#Max(imaal) Rolf!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit.
An Tagen wie diesen haben wir noch ewig Zeit.
In dieser Nacht der Nächte die uns so viel verspricht.
Erleben wir das Beste, Kein Ende ist in Sicht. 
An Tage wie diesen wünsch' ich mir Unendlichkeit.'
Uut 'Tage wie diesen' van Die Toten Hosen.

Moi, ben ik weer. 
Liep vannacht in gedachten door een min of meer donker bos! 
Kwam af van de Besthemenerberg en sjokte terug naar het weiland waar mijn auto stond!
'Ie bint er op tied bie, Dorgelo', riep een vage bekende, terwijl het toch al ver na elven was. 
Met een verlichte stok in de hand leidde hij mij vervolgens de natuurlijke parkeerplaats af. 
Welterusten! 
Stukje omdenken hè, had ik gisteren ook na het luisteren van een nummer van Chris Stapleton.
Op het eind zingt ie zoiets van: 'Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het prachtig is verlopen'
Kreeg het van ene 'Vincent' Bouwhuis. Ligt alvast niet meer op één oor. Kippevel nummer! Tranen biggelden mij over de wangen toen ik het luisterde op notabene de WC, soms moet je wat. 
Dat ene zinnetje bleef op de één of andere manier hangen in mijn hersenloze brein en ik moest er gisteravond weer aan denken nadat ik twee meter de lucht in was geweest in het altijd feeërieke Bostheater Ommen, zelfs al het zachtjes regent blijft dat unieke Bostheater betoverend werken.
Al die lichtjes...al die pretoogjes. Wij zijn een avondje uit, op dagen als deze verlang je naar de eeuwigheid. Dat het niet over gaat! Immer wieder Sonntag!
Luisterend en kijkend naar Beth Hart terwijl zij haar L.A. Song de zwangere nacht ingooide. Kippevel. Meisje van amper anderhalve meter maar een strot die makkelijk past in iemand van 2 meter punt 6.
De 2 Meter Sessies van Jan Douwe Kroeske smaakt naar meer. Ik hou d'r van! 
De verhalen rondom de opnames van de diverse artiesten. Ruim de duizend gepasseerd. 
Prachtig! Kwam leuke mensen tegen, ondermeer uit mijn eigen stad! Leuk praatvolk. Herinneringen van weleer popten op. Tijd van Flash. Gezamenlijke vrienden en kennissen. Hij hield meer van het hardere werk. Namen de kinderen ook al vroeg mee naar allerlei concerten. Goed om te horen. Tattoo van Kurt op de zijkant met handtekening. Iets voor Mouna, plakplaatje van Suzan & Freek op de bil. Mag vast nie.
Zakje paprika-chips en M&M's. Praatje met Lampie. Keek om mij heen, was alleen maar toch samen!
Muziek verbindt. Erwin Nyhoff die skik had met z'n oude maten van The Prodigal Sons! 
Hij was op de trekker vanuit Hessum (vlakbij Vilsteren) gekomen met zijn wapperende grijze haren.
Die kerel van RTV Oost en van het dialect die nu lekker stond te bassen, Albert Bartelds. Gaaf man.
Dat Nyhoff het nummer 'You Still Think' deels had geschreven op de trekker na een mislukte Ommer muziekavond en het begin inleidde van een stuk liefdesverdriet waar je 'Oe' tegen zei.
Was weer zo'n week met een behoorlijke kop en een mooie staart! Muziek hè, behoorlijk onderdeel van dit leventje wat nu al 54 jaar mooi doorkachelt. Ene keer laaiend vuur en soms brandt het kaarsje amper.
De Troubadour, dat etablissement hier aan de Vecht, bestaat dit jaar 25 jaar. Herman en Gretha hebben er flink aan getrokken. Ze hielden een feestje op de naastgelegen parkeerplaats, daar kun je trouwens mooi ten val komen. Je waarschuwt een ander maar je gaat zelf finaal onderuit, maximaal! Bril van de kop af, schaafwonden op armen en benen. Je ego nog verder in een deuk en maar blijven lachen. Niks aan het handje heur terwijl je amper een paar biertjes in je mik had. Tja, je moet altijd uitkieken! 
