zondag 18 oktober 2020

Klaver van Jansen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Verkeerde bien as leste, dat gung alvast goed.
Koffie en de stoete, valt zoas 't moet.
Ik zat vannacht te denken, dat het ook wel weer 's mag.
Eben 'n prachtig mooie dag.
Nee, nee, nee...gien modder en gien maaiveld
Ik zweef der overhen, dat is alles wat vandage telt'

Uut 'Prachtig Mooie Dag' van Daniël Lohues

Moi, ben ik weer!
Dikkertje Dap zat vanmorgen op de trap, niet om kwart over zeven, hij was iets aan de vroege kant deze ochtend!
Dat heb je soms, heb je niet in de hand. Geeft ook niet...
Droomde vannacht iets anders maar ik reken het toch goed. Even een prachtig mooie dag!
Zijn er tegenwoordig niet zoveel meer van als ik de mensen om mij heen mag geloven.
Het grote chagrijn is bij vele mensen terug, tuurlijk de taal van de tijd spreekt ook niet in haar voordeel.
Is het glas halfvol of halfleeg? Zeg het maar...
Ik probeer het glas altijd halfvol te krijgen, lukt niet altijd, sorry - bier moet je drinken en soms zie je gewoon de bodem van het glas maar als je goed hebt ingekocht heb je vaak de mogelijkheid om je lege glas te vullen. Wat ik oe brom!
Het valt niet mee om altijd maar de zon achter de donkere wolken te blijven zien, ben ik met jullie eens!
Soms moet je dansen in de regen....
De maan stond vannacht ook niet meer op de plek waar hij zich normaal altijd parkeert.
Iemand anders had zijn plek ingenomen, één of ander ster stond daar nu te shinen....Uitslovert!
Vast Jupiter of Mercurius, die hebben het de laatste tijd het toch al op de heupen....Waarom?
Ach, het was gisteren een prachtig mooie dag. Je moet er iets van maken. Doe ik vaak in het weekend.
FF geen gezeur aan de kop, even zelf bepalen hoe je je koers wilt varen. Rust in mijn hoofd.
Niet tig kapiteins aan het roer die in de kajuit elkaar al de tent proberen uit te vechten.
Iedereen mag zijn eigen mening hebben maar het gros wil toch dat je hun visie vreet in plaats van je eigen!
Daarom genoot ik gistermorgen van onkruid trekken tussen de Ardenner steentjes voor ons huis.
Mouna hielp mee. Haar kleine handjes werkte helend ondertussen keuvelend over meisjeszaken....
Ik keuvelde ernstig mee, ja ja Mouna je hebt helemaal gelijk...
Moos was vrij van de scouting, herfstvakantie hè, we deden een potje pesten...Heeft ie net ontdekt.
Hij wil ook nog Klaver van Jansen leren (Klaverjassen) maar ik reken het goed, net zoals hij dat ene nummer wil horen op Spotty live (Spotify), dat reken ik tevens goed. Het was toch zo'n prachtige dag.
Telde de sterren voor haar, telde de sterren voor hem. Al die sterren van liefde.
Stef Bos zingt het net, ondertussen zag ik een mailtje van Maarten en co.
5 november gaat het weer niet door hier achter het huus. Stef blijft noodgedwongen thuus in België.
Ons theater zit minimaal voor 4 weken op slot. Je kunt niet open blijven voor maar 30 gasten, dat snappen ze in Den Haag toch ook wel? Alles gaat zo naar de kloten...
Sinds wij hier wonen in het centrum van Hardenberg zijn namelijk alle leuke dingen op de bon gegaan.
Want normaal gesproken had Hardenberg Proeft! dit weekend of het weekend ervoor plaatsgevonden op de Markt.
Lekker smullen van wat de plaatselijke Horeca allemaal voor ons in petto heeft euh...had!
Twee dagen pakten ze altied uut, culinair genieten op de vierkante meter en nu zou het op kruipafstand van ons huis zijn geweest. Op de kop naar huus van al dat heerlijke bo(c)kbier bijvoorbeeld. Opnieuw leren lopen.
Niet dus! Eeuwig zonde. Is de tweede semi-lockdown de doodsteek voor enkele lokale ondernemers..??
Ik hoop het niet. Van eten afhalen of bezorgen kunnen ze de vaste kosten van betalen maar de zomer viel ook al min of meer in het water...Geen evenementen in de stad, steevast die anderhalve meter. Minder stoelen in oen restaurant.
Gisteravond hadden wij daarom maar een kleintje Hardenberg Proeft! Daarom was het ook zo'n mooie dag.
De voorbereiding alleen al!
's morgens prachtige biertjes gehaald bij Chris van de Schenckerij, ik was er ruim voor acht uur. Je kunt maar beter op tied weh, voordat het alcoholslot op de deure giet.
Ik voel mij daar altijd als een kind in een speelgoedwinkel, wil dan bijna van alles meenemen.
Ja, die is ook lekker....Ja, die ook. Hier spreekt iemand die een liefhebber is. Kreeg tips van de oude buurman, ook al is hij nog maar midden veertig. Tongerlo moet je proeven...Wilde ook de bock van Maallust ff testen...
Moos kwam aanzetten met Dikke Bolle en Blonde Bertha van Brouwerij Avereest. Jochie weet ook al van wanten. Ze mogen altijd even proeven, even de vinger in het schuim....Turfbok van Avereest ging tevens mee in de fietsmand. Die is lekker heur. Bob had het over de bock van de Mommeriete, vanmiddag maar ff halen.
Zijn ze open, een zogenaamde Bier Take Away of BierMcDrive...mag ook, whatever, hoe dan ook gezellig- en lekkerheid daar aan het kanaal in Gramsbergen. Ik hield het bij Chris keurig bij zeven biertjes....Zette eerst de biertjes in de koelkast alvorens ik liep naar de Smederijstraat. Prioriteiten stellen heet dat.
Gewoon rechtsaf bij de voordeur en dan amper 300 meter verder was ik bij het tweede adres van deze ochtend. Visgilde Theun de Jong. Zag ik een paar mooie borrelboxen staan.
Heerlijke vis op een mooi plateau'tje. Van alles wat, keer wat anders! Een mooie mix wat er nog allemaal in de zee zwemt was keurig gedrapeerd op een keurig bordje. Smullen hoor bij een spelletje Monopoly.
Theun heeft het goed voor elkaar. Leuke mensen daar, liefde voor het vak en dat proef je.
Tuurlijk sloegen wij Jan niet over. Zijn Kaaskeldertje is bijna elke weekend een vaste stek.
Nu ging San even naar binnen, wij bleven buiten staan. Corona hè. Als Mouna en Moos de winkel binnen lopen is Jan zijn halve kaasvoorraad al kwijt. Ze proeven graag....Elk nadeel heb zijn voordeel haha...
Hardenberg proeft maar wij hier ook aan de Voermanstraat. Bij bakker Battjes had ik van de week al wat broden meegenomen, de vis kwam later. Het was uitdelen in het kwadraat. Was dat niet eerder een verhouding van 5 op 2? Vroeger deden ze wel meer gekke dingen. Had er nog over met mien Moe. Vroeger in de bijbel waren ze ook niet altijd roomser dan de paus. Reed David ook een scheve schaats en zo en was Thamar gewoon bij haar schoonva in bed gedoken...Jaja, toen proefden ze al van het goede leven.
Gelukkig hielden wij het bij brood van Battjes, Vis van Theun, Kaas van Jan en de biertjes van Chris.
's middags gingen wij nog even naar de boerenmarkt in Vilsteren. Iets van proeven in meerdere gradaties....
Mmmm...toch maar even wat biertjes meegenomen van de Vechtdal Brouwerij, tuurlijk de Bok maar tevens de Triple (Jan Van Dalfsen). Mooi dat Vilsteren heur....Daar snappen ze het goede leven ook al.
Ja, ja...en hier stiet de koelkast ook mooi vol. Het leven is mooi maar je moet het wel willen zien!
We begonnen vroeg, we hadden een gast aan tafel. Neefje Luc was een nachtje uut logeren. Daarom dronk ik een Weizenbock van Davo...Nu je er toch bent! Heerlijk....
Frietjes en frikandelletjes van de Appie in de Airfyrer...Niet te veel want Hardenberg proeft stond enkele uurtjes later op het punt van beginnen.
De kinderen smulden ervan...Eventjes later parkeerden wij Luc en Mouna een verdieping hoger.
We hoorden ze zachtjes ronken op de Babyfoon. Tied voor ons drieën om het bal te openen.
Hardenberg Proeft was aan!
Moos ging voor een mooie Cola uut een blikje, San voor een rode Italiaan uut een fles bij die leuke jongen van Gall & Gall (alles lokaal hè, nou ja bijna dan...) en ik trok een arsenaal aan mooie biertjes open.
Begon voorzichtig maar eindigde uiteindelijk toch in de echtelijke sponde aan de verkeerde kant...haha.
Heerlijk. De vis ging mooi bij de wijn en het bier. Moos verhaalde dat deze kaas uitstekend smaakt bij zijn 2e cola. Dat was een goed cola-jaar. Waarvan Akte!
Samen moet je toch de slingers ophangen, de plaatselijke middenstand steunen met je aankopen.
Even een keer wat vaker ff wat eten ophalen bij de Koffiepotten, Troubadours, Sevens, Dos Piementossen etc. van deze wereld hier aan de Vecht.
Samen de schouders eronder ook al ben je niet met alles eens, ook al wil je hoog springen en val je laag...ik hoop toch echt dat wij eind van het jaar van deze shit verlost zijn. Hoop sterft as leste hè. Hoe maakt mij geen bal uit.
Wil weer samen voetbal kieken op het Westerpark, wil weer uiensoep en een mooi stuk vlees eten bij de Markt en met zoveel mogelijk vrienden lol kunnen maken. Niet op anderhalve meter afstand maar knuffelen met de buurvrouw zelfs als mijn eigen vrouw er is....Als je snapt wat ik misschien bedoel.
Van die dingen, weer proeven van de mooie dingen in het leven. Van die dingen duzz.
Wij maken het beste er van. Samen ben je niet alleen!
Van al die Bock ga je niet alleen raar lullen.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....






