Er is een tijd van komen En er is een tijd van....

Vrijdag 22 januari   

Bloggie, dag 7

Vacances de Ski C’est Bijna Fini….

Nog een paar uur resteren ons totdat wij gaan departuren richting Les Pays Bas wat straks automatisch weer veranderd in ons vertrouwde en warme Nederland.

Een week gaat soms snel, een week gaat soms heel langzaam. Tis maar hoe je het bekijkt!

De latten gaan weer retour naar de rechtmatige eigenaar (SKI-Set in Tignes).

Vandaag scheen de zon weer aan de strakblauwe hemel.

Met de wereld in de zunne sloten wij deze wintersportvakantie af, gisteravond kregen kleine en grote breur nog een belletje van breur nummer drie dat deze week toch nog met een kleine sluierschaduw werd afgesloten. Neef Gerwin besloot om uit het leven te stappen. Hij zag het blijkbaar niet meer zitten op deze aardkloot. Een hard gelag voor zijn lieve zusters Gerdien enAdelien en de rest van de familie. Zeg het maar…….en waarom?

Ik sprak ‘m amper. De laatste keer dat ik ‘m zag kan ik mij niet meer heugen. Ik sprak Gerwin nog wel eens op Facebook, hij vond iets leuk of had een grappig bedoelde opmerking.

Hij moet echt aan het einde van zijn latijn zijn geweest dat hij geen verdere uitweg meer zag dan zelf een eind aan zijn leven te moeten maken. Zijn wereld lag niet meer in de zunne, was inktzwart geworden en voor hem gloorde blijkbaar geen licht meer aan de eindeloze tunnel.

Doe het kallum an daarboven, groeten aan oen Moe en Va en zeg hallo tegen oen ome Freek,

onze Va.

Goed, over tot de orde van de dag. Irma en Marjan hebben de tickets voor de retourvlucht ook voor mekare. Een belletje naar Transavia deed wonderen. Zij kunnen morgen het vliegtuig in, de namen zijn gecheckt. Alles klopt. Nu kan het nagelbijten voor Irma weer beginnen.

Ach, het vliegtuig stijgt op…..vliegt honderden kilometers door het Europese luchtruim en binnen no-time staan jullie op de grond in Rotterdam of all places.

Drie keer zuchten, twee keer kauwen, handje vast van oen lieve zussie Marjan en alles komt goed.

Geloof er nou maar in. Die piloot die voorin zit wil ook graag naar huus……

Als alles goed is landen de dames al voor het middaguur in Holland, de heren doen er iets langer over. Zij stappen morgen in het bussie van Leemhuis voor de 12-uur durende rit richting Mainbarg met eindbestemming de Clemmestraat waar een pan heerlijke soep op ons zal wachten.

Het was weer een superleuke week met vrolijke mensen en leuke gasten…..Goed van wijn en bier en lekker eten….Sterrenwaardig, dat zeggen wij elk jaar en het is ook zo…Laat die Michelin sterren maar vallen uit de Franse blauwe hemel…..

Vanavond sluiten wij af met Chili Con Carne op zijn dominees….dus bidden voor bruine bonen…Wat ik jullie brom, dat doen wij dan ook netjes.

Ie hebt zo’n gevoel dat er lui boven oe op de vingers kiekt…..

De cirkel is wel weer rond. Beginnen met Bruine Bonen en eindigen met Bruine Bonen. Amen!

Kortom, dank voor het volgen van onze avonturen. Het zijn geen gebeurtenissen die de wereld hebben doen laten veranderen….Dat hoeft ook niet, als het onze eigen wereld maar heeft verrijkt.

Tja, volgend jaar. Hoe zal dan de samenstelling zijn. Wellicht wat anders, wellicht ook niet…

Wie zal het zeggen. Ik heb geen glazen bol en kan niet in de toekomst kieken. Gelukkig maar, want als ik zo af en toe het verleden naar het heden kon transporteren liepen sommige dingen toch anders.

Niet gebroken maar gewoon heel.

