Zwoele Zomeravond!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Gao’j met?
Verderop is nog veul meer. Verderop is ‘t beter weer.
Verderop is alles anders. Gao’j met?
Achter de heuvels daor. Daor gruijt ‘t koorn hoog
Behalve de weg, zie’j daor niks as geel en blauw
A’j deur die vlakte benn, be’j zo bij dat mooie plaatsie
‘n Meer veur ‘t motel, echt te gek, gao’j met?
Ben der al vaker west, dus daorum weet ik ook zo best
Hoe fijn het daor is is misschien, waorum ik ‘t joe wul laoten zien.
Gao'j met?
Uut 'Gao'j met?' van Daniël Lohues

Moi, ben ik weer.
Zwoele zomeravond, verschrikkelijk cliché...
Het nummer 'Verlangen' van Closeau, ooit geschreven door Stef Bos, popte zomaar op achter het huus.
Gewoon op een vrijdagavond, waar de mussen probeerden op het dak te blijven zitten.
Warm was het sowieso, zwoel ook. Een zomeravond in Hardenberg.
Voeten stiekum in het badje van de kinderen, toen je het nog mocht vullen van Meneer Vitens.
De eenden hier verderop in de Vecht kwaakten één of andere aria bij elkaar.
Man, man, waar maakten zij zich zo laat nog druk over? De avond lag toch al een hele tied in het water.
Een kakofonie aan hitsig geluid, het was de toon die de muziek maakte. Vals was het ook...
Een zwanenzang, een tranenmeer van emoties. Zeg het maar!
De dirigent was zeker met de noorderzon vertrokken, iemand die de maat kon houden was vast gevlogen of
tegen een speedboot geknald. Dat kon natuurlijk ook, doof voor de wereld om hem heen...
Morgen op de brug maar eens kieken waar de familie van ome Donald zich zo over aan het beklagen waren.
Gelukkig loste Daniël Lohues de heren uut België af, hij kwam langs met zijn nieuwe single Gao'j met?
van zijn album Sowieso....Net dat ik mijn lief en mijzelf nog een glaasje Mummelmann had ingeschonken.
Vakantie hè, het mag nog een weekje. De weegschaal stiet namelijk al een paar weken stof te happen.
Straks maar weer in het gelid. Gembershotjes, drank weer veur 6 dagen achter slot en grendel.
1 dag in de week mag dan weer worden gezondigd.
Geen snitzels en Pommes Frites meer, de koelkast weer vol met groente en fruit en vooral gezond doen.
De varkens en koeien in de omliggende weilanden kunnen vanaf volgende week weer opgelucht ademhalen. Slager Hoff zal minder vaak het hek opendoen om één van hen uut de grazende kudde te halen.
Elk nadeel heb zijn voordeel.
Maar Lohues haalde mij dus uit mijn troebele overpeinzingen, ik stond toch al achter bij de slimste mens...
Plus, Plus werd geen min meer duzz...
Mien grote moat uut Erica, Daniël hoe is het toch met joe?
De Troubadour uut Drenthe maakte begin februari pas op de plaats, geen groentesoep met worst meer.
Zijn fiets bleef in de schuur stoan, voorlopig niet meer trappen en happen deur het bulzand hen.
Lohues moest enkele dagen voor zijn theatershow, die hij zou beginnen hier honderd meter verderop, de hele tour annuleren wegens ziekte.
Wat hem mankeerde? Goeie vraag, had niks te maken met het feit dat hij niet wilde bidden veur bruune bonen....
's Morgens hadden Moos en ik nog over hem gehad. Daniël kwam langs op Radio2 met een Prachtig Mooie Dag! Dat werd het sowieso....Vakantiemodus nog hè. Onderweg naar op de koffie met Moe, langs de Hardenbergerweg waar ik zo vaak met de fiets achter trekkers had gefietst.
De dames waren ook inpandig. Mouna zong mee, zij verstaat Lohues als geen ander. Daniël heeft net zo'n hoed als haar grote broer of Moos heeft er net zo iene als die vriendelijke man met dito baard. Dat kan ook....
Moos vroeg het zich ook af, hoe is het toch met Daniël, hij was toch ziek, papa?
Klopt jongen! Zijn ontmoeting met Daniël in Dedemsvaart tijdens Strawberry Fields staat bij het kleine ventje nog in zijn onuitwisbare geheugen gegrift...Prachtig! Die dag werd Lohues nog meer held voor meer...
Een prachtig mooie dag vorig joar in de tuunne bij Rudi Bults, inderdaad, eentje voor de boeken.
Lohues kan geen slechte nummers schrijven, dat is ook een kunst hoor. Lees ik 'm graag elke week in het Dagblad van het Noorden. Elke zaterdagmorgen voert hij eventjes het woord in miene gedachten.
Hoe hij tegen de wereld aankijkt, mooi....Verstilde eenvoud. Hij zou zomaar hier achter het huus kunnen zitten.
Is Lohues weer goed te passe? Dat vragen wij ons dus af dit weekend.
's middags las ik op zijn twitter account dat hij een nieuwe single de ether ging inslingeren....
Ik vertelde toch al dat het een prachtig mooie dag zou worden.
Niet dansen in de modder maar Lohues nam ons met. Of beter gezegd, hij vroeg of wij met hem meegingen...
Achter de heuvels, naar een mooi meertje bij een motel. Daniël is er al eerder geweest, dus hij weet de weg en weet ook dat het daar mooi is. Beter als hier....waar alles een beetje anders is, misschien wel veel beter.
Lohues hunkert net als wij naar een betere wereld. Is er ook kloar met....Of misschien heb ik het wel verkeerd heur, dat kan ook. Hoeveel weet je eigenlijk van iemand? Bij de één is het veel donker als bij een ander.
Misschien wel een nieuw begin, misschien voelt hij zich wel weer stukken beter.
Misschien heeft hij zijn fiets weer uut de schuur gehaald of toert hij weer met zijn grote auto langs de highways van Amerika of gewoon op de N34, de Hunebed Highway of de A28. Dichtbij het huus, gewoon op 't Platteland. Geen beter medicijn dan mooie muziek van Lohues en consorten! Of niet dan..??
Ik verlang weer naar concerten en optredens van kerels en mannen als Lohues...
Kan het volgend jaar wel weer. Ik mag het hopen...Ik mis de gestampte pot, ik mis zitten in het gras en met San luisteren naar muziek! Gaan wij het beleven?
Mien andere muzikale held volgend jaar gewoon in theater de Voorveghter. In Reprise?
Kan Frank Boeijen de Vecht net zo waarderen als zijn eigen Waal en Maas in Nijmegen....??
Zwoele zomeravond. De Mummelmann maakte mij week, de eenden bleven maar kwaken maar wij hielden ons even stil. Kreeg zin aan Groentesoep met worst. Wilde met vleugeltjes van kaarsevet vliegen naar de zon. Geen modder en gaan maaiveld, ik vloog er dit weekend overheen alsof ik zweefde, dat telde vrijdagavond en dat telt deze morgen....
Lohues, hoe is het toch met joe? Weer goed te passe....? Mag je alweer alles eten....?
Van die dingen duzz.
We zitten met z'n allen buiten aan tafel. Het is nog stil in Hardenberg. De zon probeert door de wolken te schijnen, lukt nog niet en de eenden liggen te slapen....Nou ja, ik heur ze in ieder geval niet.
Misschien gaat het straks nog wel regenen....Is Meneer Vitens ook weer bliede.
Hoor alleen iemand zingen op mijn oortjes....Wij gaan mee, kieken wat achter oen heuvels ligt.
In Oostenrijk en zo zal het dan wel bergen zijn. Ach, een kniesoor die daar op let.
Straks de (weer) lege fles Mummelmann maar ff in de schuur zetten, kan de fietse er tenminste uut.
De banden vol met wind op deze prachtige mooie dag!
Kallum an doen, Lohues. Zijn wij alle dagen al behoorlijk druk mee...
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

Elsloo, Ieken en Ankers!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Today I'm thinkin' about the world we live in. All the love and hate that's floatin' around.
All the times I felt so lost and helpless. You stood by me, you never let me down.
Still I keep throwin' up these walls. Most of them I've built with stones.
You tear 'em down and bridge the distance. Knowin' we ain't here to be alone
So let your blue hart open wide. Let's never leave our dreams behind
It would comfort and restore my pride. If you let me be your valentine.'
Uut 'Valentine' van Nils Lofgren (met beetje zang van Bruce Springsteen)

Moi, ben ik weer.
Yep, was weer een weekje van de radar.
Vakantie-modus hè en bovendien liepen de draadjes en golven niet helemaal in de pas doar in het Nationaal Park Drentse-Friese Wold.
Zo kon ik 's morgens tevens niet mien geliefde krantje binnenhalen in het pittoreske Elsloo, het downloaden stopte al voordat de persen uberhaupt aan het drukken waren geslagen in downtown Friesland.
Waarvan Akte!
Verstoken van al dat wereldse (onzin)nieuws, ach dat kende ook wel weer zijn of haar voordelen wat ik je brom...

Je wordt er een stuk rustiger van in je hoofd.
Syb in het ziekenhuis? Je meent het...Hij krijgt een Nije Dei. Doe mij nog maar een stukje Fries suikerbrood!
Laat gaan, lekker belangrijk ook...
Zo leek het net of je in het verre buitenland zat, daar op de mooie boerencamping d'Elf Ieken in het hoge noorden. Al was je maar twee grenzen gepasseerd.
Je maakte je even geen zorgen over de grote boze wereld daarbuiten, leek wel of die niet (meer) bestond.
Van Covid19 hadden ze hier nog nooit van gehoord, houden zo....Wel van 11 steden en niet eens van 13 ongelukken. 

Ik was er ook nog maar net hè...
De vakantie was toch al zo fijn begonnen.
Een borrel op het werk, even wat anders dan domings, met een culinair orgasme van Erik Hakkers als hoogtepunt.
Hij kwam uit de kast met een fantastisch 5 gangen BBQ menu. Mag ie vaker doen!
Geserveerd op een bedje van eikenhouten planken.
Mmmmm....Van Dik Hout zaagt men Hakkers, Erik Hakkers. Hier vielen geen spaanders.
De BBQ-chef verraste met smakelijke heerlijkheden, gewoon op een mooie vrijdagmiddag.
Goede wijn behoeft geen krans maar Erik wel! Grand Cru.
Hij begon met zelfgemaakte worst van de BBQ, bereid met allerlei soorten kruiden en zo...
De tweede gang was kip, op drie manieren geserveerd....Kluiven totdat je het botje zag. Lekker hoor!
Hierna Victoriabaars, garnalen en een mootje zalm. Vis moet zwemmen, dus haalden wij nog een flesje van dat gerstenat uut de koeling. 

De Longhaas was perfect gegaard, medium maar tegen het saignante aan.....
Speciaal voor Dennis J. sloot Erik af met de welbekende spareribs.....Ze vielen bijkans van het bot af.
Om je vingers bij af te likken. De BBQ-chef had de lat hoog gelegd maar slaagde met vlag en vele wimpels...
Tegen de klok van tienen, kan ook iets eerder geweest, verliet ik het toneel van de gezelligheid!
De vakantie was aan, het werk eventjes uit voor de komende 3 weken. Knop om, focus op andere dingen!
Mijn eigen cheffin had tevens een mooi (vakantie)menu samengesteld.
Nog geen werkdag later (acht uur en een beetje) trapten wij de VW Sharan aan, erachter koppelen wij onze Retro-Caravan uit de vorige eeuw. Volle vaart richting het hoge Noorden.
Nu was de vakantie echt aan. Paspoorten bij ons, check...Yep! 50 werd 80 en soms even 90.
We gooiden het anker uit in Elsloo. Vorig jaar telde het dorpje in de gemeente Ooststellingwerf amper 650 inwoners...Nou, er kwamen tijdelijk 4 vluchtelingen uit het onbekende Hardenberg bij.
Deze gelukszoekers waren enkel en alleen op zoek naar een beetje rust, reinheid en regelmaat. Verder niets!
Gauw stonden er vier extra borden op de gedekte tafel. Friesland bleek behoorlijk gastvrij te zijn.
Genoten met een dikke G, zo trots als een Fries! De kids hebben genoten en wij ook.
Mooie mensen ontmoet met dito kinderen. Moos en Mouna waren amper een uurtje op de camping of ze hadden al vrienden voor het leven in de gezamenlijke zandbak getroffen.
Hier werd niemand de tent uitgevochten, die stonden er namelijk ook amper. Alleen maar witte caravans en dure campers met schotels van antennes...Waarom zijn caravans eigenlijk niet zwart, caravan lives matters...??
Dacht ik van de week ineens aan. Zal wel met de zon en zo te maken hebben....Maar dat terzijde.
Hoi, ik ben Mats...Moi, ik ben Moos...Hallo ik ben Diede, ja ik heet Mouna...Broertje Thijs mocht er ook zijn en deed gezellig mee met het nieuwerwets keuvelen in het Friese bulzand tegen de klippen aan.
Wij zaten lekker aan de Warsteiner en een lichte rosé voor ons Retro-caravannetje.
De banden vol met wind, je kent het wel...
Kinderen leggen elkaar totaal geen beperkingen op. Kijken altijd met een roze bril naar elkaar.
Zo moeilijk is het toch allemaal niet?
Zo had je hier Tobi met een griekse Y en heette de buurvrouw gewoon Daniek zonder Q of andersom!
De Elf Ieken, een prachtige camping verscholen in het groen van Elsloo met GI Joe op het buitenveld.
De statige oprijlaan met 11 indrukwekkende bomen. 's nachts kijken naar de prachtige sterrenhemel via het dakraam als wij éénmaal op bed lagen.
Hier geen sterren aan de heldere hemel maar natuurlijk Pomplebleden (met dat dakje op de e), zo eigenwies bint ze hier in Friesland ook wel weer. 

Mooi man....Sterren op het witte doek!
Heerlijk gegeten bij René en Naomi Ykema bij 't Anker. Het enige café/restaurant in Elsloo.
Maar tien met een bijzondere griffel. Je verwacht het niet hè, maar wat René gewoon op een dinsdagavond uut zijn keuken tovert is overtreffende trap...Een heerlijk proeverijtje van diverse voorgerechten gevolgd door een lekker stukje vlees. De vrolijke en attente bediening van Naomi, je voelt je er meteen thuis. Mooi.
Wat een gezellige uitspanning in het mooie Elsloo en op loopafstand van de Elf Ieken.
Friesland bracht de nodige rust. Op de radio werd zomaar Valentine van Nils Lofgren gedraaid. Bruce Springsteen zong tevens een deuntje mee...Keek over de Friese akkers, zag door de bomen het maisdoolhof ...en deze muziek paste inderdaad bij deze noordelijke provincië. Ruwe Bolster, Blanke Pit....Mag ook gekleurde pit hooor...

Met de blote rechtervoet op het gaspedaal omdat het zomer in Friesland was.
Veel gezien, mooie dorpjes bezocht. Lekker gegeten, veel gewandeld.
FF terug naar Nederland geweest in het kader van nu wij er toch zijn. Biertjes gehaald bij Maallust in Veenhuizen (Drenthe)...

Ze waren net weer een lekker biertje aan het brouwen...Vakmanschap!
Een 1818-biertje natuurlijk uut het jaar van ons trouwen gekocht. Die moeten wij pas ontkurken over 25 jaar....Waarvan akte!
Friesche 11-steden dorp, zelf een Brabander vond dat lekker....Hij fietste even de elfstedentocht op zijn racefiets...Je hebt vakantie (man)
Een hele prestatie van deze Dennis. De vader van Mats, Diede en Thijs waar onze kinderen zo leuk met hebben gespeeld. Het afscheid viel vooral Moos zwaar....Na amper 11 seconden miste hij ze al....Tranen met tuiten!
Nu gaat het wel weer.
Weg in eigen land beviel prima. Dit jaar geen Oostenrijk, Italië of Verweggistan....
Neuh, Friesland voelde als een warm bad. Wij lagen er een week heerlijk in gedompeld met een natje en een droogje.
Attractiepark Duinen Zathe in Appelscha is een aanrader....De Roller Coaster, de Super Nova en Danny was in geen velden of wegen te zien. Moos haalde in amper 4 minuten zijn rijbewijs...??
Het mooiste van de vakantie...?
Misschien wel het feit dat Mouna zomaar even op de fiets van het buurvrouwtje wegreed zonder zijwieltjes....Tis een bijzonder kind altijd al gezegd hè.
Slecht internet is zo slecht nog niet....Het verruimt je blik. Je kijkt anders tegen dingen aan, het gras wordt voor je voeten (weg)gemaaid en ook de Friese boeren ploegen hier gewoon voort....
Veel water gezien in Friesland, ze maakten er zelfs wijn en bier van. Friesland leek bijna wel op de rest van Nederland. Maar weinig gelezen behalve het boek van Louis van Gaal dan...
Zelfs tegen deze beste man ben ik anders tegen aan gaan kijken. Elk nadeel heb zijn voordeel!
Tja, Friesland doet wat met je. Elsloo bracht de rust en misschien wel even de broodnodige Anker in het leven.
Elsloo had het deze week. Kieken wat de rest van de vakantie voor ons in petto heeft.
Fijne zondag...Wij gaan onderweg naar later, maken van nieuwe herinneringen!
Joah, mag wel zo!

BvdT! (BBQ voor de Toekomst!)

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'I've got sunshine on a cloudy day.
When it's cold outside i've got the month of may.
Well I guess you'd say.
What can make me feel this way?
My girl (my girl, my girl, my girl)
Talkin' bout my girl (my girl).
Uut 'My Girl' van The Tempations.

Moi, ben ik weer.
Weekje van de radar geweest.
Had vorige week namelijk niet zoveel te klagen, had zelfs de bande vol met wind al fietse ik niet over het bulzand hen, wij hebben inmiddels hier klinkers liggen...
Nou klaag ik niet veel hoor, al lijkt dat soms wel een beetje als je wekelijks mijn regels door de zinnen leest.
Ik voer nou éénmaal vaak op de zondagmorgen graag een goed gesprek met mijn oude laptop.
Mijn stembanden kunnen zo mee voor het nageslacht, kan ik nalaten aan de wetenschap, gebruik ik bijna niet!
Dat werd mijn gisteren nog verteld...hahaha. Wat dat betreft valt de appel bij Moos heel ver van zijn stamboom.
De tikgeit haalt meestal zijn schouders op, ik tik en het zwarte apparaat zwijgt meestal in alle toonaarden.
Lul maar raak voor een knaak hoor je 'm denken terwijl ik mijn bovenkamer weer eens ernstig pijnig en mijn gedachtengangen spreekwoordelijk toevertrouw aan het witte papier. Het staat er altijd, zwart op wit gedrukt.
Dan zal het wel waar zijn of een kern van waarheid bevatten. Lul-ijzers belanden meestal bij het oud papier.
Een MRI-scan van de week leerde mij gelukkig wel dat er enige hersenactiviteit is, niet dat alle draadjes op de juiste manier zijn aangesloten. Geen IKEA-bouwpakket derhalve maar toch.
Schroefje A valt niet automatisch Schroefje B bij.....Hou altijd een paar moertjes over...
Vannacht besefte ik het pas. Buurman & Buurman & Buurman & Buurman & Buurman hebben potverdikkemei een partij opgericht.
BvdT! De BBQ voor de Toekomst!
Als Johan Derksen erover nadenkt om toe te treden tot de Partij voor de Toekomst (PvdT), nou ja op de lijst te willen worden geparkeerd van het cluppie van Henk Krol (oud 50Plus) en Henk Otten, wie zijn wij dan...?
Johan Derksen kan voor meer reuring zorgen dan de Klavers en Jettens van deze wereld.
Veel woorden, weinig wol...

Wat ik oe brom!
Over een simpel potje voetbal gaat het allang niet meer.....Veel stof die nog meer reuring geeft tot anders (na)denken. 
Half Nederland valt over zijn woorden en de keurige linkerhelft snapt de humor van deze rechterkant totaal niet meer. 

Akwasi verkeerd geinformeerd.....Blij dat ik achter de Iessel en bij deze Vecht woon.
Waar wij niet kijken op een kleurtje meer of minder. Wil jij je huis wit verven, doe het dan....Zwart is tevens prima. Als het maar past in het tijdsbeeld van gisteren. Rome werd niet op 1 dag gebouwd en Hardenberg zeer zekers niet. Hier wordt de komende jaren nog wel gepolderd, de skyline van dit Vechtstadje zal nooit meer 1980 zijn. Soms 20cm te hoog, of te laag....het is maar van welke kant je het wilt bekijken. Kan die anderhalve meter ook niet 20 cm worden, of gewoon weer lekker klef op en aan elkaar....??
Waarom ik nou ineens aan een droge schuur en een natte doos moet denken is mij een raadsel....Ik heb de banden in ieder geval niet nat...laat staan leeg....Er valt altijd wel wat te zeuren maar wij hebben een cluppie opgericht waar je als rechtsgedraaide Nederlander wel bij wilt horen. Vooral dom ouwehoeren...ergens in het midden uitkomen...
De Partij....euh de BBQ voor de Toekomst. Je moet wat in deze hardvochtige tijd kreeg 18 juli jl. gestalte....
Je kunt allerlei wilde plannen maken totdat je een ons weegt (al vijf kilo in de min maar dat terzijde) maar gooit dat Kut-Corona niet roet in het eten? Onze toekomst is nog even ongewis....Daarom BvdT!
Onze partij heeft maar 3 motto's, te weten Bier, Gezelligheid en BBQ. Niet schoppen tegen de gevestigde orde aan.
Neuh, het moet wel leuk blijven. Het idee ontstond al pratend aan de zelfgemaakte tafel van Han de Buurman.
Nadat Benno, de andere buurman, bekende fan te zijn van die club uit Eindhoven stroomde ineens het water zo de schuur in bij een andere buurman en sprong op de slaapkamer van de buurman twee huizen verder toevallig het licht (weer) aan.
Pantarei, alles stroomt...niets blijft. Waarom ik tevens ineens aan LiMiTec moet denken is mij tevens een raadsel, Helder Licht - Stromend Water. Goed motto trouwens, daarover hoor je mij niet klagen!
Ach, voorzitter Benno hakte snel wat vastzittende knopen door. Waarom ook niet, als TroubaBeach een succes aan de Vecht is waarom niet gewoon achter ons huus. Wij gooien wat zand op de parkeerplaats, er ligt hier nog genoeg van dat witte zand en anders wel wat afgegraven zwarte zand.

Je wikt en weegt, je moet iedereen te vriend houden anders barst er weer een discussie los, los zand in dit geval.
Kevin, die andere buurman, steekt de BBQ vast en zeker an en neemt wat mooie stukken vlees mee van zijn werk. Moet kunnen. Leuk wark heb je dan. Kun je een borrel op drinken. Ach zo had gisteravond iedereen zijn of haar eigen inbreng.
Geen Brand in de meterkast maar gewoon in de koelkast. Mooi om ff te spieken bij de buren, hoe hebben zij de boel ingericht. Nog even wat ideeën opdoen....Smaken verschillen maar laat het je vooral smaken.
Je moet het samen doen hè, beter een goede buur dan een verre vriend. 

De BvdT! dut niet moeilijk.
Ik verwacht hier vooralsnog geen afvallige partijleden die willen verkassen naar elders, het gras bij de buren is altijd groener maar de één hef 'm van echte sprieten en de ander hoeft nooit meer te maaien....
Buurman Snoeck voelde zich tevens als een vis in het water bij Han en Corine achter het huus op het droge...
Hij zocht iets bij het strand van Callantsoog maar kwam met een mooie en fraaie Bos thuus....
Hij vergaloppeerde zich niet, geen nachtmerrie dit keer aan de andere kant van het land.
Elke weg leidt naar Hardenberg, ook die weg in Julianadorp en Callantsoog blijkbaar....duzz
Geen Snoeck maar gewoon de prins op het witte paard blijken te zijn. Eigenlijk wonen wij allemaal bij elkaar om de hoek....en wij voelen ons kiplekker. Over de grens ook maar niet altied nuchter!
Zo heeft de één geen verstand van voetbal maar zitten Ajax, Feyenoord en PSV wel gebroederlijk aan één tafel gewoon ff de BBQ veur de Toekomst te bespreken....

Dat doel hadden wij niet voor ogen maar de avond was nog jong en gescoord werd er sowieso al was het diep in blessuretijd.
De zondag had de zaterdag al afgelost en ja hoor...Precies om kwart over zes tikte Mouna mij op de schouder....Wakker Worden! Wakker Worden.....Ik hoorde in de verte Jovink het al schreeuwen....
euh...sorry zingen en anders de Voederbietels wel.

Niet op de Zwarte Cross, dat doen wij volgend jaar wel weer....of niet dan?
Wij kunnen niet in de toekomst kieken, morgen kan alles weer anders zijn.....
Tja, vrijdag werd mijn dag toch anders. Kreeg een appie....Ina was overleden....
Je wist dat die dag zou komen....maar toch! Riep geen Potverdikkemei of had even geen dikke schik...
Neuh, ik vloekte en nog een keer. Tuurlijk, het hielp voor geen meter en luchte zekers niet op! Maar je wilt iemand verantwoordelijk stellen...Waarvan Akte!
Ina, één van mijn eerste schoolvriendinnetjes....is er niet meer. Zij heeft de strijd tegen die klotenziekte ook verloren...Was geen beginnen aan. Ze stond al meteen op een onoverbrugbare achterstand.
Ze wist al snel dat de toekomst voor haar niet oneindig was. 47 jaar...Dat is potverdikkemei niet oud!
Sloot even later mijn ogen en moest aan haar denken....en aan mijn onbezonnen jeugd!
Waar je nog geen partijen hadden die elkaar de tent uitvochten, waar een BvdT! nog echt toekomstmuziek was. Waar je nog jaren vooruit kon plannen. Waar je op de eerste dag van het nieuwe jaar al wist wanneer de bouwvakborrel zou plaatsvinden...Wat er ook gebeurde, die ging gewoon door....
Waar Meester ter Horst gewoon Meester ter Horst bleef en niet Juf Janneke...
Waar iedereen bleef leven....Waar mensen pas dood gingen als ze echt oud waren geworden!
Moest denken aan de Beerzerhaar, aan haar vader en moeder....Pannenkoeken bakken met Jannie.
De droge sloot aan de Beerzerhaar waar het goed toeven was als toekomstige brugklasser, de eerste voorzichtige kusjes....
Meester Herbert, de Hoekstee....Fietsen langs het kanaal, voetballen op het oude sportveld, dansen in de modder, kamp in Ootmarsum....Vooral geen moeilijk gedoe...Groep 8 was nog gewoon de zesde klas!
Ina zag haar toekomst niet langzaam maar met zevenmijlslaarzen razendsnel dichterbij komen totdat er geen nieuwe morgen meer voor haar was.
Een hard gelag. Bewonderingswaardig hoe zij met haar aangekondigde dood omging. Gewoon knap hoe zij het leven hier op deze aarde wilde achterlaten voor haar kinderen.....Dat zij met een gerust hart kon vertrekken naar later, naar elders....Ook al klopt het hart niet meer. Maar Ina, jij bent pas dood als wij jou vergeten zijn.
Dus je blijft nog wel even voortleven in de harten en gedachten van iedereen die jou gekend heeft....
Ik volgde jou op gepaste afstand, veel meer dan die anderhalve meter. Soms sprak ik jou, de laatste keer in het UMCG in Groningen.....
Zag een klassenfoto liggen bij mijn Moe op de tafel. Jij en ik, wij alletwee zittend in klas 3 (nu groep vijf) samen met klas 4 op de foto. Foto van een mooie tijd. Hadden we maar een tijdsmachine, hadden we maar de kracht en de moed om iedereen die er toe doet hier op aarde te houden.
Tuurlijk, dat kan niet, wordt het veel te vol op deze aardkloot maar gezellig zou het dan wel zijn......
Daarom maar een BBQ voor de Toekomst plannen....Partijvoorzitter Benno is al bezig met plannen.
Beter een goede buurman dan een verre vriend(in)....
Doe ze daar boven de groeten. Knuffel je Pa en Ma maar eens lekker.
Snapt het leven zichzelf nog wel....?? Hij maakt er zo langzamerhand echt een zooitje van....
Tot die tijd genieten wij volop van het leven. Want if you can't beat them, Join them!
Vanmiddag maar het leven vieren met wat leuke mensen......Nu we er toch zijn.
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo...

Stay Little For A While...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'When you try your best but you don't succeed. When you get what you want but not what you need.
When you feel so tired but you can't sleep. Stuck in reverse.
When the tears come streaming down your face. Cause you lose something you can't replace.
When you love someone but it goes to waste. What could it be worse?
Lights will guide your home. And ignite your bones
And I will try to fix you.'
Uut 'Fix You' van Coldplay

Moi, ben ik weer.
Hebben jullie dat ook wel eens...?
Het idee dat je alleen op deze wereld bent als je met je lieve dochter op een zondagochtend lekker vroeg de trap afstiefelt. De rest van het huis nog slaapt, je alleen buiten de wind guur om het huis hoort waaien.
De regen wat zachtjes tegen het raam tikt, de zon de weg nog aan het zoeken is.
De koelkast voorzichtig weer ijsblokjes aan het maken is voor een nieuwe dag.
Een zwaan die vanaf de Vecht ondertussen Hardenberg aan het verlaten is...
Misschien wel onderweg naar later! Dat je samen zit in je luie stoel, dat zij met haar kleine lijfje bescherming zoekt bij je grote lichaam.
Haar hoofdje op je borst, haar handen die met enige regelmaat van de klok door haar lange haren gaan...
Billetjes die voorzichtig kruipend een plekje proberen te vinden, net zo lang tot dat ze uiteindelijk goed liggen voor haar gevoel.
Knus tegen je aan, alle haartjes op je arm keurig in de scheiding legt. Samen kijken naar een aapje en drie beertjes die op de TV een taart aan het versieren zijn.
Niemand die je, niemand die ons stoort...Eventjes 5 minuten alleen jij en je dochter!
Grote en kleine peuterproblemen, die je zo kunt hebben als je bijna 3 en half jaar bent, deponeren bij je net wakkere papa. Voordat de zon gaat schijnen zijn ze al als die spreekwoordelijke sneeuw voor de nog altijd afwezige koperen ploert verdwenen.
Blijf nog een tijdje klein lieve Mouna.
Stay Little For A While....Bart van Racoon brengt mij terug in het heden van deze verstilde morgen.
Hey little darling, please know that there's plenty of time.
Hey little darling, keep the boys and your make-up in line.
Stay little for a while.
Ik noem het allang geen toeval meer dat op zulke momenten de muziek mijn gedachten overnemen, beter gezegd, aanvullen....
Zag van de week en gisteren allerlei trotse vaders foto plaatsen van hun geslaagde dochters.
Geslaagd in het voorlopige leven, geslaagd voor een fraai papiertje en dito opleiding....Tijd gaat inderdaad snel.
Zo liggen ze nog op een zondagmorgen knus bij jou in een luie stoel voor het grote raam, niet veel later vliegen ze uit. Worden andere mannen en/of vrouwen belangrijk(er) in het leven.
Mooie meisjes die mooie vrouwen aan het worden zijn.....Hoe lang is het al geleden dat ze, net op deze aardkloot, voor het eerst in mijn armen lag. Dat ik haar losknipte uit die veilige omgeving van 9 maanden.
Wat maakt ze een sprongen. Ze kan al bijna de handstand, heeft ze zichzelf aangeleerd en op haar hoofd staan ook al.
Straks heeft ze mij niet meer nodig, maakt ze haar eigen beslissingen en keuzes. Gaat dat goed komen?
Doe ik, tot die tijd, voor haar alles goed? Kiezen wij de juiste richtingen, slaan wij soms niet te laat rechts- of links af?
Mouna, blijf nog meer een tijd little for a while. Komt het vast allemaal wel goed. De foto waarop je voor school geslaagd bent komt vanzelf, wees maar niet bang....Tot die tijd...Blijf maar mijn lieve kleine meisje, mijn zondagskind. Je hebt nog tijd genoeg....Wat ik je brom!
En anders proberen wij dat voor jou te fixen.....Moest toch ff een bruggetje naar Coldplay maken.
Waarvan Akte...Ik heb ze beter gemaakt haha.
Die band van Chris Martin en consorten. Nooit zoveel gehad met deze band die in 1996 werd opgericht.
Lag niet aan hen, lag niet aan mij...soms heb je dat gewoon.
Neuh, ik vond andere bands misschien leuker om naar te luisteren in die tijd en anders vorige week.
Weet heus wel dat het een wereldband is. Zet de radio ook niet af als ze de revue passeren....
Kwam gisteravond toevallig in een live-concert van de heren op Nederland 3 terecht nadat wij samen een filmpje hadden gekeken. San aan een heerlijke rode wijn uit Chili en ik aan zo'n pretkegel uut Enschede.
Toen 96.000 uitzinnige fans nog volgepropt op elkaar, zwetend in een uitverkocht Braziliaans Allianz Parque in Sao Paulo, deze Britse band mochten aanschouwen tijdens hun 'A Head Full of Dreams' toernee.
Qua lichtshow leek het wel een optreden van Pink Floyd. Werd als ware de treurbuis ingetrokken.
Het boeide wel....Moet ook eerlijk bekennen dat ik best veel nummers uit mijn hoofd kende.
Na Fix You rond de klok van half één trok ik het niet meer wetende dat het mooiste meisje van de wereld het nummer Clocks zo'n beetje als wekker had staan rond de klok van half zeven/zeven uur....
Hoe lekker de muziek ook tot mijn oren kwam, het geluid van een zacht pratende Mouna spreekt toch meer tot de verbeelding. Toch proberen wij het voor haar te fixen. Gisteren, vandaag, morgen en volgende week!
Ach, zat weer in zo'n rollercoaster van Mixed Emotions.....Heb je soms. Kreeg er niet koud of warm van.
Maar Coldplay bracht de boodschap wel over.....Laten we hopen dat alle bands van deze wereld gewoon straks weer kunnen optreden in uitverkochte stadions etc. Ik mis dat gewoon een beetje.
Festivals. Zittend in het gras, zon hoog aan de hemel, hoedje op en luisteren naar muziek en zo....
Bijvoorbeeld naar OAK uut Noorwegen. Kreeg ik van de week zomaar gratis en voor niets voorgeschoteld op het werk. Net zoals dat ik Shotgun Rider ooit meepakte uit mien Stamkroeg.
Je pikt zo links- en rechts wat op. Muziek die blijft hangen en zeker voorbij komt op menig Spotify-lijstje.
Ach, het is weer een heel ander verhaal geworden dan ik gisteravond voor ogen had.
Niks mooiers as dat. Had er een complimenten blog van willen maken maar Mouna gooide dus roet in het eten en Bart van Racoon en bijvoorbeeld Coldplay.....Het loopt toch altijd anders dan dat je had gehad.
Maar complimenten voor de juffen van Moos. Ze hebben een wijs kereltje afgeleverd voor minimaal zes weken zomervakantie. Juf Janny, Rebecca en Wendy zijn geweldig! Super...Moos is weer een stuk verder op zijn eigen gemaakte ladder....hij valt niet gauw van de treden af in de Marsweijde.
Vallen, dat deed zijn Papa deze week wel op een doordeweekse dinsdagavond. Nog even gauw wat kip halen bij de Poelier na een geslaagd bezoekje aan de Dermataloog in het UMCG. Er gaat niets boven Groningen derhalve, zal Robben nu ook wel vinden. Geen haar op zijn hoofd die daar aan twijfelt.....
Mooi dat ie het doet bij de plaatselijke FC....Kan ik van genieten, mijn complimenten Arjen...
Maar voor de Blokker ging ik pardoes hard onderuit met in de ene hand mijn plastic zakje met gegrilde kip van Rademakers....Mmmmmmmm, daar dacht ik al stiekum aan, lekker peuzelen...
Het miezerde een beetje, het was glad op het metalen omhulsel wat rondom de statige boom voor de Blokker zat gegoten als ijzer....Ik viel hard, achterover....Daar lag ik...
Was even van de wereld. Werd liefdevol overeind geholpen door een man die zijn koffie even liet voor het was op het terras van de Koffiepot en enkele voorbijgangers....Vorige week ging een fietser hier al onderuit, vertelde een lieve mevrouw die vroeg of alles goed met mij ging....'Ik zag u gaan, meneer....Pats, Boem!
Ja, ik was er zelf bij. Dacht dat ik niks had afgezien van een zeer lichaam...en morgen flink wat spierpijn...Gelukkig maar.
Bedankte mijn hulptroepen en liep wat minder snel terug naar huis met mijn van straat geredde gegrilde kip, die had de val wel overleefd want éénmaal thuisgekomen bleek dat er wel wat aan de hand was toen ik mijn jas uittrok. Flink wat bloed op en aan de elleboog en een flinke glup....het lag open.
Konden wij weer eens naar de eerste hulp, hechtingen in het elleboogje wel zonder verdoving.
Bikkel hè!
Belde een dag later met de gemeente om er melding van te maken, uit voorzorg. 

Als verontruste burger. Want wat als er morgen een oude dame met haar hoofd op het ijzeren gedeelte valt of een meisje van 3 en half....?? Nu wel met ernstig hoofdletsel of erger....?? Onveilige situatie mijn inziens en vorige week was er ook al een fietser onderuit gezeild.
De vriendelijke meneer van de gemeente Hardenberg had een fijn luisterend oor en reageerde begripvol.
Wat schetst mijn verbazing, amper een dag later, notabene donderdagmiddag al was het euvel reeds verholpen....Wederom mijn complimenten....al het harde ijzer en metaal was subiet verwijderd!
Veiligheid voor alles. Ik heb vaak commentaar op de gemeente, maar ik kan ze nu alleen maar complimenten geven. Hier werd wel meteen naar een bezorgde burger geluisterd. Hulde! Waarvan Akte!
Ach verder wilde ik nog zoveel complimenten geven maar ben de helft al vergeten, komt nog wel een keer...
Oh ja, mocht je een keer in Raalte zijn en je wilt lekker lunchen. Ga dan naar Lemonade Food & Drinks aan de Stationsstraat 41 in het dorp van Ribs&Blues en Stoppelhaene!
We kwamen uit Deventer en onze hongerige magen hadden zin in wat lekkers....
Ook al kennen wij geen honger alleen maar trek hè...hahaha
Mouna wilde een tosti en Moos had wel zin aan poffertjes of misschien wat anders. San zocht en vond via een snelle blik op haar telefoon deze leuke tent aan de rand van het centrum. Aanradertje hoor.....!
Wat een vrolijke en leuke bediening. Lieve meisjes, vast en zeker dit jaar geslaagd en openbaar gemaakt door trotse papa's, die van wanten wisten....Er was nog een tafeltje vrij in de hoek vlakbij de open keuken.
Inderdaad een hip, stoer en jong bedrijf. Het zgn. stadse leven in een normaal en nuchter Raalter dorp.
Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Hier komen wij zeker nog eens terug....
Als de wind weer een keertje het woord voert....
Toerist in oen eigen provincië maar lekker gegeten.....Dat hadden wij met z'n vieren toch maar mooi gefixed!
Ach, al die complimenten zijn niet echt goed uit de verf gekomen.
Zo'n lief klein meisje tussen haar 3e en vierde levensjaar bracht daar verandering in.
Zij gaat soms als de brandweer.....Maar blijf zo lang mogelijk Little lieverd, althans nog voor een poosje alsjeblieft. 
Zij fixt het elke keer weer.....Kreeg er warm van, Bart zong het vervolgens en toen werd de rest van het huis wakker...
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo.....

Popcorn, Rosé & Aioli!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Je bent een meesterwerk, van ouderdom tot levenslang heb jij gewerkt.
Ik begin nu te begrijpen hoe lang en moeilijk de weg is die jij hebt afgelegd.
Kom maar tot rust nou en word maar mijn kind nou.
Ik zal je laten zien hoe het is om in slaap gezongen te worden.
Of een pleister op de wonde, wil je wat drinken misschien.
Ik heb niet zoveel tijd meer maar ik heb nou dat gevoel weer, van vergeef je mij.
Mama.'
Uut 'Mama' van Frank Boeijen (Groep)

Moi, ben ik weer!
Ze ruikt naar Popcorn, Rosé en Aioli.
Bedwelmend goed gemengd. Alsof ze het expres doet, alsof het hoort zo, alsof het echt niet anders kan.
Ze ruikt naar Popcorn, Rosé en Aioli, dat ze nooit een dag als deze durfde mee te maken.
Omdat ie te perfect is bij de rest van onze tijd, omdat ie te perfect is bij wat er overblijft.
Bovenstaande had zomaar een tekst van de zeeuwse band Blof kunnen zijn.
Eentje die de bassist en tekstschrijver van de band, Peter Slager, had kunnen kunnen schrijven.
Joost mag het weten en anders Peter Huisman wel.  Onnavolgbaar....
Want wie ruikt er nu tegenwoordig nog naar de combi van Popcorn, Rosé en Aioli...??
Of had ze beter naar Kauwgom, Thee en Wierook kunnen ruiken deze Lady in Red...
Zeg het maar!
De teksten van Slager en consorten zijn niet altijd te volgen als je begrijpt wat ik misschien nu weer bedoel.
Chris de Burgh, één van de favoriete artiesten van Penk H., de voetballer van de vorige eeuw, was niet eens inpandig aan het Almelo de Haandrik kanaal maar had er niet misstaan. Hij had er kunnen zitten, biertje in de hand, gitaar in de andere. De vrouwen liepen er bij in mooie gekleurde voetbaltenue's.
De gastvrouw bijvoorbeeld in het groen/wit van de club VKV (vijf kilometer verderop).
Mijn lief had iets hoofdstedelijks aangetrokken, namelijk het prachtige roodwit van de Amsterdamse Godenzonen en het wieffie uut Banthum had juist gekozen voor stemmig rood, haar man maakte het mooi af met zwart en zijn rode pet. De jurkjes stonden iedereen prachtig. Meisjes zijn het allermooist op deze aard, dat had Raymond van 't Groenewoud wel goed gezien....wat ik je brom!
Het rood/zwart van Mainbarg. Wat missen wij het spelletje toch. Nog meer het dom ouwehoeren langs de zijlijn van ons cluppie. Ik reed er gisteren met flink wat weemoed langs. Het Westerpark lag te baden in een fel zonlicht, het gazon als een strak groen biljartlaken, je kon het gras bijna ruiken als je bij wijze van spreken het autoraampje open had staan. Nu blies de airco zuchtjes verkwikkende wind. Het rook er naar Gras, Bier en Bitterballen. De velden zijn er nog wel, gelukkig maar, de lijnen staan er al gekalkt, te wachten op een nieuwe competitie, een nieuwe strijd! Trap die bal maar naar voren, je moet schieteren om te scoren.
Geen bal aan momenteel! Geen blokjes kaas of stukjes worst aan de bar van ons bruine kroeg op het Westerpark, niks geen festiviteiten dit jaar rondom ons 75-jarige jubileum. Dat zou eind augustus zijn.
Allemaal verhuisd naar volgend jaar. Dit weekend zou ook Lutten Life zijn vertelde Jan mij van het Kaaskeldertje hier terwijl hij vakkundig een mooi stukje oude kaas afsneed. Vakman is Meesterschap!
We hadden het natuurlijk over bier, speciale biertjes....Of worst met knoflook of toch wat pittiger. Kaas met truffel en honing. Het water liep mij gisterochtend spreekwoordelijk redelijk door de droge mond. Jan zou 's avonds ook op de vulkaan hebben gedanst. Had vast en zeker vooraan gestaan bij Huub van der Lubbe, de excentrieke voorman van de Dijk naast de heren Robert, Bert, Ard en Harold. Recht in het kruus! Kiek mij an, als ik tegen oe zing.
Tja, dit weekend zou ook Concert at Sea hebben plaatsgevonden. Misschien dat ik daarom moest denken aan een tekst van de heren uut de provincie aan de Zeeuwse kust. Bij de Dijk ruikt het echt niet naar Kauwgom, Thee en Wierook. Laatstgenoemde helpt trouwens wel goed voor wespen bij de voortent van de Caravan, maar dat geheel terzijde. Proefslapen ging wonderwel goed vorige week....
Vandaag hadden we normaal gesproken moeten uitbrakken van een lang avondje Bostheater in het mooie Ommen. Gelukkig hebben wij de foto's en vooral de filmpjes nog van vorig jaar.
Dingen, zaken van een mooie avond! Nu hadden we trouwens nog een dijk van een avond.
Harold en Therese haalden gewoon de Dijk naar hun fraaie tuin aan het kanaal. Nou ja, de stem van Huub knalde door de boxen. Beerzerveld schudde op haar grondvesten, Zoma(a)r een feestje. Nu wel met lieve mensen uit Mainbarg en omstreken. Gesprekken over het leven, over lieve (school)vriendinnetjes- en vriendjes van eerder. Een traan en een lach, Snik...Slik!
Niet altijd even leuk. Knoopte gisteravond een gesprek met iemand waarvan ik vroeger, eerder, nog dacht dat ie bestond maar hij was in gesprek. Dat nu al voor dik 25 jaar. Hoe lang kun je in gesprekstoon staan...
Ik ging die wereld uit, voor 1 seconde....Ik keek goed rond in het paradijs....Vroeg naar de weg maar iedereen was de weg kwijt.....
Spotify breekt weer eens hinderlijk in haha....Genoten gisteravond, leuke uitnodiging van Harold en Therese, gewoon op een zonnige zaterdagavond met her en der een spatje regen. Nou ja, kwam soms met bakken hemelwater uut de blauwe lucht. Proefde niks van Popcorn, Rosé en Aioli maar voelde wel de weemoed.
Gisteravond gebeurde het dus niet. Geen de Dijk in een bomvol bostheater op de Besthemenerberg maar wel een leuke afterpary in downtown Beerzerveld. Een doekje voor het heftige bloeden, Wim zat op nog geen 100 meter maar het doek valt nog niet. Neuh, volgend jaar, nieuwe ronde - nieuwe kansen.
Bij thuiskomst dronken wij nog een afzakkertje....Er leek wel dat er niemand meer in de stad was, Paultje Overdosis stond ook niet op de brug die wij onderweg passeerde. Je moet een gegeven biertje niet in het koele glas kijken of was het nu iets met een paard en een grote bek....? Zeg het maar....
Alles is tegenwoordig anders. De waanzin van het virus.....Draaien wij die de komende tijd eens voorgoed de nek om?? Het loopt voor geen meter, laat staan die anderhalve meter. Las gisteren een interessant verhaal van Maurice de Hond. Hij luste er wel brood van....Veegde iedereen de pan uit, wie heeft er gelijk??
Weten jullie het ondertussen nog, toch hebben wij allemaal hetzelfde doel vreemd genoeg. Voor welke mening je ook opteert.....Die kut-Corona de wereld uut, hoe....het zal mij een zorg zijn. We kunnen het niet alleen, moeten het met elkaar doen....Want, Want....
Wij willen weer dansen op de vulkaan bij een concert van de Dijk. De soms onbegrijpelijke teksten van Blof nu wel gaan snappen tijdens een weekendje Concert at Sea....Dauwpoppen, Hello Festivals, Bospoppen, Aardbeien festivals of Hoken met een streepje door de O bij de Kisjeskearls tijdens Lutten Life met clown Henkie op het middenterrein. Of niet dan....
Van die dingen duzz...Wel klaar met dat hele gedoe. Tuurlijk Tim Akkerman bij jou in de tuin, dat wil toch iedere rechtgeschapen vrouw met een groen shirtje aan....Het maken van mooie herinneringen, Henk M., voormalige Mainbarger, verhaalde het mooi onder een foto van Moe en mij op gezichtboek.
Hij had gelijk. Je maakt soms onverwachts mooie herinneringen...Of je nou Tim uitnodigt voor wat liedjes bij jou in de tuune of dat DJ Harold the Longest The Sixteens van The Sweet draait terwijl ondertussen de hemel de aardig flink aan het bevochtigen is, een loze put die nou niet bepaald blank van de regen staat.
Hoop dat Ina ook mooie herinneringen heeft gemaakt voor straks....De oneerlijkheid van het lot!
Daarom van de week maar ff met Moe op pad. Diegene die mij ruim 48 jaar geleden het levenslicht gaf op de eerste dag van 1972.
Het lijkt zo simpel. Stukje toeren in de Sharan. Boodschappen doen, Via Den Ham naar Ommen. Langs Ekkelenkamp, waar ze nog altijd het softijs van Tante Riek en Ome Lenard verkopen, door over de Vechtbrug. De zon schijnt blijkbaar altied doar en anders staat ie wel strak in stenen langs de Vecht, De Zon!
Parkeren aan de Markt. Wandelen door Ommen met Moe maar de voetstappen stiefelden door ons beider geheugen...Links en rechts zat er al wat stof op. Soms diep graven....maar je vind altijd wat...
Oh, zit de Hema nu hier? Daar zat vroeger juwelier Oldeman en om de hoek de warme bakker!
De Hervormde Kerk was nog niet verhuisd, het geloof wordt nog altijd verkondigd op het pittoreske kerkplein in het statige gebouw van de Heer!
Toen Pa en Ma daar trouwden werd je nog voor de kerk afgezet. Iets met zingen voor de kerk uut....
Verder via het oude gemeentehuis, pizza nummer 22 van Roberto....ik voegde namelijk ook iets toe aan de geschiedenisles van Moe. Opa die kersen haalde op de eerste bissinghdag, je zag 'm zo lopen op z'n klompen.
Het oude postkantoor waar geen brieven meer worgen gestempeld maar goede koffie met aardbeienvlaai van bakkerij ten Brinke wordt geserveerd. Uitzicht op Flater, waar dik tien jaar van mijn geheugen zit gemesteld.
Even bijpraten met Henk en Herman, nog steeds geen kersen en dit jaar ook tijdelijk geen Bissingh.
Terug via Junne. Via zandpaden van eerder waar nu breed asfalt ligt. Daar woonde Ome Jan en daar de familie Hesselink. Hier hebben wij ons veertig jarige huwelijk gevierd. Tja, dat weet ik nog....Mama, is de stuw van Junne al een keer kloar....In deze boom staan onze namen gekerfd...
Het rook er naar Vroeger, Stro en verse Melk gewoon op een doordeweekse woensdagochtend.
Besefte me pas later, dat het best bijzonder was. Bijna 89 jaar op de teller maar nog steeds still alive.
Tis d'r iene van de boxe. Mien Moe, bijzonder mens eigenlijk. Nu je zelf een beetje voor Papa en Mama aan het spelen ben besef je pas wat voor monument(en) je ouders zijn (geweest). Bakens in woelige zeeën.
Iets met terugwerkende kracht! Je gaat het pas zien als je dat doorhebt......
Tot die tied, Popcorn, Rosé en Aioli...of voor mien part Gras, Bier en Bitterballen of Worst, Beerenburg en Rollade....Whatever! Het maakt niet uut, elke combinatie is goed als wij volgend jaar maar kunnen blijven dansen op de vulkaan....Dit is de grote vrijheid, je mag zeggen wat je denkt. Niet dat het iets uitmaakt met hoeveel je ook bent. Ze doen toch wat ze willen al moet de hele boel vergaan...
Lief trek iets moois aan....Want we gaan, op naar later!
Herinneringen maken voor later als jij of iemand anders er niet meer zijn, je bent er altijd geweest!
Mama, je bent een meesterwerk!
Joah, mag wel zo. Fijne Zondag!

TroubaBeach!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Oh, as het morgen keihard regent. Weet ie wat ik organiseer?
Een landelijke protestmars tegen slecht weer.
En ergens halfweg juli goat alle remmen los
Dan goa ik keihard protesteren op de Zwarte Cross.
Ik protesteer tegen het onrecht, ik haal mien spandoek uit het vet.
Ik protesteer tegen de honger in de wereld as ik bruune bonen vret
Ik protesteer tegen de banken, ik protesteer maar zo wat raak.
En a'k oe niet kan overtuugen , goa'k met mien trekker noar Den Haag
Oh oh wie goat protesteren, niks geen anderhalve meter en geen mondkap veur de kop.
Oh oh wie goat protesteren, met zien allen noar de kloten en Femke löp veurop.
Uut 'Met zien allen naar de kloten' van Hendrik Jan Bökkers
(voorman van Bökkers)

Moi, ben ik weer.
12x10.000x30=3.600.000!
Kan zomaar de naam zijn van een nieuwe telg van Elon Musk, al die cijfertjes hierboven, de man van Tesla die ondertussen naar de maan vliegt met zijn SpaceX.
Aan geld geen gebrek!
Maar het is de jackpot van de 1-juli trekking van de staatsloterij.
30 jaar lang, elke maand, 10.000 euro op je rekening. Heb je wel nodig als je naar de maan wil vliegen met Elon.
Ach, soms droom ik gekke dingen. Zaken die de spreekwoordelijke revue passeren en toch nooit waarheid zullen worden. Laat mijn lot niet liggen, doe er wel aan mee maar blijf ondertussen met twee voeten stevig op de grond op deze aardkloot rondstiefelen.
Liep de trap af voor een boodschap. Zag geen toiletpapier meer hangen, pakte WC-papier uit de meterkast en zag tevens onze nationale driekleur keurig tegen de muur staan. Mag je daar tegenwoordig nog trots op zijn?
Want als je alle links gedraaide TV-programma's mag geloven loopt het voor geen meter meer in Nederland.
Ziet ons land zwart van de racisten, elke witte mede-burger maakt zich er blijkbaar schuldig aan is de strekking per vierkante gelegde meter. De rood-witte-blauwe vlag schijnt besmeurd te zijn door ons duistere verleden.
Zag mijn nieuwe Quick-schoenen in de hoek liggen die ik er gisteravond zelf had in geschopt!
Mag dat ook niet meer...Schoenen met rood-wit-blauwe banen op hagelwitte schoenen en witte veters?
Ik vraag dit voor een goede kennis hè, dat begrijpen jullie wel.
Kan het nog bonter maken. Vanaf dit jaar wordt onze 'Hollandse Nieuwe' geserveerd zonder het kenmerkende Nederlandse vlaggetje. Dat hebben de gezamenlijke vishandelaren besloten.
Veel visliefhebbers hebben moeite met het vlaggetje. De actiegroep Bijvangst is blij met de maatregel...
"Het vlaggetje is een van de ergste uitingen van nationalisme in de visindustrie..", zegt deze groep.
Een haring heeft namelijk van nature geen nationaliteit en bovendien zijn ze in internationale wateren gevangen.
Ze worden ongevraagd in verband gebracht met Holland. De naam 'Hollandse Nieuwe' is volgens deze actiegroep misleidend en beledigend en kan als kwetsend worden ervaren. De haringen worden zo onderworpen aan de Hollandse cultuur, compleet met uitjes en zuur. Daarmee doe je geen recht aan de oorspronkelijke identiteit van de vis. Waarom moet nieuwe haring per se Hollands zijn...??
Ik las dit ergens van de week, wist niet meer waar....Maar dacht...Nederland is echt gek aan het worden...
Gelukkig, in dit geval wel, bleek het te gaan om nieuws van Nieuwspaal wat je niet al te serieus moet nemen maar met een dikke knipoog. Poeh!! De redactie houdt er een nogal satirische visie op na. Een beetje zoals de Speld. Neem mij ook maar niet serieus....Doen al teveel mensen. Stop d'r mee mensen....hahaha
Toch zijn er genoeg mensen die niet door het sarcasme of satire heen prikken van Nieuwspaal. Dit nieuws als feitelijk juist bestempelen....Heerlijk die ondertoon van zulke 'nieuwssites', het zet je wel aan het denken.
Het had zomaar gekund. Ik had er namelijk niet gek van op gekeken als dit zomaar wel waar was....
Polderen heeft Nederland tot kunst verheven, kan zo tentoon worden gesteld in het Rijksmuseum.
Tegenwoordig willen de voor- en tegenstanders alles zo graag benadrukken waardoor de tegenstellingen alleen maar groter worden. Elkaar de pan uitvechten en de oplossing in het midden laten.
De discussie over zwart en wit lijkt wel een op een spelletje mikado...Met elk stokje (reactie) raak je wel een ander stokje, kwets je weer iemand, wat vervolgens weer leidt tot actie- en reactie etc. etc. etc.
Elk land heeft zijn of haar geschiedenis. Je delete geen hele of halve geschiedenis door standbeelden van zijn sokkels te halen of helden van weleer te bekladden met verf. Daar wordt het verleden niet anders van.
Met de kennis van nu zijn er vroeger, eerder best veel fouten gemaakt. Mensonterende toestanden. Wij Nederlanders waren vroeger echt geen lieverdjes, wat ik je brom. Voorbeelden zat. Helaas!
Maar wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Denk dat niet veel landen een maagdelijke witte...euh of zwarte kei kunnen vinden. De discussie ligt lamgeslagen in de hoek, weet niet meer hoe het verder moet!
Soms heb ik het idee dat wij aan deze kant van Nederland in een heel ander land leven.
Dat wij hier in Hardenberg en omstreken in het vredige dorpje wonen van Asterix en Obelix.
Dat wij erin zijn geslaagd de invasie te weerstaan met behulp van een nuchtere toverdrank die ons oersterk en daardoor onoverwinnelijk maakt. Ons niet druk maken over randzaken maar het echte leven omarmen ongeacht welke kleur je gezicht heeft of uit welk nest je komt.
Wie Asterix in dit verhaal is vul zelf maar in....Dappere en slimme strijders genoeg in Overijssel.
Verder hebben wij Obelixen genoeg in de stad waar de Vecht rustig doorheen meandert. Ruwe bolsters, blanke euh...gekleurde pitten, aanpakkers zat duzz. Mensen die mooie dingen kunnen maken.
Twee rechterhanden hebben, die binnen no-time hun creatieve brein omzetten in heuse daden.
Niks anders aan de kop. Kop d'r veur en twee weken bouwen. Een oude zeecontainer werd door alleskunner Edwin Kelder van D-Core, noem hem liefkozend Basement, getransformeerd tot een heuse Beachbar.
Hij gebruikte allemaal spullen die al een heel leven achter de rug hadden, karakter hadden getoond. Materialen kwamen uit het verleden terug naar het huidige heden.
Moet het anders, wil je iets unieks, geen seriewerk dan bel je Kelder, Edwin van voren, D-core van achteren.
Hardenberg heeft voor het eerst een stadsstrand. Jeuh....Die plannen waren er al jaren. Zou ergens komen aan de uiterwaarden van de Vecht. Als ik mij niet vergis waar nu nog jaarlijks de ballonnen de lucht ingaan.
Weet niet of de plannen zich (altijd) nog bevinden in de Hardenbergse ijskast maar Grand Café de Troubadour vatte de koe nu wel bij de horens.
Ontdooien aan de oevers van de Vecht bij TroubaBeach. Mijn wederhelft voelde zich voor even weer terug op Curacao, in Willemstad. Zanzibar aan de Vecht, gewoon in het nuchtere Hardenberg. Kom daar maar om.
Moet toch niet gekker worden. Worden wij nu echt volwassen?? Beetje Bloemendaal of Julianadorp gewoon achter ons huus.
De Vecht nooit gezien als kabbelende zee die maar ruist zonder twijfel...Tot gisteren dan...
Enkele Bloomingdale Wijven waren ook overgevlogen, eentje stond er zelfs op knappen. Pikte ongevraagd maar niet express hun tafeltje in. Zij was ongeveer 39 weken terug bezwangerd en onderweg naar de kraamkliniek blijkbaar geparkeerd op het witte euh...gele zand van TroubaBeach. Ze vroeg de schoonzoon van Herman niet voor niks hoe lang er nog geld in de parkeermeter moest. Tot zes uur, mevrouw. Zij tuitte ondertussen haar lippen nog maar eens. Ach, iedereen is welkom in Hardenberg maar netjes vragen is ook een kunst. Tuurlijk sta ik op voor een zwangere vrouw maar het is wel de toon die de muziek maakt.
Elk nadeel bleek zijn voordeel te hebben. Wij kwamen te zitten naast een leuk stel. Lekker puh!
Op last van de hoeders van de wet, de onvolprezen Boa's, had Potgieter zijn muziekinstallatie al moeten vervangen door enkele knoeperds van JBL Speakers. Liever zo'n Boa in de nek dan een echte wurgslang als je begrijpt wat ik bedoel. Het mag allemaal natuurlijk niet te gezellig worden en misschien krijgen de buren dan wel last....Beter Horen zit hier even verderop. Ze paradeerden in hun blauwe kloffies terwijl wij met de blote voetjes in het zand zaten. Tuurlijk, zij doen ook maar gewoon het werk wat ze van hogerhand opgedragen krijgen. Niks mis mee....Het is wel de toon die de muziek maakt.
Iedereen had Skik, hoorde Lohues zachtjes zingen dat het een prachtige mooie dag was. Dat was het...
De banden spreekwoordelijk vol met wind!
Stoere Beachboys verkleed als personeel met slippers van Adidas aan de voeten.
Indrukwekkende tattoos op de bruine armen. Mouna met haar schepje en emmertje in het zand. Kreeg al snel gezelschap van Dani, de lieve guitige kleindochter van Greta en Herman.
Later liep Dani met meloen in haar mond in het mulle zand. Tja, kan ook niet anders. Moos kreeg ook altijd meloen van Tante Greta in de oude Troub voor de brand.
Geen Joep Meloen maar Greta Meloen terwijl ze toch echt Potgieter heet. Komt wel goed, Moos!
Moos was bij Opa en Oma...Wij gingen daarom maar voor een nieuwe cocktail, een Cosmo terwijl ik mijn vochtgebrek aanvulde met een weizzen van Franziskaner.....
Wat een aanwinst. Op zomerse dagen is het goed toeven aan de Vecht bij TroubaBeach. Waarvan Akte!
De Beachbar onderworp ik aan een grondige inspectie terwijl ik een borrelplankje bestelde, kam je haar met een gitaar, zeg maar. Strak wark van Kelder....Vakman!
Voor een dagje een iets andere balansdag. Morgen maar weer aan de komkommer, water en gemberthee.
Hier hoef je niet over te discussiëren. Dat is genieten op je eigen vierkante meter....Lekker onderuitgezakt, zonnetje op standje aangenaam warm. Biertje, wijntje of cocktailtje in de hand, voetjes in het zand.
De avond werd mooier met de tijd. Zag mensen genieten....Bootjes varen, Vecht ruisde zelf....
Het leek net Zanzibar bij Willemstad, maar dan niet dan 7975 kilomter ver weg maar gewoon op 500 meter loopafstand. #Het strandgevoel aan de Vecht!
Hier hoeven wij niet tegen te protesteren. Geen mondkapje veur de kop, gewoon gezellig op anderhalve meter van elkaar. Nog wel....Over twee maanden weer met z'n allen knuffelen totdat je een ons weegt?
Afvallen 2.0 of toch een afvallige....?
Ja toch! Ik help het je hopen, alles komt goed omdat het moet.
TroubaBeach. Hoorde Don Henley, hoorde Chris Rea, Hoorde te veel...Foto's van een mooie dag!
Gisteren niet met zien allen naar de kloten, maar met zien allen naar TroubaBeach an de Vecht!
De toverdrank van TroubaBeach. Wij bieden hier gezonde weerstand aan de rest van ons volk.
Wij staan nog niet op knappen....! Tijd voor afscheid van het niet normale...en 's avonds het licht an.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo

Vlucht HZB 038!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'En als vandaag de avond valt. Vragen wij ons af, is dit de laatste dag?
En als het afscheid ons begroet, leer mij dan hoe dat moet.
Wat er ook gebeuren mag, hou dit moment vast.
Als een foto van een mooie dag, hoe die ook uitvalt.
Denk aan mij dan. Wij zijn gelukkig voor wat dat waard is, op een foto van een mooie dag.
Want wat er ook gebeuren mag, hou het moment vast.
Doe wat je doen moet...Het strand loopt langzaam leeg, de zon gaat onder.
Het is zo'n stille dag geweest!'
Uut 'Foto van een mooie dag' van Frank Boeijen (Groep)

Moi, ben ik weer!
Hoorde vanmorgen door de bomen ineens  bos, Stef Bos.
Ik wil het water naar de zee zijn. De zoden aan de dijk. Het gevecht tegen de bierkaai.
Alles wat onhaalbaar lijkt. Ik wil de moed zijn van de wanhoop. Het stilstaan van de tijd.
Een sprong zijn in het duister en de laatste strohalm zijn. En met de schoonheid van de onmacht. Lopen langs een eindeloze weg. Met open ogen dromen. Weerloos en toch sterk.
Alles wat onhaalbaar lijkt!
Heb sterk het idee dat wij, althans ik, links of rechts in de gaten worden gehouden.
Door wie? Zeg het maar, een hogere macht. Er gebeuren soms onverklaarbare dingen.
Volgt een camera mij, zit er afluisterapparatuur her en daar verborgen in loze witte of vreemde muren....?
Wij worden, althans ik wel, gemonitord door onbekende en hogere machten met als doel....?
Tja, zeg het maar. Communiceren anno 2020. Iets houdt ons, in ieder geval mij, in de gaten, maar wat..??
Of ligt het aan mij, brokkel ik langzaam af, lul ik teveel in de ruimte....
Dacht vannacht aan High Hopes van Pink Floyd, aan foto's van mooie dagen, aan mooie en lieve mensen.
Vloog in gedachten van Zwolle, via Beerzerveld terug naar airport Hardenberg. Bestemming Algehele Tevredenheid!
Gisteren zat er een brief in de bus met een foto van een mooie dag. Een stralende en tevreden glimlach lachte mij toe.
Bril achteloos opgestoken in haar zilvergrijze haren. De taal van de tijd. Harriët op een foto van een mooie dag.
Achter haar ruisde de zee maar door, het mooiste geluid op dat van jou na.
Harriët overleed vorig jaar, de lieve tante van San, vandaag precies 365 dagen terug. 7 juni 2019, zwart omrand.
Ze nam haar gedwongen vlucht naar het eeuwige onbekende. Een enkele ticket zonder retour!
Vertoeft ze nu ergens boven? Zij ging hemelen net op het moment dat San ook door de lucht vloog in zo'n blauwe vogel, tussen hemel en aarde. Ergens tussen hoop en vrees. San kwam gelukkig wel terug met Harriët voor altijd in haar warme hart geparkeerd. Een afscheid op gepaste afstand.
Het was misschien geen Perfect Day zoals Lou Reed enkele dagen later zong op haar begrafenis maar ik begreep de strekking van Harriëts verhaal er achter wel. Althans, dat dacht ik toen en denk ik nu ook...
Weet je alles wel zeker? Misschien liep achter haar het strand wel langzaam leeg, ging de zon onder en was het gewoon een stille dag geweest en begroette ze al voorzichtig haar afscheid. Zag iets van weemoed in haar ogen op die foto van een mooie dag....Wish You Were Here!
Werd vanmorgen wakker met Pink Floyd en Frank Boeijen in mijn hoofd maar Bos trapte deze morgen brutaal af. Net alsof het zo moest zijn....Zeg het maar, je weet het niet. Ik had het stuur in ieder geval niet meer in mijn handen, zelfs de voet niet op de koppeling laat staan de versnelling in de één gezet.
Alles wat onhaalbaar lijkt. Is dat wel zo....? Lijkt alles onhaalbaar als jouw leven een onverwachte vlucht en wending neemt. Nu wij eindelijk weer mogen reizen lijkt het eerste ticket, bestemming onbekend, voor een lieve man al wekenlang klaar te liggen. Een voldongen feit, een wrange speling van het lot.
Zijn vliegmaatschappij heeft een niet zo mooie vlucht voor hem uitgestippeld. Klotenmaatschappij!
Ticket is al geprint, Vlucht met bestemming onbekend of iets van die strekking, naar de eeuwige jachtvelden? Weerloos maar toch sterk! Schoon verklaard maar de smerigheid is in al zijn hevigheid teruggekomen.
Vechten tegen de bierkaai, geen schoonmaakmiddel is hier tegen bestand. Je kunt poetsen wat je wilt maar de vlekken blijven zitten. Potverdomme! Om gek van te worden. Draaide van de week veel Pink Floyd met als rode draad High Hopes van The Division Bell door de nummers van de heren heen.
Hoorde vorig jaar dezelfde klokken luiden voor tante Harriët en als het liedje ten einde loopt luiden ze ook nog een keer voor deze beste man, ben ik bang. Vrees met grote vreze. Vader van een mooi gezin. Begonnen aan zijn extra tijd, hoeveel blessuretijd trekt Meneer K. nu bij. Levert weer een brevet van onvermogen af.
Klootzak! Wie mag 'm wel....? Niemand toch!! Kut met hele grote peren.
Moos kreeg gisteren van een lieve mevrouw van Boekhandel Heijink, hier in Hardenberg, een mooie kaart met een regel uit een gedicht van schrijver/dichter Albert Verwey. Toeval bestaat al lang niet meer bedacht ik mij, waar zit die microfoon en camera, zit die hier misschien achter het bloemrijke behang geplakt? Ben al aan het zoeken....
Wordt er onrustig en onzeker van....Straks maar even met Finkers bellen. Heeft het ook niet zo op verborgen microfoons....wat ik oe brom!
's avonds zong Frank Boeijen namelijk over een foto van een mooie dag. Wist mien muzikale held dat wij die ochtend een kaart hadden gekregen van tante Harriët? En hoe dan...? Hoorde hij het ruisen van de zee....
Boeiend was het sowieso. Frank had alsnog zijn concert wat hij hier begin maart zou geven in Hardenberg opgenomen in een lege theaterzaal, ergens in Cuijk of zo. Via een speciale live-stream konden wij deze, onder het genot van een mooie fles wijn, in onze eigen luie stoel gisteravond via YouTube bekijken.
Slecht 100 meter verwijderd van de Voorveghter, mooi dat het zo kon. Genoot met volle teugen.
Wat een bijzondere setlist in deze ongewone setting. Boeijen raakte mij met nummers die hij niet vaak speelt.
Baalde eigenlijk met terugwerkende kracht dat vanwege die stomme KutCorona door dit optreden een dikke streep was gezet, het zou namelijk één van zijn betere theatershows van de laatste jaren zijn geweest.
Stormvogels, die de weg wijzen voor elkaar als de zon is ondergegaan. Twee mannen zo stil, Mooie dame in Hué, Robert Zimmermann en bijvoorbeeld Kleine blonde prinses. Prachtig! Natuuurlijk ook tal van zijn hits passeerden de revue zoals Zwart-Wit, bijna veertig jaar later nog niets aan actualiteit en daadkracht ingeboet. Waarvan akte, de wereld ging toen ook al regelmatig op zwart. Roodzwart is beter en anders de kleur van je hart wel.
Maar onze boekenwurm kreeg dus een mooi gedicht mee van die lieve mevrouw.
'Ik wou dat ik een vogel was, dan zat ik soms in 't groene gras en vloog dan in een hoge boom,
of scheerde langs een blauwe stroom, of klepte en zweefde door de lucht, alleen of in een hele vlucht.'
(was getekend, Albert Verwey 1865 - 1937).
Moos heeft het de laatste tijd vaak over het feit dat ie wou dat hij soms kon vliegen, door de lucht als een nieuwerwetse vogel. Misschien wel de weg wijzen voor een ander, 's nachts roepen naar de maan als de zon is ondergegaan. Weet ik veel. Mooi Moos!
Werd er blij en tegelijkertijd mistroostig van. Goed in je vel en toch ook weer niet!
Blij met van alles maar ook niet gerust op de toekomst. Staat ons leven al in de sterren geschreven?
Wat haar overkwam of hem aan het overkomen is kan ons dat ook te wachten staan....?
Wie schrijft jouw program van het leven.....Is het Albert, was het Harriët of is het Daniël, Frank of toch Stef?
Heb je zelf de pen en de weg in handen of is het voor ons allemaal toch een onbekende weg die je zelf af moet leggen. Wanneer is jouw grote dag? Wanneer is jouw vlucht met enkel bestemming onbekend zonder retour geboekt! Geen geld terug, laat staan een voucher!
Zeg het maar. High Hopes! Tot die tijd, genieten van het leven. Foto's van mooie dagen schieten...
Genieten van bijvoorbeeld een 3-gangen diner bij Blij.
Blij worden van mooie dingen in het leven. Proberen niet druk te maken over zaken waarop je toch geen invloed kunt uitoefenen....Oefening baart kunst, hoop ik dan maar....
Blij! al sinds Moos- en mensenheugenis het toevluchtsoord van onze kinderen, hier in Hardenberg!
Pim Pam Petten en Ganzenborden tijdens de koffie, warme chocolademelk en appelsap. Happen van de lange vinger met dat toefje slagroom...Lekker hoor.
Om de hoek. Wij mochten, bijna als één van de eersten, genieten van de knusse dinerkaart. Met liefde aangeboden door Debbie en haar vrolijke consorten. Ze zijn nu ook vanaf donderdag tot zaterdag 's avonds open voor (h)eerlijk eten. Nogmaals dank! Was een onverwacht uitje op de donderdagavond met zijn tweeën, even een heilzame vlucht met terugwerkende kracht en retourticket.
Lekkere mosterdsoep of frisse meloen met Coppa di Parma ham bijvoorbeeld om mee te beginnen. Huisgemarineerde Gamba's of een keurig gebakken malse Schnitzel met spekkies en zo...
(Epke Gremdaat zou er flink garen bij spinnen)
Afgesloten met een ouderwetse Irish Coffee.....Gewoon eerlijk eten voor betaalbare prijzen. Hoofdgerechten rond en onder de 10 euro...Kom daar tegenwoordig maar eens om.
Het zusje van de Markt en de Herdenbergher is snel volwassen geworden. Geen poespas maar gewoon goed te pruimen. Vooral niet moeilijk doen.
Tuurlijk preek ik voor eigen parochie maar de foto van deze mooie avond sprak weer eens boekdelen.
Gistermorgen nog maar ff een bakkie gedaan bij Blij! nu met z'n vieren.....Het is niet voor niets Moos zijn favoriete Toko.
Waarom, omdat het misschien wel een een soort van Perfect Day moest zijn als verlaat eerbetoon aan tante Harriët.
High Hopes, het leven neemt een vlucht beyond the horizon of the place we lived when we were young
The ringing of the Division Bell has begun, Forever and Ever!
Denk aan je! Vlucht HZB 038.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo..