Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,
'Jij en ik, we gaan nergens heen en iedereen mag het weten.
Waar gaan we heen, waar gaan we heen.
Lieveling, blijf hier bij mij, blijf bij mij.
Diep in de nacht, komen we samen, waar we de dromen samen delen.
Jij en ik, willen nooit meer alleen.
Niks is teveel, alles is heel, Lieveling.'
Uut 'Lieveling' van Frank Boeijen en Paskal Jakobsen.
Moi, ben ik weer!
We liepen als ware door één van zijn bekendste nummers.
Soort van hedendaags voyeurisme. De zon bovenaan de hemel deed nog even haar best.
Scheen haar laatste zonnestralen van die dag door de fraaie kleuren van de bladeren aan de bomen.
Voor het eerst was ik in Kronenburgerpark (Nijmegen),samen met mijn mooie lief.
Voorzichtig begonnen de eerste autolichten onze warme lichamen te beschijnen.
Iemand deed even later boven het licht uit, Nijmegen bij Zonsondergang.
Hield haar even vast, kuste haar voorzichtig en de hemel was even terug op aarde, in dit mooie stukje Nijmegen. Het bekendste park van Nijmegen, ooit bezongen door mijn muzikale held, Frank Boeijen.
Het ligt dicht bij de Lange Hezelstraat waar je de Stevenskerk al ziet uittorenen boven de oude huizen.
De middeleeuwse omwalling met de kenmerkende Kruittoren. We stonden tegen het bruggetje aan.
Een meisje nam een foto van ons! Foto van een mooie dag! Nu ruisde niet de zee maar de wind blies zachtjes miniblaadjes tegen onze koude hoofden aan...
Jaren, jaren later blikte Boeijen in het nummer 'Het Park' nog eens terug!
Dat hij door zijn eigen lied liep en dacht aan toen. Dat ie jong was, geen tijd had en hoopte op vrijheid.
Dat het grote leven kwam, anders dan gedacht. Nu wonen in zijn park allerlei herinneringen aan alles wat (ooit) was...
We fietsen verder door het lommerlijke Nijmegen. In een stad waar niemand ons nog kende!
Heerlijk. Nijmegen ligt aan/op een stuwwal. De binnenstad heeft hierdoor wat hoogteverschillen, echte kuitenbijtertjes derhalve en stukkies vals plat! We gingen verder op zoek naar boeiende vergezichten.
Nijmegen nodigde ons uit. We waren welkom, wat een lieve mensen daar!
We kwamen, hoe kan het ook anders, uit bij zijn stamkroeg. Wat café Mans voor mij is, is Café 't Paleis het voor Frank. Je weet waar je me kunt vinden, in 't Paleis bij Frank, naast de bar van Anita, in de benedenstad (uit de Ballade). We wisten dat we straks na het nuttigen van enkele mooie biertjes weer onze kuiten moesten aanspreken, maar ja, we waren nu in zijn stad. Zijn park hadden we al bezocht.
Achter de toog stond inderdaad Frank. De man naast mij had iets met Linda (en de Mol). Prachtig!
De vrouw van Frank (de kroegbaas) heette ook Linda. Rechts zat een dame uit België, op nog geen zes kilometer van de Franse Grens. Aan de muur hing een mooi portret van Boeijen, Frank gaf zelf tekst en uitleg. Je verwachtte elk moment dat de man himself binnen kwam lopen, het gordijn opzij schoof...Goedemiddag allemaal.
Maar hij was vast bezig met de soundcheck, daarna een hapje eten. De uitnodiging had ie al verstuurd.
Ik, sorry wij, gingen er graag op in. Het is soms, vaak nog even wennen, bijna 5 jaar deed ik alles in mijn eentje, besloot ik dingen in mijn eentje. Sinds kort mag ik deelgenoot uit maken van een heuse relatie, het is soms nog even wennen maar ook dat wennen went...We lagen net nog tegen elkaar!
