#Suzan & Freek!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ik weet niet wat ik af en toe heb, dan ben ik liever alleen.
Het gaspedaal onder m'n voeten maar in m'n hoofd ben je mee.
Want jij bent rood en ik ben blauw, soms doe ik een beetje koud.
Maar niet jouw fout, dat weet ik ook, hoop dat je me hoort.
Want je brengt me er dag en nacht door, eigenlijk iemand die niets verwacht voor.
Dit gevoel dat je mij blijft geven, dak gaat open, nooit meer regen.
Geef me dat, geef me dat gevoel van
Geef me dat gevoel van
Dak gaat open, nooit meer regen'
Uut 'Nooit Meer Regen' van Suzan & Freek. 

Moi, ben ik weer!
Goh, helemaal vergeten. Had vrijdagavond een reep Bounty in mijn binnenzak gestopt.
Je weet wel, die chocoladereep met kokosvulling.
Wilde wel eens op het kleine stukje paradijs in Ommen dat anders stukje paradijs op aarde eten. 
Leek mij een mooie combinatie, had ik zo bedacht! Maar ja, vergeten hè. Daar wordt ik langzamerhand koning, keizer en admiraal in. 
Want éénmaal inpandig, helemaal niet meer aan gedacht! Zoveel indrukken, het was zo puur, zo mooi. 
Samen met Mouna bij Suzan&Freek in het wederom indrukwekkende Boshtheater Ommen. 
Het zit d'r op! Het openluchtseizoen zit er op! 6x voelde het Bostheater als een warm bad met behoorlijk wat schuim.
Als een soort van hemel, althans het voorportaal, dat kleine stukje paradijs op aarde. Niks geen gezeur aan de kop!
Alleen jij & ik, soms alleen ik, altijd de muziek en ik. Mijn gedachten de vrije loop. Handen in de zakken, soms een biertje in de hand, vaker het flesje water en verder niks anders. 
Heerlijk! Had weer zo'n week die moeilijk viel te archiveren. Was slecht in de kop! Had de zoutpot gepakt maar kon niet op veel slakken het gewenste zout leggen. Als je weet dan weet je het, maar ik wist het nie. Denk het wel, maar moet er nog even een nachtje over slapen. 
Had weer zo'n kronkel die dwars lag in de kop! Maar vrijdagavond, toen ik éénmaal de poort onder door was en Ivan onze kaartjes had gescand, voelde ik mij God in Frank...euh Ommen! Nou ja, zoiets.
Zo genoten van Mouna! Het was echt een stukje paradijs op dat stukje grond bovenop de Besthmenerberg!
Suzan & Freek waren de perfecte afsluiting van een gigantisch leuk openlucht theaterseizoen!
De slagroom op het taart, de fijnste tripel in de fles! Het dak ging open, nooit meer regen!
Bij één van de laatste nummers, spiegelbeeld, krijg ik een flinke brok in mijn alcoholloze keel. 
Mouna zong woord voor woord mee, Suzan zong maar ik hoorde alleen Mouna, prachtig:
'Ik wil eigenlijk gewoon even zeggen, dat ik hoop dat je weet. Dat zoals we hier nu staan ik de allermooiste dagen beleef. Ik zocht en bleef maar lopen (naar de bar, naar de merchandise stand, naar de wc) stond er niet voor open, in mijn hart. En ik weet nog dat ik dacht, dat er niet zo iemand was.
Als je wist wat ik zie, als ik naar je kijk. Ik geloof het haast niet, dat je echt hoort bij mij en je loopt door de deur met je ogen op mij en je bent...ja, je bent nog mooier dan je spiegelbeeld, nog mooier dan ik me verbeeld. Nog mooier dan je spiegelbeeld.'
Tja, ik weet het! Ben een half oud wijf. Nooit gedacht dat ik zou tranen bij een nummer van notabene Suzan&Freek. Het nummer hebben ze eigenlijk geschreven voor een bruiloft-achtige setting! Jij en ik voor altijd samen. Nou ja, ik weet uit eigen ervaring dat je daar flink mis mee kunt zitten! Zo heb je verkering, een pracht van een meid en zo ben je haar kwijt! Van alles flitste door mijn hersenloze brein...haha, in sneltreinvaart. TGV of zo.
We zongen het nog in de auto! Hoop dat ze deze ook spelen, Papa. Dat deden ze. Suzan vertelde dat ze het nummer Spiegelbeeld lang niet live hadden gezongen maar dat het betoverende bostheater de ideale locatie was om het nu wel te doen. Ommen, zing je mee....? Tuurlijk! 
Naast mij zat Mouna alles mee te zingen. Kippevel! Zij was het sprookje, het stukje paradijs op aarde. Vergat compleet mijn Bounty in de binnenzak. Zij was het! Ze heeft geen kokosvulling maar is zo bijzonder! Inhoud genoeg! Ze tankt iedere dag bij. Zij en ik. Dochter en Papa, Moos en Alfred! Friday on my Mind! Voelde mij hemels! Na een minder leuke week, de kop vol met niet opgeruimde rommel, was zo'n avondje uit met Mouna het beste medicijn. Hoofd oud Papier! Slik genoeg van die klotepillen de laatste tijd maar niks kan op tegen een dosis Mouna. Jemig de pemig, ze is echt een wonder! Ze bestaan nog! Tuurlijk, we maken tegenwoordig van water geen wijn meer of we splitten een zee in tweeën maar Mouna is mijn kleine Eva op deze aardkloot wat zo af en toe een beetje verandert in dat kleine stukje paradijs. Geef me stukjes toekomst!
Wat heb ik weer genoten van het Bostheater. Heb d'r geen aandelen of zo in, wordt niet betaald om ze de hemel in te prijzen. Zo ook niet bij eetcafé Mans, maar doe maar gewoon lekker nuchter, dan doe je al meer dan genoeg! Ze doen wat ze zeggen, moet je er nog één? Ja, tap er maar één in. 
Dit seizoen zag ik Racoon, Blof, Ilse DeLange, Twee meter Sessies (Jan Douwe, Prodigal Sons), Sven Hammond en Matthijs van Nieuwkerk en Suzan & Freek. Mooi lijstje toch! 
Soms met Moos, dan met Mouna, soms alleen en dan weer met een mooie vrouw of een goede vriend!
Samen is nooit alleen. En de keren dat ik alleen onder de hemelpoort doorliep was ik toch samen!
Iedereen heeft skik als ie inpandig op de Besthemenerberg is. Als je éénmaal rondscharrelt in het indrukwekkende bostheater dan sta je aan, open, ben je in een soort van chemische verbinding zonder dat je daarvoor jarenlang scheikunde heb moeten studeren. Die magie, dat is uniek! Dat is het bostheater Ommen in optima forma. Zo bliede dat het stukje paradijs op aarde maar een dikke 10 kilometer ver weg is van ons huus. 
Ditmaal waren ook zo van de parkeerplaats af. Het was zo'n (vrij)dag! Wilde dat het elke dag zo kon zijn.
Maar ja, weer niks gewonnen van de week in de Staatsloterij. Ben gelukkig in de liefde! De liefde als vader naar je kinderen toe, maar ook de liefde naar andere mensen toe. Wie er toehapt is spekkoper! Als de liefde mar blef winnen zingt troubadour Lohues net. 
Vond dit weekend alles prima. Mouna wilde zelfs nog een dagje blijven. Kreeg er ook geen genoeg van.
Samen ontbijten bij de Koffiepot! Elkaar leuke verhaaltjes vertellen. Samen even winkelen, tuurlijk, hoort er ook bij maar ik had nu geduld! Samen even naar Tubbergen. Kijken naar jochies die skik hebben aan rennen achter een bal aan. 's middags naar het Westerpark. Zij in de speeltuin, ik kijkend naar elf spelende jonge mannen die wederom achter een bal aanliepen. 's avonds toch weer naar Eetcafé Mans. Dat is voor mij al bijna 50 jaar ook dat kleine stukje paradijs op aarde. Stukkie Cheers in mien geboortedorp! Wie is Norm, wie is Cliff. Wij zijn het allemaal incluis. 
Even keuvelen. Dan met Jan en dan met Alleman! Soms een stukje politiek, dan weer over Mainbarg (kunt ze er nog steeds geen kloten van...), dan weer over het onbereikbare van de horizon, stukje B&B vol liefde.
Ach, als je zit op de barkruk van eetcafé Mans begrijpen wij de wereld soms een stuk beter dan als je weer naar buiten loopt, de harde werkelijkheid in. Wou dat ik tien miljoen had, zou ik het een stuk anders doen! Alleen maar dingen doen waar ik vrolijk van wordt. Soms is het gewoon kloten van de bok!
Ben een steenbok, behoorlijk eigenwijs, klopt maar ik stoot nog veel te vaak mien harsens ergens aan.
Wil wel anders maar hou soms niet van natte voeten of een nat pak. Moet het zelf weer wassen hè.
Maar twee dagen op pad met het liefste meisje van het gewestelijk halfrond is het absolute einde.
Genieten! Eerst een beetje rondstruinen tijdens de Rommelerie in de straat waar ik zelf 40 jaar heb gewoond. Gek genoeg blijkt de Johan Clemmestraat ook gewoon weer een straat in Mariënberg te zijn. Keek naar het huis aan de Johan Clemmestraat nr. 2. Mien Moe stiet al bijna twee jaar niet meer achter het raam, de vorm van herkenning ebt tevens een beetje weg. Thijs maakt er wel wat moois van. Complimenten! Binnenkort is het weer bewoonbaar verklaard.
Maar na ruim 70 jaar is de geest van Martha en Freek wel een keertje gevlogen. Net zoals Nel Bakhuis, Ramaker en Kok zijn gaan zweven in het luchtledige! De rommelmarkt is nu de Rommelerie. 
De oliebollen zijn ook al enkele jaren gevlogen. Geen krenten meer in de spreekwoordelijke pap.
Niets blijft, alles stroomt. Tja, de mooie mensen blijven er wel wonen. Je hebt zo je voorkeuren, vooral op nr. 2a zijn ze best goed te pruimen! Maar de ouders van Kyan ook dikke prima of bijvoorbeeld Ineke en Harry en/of buurman Klaas!
Had toch minste een uur gerekend voor het bezoek aan de Rommelerie. Had meester-inkoopster Mouna bij de hand en die ziet normaal gesproken bij de diverse kraampjes wel iets liggen van haar gading!
Had mij erop ingesteld. Maar na amper een kwartier was het al klaar. 3 worsten voor een tientje en iets met paarden wat je aan het plafond kunt hangen, soort houtsnijwerk, iets met figuurzaagjes en touw!
Ik rekende het goed. We zaten al mooi op tijd bij Lian aan de Nieuweweg 4. Beter bekend als eetcafé Mans. Vind het zo leuk dat mijn voormalige buurmeisje daar nu de scepter zwaait. Soort van trots. De B van Binnenmars is nu de B van Bouwhuis geworden. Het was wel even wennen voor mij. Dat geef ik toe. Je gooit niet zomaar na ruim dertig jaar de oude waard bij het grof vuil! Het is geen Dodewaard maar in Mariënberg gebeurt er soms toch ook wel wat! Niets blijft, alles stroomt! Pantarei maar dan op z'n elfde en dertigste. Giet oe goed, Eric! Maar ik gun Lian en al dat overige leuke personeel zo het geluk en dat mien stamcafé tot lengte van dagen aan de waterleiding (waarin onder andere zalm zit) blijft bestaan!
Het eten was weer geweldig. Heerlijk vers gemaakt mosterdsoepje, daarna had Mouna een burger Mans (nou ja, eigenlijk zaterdagavond, vrijdag was het een frikandel). Ik mocht aan de plank Mans! Geweldig. Heerlijk! En de prijs, die is nog ouderwets gezellig! Hier kun je eten met een blije portemonnee. Na afloop Mouna een mooi kinderijsje en ik twee bakkies koffie van Beukehorst!
Tuurlijk, ben niet objectief! Eetcafé Mans, daar kom ik al vijftig jaar! Maar dan ben ik ook thuus, voel ik mij thuus. Met al die leuke mensen die er ook al tig jaar komen. Hier ben je gewoon die zoon van Freek en Martha Dorgelo. Geen poespas. Hier hoef je je niet groter voor te doen dan die 2 meter punt zes komma vier dat je bent! Als je begrijpt wat ik bedoel. Hier houden ze je graag, ongevraagd, een spiegel voor. Hier is je spiegelbeeld wat je er zelf van vind. Vaak mag je het houden, soms geef je je mening gewoon weg! Binnenkort daar de pubquiz en het oktoberfest! Eerste wel inpandig, tweede lekker thuis! Heb er zin an. Nooit meer regen! Als je snapt wat ik misschien bedoel!
Mouna heeft al twee dagen haar S&F shirt aan! Weet wat de inkoop van zo'n shirt is, dan vind ik € 40,- een beste uitgave, lacht mijn portemonnee ff niet. Maar dan kijk ik naar Mouna en dan denk, wat zit ik toch te zeuren. Die € 40,- is nu al één van de beste uitgaven ooit! Lekker boeiend ook!
Keek vanmorgen, voor de gein, eens in de spiegel. Tja....Wat zal ik zeggen! Scheren, wandelen...
Hete douche. De rimpels in mijn gezicht worden steevast groter en steeds meer, de inhammen ook!
Had twee dagen mijn kleine Eva inpandig. Ik voelde mij niet echt Adam! Meer Black & Decker!
Het openluchtseizoen zit er op! Nu komt Theater de Voorveghter weer veelvuldig buurten!
Dat is ook dat kleine stukje paradijs op die hele grote aarde en toch lekker dichtbij! Zodra ik de zaal betreed en die 485 stoelen zie dan ben ik tevens weer thuus. Stiet een soort van Petrus aan de deur! Moi, goed te passe, veule wille!
Als die deuren sluiten zijn wij in het paradijs, doe ik de Bounty straks wel in de binnenbuuste van mien spiekerbroek, lekker met kokosvulling!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.