Hier was Nyhoff ook present! De troubadour van de lage landen! Vanuit Amerika had Herman de geweldige band Venice overgevlogen. Dat had nog wat voeten in de aarde, omdat maar liefst drie vliegtuigen aan de grond bleven in dat vreemde gekke land waar Dolly Parton deze week er niet meer is van 9 tot 5 maar vanaf nu 24/7 in haar country-hemel verpoost! God hebbe haar ziel en houwen.
Een leuk feestje met dito muziek kun je wel overlaten aan Potgieter! Een hotel bouwen is weer een heel  ander verhaal. Snap wel dat deze stekker eruit ging. De kracht van gewoon doen, maar dan anders. Verstandige beslissing. Niet tegen beter weten in. Maar Troubadour live klonk als een klok. Fijn om Venice weer eens te zien. Geweldige die samenzang, Family Tree kwam binnen! Poeh...
Niet iedereen die op de parkeerplaats stond kende deze heren! Maar het was ook een soort van reünie. 
In oude vriendschappen werd nieuw leven geblazen. Hè, jij hier. Ze kwamen zelfs uit PrayingHouse.
We maakten afspraken voor later. Eind oktober, jullie hier. Volgend jaar, wij daar! Polderen 2.0.
Edwin Evers sloot af met zijn band! Blijft leuk hè. Vooral jaren tachtig knijters....Nogmaals kippevel en ff een blik naar boven, Ard luister je? Don't stop believin' van Journey kwam binnen, acht tellen uitgeteld. Tegen de touwen maar niet verslagen. Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het prachtig verlopen is. Tja, gezegd is makkelijker dan gedaan. Bij mij biggelden de tranen weer over wangen, toch nog last van je val...Ja, beetje. Je weet dat het goed zo is maar waarom voelt het nog steeds niet zo...Keek even naar boven! Nooit stoppen met geloven dat het One Fine Day weer goed zal zijn in ieder geval voelen. Tot die tijd, gewoon laten gaan.
Goed was ie zeker. Jemig, ruim 25 jaar was Rolf Hofsink onze spits. Hij schoot ze er zo makkelijk in. 
Woensdag nam ie echt officieel afscheid. Op zo'n dag waarvan je hoopt dat er stiekum 25 in zo'n dag zitten. Gisteren zat ons clubicoon gewoon bij mooi op het bankje. Nog even keuvelen over Mittwoch!
Op dagen als deze wens je hem maar ook jezelf eeuwigheid! Als je nooit hebt gevoetbald of hebt gesport in teamverband snap je zoiets niet! Je stond voor en met elkaar. Je was een team zowel binnen als buiten de lijnen. Misschien dat laatste nog wel veel meer! Die blik in elkaars ogen, vaak was één blik al voldoende. Kippevel! Al die mooie verhalen. Klasbak eerste klas! Zo worden ze niet meer gemaakt. Mooi mens ook, onze Rolf! Geen borstklopperij of mooie praat, is meestal gewoon zichzelf!
De zestienmeter als zijn absolute werkgebied, maar na 25 seizoenen gaat ie min of meer op zoek naar ander werk. Bij mij was de traan eerder aanwezig dan de lach! Zijn speech was er één gespeend met veel sentimenten, gelukkig wel de juiste! Rolf snapt hoe onze club in elkaar steekt, dat zijn er gek genoeg best veel maar niet iedereen heeft die gave bij onze vereniging al denken ze soms van wel!
Wat Gerard zei die avond vatte het goed samen. Ook buiten het veld een team zijn! Ze waren er allemaal op 19 oktober 2005 in dat karkje aan het kanaal om mijn vader destijds de laatste eer te bewijzen!
Hier gebeurt iets mooi...die knal later dat seizoen van Martijn op de lat in Ommen. De goal van Rolf, de ontlading, het spiekerjassie van de Breuk...Wij konden er niks van..haha dat Stadse gelul versus dat nuchtere hier van het Oosten. Wij waren maar boeren uut dat kleine dorpje maar we waren Asterix en Obelix inéén. Onoverwinnelijk! Maximaal uit de kluiten gewassen! Dat schepte een band. De VIPS van Jan de 4 G's van Johan. Geduld, Grip, Geil in het veld en Grolsch in de kantine! Haha, de geschiedenis verander je niet, alleen op het heden heb je misschien enig invloed op! Niet alles staat al in de sterren geschreven.
