#ArendsOog!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I want to fly like an eagle to the sea.
Fly like an eagle let my spirit carry me. 
I want to fly like an eagle 'til I'm free.
Oh, Lord through the revolution,
Time keeps on slippin', slippin', slippin'
Into the future.'
Uut 'Fly Like An Eagle' van Steve Miller Band.

Moi, ben ik weer.
Slaap de laatste tijd niet zoveel, moet misschien maar van dat droomsap gaan bestellen.
Schijnt blijkbaar te helpen, een slokkie voor het slapen gaan en je twijfelaar wordt ineens een hemelbed. 
Maar als ik wel de ogen dicht heb droom ik wel steeds vaker, steeds meer.
Droomde deze week van Arend, niet die van Lotterman, maar van een Adelaar. 
Trouwens een Arend en een Adelaar zijn hier in Nederland wel dezelfde (roof)vogel. 
Dat gezegd hebbende...
Er steeg van de week iemand op als een Adelaar, zwevend door de wind, gedragen door de geest en liefde van zijn God. 
Vond vooral de symboliek prachtig! Dat je dood bent en weet dat je gedragen wordt door een adelaar. 
Dat je steeds dichter bij komt en de rust (inmiddels) hebt gevonden. Dat je het los kunt laten...
De adelaar is een indrukwekkende vogel die al eeuwenlang symbool staat voor kracht, moed en vrijheid. Met zijn scherpe blik en supersterke vleugels is hij één van de meest bewonderde roofvogels ter wereld. Je vindt de adelaar terug op veel vlaggen, wapenschilden en kunstwerken. 
Mijn broer (die hemelpiloot) sprak de woorden uit maar ik zag Henk ook daadwerkelijk op een adelaar zitten!
Dat beeld gaf een soort van rust! Dat het goed is, het is niet anders maar als je toch moet gaan dan maar zo. Ik was en ben nog steeds een beetje afwezig, verdoofd, de scherpe randjes zijn er ff niet!
Er is nog zoveel onzekerheid bij teveel mensen die ik een warm (roodzwart) hart toedraag.
Een andere Henk uit een ander naburig dorp hef het ook niet makkelijk en wat te denken van mien moat Ard, dat eeuwige gedoe van leven tussen hoop en vrees. Om gek van te worden! 
Nou is van de week mien tante ook gaan hemelen. Die van de Bokse ja, zal zij ook op een Adelaar zittend naar boven gaan? Of gaat zij gewoon met de trekker van Ome Jan? Ik vind het bemoedigend dat mensen in het laatst van hun leven zoveel waarde en kracht putten uit hun geloof. Ik deed, in dat lieve kerkje in Britishfield, ook ff mijn ogen dicht en ik zag Henk gaan als een nieuwerwetse Nils Holgersson, zwevend door de lucht. Mooi man! Kallum an.
Niet meer bange maar voor eeuwig goddelijke bescherming, spirituele verheffing of zoiets.
Moet ik dan toch maar gaan geloven? Is dat de rode draad die ik voorlopig mis en mij vaak 's nachts wakker houdt. Of gewoon een paar druppels van dat droomsap? Dat dromen van mij begint bijzondere vormen aan te nemen. Vannacht zocht nog een klein handje mijn grote kolenschoppen. 
Dat was gelukkig geen droom maar een klein vogeltje zocht bescherming bij haar grote Adelaar!
Kom maar lieverd. Nu zitten wij samen al lekker vroeg beneden. Die andere rare vogel slaapt nog, die heeft gisteren genoeg droomsap gehad, wat ik oe brom!
Hoe dan ook, komt het goed, dat heb je mij beloofd. Je houdt m'n hand vast en we gaan omhoog. 
Ik kijk nooit meer naar beneden, lief. En we zijn nooit meer bang. Ik blijf bij je, lief, een leven lang. 
Of op z'n minst totdat ik niet meer kan. Je gaat iets te snel vandaag maar ik ben hier als je het mij vraagt. I will try to find a way, You're always there tomorrow. 