Hoorden samen de eerste vogeltjes fluiten en een tamme eend vertrok met enige vertraging van airport Hardenberg. Zo lagen wij ook samen in Nijmegen wakker te worden na een mooie nacht, we sliepen vlak naast Doornroosje. Dat beeld had ik eerder voor ogen. Ik mocht haar wakker kussen...Wauw!
De lege fles wijn werd niet eens gemist.
Doornroosje, of door Frank Boeijen liefkozend 'Roosje' genoemd, de poptempel van Nijmegen.
Weer een wauw! Wat een mooie popzaal. Beetje Hedon in het groot en hoger...Kon er gewoon staan!
Het was ooit nog eens een droom van mij. Boeijen zien in zijn eigen stad! Zien hoe een thuiswedstrijd hem af zou gaan. Nou, dat hebben we geweten! Grand Cru, slagroom op de taart! Wauw!
Overdrijf niet, heb enig referentiemateriaal mag ik wel zeggen (heb 'm nu al zo'n tachtig, negentig keer live gezien) maar dit was echt één van zijn allerbeste concerten ooit. Hij had mij meteen al bij de eerste noten van De taal van de Tijd en een kleine twee uur later terwijl de klanken van Kronenburg Park nog aan het na-ebben waren maakte ik een diepe buiging voor deze 68-jarige nestor. Tuurlijk, de sleet zit er een beetje op maar daar was afgelopen vrijdagavond niets van te merken! Alles klopte die dag! Vanaf dat ik haar zag, mocht ophalen en nog even de hand schudde van haar ouders enkele huizen verderop, het eten in Ommen, de wandeling door het park, de Waalkade en de Stevenskerk, bij Frank aan De Witte Trappist in 't Paleis, het eten in de Hemel, het fietsen door de grote onbekende stad, even een blik werpen op de Opera, waar Robert, Herman en ik een gedenkwaardige avond beleefden in '93 toen U2 een dag later optrad in het Goffertpark en ik nu weet, met terugwerkende kracht, dat de taxichauffeur van toen een mooie omweg had genomen naar de toenmalige stadscamping! Ach ja, het waren destijds nog guldens, kostte ons de kop nie. Nijmegen was weer een warm bad met vriendelijke mensen.
We liepen misschien wel op dezelfde walen waar hij ook had gelopen. We stonden aan de kade van de river, niet met zondags- maar met zaterdagmensen, velen hadden haast, de loopschoenen aan! De zon scheen door haar haren, was gelukkig, het geluk en de liefde weer gevonden en samen in een stad waar een paar mensen ons nu wel kende. Weer een Frank, een Werner, van sommigen ben ik de namen alweer vergeten. Alles wordt minder hè, behalve vergeten...Maar ik heb juist dat het weer steeds meer wordt...
Ik lees het in haar maar ook in mijn eigen ogen! Daar is het vuurtje weer aangewakkerd. Met lucifers notabene.
Klef hè, nou lekker boeiend! Het was een prachtig mooie dag. Zelfs Daniël kende ze in Nijmegen.
Inderdaad die kerel van Lohues! Mooi toch. Mag ik twee biertjes, alsjeblieft. Dat zei bijna iedereen.
We namen het automatisch over. Aardig doen tegen mensen die ook aardig tegen jou doen.
Van het meisje in de Hemel tot het meisje achter de bar in Doornroosje. Ze waren allemaal goed te passe. Wij ook, samen in de hemel. Zelfs letterlijk. Brouwerij de Hemel, Marjan nam o.a. de Eeuwige Jeugd, een lekker blondje - het biertje ook hoor. En bij het hoofdgerecht ging ze voor Mariken met een geheim liefdeskruid erin verwerkt. Mmmmmm. Kruidig was het sowieso.
Ik begon, voor de verandering eens met een IPA, het was even wennen maar kon de goedkeuring uiteindelijk wegdragen. Bij mijn Bavette werd een Helse Engel mijn bondgenoot. Stevig bier vol mout en hop, zoete afdronk maar verraderlijk lekker...Misschien dat ik daarom op het eind van de avond een beetje teut was. Heeeeeeeeeeeeerlijk. Alles kon mij gestolen worden behalve mijn eigen Marjan, die hield ik stevig vast. Mijn kleine (nou ja) blonde prinses! Bijzonder!