Keek gisteren voordat ik in mijn C4 stapte nog even naar boven. Sterren genoeg maar geen één had zin aan een vrije val. Je moet het lot ook niet tarten, gaat ie nie beter van acteren!
Vrijdag was ook zo'n avond. Gewoon gezelligheid op een vrijdagavond bij nichtje Andrea met neefje Guus en wederhelften + nieuwe aanwas! Gewoon een pan op tafel met enkele mooie kazen van Jan toe.
Leuke verhalen vertellen. Wijn, bier en spijs. Blijer kun je een Dorgelo bijna niet maken. Moos en Mouna tevens inpandig. Was leuk hè, Papa. Echt wel! Soms heb je zo weinig nodig! 
Op deze als dagen wens ik mij en jullie eeuwigheid. Niet iedereen heeft het eeuwige leven. We weten allemaal dat op een dag het einde hier op deze aarde nadert. Wie weet gaat het ergens anders wel verder. Maar dan moet de hemel best wel een groot land zijn als iedereen daar volgens het geloof naar toe verkast, ooit vroeg Moos zich dit af! Ik was niet verder gekomen dan hoe ze van water wijn maken...
Tja, had het deze week te doen met Mouna! Ze was zo verdrietig, haar grote harige vriend is sinds vrijdag ook vertrokken naar de (honden)hemel! Max kon niet meer, was op! Had last van atrose, wandelen werd een martelgang. Mouna kende Max al haar hele leven. Ze kon er alles mee doen! Las Max zelf voor uit haar sprookjesboek. Maar ja, niet iedereen eindigt levend lang en gelukkig! Aaaaaah. San stuurde nog wat foto's van al die jaren. Mouna en Max in de hoofdrol. M&M. Gek genoeg moest ik daar aan denken toen gisteravond Erik G. aankwam met twee zakjes gele M&M's. Mouna had ze wel opgegeten...Ik ben niet zo van chocola. Maar ze heeft Maximaal genoten van haar Max! Van de week nam ze afscheid van haar grote harige vriend. Kon er mij alles bij voorstellen, ik was ook een week van de kaart toen ooit Mandi zijn laatste stappen zette in het bosje tegenover eetcafé Mans! Heb moeite met het verdriet van mijn kinderen maar dat hoort er ook bij. Nooit stoppen met proberen.
Mama kocht haar een grote knuffelhond bij de HEMA. Ik moest hem of haar ook even knuffelen...
Papa, Max was echt ziek hoor. Het is misschien wel beter zo. Negen jaar hè.
Soms wens je iemand eeuwigheid, op sommige dagen hoop je dat zo'n avond nooit over gaat of een leven. 
Maar ik glimlachte ook, omdat niet alles nog voorbij is. Soms gaan er deuren dicht, kom je moeilijk de kleedkamer uit, maar vaak gaan er ook weer deuren op! Verschrikkelijke cliché's. Maar zo is het wel!
Heb 25 jaar Maximaal genoten van onze Rolf! Mooie gast, als ik op mannen viel had ik misschien wel een overtreding op hem begaan, je weet het niet! Je weet nooit wat de dag van morgen brengt!
Weer lekker stichtelijk deze ochtend. Sorry, ben ook een beetje laat. Ga wennen aan dat uitslapen op een zondagmorgen. Niks aan de kop meer want alles is ondertussen via mijn vingers de wereld in geholpen. 
Vanmiddag ook weer zo'n borrelplank, speciaalbiertje en wat mooie mensen on the side! Hou d'r van.
An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit, An tage wie diesen erleben wir das Beste und Keine Ende ist in Sicht! 
Max, als je iemand zoekt die jou nou uit moet laten daarboven omdat je baasjes beneden huizen.
De oma van Mouna, sinds gisteren 95 op de teller, heeft vast wel tied over en steevast de koffie kloar! Kwispel maar mooi raak voor een knaak. Ik pas hier wel op jouw vriendinnetje Mouna! Komt goed, 24/7.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...