Wat een 'RollerCoaster' is het leven voor veel van mijn dierbaren! Bente voegde onlangs een stukje tekst toe aan het nummer van Danny Vera. Het gaf kracht, het gaf moed aan vrienden van mij die het zo nodig hebben en hadden. Sterven is een deel van het leven maar ik vind er wel wat van....Niks aan.
Ik ben er wel maar vaak ook niet! Soms zit ik met mijn gedachten op andere plekken. Misschien wel op een rug van een adelaar en zweef ik door de lucht en kijk vol verwachting om mij heen. Gaat alles goed, komt alles goed? 
Hoop sterft as leste hè. 
Zo, dat was weer genoeg stof tot nadenken. Heb inmiddels de stofzuiger gepakt. Het was weer tijd om even de boel te kuisen, niet in de laatste plaats in mijn hersenloze brein. 
Wat heeft dit scherpziend oog (Arendsoog), haha...nog meer gezien deze week, want ik heb de ogen meer open dan ik ze dicht heb en toch zie ik niet alles! Nieuwe bril? 
Arendsoog, fantastische boeken uit mijn jeugd. Mien Pa en ik lazen ze allebei. Met cowboy Arendsoog en zijn goede vriend Witte Veder. In het wilde westen van somewhere gingen ze de strijd aan. 
Geschreven door Jan Nowee en toen hij ging hemelen schreef zijn zoon Paul gezellig verder....
Heb ze verslonden die boeken, net als Snuf de Hond! Toen de gulden nog van hout was, die tijd!
Maar daar wilde ik niet naar toe. 
Tot nu toe bevalt het weekend uitstekend. Begon vrijdagavond met wederom een bezoekje aan onze achterburen. Jan-Maarten en consorten hadden The Beach Boys Best uitgenodigd op de planken van ons theater de Voorveghter. Zij wonnen dit jaar de Tribute van SBS6. In één woord geweldig. 
Ze gaven me voldoende 'Good Vibrations' en regelmatig kippevel. Jemig, wat een meerstemmigheid. 
Vier jongens en 1 kerel zongen of ze de longen aan één of andere wetenschap wilde doneren!
De wetenschap dat het allemaal wel goed komt! One Fine Day. Wat een wereldband en wat heeft die Brian Wilson met zijn broers en vrienden toch een mooie muziek achter gelaten! Voor de eeuwigheid.
Een nalatenschap die in goede handen is bij dit bandje uit Nederland. De jongste is nog maar 22 en die drummert is met zijn amper 40 jaar de oudste, maar allemaal zongen ze de longen uit hun lijven!
Geen zuurstofkastje nodig! Allemachtig wat prachtig! Regelmatig stonden mijn haartjes op beide armen fier overeind! Je kent hun klassiekers wel en ditmaal geen tranen bij Tears in the Morning!
Ze mochten komen hoor maar ik hield het droog hoor. Was met GJ, na de tied nog even een biertje of wat gedronken met bitterballen van Van Dobben of hebben ze Kwekkeboom bij de Voorveghter?
Weer mooie gesprekken hoor, dat kunnen buurman & buurman wel! 
Net als gisteren. We moesten nog even de boel evalueren van ons bezoek vorig jaar aan het top2000 Café dus togen wij wederom met ons zevenen middels het openbaar vervoer naar aangenaam verpozen. 
Ditmaal koersten wij richting Eanske (Enschede). De foodhal in Hilversum (MOUT) was ons op 5e kerstdag vorig jaar uitstekend bevallen dus stond nu de Twentsche Foodhal op onze gezamenlijke agenda. 
Eigenlijk hadden we maar 1 agendapunt tijdens de evaluatie, was het ons bevallen? Joah, mag wel zo..
Kortom, we konden aanvallen. Over tot de orde van de dag. Met de voormalige boemel van Hardenberg naar Almelo....Daar overstappen, een vrouw van tachtig bijna voor de trein gooiend en met de Internationale Intercity deur naar Enschede via Hengelo. Langs het Twente Stadion en zo arriveerden wij in Eanske!
De Twentsche Foodhal staat op een bijzondere locatie: Het voormalige Polaroid fabrieksterrein in het hart van Enschede, in de wijk Bothoven en vlakbij het Centraal Station. Klopt, het was niet ver lopen.
De fabriek fungeerde eerst als decor voor de rijke textielindustrie van Twente, hierna werden in de fabriek polaroidcamera's gerepareerd en instantklaar films geproduceerd. Je ziet op het terrein nog vele invloeden en gebruikssporen uit het verleden terug. Wij hebben ze niet gezien trouwens, onze focus lag voornamelijk op het eten en drinken in de Twentsche Foodhal. Gelukkig hebben wij de foto's nog.
Mooi hoor! Lekker hoor, gezellig hoor, indrukwekkend hoor! Veel hoor en wederhoor!
De kinderen waren eerst een beetje ongeduldig maar onze reis langs acht wereldkeukens spoedde gestaag, na een uurtje smikkelen en smullen waren langzaam de kleine maagjes gevuld met van allerlei lekkernijen. We dronken daar een paar mooie biertjes bij. 
Kost wat, maar dan heb je ook wat! We kijken straks wel even wat de schade is. De app 'wie betaalt wat' is dan wel een uitkomst. Je zet er allerlei bedragen in en hij rekent het allemaal voor je uit. Telt op en trekt af, doe mij zo'n apparaat.
Kind kan de was doen! Nou dat moesten alle wereldkeukens zelf doen, zag ik....
Maar leuke tent hoor! Industriële vormgeving, mooie lange tafels, leuke mensen en vooral leuke meisjes in de bediening en heerlijke Twentsche nuchterheid. Ik hoorde wel opvallend veel Engelse tongval in plaats van de Twentse maar zal vast komen door het feit dat de UT ondermeer in Eanske huist...
Het was gezellig. Dat is het altijd met deze vier musketiers van Booij en Van The Field!
Het gaf ons allemaal 'Good Vibrations' en 'God Only Knows' 
Is dat wel zo? Weet hij het alleen hoe het allemaal zal gaan de komende week, maanden en jaren?
Heeft hij het programma? Want van het concert des levens heeft niemand toch het program, of hij wel?
Of is het een zij of willen ze dat niet zeggen, is hij X. Onzijdig?
Regelen zij het allemaal daarboven? Zitten zij aan de knoppen? Jij wel, hij niet, zij ook en laat hem nog maar even martelen...
Ik vind het bijzonder lastig. Als ik, zoals afgelopen maandag, in een kerk zit en hoor ik de dominee van dienst preken (toevallig mijn oudste breur, dat ook nog eens haha) en het leven aan het beschouwen is. 
Zo tussen het klaverjassen, de mummelman en het bier door, wie heeft er dan gelijk? 
Dan hou ik wel oprecht van alle symboliek! Van zo'n Adelaar en dat Henk gedragen wordt door zijn vleugels...Maar of het allemaal waar is? Ligt die niet gewoon in het midden! 
Ik put er wel kracht, hoop en troost uit. Kom graag in een kerk, steek in het buitenland er ook altijd een kaarsje op. Voor mijn ouders maar ook voor iedereen die wel wat licht in de duisternis kan gebruiken. 
We zagen een blinde man lopen in Mariënberg toen wij even moesten wachten. Kan een blinde man of vrouw wel licht aan het einde van de tunnel zien? Dat vroeg ik mij oprecht af, geen gekkigheid. De kracht van verbeelding. Weet iemand die blind is wat licht is....? Kent hij bijv. Ede Staal of gaat er toch wel iets meer boven Groningen. 
Je leest het al. Ik droom nog genoeg! Had vannacht genoeg droomsap! Kwam uit een tap, met de grootste glimlach getapt en gebracht door het lieve meisje. 
Gisteren waren wij allemaal getapte jongens en meisjes! Klaar voor het grote avontuur!
Niet de NS of Arriva bracht ons het laatste stukje thuis maar mijn oldskool Taxiprinses. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Mooi, blijft een lieverd. Dat vonden mijn kinderen ook, wat een lieve mevrouw Papa!
Je moest eens weten! Geen hart van steen derhalve! 
Maar mijn Arendsoog had er één dicht want in het land der blinden is éénoog nog steeds Koning!
Wouldn't It Be Nice!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....