 


zondag 11 oktober 2020

L' Arte Del Sapore!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Via via, Vieni via con me. Entri in questo amore buio.
Non perderti per niente al mondo.
Via via, Non perderti per niente al mondo.
Lo spettacolo d'arte varia, Di uno innamorato di te.
It's wonderful, It's wonderful, It's wonderful.
Good luck my baby.
It's wonderful, It's wonderful, It's wonderful.
I dream of you.'
Uut 'Via Con Me' van Paole Conte (iets met een weg die je neemt...)

Moi, ben ik weer!
Pizza, Pizza...Effe wachten....Pizza.
Toch, toch duurde het nog bijna anderhalf jaar voordat wij Ristorante L'Arte Del Sapore van eigenaar Gianluca Ciociola en zijn vrouw Emanuea Renzullo binnenstapten in Dedemsvaart.
Het voorspel duurde vrij lang, bijna elke week liep mij het water al door de spreekwoordelijke mond als Gianluca mij weer een pizza of een mooi ander gerecht van hun smakelijke kaart voorschotelde via vreetzame media.
Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover. Ik had vrijdags al gereserveerd. Het moest er nu eens echt van komen. Geen restricties meer, geen beren op de weg. Geen blokkades meer...Onderweg nu!
Want ik begon nachts al te dromen van zijn pizza's. Het moest toch niet gekker worden.
Best wel raar toch?
Ok, ik heb ze al langer niet meer alle 24 in dat kistje bier zitten, kan ik niet ontkennen. Maar toch...
In deze hardvochtige tijd schieten mijn gedachten de laatste weken allerlei kanten op, het wordt er echt niet leuker op. Maar nu begon mijn maag ook nog eens ernstig op te spelen. Mijn smaakpapillen werden gevoed door zowel mijn linker- en rechteroog.
Kon de pizza's bijna gaan ruiken....Gianluca leek wel een magneet die mij vanuit downtown Dedemsvaart naar zijn restaurant aan het trekken was. De hele zondag al die heerlijke trek, honger kennen wij niet hè.
Le Arte Del Sapore - de kunst van smaak - Gianluca schildert inderdaad zijn pizza's zoals Rembrandt ooit de Nachtwacht in elkaar knutselde.
Je ziet in zijn pizza's de streken van de meester. De passie voor het vak, zijn enthousiasme.
Deze goedlachse Italiaan waar je meteen van gaat houden wil ons hier in het Oosten mee laten genieten van zijn kookkunsten en vooral van zijn overheerlijke pizza's.
Bij hem is de basis, het deeg, niet iets wat je binnen 10 minuten bij elkaar kneedt. Niet ff wat bloem, zout, water en gist door elkaar flansen. Uurtje laten rijzen onder een vochtige theedoek en dan ff wat tomatensaus er op, strooikaas en flikker maar raak voor een knaak op het deeg wat je in je koelkast voorhanden hebt.
Neuh. Iedereen kan een pizza maken of toch niet?
Voor het maken van een goede pizza is natuuurlijk het kiezen van de juiste ingrediënten de basis.
Vers, gezond en het liefst niet al te vet. Maar belangrijker zegt Gianluca is het deeg.
De pizzabodem is niet zomaar een flap deeg waarop je lukraak zomaar alles kunt deponeren.
Neuh, de juiste verhouding van bloem, gist, water en het zout komen precies. Het is hogere wiskunde, wat ik oe brom. Daar moet je voor door hebben geleerd. Talent is tevens niet verkeerd.
Het lijkt makkelijk maar kan totaal verkeerd uitpakken. Krijg je zo'n kartonnen bodem, of te taai, te droog...of dat zo'n pizza niet valt te hachelen...
Gianluca is al bijna vier jaar bezig om dit proces tot in de perfectie te perfectioneren.
Het kost 'm behoorlijk wat. Niet alleen veel geld maar ook veel geduld en maar oefenen, oefenen...
Hij heeft al bijzonder wat vlieguren op de teller staan en dat allemaal voor een pizza...?!?!?!
De vier componenten (water, bloem, gist en zout) vormen samen een compost, die wordt glutine genoemd.
Dit geeft de elasticiteit aan de bodem. Maar er gebeurt zoveel meer met het deeg, alle chemische reacties door ondermeer het gist. Zijn wij ons helemaal niet van bewust. Wij willen meestal zo snel mogelijk de pizza gewoon op ons bord hebben. Maar waarom smaakt de ene pizza zo en de andere weer compleet anders....
Gianluca is nog lang niet klaar met zijn studie naar de perfecte pizza. Maar aldoende leert men.
Ik vind het geweldig om zo'n proces een beetje vanaf de zijkant van deze computer mee te maken.
De liefde voor zijn vaderland, de liefde voor het koken, de liefde voor het vak, zijn onvoorwaardelijke liefde voor wat wij misschien een simpele pizza noemen...is voor hem een levenswerk geworden.
Prachtig! Dat merk je, dat voel je, dat eet je in zijn pizza's. Geweldig. Vakmanschap is Meesterschap!
Plaatjes zijn het. Wat heb ik al veel pizza's in  mijn leven gegeten. Ik hou er van. Je hebt ze werkelijk in allerlei soorten en maten. De één is bijzonder lekker, de andere (meestal zo'n diepvriespizza) geeft vulling maar verfijnt niet je smaakpapillen.
Maar zo'n pizza afgelopen zondagavond bij Gianluca in Dedemsvaart heb ik nog niet zo vaak gegeten.
Mocht al vaak in Toscane en ver daarbuiten een pizza nuttigen maar dit exemplaar was hemels genieten als God zelf in Frankrij....euh Dedemsvaart of all places!
Was net of je in Italië was beland. Dat je een stukje laars op je bord had, ik hoorde op de achtergrond Paolo Conte iets onverstaanbaars in zijn moedertaal zingen. Het klonk mij als muziek in de oren. Hij kon het over zijn vrouw hebben maar net zo goed over het onkruid in de tuin. Ze kunnen mij dan alles wijs maken, maar het klonk zo lekker...San had een wijntje er bij, ik een Peroni (biertje duzz).
De kinderen werden tevens culinair verwend. Mouna had een mooi bordje pasta en Moos ging voor de Bruschetta met Tonijn en een frisse salade. Wij aten allemaal van elkaar. Ik proefde van San haar pizza. Porchetta met truffelsaus. Mmmmm. Ik was voor Quattro Affetati gegaan. Met salami, porchetta, parmaham en pittige salami...Wauw, wat bijzonder lekker.
Gianluca toont zijn affectie met zijn pizza's. Een pizza is voor hem een schilderdoek waar hij zijn kunst en kleur gebruikt om te schilderen.
Nogmaals, ik kan daar van genieten. Tuurlijk eet ik ook graag een pizza hier thuis, wij maken zelf ook pizza's. San maakt heerlijke eigengemaakte pizza's, ik zelf ook. Maar die zijn niet te vergelijken met de pizza van L'arte di Sapore. Dat is ook niet erg, je hebt altijd baas boven baas. Je moet de kerk in het midden laten!
Ook in Staphorst, haha....Maar dat terzijde. Ik geloof het allemaal wel...
Maar echt mensen, ik at altijd heerlijk in Ommen aan de markt mijn nummer 22. En die zal mij volgende week of volgende maand net weer zo lekker smaken. Anders....Maar die zijn ook meer dan prima. Begrijp mij niet verkeerd. Zoveel mensen, zoveel smaken. De één haalt friet bij Piet, wij bij de Markt!
Maar zo'n pizza, net iets verder dan Brouwerij Avereest - nog zo'n hotspot aan de Langewijk trouwens, heb ik nog niet vaak mogen proeven. Ik ben een bevoorrecht mens, dat wij een stukje authentiek en eerlijk Italië gewoon een paar kilometer richting het Noorden hebben liggen langs onze weg van de intense smaak.
We kwamen derhalve niet thuis van een koude kermis, deze was een geseling en het lange wachten meer dan waard. Waarvan Akte!
Gianluca liet mij deze week weer foto's zien van heerlijke gerechten. Want zijn vrouw kan ook heerlijk koken als ik de foto's mag geloven. Een avond uit, een 4- of 5 gangen staat nog bij ons het op het menu.
Maar ja, er is een tijd van wachten, er is een tijd van verlangen en er is een tijd van of voor pizza.
Je moet er soms even wat langer op wachten. Maar daarvan wordt een pizza of beter gezegd alleen maar beter van. Gianluca laat zijn deeg wel dagen rijzen.
De bodem, zo mooi dun en krokant. De rand, die wij vaak laten liggen, ook zo heerlijk....
Bella Italia. De smaak van de kunst, de smaak van (h)eerlijk eten. Tja, het was er weer eens tijd voor.
Ik had de laatste weken andere dingen aan mijn hoofd die een uitweg zochten maar nu liet ik mijn maag en hart een beetje spreken. Liefde gaat bij mij ook door de maag hè. Nogmaals ik ben bevoorrecht qua eten, San kan ook zo heerlijk koken. Die schildert soms met haar recepten hele Nachtwachten op onze borden.
Wij Dorgelo's vinden eten heel belangrijk, misschien u wel bekend. A way of living!
Maar ik val in herhaling, de story of my life, de kracht van reclame. Je moet eens eten bij L'Arte del Sapore.
Als je eens een pizza compleet anders wilt. Want eerlijk is eerlijk, pizza's van Gianluca kom je niet vaak tegen.
Oh ja, toch wel, gewoon in Dedemsvaart. Dat dorpje aan de Voart, eten zoals het hoort.
Dat ik ooit nog een lofzang op een pizza zou gaan maken. Ik spoor echt niet! Lekker belangrijk!
Fijne en smakelijke zondag.
Joah, mag wel zo.





zondag 4 oktober 2020

Mag Het Licht Uit!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Te veel mensen, te veel draaien, te veel mensen draaien er om heen.
Te veel mensen, te veel zinnen, te veel woorden voor een mens alleen.
Mag het licht uit, als ik je in mijn armen sluit'
Uut 'Mag het licht uit' van De Dijk

Moi, ben ik weer.
A'j d'r bint mo'j d'r ween.
Dat was ik van de week, kan ook vorige week zijn geweest.
Reed door de Achterhoek. Van Doetinchem naar Vorden, onderweg kwam ik een rotonde tegen.
Zag het bordje hangen, Hummelo 2 kilometer, kan ook 3 kilometer zijn geweest.
Dacht, ben er nu toch en ik was mooi op tied. Reed op schema, zoon van een buschauffeur hè. Giet er niet uut.
Pa zou trots zijn geweest. Kwestie van gewoon eerder vertrekken. In plaats van rechtdoor sloeg ik bij de rotonde driekwart af. Efkes naar Hummelo, 'm naar dat standbeeld van Normaal.
FF Bennie en consorten de groeten doen. Ik was er nu toch. Zo vaak ben ik hier niet te vinden.
Kwam Hummelo binnen en het bordje langs de weg wees mij verder de weg. Veur het standbeeld van Normaal moest ik rechtsaf slaan. Midden op het plein in Hummelo stonden de vier heren van de band die altijd gewoon normaal zijn gebleven. Zekers in hun doen en laten. Misschien dom maar ik groette de heren, Moi...hoe is het...? Verwachtte eerlijk gezegd geen antwoord terug, te veel vragen tegenwoordig en de antwoorden zijn er niet. Mag het licht uit...? Via De Dijk reed ik Hummelo uut onderweg naar later.
Toch een beetje jeugdsentiment. Ik heb geen enkele plaat van Normaal in huus maar kan bijna alle teksten van Jolink en zo meezingen als ik ze een keer langskomen op de radio of zo. Mooi man. Trots op mien roots.
Dacht aan hun nummer Deurdonderen....Verwacht van ons geen wonderen, wij gaan gewoon deurdonderen.
Tja, doe eens normaal allemoal. Wij mut vandaag de dag gewoon deurdonderen, links of rechtsom. Wij hebben allemaal hetzelfde doel. Toch? Nam een foto van de heren. Ging er ff bij staan. Ditmaal geen liters bier over miene kop zoals vrogger. Je moet het ook opdrinken, zunde van dat gerstenat. Daarvoor brouwen de brouwers het niet! Zunde van al dat water...
A'j d'r bint mo'j d'r ween.
Was er gisteren wel maar toch ook weer niet. Bevond mij op vertrouwde grond. Dat wel, het Westerpark.
De thuishaven van mien cluppie. Was er wel maar toch ook weer niet. Miste mien moaten, miste mien voetbalkameraden. Er stond niemand naast mij, geen dom geouwehoer. Geen geschreeuw of gezeur. Ik was er wel maar toch ook weer niet. Zat met mijn hoofd meer tig kilometer verderop. Moos had zijn installatiekamp van de Scouting en terwijl hij zijn eed en belofte opdreunde uit zijn knappe koppie stonden wij al achter met 0-2. Lekker dan!
Kreeg het allemaal wel mee, San stuurde filmpjes en misschien wel goed dat ik alleen op het sportpark stond. Ineens traande mijn rechteroog of begon het net te regenen...?
Welke slimmerik in dat Management Outbreak Team, of hoe dat ook mag heten, deze onzin heeft bedacht heeft niet veel op met voetbal. Wat ik oe brom! (amateur)Voetbal op zater- of zondag speel je gewoon met publiek. Punt, Komma. Uitroepteken. Of niet dan?
Voetballen zonder supporters is als bier zonder schuim, is als tomatensoep zonder ballen of stamppot zonder worst. Geen bal aan duzz. De KNVB loopt mooi mee in de pas. Had toch al die voetbal eruit gegooid voor de komende 3 weken. Geen entree, geen verloting waar je een kistje bier kunt winnen of een worst, kantine gesloten en daarom ook geen 3e helft. Toch de kurk waar bijna iedere amateurclub op drijft.
Nu kregen wij er een spookachtige ambiance, voetballen op een sfeerloos sportpark voor terug. Getverdamme! Dat kan toch nooit de bedoeling zijn. Mistroostig, zelf de Mais stond er verloren bij.
Die zaterdagmiddag is ook een stukje ontspanning hè, zekers in deze klotentied.
Want voetballen, zekers de vlaggenschepen van een club, doen het toch ook voor het hondstrouwe publiek.
Voor het applaus, voor the love of the game.
Toch het uitje van de week. 2 x 3 kwartier kieken naar 22 acteurs die achter een bal aanhobbelen en soms nog geen pass kunnen geven over pak 'm beet 5 meter. Ik mocht er zijn. Mocht via de sociale kanalen van de club de supporters thuis op de hoogte houden. Het was niet best...Wij waren er al niet met z'n allen maar toch keken wij, zowel binnen als buiten de lijnen, toe hoe zo'n cluppie uut Nijverdal met de eer ging strijken.
A'j d'r bint mo'j d'r ween.
Nou, wij waren er wel maar toch ook weer niet als je begrijpt wat ik bedoel.
Geen bal aan en dan ook nog kansloos verliezen met 0-3. Sprak 's avonds Niels nog ff via de app, die had de smoor er nog behoorlijk in. Ach, soms vind ik het allemaal wel best. Schrijf wat op het papier over zo'n duel en na mij de zondvloed.
A'j d'r bint mo'j d'r ween.
Zijn wij er momenteel allemaal wel? Kan toeval zijn maar meer mensen delen het gevoel. Hoorde Edwin Evers er al over zingen. Dat je soms niet ergens de vinger op kunt leggen. Dat je je soms kloten voelt maar geen aanwijsbare oorzaak aan kunt wijzen. Dat heeft deze tijd wel een beetje. Had ik van de week ook.
Ik heb het wel eens vaker, hoor ik. Dat ik er wel ben maar ook weer niet! In een andere wereld met mien gedachten en spinsels....
Van de week ook. wel goed te pas maar toch ook weer niet! Lichamelijk wel in orde, hier boven volgens mij ook wel. Althans, dat geloof ik wel haha...
Dat klotenvirus zit mij soms veel te veel in de kop. Kan ik wel zo'n masker dragen maar daar gaat het gevoel niet mee weg. Dat hide and seek heeft geen zin. A'j d'r bint mo'j d'r ween. Ben er niet altijd merk ik, als ik er toch wel ben...of ergens was.
Dat ongrijpbare...Heel apart als je het mij vraagt. Niet wetende waar wij onderweg naar toe aan zijn...?
Gaan wij de goede kant op, moeten wij niet ergens afslaan. Hadden wij niet de rotonde nog een keer moeten nemen. Ligt aan de horizon eindelijk de pot met goud? Heeft die gelijk, of jij...of toch ondergetekende.
Als je altijd op zoek bent naar je eigen gelijk heb je grote kans dat je het grotere geluk misschien mist.
Lohues had van gelijke woorden een strekking gisteren in zijn column. Net als Evers is hij d'r ook niet altijd.
Wij zijn op de loop maar voor wat....?? Zeg het maar.
Tis raar, de helft van Nederland loopt met zo'n mondkapje op, de andere helft niet of heeft dat ding vergeten.
Nederland op zijn smalst, alleen maar adviseren. Dat doen die Pruisen toch beter...verplichten die handel!
Je doet het goed of niet....Niet dat halfbakken gedoe. A'j d'r bint mo'j d'r ween. Ze zijn er wel maar toch ook weer niet. Wel met z'n allen in de Efteling maar langs de lijn blijft het leeg. Tegenstrijdigheid ten top.
Ik weet ook wel, je moet ergens een grens trekken maar snappen is vers twee.
Ja, de Pruisen...Zo noemen sommige mensen aan deze kant van Nederland de Duitsers...
Wie doet het goed en welk land minder. Dat één Europa kunnen wij zo langzamerhand ook wel van de kaart vegen, iedereen dut toch wat 'm goed lijkt. Iederiene denkt dat ie geliek hef.
A'j d'r bint mo'j d'r ween.
Finkers was ook op de loop, op de löp voor de leefde in de prachtige film, De beentjes van Sint-Hildegard.
Niet het leven maar voor de liefde of misschien ook wel voor het leven. Finkers laat de antwoorden in het midden.
Wat een schitterende film. Genoten, wat een herkenbaarheid. Mooi taaltje dat Twents.
Wij waren er gisteravond wel toen wij er ook moesten zijn. De film begon op onze eigen tied. Moe snapte er niks van. On Demand Moe. Watte...? Dat wieffie was gisteren bij ons, ouderwets filmavondje.
Zij zat ook te genieten in de grote stoel. Ze had zelfs haar eigen advocaat meegenomen, neuh niet Dick maar er ging wel slagroom op. Plankje met worstje, olijfjes en kaas on the side.
Wij hadden al gesmuld van het overheerlijke stoofpotje met eigen gemaakte frietjes en ovengroenten van San.
Toen was ik zekers present. Voor herfstig eten ben ik er altijd wel.
Maar Finkers was in Bad Bentheim, ging verder op bezoek bij de Lorely en bij Hildegard in Rüdesheim.
Een soort van reis afmaken die zien schoonva ooit was begonnen maar die was niet verder gekomen dan het kasteel van Bad Bentheim. Ging hij tegen de vlakte...
Echt een geweldige film. Feelgood movie, herkenbaar. Zo gaan die dingen....
Prachtige Twentse uutspraken. Wij wonen helemaal niet zover van Twente maar het Sallands is toch weer heel anders met de taal en zo dan het Twents van Finkers...Wij kuiert hier ook wel maar dan zijn wij aan het wandelen, Herman is dan met iemand aan het praten. Van die dingen duzz. 
Dichtbij het huus voel ik mij toch het meeste thuus. Gisteravond dacht ik ff niet na over die wereld hier iets verderop. Ik was er gisteren...Genoot van de twee belangrijkste vrouwen in mijn leven, herstel drie...
Eentje lag namelijk al boven te slapen. Had tijdens het eten het hoogste woord. Mouna is er altijd als ze er is.
Staat nooit uit maar constant aan als zij haar oogjes open heeft. Lief mooi meisje inclusief eigen willetje.
Straks Moos ophalen van zijn installatiekamp. Maakt zulke stappen dat ventje, hij is er ook altijd als hij er is.
Hoe jaloers kun je soms zijn op je eigen kinderen. Nog zo onbevangen, niet wetende wat er hun allemaal boven het hoofd hangt. Misschien maar beter ook.
Je hoeft er niet altijd te zijn, droom soms maar even weg. Welkom in Utopia....
Mag het licht uit als ik je in mijn armen sluit. Café de Wereld heeft zijn openingstijden ook al aangepast.
Tijdelijk hopelijk.
Lopen voor het leven, wij moeten deurdonderen maar wel normaal blijven doen.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.





zondag 20 september 2020

S-S-Stotter Jij of S-S-Stotter Ik...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'There's this girl that's been on my mind.
All the time, Su-Sus-Sudio. Oh Oh...
Now she don't even know my name
But I think she likes me just the same.
Su-Sus-Sudio. Woah Oh....'
Uut Su-Sus-Sudio van Phil Collins.

Moi, ben ik weer!
Sanne en ondermeer ondergetekende zijn één euh twee... van de bijna 200.000 mensen in Nederland die liefdevol stotteren.
Wat een klotenwoord trouwens....S-S-Stotteren.
Welk helder licht dat ooit heeft bedacht: Stotteren...
Je breekt er bijna je tong over als je dat enigszins normaal en vloeiend wilt uitspreken.
Some Kind of Wonderful(s) zijn wij, precies 1% van de Nederlandse bevolking vertegenwoordigen wij. Mooi hè. Je hoort er bij, je mag er zijn! Wij staan ergens voor....
Nu jullie nog!
Wij zijn ook gewoon mensen zoals jij en ik die soms een beetje moeilijk uit hun woorden kunnen komen.
Nou en..? Lekker belangrijk. Er zijn meer mannen/jongens dan vrouwen/meisjes die stotteren.
Verhouding 1 op 4. Statistieken, verder heb je er niks aan. Toch?
Sinds 1998 is er jaarlijks een Wereldstotterdag, dit jaar ook weer op 22 oktober. Mooi, we hakkelen lekker verder. Weet al bijna 49 jaar niet anders, het hoort bij mijn leven, bij mijn persoontje.
Ben wel in goed gezelschap hoor. Sanne, Miss Montreal, stottert ook....Ach, je meent het?
Maar ook Bruce Willis, Winston Churchill, Marilyn Monroe, Ozzy Osbourne, Jim Kerr, Bono, Samuel L. Jackson stotterde of hebben ges-s-s-stotterd.
Zelfs onze Erben, Douwe Bob, Herman Finkers, Waldemar Torenstra en Fransie Bauer.
Lepelt die Bauer gewoon de verschillende nummers van de gerechten op bij zijn favoriete Chinees of gaat ie tevens hakkelen bij Tjap Tjoy, Foe Young Hai en bestelt ie chips in plaats van Kroepoek?
Vernam donderdagavond tijdens de Beste Zangers dat er veel twitteraars zich aan het ergeren waren aan het s-s-stotteren van Sanne Hans, Miss Montreal.
Dat er veel mensen zich irriteerden aan het gehakkel, deed mij een beetje pijn om het te lezen.
Hoe kan je je ergeren aan Sanne als zij even niet uit haar woorden kan komen. Want wat had ze een mooie verhalen te vertellen over haar ex-vriend, haar nieuwe vriend Lex en over haar vader, moeder en ondermeer haar stiefvader. Ze vertelde wat de liedjes die o.a. Stef Bos, Diggy Dex en Milow voor haar zongen voor haar betekende. Kippenvel!
Wat een mooi en oprecht mens is die Sanne. Donders stoer maar oh zo klein hartje...Wat heeft ze stormen moeten doorstaan en hoe heeft ze ondanks haar 'handicap' het verrekte ver geschopt!
Zij ziet het denk ik, net als ondergetekende, het niet als een handicap maar als iets wat gewoon bij haar hoort!
Hoe kun je dat irritant vinden, wie ben jij om daar over te oordelen. Lekker anoniem op sociale media.
Denk je dat wij vooraan stonden toen de stemmen en de tongen etc. werden uitgedeeld dat wij zeiden...Ach God, Jezus of wie dan ook....doe ons maar de S-s-stotterbanden.
Gezellig, daar kunnen wij wel wat mee....daar komen wij wel mee thuis. Tuurlijk niet?
Sanne Hans, ik heb haar drie keer mogen ontmoeten. Twee keer live en 1x keer via de telefoon. Belde ik haar een half uur op om een kwartier met haar te praten....haha...Grapje natuurlijk!
De eerste keer zag ik haar in de klas bij haar vader Gert-Jan. De school waar hij directeur van is had een project over helden gemaakt. Sommigen vonden zijn dochter een held en daarom nodigde Pa Sanne uit en mocht ik voor de Stentor er een verhaal van maken. Onze eerste kennismaking. De een stotterde wat meer dan de ander..Schepte een band en we hadden niet eens een schop.
Zeggen sommigen ook, je moet een schop onder de kont hebben...Ga je wat makkelijker van praten.
Ach mensen zeggen zoveel meer...Gaan woorden voor je invullen, soms hele zinnen. Ga je ineens linksaf terwijl je rechts had gemoeten...Eentje vertelde dat ik met mijn hoofd een half uur onder water moest, was ik zo van het stotteren af. Klopte wel, maar ja dat was mijn hart ook gestopt! Rare mensen heb je toch soms....
Weten soms niet eens met situaties om te gaan, laat iemand toch lekker stotteren. Duurt het gewoon wat langer...
Time, Time, Time is on our side...Toch. Mick Jagger zong het al eens.
Was grappig bedoeld, maar tot op de dag van vandaag herinner ik het mij nog. Hij zal het niet eens meer weten maar hij heette grappig genoeg van achteren net zoals Sanne.
De tweede keer dat ik Sanne mocht spreken was bij de eerste editie van Bierpop. Jos van de Evenementenhal vertelde bij binnenkomst. Sorry, Alfred...denk niet dat je Sanne even kunt spreken ze is namelijk strontzenuwachtig en heeft RTL Boulevard, SBS Shownieuws etc al afgezegd...maar ik wil het toch proberen of jij haar even kunt spreken.
Nog geen twee minuten later zat ik gezellig een half uur met Sanne te keuvelen over haar eerste eigen festival.
Zij achter een wit wijntje (moet nu nog geen bier, ben zo zenuwachtig) en ik gewoon aan een groene pretkegel.
Met die jongen van de Stentor wilde ze wel even praten....S-S-Super toch!
De laatste keer belde ik haar toen ze hier in Hardenberg de aftrap had van haar laatste theatertoernee.
Via haar management en haar platenmaatschappij had ik het uitdrukkelijke verzoek ontvangen om max een kwartier met haar te telefoneren....Maar het was zo gezellig. Sanne zei meteen, nou een kwartier red ik niet hoor en toen wij afscheid namen stond er bijna 3 kwartier als spreektijd op mijn telefoon.
Kwam haar verder nog eens backstage tegen bij het Bouwvakfeest in Oud-Lutten. Proostte wij met onze pretkegels. Hoe is het in Hardenberg dan? goed te passe verder....? Ouwe jongens krentenbrood....
Hier achter de Iessel doen wij niet zo moeilijk.
Maar wat een mooi mens is het. Ze huilt thuis alleen maar als de kaas op is, nou bij de Beste Zangers huilde ze constant maar ze had dan ook wel wat te vertellen.
Ik vond het heel oprecht. Stef Bos vertaalde een nummer van Gerry Rafferty voor haar. Het werd recht uit het hart. Wauw, wat een tekst. Maar Diggy Dex raakte ook.
Zong het nummer Los bij Elkaar. Een nummer wat Sanne schreef over haar gescheiden ouders. Dat je hoe dan ook altijd familie blijft. Dat haar stiefvader, de nieuwe man van haar moeder, op een dag overleed.
Zij allemaal in een rij stonden voor handjes schudden. Je kent het wel. Maar dat iedereen pas volschoot toen haar vader haar moeder liefdevol omhelste en haar trootste....Los bij Elkaar. Familie, de band blijft...
Bos zei het treffend. We hebben hier in Nederland kassen vol met bloemen maar de wilde bloemen moet je koesteren. Hij bedoelde hiermee Sanne en Sanne wilde dat hij Stef eerder had ontmoet.
Mooi dat deze troubadour, deze verhalenverteller met terugwerkende kracht door het programma de Beste Zangers de waardering krijgt die hij verdient. Wij, ik, ken 'm al bijna dertig jaar als zanger.
Wat heeft hij mooie vertalen verteld in al die jaren, liedjes gezongen die je raken en wat praatte hij lief en mooi Zuid-Afrikaans met Sanneke vorig jaar in de Voorveghter na zijn optreden....Zat geen woord frans tussen....
Zelf niet die Bauert.
Dankzij stotteraars als Sanne, Erben en Douwe Bob krijgen anonieme stotteraars een stem.
Steun uit bekende hoek! Want ik stotter ook, oh ja....Verbaasde zich gisteren ook weer mensen over. Of je hebt nog nooit goed naar mij geluisterd. 
Sommigen horen het niet eens. Mooiste compliment kreeg ik ooit in klas zes. Kwam daar een Logopedist binnen en vroeg out of the blue of hier nog mensen in de klas zaten die problemen hadden met praten.
Niemand stak zijn vinger op, ik ook niet...mocht ik niet van meester Herbert die wilde even kijken hoe de andere kinderen in mijn klas er mee om gingen....
Nou, toen ze wat doorvraagde zei iemand. Ja, Alfred maar dat is Alfred, dat hoort bij hem maar ze zagen het niet als stotteren. Mooi toch!
Als kind ben ik ook wel naar van die cursussen geweest. Nu ik vader ben begrijp ik mijn ouders stukken beter. Je wilt gewoon het beste voor je kind en hoopt dat hij One Fine Day van zijn gehakkel en gestotter af komt.
Maar hij maakte mij niet zoveel uit, toch altijd de mond open als je 'm beter dicht had kunnen houden.
Lag je daar op zo'n matje ademhalingsoefeningen te doen, viel ik in slaap. Ik voelde mij daar ook niet thuis.
De eerste dag moest je je voorstellen. Ik was binnen 10 seconden klaar....de collega naast mij trok bijna de hele morgen er voor uit. Als hij een cola wilde bestellen in de middagpauze was ik 'm net voor want anders kregen wij niks te drinken bij onze boterhammen. Van die dingen.
Na een half jaar zei de man van de cursus tegen mijn moeder, haal Alfred er maar van af....
Die heeft het niet nodig, ten eerste is hij er te eigenwijs voor en het is weggegooid geld. 
Wat ik wil zeggen, dat hakkelen en stotteren van mij stelt niet zoveel voor. Ik kan er goed mee leven, heeft mij nooit weerhouden om dingen niet te doen. In mijn werk moet ik ook de hele dag praten...
Naast het dialect, mijn streektaal, afkomstig van het Nedersaksisch en daar moet ik volgens Lohues, Daniël Lohues, gewoon trots en fier op zijn...duzz dat doe ik want als Lohues het zegt dan is het zo....
Dus, naast mijn streektaaal haper ik soms wat, hakkel ik de prijzen door of kom ik 123 niet uit mijn woorden.
Lekker belangrijk. Ik vind het totaal niet boeiend, heb er spreekwoordelijk schijt aan.
Net zoals Sanne maar die wel een voorbeeld is voor vele stotteraars die niet uit eten durven. Bang om in bijvoorbeeld een restaurant vijf minuten over het uitspreken van een voorgerecht te doen.
Of aan de lopende band staan in een fabriek zodat ze niet hoeven te praten maar de brains in het koppie wel redelijk op orde hebben. Of van die stotteraars die hun hele leven met briefjes en notitieboekjes werken om hun boodschappen over te brengen...
Voor die mensen die echt stotteren en soms hun hele lichaam moeten gebruiken om één zinnetje uit te kramen zijn bekende mensen als een Herman Finkers, Douwe Bob en Sanne Hans echte helden....
Helden van de stilte maar dan anders als je begrijpt wat ik bedoel.
Heb je net met veel pijn en moeite wat onzin uitgekraamd vraagt de toehoorder...Hé, wat zeg je, kun je het nog eens herhalen en dan begint de ellende...haha! Mooi toch, herhaling is de kracht van reclame.
S-S-Stotteren irritant....??
Echt niet! Sanne stottert, ik ook...Net als bijna tweehonderdduizend Nederlanders
Mij heb je er niet mee, Sanne ook niet....Maar denk eerst ff na voordat je wat zegt. Kunnen wij ook beter doen haha....
Fijne Zondag.
Joah, Mag wel zo....



zondag 6 september 2020

Dacht het niet....!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Niemand laat zijn eigen kind alleen.
Je bouwt het liefste een muurtje om hem/haar heen.
Je wilt zo graag zijn/haar jeugd bewaren
En hem/haar veel verdriet besparen
Niemand laat zijn eigen kind alleen.'
Uut 'Niemand laat zijn eigen kind alleen' van Willy en Willeke Alberti

Moi, ben ik weer!
Ik snap dit Nederland niet altijd, kan de mensen die hier blijkbaar wonen niet altijd volgen.
Sorry! Wat ik oe brom!
We kunnen ons werkelijk overal druk over maken incluis ondergetekende. Waarvan Akte!
Over de politiek, over de voetbal, over dat klotenvirus, over de buurman etc.
Wie zonder zonde is werpe de eerste steen of voor mijn part een bakkei...
Maar ieder weldenkend mens, iedereen met een beetje verstand of een licht geweten is toch meteen tegen...
Waar tegen?
Nou tegen de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (PNVD).
In de volksmond beter bekend als de Pedopartij!
Hoezo...?
De PNVD is een Nederlands politieke partij die officieel op 7 augustus 2020 (her)opgericht werd.
Ze bestonden al eerder van 31 mei 2006 tot 14 maart 2010. Huh..? Meen je niet? Nou, echt wel...
Je verzint het niet, wilde dat het verzonnen was maar helaas!!
In 2006 wilden ze namelijk al meedoen aan de Tweede Kamerverkiezingen maar ze kregen, logisch toch, niet voldoende ondersteuningsverklaringen. In 2010 wisten ze, wederom volkomen logisch, niet voldoende handtekeningen te verzamelen en werd de partij bij gebrek aan succes opgeheven. Beter!
Maar klinkt toch goed: Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit......??
Dat zou je denken totdat je even een paar partijpunten ter harte neemt!
De drijvende (zeg maar gerust duistere...) krachten achter deze partij willen onder andere seks met kinderen(??!!??), seks met dieren en seks met dode mensen (??) legaliseren...WTF!
Verder willen ze dat privébezit van kinderpornografie wordt toegestaan!
Bent u er nog....??
Mijn haren gingen recht overeind staan toen ik het hoorde, toen ik de verontrustende berichten las.
De online petitie tegen de PNVD is gelukkig al ruim een half miljoen keer ondertekend.
Zo'n partij hoort hier gewoon niet in beschaafd Nederland, toch? Dit hoort niet thuis in onze maatschappij.
Als zo'n partij wortel kan gaan schieten zal het misbruik van kinderen gaan toenemen en zal kinderporno meer en meer worden verspreid....Jemig, walg van zulke ideeën. U toch ook?
Zulke mensen horen niet thuis op het pluche van Den Haag maar in een gesloten inrichting ergens ver weg op de heide...Getverdamme!
Norbert de Jonge en Nelson Maatman, de (her)oprichters van deze partij zijn niet goed bij hun hoofd.
Volgens hen kunnen kinderen van 12 jaar zelf wel beslissen of ze seks met een volwassene willen...
Halloooooo....ze omschrijven hun partij als Humaan Liberaal.....Waar halen ze die onzin in godsnaam vandaan.
Niet voor niets werd in 2012 Pedofielenvereniging Martijn al door de rechtbank verboden...
De rechtbank achtte seksueel contact tussen volwassenen en kinderen in strijd met de algemene aanvaarde normen en waarden. De Hoge Raad was ook die mening toegedaan....want het hoogste rechtsorgaan van ons land oordeelde dat Martijn seks met jonge kinderen bagatelliseerde en zelfs verheerlijkde...
Het belang van het kind weegt ten allen tijde zwaarder dan de vrijheid en persiviteit van zo'n cluppie idioten...
Maar oud-leden van deze Martijn hebben nu dus de PNVD (her)opgericht....
Die knuppel Maatman werd onlangs nog geinterviewd door Danny Ghosen voor zijn programma 'Danny op straat'. Die lul de behanger Maatman zei daarin ondermeer dat kinderen zelf moeten kunnen zeggen of ze seks willen...??? Hij zei ook dat wij er weer naar toe moeten dat seks voor kinderen niet als iets heel vreemds wordt beschouwd.
Ook met kinderen dan? vroeg de interviewer...Maatman:  Ja, ook met kinderen. Een kind van 2 of 3 jaar oud kan toch ook zeggen dat het zin heeft in een ijsje of naar de speeltuin wil. Dit is het zelfde....
Maatman denkt dat een kind van amper 3 kan bepalen of hij of zij seks wil of niet......Je verzint het toch niet!
Hoe ziek zijn deze mensen......Dat zulke mensen uberhaupt bestaan? Hier heeft God de draadjes echt wel verkeerd aangesloten, een misselijkmakend bouwpakket.....!! Of heeft de duivel zich hiermee bemoeid? Dat moest haast wel...
Iedereen die je hierover spreekt, spreekt zijn afkeer uit. Ongeacht leeftijd of hoe dom of hoe slim ze zijn...
Iedereen vindt dit niet kunnen. Mensen zijn woedend....Mensen met bijvoorbeeld kinderen worden er behoorlijk onrustig van....Wat als...?? Ik ook....Wat als je buurman sympathiseert met zo'n partij en dat even doodleuk meldt op de buurtbarbecue...Je zou hem toch meteen roosteren en grillen. Van mijn kinderen blijf je af....Viezerik!
Vandaag is er een demonstratie. Terecht! Iedereen met een beetje verstand is toch tegen zo'n partij.
Toch lees je er niet veel over....Is het (nog) geen voorpaginanieuws...De media is zekers druk met allerlei onzin te verkondigen over de hedendaagse problemen van gisteren, vandaag en morgen...
Ze maken zich in Den Haag druk over van alles maar niet over deze nieuwe partij aan het firmament.
Als Fidan op de TV in de vooravond een beetje rechts geluid laat horen slaan meteen de alarmbellen af.
Wat denkt zo'n Turkse dan wel niet...? Buigt de NPO een beetje naar rechts is het aan de linkerkant weer niet goed....Het is nooit goed. Waarom toch altijd dat hokjesgedoe...Je kunt in meerdere kamers huizen....Toch?
Maar geen enkele partij heeft zich duidelijk uitgesproken of zichtbaar afstand genomen van deze Partij?
Het CDA wilde het oudste beroep ter wereld verbieden....Ik hoorde gisteren van een agent die ruim twintig jaar op de tippelzone rond heeft gekuierd...dat dat een heel slecht idee is...
Ze hadden zich beter druk kunnen maken over de PNVD of durven de politieke partijen in het kader van de komende verkiezingen in maart de vingers er (nog) niet aan te branden. Bang om op de blaren te zitten...??
Het zou toch logisch zijn dat een politiek leider, wie zou mij een rotzorg zijn, op zou staan en het volk toe zou spreken dat zo'n partij niet thuishoort in Nederland...Pak die handschoen eens op....
Toon eens ballen politieke leiders van ons land...Ga op de barricaden staan voor jouw en onze kinderen!
Vertel en laat horen dat zulke mensen thuishoren in inrichtingen en klinieken en niet in de tweede kamer of in welk huis dan ook in Nederland....
Humaan en Liberaal, amoehoela....
Wij kennen rare kostgangers....Hou op met polderen, niet alles moet kunnen in Nederland!
Er kan al teveel....
PNVD? Dacht het niet! We moeten onze kinderen (en dieren) beschermen.
Fijne zondag derhalve
Joah, mag wel zo....








zondag 30 augustus 2020

Foutje, Bedankt!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Waar je van hield is niks meer op te vertrouwen.
Wanneer alles dat jij als je leven zag modder blijkt, waar niet op valt te bouwen
Ze kijken toe en ze lachen om een grap die ze beter voor zichzelf hadden gehouden
Waar je voor stond, waar jij je leven voor zou geven
Ach, geld is geld en vriendschap is te koop
En spijt is iets voor later en dan ben je bijna dood
Dus zeg me wie het verste piesen kan
Wie is het mietje, wie de man
Je lokt de baas niet uit de tent dus zeg me, wie is een echte vent
En wie loopt weg, wie durft het aan om voor een ander op te staan
Die hij niet kent, wie is de echte vent!'
Uut 'De Echte Vent' van Racoon

Moi, ben ik weer.
Moest vanmorgen ineens denken aan die verschrikkelijke tandarts die mij op zesjarige leeftijd ernstig en vermanend toesprak.
Was even daarvoor onverwachts uit de klas gehaald bij juffrouw Visser en amper honderd meter verder door een vriendelijke juffrouw met mondkapje liefdevol in de tandartsstoel geparkeerd.
De geboorte van angst voor de tandarts zag ergens in het najaar van 1978 daar het volle levenslicht in de van Alewijkstraat. Wat ik oe brom!
Twee weken in het jaar amper kunnen eten en drinken, 's nachts de slaap niet kunnen vatten omdat ik om de één of andere duistere reden altijd als één van de laatste Hoekstee-kinderen aan de beurt was bij mijn steeds erger wordende nachtmerrie. De schooltandarts!
Over de tandarts-assistente hoor je mij niet klagen hóór, ik zag ondanks het feit dat het herfst was al de lente in haar ogen.
Moest in deze zogenaamde camper, voor de gelegenheid omgebouwd tot tijdelijke martelkamer met een lachende kies op de buitenkant, toch op zoek naar een paar lichtpuntjes....
'Je moet beter poetsen, vriend....', vertelde de nurkse man en terwijl hij dat verhaalde zag ik toch echt dat hij zelf een bijzonder verrot gebit had. Zwarte kiezen en links en rechts miste hij een tand of drie. Hallooo...
Als door een wesp gestoken reageerde ik bijzonder gevat ,vond ik toen althans....Iets in de trant van dat hij dat nodig moest zeggen...Als dankjewel had ik ineens twee gaatjes meer...prikte hij, volgens mij, express extra gemeen in mijn gevoelige tandvlees en stond mij het huilen steeds nader dan het lachen....
Moest ook gewoon terugkomen voor het vullen van de gaatjes terwijl de assistent nog opperde dat het toch wel meteen kon en dat het mannetje in de stoel het sowieso niet erg fijn vond. Maar die lul de behanger was onverbiddelijk. Hij komt maar terug, deze kleine grote vriend!
Wat dacht zo'n klein ventje van zes wel niet. Hij zou hem, dat varkentje moest even gewassen worden....
Niet alleen was de angst geboren maar ook mijn aversie tegen misplaatste autoriteit.
Ferd Grapperhaus was deze week even weer mijn verschrikkelijke tandarts van ruim veertig jaar geleden.
De net getrouwde Grapperhaus (waarom ik toch altijd Gabberhouse wil schrijven is voor mij een raadsel...?!?) is voor mij niet meer geloofwaardig na zijn slecht getoneelspeelde act van deze week.
Briesend in de microfoon voor volk en vaderland ons tot de orde roepen, mensen die niet meteen luisteren tot aso's bestempelen maar zelf de regels gewoon klakkeloos aan zijn laars lappen en er verder totaal geen conclusies aan verbinden. Ook was het maar voor een foto-momentje, even niet de kop er bij....
Denk dan na Ferdje Gabberhouse...Je ligt nu éénmaal onder een heel groot vergrootglas....Vooral jij moet wel honderd keer nadenken voordat je iets doet. Iedereen heeft tegenwoordig zo'n fotocamera op zak waar je by the way ook de kliklijn mee kunt bellen.
Had dan gereserveerd onder de naam Rutte en gezegd dat het om een trouwerij ging, had er werkelijk geen haan naar gekraaid. Mark en trouwen....?? zijn ook twee zaken die niet in de pas kunnen of willen lopen.
Had een zaaltje gehuurd in Twente of zo, langs de Sagenlandroute. Daar kom je op plekken waar verder niemand is te vinden, voel je je God in Frankrijk, genoeg grote huizen en kastelen om een feestje te houden zonder dat iemand het merkt, zonder dat iemand je ziet.
Dom Dom Domme Ferdje....Jij was deze week mijn tandarts van vroeger.
Je waande je als de opperbevelhebber van Nederland. Streng en vermanend dat gepeupel onder je norsig toespreken met misplaatste autoriteit maar oh oh, wat ging jij in de fout. Foutje, Bedankt!
Moet mijn lieve buurman eens doen. Staan er meteen Boa's en Politie op zijn stoep. Riskeert hij een dikke boete en kan het hem zelfs een strafblad opleveren en jij koopt het af met een donatie aan het Rode Kruis!
Misplaatste arrogantie! Bah....Niet lekker hoor deze streek!
Jij deed mij niet alleen aan mijn allereerste tandarts denken maar ook aan die oplichter van Looij uit de jaren negentig die probeerde zijn verzekeringsmaatschappij op te lichten....
Foutje, Bedankt! Deze zin werd uitgesproken door Rijk de Gooijer in de televisiespotjes voor Reaal.
In plat Utrechts belde hij dan zijn verzekeringsagent op om een schade te claimen. Als de agent, Bert Kuizenga speelde dit typetje, hem had aangehoord zei hij : "dat is niet zo mooi, meneer van Looij.
Waarom van Looij antwoordde: "Nee, da's zeker nie zo mooi, voor U! Ken'k effe vangen....?
De verzekeringsagent stelde hem gerust met de woorden: "Reaal regelt het allemaal", en stelde vervolgens nog wat vragen.
Maar door de onhandigheid van oplichter van Looij of door een verspreking kwam de aap uit de mouw en bleek dat de claim vals was....en riep de oplichter altijd...Euh Foutje, en bedankt! en smeet de hoorn op de haak.
Foutje, Bedankt! Lekker bezig Ferdje Gabberhouse. Zijn partners in crime bedekten het natuurlijk met de mantel der liefde, was in de privésfeer en zo, was in een vlaagje van onachtzaamheid...Moet toch kunnen, leg toch niet alles onder het vergrootglas bla. bla...Mensen, mensen....niet zo moeilijk doen. Neuh, ook mijn buurman hier van achteren doet het in de privésfeer maar kan wel bloeden...Wat is het verschil??
Gabberhouse is medeplichtig aan het feit dat het draagvlak voor allerelei corona-maatregelen flink aan het afbrokkelen is en dat hij niet zo hoeft te boeten als de doorsnee Nederlander.....
Lekker dan, zulke voorbeelden in het Haagse....!!
En wat dacht je van de horeca. Een mooie open brief gisteren in de krant van de gezamenlijke Horeca.
Dat Ferdje in hetzelfde schuitje zat als de horeca, hoe moeilijk het soms is om afstand te houden. Als de drank in de man is, is de wijsheid meestal in de kan..Dat gasten ontvangen op anderhalve meter niet altijd mogelijk is, soms meer geluk dan wijsheid. Zeker als het gezellig is vergeten wij allemaal wel eens de regels...
Gedrag van je gasten, van je naasten heb je helaas niet in de hand.
Nu kun je toch als hoeders van de wet niet zomaar een horecazaak sluiten als zij zich een keertje niet houden aan de regels omdat enkele gasten niet willen luisteren als notabene de baas van de politie zelf ook schijt aan alle regels heeft...Dat krijg je er van, even niet opletten, weg draagvlak....weg geloofwaardigheid.
Foutje, bedankt! Bedankt Ferd. Not!
De horeca bood gisteren al haar excuses aan mocht het een keer fout gaan want zo lost minister Ferd Grapperhaus toch ook zijn probleempjes (foutjes) op....Toch? Foutje, Bedankt!
Ferdje was een beetje dom....haha ik hoor Maxima het zo zeggen tegen haar Willem-Lex!
Domme ministers hebben we toch in Nederland, in Argentinië hadden we dat wel anders opgelost hoor!
Maar mede door de boze blikken van ondermeer Ferdje en Mark reisden wij gisteren niet af naar het pittoreske Mariënberg voor de 89e(!) verjaardag van onze Moe maar naar het mooie Nutter, net buuten Vasse.
Chez Freek werd dus noodgedwongen restaurant de Witte Hoeve.
Elk nadeel heb zijn voordeel zou Cruijff zeggen. Waarvan Akte!
Want dankzij Ferdje Gabberhouse hielden wij keurig afstand maar wij ontdekten wij wel weer een supergezellig etablissement waar het uitstekend toeven was euh is.....
(O)ma kon jammer genoeg haar feestje niet vieren zoals dat graag had gewild. Met haar hele familie, buren en vrienden...Ditmaal geen nichtjes, neefjes + aanhang. Geen buurtjes van 2A.
Neuh, beperkte bezetting. Alleen met haar vier zonen en de vrouwen ging het wieffie met ons op pad.
Eerst naar de Manderveense Aardbei, toen ff toeren door het Twentse land, ff kieken bij de molen van Bels en Frans en toen naar eindbestemming de Witte Hoeve!
Lekker hoor, als je nog een keer op gepaste afstand lekker fijn met elkaar wilt eten....moet je hier naar toe.
Volgens één van mien grote breurs liep de Twentse Doutzen Kroes hier gewoon vrolijk in de bediening. Ze sprak dan wel geen duits maar gezellig werd het sowieso....Alle dames en die ene verdwaalde heer waren adrem, vriendelijk en maakten dat wij een supergezellige avond hadden onder de rook van Vasse.
Denk dat The King boven in Café De Hemel een portie ontzettend trots zat te wezen en er graag ff een avondje bij had willen zijn, maar daar stak iemand anders bijna vijftien jaar geleden een mager stokje voor....
Kloten Hein!
Wij genoten volop. Van elkaars gezelschap, naarmate de avond vorderde schurkten wij wat dichter bij elkaar.
Geen Ferdje Gabber in the House en die hadden wij ook hoogstpersoonlijk naar buiten gedirigeerd.
Vier Breurs stark hadden dat varkentje simpel gewassen, waarvan Akte!
Een flinke proeverij van allemaal heerlijke gerechtjes...Mini's voor maximaal genieten.
De uitschieters? Nou, Blini met gerookte zalm, zure room en appelcitroendressing. Salade Helene met peer, brie, noten en spekjes. Indiase bloemkool-kerrie soep. Albondigas, Spaanse gehaktballetjes. Gebakken kalfslever. Gegrilde steak met sjalottenjus. Lamsspiesje met dollarchips en aioli. Luchtige slagyoghurt met sinaasappeltopping. Pavlova, meringue met rood fruit en room. Garnalen in pikante knoflookolie...Mini milkshake toffee....Vitello Tonato....Ik weet het, ik haal alle hoofd- voor- en nagerechten door elkaar maar dat deden wij gisteravond ook. Wat maakt het uit. Ze maakten er tevens geen punt van bij de Witte Hoeve!
Maar hoe lekker het eten ook was, het stralende middelpunt was natuurlijk onze eigen Moe.
89 jaar op de teller. Potverdikkemei...Daar blijf je geen anderhalve meter afstand van vandaan hoor.
Daar loop je het liefst mee weg....Naar de volgende 89 jaar....Kan niet, alhoewel Sinterklaas is er ook toch nog altied....? of is dat ook een gevalletje Foutje Bedankt!
Hoe dan ook....De Horeca in Nutter en omgeving presenteerde zich zeer vakkundig.
Stukje meesterschap. Achter de Iessel is een ei geen lege dop!
We komen zeker nog een keertje terug. Deze kennismaking op gepaste afstand smaakt naar meer!
Beter Dorgelo in the House dan die Ferdje van Gabber, wat ik oe brom!
Laten we de kerk gewoon in het midden houden.
Gelijke monnikken, gelijke kappen.....Weg met die Klassenjustitie!
Iedereen gelijk, iedereen heeft gelijk maar achteraf blijft het mooi wonen!
Fijne zondag!
Joah, mag wel zo!


 






zondag 16 augustus 2020

Vertrouwde Grond!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Het is hier geen Ibiza, 't is hier gien Côte d'Azur.
Mar wedje maken jong, da'k hier 't fijnste zit bij 't vuur?
Het is hier geen Seattle, gien Paris of Berlin
De wind kömp koald uut 't Oosten en ik kan Duutsland zien.
Overal is onrust, kan overal wel wennen.
Mar as 't hier ja goed is, Woar wo'j dan nog hen?
Uut 'Woar Wo'j Dan Nog Hen' van Daniël Lohues

Moi, ben ik weer.
Het boekje lag er al weken, achteloos op een stoel bij Moe in de keuken onder wat oude folders.
Had het al een tiedje links laten liggen, kende het wel ja....althans dat dacht ik.
Wie moest mij nog leren wat hier in het mooie Vechtdal allemaal te doen is of te bekieken valt...?
Kuier hier al meer dan 48 jaar rond ja, weet ondertussen wel waar je de mosterd en het fijne speciaalbier haalt! Heb ik zo'n gekleurd boekje toch niet voor nodig.....althans, dat dacht ik!
Maar ja, dan komt er een keer zo'n moment dat je bij je Moe bint en dat je niks te lezen meer hebt als je wat druk op oen darmen kriegt.
De krant reeds van veur naar achteren hebt gespeld, weer veule komkommernieuws deze vakantie, en al dat gezeur over het virus en zo bin ik al maanden zat. Soms lees je liever wat anders, niet dan...?
Moe had tevens dezelfde folders van de winkels hier, kerkblad had ik ook al twee keer bekeken.
Geleuf het al dertig joar niet meer toch wil ik graag op de hoogte blieden van het wel en wee van de hervormde gemeente van het karkje aan het kanaal...
Ik kan het nog altied mis hebben, je weet het niet hè. Je hebt het pas door als je boven bent en Petrus de deure niet of wel open voor je doet. Ben ik er dan wel of niet ingetrapt....??
Zeg het maar. Van water wien maken bij de Gall & Gall en een heel dorp van eten voorzien van amper een paar broden bij Battjes en vijf willekeurige vissen van Theun de Jong.
Je verzint het bijna niet, toch?
Dus toch maar het boekje gepakt. Ruik, proef en beleef de boerderij. De Boer als gastheer.
Geniet van het Vechtdal bij onze boeren, bovenstaande teksten stonden er op de voorkant van het boekje vermeld.
Vergezeld met foto's van koeien, mais, kippen, fietsende senioren en kinderen(?) bij een wijngaard.
17 hardwerkende boeren die allemaal wonen en bivakkeren in ons mooie Vechtdal.
Ging er eens goed voor zitten, de eerste paar minuten was ik toch niet van plan om te verhuizen.
Moest eerst flink wat ballast lozen, althans dat was wel de bedoeling.
Kwam van een koude kermis thuus. Kende veel wel maar ook weer veel niet. Sorry, dat kon niet!
De koe deze week maar meteen bij de horens gevast. Want ons Vechtdal is gewoon SchitteRund!
Dat heb je pas door als je er (weer) eens geweest bent. Moest denken aan een tekst van Daniël Lohues toen wij met de auto door onze achtertuin reden. Als het hier goed is waar wil je dan nog heen....?
Het oog viel op Erve Vechtdal in het mooie Varsen onder de rook van Ommen.
Via Rheeze, Diffelen, Mariënberg, Beerze, Junne en Arriën reden wij langs de Vecht door de drukke binnenstad van Ommen. Werkelijk geen toerist snapt nog steeds niet hoe je moet rijden op de Vechtbrug, overzichtelijker wordt er allemaal niet op. Welke knappe kop dat heeft bedacht mag bij zichzelf ten rade gaan....
Maar wij vonden desondanks een bezoekje aan Erve Vechtdal een loeigoed idee aan het eind van onze vakantie en wij wilden niet via de saaie snelle snelweg.
Meteen viel de rust in Varsen op, fietsers reden af en aan. De kippen bij Schuttert liepen mooi uit de pas.
De weg naar de Larinkmars 4 was gauw gevonden. Je mag het gerust idyllisch noemen. Je moet door een eeuwenoud bos kruipen om het verscholen erf van Erve Vechtdal te bereiken....prachtig!
Een bijzondere plek. Hier stond ooit een oud schipperslogement, maar stond nu al jarenlang wortel te schieten.
Het ooit florende boerenbedrijf was bijna vijftien jaar verlaten totdat Simone Koggel, vier jaar terug, voor het eerst voet zette op deze bijna vergeten aarde. Vervallen boerengebouwen, die de tand des tijd niet hadden doorstaan.
Een oude telefooncel herinnerde misschien aan betere tijden. Behalve de ongerepte natuur werd je er niet vrolijk van, een zooitje ouwe troep....Maar Simone zag er wel heil in, ze was op zoek naar een nieuwe plek waar haar Brandrode Vechtdal Runderen rustig konden grazen en de mensen ongestoord konden genieten van de heerlijke rust en natuur waar de Vecht en de Regge rustig doorheen meanderen....Rivieren doen dat nu éénmaal.
Koggel wilde landbouw, recreatie, natuur samenvoegen met een koelinaire (culinair hè) uitspatting.
Het is Simone gelukt. Wat een geweldige locatie is Erve Vechtdal in het pittoreske Varsen geworden....
Hier is een ei geen lege dop. Uit het bos gereden zagen wij haar nog net wegtuffen op de fraaie Hanomag tractor uut 1956(!), ze ging op KoeSafari...Mooi toch. Voor enkele jaren terug heb ik deze ervaring al eens mogen beleven toen ze nog huisde in Arriën. SchitteRund! Hoe simpel kan het zijn. In een soort van Huifwagen door de weilanden trekken.
Dat kan alleen maar achter de Iessel, of niet dan?
Simone is een regelrechte ambassadrice voor ons mooie Vechtdal. Gepassioneerd en vol liefde kan ze vertellen over haar koeien. De KoeSafari gaat zelfs door Tempation Weiland, de dames koeien laten alles in volle glorie zien. De ene uier is nog mooier dan de andere....Een bijzonder ras dat Brandrode rund. Het trekt jonge stieren, kan ook de zoon van zijn....? haha, woest aantrekkelijk sowieso. Hier draaien geen camera's, niks nada voor de kijkcijfers, gewoon kijken met je ogen is het devies.
Genieten is vers twee in dit grenzeloze gebied. Ik, notabene ik, (her)ontdekte het Vechtdal. Gewoon op de laatste vakantiedag in augustus. Wat mooi daar...Je kunt er geweldig zitten met een hartverwarmend uitzicht over de landerijen en de Vecht. Bootjes varen voorbij, fietsers leggen aan. Lekkere koffie, een mooie kaart voor een heerlijke lunch. Ik spreek niet uit ervaring. Wij gingen alleen voor een frisse Weizen van de tap en een wijntje van het Wijnhof uut Ommen. Maar dat sprak al tot de bekende boekdelen....Winie had er al wel geluncht en sprak van een absolute aanrader....Het wieffie weet namelijk waar ze het over heeft. Waarvan Akte!
Later zag ik bij Alice op Facebook dat ze ook geweldige borrelplanken hebben...
Mmm, water liep mij al uit en in de mond. Hier parkeren wij zeker nog een keer in de nabije toekomst, wat ik oe brom. Wij hadden ook zicht op het Roundhouse. Een grote ronde schuilplek waar de Brandrode koeien gezellig rondkeuvelen. Moos en Mouna klommen er al gelijk op. Een prachtig uitzicht heb je daarboven.
Moos en Mouna voerden de koeien nog wat stro en even later roken ze naar een boer. Ze zaten onder het stro, mooi toch...
De KoeSafari is misschien de grote publiekstrekker maar het erf is tevens de moeite waard. Ze zijn nog maar net open en binnenkort zal de boerderij en haar omgeving nog meer aangekleed zijn....Maar wij voelden er ons wel meteen thuis in ons eigen Vechtdal, gewoon hier in de achtertuin. Even later kwam Simone er weer aangetuft met haar trekker uut de vorige eeuw....Moi, Hoi...hoe is het?
Haar lievelingsrund, Schitter, heeft hier een mooi plaatsje gekregen. Emo-momentje hoor...
Nogmaals, een KoeSafari...Had jij het kunnen bedenken....?? Maar in het boekje staan nog zoveel meer leuke boerderijen om te (her)ontdekken.
Tuurlijk, wij zaten nu bij Erve Vechtdal te genieten van de rust voordat de arbeidsethos morgen weer om de hoek komt kijken....
Want wij gaan zeker nog eens kijken bij die andere zestien boeren.
Bijvoorbeeld Het Varsenerveld, Varsenerhof, Boerderij Roke's Erf, De Meulenhorst, in Lemelerveld bij Op Ons Boerenerf, Het Nijenhuis Diffelen en Melkveebedrijf Zandman in Beerze of het Boerdereitje, Hoeve Bosman of Vechtdal Express, gewoon in Rheeze achter het ouderlijk huus van Mien Va en dan na afloop koffie drinken bij Astrid.
Vertrouwde grond allemaal. Maar soms moet je de bunders weer eens op om het te (her)ontdekken.
Vakantie achter het huus is nog niet zo slecht....
Net zoals gisteren. Na ruim vijf maanden weer op vertrouwde grond gelopen.
Het Westerpark, ook gewoon in het Vechtdal. Waar ik elke hoek en grasspriet ondertussen wel ken na ruim veertig jaar er al rond te hebben gewaggeld.
Westerpark, de thuishaven van mien cluppie V.V. Mariënberg.
Onze selectiespelers mogen ondertussen weer....Ze liepen er fris, uitgelaten en huppelend rond, net als koeien die voor eerst na de winter de wei weer in mogen. Geweldig...die passie van de heren. Ze hebben het gemist, het trappen tegen die lederen bal aan. Het dom ouwehoeren......de spanning, de wedstrijden, het verdiende biertje na afloop in de 3e helft. Wordt het net weer zoals vorig jaar, zoals eerder....??
En toch, toch ontdek ik elke keer wat nieuws. Nu zag ik stippen staan op het terras en pijlen...met looprichtingen en zo...Oh ja, dat klotenvirus heeft zelfs op mien vertrouwde grond zijn intrede gedaan.
Overal is onrust maar hier in het Vechtdal valt het allemaal nog wel met....Niet dan?
Ruik, proef en beleef het Vechtdal. Denk dat wij dat maar eens vaker gaan doen!
Terug op Vertrouwde Grond!
Joah, mag wel zo. Fijne Zondag.....