We fietsen, zonder licht, welk hotel geeft nu fietsen mee zonder licht??, terug naar het hotel. Namen een voorzakkertje aan de hotelbar en liepen naar Doornroosje. Thuiskomen, echt, meteen welkom voelen!
Wij hebben Hedon in Zwolle, Metropool in Enschede en Hengelo en Nijmegen dus Doornroosje.
Daar slapen ze niet hoor, ze zijn meteen wakker als je binnenschuifelt. Mooie bieren aan de tap, zelfs flesjes. Precies om kwart voor negen kwam Frank en zijn band het podium op!
Hij speelde ook vele oude nummers, sommigen die hij al 40 jaar live niet meer had gespeeld. Zoals bijvoorbeeld Linda, Doe Iets en Verjaardagsfeest. Heel fijn. Hier komt de storm. Goudzoekers, een kippevel uitvoering van 'Waar kom je vandaan', het was muisstil in Doornroosje...Maar ook Wolven in de Nacht, wat gingen ze los op dat nummer! Want prima muzikanten heeft ie in zijn band. Sommigen gaan ook al een heel leven mee. Het in inmiddels herfst maar het was gewoon een zwoele zomeravond!
Na het concert ging het trippelen verder, een Tripel van Karmeliet, lekker van de tap!
Dan ontmoet je vanzelf andere mooie mensen, alsjeblieft. De één kwam uit Elst, de ander uit Arnhem, Nijmegen of net van de Heilige Land Stichting maar niemand kwam uit Hardenberg. Alleen wij tweeën.
Lekker. Een uurtje later lagen wij moe maar voldaan in onze Nijmeegse springboxen....Mondje dicht en oogjes toe. haha...Voor u een vraag. Moest denken aan nummers van zijn LP de ballade van de dromedaris uit 1998, wat ook prijkte op het raam van zijn café 't Paleis maar ook Lieveling wat hij samen schreef met Paskal Jakobsen in 2016 op het album Land van Belofte...Paskal hoorde ik gisteren nog op radio, zong samen met zijn zoon bij het muziekcafé, Kleine Onmacht! Net of alles samen samen kwam. Samen waren we maar nog niet met z'n vieren. Dat is weer voorzichtig in de maak! Rustig, stapje voor stapje. Marjan doet dat ook zo super, al zou ze het telefoonboek aan mij voorlezen zou ik het nog prachtig vinden, dat klopt. Dat heet verliefd zijn, op een roze wolk zitten, mag ook een blauwe of een roodzwarte zijn. Het heeft allemaal hetzelfde effect.
Wat een vrouw niet kan doen! Als ze er niet is, dan pas weet je wat je mist....We zongen het samen in de auto toen wij weer de IJsselbrug over reden in Zwolle! We keken elkaar eens aan, we waren aan het praten zonder woorden. Paskal zong gisteren een mooi relaas over zijn zoon: Ooit was je zo weerloos, klein en zacht. Ooit was je zo luid en onverwacht. Ooit hield je me wakker, de hele nacht. Ooit was je mijn kleine onmacht....Nu staan wij soms met de mond vol tanden wat je nu allemaal weer verzint.
Ooit kun je op je eigen benen staan. Nu ben je nog dat kleine veulentje dat probeert op te staan. Maar je komt van me los, daar ben je al mee begonnen. Dus nog één keer m'n handen door jouw haar. Jij bent al zo groot, jij bent al zo'n kerel, trek maar je plan en ga nu maar...Nou ja, bij wijze van spreken dan.
Moos is nog niet helemaal klaar voor de grote (boze) wereld. Moet/mag nog wat vlieguren maken.
