#Mooi Feestje!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Net a'j denken dat 't aflopen is
Bliekbar kommen dan de engelen.
Net a'j denken: 'k heb de goeie afslag mist
Vaak nog net op tied, geleuf 't of niet.
Geluk of 'n wonder
Geluk van 'n wonder
Geluk is 'n wonder.'
Uut 'Geluk of 'n wonder' van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer!
Tel je zegeningen.
Met een bak bier en een fijn stukkie muziek komen goede gesprekken vanzelf op gang.
Dat bewees de 2e editie van het Koningsfeest Mariënberg-Beerze-Beerzerveld maar weer eens!
Kan wederom als geslaagd in de boeken. Puik voor elkaar, organisatie top! 
Tuurlijk, dat zeggen wij dan, nuchter als we hier zijn in het Oosten, alles staat of valt wel met mooi weer maar dan nog kun je een grandioos kutfeest hebben.
Nou, dat was dus niet het geval. Alles klopte deze zaterdag op het Westerpark, de thuishaven van mien cluppie. Nu werd er niet eens verloren alleen maar gewonnen!
Twee kerels met tranen in de ogen. Allebei recent hun lieve Moe verloren.
Twee zielen, één gedachte. Aan een half woord genoeg. Zo is het en niet anders....
Geluk of 'n wonder. Ik moest gisteren aan de teksten van Lohues denken. Gebeurt mij vaker. 
Klopt. Niets is een man vreemd, zeker deze niet. U kent mij.
Zoo, wat 'n kleuren ja. Mooi, maar toch ook een maar. Wilde dat zij nou hier was om dit ook te zien.
Of kijkt ze nu ook naar dezelfde lucht misschien. Ooit, zien we samen dit. Want ik weet hoe 't zit.
En ook zij weet heel goed hoe de sterren staan. En dat wij ooit stief naast elkaar, zachtjes zeggen gaan: Oh kijk dan....
Ik geloof er wel in. Gisteren hadden wij in in ieder geval de goede afslag niet gemist!
Neuh, alles kwam een beetje samen op dat stukje veld waar ik al bijna 50 jaar wekelijks rond loop te kuieren. Ruim 50 joar! Moet eens stoppen met proberen....
Zelfs de zwartste, diepe duisternis kent ook een grote angst. Voor een vonk van helder licht is het donker het bangst. 
Daar hou ik mij maar aan vast. Wijze woorden van die kerel op Erica. 
Wat een geweldige plaat heeft hij gemaakt. Ik heb 'm al honderd keer op repeat gehad!
Steeds hoor je weer andere teksten en invalshoeken....Bij mij komen de engelen nog niet om de hoek kijken maar je hebt zo'n gevoel dat het niet lang meer kan gaan duren. Snap je....?
En als je het niet snapt ook dikke prima. Je gaat het pas zien als je het door hebt!
Ik dacht dat ik het gisteren het een beetje door had, dat ik begon te snappen hoe het leven, mijn leven in elkaar steekt. Deze morgen ben ik er weer iets minder zeker van. De nuchterheid verdrijft langzaam het troebele in mijn geheugen. Boven zweven er geen engelen maar ruist er wel wat door het struikgewas.
Heb nou jeugdsentiment op de oortjes. Live in the City of Diamonds van The Simple Minds...
Lekker man. Live opgenomen in Amsterdam, dat verklaart die diamanten blijkbaar! Had namelijk ook Antwerpen kunnen zijn, maar dat terzijde. Simpele ziel dat ik er ben...
Nu Book of Brilliant Things en net New Gold Dream! Ik reken het goed!
Live-muziek, ik hou er van. Maakt mij niet gauw uit wat....Als het maar met liefde voor het voetlicht wordt gebracht heb je me vaak al. 
Gistermorgen stonden er twee bandjes te knallen in de Voorstraat. Paar oude kornuiten naast het standbeeld van de Klepperman en vier leuke en lieve jonge meisjes voor de Chinees.
Zij zongen een nummer van CCR toen wij voorbij liepen. Lekker man. Sta je toch even stil. 
Koningsdag blijft toch één van de leukere feestjes van het jaar, zeker als het weer het op de heupen heeft en Moos en Mouna inpandig zijn. Ze wilden graag met Papa mee naar het Westerpark! 
Ik rekende het goed. Het werd zo'n dag met een kop en een staart! Een prachtig mooie dag zou Lohues zeggen. Ik voelde mij Alive and Kicking, klopt inderdaad Jimmie Kerr....Ie hebt ook geliek!
Mooie schot voor de boeg! Gisteren werd er niet gescoord op het Westerpark, dat moet wel de komende weken gebeuren en ver daarbuiten. Het liefst op de velden van Aadorp en Banthum en tussendoor nog ff in Mariënberg, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat kan het voetbaltechnisch ook een mooi feestje gaan worden...
Poeh, tuurlijk werd er gisteren gepraat over voetbal. Je bent niet voor niks op de thuishaven van Mainbarg. Gaan wij het redden, spelen wij ons zeker? Of hebben wij nog een paar engelen nodig...
Geluk of 'n wonder. Wat wordt het? Ik geloof in onze jongens en in het team. Ik zeg dat wij het gaan redden, misschien tegen beter weten in....Maar je moet wat. Vaak nog net op tied, geloof het of niet...
Ach, gisteren maakte ik mij nergens druk om. Niet om mijn vrouwloze bestaan, niet om de wereld en zeker niet om alle beren op de weg. Die schopten wij eigenhandig in het kanaal. Goed zo Mouna.
De terugweg naar de trein vanaf het Westerpark was ook weer eentje voor de boeken!
Mooie gesprekken met Moos en Mouna. Die zitten voorlopig nog nergens mee maar hebben zo ook hun eigen probleempjes hoor, vlak dat niet uit...Blij dat ik thuis was, samen hadden we een super dagje ter ere van Koning Willem-Alexander en onze Maxima...Lang leve de Koning en zijn Koningin!
Ik ben geen Thorbecke, geen republikein in de dop. Neuh, ik vind het prima. Ik maak mij er niet zo druk om. Leven en laten leven en gewoon gelukkig zijn. Ingrid en Henri knap stel en mooi alternatief.
Live-muziek, dat was gisteren ook in Mainbarg goed voor elkaar. Wij hadden zelfs twee geweldige live bands. The Spaltenbridge Band trapte af op een zwanger Westerpark. Ok, je moet er van houden. 
Maar dat deden we. Een lekkere blues-rock coverband die oude klanken deed herleven. De jaren zestig en zeventig kwamen buurten in 2025. Lekker man. Status Quo, The Rolling Stones en o.a. CCR.
Leuke jonge gasten maar die net zo goed geboren hadden kunnen zijn in de vroege jaren zestig.
Rauwe blues riffs en aanstekelijke rocknummers. De ene na de andere klassieker vloog over het Westerpark. Lekker man! 
Tussendoor bekte Veltink een mooi eind in de microfoon, eindstanden van het volleybal etc. gaf ie door. Mooie kerel, ach...gisteren vond ik iedereen lief. Ja,je weet nooit of de engelen komen hè.
Er kwamen er maar liefst zes na de Spaltenbridge. Zes lieve engeltjes uut een naburig kanaaldorp!
Er is nog veel hoop als dit bandje daar is gebrouwen. Niks geen zwarte gat. In de diepste duisternis kwam een vonk van helder licht, geluk of 'n wonder? Daar waren de Rockaholics....goei'ndag.
Vier jonge gasten en twee leuke meiden, idem dito! Werd op slag verliefd, het mocht niet toch deed ik het. Wat een energie heeft die zangeres zeg. Corine spatte van het podium af en kreeg al snel het doorgaans stugge volk op het Westerpark mee. Ach, er zaten al wat bakkies bier in de meeste gasten en we waren allemaal gtp! Hoopte dat de moeder van Corine nog steeds single is, je weet nooit --- hebben we alvast een leuke band op de bruiloft --- Je moet durven dromen, soms groots hè of gewoon minder drinken. Vooral dat laatste, ga je ook rustiger van dromen. haha...
Vanmorgen dacht ik er al weer anders over.
Sprak wel de vader van de zanger/toetsenist Joris (of Kevin). Hoe trots kun je zijn. Het klonk als een klok.
Ze gingen van jong naar oud met hun nummers. Lekker man! Nomie op de bas, Moos dacht even dat het Nena was maar het was toch echt een Vroomshoopse dame die 99 luftballons zong.
Verder Sander, Kevin (of Joris) en Rogier op drums en gitaren. Het enthousiasme was groot, echt een aanrader als je een leuk bandje wilt boeken met dito muziek. Ze speelden van alles. Ben altijd zo slecht in onthouden. Maar duty calls, tijd om naar huis te gaan. Er moesten een paar naar bed, waaronder ik!
Mooi Feestje dat Koningsgebeuren op het Westerpark in Mariënberg/Beerzerveld! 
Dikke pluim voor de achtkoppige organisatie. Eer van het vele werk! Engelen bint jullie...
Volgend jaar is dat lintje voor jullie, dat kan niet anders. Mooi man.
Om het bacchanaal aan (drank)misbruik enigszins te duiden schrok ik, ondanks mijn lang vervlogen nuchterheid, van de 13 portretten die ik op het station van Hardenberg vervolgens tegenkwam.
Wat doen al die mooie vrouwen op de foto's, Papa? Ik vertelde ze maar niet dat al die 13 vrouwen dood waren, niet meer als engelen langs zouden komen. Las er van de week iets over, over deze tentoonstelling. Dan krijgt het woord ten toon stelling wel een heel andere lading. 
Ik maakte mij er van af met een grapje. Vooral Moos kan met zoiets in zijn hoofd gaan slapen en vervolgens allerlei vragen over stellen. Dat mag, maar dan moet ik zelf ook helder zijn van geest wat betreft mijn antwoorden. 
FEMICIDE
Kennen jullie dat? Ik eerst ook niet omdat ik gelukkig niet met het feit etc. bekend was. 
Op het stationsplein (vind ik wel een hele grote naam voor een paar klinkers, maar goed) staan 13 levensgrote portretten van vrouwen die er niet meer zijn. Allemaal omgebracht door hun (ex-)partners.
Nabestaanden vertellen op de bilboards hun verhalen. Schrijnend, hartverscheurend!
Ik las dat er elke 8 dagen in Nederland een vrouw wordt vermoord. Vaak door haar (ex-) partner, allemaal omdat ze uit hun relatie zijn gestapt of wilde stappen. 6 op de 10 vrouwen!
Schrok. Ze willen dat deze vrouwen/slachtoffers een gezicht krijgen. Dat we bewust worden...
Alarmeren en informeren. Dat je signalen in je omgeving gaan opvallen als het misschien gaande is. 
En dat wij het zo kunnen voorkomen en om tijdig aan de bel te trekken. Met het vreselijke incident in ons achterhoofd wat er laatst gebeurde bij de kinderopvang hier in Hardenberg. Daar werd ook een lieve vrouw en moeder doodgestoken door haar ex omdat hij niet kon verkroppen dat zij van hem was gevlucht. Kippevel, maar dan op de verkeerde manier. 
Dan had je gewild dat er engelen om de hoek waren komen vliegen om ze te helpen...
Ik kan niet vliegen maar landen wel. Ik wil vandaag of misschien volgende week nog even echt kijken naar deze 13 foto's. Tot 8 mei kan het nog. Staan de foto's er nog. 
Het is een rondreizende tentoonstelling. Ik vind het goed van de Gemeente Hardenberg dat ze hier aandacht aan besteden. Ik heb vaak wat te zeuren op ze maar ik vind het een prima initiatief van de gemeente dat ze hier aandacht aan schenken...dat mag ook worden gezegd! 
Tel je zegeningen. 
Let there be love zingt Jim nu. Ik reken het goed!
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...

#Geloof Jij Het?

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Through the window of my eyes, I can see the rainy day.
Sittin' in the chair of my cool room, looking for a way to be the one who I am.
It's useless to cry for the things I once have know
Thinkin' it will come back and reach my home.
It's like a distant, like a distant face.
It's like a shadow on my wall.
Something that...That I can't touch, a heavenly past that calls
The shelter of my mind hides my love and my tear.
But I keep on looking for a reason which is not here.'
Uut 'Window of my Eyes' van Cuby and the Blizzards. 

Moi, ben ik weer.
Alles goed? 
Wonderbaarlijk, onverklaarbaar, verbazingwekkend, verwonderlijk, curieus, buitengewoon of opmerkenswaardig. 
Merkwaardig wel misschien. Ik heb het gezegd. 
Op witte donderdag hadden wij, gek genoeg, onze VriMibo in plaats van die goede ouderwetse vrijdag. 
Wij liekt wel ambtenaren ja, daar kwam het weer eens ter sprake.
Mooie pannenkoek!
....en we hadden het niet eens over Marco van Basten.
Ik dacht dat het ging over ChatGTP: Praten over het feit dat je goed te passe bint!
Nou, niet echt dus. Ik ben veel te ouderwets voor al dat nieuwe gedoe....
Maar de juiste spelling is ChatGPT, geloven jullie het allemaal? 
De P en T moesten omgedraaid. Komt dat zo nauw dan...?
Of zijn jullie ook nog zo onwetend over het feit dat ik ook ooit zo was?
Schijnbaar denkt die app op de telefoon van Moos het allemaal wel te weten....
Je toetst wat in, een vraag of zoiets en enkele seconden later rolt er een antwoord uit. 
Als je het er niet mee eens bent kun je het ChatGPT nog eens vragen, net zolang totdat het antwoord bevredigend genoeg voor je is. Kind kan de was doen. Moos is er verrekte handig mee. Wat wil je weten Papa? We vroegen die kerel van ChatGPT van alles...Grappig. Moe was ook op dat ding nog steeds uut de tied en Freek was ooit een bekende inwoner van Mariënberg geweest.
Vanmorgen dacht ik, hij weet vast ook wel hoe het met mijn liefdesleven afloopt of hoe het begint? 
Ben er weer eens flauw van al die datingsapps, geloof jij het überhaupt nog?
En wat denk je: 'er is geen actuele informatie beschikbaar over een nieuwe relatie van Alfred Dorgelo.'
Nou Moe...Geen antwoord waar ik op zat te wachten. Vroeg ChatGPT met iets beters te komen....
Wat dacht je er zelf van? Die vraag kreeg ik eerder ook bij de huisarts....Weet ik veel, jij hebt er voor doorgeleerd. Ik nie...Maar die app van ChatGPT had het er moeilijk mee....Hij wist het blijkbaar ook nie! 
Hij kon wel vinden, uit openbare beschikbare informatie, dat ik ooit een kind verwachtte met een vrouw.
Dat was in 2018. Kan kloppen, in 2019 was daar Mouna. Niet duzz, Moos corrigeerde mij net op tijd. Mouna komt uit 2017, Papa. Kiek, hij weet niet alles zo'n ChatGPT. Recent had ik met verdriet te maken gehad en enkele jaren daarvoor een scheiding en dat deze relatie inmiddels tot het verleden behoorde...Dat had ie dan wel weer goed.
Rare pannenkoek die ChatGPT. Maar tegenwoordig gebruikt iedereen zo'n beetje deze nieuwe tool!
Laatst mien breur nog op de vraag wat er allemaal bij kwam kieken voor het verkopen van het huis van je moeder. Je kunt met ChatGPT je bruiloft bespreken, daar wist ie van alles over te vertellen maar over mijn toekomstige bruid bleef ie angstvallig stil, deed ie het zwijgen er toe. Wat MAF(s).
Moet ik daar volgend seizoen misschien maar aan mee doen? Dat vond ie helemaal niet zo'n slecht idee...
Grapjas. Als ik maar geen tweede Olof werd en/of ik Femke een leuke vrouw vond?
Lust een hond worst? Married at first Sight. Geloof jij het? We worden allemaal voorgelogen...
Benieuwd of OutsidetheHouse al is afgehaakt? Denk het wel, hahaha...Mooi man!
Mijn stukkies wekken soms enige wrevel op. Zo af en toe word ik wel eens aangesproken op hier besproken issues. Sommigen hebben dan weer tissues nodig. Verdriet slijt. Sorry, gisteren weer Even tot Hier gekeken, dan pik je soms wat op waar je verder mee kunt in de nabije toekomst.
Sorry, wilde het over een mooie pannenkoek hebben. Die heb ik gisteren zeker genuttigd in leuk en fijn gezelschap. Ging natuurlijk voor de Pannenkoek van de maand met het witte goud!
Ik kreeg de gevraagde asperges. Niet op de traditionele manier. En toch ook wel weer...
Helaas niet van aspergeboerderij Het Nijenhuis in Diffelen maar van Ernie van der Kolk uut Dalfsen.
Dat is ook een beste kerel. Je kunt niet alles hebben, of nie Bert. Sesamstraat.
In mijn heerlijk gebakken pannenkoek zaten asperges en beenham verstopt vergezeld met een salade van eieren en bieslook. Mmmmmm...lekker hoor. 
Ja, Mouna en Moos en ik waren uitgenodigd door onze lieve buurtjes. Nogmaals dank!
Was hartstikke gezellig. Want Mouna logenstraft elke keer de woorden van mijn ex-schoonmoeder. 
Die zei ooit over mijn Dorgeloosheid. 'Als je er bent moet je er ook zijn. As ie er bint mut d'r ook weh.' In het plat klinkt het beter en dekt iets meer de lading. Waarvan akte.
Maar Mouna is net zo. Zij is er dan wel maar ook weer niet. Als zij hier huist aan de Voermanstraat is ze binnen enkele luttele seconden bij Lauren, haar lieve en mooie buurmeisje. Of andersom.
Zo mooi. Gisteren was zij daar ook weer de hele dag of bij ons. Ze komen te pas of te onpas binnendrentelen. Dan met skeelers aan, dan weer huppakee op de fiets of ze gaan een ijsje halen. Je moet echt een uitje plannen, bijvoorbeeld naar het Boomkroonpad in Drouwen/Borger om ze allebei even te zien in levende lijfjes. Geweldig! Zelfs tijdens het pannenkoek eten bij de Rheezerbelten in Rheeze waren ze meer buiten dan binnen om te spelen in de speeltuin. Die twee hebben elkaar echt gevonden...Zij hadden niet eens door dat ik door Grolloo reed op de terugweg. Waar Harry Muskee ooit woonde....Moos had er wel oog voor, hij keek door het autoraam naar het dorp terwijl ik vertelde over deze blueslegende. Windows of my eyes in retro-perspectief.
Ik vroeg ChatGPT gisteren nog: Weet je waar Mouna is....Hij antwoordde: Wat dacht je zelf...? Bij Lauren natuurlijk. Zij verhuist straks helaas een deurtje verder, naar de Marslanden....Mooi huus hoor. Vroeg ChatGPT hoe het dan zal gaan. Mouna fietst dan wel naar de Marslanden of Lauren vice-versa naar ons was zijn reactie. Ok. Prima.
Over die relatie had ie wel een zinnig antwoord te melden. Ik snap het ook wel, ik zit iets meer complexer in elkaar. Geloof jij het zelf? 
Het is altijd gezellig bij de Rheezerbelten. Margé is altijd GTP, goed te passe. Daar hoef je ChatGPT niet een vraag over te stellen. De pannenkoeken bint ook altijd uit de kunst. Echte kunstwerkjes op het bord. Je kunt kiezen voor de Rheezer Pannenkoek of eentje met stoofvlees. De meisjes gingen voor de Pannenkoeken Clown op het mooie Vechtdal Servies. Kwaliteit, niks Merkwaardigs an. Moos had geen zin in een pannenkoek en koos voor de spare-ribs. Gelukkig was zijn maag eerder vol dan zijn guitige oogjes. Kon ik nog even mee smullen. Lekker man. Goed tentje, leuk tentje. Gezellig. Lente-Bock van Gulpener. Goed te doen. Toetjesmaag was wel aanwezig. Lekker joh. 
De Bistro daarachter is helemaal top! Culinair genieten. Maar dat hoefde ik Berend en Annet niet uit te leggen. Dat wisten ze al. ChatGPT? Neuh, uit eigen ervaring. Binnenkort mogen wij daar ook zitten met ons merkwaardige team. Bijzonder! Heb er nu al zin in. Je laten verwennen.
Gelukkig kan ChatGPT onze smaakpapillen nog niet vervangen....Geloof jij het? 
Die dag zal ook nog wel komen, ben ik bang voor. Niks is wat het lijkt! 
Lohues zingt er nu ook net over. Die ie daar vroeger al over had met Skik!
Skik hebben wij altijd nog. Je moet alleen zelf de slingers ophangen. Zalig Pasen. 
Onderzoek leerde dat vele mensen niet eens meer weten wat er toen zo'n tweeduizend jaren geleden allemaal gebeurde rond deze tijd! Zullen zij dat nu ChatGPT vragen of ouderwets eens de bijbel er bij halen. Lees eens een goed boek!
Dat Jezus goede vrijdag aan het kruis werd gehangen en enkele dagen later weer op stond uit de dood. 
Als klein kind luisterde ik altijd geboeid naar die verhalen in de kerk! Toen wist je niet beter...
Ging je naar de dokter omdat je zelf echt niet wist wat je mankeerde....Nu denken wij het allemaal beter te weten. Vechten wij elkaar de tent uit omdat feestvieren iets van eerder was. 
Kinderen slapen nog. Beetje laat in bed gisteren. De 'oude' buurman kwam even op bezoek. 
Mooie biertjes drinken, happie en snappie en dom ouwehoeren. Was weer als vanouds.
Dezelde humor. Chateau Promenade en van Koot en de Bie. Niet iedereen snapt deze humor. 
Lekker houden zo. Niet alles hoeft te worden verklaard. Mooie pannenkoeken zijn we dan.....
Kinderen hadden skik. Zeven dagen vasten voor Marco van Basten. Hij heeft niet overal verstand van maar voetballen kon ie wel net als Jopie Druijff. 
Merkwaardig. Knap dat je tot hier bent gekomen. Heb alles binnen handbereik. Mijn kinderen zijn thuis, straks naar de buren van Oma. Mooi, nieuwe traditie geboren? 
Zoonlief van Irma en Robert was deze week jarig, op dezelfde dag dat mien Pa ook altijd jarig was. 
17 april. Tobi is 17 en al 1e elftal speler. Pa was anders 94 geworden. Viert hij dat nu boven, samen met mien Moe? Eten ze vandaag ook asperges. Is er boven een aspergeboerderij? Moos vroeg dat zich af.
Moet je boven ook ademen, of hoeft dat niet meer? Weet ChatGPT dat niet? Gelukkig weten wij niet alles. Gelukkig weet ik niet of zij morgen voor de deur staat. Of volgende week of dat ze haar ei gewoon niet kwijt kan bij mij. Teveel PFas...weet jij veel? 
Weet wel dat Pa en Ma boven zijn. Het goed hebben. Dat geloof ik wel. Ik geloof dat het zo is!
Ook al geloof ik niet meer, dat geloof ik wel weer. Zou ik mooi vinden...Dat ze elkaar weer terug hebben gevonden na bijna twintig jaar. Zoek en gij zult vinden....Gek hè.
Ik geloof dat ik het ook wel zal gaan vinden. Misschien niet morgen of volgende maand!
ChatGPT kon mij het niet vertellen. Ik weet wel beter....
Zalig Pasen. Eet maar lekker veel eitjes met of zonder PFas. Laat je vooral niet gek maken. 
We gaan allemaal, one fine day, met de neus omhoeg. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.... 

#Het Witte Goud!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Met m'n hoofd onder water ziet niemand de tranen.
Gedachten vertragen en ik laat ze gaan.
Met m'n hoofd onder water kom ik even op adem 
En zie ik ons samen, voel ik hoe het was.
Ik doe gewoon of er niets veranderd is.'
Uut 'Hoofd onder Water' van IOS.

Moi, ben ik weer!
'Mis ie heur...?'
Hester nam mijn haar onder handen en ondertussen vroeg ze naar een update over mien Moe.
Ach, best wel.
Vrijdagavond moest ik nog aan haar denken. Zag het witte goud langskomen op TV. Ze werden gestoken.
Asperges, dat was ons dingetje. Tientallen jaren lang.
Al sinds mijn Va uut de tied was nam ik onbewust enkele van z'n (kern)taken over.
Regelmatig een bosje bloemen kopen en mooie stukkies vlees bij de slager.
Maar ook twee kilo asperges halen bij Het Nijenhuis in Diffelen. Meestal AA-kwaliteit! Van die dikke...
Het is gek, denk elke dag wel aan haar hoor maar met een goed gevoel, soort van weemoed....
Hoe het was, soms doe ik of er gewoon niets veranderd is. Het is goed zo.
Laatst belden Moos en ik haar nog vanuit de auto, 'Moe Thuus', ze pakte niet op!
Stiekum hadden wij het allebei wel een beetje verwacht. Hallo, met Martha Dorgelo.
We moesten lachen...en de rest van het autoritje vertelden wij elkaar mooie verhalen over Oma, mien moe! Dat vind ik zo bijzonder. Hoe mijn kinderen hun Oma herinneren, alleen maar mooie dingen...
Ging ik daarom nogmaals knippen bij haar lieve kapsters van de Kapperij? 
Ik weet het niet. Ben er iene die graag dingen wil vasthouden zoals ze ooit bedoeld waren....
Met pasen of moederdag was aperges gewoon ons ding. Haalde ik ze zaterdag op en bracht ze bij Moe.
Zij zorgde verder voor het witte goud. Eerst schilde ze nog allemaal zelf. De schillen gebruikte ze vervolgens voor de soep. We waren van de traditionele asperges, met ham en hardgekookte eieren. Hollandaise sausje er bij en gekookte aardappelen. Lekker man....Dat soepje altijd als opwarmertje. 
Later maakten de kinderen ook deel van het ritueel uit. Later liet ik ze schillen in Diffelen en nam ik de schillen mee in een plastic tasje. Lagen ze gewikkeld in een theedoek in de koelkast. Af en toe een stukkie zalm er bij, gebakken op de huid. Dat mis ik dit jaar wel hoor, bedacht ik mij vrijdagavond opeens en gistermorgen bij de kapster toen Hester er naar vroeg. 
Mag er graag komen bij Het Nijenhuis in Diffelen. Vroeger verkochten ze het witte goud gewoon uut het schuurtje. De moeder van Jan vroeg vaak hoe het met mien moe was. Nu staat er een complete streekwinkel waar je niet zonder lege maag heen moet. 
Dan zijn de impulsaankopen niet van de blauwe lucht. Waarvan Akte. Ooit begonnen in 1986.
Ze zijn meegegaan met de tijd. Ie kunt er nu koffie drinken met een wafel en aardbeien op het terras. Of je kunt een rondleiding boeken, hoe dat witte goud ondermeer elk jaar de grond uut wipt, je kunt zelfs een kamer boeken in hun luxe B&B. Jan Nijhuis, z'n familie en personeel houden niet zo van stilzitten.
Mooi man, ik vind het knap wat ze er van gemaakt hebben. 
Kortom, mis ik heur? Elke dag wel. Soms een beetje, soms iets meer. Gek hè...
Als ik asperges zie moet ik aan haar denken. Net als ze mien haar knippen aan het kanaal. 
Tis dan net of ze nog een klein beetje bij mij is...Stom hè. Even Hester of Wilma over haar horen praten! Dat vind ik gewoon fijn. 
Laat mij maar dat lekker zo doen. Wie weet ga ik straks echt met mijn hoofd onder water. 
Ze hebt nou zo'n Japanese Head Spa bij de kapperij. Hester liet het mij zien. Kun je mooi met Robert even ontspannen. Robert is een beste kerel, maar ik lig er liever met iemand anders. Met wie is nog even de vraag...haha. Zal wel een vrouwpersoon zijn.
Het is ontspannen twee punt nul. Je hoofdhuid en mijn weinige haar een extra boost te geven. Een luxe behandeling gecombineerd met een diepe hoofdhuidmassage, aromatherapie en reinigende verzorging om stress te verminderen, de doorbloeding te stimuleren en je haar gezond en glanzend te maken...Nou moe. 
Drie kwartier een fijn stukkie muziek. Geen gepraat. Ook wel eens fijn voor zo'n kapster. Zou mien Moe dit ook anders gedaan hebben? Dat nieuwerwetse gedoe. Denk het wel, ze was wel in voor iets nieuws, alhoewel de Asperges altijd traditioneel zijn gebleven...
Gelukkig ben ik 1e paasdag wel te vinden aan de Clemme. Vind ik mooi...Dat loopje blijf ik nog wel even houden. Niet meer op 2 maar op 2a. Wel gewoon koffie uit haar blauwe kopjes, geen DE snelfilter meer maar goeie Italiaanse bonen. Robert en Irma zijn halve barista's geworden.....lekker.
Het is fijn om aan mien Moe te denken, om met anderen over haar te praten. Hoe Mouna het laatst over haar kippensoep had. Prachtig! Ze wordt gemist maar op een goede manier....Ze komt met stukkies.
Het is gewoon fijn om naar dezelfde lucht te kieken. Het Noorderlicht wellicht. 
Kiek dan, zie dan. Halve hemel vol met Noorderlicht. Paars, groen en lila....Yep, de plaat van Daniël Lohues is uut. Het was al een goede vrijdag. Heerlijke plaat, 12 parels. Mooi man, heb je weer mooi gedaan. Ik luuster graag naar oe. Hij staat hier op repeat, nu alweer voor de zoveelste keer.
Laatst zei iemand mij dat ik best wel veel met (mijn) geloof bezig ben. Ik geloof gewoon dat mien Moe weer boven bij mijn Va is. Ze hebben bijna twintig jaar op elkar moeten wachten....Dat is best lang.
Maar beide geloofden ze dat ze, one fine day, elkaar weer zouden zien. Dat is toch een mooie gedachte.
Beter dan te geloven dat ze in het zwarte zand liggen te wroeten op de Beerzerhaar. Neuh, dat vind ik het feit dat ze boven gezellig samen zitten te keuvelen een veel mooiere gedachte. Jullie toch ook?
Misschien hebben ze de tafel al wel gedekt. Sinaasappelen uitgeperst en eitjes gebakken. 
Denk dat ze vanmiddag asperges op het menu hebben staan. Hoop dat Moe nog weet hoe ze eventueel de saus uit de schift moet halen. Pa zal gisteren wel twee kilo hebben opgehaald. Red ie oe er met, Martha?
Lust een hond worst, Papa! Tuurlijk, laat Moe maar knooien in haar keuken. Zijn ze boven ook met de tied meegegaan? Of kookt ze daar nog op gas, of hoeft dat niet meer....? of gebakken lucht?
Of eten ze er visje bij? Denk dat daarboven het brood en de vis nooit opraakt. Maken ze nog altijd van water wijn....? Zijn er boven ook grenzen of hoeven ze Venebrugge niet te passeren om het elders voor een betere prijs te halen? Betalen ze boven ook met euro's of gewoon ouderwets met florijnen....
Had mijn hoofd beter onder water kunnen houden. Ik geloof gewoon in zulke dingen!
Daar had Lohues gisteren een punt. De één gelooft er heilig in. De ander ziet het als een prachtig, tweeduizend jaar oud verhaal vol symboliek. Maar samen, apart van elkaar, vinden wij het inspirerend en zijn we dankbaar voor de diepte en spiritualiteit. Sommigen vinden het allemaal maar onzin.
Die vinden alles wat met religie te maken maar belachelijk. Ik niet, ik haal er soms troost uit en geloof gewoon waar ik mij fijn bij voel. Geloof wel meer, ik geloof soms dingen niet ook al heb ik ze al ettelijke keren gezien. Ik geloof dat ze anders is. Misschien steekt zij ook wel haar kop onder water, in ieder geval in het zand! Dan heb je zekers zo'n HeadSpa nodig.....Zand in de motor wil je niet!
Tja, zei Lohues als je het nou wel of niet gelooft. Het is en het blijft een uniek en indrukwekkend verhaal wat die Johannes en al die andere predikers ooit hebben opgeschreven....Je was er niet bij, de basis van elk geloof maar toch! We moeten gewoon lief voor elkaar zijn. Dat is de alles overheersende boodschap. 
Lief doen, aardig doen. Topverhaal toch? Lohues knalt ook weer door het huus....Mooie kerel! 
Als hij het zegt geloof ik het wel of als ik mien breur hoor preken. Dan denk ik. Ja, als je het zo stelt zit er wel wat in. Maar ik geleuf op mijn eigen manier. Ik geloof dat mien Moe het nou goed hef. 
Dat het goed is zo maar wie maakt nou mijn asperges klaar en wie strijkt nou mijn sporthemden.
Heerlijk. Ze noemde een overhemd of blouse altijd een sporthemd. Ik heb de strijkplank inmiddels boven gevonden, nu nog de strijkbout. Kan nooit ver weg zijn. Toch...? Appels vallen ook niet ver van bomen. 
Ik mis haar maar tegelijk ook minder. Ik mag graag aan haar denken. Toch heb ik niet zoiets van: Was jij maar hier. Neuh, het is goed zo. Tijd van komen en een tijd van gaan hè. Ik ken mien plek!
Goh, dat een land vol asperges langs de N34 je doet denken aan oen Moe. Nog steeds geen kippensoep gehad. Potato-Potatho. Maakt geen verschil, of het nou een groentezaak was of een tandartsenpraktijk.
Wij zijn er wel gekomen! Merkwaardig.
Gisteren dacht ik ook: Kein Alcohol ist auch keine Lösung. Nam nog een mooie tripel, ging zitten en mijmeren in de stoel over asperges en Die Toten Hosen uit Düsseldorf. 
Draaide Then Jericho en The Alarm met Rain in the Summertime en Newtown Jericho. 
Platen die ik had op vinyl. Stomme kloot. Liggen nu te verstoffen onder zand op Bovenveld. Iets te veel weggegooid, gelukkig is het nog te vinden op ondermeer Spotify maar toch....Soms iets beter nadenken.
Ja, dat haar van mij. Word minder bovenop. Dunner ook....Hester hield mij de spiegel voor....Ai.
Moest vrijdag mijn paspoort verlengen. Was niet veel veranderd als ik beide pasfoto's vergeleek waar tien jaar tussen zat. De man die ik toen was, nog ontwetend wat er allemaal zou gaan gebeuren....
Zelfde oogopslag, niet lachen hè - mag niet van de overheid. Alleen de haargrens is iets opgeschoven richting boven. Alles stroomt, het haar blijft ook niet! Geen alcohol is ook niet de oplossing....
Was het gisteren snel eens met de Punk-heren uut Duitsland. Soms komt er nog wel iets goed uit de Pruis. Toch hou ik meer van Nederland. Vooral als de asperges weer uit de grond schieten, Lohues een nieuwe plaat uitbrengt en de zon 's morgens steeds sneller richting de hemel klimt. Dit land, Nederland.
In de file naar kantoor tussen de molens en de dijken. En altijd iets te zeiken. Maar wanneer Oranje scoort of als ik het Wilhelmus hoor, wil ik nergens anders zijn....Is toch Ook Schitterend!
Want als het erom gaat, weet ik dat wij schouder aan schouder staan. Komt het beste in je boven.
Hoe je het wendt of keert, ik kom altijd weer terug naar de Clemme. Omdat daar nu éénmaal de beste gesprekken boven tafel komen en misschien daar straks ook wel asperges op het menu staan. 
Met ei en ham. 
Je moet ergens in blijven geloven. Sowieso lekker eten.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Aardig Doen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Geluk, geluk is een hangmat waarin je lui ligt in een wezenloze stilte...
Maar ik hoor het ruisen in het glas tegen mijn oor.
Ik hoor, ik hoor, ik hoor iemand fluisteren in het glas tegen mijn oor.
Ik hoor het antwoord, alle menschen werden brüder.'
Uut 'Het Antwoord' van Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer! 
Net Max ff gekeken in Japan, souverein noemen we dat! Lekker man...
Was gisteren over de grens, even kijken in Drenthe, het land van Daniël. 
Goed toeven daar. We waren in Hoogeveen, Moos en ik, of all places. 
Wat heb ik (weer) genoten van dat kleine ventje wat steeds verder groeit! 
Hoe hij nu weer dat lieve meisje in de bediening om zijn vingers wond....
Prachtig. Een echte Don Juan in wording, Moos is geen Don Quichot.
Heeft sowieso een andere oogopslag.
We liepen over de kasseien, ditmaal niet in Gent maar gewoon in downtown Hoogeveen. 
Verhalen vertellen, hij zit er vol mee en die moeten er ook allemaal uit zelfs tijdens een concert.
Ssssst, daarom liet hij misschien wel een scheet. Geweldig, ik reken het goed, stank voor dank!
One of a Kind. Was ik vroeger ook zo? Probeer mij wel eens te verplaatsen in die ouwe van mij...
Hoe zal Pa, de opa van Moos, ooit tegen mij hebben aangekeken. Ik had ook altijd mijn mond open.
Kwam er niet altijd even geweldig uit maar de woordenstroom hield niet vaak op, droogde iig niet op!
In mijn herinnering zei mijn vader er nooit veel van, liet mij maar begaan, ook vaak op mijn bek.
Daar leerde ik alleen maar van. Ik ben toch iets meer van: even rustig jongen, nu even niet....
Moet ik eigenlijk helemaal niet doen. Afremmen is niet altijd verstandig of je moet bijna tegen een muur aanrijden, dan kan intrappen van het linkerpedaal wel eens verstandiger zijn.
Wat hadden weer een mooie avond met elkaar. Frank Boeijen in theater de Tamboer Hoogeveen was de aanleiding. Toch maar kaartjes geregeld, hij is er nu nog die Troubadour uut Nijmegen...Gaan er veel de laatste tijd.
Hij was weer goed. Lekker boeiend hoor ik u denken. Dat mag, ik versta 'm wel. Heb soms aan een half woord genoeg, dat scheelt ook. Veel mensen snappen mijn adoratie en fascinatie niet voor Frank. 
Ik ga 'm ook niet uitleggen. Heeft geen zin laat staan nut. Hij grasduinde weer fijntjes in zijn omvangrijke ouevre die zo langzamerhand naar de halve eeuw gaat. 
Hij speelde weer eens 'Het Antwoord', zag mij alweer liggen in die hangmat bij Moe achter het huus.
Geluk, ja geluk is een hangmaat waarin je lui ligt in de wezenloze stilte....Lag er vaak, nu nog soms!
Naarmate je ouder wordt besef je soms ook dat 't geluk aan het opraken is, dat ie op de bon gaat....
Frank is Frank. We zagen 'm zitten in hetzelfde restaurant waar wij ook zaten. We zagen wel meer bekenden bij Grandcafé Marron. De vorige zwagert en zwageres van mien breur Henry. Cees en Frieda, ze wonen niet meer aan de Zende 16 maar vlakbij het centrum op nog geen 150 meter van hun mooie  dochter Vera. Ze worden Opa en Oma, mooi man. Geniet er van! 
Raar toch hè, je onthoudt soms de gekste dingen. Aan welke straat iemand ooit woonde. Rij er volgens mij nog altijd zo naar toe. Dat deed ik ook zaterdagavond naar de Tamboer. Was er jaren niet meer geweest maar kein problem. Parkeerde weer keurig achter de Tamboer, volgens Moos was dat vroeger een Chinees. Het deed 'm namelijk denken aan Atjar Tampoer, maar dat terzijde. De vrouwen voor ons vonden het geweldige humor en ik eigenlijk ook wel. Die rare kronkels heeft ie vast en zekers van mij...
Ach ja. Boeijen was top! Hij had enkele verrassende keuzes, speelde er ook enkele niet.
Ach, een kleinigheid hou je altijd. Hij had er zin aan. Muzikaal was het gewoon snor.
We moesten aardig blijven doen en lief tegen elkaar zeker in deze hardvochtige tijd...
Hij veroordeelde niet maar ik had weer aan een half woord genoeg! Luisteren is tevens een kunst!
Moest denken aan zijn goede moat, Daniël Lohues, toen Frank verhaalde over lief en aardig doen. 
Lohues zei het ooit zo mooi: ' je moet aordig doen tegen mensen die niet aordig doen want die benn aordigheid 't hardste neudig.'
Joah, we zaten toch op steenworpafstand van Erica waar deze troubadour huist. Vrijdag komt ie met z'n nieuwe plaat. Hij hef een titel op de kop getikt: En Zo Is 't Goan. Mooi man. De LP zit vol met kleuren. Hij hef zin aan de lente en de zomer en ook wel aan de herfst en de winter, denk ik. 
Gisteren zei hij nog: 'Tegenover de zon is het lucht het blauwst', en warempel..het is zo, het klopt echt. 
Nam gisteren even de proef op de som. Keek achter mij op het Westerpark. De lucht was idd blauw en voor mij zag ik gelukkig elftal met allemaal de handen in de lucht. Eindelijk weer eens gewonnen...
Het kan verkeren, Bredero fietste net weg op zijn Gazelle. Tot volgende week. Je weet maar nooit. 
Altied in wonderen blijven geloven. Wie weet lichten wij koploper DVC volgende week wel gewoon pootjes. Wij hebt ja niks te verliezen, alleen maar te winnen...Sorry, dwaal weer af!
Zal jullie niet vermoeien met mijn culinaire uitspattingen maar het was goed te doen in Hoogeveen. Grandcafé Marron is een puik restaurant. Gezellig, hangt een goede sfeer en het eten is lekker. Mooie porties, we deelden onze voorgerechten. Bij het hoofd nam Moos de hamburger en ik de mixed pan met varkenshaas, kip, spare-rib en een mals biefstukje. Mmmmmmm, lekker hoor.
Na afloop nam Moos nog een mooie sorbet, ik een lekker kopje koffie en huppakee naar de Tamboer!
Het was gezellig. Je verwacht het niet maar we zaten gewoon naast Cees en Frieda. Toeval bestaat al lang niet meer, had zo moeten zijn? We stoften nog eens wat verhalen af van eerder...Frank zwanger, Andrea ook....Klopt, mooi man. Hoe giet het met Ivo? Ok, woont al samen, super! Dus huus voor jullie alleen. Doen jullie goed? Bla..bla...Zo giet dat. Moos had skik om Cees en vice-versa. Genieten.
Hoogeveen was wederom een warm bad. Mocht er ooit vaak komen en nu kwamen wij wederom niet voor niks...Slingerde de dating-app eens aan. Kieken wat Drenthe had te bieden langs de Hunebed Highway. Er zaten veel dames op minder dan 1 kilometer fraai mooi te wezen....Swipen, alles naar rechts? Links is ook niet alles....Kiek maar naar het politieke landschap. Ik teken nergens meer voor...
Zo bang dat ik niet binnen de lijntjes kleur. Mag ik blijven?
Heb mij laatst weer laten verleiden voor een abonnementje voor een maandje. Want, zo vertelde de app, als je misschien betaalt krijg je gewoon alle matches te zien. Je bent dan toch bang dat je je nieuwe liefde van je leven hopeloos mist. Hoop is uitgestelde teleurstelling, maar toch. Ze maken je angstig. Straks blijf je alleen. 
Als je éénmaal weer achter die betaalmuur zit valt het aanbod toch vies tegen. Een vrouw die 180 kilometer verderop woont met beginnende snorharen....Of iemand die twee rugzakken op haar schouders heeft. Ik had al zo'n beetje het idee dat ze mij bij Tinder voor de gek hielden, dat ze de boel lichtelijk manipuleren. Kiek, weer z'n oude vrijert van 53 die er met beide benen intrapt. Wij houdt 'm lekker lang aan het lijntje. Kassa! 
Nou ja, het was Radar die dit keer mij de ogen opende. Een tip van Henk, jaja die Henk van 't wark!
Al 25 jaar lekker merkwaardig! 
Want willen al die datingapps wel dat je snel verkering krijgt, dat je weer valt voor die ene vrouw?
Ik kan soms best wel nuchter denken. Ben geen type die volle zalen trekt. Neuh, ben meer iemand die maar 5 plekken bezet houdt op de voorste rij. 
Radar, je weet wel van die strenge mevrouw Antoinette Hertsenberg, ging op onderzoek uit en kwam met verrassende resultaten die mij eigenlijk al bekend voorkwamen. 
Ze lieten 3600 wanhopige vrijgezelle mensen zo'n formulier invullen. 80% gaf aan wel eens nepaccounts tegen te komen en 61% heeft niet altijd het idee dat zo'n datingapp het beste met je voor heeft. Het is natuurlijk gewoon een verdienmodel. Toch blijf je swipen want ze zou er zo maar eens tussen kunnen zitten. Ach, ik ben een open boek! Vanaf 21 april flikker ik die dating-app er weer af. 
Nou, betaal ik er niet meer voor. Want als je einddatum nadert krijg je ineens weer meer likes...Hoe dan? en dan hebben ze ineens niet meer snorharen op de bovenlip of zakken vol onrust op hun rug. 
Neuh, dan zijn ze ineens weer onder de vijftig en kiek oe zwoel an....Met andere woorden: wat dacht ie er van? 
En ik maar swipen hè, ga je 's avonds hoopvol naar bed maar na een week hebben ze nog niet gereageerd. Hallo, ie likete mij toch? Maar praten (chatten), ho maar...Knuppels bint het.
Ach, ik vind het soms allemaal niet zo boeiend! Zo'n stemmetje in mijn achterhoofd vertelde het al ettelijke keren tegen mij. Ga toch lekker wat anders doen. Een goed boek of nodig wat vrienden uit...
Heb je meer aan. Maar ja, toch denk ik stiekum. Het zal toch niet? Kiek te vaak naar de buitenkant terwijl je meestal verliefd wordt op de binnenkant. Ondertussen kan ik er ook wel een boek over schrijven, ik swipe negen van de tien keer naar links....Te kieskeurig! Maar ik doe het blijkbaar allemaal fout, ik moet meer naar rechts swipen ook als de dames mij niet 1-2-3 niet gelijk bevallen. 
Moet een soort van (algo)ritme opbouwen. Want als je er 100 liket heb je meer kans dat daar iemand van denkt: Goh, die twee meter punt zes komma vier kerel uut Hardenberg dat is wel wat....
Want like je er maar 3, dan is de kans vrij groot dat ze oe alledrie niks vinden. Snap je? Tja, daar zit wel wat in...Daten 2.0, niet aan mij besteed. 
Jemig, wat een gedoe. Wat ik zeg, vanaf 21 april zie ik weer geen likes en geen foto's meer van vrouwen die mij misschien leuk vinden. Kan het mij hoast niet voorstellen. 
Neuh, doe maar dan maar een avondje Hoogeveen met Moos. Geweldig! Wat een feest...
Vanaf het moment dat wij in de auto stapten richting Hollandscheveld totdat wij rond middernacht het dorpje weer passeerde was het uit de kunst. Lekker eten bij Marron, leuke mensen gezien, Frank weer de hand geschud en vooral aardig doen ook tegen mensen die dat niet doen...!
Marron betekent trouwens tamme kastanje in het Frans. Tis maar dat je het weet. 
Gisteren weinig eikels gezien...Ben ik ook niet zo van. Gisteren was de boze wereld weer een flink eindje weg, vandaag komt die langzaam weer buurten. Hallo. Of misschien de TV gewoon een dagje uitlaten...dat kan ook. 
Wens jullie een fijne zondag. Moos slaapt nog....Droomt vast, waarover? Weet het niet...eten? 
Mouna is ook zo weer inpandig. Zo maar even diep het bos in....Stukkie lopen.
Goh, zet mijn mailbox open. Voel je de opwinding al? Parship heeft weer iemand gevonden, dit kon haar wel eens zijn, Alfred! beproef je geluk. Zie nu alle matches voor maar....€ puntje puntje per maand. Geloof je het zelf?
Ik trap er niet meer in, denk ik....? Of zou het deze keer wel die schot in de roos zijn? 
Wat denk je zelf? Ik blijf gewoon aardig en lief doen...Komt het One Fine Day vast wel goed!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#De KruidenTuin!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'And the older we grow the harder it gets to learn new stuff again.
Freedom I won by singing my songs, it's time to find yours again.
You bring me my horse, there's no other choice but to leave in a hurry.
You grab me my hat, before we forget how to write our own story.
Bring me my horse, there is no other choice but to ride as fast as I can.
Grant me my hat, before we forget what it's like to be happy again.
Let's be happy again.'
Uut 'Bring me my Horse' van Racoon. 

Moi, ben ik weer. 
Heb het gevoel dat ik een uur achterloop, kan ook met de klok te maken hebben, in ieder geval met mijn biologische...Ben ik anders niet zo van, wel als er twaalf wijzers op staan. Welke kies je dan?
Was vrijdagavond sowieso tien jaar terug in de tijd. November 2015 om precies te zijn. 
Destijds heette het nog de Knoefbakker, dat puike restaurantje aan de rotonde in het mooie Geesteren.
Wij kennen het tegenwoordig allemaal als Bistro de Kruidentuin, bourgondisch genieten....lekker man!
Weer herrezen uit haar as toen het in februari 2021 finaal afbrandde. 
Maar hier rechtvaardigt de uitdrukking/het spreekwoord 'In de brand, uit de brand' compleet!
Wat een fijne tent is het geworden. Er ontbreekt je aan niets. Pracht en praal. Je voelt je er meteen thuis.
Zelfs de parkeerplaats is hier een strakke bedoeling geworden. 
Als je electrisch rijdt zit je mooi dicht bij het vuur of als je op de fiets bent gekomen...Dan ook, kun je bijna kruupend weer naar huus, als je begrijpt wat ik misschien bedoel. 
Het was weer tijd voor de club van vijf, voorheen de club van zes! Ons 'Uut Etenje App' had weer geklonken. Piep, Piep....Wordt weer eens tied, wat dachten jullie er van? Denk het wel ja....
Ditmaal waren Irma en Robert aan de beurt om het restaurant te kiezen. Volgende keer mag ik weer iets culinairs verzinnen. De lat is hoog gelegd door deze twee. De bolide van Robert zette dus koers naar het rustieke Geesteren, fraai gelegen in het Twentse land. Klopt, wij wonen mooi...Dank u.
Voor tien jaar terug waren wij er ook. Toen nog samen en zwanger maar dat wisten Bert, Ina, Robert en Irma nog niet! De a la Carte kaart van de Kruidentuin heeft, net als eerder de Knoefbakkert, nog steeds van die leuke namen voor haar voor-, hoofd- en nagerechten! 
Zoals lik oe vingers (spareribs), achter het net vissen (oesters), in de soep laten lopen (mosterdsoep), het bijltje erbij neergooien (tomahawk steak) en bijv. Oale Boer'n hap (schnitzel).
Nu allemaal in het ABN (algemeen beschaafd Nederlands) maar destijds bij de Knoefbakker waren die teksten veelal in het dialect (plat gezegd). Ik had toen met de voormalige eigenaren afgesproken dat ik de menukaart mocht aanpassen om aan onze lieve vrienden het grote nieuws wereldkundig te maken op een originele manier. 
Op het werk had Michel, mijn collega en dtp'er van toen, de menukaart nagemaakt en een klein beetje aangepast. Tussen al die leuke voor- en hoofdgerechtjes stond ook een heel speciaal gerechtje!
Weet niet meer precies wat het was, maar het zal wel iets in de trant zijn geweest van: 'Volgend joar komt er iene bie...Nu niet gegaard op een bedje van....Maar gemaakt in dat bedje van liefde bla.bla...en dat hij/zij ergens achterin mei het levenslicht zou zien.....
Onwetend namen onze vrienden destijds plaats aan de ronde tafel bij de Knoefbakker (nu de Kruidentuin). Het meisje in de bediening werkte keurig mee. We kregen de menu-kaarten.....Proosten eerst op het goede leven, keken elkaar diep in de ogen (zo niet, dan brengt het ongeluk hè of slechte sex...)
Weet niet meer wie het als eerste opviel. Wat staat hier dan....? Zijn jullie zwanger? Aaaah, wat mooi....Kom eens hier, gefeliciteerd, dikke knuffel....Mooi man, hoe lang al? Absoluut het hoofdgerecht wat we kiezen...Champagne? 
Ja, daarom nam ik water (ik niet hoor...haha). De verrassing was geslaagd. Het was eind november 2015.
Die herinnering kwam spontaan boven toen ik afgelopen vrijdag na 10 jaar weer eens inpandig was bij de Kruidentuin. Te lang geleden. Nu niet meer samen..nou ja, wel met mijn vier lieve vrienden en vriendinnen maar wel zonder de moeder van mijn twee kinderen! Zo giet dat hè....Niet mijn keuze van het programma van het leven. Phantarei hè. Alles stroomt, niets blijft...of zoiets.
Maar twee weken na dat leuke, gezellige en toen ook al lekkere etentje werd het iets minder leuk voor ons. 
Na ruim twaalf weken bleek het hartje van ons ongeboren kindje niet meer te kloppen....Hij of zij bleef stil, muisstil. Het ademde niet meer, het klopte niet! Een miskraam. Dat was 17 december 2015, op de verjaardag van Lian kregen we de jobstijding. De boodschap die je niet wilde horen als gelukkig en verliefd stel. Weet het nog als de dag van gisteren. Die blikken in onze ogen bij de verloskundige. Onwerkelijk! Of je wereld stil stond, de klok tikte nog wel...
Gelukkig was 21 januari 2017 Mouna daar, kleine twee jaar later....Ons Wonder! Daarom heet ze ook Mouna, wat wonder betekent in het Arabisch....Zij is nu acht en godallemachtig wat is ze prachtig!
Maar wat en als... etc. etc...Wat als het in 2015 wel allemaal goed was gegaan, was het kindje dan ook een soort van Mounaatje geworden? Weet het niet, wel eentje die worst lust en/of van een biefstukjes houdt....
Dat zekers! Mouna is echt een dochter van mij. Houdt van alles wat slagerij Hoff in de vitrine heeft liggen of Gerard ons voorschotelt. Geweldig! Moos wil soms nog wel eens een stukkie vlees overslaan (heb genoeg) maar Mouna niet, als we maar niet naar Loetje gaan en paardenbiefstuk bestellen....Neuh, dan heb ik ruzie met haar wat eerder met haar mama gebeurde. Paardenvlees was uit de boze, zelfs paardenrookvlees! Dat komt er bij ons thuis niet in, ik vind het prima. Hoff is dichtbij.
Maar wat was het gezellig en lekker afgelopen vrijdag in Geesteren, bourgondisch genieten bij Bistro de Kruidentuin aan die rotonde. Lekker man! 
Ditmaal stonden er geen 'gekke' gerechten op de kaart. Niemand zwanger. Het was moeilijk kiezen....Waar ga je voor?
Waar heb je zin in? Keuzestress. Tuurlijk namen wij eerst een wijntje, prosecco en een biertje....
Keken elkaar weer eens goed in de ogen aan. Je wilt geen slechte sex hè of uberhaupt geen sex!
De club van vijf was culinair op pad! De routekaart leidde ons naar dit fijne etablissement in het wonderschone Twente! Samen kozen wij voor Sharing Dinner. Vier gangen plus een lemon Spoom. 
Samen delen en genieten van de lekkerste gerechten van Bistro de Kruidentuin! Uitstekende keuze.
Absoluut een aanrader. Het werd steeds vroeger laat. Nikki was onze gastvrouw, althans dat stond later op het bonnetje. We hoefden niet te betalen voor de broodjes en smeerseltjes en ook niet voor het kraanwater of de bonbonnetjes bij de koffie. Kijk, niet alles hoeft geld te kosten. Dat doen ze goed daar!
De voorgerechten kwamen op tafel. Beef tataki, rundercarpaccio, gefrituurde champignons, verse Sushirol met garnalen (Japans grapje) en steak Tartaar....Smullen joh. Mooie bordjes. Dat viel namelijk ook op. Mooi bestek, mooi servies. Luxe wijnglazen....Er is over alles goed nagedacht door die lui van de Kruidentuin, de Knoefbakkert zijn ze al ver voorbij! Dit tentje klopt, ook na 10 jaar....Ziel en zaligheid, ze zijn blij dat je er bent. Leuk en vriendelijk personeel, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg! Top! Het liep zekers niet in de soep in Geesteren. Toch kregen wij een overheerlijke mosterdsoepje. Romig met krokant gebakken spek...Mmmm. Zo hoort ie te smaken. Tussendoor nog ff die spoom. Eetlustopwekkend! Maar wij hadden goede zin! Mooie gesprekken ook. Tuurlijk over de voetbal, over de situatie bij onze club. Wederom staan wij er niet goed voor. Maar ook passeerden lief en leed de revue. Hoe gaat het nu met jou, met jullie, met ons? Gesprekken over het leven, niet alles loopt op rolletjes maar we blijven die stip aan de horizon maar zien en al die vergezichten. Nooit de ogen dicht doen dan zie je gewoon minder....Open ze en kijk om je heen, nog genoegs moois te zien.
Skuumkoppe werd Karmeliet of een mooie Weizen van HJ. Lekker man. We ontwaarden zelfs groene Banthumers in ons kielzog. Goeie lui...Eentje zelfs met een sterke band met het roodzwarte hart! Dan klopt het weer. We deelden veel zoniet alles. Zelfs de hoofdgerechten kwamen goed door.
Tournedos, gegrilde biefstuk van de runderhaas met aardappelmousseline in eigen jus. Fijn gegaard runderstoofvlees op een bedje van heerlijke risotto. Grote garnalen in pikante olie en romige tagliatelle pasta met truffel, spinazie, knoflook, parzemaanse kaas met groente chips....
Ja, ik heb alles goed onthouden. Als het over eten en drinken gaat ben ik meestal wel mee....
Het gouden mes sneed zo fijn in dat malse stukkie biefstuk. Is alles alles naar wens? Lust een hond worst! Nou, echt wel....Prima de luxe.
Het was genieten op de vierkante meters. Het toetje moest nog komen, dat was ook van grote klasse....
Ik heb geen aandelen hoor in de Kruidentuin hoor of verliefd op de dochter of vrouw van de eigenaar....mocht je dat ondertussen denken. Want zondagavond het verjaardagsetentje van mijn twaalfjarige zoon bij Senso in Hardenberg was ook geweldig en tevens uit de kunst! Maar anders....Wel even 'ouderwets' met z'n vieren, mijn gezin weer even twee uurtjes gezellig bij elkaar zoals ik het misschien nog altijd graag zie...Maar later, ging ieder weer zijn of haar eigen weg. Doeg. Moos ging gelukkig terug met mij naar huis, samen voetbal kieken. 
Blijft raar en gek tegelijk! Je trouwt, belooft elkaar eeuwig trouw maar het mocht allemaal niet zo zijn!
Wat ik mis, misschien niet mijn ex maar wel mijn gezin en ondertussen bang voor kasten geworden.
Je weet nooit welke lijken er allemaal uitvallen.....Enfin, ik sla een verkeerde weg in. De rotonde dan maar. Blik naar de toekomst gericht.
De rotonde in Geesteren. Het toetje was ook bijzonder lekker en zekers geen afbrander....
Neuh...Neuh...Crème Brulee van vanille. Cheesecake met (dat ben ik vergeten) en het derde toetje was iets met fantasie etc. en dat ben ik ook, ahum.., vergeten. Sorry. Ik had u verteld dat de Skuumkoppe halverwege de avond werd afgelost door Karmeliet. Zes procent werd iets meer dan negen % ....dat ga je wel merken. 
Doet iets met je geheugen of het stond niet vermeld op de kaart, dat kan ook....
We sloten af met koffie. Aangezien ik niet meer recht kon lopen (valt mee hoor) besloot ik maar niet om een drupje Grand Marnier er bij te nemen. Dat sluit altijd zo lekker af maar ik merkte dat ik in goede doen was en de wegen in mijn hoofd niet meer samen kwamen....Als je snapt wat ik bedoel. 
De rekening viel mij mee. De prijs-kwaliteit verhouding is ook een dikke tien waard! Tuurlijk, een rib uit je lijf maar dat woog niet op tegen weer een fantastische mooie en lekkere avond met mensen die er toe doen. Tuurlijk het eten was geweldig maar het gezelschap zekers niet minder! Vrienden zijn zo belangrijk! 
Zelfs die Banthumers een tafeltje verderop konden er mee door....Hadden zij ook roodzwarte kopjes bij het toetje....of gewoon een groene uitbrander? In het kader van durf te vragen...haha
Weet niet of jullie zaten te wachten op mijn culinaire uitspattingen....Het is toch zover gekomen!
Wil je lekker eten, reserveer dan (op tijd) bij De Kruidentuin in Geesteren. Het heeft bij mij bijna tien jaar geduurd voordat ik er weer terug was...Achteraf duurde het zekers acht jaar te lang!
Achteraf is het mooi wonen. Ik trek de stoute schoenen aan, ga wandelen langs de Vecht en kijken wat er verder op het padje komt. Denk stukkie Marslanden, Heemse en stiefelen door het centrum! 
De klok is een uur vooruit, ben laat voor mijn doen....
Wilde ergens anders een boom over opzetten, die voor mijn huis maar ben de naam kwijt.
(nu niet gedronken hè), heb gewoon niet zoveel met bomen. De magnolia van mien moe bij de buren bloeit trouwens volop. Hij heeft de zegen van Martha gekregen. Mooi....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Lente Me!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Er is een klok die al jaren achterloopt.
En geen winkel die de krant van vandaag verkoopt.
Oh, we zien de kinderen spelen op het plein.
En jij hebt de tijd om bij mij te zijn.
Er is een plaats, in mijn hart waar dat huisje staat.
Een plaats waar de deur steeds weer opengaat.
Vogels schijnen de weg te kennen, maar wij blijven hier in rondjes rennen.
Geef mij de moed om daar heen te gaan.
Dat huis in de zon mag niet leeg blijven staan.'
Uut 'Huis in de Zon' van Rob de Nijs (geschreven door Frank Boeijen)

Moi, ben ik weer.
Onbetwist, de Geilste Organist! 
Sorry, soms heb je van die zinnen die blijven rondzweven in je hoofd. 
Net als van de week: Liever de handen vol, dan met lege handen...
De eerste zinsnede heeft trouwens niks met het laatste te maken. Waarvan Akte! 
We kregen het gisteren met een paar mooie mensen in de Noppenveste over Zoutelande, je weet wel dat dorp aan de kust waar zo'n Zeeuws bandje ooit over zong. Schijnt een klein hitje te zijn geweest. 
De één heeft er een huisje aan het strand, de vrolijke gast waar wij het samen over hadden ook!
De bewuste Geert noemde zijn oud-collega, laten we Herman Agrariërkerel zeggen, altijd zo...Onbetwist, de geilste Organist. Grappig toch. 
Moos spitste zijn oren. Hij kreeg van Herman een zakje chips, ik een Weizen.
Ik dacht nog, die vraagt volgt straks wel in de auto. Papa, wat is een organist? Hahaha....
Nooit geweten dat de bespelers van orgels zo te boek stonden. 
Neuh, daar heb ik nooit bij stil gestaan als deze mensen de zwarte en witte toetsen zo fijn beroerden. 
Herman is een fijne man en tevens benadigd organist. Heeft zich vrijgemaakt maar speelt mooi voor volk en vaderland in vele kerken etc. hier in de buurt. Gaat als de brandweer en als je iets snel van A naar B wil hebben ben je bij hem en zoon Robin helemaal aan het juiste adres.
Très Grand Vitesse (TGV duzz).
Dit krijg ik niet zo gauw meer uit mijn systeem. Geweldig! 
Net als de opmerking van de jonge vader die vaak het doel vind. Liever de handen vol....
Tja, geluk is niet iets vanzelfsprekend. De geboorte van een kindje blijft nog altijd een wonder!
Net als dochters. Ik heb er één, wat een portret. Ik zou haar voor geen goud willen missen.
Maar wat als alles wel zo was gelopen als eerst was gepland. Was dit portret dan wel geschilderd?
Hadden we dan net zo'n Mouna gehad? Ik heb er ondertussen de handen er vol aan. Ze propt 5 kwartier in een uur. Ze wil het altijd anders, wat éénmaal in haar hoofdje zit krijg ik er niet zo snel uit....
Schitterend. Het mooiste meisje op deze aardkloot, althans voor mij dan. 
Keek van de week een beetje achteloos naar het mooiste meisje van de klas. Een programma van Jaap Jongbloed op de Nederlandse TV bij AVROTROS. (schijnt met hoofdletters te moeten). Er is altijd wel iets aan de hand met die mooie meisjes. Ze hebben allemaal een heel verhaal te vertellen en hebben het nooit makkelijk gehad in hun leven....Vaak neem ik het ter kennisgeving aan. Ok, en door....
Maar het meisje van afgelopen woensdag bleef wel even hangen in mijn hersenloze brein!
Jemig, heftig. Het kwam, heel benauwd, verschrikkelijk dichtbij. Bezorgde mij verkeerd kippevel.
Mandy Sleijpen was een lief, braaf meisje. Een engeltje, een poppetje. Oud-klasgenoten en ook docenten herinneren Mandy als een voorbeeldig leerlinge.
Maar ze had een groot duister geheim die ze jarenlang voor iedereen verborgen hield, alleen haar Opa wist er van. Want Mandy werd vanaf haar achtste (!) seksueel misbruikt door diezelfde Opa. 
In Het Mooiste Meisje van de Klas blikte ze terug op de allereerste keer dat haar Opa haar onzedelijk betastte. Hij vertelde er maar meteen bij: 'Dit mag niet van de politie en als dit ooit uitkomt gaan we samen de gevangenis in....' Ze vertelde niet alle details, maar wat ze vertelde bezorgde mij al allerlei koude rillingen. Getverdamme! Het misbruik hield jarenlang aan. Die lieve Opa had haar volkomen in zijn macht. Pas rond haar 14e durfde ze aan de bel te trekken met hulp van de moeder van een vriendin.
Maar het eind van het liedje was dat Mandy en haar ouders door een groot deel van de familie werd uitgekotst. Want, zij was degene die alles had uitgelokt, door ondermeer bij haar Opa op schoot te gaan zitten (!!!). Nog steeds ondervind zij de gevolgen van het machtsmisbruik van zo'n geweldige kloten Opa...Lul de Behanger!
Hij werd uiteindelijk wel veroordeeld, hij bekende schuld maar trok nooit het boetekleed aan. 
Kon alleen maar denken aan dat meisje wat woensdagavond boven sliep. Ook acht hè. Potverdikke, nog maar 8 hè. Hoe kan zo'n knuppel van een opa dat in zijn kop halen om je kleindochter zoiets aan te doen...? Wat een sterke vrouw bleek die Mandy te zijn. Ze heeft nu een stichting waar ze misstanden als deze probeert te voorkomen. Want in elke klas zitten gemiddeld twee (!) kinderen die te maken hebben/of krijgen met kindermishandeling- en misbruik! Ongelooflijk...Wat ik zeg, vond het ineens geen leuk programma meer. Tuurlijk, ze was nog steeds een mooi meisje..euh vrouw maar met zo'n flinke kras. Houden van iemand is nog steeds een groot probleem, je overgeven aan een ander ook...
En die opa ondertussen gewoon weer mooi weer spelen. Wat een slechte acteur! Die vader die er alles van vond maar ik had niet voor mijzelf ingestaan. Je mag niet voor eigen rechter spelen, nou ik heb twee linkerhanden.
Dat achteloos kijken en gezap was ineens een brug te ver op deze woensdagavond. Ging even boven kijken, daar lag het mooiste meisje van de wereld gewoon heerlijk in mijn bed te slapen. 
Vinden sommige mensen ook alles van, dat Mouna, als zij bij mij is, vaak bij mijn bed slaapt. 
Ik vind het gewoon gezellig en lekker knus. Als ooit iemand haar toch met een vinger verkeerd probeert aan te raken wat zou ik dan doen? Niet zo rustig blijven, denk ik. Vind alles prima maar dan niet meer...
Zoiets gaat dan niet uit mijn systeem. Wat als? Hoe vaak hoor je het niet? Dat had ik nooit gedacht, zekers niet van hem of haar. Het was altijd zo'n vriendelijke man....Snap je! 
Alles weten is niet altijd even leuk! Laat mij maar lekker wonen in dat huis in de zon!
Rob de Nijs verliet deze week het leven. Daar kon je op wachten! Frank Boeijen schreef ook nummers voor hem. Wist ik niet en toch ook wel weer....Gert, mijn één na oudste broer, had zo'n live-album van hem bij ons in huis. Springlevend. Die zette ik wel eens stiekum op als ze er niet waren. Het eerste nummer was 'Hou me Vast', kende het helemaal uit mijn hoofd. 'Dames en Heren, hier is Rob de Nijs...
Stond ik daar te zingen: Dit is de avond van mijn eerste dag, ik leef pas echt toen ik jou hier zag. Hou me vast, hou me vast voordat ik val...etc. etc.
Ons huis in de zon blijft niet lang meer leeg staan. Wij hebben een kopert voor het huus van Moe, een leuk stel - gelukkig gewoon uit Mariënberg - Mooi. Blij dat er bekend volk naast mijn vrienden komen wonen....Kan ik nog eens een blik werpen. 
Ze zagen zich al zitten bij Chez Freek, dat snap ik. Ik zat er zelf ook heel graag en vaak. 
De open haard aan, koud biertje in de hand en een paar mooie mensen om je heen. Praten over van alles maar vooral over het leven. Vooral mooie dingen bespreken. Tuurlijk ga ik het huis van mien Moe missen maar zonder haar er in is er geen klap meer aan. Dan ben ik blij dat ons huis in de zon straks wordt bewoond door een leuk en jong stel, drie kinderen. Dat er weer in- en rondom het huis gespeeld gaat worden. Dat er weer gelachen en gedronken gaat worden in Chez Freek. Ik heb de foto's van vroeger nog wel. Zingt Rob ook net over....Ik heb hier nog een foto van heel lang geleden. Ik hoop dat ze nog heel vaak en heel lang(e) kunnen zitten bij Chez Freek! Gooi er nog maar een blokje hout op.
Lente Me. De lente heeft de winter afgelost. Het blijft langer licht, 's morgens is het niet meer zo donker als je van huis gaat en het is zelfs licht als je weer thuiskomt. Mijn huis staat ook vaak in de zon!
Staat niet leeg. Staat van alles in. Gisteren kwam ik thuis, samen met Moos, rook alles naar de lente. 
Ineens begon Toon te zingen, je weet wel die van Hermans. Ik kan geen toon houden gelukkig Toon wel. Lente me, zijn ode aan zijn overleden vrouw. Prachtige volzinnen. De eenvoud van het lied maar je moet er maar opkomen. Wat was het weer grappig gisteren. Ondanks het verlies weer gouden tijden mogen beleven. Een horecaman in hart en nieren hebben wij kennis laten maken met een Waterfiets (twee frikandellen met daartussen patat). Dat had ie in zijn 17,5 jaar vakmanschap nog nooit gehoord. Moos bestelde 'm gewoon.
Schitterend, Jan maakte er nog een motorboot aan vast. Die gevatte opmerkingen van Moos. 
Ik moest er zo om lachen. Die onbevangenheid. Dat mag ie nooit verliezen, ben er wel een beetje bang voor. Want hij moet straks ook mee op en in het ritme van het leven, dan past niet alles meer....
Vroeg of laat krijgen wij allemaal zo keurslijf aan. Wordt je geacht om te dansen naar iemands pijpen!
Zal Moos dat ook doen? Hij is er eigenzinnig genoeg voor. Ik heb twee kinderen die het misschien anders gaan doen zoals wij het ooit deden. Ze mogen uit de pas lopen, laat je schoenen maar staan.
Het kereltje wordt dinsdag (25 maart) alweer 12 jaar. Lopen die klokken tegenwoordig een stuk harder of zo. Kwam laatst nog een foto tegen toen ie nog maar 4 was. Jemig. Tied giet snel.
Vanmorgen vieren wij het met 'mijn deel van de familie, buren en vrienden'. Dat is nu éénmaal zo. 
Gisteren al de uiensoep gemaakt. Janken joh. Straks de appeltaart in de oven, dat wilde ie graag!
Hij hoefde geen Quiche of Pie van pulled Porc. Heb je geen worst van Hoff? Heb je kaas bij Jan gekocht? Wat is ie gegroeid! Hij doet het zo goed. Op school ook. Laatst hadden we nog een gesprekje, hij maakt meters en legt ze allemaal zelf af. Trots! Van speciaal naar regulier. Hij heeft er, blijkbaar, nog het minst last van. Haalt goede cijfers, we hoeven hem nog niet achter de broek aan. Ook op school verbaast hij zijn docenten dat het zo goed gaat.....Houden zo! Mooi man.
Papa, is een organist geil? Ja ja, ik dacht al. Die vraag komt vast en zeker, vroeg of laat! Hij kwam....
Ik vergat pardoes dat zijn fiets nog bij de basketbal stond in Baalder. Straks maar even ophalen....
Niet alleen de lente maakt mijn leven licht maar ook Mouna en Moos. 
Toch hou ik niet alles buiten de deur. Ze zijn niet van gisteren, tellen ook dingen bij elkaar op of maken dwarsverbanden. Die appel valt niet ver van onze (familie)boom. 
Wij gaan met z'n allen verder. Mouna is blij dat Thijs ook komt, vind ik zo'n lief neefje Papa.
We gaan door. Onderweg naar later. Moos 12, Mouna is al 8. Ze weten gelukkig nog niet alles, weet ik het allemaal wel? Probeer zoveel mogelijk onzin buiten de voor- en achterdeur te houden. 
Ben soms wel eens bang dat 't geluk verstoord gaat worden. Gelukkig is dat nog niet aan de hand!
Maar ik geniet er momenteel weer volop van. Misschien een keer niet zappen op een woensdagavond.
OntSpanje...Niet alles is vanzelfsprekend. Eventjes ergens bij stil staan is nooit verkeerd. 
Koester wat je hebt, niet wat je nog (misschien krijgt). 
Sorry, de firma en stichting Stichtelijke woorden Hardenberg en omgeving had weer een complete off-day. 
Maar ik wens u allen, een fijne zondag. Ik ruik de appeltaart al en de geur van uiensoep hangt tevens reeds een tijdje....Zomaar hapjes maken en een vers bereid broodje met mascarpone en groene pesto.
Tja, onze liefde gaat ook vooral door de maag. Wij zijn en blijven Dorgelo's....
In gedachten zitten wij deze morgen en middag bij Chez Freek, denken er het knapperend vuur maar bij.
Het huis in de zon blijft gelukkig niet leeg staan. Welkom in de Clemme!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Niks Mooiers...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Here we go on this roller coaster life we know.
With those crazy highs and real deep lows.
I really don't know why..
And I will go to the farthest place on earth I know.
I can travel all the road, you see
Cause I know you're there with me.
You don't have to slow me down cause I will always be around.
I will find my way back home.
Where magnolia grows, where magnolia grows'.
Uut 'Roller Coaster' van Danny Vera

Moi, ben ik weer!
Zette vannacht een boompje op over een Magnolia...?
Ja, ja...de wonderen bint de wereld nog niet uut. 
Stond net als bij die D. Vera uut Zeeland achter bij mien ouders in de tuin.
Nooit geweten dat het een magnolia was trouwens. 
Ben niet zo thuus in planten en bio-diversiteit. Waarvan akte!
Weet dat er hier verderop een eik staat omdat daar nou éénmaal na de zomer geen kastanjes onder liggen.
Hoef ik ze ook niet uut het vuur te halen, snap ie. Eikels genoeg trouwens in de wereld, maar dat weer geheel terzijde.
Droomde vannacht helderop! Had genoeg voeding en brandstof meegekregen.
Oude bomen moet je niet willen verplaatsen. Deed Moe ook niet. Zij ging mooi tussen zes plankjes.
Toch is haar magnolia ook uut de tied, verhuisd naar elders. Heeft een mooi en waardevol nieuw plekje gekregen.
Al had die expeditie nog aardig wat voeten in de aarde tot bijna een valse aangifte aan toe....
(Jij had er bij moeten zijn....)
De wortels zaten diep, maar iemand boven gaf het laatste zetje, ineens was het ei gelegd en de boom gevloerd.
Ik vind altijd de weg wel terug naar de Clemme waar Moe's magnolia nou mooi verder groeit...
Mooie symboliek. Van de zomer maar onder deze boom koffie drinken uit haar blauwe kopjes en later een blokje hout op het vuur gooien als het wat kouder wordt....soort van Family Tree! 
Snap wel waarom de heer D. Vera uit Zeeland dit zo'n mooie boom vond bij zijn ouders in de tuin.
Moe leeft verder, onder andere bij haar lieve buurtjes in de Clemme wat toevallig ook nog mien vrienden bint. Al toverde Robert een mooi konijn uit de hoge hoed, misschien wel twee met flaporen....
Ach, je hoeft niet alles te weten. Soms is minder weten veel beter, hoef je je ook geen zorgen te maken. 
Dit weekend en de week naar het weekeinde toe was er weer zo'n één.
Er gebeurde veel in mijn hersenloze brein. Probeer alles te archiveren maar lukte niet geweldig! 
Het één sluit het ander zeker niet uit. Maar de nagedachtenis aan mijn moeder draag ik in mijn hart, niet op mijn huid. Deze afsluitende zin van Lampie (de geweldige column-schrijvert van het Ommer Nieuws) triggerde mij. Willem had het over tattoo's en over de gelijknamige shop die werd geopend in het Vechtstadje.
Al jaren, denk wel twintig jaar, mijmer ik er al over om een tattoo te nemen. 
Het was eerst een Monnikspij met een M er in. De M van Mariënberg en van Mien Moe (Martha).
Maar het is tegenwoordig net als met sex, ik had het er vaker over dan ik het daadwerkelijk deed. 
Nu Moe uit de tijd is kwam dat tattoo-stemmetje weer buurten in mijn hoofd. Moet je niet een eerder gemaakte afspraak met jezelf nakomen? Een tattoo nemen, dat kan nu ook in je geliefde Ommen.
De bakermat, Beerze valt onder Ommen, iets met cirkels en ze gewoon rond maken.
Want mijn beide kinderen beginnen ook allebei met die M van Moe, Martha en Mainbarg. 
Moos & Mouna. Een vooropgezet plan? Neuh, wij vonden het gewoon mooie namen...
Moos had ik Lev willen noemen naar die geweldige Russische keeper van weleer. Met de kennis van nu past Moos veel en veel beter bij hem en hoef ik ook minder uit te leggen aan die Woke-community.
Mouna was al zo voordat ze er zelf erg in had! Een wens kwam uit.
De derde had misschien wel Otis geheten. Ik zat vaak aan de kade van de rivier, de Vecht in dit geval.
Sorry...draaf weer door, dat kan Mouna stukken beter! Ze spoort haar paard (pony) al zo goed aan...
Nu ik nog. Ruim dertien jaar hoefde ik niet aan een tattoo te denken. Moeder de vrouw wilde het niet!
Daar heb ik nu geen last meer van. Elk nadeel kent ook zo haar voordelen. Not! Mijn plaatsvervangster zit er trouwens vol mee maar dat schijnt nu totaal geen probleem meer te zijn. 
Ach, het stukkie van Willem zette mij aan het denken. Zal ik het toch doen, een tattoo nemen?
Ik zette eerder deze week er al een boom over op met deze fijnbesnaarde stukkiesschrijver.
Hem laten zetten in Ommen in de net geopende shop? Een Roodzwart Hart met een M in het midden..?!?
Of moet ik gewoon de woorden van Lampie niet logenstraffen. Dat ik zowel mijn moeder als mijn kinderen in het (roodzwarte) hart draag met onuitwisbare inkt!
Dat stond ook boven op zo'n tegeltje bij Moe thuus. 
Was een tekst uut de bijbel. Ging over kinderen, over geloven en iets met onuitwisbare inkt....
Laat ik hierbij of bied ik binnenkort mijn linkerschouder aan om deze minimaal te laten versieren....?
Dan moet ik alleen nog een vriendin met een M vinden (hahaha, dat is zoeken naar die speld in de hooiberg). Ach, dan ben je wellicht al een beetje aan het zoeken in de juiste richting, ik sla nu nog alle kanten op!
Behalve de goede. Ik zal u niet vermoeien met mijn dating-perikelen. Kun je een boek over schrijven. 
Over boeken gesproken. Ging donderdagavond eens uit mijn comfortzone...
Bezocht voor het eerst een boekpresentatie. Nu werd ik getriggerd door zijn dochter op LinkedIn. 
Paul Vieth, voormalig kapper. In de Stentor stond van schaar naar pen. Heb het wel eens eerder verhaald, bijvoorbeeld over de dames van de Kapperij in Beerzerveld. Zijn net van die halve zieleknijpers, kappers horen meer dan je denkt. Sommigen luisteren ook nog echt...
Die horen veel als ik bij hen in de stoel zit! Mien moe kwam er ook graag, een luisterend oor! Beter als bij de tandarts of mondhygiënist. Die gaan altijd tegen je praten als jij de mond net openhoudt en zij daar een spiegel, boor of van die andere apparaten in blijven stouwen....Praten kun je beter bij de kapper en ckers bij de kapsters van mien Moe. Mooie gesprekken daar al gevoerd. Met een kop en een staart. 
Paul is zoveel meer dan kapper. Ondermeer schrijver nu. Ik vond het mooi om eens mee te maken. Je komt zelfs je verleden tegen...
Hij schrijft veel en heeft nu al die verhaaltjes eens gebundeld maar daarbij ook zijn leven in blokken van 10 jaar beschreven. Hij is zestig nu, dus zes blokjes. Mooie kerel, denk ik, kende 'm nie maar kreeg een aardig beeld. 
Hij kwam vaak in een niet te nader noemen kroeg in Hardenberg. Hij had een mooi verhaal over een pastoor. Jochie Heldt kwam ook in het stuk voor. Wie kent 'm nie? Als je eerder bij den Herdenbergher dronken zat te worden was ie er bijna altijd. Trof bij boekhandel Heijink ook een voormalig kaasheld aan, zoon van een oude tandarts, maar daar kan Ronald ook ja niks aan doen. Paul zijn vader was dominee....die van mijn neefjes Frank, Guus en nichtje Andrea ook. Ach, je wordt er wel groot mee. Je prijst alleen de heer wat meer....
Het boek is te koop. Behoorlijk wat Hardenbergse kroegtijgers passeren de revue. Je hoort bij het Anbargse meubilair als je wordt genoemd door Paul. Dank voor de mooie woorden die je sprak!
Mooie woorden, daar werd ik deze week ook aan herinnerd. Zag het niet aankomen....Poeh, kippevel!
Dankbaar dat ik zoiets mag doen en dat er een soort van troost wordt gevonden wat ik soms noteer.
Heb vaak een vrijbrief, ga er niet altijd even zorgvuldig mee om maar als ik wil kan ik het wel, haha.
In de auto terug naar Hardenberg kwamen de tranen. Niet van verdriet maar van...ja, van wat eigenlijk?
Een vreemd gevoel maakte van mij meester. Dat het goed is, wie goed doet wie goed ontmoet. Zoiets?
Ach, wordt niet altijd begrepen en dat hou ik graag zo. Het was gisteren een fijne zaterdag. 
Wij verloren niet. Zag 's morgens nog blauwbekkende jochies acteren op het Westerpark. Niks Mooiers dan dat. Lohues zong het 's morgens al. Niks mooiers as dat. Wat Paul beschreef in zes blokjes van tien jaar zong Daniël op één van zijn vorige platen, SoWieSo....Dat er niet veel mooier is om op je 48e een liedje te zingen zoas dizzen...Ondertussen is hij ook 53 en komt volgende week zijn nieuwe Elpee uut. 
Der is niet veul mooier as dat. Nou ja, zat gisteravond ook weer te janken. Potverdikkemei....
Keek ff de gouden race terug van Joep Wennemars, eerder was dat de zoon van Erben. Nu is Erben de vader van Joep. Jemig, wat een klasbak. Hij pakte goud op de 1000 meter. 
Erben janken joh daar op het middenterrein van het iconische Vikingskipet in Hamar en ik in mijn bloemetjesstoel. Dan hou ik die waterlanders niet tegen. 21 jaar na dato deed zoonlief wat Pa in 2004 deed.
Notabene onder dezelfde coach, Jac Orie. Hij wacht trouwens niet op 3e Wennemars-telg. Grappig.
Erben met zo'n grote Noorse muts op zijn hoofd knuffelde bijkans Joep dood. Een omhelzing voor de eeuwigheid. Wat allemachtig prachtig! Dat is ware liefde, dat is de gouden beloning voor jarenlang afzien en dan Suzanne die Joep in de armen vloog. Schitterend!
Knuffelen met je zoon. Ik doe het ook zo graag met Moos en natuurlijk met Mouna. 
Hoe trots kun je zijn op je kinderen. Daar heb je echt geen tattoo voor nodig maar alleen een hart en twee grote armen. Nam nog een slok van mijn Skuumkoppe en een handje vol chips. Geweldig! 
Ik kan hele bomen opzetten over mijn kinderen. Heb al genoeg bossen vol over hen geschreven.
Zie soms door de bomen het bos niet meer, lekker boeiend! Je hoeft het niet te lezen hè.
Bij die omhelzing van Erben met zijn zoon Joep snapte ik weer eens waarom....waarom ik zo vaak over mijn kinderen heb. Ze zijn mijn verlengstuk straks.
Daar kan geen tattoo tegenop, nou ja...een kleintje dan. Euh, denk ik...
Denk dat ik nog vaak terugkom bij de boom van mien moe, die magnolia.....
Het is nog steeds een roller coaster maar ik begin weer een beetje meer van deze wereld te snappen!
Gewoon water blijven geven onze mooie familieboom, ik zal vaak komen kieken als zoon nr. 5 en dochter nr. 1 de magnolia in leven houdt....Koffie? Lekker.
Tattoo? Neuh, de boom van mien Moe op 2a houdt haar in leven. Mooi, weer een cirkel rond!
Fijne zondag. Prachtig mooie dag van maken. 
Joah, mag wel zo...