Morgenavond sluiten wij onze dierbaren weer in de armen. Ik kijk er al naar uit.

Wat mij betreft mag het bussie van Leemhuis nu al vertrekken….Frankrijk is mooi, Tignes is beter maar achter het huus toch nog altied het allermooiste…..

Wat ik jullie brom! Hasta la Pasta zoals ze hier zeggen….Auf Wiedersehen, Au Revoir!

DankJeWel Voor De Zon!

Donderdag 21 januari 

Bloggie, dag 6

Hef Tignes Essent wel betaald….??

Vanmorgen was iedereen op tied. Als je niet te laat wilt komen moet je op tijd vertrekken.

Het zijn maar 14 traptreden dus dat lukte iedereen aujourd’hui wel.

Voor het eerst deze vakantie was de lucht hemelsblauw. 

Je hoorde ELO bijna zingen---Mr. Blue Sky---Met de zon in mijn knopen en meer van die teksten.

Je rijmt wat , je dicht wat en op het kleinste kamertje van dit appartment met de wc uiterst links en rechts nog een hele loze ruimte voor je, voor wat….? ja voor wat eigenlijk….??

Een bouwvakker die blijkbaar niet wist wat a gauche of a droite precies betekende….zowaar, ik zeg u! Vers 3, regel 11. Of staat het in de sterren geschreven.

Maar zoals ik al refereerde een paar regels terug, de zon had er zin in. De lucht was onbewolkt en voor het eerst deze vakantie kon iedereen (6 mannen en 2 vrouwen duzz) mee op wat een lange toch zou worden….! We daalden eerst af naar Tignes les Brevières, bekend terrein voor de Clemme op Ski’s want hier hebben wij eerder twee keer gebivakkerd. Bert en Luuk kennen vast nog wel het kroegie Vincent’s met die man op de gitaar, Henry toen nog 1.0 en al nu al weer jaren 2.0.

Het meisje wat een keukentrapje ophaalde toen het met ons cluppie op de foto wou….

Hout halen bij die oude man zodra niemand ons zag….Het eerste jaar deden wij er ook achttien uur over in plaats van de gebruikelijke twaalf. Wij weten inmiddels dat de Pas Bernhard al vanaf november dicht is….Waarvan Akte. Maar wij haalden een skipas voor Marjan en hoppakee, we konden met de gondellift naar boven……

De Franse Essent deed vandaag behoorlijk vervelend. De stroom was niet op tijd betaald of zo….want regelmatig vandaag hielden de liftjes er halverwege mee op. Niet echt geruststellend als je boven zo’n afgrond hangt en pas op vijftig meter veilige grond onder je voeten ligt.

Bij de eerste keer dat de liften stil stonden was het niet grappig….De cabine voor zes personen bungelde wat heen en weer, een kermisattractie maar dan anders…..Niet grappig.

We maakten wat geintjes maar niet iedereen hield een schone broek er aan over, of ik kan mij vergissen. Grote kerels maar dan moeten wij zoeken naar ons hartje….Waar ben je…Oh daar, kom maar hier, ik heb oe te pakken….Twee van de acht moet over twee dagen weer dat grote vliegtuig in.

Hopelijk heeft Transavia de stroomrekening van Essent wel betaald. Of vliegt die Planes niet op stroom, op kerosine hè….of nie Ingrid Gesina en Geralda Jantien.

De pistes lagen er wel gestroomlijnd (heb je ‘m ) bij. Met groot gemak namen wij de rode en blauwe pistes en zelfs een verdwaalde zwarte….Ja, Ja, ik heb goed opgelet. Zelfs nog een stukje halfpipe, een smal paadje tussen twee reusachtige bergjes in….en néé Ina M., dit keer ging het zonder blikken of blozen en zonder het feit dat iemand een Duitser een koppie kleiner wilde maken…..

Wij gingen van de ene kant van de pistemap, uiterst links naar de andere kant van de pistemap, uiterst rechts. We gingen hoog….heel hoog en we gingen ook weer heel laag….

We gingen enkele bergen over….Naar Val d’Isère aan de andere kant van de berg. In het dorpje, bekend van de wereldbekerwedstrijden en de Olympische Winterspelen….We keken met een schuin oog naar de beroemde piste….Ach, dat is een makkie, een eierdopje…wat ik jullie brom.

We gingen in Val D’Isère zelfs nog verder….Ach, als we er nu toch zijn….We gingen weer een berg over….Wat een diepte hè, ofnie Henry, mien grote breur staarde strak voor hem uit.

Dichter bij zijn werkgever kon hij vandaag niet komen….Ik zag ‘m wel zitten op een berg.

Volgende keer gewoon spelen met 3x  troef, ook al heb je de boer niet….Ik hoorde het the King het zo zeggen….haha. Wij gingen naar boven waar in de zomer ook sneeuw ligt. In Frankrijk heet het Glacier, wij noemen het een gletser….rare jongens die Fransen….Ik hoor het Asterix en Obelix het zo zeggen en anders Kuifje wel….Wat ik jullie brom. Ditmaal geen lunch in ons appartement met de linkse WC en de rechtse knoorknapen….Neuh, bij L ‘Edelweiss  hielden wij een verdiende pitsstop.

Quatre Personnes namen een kop Uiensoep (kartonnen beker)  a  8,- euro de kop. De andere vier gingen voor de Brusscheta met iets erop voor het lieve sommetje van 12,- per snijplankje….

Het biertje telde het lieve sommetje van bijna 5,- per glas. Maar dan was het wel Warsteiner….

Henry een Vin Chaud en Irma een warme chocolademelk. Tja, wij blijven Ollanders hè en willen altijd ff lekker zeuren over de hoge prijzen die Fransen rekenen in de wintersportdorpen en op de witte pistes….In totaal waren wij 116,- euro kwijt voor een simpele lunch…Want de uiensoep was niet meer dan veel uien met iets water + een smaakje….Brusschetta was oud brood met een verdwaalde tomaat, wat spekjes en stukjes kaas. Maar het uitzicht was priceless, niet te betalen….Wij zaten heerlijk in de zon en wat zeurden wij nou over bijna 250 oud Hollandse guldens…..Dat hadden wij vroeger echt niet gedaan. Het is toch hemeltergend, wel een blauwe hemeltergend maar toch….

Toch was het ontzettend lekker om zo heerlijk ouderwets tussen de middag op de piste te eten, het bracht back some memories van vervlogen tijden…Toen Frankrijk nog Oostenrijk heette en toen Tignes nog luisterde naar de naam Saalbach Hinterglemm. Ik blijf er van dromen…Ik blijf dromen van Oostenrijk alleen maar door het feit dat je nog gewoon kunt eten op de piste zonder de hoofdprijs te betalen…als die Fransen nu eens wat meer voor de Stroom van Essent gingen betalen en wat minder rekende op de piste waren wij ook een stuk blijer en zeker onze portommonnee….of is dat nu met een n ….Lekker belangrijk, het is ook eigenlijk portefeuille in plaats van portomonnee…Wat ik jullie brom.

Een lekker daggie, maar de knollen wel op. Wij hebben flink wat kilometers gemaakt en elkaar soms van de sokken geskied….Uitkieken….is het devies . Schat als je van boven komt altijd in wat de skiër beneden je gaat doen….

Wij zitten nu aan een verdiend biertje, kopje koffie of wijntje…Stroopwafels, wat chippies en de lekkernijen van Guus, mien neefje, gaan erin als koek….Jammer dat de kruidkoek van Ina niet ons bussie heeft weten te vinden. Verder niet veel te melden….dat het een fijn dagje was.
morgen nog zo eentje en dan maken wij ons morgenavond alweer klaar om zaterdagmorgen in alle vroegte richting Les Pays Bas te vertrekken…De één kijkt er meer naar uit dan een ander….

Voor mij persoonlijk mocht het morgen al zaterdag zijn….Ach, je hoort mij niet klagen….

Wij hebben nog altijd alles heel, sommige spiertje doen ongecontroleerde bewegingen en sommige knietjes hebben wel eens meer sjoeggie gegeven…….

Vanavond gaan wij aan de karbonades met uiensaus en weer iets groenterigs….Henry is al bezig in de keuken…..De geur belooft veel…..

Ik zou zeggen. Joah, mag wel zo…..Fijne avond, geen de Mol vanavond dat is zaterdag…..

Drink er vnd iene in de kantine van de voetbal….wij doen het hier in alle voorzichtigheid.

De groeten….

Woensdag, de man met de hamer kwam langs....

Woensdag 20 januari

Bloggie, dag 5

Geen Grolsch maar Stella Artois op 2453 meter…..

Op 2453 meter precies hebben wij vanmiddag met z’n allen een biertje genomen op het feit dat de moeder van Robert, Ina, vandaag de respectabele leeftijd aantikt van 66 jaar.

Namens de gehele Clemme op Ski’s, Ina van harte gefeliciteerd. Veule wille vanavond met ondermeer Harry, Tobi, Lian en Martha. Neem er maar iene, dat hebben wij namelijk ook gedaan.

Dat is te merken, poeh…Die Stella Artois kwamen wel binnen op deze hoogte. Normaal geen problemen mee maar nu ging de laatste afdaling toch niet zo soepel als normaal gesproken.

Al hoor ik andere mensen weer melden dat het fluitje van een eiderdopje was….

Tja, de ene skiër is de andere Tomba niet. Wat ik jullie brom!

Vandaag hadden wij bijzondere fijne omstandigheden. Een zon die zich van zijn beste kant wilde laten zien. Hij was vandaag onze vrolijke metgezel. Al moest hij het op de Grande Motte (bijna 3500 meter hoogte) het afleggen tegen de mist of de wolken. Daar zijn de geleerden het nog niet over eens. Maar het gaf wel een magisch gevoel, mysterieus. De Witte Wiev’n maar dan anders.

Wij kwamen terecht in een spel van de wolken en de zon. De één daagde de ander uit en het

werd hoog boven ANP een onduidelijke remise…..

Wij gingen in Tignes op 2100 meter met de trein. Terwijl wij zaten te wachten waste de machinist van dienst rustig de raampejs met een kleurrijk sopje en streek vervolgens de raampjes mooi schoon

Funiculaire Grande Motte heette de trein, daar kan de NS nog een voorbeeld aan nemen.

Wij toerde dwars door de grot heen. Als je last had van clausto….euh, nou ja niet zo goed tegen kleine ruimtes kan had je een probleem. Met gezwinde spoed raasde wij van 2100 naar bijna 3500 meter. Het uitzicht was adembenemend. Natuurlijk namen wij foto’s , niet iedereen is van die foto-momenten en meer van de ski-momenten. Daar zijn wij hier natuurlijk ook voor, niet voor het aansterken, wat ik jullie brom.

Het was een fijn daggie. ’s Middags stond de tafel al klaar (bedankt Marjan) en we konden zo aanvallen. De knakworsten gingen er in als gods woord in een ouderling. Al hoorde ik wel dat de kerkrentmeesters tegenwoordig euroknallers nodig hebben. Als wij allemaal nou een euro per week opzij leggen komt het allemaal wel goed. De kerk in ons dorpje op 1800 meter wordt weinig bezocht, althans dat vond Willems uit….want het pad naar het kerkje is nog maagdelijk wit. Maria staat dan wel binnen te wachten op kerkelijk volk, maar de zegen wordt vooral buiten de kerkmuren gegeven.

Waarvan akte! Vandaag weinig nieuws te melden.

Vanmiddag zijn wij voor het eerst met zijn achten wezen skieën. Nou ja, enkele doken al snel het restaurant in op 2453 meter hoogte. De Stella Artois smaakte goed tijdens het bejaardenuurtje…

Want het leek wel happy hour voor 70+, genoeg grijze haren gezien voor een week lang.

Maar toen ook iedereen genoeg had geskied, kwamen wij allemaal tesamen voor een biertje ter ere van Ina Baarslag die vandaag haar 66^e levensjaar viert.

Hadden wij jou al gefeliciteerd…..even naar boven kijken….volgens mij wel, maar toch nog maar een keer hieper de piep hoera……Mooi wat in 1950 ter wereld kwam nog steeds staat als een huis in 2016.

Iedereen is momenteel bezig met zijn WiFi…..en informeert zich over de laatste stand van zaken in Nederland. Maakt contact met het thuisfront…..Benieuwd of er zaterdag gevoetbald kan worden in Nijverdal….

Met een klein stukkie in de kraag, zeg ik fijne avond voor u allemaal daar….doe het kallum an, wij doen niet anders. Vanavond staat er sukadelappen op het menu, met aardappelpuree en iets groenterigs. Oh ja, gisteren melden wij dat Irma aardappels had geschild. Duzz nie, die eer was Willems en Tomba toebedeeld. Het leverde beide heren wel een extra stukje kippendij van de chef-kok op. Kijk ieder nadeel heb zijn voordeel.

Groeten vanuut Viva La France……Joah, mag wel zo.

Glenn, Take It Easy, Upstairs!

Dinsdag 19 januari

Bloggie, dag 4

Take it Easy, Upstairs!

Well, I'm a runnin' down the road, tryin' to loosen my load,
I've got seven women on my mind:four that wanna own me, two that wanna stone me,
one says she's a friend of mine. Take it easy, take it easy,
don't let the sound of your own wheels drive you crazy.
Lighten up while you still can, don't even try to understand,
just find a place to make your stand and take it easy.

Uut ‘Take it Easy’ van The Eagles.

‘Doe ie het kallum an doar straks in Frankrijk’, de boodschap van mien Moe kwam ditmaal door de telefoon op een verlate vrijdagmiddag. ‘Ja Moe, doe ik, ie kent mie toch? ‘ antwoordde ik, al waren mijn woorden blijkbaar niet geruststellend voor het 84-jarige oude wieffie:

“Want ie hebt thuus wel een vrouw en kind zitten….Ie bint misschien wat rustiger geworden de laatste jaren, maar toch….ie hebt nog wel eens van die fratsen. Ik heb Henry de boodschap ook al meegegeven. Kom heel thuus.”

Geen komma, geen speld tussen te krijgen. Gewoon Punt! De meesteres van de Snert en Bruine Bonensoep die ons al heel lang vergezelt op onze winterse avonturen was duidelijk, klip en klaar!

Kein Hals- und Beinbruch! Take it Easy, upstairs!

Daar moest ik vanmorgen aan denken toen ik halfslapend de app van het AD aandrukte met mien wijsvinger. Ik schrok toch wel een beetje, net zoals enkele weken terug met David Bowie.

Glenn Frey dood, hij is uut de tied geraakt. De gitarist en zanger van The Eagles mocht maar 67 jaar worden. Complicaties na een operatie in november werden hem in januari fataal.

Daar hadden wij het vanmorgen over aan het ontbijt. Robert draaide als eerbetoon enkele nummers van de wereldband.  Drie van de huidige Clemme op Ski’s hebben Frey en the Eagles nog live gezien in Arnhem.

Wilko, Robert en ondergetekende waren samen met Harry aanwezig toen the Eagles optraden in het Gelredome….Ruim twee uur was het onvervalst genieten van deze heren.

Joe Walsh, Don Henley maar ook Glenn Frey. Hij schreef onder andere mee met nummers als Take it Easy, Tequilla Sunrise, Lyin Eyes en natuurlijk schreef hij samen met Henley aan de grootste Eagles hit ever….Hotel California!

Persoonlijk vind ik the Last Resort één van de beste Eagles-nummers ooit met een geweldige tekst. Doe het rustig an, take it easy. Woorden van mien moe en die van The Eagles, zij weten beide niet van elkander bestaan, mooi……Een tekst die ik ooit gebruikte voor the King, een beetje Pink Floyd (Wish You Were Here) en een stukje Eagles (Take it Easy, upstairs!).  Een Flasback naar eerder kwam vanmorgen terug. Want bij Take it Easy denk ik natuurlijk niet alleen aan the Eagles maar ook aan the King die hier op 1800 meter hoogte dichterbij dan ooit is. Elk jaar heb ik wel zo’n moment als wij skieën door de Franse bergen dat ik hem hoor, zie of ruik.

Het giet mooi hier in Tignes. Nog kein Hals- und Beinbruch omdat wij het take it easy doen….Kallum an. Wij hebben notabene vakantie al is het ’s morgens wel een strak regime. Bijna leger waardig.

Om acht uur staan wij op appel, geen goudreinet of elstar maar ik kan dat streepje niet vinden in het land waar ze ‘m uitgevonden hebben. Jullie snappen mij wel en anders….daar is geen eiderdopje overboord. Klokslag acht uur pruttelt de koffie, staat de thee klaar, is de stokbrood gehaald en kunnen wij aanvallen op de eitjes die in allerlei vormen gepresenteerd midden op de tafel.

Tignes is een mooi skigebied. De meeste pistes zijn open, ook de liften (wij hebben hier zelfs een roodzwarte lift, daar zitten wij met plezier in – De bruchtervelders iets minder natuurlijk hahaha)

Ze brengen ons met gemak naar boven…..Wij stoppen ergens halverwege de hemel. Wij zijn nog niet levensmoe en hoeven Bowie, Frey of Henk Krol nog geen hand te schudden….Oh, ik hoor net dat de laatste nog niet overleden is, sorry Henk – ben je dan wel jarig?

Enfin, ik dwaal weer eens af. Dat kun je hier ook makkelijk doen. Want alles is wit…..vind dan maar eens je weg. Wij voelen ons hier wel welkom zelfs op de zwarte piste….al nemen wij vaak blauw en rood. Wij houden het wel gezellig en wij zijn op vakantie en werken kunnen wij volgende week wel weer…..

Vanavond staat er zuurkool op het programma, Irma mag straks de aardapppelen schillen. Ze was net iets te enthousiast met roepen dat ze goed met schillen overweg kon.

Marjan gaat als een speer. Dat is machtig mooi om te zien en voor julie aan de andere kant van de Alpen mooi om te heuren. Meestal blijft ze ’s morgens nog thuus, maar ’s middags vliegt ze weer als vanouds de witte besneeuwde toppen af.

Ach ja, ik had de groep nog niet eens voorgesteld….Ik zeg Take it Easy, jullie weten ondertussen wel hoe de groep er door al die jaren eruit is gaan zien.

Nestor Henk V. voert de groep aan, dan hebben wij nog chef-kok Henry, Reisleider Robert, Ik Niet Gek Wilko, Ingrid Gesina (Irma), Geralda Jantien (Marjan), Willems (William) die in Frankrijk Le Brun wordt genoemd en ik zij de gek….Alfred duzz, Tomba voor intimi

Jammer genoeg konden ondermeer Bert, Ina, Erik, Luuk, Marieke, Herman, Sanneke en zo niet mee…

Henny, het duifje van Henk, zou na jaren er ook weer bij zijn. Helaas gooide de gezondheid roet in het eten maar wij houden de thuisblijvers in ere….Zo doen wij wel eens een boertje, zagen wij het broertje van Erik op de piste huizen met zelfde ski-jack en denkt iemand wel veel aan zijn grote liefde en mist haar ontzettend veel net als die kleine Moos van hem. Home is where the heart is……

Maar wij take it easy op deze grote hoogte……Een saluut naar iedereen die ons ontvallen zijn.

Held of geen held. Hier in de bergen zijn ze toch dichterbij dan ooit….Sound of Silence…..

Welcome to the Hotel California (euh….Viva la France)
Such a lovely place
Plenty of room at the Hotel California (euh….Appartement Kalinda)
Any time of year
You can find it here

Kallum an….Dat doen wij elke dag. Veule wille vnd.

Joah, het mag wel zo……