Loopt de laatste tijd in wat meer slootgaten tegelijk. Niet altijd in de pas. Het is een mooi joch, dat moet ie ook blijven. Grenzen opzoeken is fijn maar je hoeft niet altijd op je vader te willen lijken...
Onze kleine onmacht. Paskal zong de spijker op de juiste kop! Doeltreffend ook...Kwam van de voetbal af, troffen wij weer 4x doel, staan we weer bovenaan maar we zijn er nog lang niet....
1 Zwaluw maakt nog geen zomer hè maar dit weekend loop ik wel in de zon. Liepen wij samen in de zon! Lopen we allemaal in de zon.
Net alsof het zo had moeten zijn! In Ommen scheen ook de zon. We kwamen er toch langs, onderweg naar Nijmagen, onderweg naar later.
Had goede verhalen gehoord over Lisa Koffiebar. De tam tam was nu meer dan terecht.
Wat een leuke tent, warm en liefdevol ingericht. Japandi-interieur zeggen ze, ik vind het gewoon mooi.
Ontspannen. Gastvrij. Lieve meiden in de bediening. Echt een aanwinst, een toevoeging in het stadje waar volgens mij altijd de zon schijnt! We reden over de Vechtbrug, ook thuiskomen! Ben je d'r weer. Nu met haar. Mooi man! Of nie dan...
We gingen voor de Shared Lunch. Voorzichtig waren we al in de hemel beland, althans in het voorportaal, wat een hemelse smaken en 's avonds mochten wij ons nog een keer vervoegen in de Hemel, zou Petrus er dan wel staan bij de poort?
Prosciutto, Pastrami, Bietencarpaccio, Huisgemaakte Mosterdsoep en iets met stokjes en kip!
Wauw, zevende hemel! Echt lekker en zo knus. Op een bordje naast ons zagen wij ons volgende lunchgerecht reeds. Pancakes Cozy Speculoos...De Mevrouw naast ons vond het onwijs lekker.
We hebben wat te proeven de komende tijd waar eerst de Hema huisde, zag trouwens niet de worst van Youp! Maar dat terzijde.
Het was zo'n weekend die eigenlijk pas halverwege is. Maar vrijdag en zaterdag waren al dik in orde!
Zag eindelijk na bijna 50 jaar mijn muzikale held in zijn eigen geboortestad. Smaakt naar meer!
Ik wil nog een keer. Dit mag grenzeloos in de herhaling. Gaan we tijdelijk huizen in Lent, op de bovenste verdieping. Uitkijken naar Nijmegen, Nijmegen zien bij Zonsondergang. Op fietse...
Daniël mee in de oortjes en Frank en Paskal en iedereen die gewoon goede teksten en muziek schrijven.
Potverdikkemei. Heb je één van de favoriete nummers opstaan van Moos en mij gezamenlijk, namelijk Free Bird van Lynyrd Skynyrd, wordt er iemand plotseling wakker naast mij. Hey, die staat ook altijd in mijn top2000 lijstje, één van mijn favorieten. Nou Moe, kippevel! Van kruintje tot teen....Kusje.
Mooie vrije vogel. Mijn mooie lieve vogeltje voor nu. In een gouden kooi draag ik je wereld rond en schreeuw van de daken, hier heb ik van gedroomd.
Sorry, vanmorgen was het doorspekt met nummers van Frank Boeijen en andere muzikale helden.
Oordeel een zot niet op zijn dwaasheden. Mijn kleine onmacht geprojecteerd in het huidige heden zonder verleden.
Liefhebbers zullen vele nummers van Frankie hebben ontdekt tussen de regels door....
Je moet niet atijd lezen wat er staat. Soms moet je tussen mijn zinnen doorlezen, dan ga je het uiteindelijk beter begrepen....of snappen. Haha, zegt deze dwaas van bijna 55 op de teller!
Ga lopen, niet door mijn eigen nummers, die heb ik namelijk niet maar wel langs mijn en onze Vecht!
(Foto is van Kronenburger Park, foto van een mooie dag)
Ben flink wat onrust kwijt!
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten