakt over haar Opa die zij nooit heeft gekend, nooit heeft gezien, nooit heeft geknuffeld, nooit een kusje heeft gegeven. Kippevel hoor...
Het is een bijzonder kind en dat is ze. Moest denken aan de woorden van Jan Trom, de vader van Dik.
Jan zei het vaak als zijn kind weer eens kattenkwaad of iets dergelijks had uitgehaald. 
Het is een bijzonder kind en dat is ie...Dik Trom, je weet, dat kinderboek van schrijver C. Joh. Kievit.
Of praat ik weer teveel over vroeger! 
Mouna is nu een weekje op vakantie in Noord-Brabant! Hoop niet voor de ouders van haar vriendinnetje Lauren dat de Brabantse nachten te lang zijn. Want als zij éénmaal op de praatstoel zit heb je haar er nog niet zo snel van af. Hahaha....
Moos ligt nu bij mij op de bank! Hij was gisteren onverwachts een avondje en nachtje bij mij! 
Heel fijn en errug gezellig. We zijn even bij eetcafé Mans geweest. Met de trein, konden wij een biertje extra drinken. Fiets was namelijk lek. Denk een kapot ventiel! Van de week maar even naar de fietsenmaker hier in het centrum. Tja, niks is zoals het lek hè. Het giet zoals het giet ook al denk je soms van niet. 
Het was gezellig op het terras bij het leukste en lekkerste eetcafé van Mariënberg. 
Langzaam druppelt iedereen weer binnen, bijna allemoal de vakantie er weer op zitten. 
We beginnen, zij het mondjesmaat, weer over de voetbal te praten. Waar de één nog halsstarrig weigert om het geploeter in de 5e klasse wekelijks te komen aanschouwen is een ander reeds overstag gegaan.
Tja, wat moet ik anders zaterdagmiddag? Winkelen met de vrouw? Dacht het niet? Ach, het komt dit seizoen wel goed, denk ik. Degraderen lukt in ieder geval al niet meer, die stress hebben ze niet. Elk nadeel heeft zijn voordeel zou Johan zeggen. 
Ach, en zo lulden wij een mooi eind de zwoele warme zomeravond in Mariënberg in. 
Mooi kieken naar de zonsondergang boven het zendingsbossie over de landerijen van Vinkelands!
One Fine Day! zal die droom ooit nog eens uitkomen? Een brug over de waterleiding, paar bandjes op een podium in het land van Vinke. Lohues als afsluiter, wat een Skik zou dat geven...Lowlands maar dan op z'n Mainbargs! Geen moeilijk gedoe! Deze week gaan ze vissen met panlatten! Als je al die panlatten aan mekare timmert heb je al bijna een brug over het water, of nie....? 
Daar dacht ik gisteren aan op het terras! Waarom niet! Soms komen dromen toch uit....
Bijzonder zou het wel zijn! Een nieuwerwetse Sjam Party of een nieuwe editie van BusJeMeNou! 
Tappen kan ik nog wel, twee vingers dik zelfs. Denny kan het ook al. 
Wie we niet meer kunnen uitnodigen op Vinkelands is de Ierse zanger Glen Hansard. 
Hij werd maar 56 jaar, hij kwam om bij een motorongeluk in Dublin deze week.
Eerlijk gezegd, ik had nog nooit van deze beste man gehoord! Maar hij was goed bevriend met Eddie Vedder van Pearl Jam. Maar mocht ook Bruce Springsteen, Bono, Barack Obama en Ed Sheeran tot zijn vrienden rekenen. Via Instagram krijg ik de laatste tijd veel muziek van o.a. Eddie Vedder voorgeschoteld en zo gebeurde dat deze week steeds meer muziek van Glen Hansard binnenstroomde. 
Geweldige muziek. Hij trad vaak op met Vedder, fungeerde ook vaak als voorprogramma en hij stond eind mei nog in Tivoli Utrecht en Groningen (Oosterpoort). 
De filmpjes etc. kwamen in een stroomversnelling voorbij. Kippevel! Vaak zat ie naast Eddie te tokkelen en samen zongen ze de prachtigste nummers. O.a. een cover van Springsteen - Drive All Night - Geweldig! Hansard was leadzanger van rockgroep The Frames. Hij acteerde ook en schreef muziek voor films. Hij won in 2007 een Oscar voor zijn nummer Falling Slowly uit de film Once. Hij zong dit nummer met Markéta Irglova (ook nog nooit van gehoord). Maar gisteravond maakte ik kennis met Glen en zijn muziek. Bijzonder toch! Hij is er niet meer en ik ontdek nu pas zijn geweldige muziek. 
Hansard! Een singer-songwriter pur sang! Hij maakte ook onderdeel uit van het folkduo The Swell Season. Door het algo-ritme werd ik bedolven onder zijn muziek. Prachtig. 
Gisteravond veel naar geluisterd, hier hou ik van. Waarom kende ik 'm niet? Ben toch iemand die er prat op gaat dat ik zoveel soorten muziek ken? 
Eind 2023 zong hij tijdens de uitvaart van Shane MacGowan, ie weet wel - de zanger van de geweldige band The Pogues - Fairytale of New York. Kippevel! Ik hou d'r van. En de filmpjes bleven maar binnen stromen....Biertje d'r bij. 
Hoe mooi wil je het hebben. Ook dat ze samen kwamen in de straten van Dublin om met allerlei gitaristen samen te zingen en zo een laatste ode brachten aan Glen Hansard. Gek hè, ik vind dat mooi. Bijzonder!
Net zoals Mouna van de week ook zo mooi zong met haar eigen geschreven liedje voor haar Opa, Mien Va. Daar kreeg ik kippenvel van. Zo puur, zo eigen, zo mooi, zo Mouna....
We kregen gisteren nog een foto van haar samen met Lauren, haar vriendinnetje. Die hebben skik voor drie. Glijden misschien nu wel van de glijbaan in het zwembad af, Aqua Mundo. 
Het is en blijft een bijzonder kind. Ze verrast mij keer op keer...
Je zou ondertussen wel een boek over haar kunnen schrijven. Voor Haar!
Halsema zingt het zo mooi aan het eind van zijn liedje: Zij is meer dan deze woorden zeggen, en in mijn lichaam heeft ze plaatsgemaakt voor twee. Maar wie weet een wonder uit te leggen, en een wonder draag ik met me mee.
Ze zong ook over haar Opa en dat ze mien Pa wel een keer wilde zien, misschien zijn de wonderen de wereld toch nog niet uut...en dat sommige dromen gewoon moeten blijven leven....
Je weet het niet hè.
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo.