zondag 15 oktober 2023

#Lelijke Wereld, Mooi Voetbalveld!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'There is freedom within, there is freedom without.
Try to catch the deluge in a paper cup.
There's a battle ahead, many battles are lost.
But you'll never see the end of the road while you're travelling with me.
Hey now, hey now don't dream it's over.
Hey now, hey now when the world comes in.
They come, they come.
To build a wall between us, we know they won't win.'
Uut Don't Dream it's Over van Crowded House.

Moi, ben ik weer!
Was de wereld maar een voetbalveld, bijvoorbeeld het pittoreske Westerpark in Mariënberg. 
Want op een groen, pas gemaaid veld vergeet ik daadwerkelijk alle zorgen even om mij heen. 
Gapende ouders met de ogen nog op standje half zeven, bakkie koffie in de hand.
Vroeg hè. Moest er gisteren even zijn. Nou ja, moeten....het is geen straf hoor, begrijp mij niet verkeerd!
Eerder, vroeger, was ik elke zaterdagmorgen te vinden op een voetbalveld hier in de buurt! 
Jeugdleider, de mooiste bijbaan die je maar kon bedenken. Toen de gulden nog van hout was, Twix gewoon Raider heette en de wereld nog niet zo in de war was.
Kom er nog steeds graag, bakkie koffie in de hand en genieten van voetballende jochies en meisjes.
Geluk kan zo simpel zijn.  
Allemaal op een kluitje en maar trappen tegen die bal. Het enthousiasme werkt aanstekelijk. 
De parkeerplaats puilde uit. De auto's stonden zelf op de Westerweg wortel te schieten. Geweldig! Alle velden waren bezet. Veel rood-zwart. Onze kleuren! Waar het hart vol van is stroomt die mond van over. Wat ik oe brom!
Vroeger speelden ze samen in het eerste of tweede elftal, nu staan ze als trotse ouders langs de zijlijn de jochies te coachen en voetballen hun kinderen nu samen in de effies of ee'tjes, tegenwoordig heet dat de jeugd onder de acht jaar of tien. 
Als ik mij niet vergis, ben er een beetje uit. Ingooien is nu indribbelen geworden, gelukkig moet je nog steeds 1 goal meer maken dan de tegenstander om te winnen. Maar winnen is niet belangrijk. Samen de morgen kapot schieten is zoveel beter. Beter ook. 's Morgens langs een voetbalveld vergeet je dat de wereld eigenlijk bijzonder lelijk is. Nu weer in de Gazastrook, Palestina en Israël. Op een voetbalveld denk je daar niet aan. Vergeet je de wereld en kijk je alleen maar om je heen. Genieten!
Nam een slok van mijn koffie. Niet mijn smaak, bier is toch beter te pruimen bij ons op de voetbal.
Een kleinigheidje hou je toch altijd, maak mij al lang niet overal meer druk over. Maar hou wel van goeie koffie. 
Dacht aan een nummer van Frank Boeijen, hij schreef het al in 1988, 35 jaar geleden maar nog steeds zo actueel als ik 's morgens achteloos de krant opensla (digitaal dan...). Lees de koppen wel maar niet de inhoud. Wil 's morgens al niet mijn verdere dag vergallen. Je zou er voortdurend kiespijn aan overhouden. Breek mij de bek niet open. Waar gaan we heen met de wereld? De wereld is niet razend gemaakt, maar stukkie bij beetje. Helaas. Deze wereld is stuk, flink wat secondenlijm nodig.
Maar de geboren Nijmegenaar schreef in het jaar dat wij Europees kampioen werden (destijds wisten wij nog wat winnen was) het volgende:
'De wereld is lelijker dan ik dacht, aan wie vraag je hier de weg. In alle ogen lees ik angst. Doe de deur op slot en gooi de sleutel weg. De wereld slaapt, de wereld ontwaakt, de wereld draait zich om in haar modderbad. Haar verleden is pijnlijker dan ik dacht. Bladzijden lang, strijd na strijd om de macht tot men haar bezat. Van haar bestaat er maar één en wie eigent zich haar toe. Waarom werd haar prijs zo vaak betaald in bloed.'
Het gaat toch allemaal om landje pik, wie heeft de grootste, wie heeft de beste God en wie kan het verste pissen?
Allemaal haantje de voorste willen zijn, veel gekakel in het kippenhok en diegene met de grootste bek bepaalt hoe de hazen uiteindelijk gaan lopen. Getverdamme!
Daarom is een voetbalveld, 's morgensvroeg, een mooie, vertrouwde en gezellige vlucht uit de realiteit. 
Je kunt winnen of verliezen en anders speel je maar gelijk. Geen hogere wiskunde. Na afloop drink je gezellig een pretkegel met elkaar, beschouw je nog wat na: de scheids kon er weer geen kloten van. Eens. Dat was toch een penalty? Tja, je kunt 'm geven. Moet je er nog één? Ja, doe maar! 
Je geeft elkaar een hand. Tot bij ons dan, zeg je en je verlaat tevreden, of ontevreden het sportpark.
Volgende week, nieuwe ronde - nieuwe kansen! Oh néé, herfstvakantie. Geen voetbal derhalve, ik vrees een pretpark met de kinderen. DuinenZathe of zoiets, ik heb ze het beloofd. Zijn ze vast niet vergeten...
Was ook niet vergeten hoe mooi het met z'n vieren kan zijn. Ben nu vaak met Moos en Mouna alleen.
Donderdag nog even, ouderwets, uit eten met ons vieren. Wilde Mouna zo graag als ze haar zwemdiploma C haalde. Onze waterrat slaagde natuurlijk met vlag en wimpel. Kon je op je klompen aanvoelen. Goh, het kan verkeren.
Voor enige tijd terug stond haar het huilen nog nader dan het lachen bij de eerste zwemlessen....
Even dacht je, ze blijft net als ondergetekende verstoken van een zwemdiploma. Niet duzz. 
En nu, nu steelt ze de show. Koprollend het water in of met een halve handstand. Hoe gekker, hoe mooier. Meisje groeit.
A duurde eventjes maar B en C werden een peuleschil. Trots.
Bij de diploma's van Moos gingen wij altijd een pannenkoek eten. Toen alles nog koek en ei leek te zijn, haha. Bij het eerste diploma van Mouna waren de verhoudingen een beetje ver te zoeken. De gazastrook was er niets bij...Geintje natuurlijk.
Maar niet echt zin om het te vieren met z'n vieren als je begrijpt wat ik misschien bedoel. Alles kwam destijds in een ander daglicht te staan. 
Wie A zegt moet ook B zeggen, dus niet! Euh, eigenlijk wel. Bij B werd het nog de Rheezerbelten. Pannenkoek Rheeze. Lekker hoor zo'n stoofpotje op je Pannenkoek! 
Met C gingen wij nog een deurtje verder in Rheeze. Vertrouwd, de geboortegrond van mien Va.
Gisteren (14 oktober) was het alweer 18 jaar geleden dat hij op een verlate vrijdagmiddag in het oude ziekenhuis van Hardenberg zijn laatste adem uitblies. Gaat (bijna) geen dag voorbij dat ik niet een keer aan die ouwe denk! Wat had hij er allemaal van gevonden, niet alleen van deze lelijke wereld maar ook van alles er om heen? Ik vraag het mij vaak af. Klinkt gek, maar ik heb steevast het gevoel dat hij over mijn schouder meekijkt. Denk dat ie veel commentaar zal hebben gehad...euh goedbedoelde adviezen, haha.
Doe vast veel dingen niet goed maar toch ook veel zaken weer wel. Wat zou hij gek zijn geweest met Moos en Mouna. Ik zie in gedachten Mouna vaak op zijn buik kruipen of dat hij komt kijken bij Moos als hij probeert te basketballen. Koffie in de hand, zaterdagochtend. Niets aan de hand en wat er gebeurt komt maandag pas in de krant. Opa, zag je dat? Ja, jongen dat doe je goed! Jouw Papa liet ook veel ballen los. Gelukkig lijk je niet op hem, hij moest eens weten! Potverdikkemei, 18 jaar. De tijd vliegt.
Hoe is het boven? Beter dan hier beneden? Of heeft Petrus nog steeds ruzie met Marcus? 
Doen jullie nog wat met de lelijke wereld hier beneden? Of heb jij of had ik toch gelijk? 
Stef Bos zei het mooi vorige week. Hoe zo'n liedje (Pa) in loop van de tijd een andere lading krijgt door de taal van de tijd. Weet niet of ik op jou lijk, jij gelooft nog steeds, ik steeds minder. Niemand houdt toch van oorlogen en machtsmisbruik? 
Was jij het trouwens gisteren die van een afstandje toekeek of was het mijn verbeelding? 
Dwaal weer af in mijn gedachten. Maar het goede leven hebben ze van jou, Pa. Mijn kinderen houden van gezelligheid, happie-snappie, het leven vieren al gebeurt het vaak met z'n drieën de laatste tijd. Een kleinigheid hou je altijd. Tja, papa. Moderne tied hè. Vroeger was je een beetje anders, nu heb je meteen een volle rugzak! 
Niet alles is nu beter. Ik had graag veel dingen bij het oude gelaten. Maar ja, of dit het nu is weet ik ook niet. Een gezapig potje. Lekker boeiend. Wat ik wel weet is dat Mouna een goede keuze maakte. De Zaaaaaaaaaaaaaaaaanstuve! dat schreeuwde ze in de telefoon.
Daar wilde ze heen toen ik verhaalde dat optie 1 vol zat! De Brasserie en Loungebar De Stoov van kampeerdorp De Zandstuve werd the place to be. 
Zij was er al eens eerder geweest. Tis bij haar om de hoek als ze bij San is. Moos wist mij te vertellen dat je daar je eigen biefstuk op een hete steen kan bakken. De campings van toen gaan nu (bijna) allemaal met de tijd mee. Was je vroeger nog hip met je eigen pizzeria, nu kom je beslagen ten ijs als je alleen een frikandel met patat kunt serveren. 
Maar wat een leuke tent zeg! Voelde mij er meteen thuis! Knus. Ik werd ook herkend. Hoi, Hallo...
Hey, een bekend gezicht. Ik herkende haar ook meteen maar was haar naam vergeten. Zo slecht in namen, soms komt dat slecht uit. Zoals nu. 
Moos was meteen nieuwsgierig, was dat nou Hannah de Heldhaftige, Papa....? 
Néé Moos, dat is een paar campings verder. De sprookjescamping. Hier vliegt Cobus de uil rond!
Hoe ken je haar, Papa? De kroeg jongen....Ik voor, zij achter de bar! Zij was nog steeds een leuke vrouw. Hoe jong (oud) zou ze zijn?
Moos wilde zich meteen gaan ontpoppen als een nieuwerwetse Robert ten Brink, is dat niet wat voor jou, Papa? Mijn eigen dokter Love...haha. Ze willen jou gelukkig zien. Fijn!
Mijn kinderen gaan zich steeds meer bemoeien met mijn liefdesleven wat niet alleen volgens hun op een bijzonder laag pitje staat. Jij kookt op inductie hé, zou je niet eens gas proberen, Papa....??
Geweldig, hoe komt ie erop! Oh ja, ze heet Kim. Nu wist ik het weer. 
Inmiddels waren onze dames gearriveerd. Moos ging natuurlijk voor The Steak on the Stone.
Ik liet de kok gewoon het werk doen. Laat ie maar wat doen voor de kost. Ze zoeken er nog één trouwens....Maar dat geheel terzijde! Lijkt mij leuk werken daar bij Mariska en Gerdinand Eshuis.
Je kunt er ook gezellig borrelen, volgend jaar zomer maar eens op fiets hier na toe, buurman & buurman? Borrelplank on the side? Ik weet de weg, ben vaker in Rheeze geweest. Moelijk verdwalen.
Eten was lekker, gezellige ambiance. Mooie tent, had ik al gezegd, maar ik val graag in herhaling!
Hoe het was en hoe het nu is. Wat ik zeg, campings hier in het Vechtdal maken allemaal een ware metamorfose door. Dat is trouwens uitstekend gelukt bij de Zandstuve. Die hebben uitgepakt.
Het is een dorp op zich, liet mij vertellen dat er in de zomer een dikke 1600 gasten inpandig zijn. Ga er maar aan staan. Dan moet je wel wat meer kunnen bieden dan alleen een kroket of bamischijf.
De horeca op de campings zijn veelal het gehele jaar geopend en bij diverse campings hebben wij culinair de proef reeds op de som genomen. Niks mis mee zou Olof zeggen. 
De vader van de huidige eigenaar begon eind jaren zestig met de camping, niet veel meer dan een paar plekken tussen enkele jeneverbessen. Geweldig! Dat is net zo'n mooi verhaal als de Opa van Marcel die aan een paar gestrandde gasten uit Amsterdam zijn weiland ter beschikking stelde. Zo ontstond indirect camping de Pallegarste in Mariënberg, waar het bijzonder goed toeven is. Kinderen komen er graag.
Mouna is gek van Pallie, de mascotte. Op de Zandstuve is dat dus Cobus. Een uil die jarenlang rondzwierf op het terrein waar nu een vijf-sterren camping is gevestigd waar je lekker kunt borrelen en eten! 
Mouna was helemaal gtp, want zij werd verrast met vuurwerk op haar bord ter ere van het feit ze nu haar zwemdiploma C bij elkaar gezwommen had. Super lief en wat attent zeg! Iets met in de watten leggen. Snappen hoe dingen werken! Kindjes blij, ouders tevreden. 
De Stoov was net als het voetbalveld op zaterdagmorgen. Even weg uit de realiteit, de boze wereld bewust buiten de deur laten. Beter, deur op slot en sleutels weggooien. Dat doen ze goed in het Vechtdal. Heb inmiddels veel vergelijkingsmateriaal verzameld de laatste jaren met de kinderen als back-up. Lachende gezichten, dat willen ze hier graag zien. Snap ik!
Iedereen is vrolijk op een camping en ook donderdagavond in Brasserie en Loungebar de Stoov was dat het geval. Moos die ineens Duits begint te praten, hij volgt een cursus op het internet. Wunderbar!
Ich habe es nicht gewusst. Het campingleven 2.0 maar wij mogen als Anbargers en verder aangeloop er ook van mee genieten! Geluk zit soms in kleine dingen. Heb soms genoeg aan de kruimels. 
Denk dat daarom zoveel campinghouders het zelfstandig volhouden. Een glimlach op de lippen werkt veel beter dan een koude grimas op het gezicht! Have Fun! 
Kun je vrijdagavond met bakken vol regen uit Enschede komen rijden maar schijnt binnen in de auto de zon omdat ene meneer Dorgelo het hoogste woord voert ondertussen luisterend naar de eerste helft van Nederland vs Frankrijk. Geluksmomentjes. Moos en ik alleen in de auto! 
Zal Dumfries weer het verschil maken, papa? 
Waarom verbaas ik mij allang niet meer over mijn eigen kroost? 
Zullen al die leuke jochies en meisjes op het voetbalveld zaterdagmorgen en mijn eigen mooie kinderen binnenkort het verschil kunnen gaan maken? 
Van deze lelijke wereld weer een mooie wereld gaan maken. Haar optuigen als een mooie vrouw?
Waar je weer graag mee gezien wilt worden, verliefd op kunt worden!
Als iemand het kan zijn zij het wel. 
Don't dream it's over....
Ze proberen muren tussen ons te bouwen, maar ze gaan het niet winnen!
Moos maakt binnenkort zijn eerste driepunter en Mouna heeft nu al meer diploma's dan ik ooit zal hebben. Kortom, komt allemaal goed. Ik geloof er wel in. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...












zondag 8 oktober 2023

#Helder Licht!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Soms zijn er van die dagen waarop het licht opeens verdwijnt.
Maar mijn kind, ik ben jouw vader en ik zal er altijd voor je zijn.
Ik ben al ver over de helft heen en het ging soms goed verkeerd.
Maar ik kan je wijzen waar de weg is want ik heb mijn les geleerd.
En jij bent mijn vlees en bloed en dit is wat je weten moet.
Neem je tijd, ga niet te snel, kijk beter, ver vooruit.
De mooiste dingen komen meestal traag.
Het is niet nu of nooit maar nooit te laat.
Om te zoeken naar wat beter is, het is een lange weg die voor je ligt.
En al weet je soms niet meer waarheen, ik ben bij jou.
En jij bent nooit alleen, nooit alleen.
Soms moet je terug om weer te zoeken naar dat wat je verloren hebt.
Want je kunt de hemel wel bestormen maar hier beneden ligt de kern.'
Uut 'Dit is wat je weten moet' van Stef Bos.

Moi, ben ik weer!
Ben ik een helder licht? 
Vroeg het mij dit weekend meerdere malen af, ben ik een helder licht? 
Zaterdagmorgen kon ik hoofdschuddend het antwoord geven. Euh, nou niet bepaald!
Vrijdagavond was ik, fietsend over de Klinkerweg richting huis, al enigszins tot diezelfde conclusie gekomen.
Het licht in mijn hoofd was reeds gedoofd, zelfs het laatste peertje met licht had de geest gegeven.
's Morgens aan mijn spijkerbroek te zien had ik tevens een ouderwetse schuiver gemaakt. 
Al ver over de helft maar haalde weer eens mijn brevet van groot onvermogen, gek genoeg slaag ik hier altijd met vlag en wimpel voor.
Wist al voor ik de vraag beantwoordde waar het antwoord lag! Ergens in mijn troebele brein.
Maar nuchter nadenken was even niet aan de orde. 
Wilde te snel gaan, had beter moeten kijken, iets verder vooruit.
Het tempo tijdig moeten aanpassen. Je dronk geen pils Dorgelo maar dat spul van Brouw Noabers.
Een potige buurman. Een stevig bier met een krachtige afdronk en een flink alcoholpercentage.
Inderdaad een goede balans van mooie ingrediënten maar raakte er eerder vanuit balans. Waarvan Akte!
Met de fiets langs de kant! En toch kon ik een glimlach ook weer niet onderdrukken....
Soms raak ik de weg kwiet maar ik vind altijd de weg naar Rome terug. Soms niet van harte maar het hart klopte en dan doet automatisch de rest van het lichaam, uiteindelijk, ook weer mee..
En vallen is een kunst, daar heb ik weer voor doorgeleerd. Jong geleerd en oud gedaan! 
Ik val bijna nooit verkeerd. Dat is ook weer een kunst. Zo is de cirkel weer rond! En door....
Maarre Jaap, de collega van Robert, heeft dat gerstenat goed voor mekaar. 
Voor elke levensgenieter een halve liter. Geen woord aan gelogen, dat spul van hun brengt leu bie mekaa (brengt leuke mensen samen). Robert had voor enkele maanden terug al wat flesjes uit zijn koelkast getoverd, wetende dat ik speciaalbier bijzonder lekker vind. Jaap uut Enter weet waar Abraham de mosterd haalt, in ieder geval lekker (speciaal)bier. Hulde!
Ik had het moeten doen zoals ik het thuis ook doe, er rustig en langzaam van genieten! 
Niet klok, klok, klok maar ja, zo'n helder licht ben ik dus niet. Denk meestal te laat na....
Oh ja, dat had misschien ook anders gekund! Ach, dat is ook weer een stukje Dorgeloosheid!
Wil zo af en toe ook niet anders. Loat goan.
Heldere lichten, dat zijn Jan en William gelukkig wel! Mocht aanwezig op de officiële opening van hun nieuwe circulaire pand aan de Noorwegenweg 52. 
Eerder was William Willems, nu is het gewoon William de Bruin en Jan nog steeds die van Noeverman!
Respect voor deze twee heren. De eigenzinnige eigenaren van Limitec B.V. en dat bint ze!
Toen ik voor zes jaar terug vrijdagavond mijn ski-schoenen en zo aan het inpakken was was William bezig met het realiseren van zijn nieuwe dromen. Hij werd samen met Jan mede-eigenaar van Limitec!
Een roerige tijd sloten ze min of meer vrijdagavond af met een nieuw begin. William kon destijds gelijk de zwarte piste af zonder de nodige ervaring. Een natuurtalent.
Zag 'm eigenlijk voor het eerst in een pak en het misstond hem niet! Goh, kerel, ben anders naar je gaan kijken. Wat jij samen met Jan en jullie personeel hebben opgebouwd is niet niks!
Kreeg kippenvel van jouw speech! Hier sprak een wijs man en er bleef niets achter in die kan!
Mooi hoe jij jouw gezin centraal stelde en ze bedankte voor alle tijd dat je er niet was. De band met je vader en verdere familie en vrienden. Mooi hoe je je moeder (be)noemde, ik geloof er ook in, dat ze afgelopen vrijdagavond tevens inpandig was. Misschien zat ze wel op één van jullie hoogwerkers stilletjes mee te genieten. De rust die je uitstraalt, wetende waar je mee bezig bent en waar je naar toe wilt. Petje af. Respect man!
Jij bent niet meer die man zonder baard. Soms besef ik niet dat iedereen verder groeit, wat dat betreft ben ik ook geen helder licht. Droom soms teveel, niet altijd wakker en dan mis ik nog wel eens een afslag.
Soms letterlijk! Met terugwerkende kracht van hetzelfde laken een pak voor Jan!
In het verleden menig (verbaal) robbertjes met hem uitgevochten als ik weer eens over de scheef ging.
Hij in zijn rol als zeurvitter van onze mooie roodzwarte club en ik als stukkiesschrijvert die toendertijd regelmatig tegen het randje en steeds vaker over de rand ging! Mocht ik weer bij het bestuur aanschuiven. Hallo, jullie hier. 
Niet meer doen hè, zal op mijn tellen passen. Not! Zoals Stef Bos het gisteravond verhaalde. Naarmate je ouder wordt wordt je minder stellig. Klopt, ben ook een stuk milder. Vind alles soms prima! Papa hè.
Maar Jan en ik waren niet altijd vrienden maar als ik hem dan, zoals afgelopen vrijdagavond, zie staan met zijn vier mooie dochters voel ik pure passie en liefde door zijn aderen stromen! Werk is belangrijk maar de hoeksteen zijn van je eigen gezin nog een stukje belangrijker. Kom niet aan hun papa want dan heb je de dochters Noeverman achter je aan. Waar oe dan maar.....De gedachte alleen al! Heerlijk.
Zag mooie dingen. De knuffel van William met zijn vader. Dan kun je mij opvegen, daar zat van alles in maar vooral onvoorwaardelijke liefde, daar hoef je echt geen helder licht voor te zijn!
Genoot weer op mijn eigen vierkante meter. Mooie gesprekken met mensen die een verhaal hebben te vertellen. Ik hou d'r van. Werd vroeger laat. Bleef plakken. Ging van gewoon bier over op speciaal.
The Green Monkeys traden op. Zijn ook zo gegroeid. Voor jaren terug mocht ik ze eens interviewen voor de Stentor. Waren ze net begonnen met nummers spelen, weet al niet eens meer de aanleiding. 
Weet wel dat ze oefende in een pand achter de Oale Delle in Ane. Tof bandje hoor, spelen van covers tot kunst verheven. Ze hebben ook eigen muziek, die komen er wel. Vier heldere lichten bij elkaar.
Buiten is het nog donker. De dag probeert langzaam de nacht te verdrijven. Kwam er voor mijn doen laat in vannacht maar slapen ho maar....Stef Bos spookte door mijn hoofd, ook zo'n helder licht!
Al had hij niet veel meer nodig dan een klein lichtje op het podium achter z'n piano.
Hij had weer genoeg te melden. Zijn heldere kijk op deze soms donkere wereld bracht licht in de duisternis. Het is net alsof ik gisteravond bij Bos achterop zijn fiets stapte en hij mij veilig thuis bracht.
Bos is een kleinkunstenaar pur sang. Wordt ook terechtgewezen door zijn eigen kroost en weet dat weer te vertalen naar nummers met een kop en een staart. Ik word er altijd bijzonder helder van.
Soort van APK-keurig voor mijn troebele brein. Door hem zie ik het weer een tijdje helder. Heb ik ook met Lohues en consorten. Net alsof ze mij voorzien van een nieuwe accu, de banden oppompen en de fiets weer in de juiste versnelling zetten. Bos speelde hier achter het huus! 
Hij verzaakt nooit en levert altijd. Hoe hij zijn gedachten kan omzetten in woorden. Meesterlijk!
Hing, spreekwoordelijk dan, aan zijn lippen. Hij praat geen onzin, daar kan ik nog een puntje aan zuigen. Had de droge worst thuisgelaten, die opmerking had ik 's middags al gemaakt. 
Slip of the tongue. Hij was er al uit voordat ik er erg in had! Geen helder licht, wat dat betreft. 
Het was genieten op het groene biljartlaken van het Westerpark. Je hebt koning, keizer, admiraal en je hebt onze spits Hofsink, Rolf Hofsink. Hij schoot gisteren, bijna achteloos, even zijn 250ste competitiedoelpunt tegen de touwen. Jemig, dan ben je een klasse apart hoor en een bijzonder helder licht!
Voor het eerst scoorde hij in maart 2001 tegen Kloosterhaar en 249 doelpunten en ruim 22 jaar later zijn 250ste(!) tegen Heracles, de amateurs dan hè niet die duurbetaalde profs!
Kan ik ook bijzonder blij van worden. Wat is dan leeftijd hè. Je bent zo goed als je je voelt. 
Kun je al 41 zijn maar speel je nog als een jonge god van amper twintig die net komt kieken.....
Mooie kerel is het ook. Niet alleen qua uiterlijk maar tevens als persoon! Die snapt het ook, ook zo'n helder licht. Ach, we zijn het uiteindelijk allemaal. De één heeft lampen van de Action, de ander van Phillips of Osram als je niet zo voor PSV bent. Die lichten heb ik nooit gesnapt. Wat ik oe brom.
Bij de één brandt er altijd licht en bij een ander is het licht regelmatig uut! 
Maar voor kerels als de Bruin, Noeverman, Bos en Hofsink kun je alleen maar respect hebben!
Dat is voor deze morgen wat jullie misschien moesten weten.
Weet niet of het allemaal helder was of wellicht te bezopen voor woorden.
Gisteravond hield ik mij in, nam rustig een Hertog Jan met tevens weer mooie mensen. 
Jan en Lien en oud-buurman en tegenwoordig kameraad GertJan zijn ook van die heldere lichten....
Eigenlijk zijn er heel veel heldere lichten, alleen bij mij is soms het licht uit maar gaat die deze morgen weer voorzichtig aan. knopje eindelijk gevonden.
Hoop dat je 'm snapt, ik ontdek ook net waar dit weekend voor mij de echte clou lag.
Ergens langs de slecht verlichtte Klinkerweg.
Nu komt er iemand binnen zonder kloppen....Oh néé, toch niet! 
Huub zing het net. Terug in mijn eigen wereld. Ik haal het soms wel eens door elkaar.
Fijne (heldere) zondag. Joah, mag wel zo...


zondag 1 oktober 2023

#Langs De Vecht & Verder!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'You get a shiver in the dark, it's raining in the park but meantime..
South of the river you stop and you hold everything.
A band is blowing Dixie, double four time. 
You feel alright when you hear the music ring.
Well now you step inside but you don't to see too many faces
Coming in out of the rain they hare the jazz go down.
Competition in other places but the horns they blowin' that sound
Way on down south - London Town.
You check out guitar George, he knows all the chords.
Mind, it's strictly rhythm, he doesn't want to make it cry or sing.
The said an old guitar is all, he can afford.
When he gets up under the lights to play this thing.
And Harry doesn't mind, if he doesn't, make the scene.
He's got a daytime job, he's doing alright.
He can play the Honky Tonk, like anything savin' it up for Friday night.
With the Sultans, We're the Sultans of Swing.'
Uut 'Sultans of Swing' van The Dire Straits. 

Moi, ben ik weer!
Vroeger, eerder dan, zo oud ben ik nou ook weer niet, luisterde ik amper naar The Dire Straits.
Net als Queen. Niet dat het niet mocht maar ik had destijds andere smaken op het menu staan. 
Ben het gaan (her)waarderen, kan dat? Lekker boeiend, doe het gewoon! Wie houdt mij tegen?
Zocht gisteravond wel meer platen op die ik anders (bijna) nooit draai.
Kwam net uut Downtown Emmen met de trein en had nog geen zin aan de twijfelaar boven. 
Teveel gezien, teveel indrukken, teveel gesprekken die ik moest archiveren en ik had het aan de tijd! De klok stond stil, de wijzers zaten elkaar in de weg.
Niemand zat mij trouwens in de weg. Had het rijk weer eens alleen. Koning en hofnar tegelijk.
Licht brandde thuis al, had ik zelf aan gedaan, lijkt het net of er iemand thuis is als je thuiskomt!
Prachtig. Ik hou d'r van. Kan soms zo simpel zijn. Voelde mij Mr. Bean die zichzelf een ansichtkaart stuurde. Sigaar uit eigen doos.
Kaarslicht aan, spot uit. Na de Hapkin van Thijs & Co kwamen Cornet en Karmeliet tevoorschijn.
Neuh, was nog niet teut. Snoezig misschien haha...Mooi mens. 
Ging verder met muziek, keuzes die ik normaal gesproken niet zo snel zou maken.
Bad English met When I See you Smile. Tom Petty solo maar ook met zijn Heartbreakers. Mary Jane's Last Dance. Damn Yankees, Allman Brothers Band, Journey, Chris Stapleton en het vroegere werk van Lynyrd Skynyrd en toch ook weer veule Skik. Kerl, Kerl, wat heb ie toch mooie muziek gemaakt. Het komt nog steeds binnen...Zwaaide nog 'm tussen Nieuw-Amsterdam en Emmen-Zuid. Moi.
Maar wat een lekkere live-uitvoering van Sultans of Swings, stamt al uit 1983. Live opgenomen in The Hammersmith Odeon in Londen, de laatste twee concerten van hun acht maanden durende tournee. 
Niks geen moeilijk gedoe. Gitaren aan en gaan met die banaan. De bandleden kozen ervoor om alle foutjes te laten zoals ze waren opgenomen. De hoes van het dubbel live-album Alchemy bestaat uit verschillende panelen, veel van die panelen zijn verguld. Een verwijzing naar het alchemistisch proces.
Je kunt niks met deze info, ik las het ook net op Wikipedia...Iets met een oude filosofie en transformeren. Had het weer eens bij het verkeerde eind, dacht aan iets anders. Dus niet!
Hoorde deze live uitvoering bij Wouter van der Goes op Radio 2 deze week van vinyl. Schitterend.
Werd er gewoon blij van, ging luchtgitaar spelen. Wat doe je Papa, vroeg Mouna zich verbaasd af?
Ik had 'm op de oortjes en zij zag mij gek dansen in de keuken terwijl ik thee zette en ze hoorde niet waar ik naar luisterde? 
Papa is blij Mountje....Papa wordt blij van kleine dingen. Ik heb van de week het nummer wel tien keer geluisterd. 's Ochtends maar vooral 's avonds en dus gisternacht ook weer. Werd er vrolijk van. 
Net of ik iets deed wat niet mocht. Stiekem vind ik the Dire Straits best wel goed! Niet verder vertellen en Queen is nu ook best te pruimen. Mark Knoflook met zijn haarband. Ik was 11 toen deze dubbel-lp uitkwam. In de tijd dat ik de plaaggeest van Bassie en Adriaan nog zo eng vond, Floris als herhaling op TV was en oude afleveringen van Q&Q....huuuuuuuuuuuuh 
Deze uitvoering duurt ruim tien minuten. Die gitaarsolo's, lekker man! 
Jullie hebben er werkelijk niks aan, weet het! Zoek naar ruimte in deze chaos. De tafel hier ligt half bezaaid met onafgemaakte tekeningen van Mouna. Ze schrijft al kleine tekstjes, lijmt van alles aan elkaar vast, ook zaken die ze eigenlijk los moet laten. Ik reken het goed!
Kijk, ruik en proef. Maak tijd voor een goed gesprek. Lach met elkaar en beleef samen een mooi moment. Bij ons begint het met plezier.
Staat op een wijnzak die toevallig hier staat en nog niet aan de tafel was vastgeplakt door Mouna.
De fles ligt al in de koelkast te wachten op een mooi moment en wellicht een mooi mens! Je laat fijne alcohol niet vallen, veiligheid voor alles. 
Maar wat had ik leuke gesprekken vrijdag en gisteren met mensen die een steen hebben verlegd!
Was vrijdag uitgenodigd door een klant voor een wandelevenement. Hij doet het graag anders...
Eerst een lunch bij de Troubadour en dan wandelschoenen aan en met z'n allen langs de Vecht & Verder. Door de Rheezermaten en onderweg naar de Brink in Rheeze via het tuinpad van mijn vader bij PolJans. Geboortegrond! Koffie bij Astrid met Cheesecake waar vroeger dokter v/d Berg woonde en terug de bunders over. Ondertussen genieten van het uitzicht, de natuur en goede gesprekken voeren!
Later vulden wij een goed glas en die van anderen. Werd er bijzonder rustig van!
Dacht dat ik niemand kende behalve Roel en Lianne. Heb het wel eens vaker mis. 
Toen ik vijf uurtjes later afscheid nam en dik twaalf kilometer verder langs de Vecht was had ik kennis mogen maken met weer bijzondere mensen en gisteren idem dito! 
Mensen, allemaal met een bijzonder eigen verhaal. Een lach en een traan. 
Een man die vier kinderen heeft met zijn vrouw maar ook nog een opvang biedt aan vier pleegkinderen.
Respect! Een moeder waarvan haar oudste dochter flink gehandicapt is, hoe zij er over praatte. Kippevel! 
Een man die de hele wereld buiten Nederland wel had gezien en al 29 jaar bij zijn meisje is en mooie pennen heeft.
Iemand die een keus had gemaakt om voor haarzelf te kiezen, de sprong in het diepe waagt.
Maak ik wel de goede keuze? Denk het wel, je maakt 'm tenminste en je maakt 'm zelf. 
Een fotograaf die met Bert Visscher had gereisd maar de rust zelve was. Een Banthumer die hoopte dat zijn vrouw morgen (zaterdag) niet weer wilde wandelen. Mooi lekker ouwehoeren.
Vrijdagavond met vrienden een potje poolen met korte truitjes. En ja Harold, ik keek eerst op ooghoogte. Weer hele andere gesprekken. Ouwe jongens krentenbrood onder elkaar. Terwijl de verschillende ballen tegen de plinten klotsten en in één van de zes gaten doken kwam hier ook wel de gesprekken naar boven!
Gisteren op de voetbal tevens (dom) ouwehoeren. Voetballend was het niet best, we wonnen wel maar vraag niet hoe en gisteren in Emmen van hetzelfde laken een mooi pak!
Niemand zei dat het makkelijk zou zijn! Gelukkig zien wij allemaal die stip aan de horizon.
Voelde mij in de trein een buitenlander. Allemaal vreemde talen om mij heen. Was blij dat de conductrice nog enigzins beschaafd nederlands sprak. Elk station werd aangekondigd als Nieuw-Amsterdam, zelfs het bandje haperde dus bij Arriva. Snap wel iets van de onrust die kant op!
Onbekend maakt onbemind maar je veilig voelen in een openbare trein is vers twee van het hele verhaal. Niet blijven ontkennen dat wij langzaam een groot probleem hebben.
Niet iedereen is ruim twee meter lang. Tuinkabouters genoeg!
Liep in Emmen langs de Brasserie van Lohues. Kon een glimlach niet onderdrukken. Hij heeft er wel eens over gehad in zijn liedjes. De geboekte Italiaan was dicht, vakantie maar blijkbaar had ie het reserveringssysteem niet naar de Huttenheughte gestuurd. Geen paniek, gaan we toch ergens anders eten. Thijs & Co werd onze uitvalbasis. Wat een leuke tent zeg....Op het plein tegenover het theater en Wildlands was het goed toeven. Heerlijke smaken op het grijze bordje wat spontaan kleur kreeg.
We kozen voor een shared dinner. Taco Tico, Thom Kha Kai soep, Antilliaans en Indisch stoofpotje, kip van de barbecue, een mooi dessert met gebakken mango als toetje en natuurlijk fijn gezelschap!
De mooie maar ook zeer vriendelijke eigenaresse had zin om ons een leuke avond te bezorgen.
Je voelt je er bijzonder welkom! Kende dit Emmen niet! Maar Emmen is goed te doen.
Ook het lieve meisje en de leuke spontane jongen in de bediening maakten de avond compleet.
Stoelen waar je een warme rug van kreeg, al dan niet van de Hapkin! Snoezig of is teut een beter woord? Ik ontdekte de rust in mijzelf. Ik hoefde nergens anders naar toe, zocht niet naar een uitweg. Neuh, was in mijn natuurlijke habitat. Zo'n weekend als deze, zo wil ik mij vaker voelen.
Weer de relaxte Alfred die ik kan zijn. Graag wil zijn! Spanning weg! Beentjes over elkaar, biertje in de hand, mooie gesprekken voeren met deze en gene en gewoon het leven weer zien zoals deze misschien wellicht is bedoeld. Voor jou en voor mij. We hapten lekker een eind de Emmer nacht in! Raakte de weg wel even kwijt op de terugweg.
Je verzint het niet! Google Maps bood uitkomst, kwam ineens van de andere kant aangelopen bij het station. Hoe dan? Toch snoezig, toch een beetje teut! Het mooie van Emmen is ook wel de weg naar Hardenberg toe. Geef ik eerlijk toe. Terug langs de Vecht! Maar even buurten in Emmen en o.a. bij Thijs & Co bracht de boodschap wel over. Een mooi eerbetoon aan haar vader derhalve!
Thuis luisterde ik voor de tiende keer Sultans of Swing en daarna Telegraph Road, lekker live met genoeg foutjes!
Net als mijn eigen live-album. Heb genoeg fouten gemaakt en zal er vele blijven maken. Zingen kan ik nie...Luisteren wel.
Lekker boeiend! Het was een weekend waar ik mocht praten als Brugman! Zal ook veel onzin zijn geweest maar ook meer van dat alles. Soms zijn het kleine opmerkingen die het 'm doen.
Zoals Evers zegt: Ik kom niet op bezoek bij mijn moeder maar ik kom thuis. Dat dus!
Wandelschoenen aan!
De natuur geeft inspiratie voor kunst en cultuur.
We kennen allemaal de gratie, de natuur die is zo puur.
De eerste bloemen van het voorjaar als een snaar op een gitaar.
En als in de herfst de bladeren vallen dan zijn ook de rapen gaar.
Kon het maar altijd zomer zijn, die temperaturen zijn fijn.
Maar ook de winter is broodnodig met sneeuw en strenge vorst.
En de regen die moet vallen want de bomen hebben dorst.
Het kaartje zat tevens vast aan de jute eco wijntas met gedraaide touwtjes...Ook al 10x gelezen.
Blijft rondkuieren in mijn hoofd.
De vier seizoenen, misschien wel van Antonio Vivaldi.
Ik hou het liever bij Sultans of Swings of de teksten van Lohues, die snap ik tenminste en anders wel als ik onderweg ben in zijn Drenthe. 
Langs de Vecht & Verder....
Dank allen voor de verhalen! 
Ik lees verder!
Lohues begint nu te zingen:
Wij komme d'r wel, het komt wel goed. Misschien niet snel, het giet hoe het moet!
Wij hebt geen hoast, en hoast geen dwang. Wat is kort en wat is lang?
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo...


zondag 24 september 2023

#Nieuwe Herinneringen Maken!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Lover, lover talk to me we've both been here before.
Takes a lot of time to see you need less to become more.
But not this time.
Lover, lover come to me and don't say it ain't so.
That you don't know how, you don't know when.
There's nowhere left to go.
And all this time, evening cries with no word, no words.
Oh Lord, seems the best is yet to come.
I'm screamin' it out boy, screamin' it out.
Oh Lord, seems the best is yet to come.'
Uut 'The Best Is Yet To Come' van Novastar.

Moi, ben ik weer! 
Wat als het beste nog moet komen? 
Daar moest ik aan denken afgelopen maandagochtend. 
Reed naar het werk toe, rond de klok van half negen, stond even te wachten bij de stoplichten aan het eind van de Hessenweg hier in Heemse.
Had de intro-rally van 'Jan-Willem Start Op' thuis nog ff gevolgd, had ze (bijna) alle 5 weer goed! 
Niet echt mijn categorie dit keer. Geen jaren tachtig, Rock of kwalitatieve Nederpop. 
Jeroen Kijk in de Vegte en Jan-Willem Roodbeen keuvelden er lekker op los, langzaam wakker worden met deze gasten! Al jaren staat Radio 2 op 1 bij mij.
Twentenaar Eric Dijkstra had natuurlijk de ochtend van zijn leven tijdens het wekelijkse praatje over het afgelopen sportweekend. Tuurlijk kwam de meer dan terechte overwinning van 'zijn' FC Twente ter sprake. Ze versloegen het noodlijdende Ajax met 3-0 (duidelijke cijfers). Ik rekende het goed!
Vroeger, eerder, had ik daarom een verschrikkelijk slecht weekend achter de rug gehad maar je leert te relativeren naarmate je ouder wordt. Nou ja, over sommige onderwerpen dan...Want dan heb ik wel veel nachten ijs nodig!
Novastar werd ingestart met 'The Best is Yet to Come' van de Nederlandse Belg Joost Zweegers. 
Hij is in zijn eentje Novastar, ben je het snel met elkaar eens. Waarvan Akte!
Er was niets 'Wrong' (geks) aan zijn teksten. Hij had geliek, wat als het beste voor mij (en voor Moos en Mouna) nog moet komen. Wat als....? 
Ik had maandag al het nummertje paraat voor zondag. Muziek kan mijn dag maken of breken.
Het weekend zat nog in mijn hoofd maar opende wel een deur, die op een kier stond, in mijn hersenloze brein! 
Tot aan vorige week dacht ik negen van de tien keer dat het beste mij al reeds was overkomen...!
Maar wat als het beste, kan bijna niet - maar toch - , als het beste gewoon nog moet komen! 
Soort van omdenken. Zat voor een paar manden terug even slecht maar steeds meer, steeds vaker, gloort er licht aan het eind van de tunnel. Potverdikkemei, terwijl ik afsloeg naar links, wat als het beste nog moet komen? Kreeg zin aan het idee....Wat als morgen, volgende week of volgend jaar zij ineens daar staat voor de deur of dat Mariënberg gewoon weer eens kampioen gaat worden. Wat als het beste nog moet komen?!?
Moos toch Einstein opvolgt en Mouna al turnend Lieke of Sanne Wevers van de troon stoot! 
Wat als het beste nog moet komen.....? Was inmiddels aangekomen op 't werk, radio uut!  Veronica aan.
Novastar was al afgelost door een nummer van The Babys - Everytime I Think of You. Rekende het weer goed. Potverdikkemei, misschien moest het beste nog wel komen!
Misschien waren zij mij boven aan het plagen, kijken of ie te breken valt? Wankelde de laatste jaren wel vaak maar viel nooit echt om! Geen zelfmedelijden maar echt borstklopperij zat er tevens niet bij!
Als iedereen eens wist wat simpel geluk is, Joost kon 't weten van Novastar, schreef het nummer al rond deze eeuwwisseling. Ben geen snelle leerling maar wat als het geluk mij morgen weer toelacht!
Tikte het alarm in, het kapje legde ik in het restaurant. Die viel toch steeds van het alarm af.....
Knop ging om, waterkoker aan. Een nieuwe (werk)week brak aan maar ik had er zin an.
Omdenken! Was dit nou wat sommige mensen in mijn omgeving bedoelden? Je gaat het pas zien als je hetzelf doorkrijgt. Weet het niet? Alle keren dat ik wakker lag en dacht: wat een mooie dag om nieuwe herinneringen te maken. The Best is Yet to Come? Ik ben voor, ik reken het goed! 
Tijd om op te staan zong plaatsgenoot Evers bij Ruud de Wild. Tevens bij Radio 2 deze week!
Edwin Evers hoeft niet meer vroeg op te staan. Hij kan uitslapen toch vind hij het tijd om op te staan!
Kan hem geen ongelijk geven. De morgenstond heeft namelijk goud in de mond! 
Zagen wij vorige week ook nog eens toen André en Janny langs de mooie Vecht voerden in hun bootje.
Denkend aan Holland!
Het Vechtdal zien vanaf het water, mooier kan bijna niet! Het is hier toch fantastisch!
André en Janny aan de kade in Dalfsen met een mooi biertje van het Vechtdal voor hun snufferds.
Benieuwd wat Evers heeft te vertellen in zijn nieuwe, persoonlijke theatershow.
'Edwin speelt zichzelf', mooie titel maar Evers speelt nooit geen rol, althans dat vind ik. Wie ben ik?
Evers is Evers zowel op de radio, als op tv (waar hij liever minder vaak acteert) en gewoon thuis hier in Hardenberg. Als je hem een keer tegenkomt is hij die van HHC en wij die lui van Mainbarg. Amen!
Maar Evers speelt hier 13 november gewoon achter het huus in de Voorveghter liedjes van zichzelf, van zijn eerste twee solo-albums. Geen covers ditmaal of een Verrückte Halbe Stunde, maar eigen liedjes en verhalen over van alles. Hij doet het het niet alleen. Hij wordt vergezeld door al die muzikanten waar hij al jaren mee werkt. Heb er zin an, ook onderdeel van nieuwe herinneringen maken. Ik geloof, nu ik er zo aan denk, dat het beste echt nog moet komen. Waarom ik dat denk? Goeie vraag....Geen idee!
Heb zo'n idee dat ik wel weer genoeg shit naar Bovenveld heb gebracht. The Best is Yet to Come!
Wordt blij van André en Janny als ze lopen over kasseien waar wij tevens hebben gelopen. 
Soms wordt je stekeblind als je te vaak ronddwaalt in je eigen omgeving. Kop in 't zand. Niet doen.
Ik zat te genieten van al het pracht en praal wat er allemaal is te vinden langs de Vecht. Gramsbergen, Hardenberg, zag de stuw in Diffelen, Ommen en Dalfsen. Mooi in beeld gebracht door omroep Max! 
Max zag ik vanmorgen nog weer rijden in Japan. Another day at the office. Mouna kroop halverwege de race er gezellig bij. Ze keuvelde er mooi op los. Al vaker verhaald, maar ik kan er zo van genieten!
Zondagochtend!
Twee ronden voor het einde was spuit elf ook wakker en met zijn drieën in bed zagen wij Max Verstappen over de Finish komen. Volgende week kan hij zich, als ik goed heb opgelet, zich voor de 3e keer tot wereldkampioen kronen. Het beste moet inderdaad nog komen! 
Zal Moos straks ook zo snel gaan of haalt Mouna hem rechts of links in. En ik bakzeil?
Het beste moet voor hun ook nog komen. Worden ze papa en mama? blijven ze bij hun vriend of vriendin, of verlaten ze de liefde van hun leven voor een ander? Maken ze dezelfde fouten of worden ze er gewoon beter in...?
Denk soms best veel. Kontakt met het thuisfront en vrienden maakt dat ik niet uit de bocht vlieg!
Niet dat ik te hard rij maar ik wil soms te graag. Te graag op zoek naar het beste in de eerste plaats voor mijn kinderen. Ik merk dat ik mijzelf goed kan wegcijferen voor hen, alhoewel ik graag op de voorgrond sta. Gek hè. Er is iets beters voor mij in de plaats gekomen. Kinderen staan op plek nummer 1, zonder twijfel!
Merkte wel dat ik iets te vaak boven het maaiveld uitkwam, nu word ik onderuit gehaald maar ik ben een keeper geweest, geen goede, maar ik weet wel hoe ik soms moet vallen. 
Als ik zweef ben ik jouw tegengewicht totdat mijn wereld weer aan mijn eigen voeten ligt! 
Lohues zei het gisteren treffend! Herinneringen moet je koesteren maar niet alles moet je willen terugkieken (kijken). Hij had geliek. Hij had het over Maja de Bij, een tekenfilm van vroeger.
Staat net als bij Daniël ook op mijn netvlies gebrand. Vroeger, eerder, keek je alleen woensdagmiddag TV. Net zoals alleen woensdagavond er voetbal op tv was te zien! Dat hij tegenwoordig zomaar ineens die eerste paar regels van de openingstune zingt. Vanuit het niets.
Hij schreef wat ik dacht. Dat hij ervan overtuigd is dat als je plotseling een liedje in je kop hebt, er altijd wel iets is waardoor je dat nummer innerlijk hoort. Ik snapte wat hij schreef! Een aanleiding is er altijd
Ja, zo is het! Ik heb vaak liedjes in mijn kop! Laatst nog K3, maar dat kwam door Mouna. 
Het opzoeken van mooie herinneringen kan heel mooi zijn. Die mooie stad, dat grote bos maar Lohues zei ook dat het soms verschrikkelijk kan tegenvallen. Dat ene restaurant heeft nu een andere kok of dat bandje een andere drummer. Ik droomde vannacht ook iets moois. Had te maken met een fijne herinnering ergens aan een verlaten strand. Spelende kinderen en daartussen maakten Moos en Mouna een groot zandkasteel. Ik kuste haar en nam een slok van mijn biertje, shit - dat had andersom gemoeten. Schrok wakker van het feit dat ik bang was dat het bier op was. Niet van het luchtkasteel.
Steeds weer nieuwe herinneringen maken dan vervagen uiteindelijke die oude.....
The Best is Yet to Come, er ligt blijkbaar iets mooiers in het verschiet! Geloof er nou maar in!
En zo, zo houden wij elkaar op de been! Vroeger was niet alles beter. Ik denk het vaak, vaak als ik onze jongens zie voetballen. Maar was het vroeger altijd beter? Neuh, denk het niet!
Ze hebben in ieder geval momenteel bij Mariënberg een betere keeper...haha! Thijs hield ons gisteren op de been, ik miste bijna Jelle niet (meer). Mensen vergeten wel snel. De Koning is dood, lang leve de nieuwe Koning! Ben bevooroordeeld, keepers liggen mij gewoon aan het hart. 
...En is Dennis nu beter dan bijvoorbeeld Penk Hotgieter ooit was? 
En zou Tony of Bert kunnen tippen aan Rolf of André met de kennis van nu? 
Of is Job Wolters het nieuwe nu! Jong maar ook al zo verrekte goed net als Wesley en Collin....
Ach, op goede dagen vind ik iedereen beter en toch geloof ik ook bij de voetbal dat het beste nog weer moet komen. Misschien geen 1e of 2e klasse meer maar een roodzwarte kinderhand is tegenwoordig al gauw redelijk gevuld, wat ik oe brom! De hang naar nieuwe successen ligt gewoon op de loer op het altijd gezellige Westerpark. 
Maar wat als ik gisteren met een mes had lopen zwaaien, onze trainer had bedreigd dat ik hem zou doodsteken. Want opeens in een andere opstelling spelen? Dat kan echt niet! Doodsteken zal ik oe!
Wat was er dan met mij gebeurd? 
Wat denken jullie? Opgepakt door de politie en dat ik zeker een nachtje of 2 had moeten zitten in de cel. Mijn zonden overdenken en natuurlijk een levenslang verbod om ooit nog een sportpark in de regio te bezoeken. Onderzoek bij een arts die daarvoor is opgeleid en meer van die dingen.....Bezoekje aan een TBS-instelling of iets soortgelijks. Een gevaar voor onze samenleving! Toch, Toch...Toch?
Ik zou toch niet behoorlijk dringend maar vriendelijk zijn verzocht om het sportpark te verlaten en als ik daar geen gehoor aan gaf dat ik vervolgens op de trein werd gezet richting elders....?
Met verbazing las ik van de week dat het wel gebeurde op het AZC hier aan de Jachthuisweg! Je gelooft het niet toch bleek het waar te zijn. Geen nieuws van de Speld, zelfs geen speld tussen te krijgen.
Daar liep donderdagavond een man te zwaaien en te dreigen met een mes. Hij wilde vervolgens niet vertrekken en werd daarom maar door onze politie op het station afgeleverd met het verzoek om te vertrekken richting ergens....!?!?!?!?!?!?! Bovendien mag hij zich een week niet laten zien op het AZC?
Sorry, ik hoorde jullie niet want mijn beide klompen zijn inmiddels gebroken! Vind je het gek dat wij ondertussen moeten toegeven dat wij problemen hebben met het opvang van mensen die (tijdelijk) een veilig (t)huis zoeken. Het migratieprobleem wordt zo alleen maar groter, het draagvlak valt compleet weg! Een verwarde man wil er op los steken, wordt niet aangehouden of in de cel gestopt maar gedropt op het station..?? Wat als ik daar nou net liep met mijn kinderen, even met de trein naar Oma....
Dat die man nog niet tot innerlijke rust is gekomen en denkt: Goh, zo'n witte grote man wil ik ook nog wel aan mijn mes rijgen......? Mes, steek, pijn...einde oefening! Papa dood! 
Of moet ik gewoon denken: Het beste moet nog komen? Maak ik mij alleen maar zorgen, is het dagelijkse kost geworden dat wij van deze excessen al niet meer in de war raken?? 
Of ben ik daar te dom voor, te nuchter! Iedereen moet nieuwe herinneringen kunnen maken en zich gastvrij voelen als je het even moeilijk hebt of je thuisland behoorlijk in de war is.
Maar moeten wij niet de kerk in het midden laten en gekke mensen die andere mensen moedwillig kwaad willen doen gewoon opsluiten en niet op de trein zetten met spreekwoordelijke vertraging....??
Ik vraag dit natuurlijk voor een vriend want ik ben van mening dat het beste nog moet komen...
Gelukkig mag ik volgende week gewoon op het Westerpark komen, ik hou mij nog keurig aan de wet!
Schrijf soms de grootste onzin over mien cluppie maar ben nog geen steek veranderd. 
De voetbal (Mariënberg) is nu elke week weer vaste prik. Het spel is op de wagen, onderweg naar later!
Misschien wel kampioen, je moet soms een stapje terug doen om weer grote stappen te durven maken.
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo.




zondag 17 september 2023

#Joost Mag 't Weten!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Doe al nachten haost gien oog dicht, ben al dagen wat van slag.
Weet niet waor ik 't mot zuuken, doe aal dingen wat nie mag.
Vrij veul bier en sigaretten kriegen de sfeer d'r vaak weer in.
Terwijl ik weet da'k dat niet doen moet, want nao die tied dan wo'j zo min.
D'r is van alles wa'k probeerd heb maar ik vuul me hier niet thuus.
Ik heb me daor nou wel bij neerlegd, maar ik wel wel graag naor huus.
Ie zullen haost denken da'k nie wies ben, 'k loop te skelden en te doen.
Ik ben mezolf en ok de weg kwiet, veur de vinder 'n miljoen.'
Uut Naor Huus van Skik.

Moi, ben ik weer.
'Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood. 
Maar liever dat nog dan het bord voor zijn kop van de zakenman.
Want daar wordt hij alleen maar slechter van....'
Tja, een voetballer is Moos niet! Gaat ie ook niet worden. Hij gaat graag met mij mee naar de voetbal, zowel uit als thuis maar dan meer voor de randzaken.
Als je begrijpt wat ik misschien bedoel. 
Hij struint dan graag langs de velden op zoek naar iets voor later!
Neuh, voorlopig is hij basketballer van dienst bij de Vikings hier in Hardenberg! 
Mooi man! Hij heeft na een aantal omzwervingen zijn passie en sport gevonden.
Althans, daar lijkt het wel op. Gisteren (zaterdag) had ie zijn eerste wedstrijd, gaaf man!
Wij waren er natuurlijk bij.
Zo'n gekunsteld Vader-Moeder-Zoon-Dochter uitje. Kinderen First, Rest komt later wel. Not!
Was niet van slag maar daar moesten wij wel zijn, naast het zwembad waar Moos ooit zijn zwemdiploma's haalden, haalde zijn papa alleen het brevet van zijn onvermogen....haha!
Hij traint in De Kamp, Baalder maar de thuiswedstrijden spelen Vikings Hardenberg onder de 12 in sporthal de Slag. Koffie uit de automaat, een gevulde koek uit de andere.
Nietszeggende machines! Blijkbaar krijgt de gemeente Hardenberg de exploitatie van de sporthallen niet meer rond, financieel niet aantrekkelijk en is een gezellige toko/barretje iets uit een grijs verleden toen ik nog volleybal ging kijken in een meer dan gezellige sporthal De Meet. Daar was het altijd feest in de 3e helft. Maar nu, geen gezellig 'Goedemorgen' meer vanachter een net schoon gemaakte toog! Ach, een kniesoor die daar op let! Nou, ik in ieder geval wel. Een kantine hoort toch gewoon bij een sport-, voetbal- of basketbalclub?
Enfin, Moos had zich al in zijn basketbaltenue gehesen, koningsblauw en je hoefde je niet af te vragen van welke club hij nu is, De Vikings natuurlijk. Hij leek wel een echte Noorman! Mooi Man!
Een reusachtige, woest uitkijkende en bebaarde Viking keek mij aan vanaf Moos zijn shirt!
Nummer 12 heeft ie, dat nummer houdt ie ook....De ideale twaalfde man, al spelen ze met 5 man in het veld. Arthur heeft er maar druk mee, de laatste weken stroomden de aanmeldingen binnen op de burelen van het bestuur waar goede vriend Piet-Cees de scepter zwaait! Hij wel!
FF wennen, geen dauw op groene grassprieten, geen gure herfstwind waardoor je in je tussenjas moet duiken. Neuh, niets van dat alles. Sporten in een sporthal op zaterdagmorgen. Compleet anders, wel zelfde beleving. Sport verbroedert.
Niet elf tegen elf, er kan dus niemand vrij staan maar vijf jongens/meisjes tegen vijf leeftijdsgenootjes....en start!
De bal moet niet in het doel maar boven in het netje. Scoor je levert het twee punten op in plaats van één goal. Het enthousiasme werkt aanstekelijk. Arthur en zijn collega hebben de sjeu er mooi in.
Moos trainde eerst mee, nu is ie officieel lid van Vikings Hardenberg. Mag nu ook punten gaan scoren voor de club! In het netje graag.
Hij neemt zijn taak verrekte bloedserieus, het uit de kluiten gewassen jochie van de tegenstander uit Deventer verdedigde hij met verve, hij zou 'm zelf volgen als deze even naar de WC moest. Hij hield trouwens een bal goed vast na een rebound, daar kon ik nog wat van leren. Vroeger liet ik nog wel eens een bal los....Hier hebben ze ook een doel maar meer spreekwoordelijk. Hele andere wereld. Het is geen voetbal maar ik voelde mij er wel thuis. Flashbacks naar eerder toen ik ruim zestien jaar ook leider was van een team opgeschoten jochies bij Mariënberg....Altijd met heel veel plezier gedaan. Zie ik ook aan Arthur en collega, ik onthoud zo slecht namen - sorry, die hebben er skik van. Kan ik weer van genieten! Zulke mensen zijn zo belangrijk voor ontwikkeling van kinderen op die leeftijd. Maken of breken! Ze doen veelal het eerste. Hoorde het dit weekend ook weer...Jullie/Jij waren vroeger nog fanatieker op het veld dan wij! Mooi toch. 
Een scheidsrechter die regelmatig het spel stillegde als er een fout was geconstateerd en tekst en uitleg gaf. Schitterend! Ondertussen rondkijken of er nog leuke single basketbalmoeders rondliepen...?
Geintje natuurlijk! Hier dragen ze ook geen vlaggetjes, kan de regering daar geen stokje voor steken?
Moos verloor zijn eerste wedstrijd. Bij de tegenstander liep een nummer 5 rond die dribbelen en passeren op 10-jarige leeftijd reeds tot kunst had verheven. Hij schoot de ene na de andere bal in het netje! Met 28-51 gingen wij niet de boot in! Echt niet! Tja, een gewonnen nederlaag! Want het gaat niet om winnen of verliezen, nog niet! Moos heeft er aan geroken, hij vond het geweldig! Zijn pretoogjes, zijn dansjes op het veld verraadden hem. Onbetaalbaar. Mooi jongen! Nu al beter het voetenwerk voor elkaar dan zijn vader ooit had, zo moeilijk is dat ook weer nie! Hoop dat ie leert, dat ie leert kijken naar zijn teamgenoten, hij is nogal eigenwijs aangelegd, je kunt zoveel van anderen leren door alleen naar ze te kijken! 
De mannetjes en vrouwtjes hebben er bijzonder veel skik aan en daar gaat het allemaal om! 
Zaterdag is de mooiste dag in week en je wist als je naar je vriendjes keek, hier gaan ze heel wat beleven. Zo Groen als Gras. Heerlijk. Hup Vikings Hardenberg, trap...euh schiet die bal naar voren!
Het was trouwens wel vroeg na een zeer gezellige maar late Rommelerie in de Johan Clemmestraat.
Droge keel en een zeurderige stem in mijn hersenloze brein, de huishouding nog niet op orde!
Wilde terug met de trein maar die vertrok steeds later. Belandde uiteindelijk in bed op nummer 2 in de Clemmestraat. Toevallig woont daar ook mien moe van 92 al honderd jaar dus dat kwam mooi uit.
Had gezegd dat ik met de trein huiswaarts zou gaan, dus kwam ze nog wel even checken of ik het daadwerkelijk was of een verlate inbreker. Het bleek, gelukkig maar, haar zoon te zijn die na enkele seconden reeds in dromenland was aanbeland. Ik lag wel te rusten. Bij de trap meteen linksaf! Ik kende de weg, zelfs in het donker. Jarenlange ervaring als ik weer eens kruipend vanaf Café Mans via het winkelcentrum van Mariënberg niet bepaald nuchter in de mooiste staat arriveerde! 
Wat was het gezellig op de tweede editie van de Rommelerie. Ik had de kinderen meteen na het werk opgehaald. Ze hadden er zin in, een goede eigenschap want ze houden tevens van gezelligheid!
Kinderen hebben nog het minste last van alles, denk ik dan! Mouna had haar zinnen gezet op de pannenkoek met spek en Moos zijn blik was gericht op de BBQ-pan. Ik ging voor de bami van mevrouw de Boer! 
Het weer pakte tevens uit met mooie zonnestralen, het was al gezellig druk toen wij inpandig waren...
Moe stond op de oprit met haar vriendinnen van het kaarten maken en kreeg weer de nodige knuffels van Moos en Mouna. Ben al ruim tien jaar vertrokken uit de Clemme maar op de één of andere manier gaat de Clemme nooit uit je. Als mien Moe ooit uit de tied komt, hoe moet het dan? Gaat ons ouderlijk huis dan over in andere handen of krijg ik nog een ingeving van, pak 'm beet, terug naar mien Roots..?
Ik zag overal mensen die Skik hadden. Stukje onvervalst Noaberschap, iedere bewoner hielp mee met het slagen van een puike Rommelerie. Missie geslaagd. Robert draaide suikerspinnen, Irma ook...Leuk stel hoor en dat al bijna dertig jaar! 
Iedereen draaide zich een slag in de rondte. Ineke en haar zus bleven maar pannenkoeken bakken!
De oliebollen vonden weer gretig aftrek, de krenten in de pap, de biertjes waren koud net als de Ice-tea en cola zero. Lex op de uitkiek en had zijn vergunning in de achterzak! Op de mobiele scootmobiel werd weer een verse lading bami binnen gereden. Schitterend! Waar zie je dat nog? 
Keek de straat in en weer terug naar het huus waar ooit Hilly en Wiecher woonde naast schilder Nabers.
Daar stond nu de vrachtwagen met het leuke live-bandje The Roots er in geparkeerd! 
Ze begonnen met een nummer van Racoon. Kijk, dan heb je al een voorsprong te pakken. 
De man met baard en gitaar woont nu op het huus van Kok (nr. 12) en Bert op de bas woonde jarenlang tegenover ons op nummer 5, Hofsink hè. De pretkegels wisselden snel van eigenaar!
Had een betere bodem moeten leggen, nog even een pannenkoek met spek ofzo want de drukke week viel van mij af en schoot een beetje in het verkeerde keelgat....haha. Het gerstenat vond haar weg, het werd slapen in de Clemmestraat al wist ik dat toen nog niet. Genieten op enkele vierkante meters. Noem mij een oude dwaas maar wat is (V.V.) Mariënberg zonder de Johan Clemme-straat toen wij ooit met vijf gasten in het eerste elftal speelden. Nummer 2 en 2a, 12 en ff nadenken dan woonde Tony op nr. 20, naast Johannes onze kunstschilder. Potverdikkemei, niks blijft - alles veranderd!
Onze Garst komt hoogstwaarschijnlijk niet meer thuis, ligt nu in Clara. Onze eigenzinnige kunstschilder heeft een paar jasjes uitgedaan en is via een ambulance de Clemme uitgereden...voor het laatst?
Sommigen vinden hem een rare kwast, tis maar net hoe je het bekijkt! Niet doorsnee maar daar is toch niks mis mee. Wij hebben genoeg mensen van dertien in een dozijn, of niet dan?
Wat hij met een kwast kan kunnen velen hem niet nadoen. Wat een mooie schilderijen heeft hij geschilderd! Hij kwam tenminste boven het maaiveld uit! Het gaat je goed, Johannes! 
Oh, jij komt uit Hardenberg. Enkele nieuwe bewoners wilden mij een stukje geschiedenis verhalen over de Clemme. Mooi toch? Stiekum wist ik meer dan zij ooit zullen weten. Weten zij veel...Lekker laten zo. De Clemme is ook een stukje van mij. 
Grappig dat de man die vrijdagavond tig oliebollen in de hete olie gooide nu woont op het huis van Ramaker, de warme bakker die het recept van de oliebollen uit de Johan Clemme bedacht! 
Iets met cirkels rond! Boven zaten genoeg oud-Clemmers uut de tied mee te genieten! 
Joost mag het weten of het echt zo is! Ik geloof op zulke avonden er graag in. Dat bijvoorbeeld mien Va stiekum mee zit te genieten. Hij was, vast en zeker, ook niet weg te slaan zijn geweest bij al die eetkraampjes en de bar. Levensgenieter pur sang! Ik probeer hem zo goed mogelijk na te doen, lukt niet altijd. Hij was meester daarin, ik slechts zijn leerling. Moos let beter op!
Muntjes die slechts € 1,50 per stuk kosten. Een flesje bier voor anderhalve munt, een pannenkoek maar 1 muntje en een oliebol een halve. Vooroorlogse prijzen! 
Wij Clemmenaren hebben geen dollartekens in de ogen, geen winstbejag maar saamhorigheid is het verdienmodel, mooi stukje noaberschap en naar elkaar omzien!
Wilde nog iets kwijt over sterfelijkheid. Misschien rare afsluiter van dit stukkie onzin. 
Kon de brug vanmorgen maar moeilijk vinden maar Joost mag 't weten....
Even een stukje trots melden. Als je wel eens podcasts luistert heb ik wellicht een tip voor jullie.
Joost Dorgelo, zoon van breur Herman en schoonzus Simone, heeft een mooie podcast gemaakt. 
'Een blik op het einde'.
Daarin gaat neefje Joost de dialoog aan over sterfelijkheid in kader van zijn studie. Heb gisteren twee afleveringen geluisterd. Daarin sprak hij onder andere met een vrouw die in een hospice woonde en inmiddels naar een verdieping hoger is verhuisd. Hoe Joost zo'n interview aanvliegt, knap! Respect.
Joost weet dat praten over de dood veelal wordt weggeduwd totdat het moment dat sterven om de hoek komt kijken tegelijkertijd met Magere Hein. Hij vindt dat wij dit onderwerp niet moeten wegstoppen maar juist omarmen.
Verschillende mensen komen aan het woord, allen met hun eigen perspectief op sterfelijkheid, de dood.
Ondermeer een geestelijk verzorger, neuroloog, voormalig arts, filosoof en een palliatief verpleegkundige.
Joost heeft een prettige stem en verbaasde mij gisteravond met zijn kunde en kennis maar ook het feit dat hij oprecht luistert naar zijn gesprekspartners en daarop anticipeert. 
1 opmerking van Joost bleef vannacht door mijn hoofd spoken: Joost vroeg aan die mevrouw in het Hospice, zorgt tijd dan voor waarde....?
De tijd die ze nog had, hoe mooi omschreven door neefje Joost die gewoon neef is.
Joost weet het! Prachtig! Het is te vinden op Spotify - Een blik op het einde - ik vind het een aanrader.
Doet je nadenken over dingen. Hoe je eigen shit dan ook weer in het juiste perspectief wordt geplaatst. 
Dan is een keertje verliezen helemaal niet erg. Als het nou met de voetbal of basketbal is.
Dan wil ik 's nachts naar huus maar beland ik uiteindelijk toch echt thuus in de Clemmestraat!
Hoe mooi wil je het hebben.
Ik reken het sowieso goed. 
Fijne zondag. 
Joah, mag wel zo...














zondag 10 september 2023

#Hamsteren & Rommelerie!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Hmm-hmm-hmm-hmm-hmm....
Sometimes in our lives we all have pain, we all have sorrow.
But if we are wise we know that there's always tomorrow.
Lean on me, when you're not strong.
And I'll be your friend, I'll help you carry on.
I just might have a problem that you'll understand
We all need somebody to lean on.'
Uut 'Lean on Me' van Bill Withers.

Moi, ben ik weer!
'Dat is het lekkere van Albert Heijn'
Nou, wij wisten rond het jaar 2000 al waar Abraham de Mosterd haalde. 
Gewoon in Ommen, het mooie stadje aan de Vecht.
Als daar de zon schijnt is het gewoon (altijd) lekker druk! 
Terrassen zitten dan vol, geroezemoes stijgt op, kakofonie genoeg derhalve, slaat de klok van de monumentale kerk gewoon om het uur en is café De Herberg een baken in je ongekende rust! 
Ommen, ik kom er, gek genoeg, altied weer terug!
Vroeger, eerder was ik 3 dagen in de week daar volledig inpandig. 
Zowel vrijdag- en zaterdagavond alsmede de zondagmiddag was Ommen onze uitvalbasis. 
Destijds nog bij Café-Restaurant Flater. Flaters genoeg geslagen, nog voor het ontbijt weer thuus! 
Vaker in de olie dan nuchter. Had je ook niet veel uit te leggen. 
Deze maand 'zit' ik alweer 23 jaar in de relatiegeschenken maar daarvoor probeerde ik van alles uit. 
Baantjes van koffiezetter en spulletjes rondbrengen bij de Wavin tot verwarde mensen (Jobcoach) aan baantjes proberen te helpen ondanks al hun zorgen. 
Toen op een dag pasen en pinksteren bijna samen vielen dacht ik in al mijn onwetendheid aan een baantje bij de Appie. Wilde wel zo'n handige Harrie zijn! 
Supermarktmanager leek mij wel wat. Zo'n Henk van Dalen. Was klaar in Enschede en omgeving, nam al die vreemde ziektes op den duur mee naar huis. Met mien boerenverstand keek ik er toch te nuchter naar. Wilde doorpakken terwijl ik rustig aan moest doen. Misschien was het ook niet zo'n slim idee van mij om een ex-alcoholist bij een groothandel in dranken te stationeren. Tja, wist ik veel!
Het werd de Appie duzz, gek genoeg fietste ik door allerlei toelatingseisen en assessments heen, gewoon kop d'r veur en flink deur het bulzand heen. Jemig, je komt sneller bij Lex en Max op de koffie.
Wat een traject was dat, wat een rollercoaster.
Ene meneer de Boer was mijn mentor, vond ik wel weer grappig. Je heet de Boer en je werkt bij de Albert Heijn. Destijds had je nog De Boer supermarkten, vandaar. Misschien dat ik het alleen lollig vond.
Mijn humor wordt wel eens vaker niet gesnapt. Maar dat geheel terzijde.
Enfin, om een lang verhaal kort te maken. Ik belandde mijn eerste half jaar in Zwolle-Zuid. 
Stropdasje voor en zo'n blauw AH pakkie. Elke dag aardig doen tegen mensen die niet aardig tegen jou deden. Zeurden over de laatste stuiver of dat de oude kaas weer niet in de bonus was. 
Na zes maanden Zwolle maakte ik een transfer naar Ommen om mijn opleiding te vervolgen. 
Ik stond er slechts een half jaar maar ik merkte afgelopen vrijdagavond tijdens de reünie van de Appie dat ik behoorlijk wat mensen heb mogen leren kennen. 'Dacht dat je er langer had gewerkt?'
De meisjes en jongens van toen waren nu (bijna) allemaal papa's en mama's geworden tevens met de zorgen van anno 2023. De één ziek, de ander ongeneeslijk ziek, die gescheiden en die weer terug bij af.
Vorige week stuurde Ruwan mij via FaceBook zo'n berichtje. 'Hey Alfred, mag ik jouw nummer, wij organiseren namelijk een reünie'. Tuurlijk, maar had ik er wat te zoeken? Was er amper een half jaar geweest en ik dacht niet dat zoveel mensen mij nog (her)kenden. 
Ach, dat viel allemaal mee. Maar Ommen, wat biertjes bij de Herberg, dan heb je me snel om. 
Ik was er vorige week ook al, zij het dan op de Besthmenerberg bij Danny Vera, maar zoals ik al zei: ik kom graag in Ommen. Ommen staat altijd aan, vooral als de zon schijnt. 
Dat deed ie vrijdagavond ook weer en de koperen ploert bleef maar schijnen zelfs toen hij het lichtknopje uitdeed. 
Ach, wat een bulte gezelligheid op die paar vierkante meters op het Kerkplein.
Zag ook oude bekenden. OZC werd de plaatselijke FC met Gruble en die lieve Zwanet. 
Iemand zat boven mee te genieten. Want een biertje, mooi dom ouwehoeren over ons geliefde spelletje en kerel, kerel dat was echt niet buutenspel klonk Eef altied als muziek in de oren. 
Met de muziek zit het sowieso snor bij De Herberg. The Call kwam langs met I Still Believe....
Ik geloofde het rond 2000 allemaal wel en nu nog steeds. Maar mooi man, al die leuke en lieve jongens en meisjes. Ik hoorde van allerlei verhalen over die paar maanden AH in Ommen van mij? 
Meen je niet, veel gaten in mijn geheugen merkte ik. Komt Korsikoff of hoe die kerel ook mag heten al vroeg buurten bij mij? Wat zijn sommige meisjes leuke vrouwen geworden en dito mannen! 
Het AH-stel. Super! Hij was vroeger toch de 'hunk' van de AH samen met Theodoor en nog een paar van die gasten. Miste ook wat leuke mensen. Zij had er geen zin in en hij blijkbaar ook niet! Jammer!
Lex haalde mij thuus op. Wat een service....Destijds was ik alle richting kwijt maar Lex was toen al een goede navigator. Hij vond nu ook de weg naar de Herberg, kon ook niet anders. Lex was jarenlang koster geweest in de kerk iets verderop! Zo gaan die dingen. De één blijft bij de AH, de ander wordt koster en weer een derde woont nu in Haarlem met zijn meisje van de Geerdijk! Prachtig!
Hoe de tijd ook raast, bijna iedereen kwam er de afgelopen 23 jaar doorheen. Niet altijd zonder kleerscheuren. Hans bleek niet de vader van Alex, maar zijn broer, zingen kan ie sowieso....
Gert, de schoonvader van neefje Guus, was er ook. Heb jij ook gewerkt bij de Appie? Verbazing alom. 
Ach, ik verbaasde mij afgelopen vrijdag wel vaker. Jij hier? 
Corine en Hanneke hadden het super georganiseerd, leuk dat ik ook mocht komen al was mijn dienstverband bij de AH van zeer korte duur! Vele oud AH'ers dachten dat het langer was, zo leek het ook. Het waren wel 26 mooie weken...Mooie tijden beleefd merkte ik met terugwerkende kracht!
Had het ook wel leuk gevonden als enkele vaste klanten inpandig waren geweest bij De Herberg. 
Vooral van die 'zeur-klanten', die nog klaagden over de laatste cent of het ene rotte plekje op de verder piekfijne 2 kilo Elstars in het netje. 
Ik was niet altijd even tactisch in mijn reactie(s), heeft mij nog een bezoekje aan het hoofdkantoor gekost. Ach, ik was er toch al een beetje klaar mee, toendertijd de laatste druppel om te verhuizen naar die Pennen-gigant in Banthum. Geen Bonus meer maar relatiegeschenken in alle soorten en maten! 
Na diverse omzwervingen zit ik fijn op mijn plek in Hardenberg bij Rekla2000, the best in premiums, promowear and more. Kortom, wij hebben 'kijk' op relatiegeschenken. Kruiwiel nr. 3.
Ommen blijft trekken, volgens mij hebben ze midden in het epicentrum zo'n magneet hangen die je altijd weer over de Vecht heentrekt. Mooi man!
Mag ik nog even terugkomen op het optreden van Vera in het feeërieke en schilderachtige Bostheater. Ja? Dank je wel!
Had 'm voor tig jaren eens gezien op het Retrofestival in Emmen (Nu Hello Festival, red,) maar toen hij optrad zaten wij aan de Rietplas te genieten van Bill Withers, Smokie en Otis Redding. Hij brak net door....Hoorde 'm wel in de achterhoede maar voetjes in het water, cocktailtje en 100% pure chocolade naast me waren niet te versmaden. Toen ze nog op mij leunde on the Dock of the Bay. Snap ie? 
Maar wat moet je anders op een zondagavond, lang onderuit op de bank, met je 3e tripel van die dag?? 
Neuh, dan is het Bostheater een goed alternatief. Had gewoon zin aan leuke avond en dat werd het!
Mede door de heer Vera, Danny Vera. Leuke gast man, hij lult mooi een eind de avond in. Iemand verhaalde: Hij lult je de gaten in de sokken. Nou, dat dus. Geweldig! Ik miste nog een paar liedjes die hij niet zong, bijv. The Weight, Make it a Memory of Zijn Het Je Ogen....Ach, een kniesoor die daar op let. Wat is het toch een geweldig openlucht theater dat hele Bostheater. Al die vrijwilligers, petje af!
Dat maakt Ommen ook mooi, niet alleen binnen de stadsmuren maar ook ver daarbuiten. 
Ommen doet wat met je. Kan zo'n gast uut Amsterdam het wel hebben over die HEMA-worsten en dat je binnen die bordjes van Ommen moet blijven maar wij weten wel beter....Ommen staat altijd aan!
Wat ook 1x per jaar aan staat is onze Johan Clemmestraat in downtown Mainbarg (Mariënberg).
Echt wel, in mijn geboortedorp is dan misschien niet zoveel te beleven als in Ommen. 
Maar toch, als je goed kijkt is er ook altijd wat loos. Daar hebben ze ook dezelfde (wereld)problemen als in de grote steden, wat ik oe brom! 
Daar rijdt de trein ook niet altijd op tijd of verkoopt de warme bakker niet altijd elke dag verse krentenbollen of heeft iemand het nest weer onder de boom liggen.
Maar aanstaande vrijdagmiddag- en avond, als je tijd en zin hebt, moet je in de Clemmestraat zijn.
Het mooiste straatje van Mariënberg, wat ik oe brom. Houden ze een Rommelerie, ja inderdaad je breekt er je tong over...Ik kan het namelijk niet in één vloeiende beweging uit mijn strot krijgen maar daar gaat gaandeweg de avond toch weer het gerstenat in. Ik zie het probleem niet. 
In de week niet maar in het weekend mag het weer...dus! 
Vroeger, ruim dertig jaar geleden begon ooit Mien Va met het organiseren van de rommelmarkt in de zomer. Hij bedacht ook de oliebollen, beter gezegd oliebollen zelf bakken en verkopen in de meestal snikhete zomers....Ze verklaarden Freek voor gek. Maar het werd een begrip in de regio en ver daarbuiten. Want de oliebollen van de Clemmestraat zijn bijzonder lekker. Destijds hadden we twee beroemde oud-bakkers in de straat wonen. Ramaker en Maat. Die hebben een mooi recept uit de hoge hoed getoverd die wij nu nog altijd gebruiken. Het geheime recept van Coca-Cola is makkelijker te verkrijgen. Je kon over de koppen lopen, het rustige straatje in Mariënberg werd 1x in de zomer overstelpt en overspoeld door duizenden bezoekers. Ze kwamen van heinde en verre....
Echter veel bewoners kwamen uit de tied of vertrokken naar elders. Bij nieuwe bewoners ontstonden  nieuwe ideeën in hun heldere breinen. Zo ontstond vlak voor de corona de Rommelerie. Met een mooie knipoog naar vroeger maar klaar voor het heden en de toekomst. Zo moet dat ook!
Niet meer 's morgens maar lekker 's middags en 's avonds. Niet meer al die oude troep maar kraampjes met lokale ondernemers die fijne spullen aan de man en vrouw proberen te brengen. 
De oliebollen zijn natuurlijk gebleven. Maar ook broodjes Hamburger, Beenham of Frikandel of zelfgemaakte Nasi van mevrouw de Boer (geen familie), Pannenkoeken met stroop etc. Lekker man!
Kom dus met een lege maag en dorstige keel. Waarvan Akte!
Er treed namelijk een leuk bandje op. The Roots! Met een oud-clemme op de bas en een nieuwerwetse Clemme op gitaar, hij woont op het huus van Jan en Alie Kok. Hun 'roots' dus in de Clemme.
Zo zeggen wij dat in Mariënberg. Die woont op het huus van Nel Bakhuus (onze keepert) of die woont op het huus van Naber. Zo gaan die dingen hier...Ik vind het mooi. Op het huus van mien Moe woont nog steeds die vrouw van Dorgelo. 
Ik ben vrijdagavond inpandig in mijn oude straat. Ruim 40 jaar rondgekuierd, dat hou ik vrijdag ook nog wel ff vol. Kom met z'n allen. Gezelligheid verzekerd. Koude pretkegels en ook de wijn staan vast en zeker koud. Daar doen ze in de Clemmestraat niet moeilijk over.....
Ouderwets Hamsteren op de Rommelerie vrijdagavond.
Dat is het lekkere van de Johan Clemmestraat.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....





zondag 3 september 2023

#Wennen aan September!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Here comes the sun, doo-doo-doo-doo.
Here comes the sun and I say.
It's alright.
Little darlin', the smile's returning to their faces.
Little darlin', it seems like years since it's been here. 
Sun, sun, sun, here it comes.
Little darlin', I feel that ice is slowly melting.
Little darlin', it seems like years since it's been clear.
Here comes the sun, doo-doo-doo-doo
Here comes the sun and I say.
It's alright. 
Sun, sun, sun, here it comes.'
Uut 'Here comes the Sun' van The Beatles.

Moi, ben ik weer! 
Rookte na jaren weer eens een sigaartje, Moos dacht dat het een joint was. 
Moet wennen aan september. Zoonlief blijkbaar ook, zag het allemaal niet meer zo helder!
Het was ook al bijna zondag hè.
Denk je in al je onwetendheid dat de herfst langzaam haar intrede doet, doet de zomer nog weer even een duit in het spreekwoordelijke zakje. We tikken deze week namelijk weer tropische temperaturen aan als ik de Gerrit Hiemstra's van deze aardkloot mag geloven.
Het mut maar, zat er niet meer op te wachten, al genoeg rokjesdagen gehad, wat ik oe brom!
Lopen de vrouwen bloot, is de handel dood. Enne, dat mut niet! 
Hoor al die groene klimaatdrammers reeds droeftoeteren, zie je nou wel.
De wereld is compleet in de war. 
Dat is ie sowieso maar dan precies andersom! 
De wereld is niet razend gemaakt zong Lohues ooit, maar stukje bij beetje.
Wat hij ooit dacht en wat hij er nu van vind. Mooi stukje proza op deze vroege ochtend, stukkie bij beetje. Prachtig Daniël. 
In ieder geval was het gisteren een prachtig mooie dag! 
Geen koffie en geen stoete maar de jaarlijkse buurt BBQ van de straat!
De kinderen keken er al weken naar uit, ze wisten tevens wat het betekende:
het einde van hun vakantie maar ze genoten desondanks...
Morgen wacht groep 3 en 8. Ze worden groot! Hellup...
Zag ze gisteren lopen, springen, gek doen, vuurtje stoken, hamburgertje eten, spelen, achter elkaar aanrennen, cola drinken, dom ouwehoeren, lachen, kleien, gewoon het huis op stelten zetten. 
Genoot. Wil vaak dat het elke dag zondag is, maar 's avonds mag het ook wel die BBQ achter het huis zijn.
Onkruid er uit, kinderen er in. Buurtjes blij!
Een nummer van the Beatles begon zich af te spelen in mijn hoofd, Here comes the Sun! 
Het was reeds donker, de zon doet steeds eerder haar zonnestralen uit en verwelkomt dan de maan, maar de zon begon te schijnen.
Hello, Goodbye!
Maar het werd desondanks licht in mijn hoofd, kon ook het gerstenat uit Enschede zijn maar toch!
Keek naar het vuurtje wat door de buurmannen nog eens flink werd opgestookt, in de basis blijven wij allemaal liever dat kind in ons. Lekker man!
Het deed allemaal niet eens zeer al wilde Johnny Cash mij anders doen geloven met zijn 'Hurt'! 
Moet gewoon wennen aan september, ik hoorde niet veel later de podcast van Blof over het nummer Wennen aan September wat ze samen schreven met The Counting Crows! 
Wist ik weer niet! Was ze wel eens vaker kwijt, ken niet alle albums van de Zeeuwse heren uit mijn hoofd, uut miene kop zeggen we hier, maar ik schrijf al veel te vaak dialectwoorden op in het Sallands. 
Niet iedereen snapt mijn verhalen, ik soms ook niet maar dan moet ik ook nog niet eens gaan lullen in het plat. Dan raken ze de weg kwiet achter de Iessel. 
Wordt er sowieso niet duidelijker op!
Ach, ik had van de week weer mooie gesprekken. Zowel 1 op 1 als op de app of onverwachts op een vrijdagavond.
Mooie mensen kunnen mooie dingen vertellen, minder leuke mensen hebben minder leukere verhalen te vertellen en altijd denk ik dan: Here comes The Sun en toch moet ik wennen aan September!
De herfst heeft meterologisch haar intrede al gedaan, blijkbaar gebeurde dat op 1 september. 
Officieel gaat ie 21 september pas van start, dat vroeg Mouna laatst ook al! 
Zij moet ook wennen. Gaat naar groep 3, ze vind het retespannend. Val ik niet van de trap, Papa?
Komt allemaal goed, lieverd! Werd ik gisteren ook genoemd, lieverd! Zo onschuldig allemaal maar het klonk gewoon lekker dat iemand mij weer eens lieverd noemde....
Vrouwelijke aandacht doet toch iets met je. Tuurlijk wilde ze niks met mij, neuh...haar vriend was ook gewoon te leuk en lustte nog wel een mooi gebakken biefstukje, maar toch!
Het zijn soms van die kleine dingetjes die je dag kunnen maken, gek genoeg! 
Bekend terrein, vreemd genoeg. Je merkt al, heb Lohues in de oortjes. Heb wel iets met Drenthe als je het ziet van deze kant. Hij komt daar weg, ik hier....en toch hebben wij dezelfde horizon!
Werd gisteren in een soort van één adem genoemd met hem. Ik lees zaterdags altijd Lohues en Youp en zondags altied oen stukkies. Ach, je kunt het slechter treffen...Het maakt wel je avond. 
Mooi toch! Geen borstklopperij maar ach, zo af en toe, is het wel leuk dat mensen kunnen waarderen wat je soms schrijft! 
Heb nou wel een beetje een zere keel, rokerige stem. Die ene sigaret van Suus en het Sigaartje van Benno, niet L maar W, hebben haar sporen nagelaten. Normaal gesproken rook ik alleen op de wintersport met een Mummelmannetje on the side!
Ik vertelde dat ik alleen rookte na de seks en al twee jaar niet meer had gerookt, maar dat bleek achteraf ook onzin te zijn. Ver beneden de waarheid. Vorig jaar zomer was ineens de zon daar en naderhand de heerlijke zonde.....Als je begrijpt wat ik misschien bedoel!
Sex is net als roken, als je weer een peuk opsteekt besef je eigenlijk weer dat het ontzettend lekker is! Vaker doen dus...Wat ik oe brom!
Ik heb bijna mijn hele leven niet gerookt, maar ik vind en vond een peukje altijd wel lekker smaken. 
Nou, met die Mümmelman (nu wel met puntjes op de u) kwam het ook goed want buuf Jannie kwam er net aan fietsen uut Gramsbergen met Jantina....Ze liep bijna meteen door naar de ijskast en haalde die drank uut Duutsland op. Maar nu had ik geen sigaartje meer, ach mosterd na de maaltijd maar die ik vanmorgen nog wel even voelde. Een strot als schuurpapier en van die irritante bouwvakkertjes in mijn hoofd, nou ja eigenlijk in mien kop!
Glaasje water, Papa? Nou, doe maar een hele kan Moos! Jochie snapt het, schitterend!
Toch fijn zo'n buurtbarbecue beseffend dat je niet de enige bent die de 3J's als guilty pleasure heeft. 
Onze tegenpool ook, fijn om te horen! Mooie baard trouwens! 
Het was weer gezellig, straks maar even de bende overzien die wij vannacht achter hebben gelaten. 
Want Jeroentje zal zo wel de poort passeren, als ik 'm open sensor tenminste, anders kan ie blijven wachten tot ie een ons weegt! Een slagboom voor mijn gedachten derhalve!
Here comes the Sun!
Verder nog wat te melden. Neu, niet echt. Had van alles in mijn hoofd maar de boel is boven aardig verdoofd. Ik rookte nu voor de sex, de vraag is hoe lang ik nog denk te moeten wachten! 
Ik weet niet zingt Frank nu....Nou, ik weet het ook niet. Trouwens, ook lekker belangrijk! Je moet niet bange wezen hoe de wind soms stiet. Angst is maar voor even, spiet is veur altied!
Laat het eerst maar weer eens volle maan worden. Als Cleopatra met Julius bij de zee staat! 
Gelukkig maken ze de alcohol komend jaar duurder. Stukken beter! Drink je er ook minder van!
Nou, echt niet! Wat een klootviolen daar in Den Haag. Ze willen sowieso alles verbieden wat de wereld nog een beetje leuk maakt en nu willen ze nog meer accijnzen heffen op ons biertje!
Te bezopen voor woorden. Maak voor mien part de shag duurder, ik heb toch geen sex, dus roken doe ik voorlopig nog niet! Maar kom ons niet aan de biertjes en van die andere rommel! 
Ik kan die koppen van Kaag en Rutte niet meer zien! Die hebben echt een flinke slag van de molen gehad, donders veel klappen van de wieken! Hebben die geen leven of zo, roken die niet? of drinken ze niet na het reces een lekker biertje of mooi wijntje....??
En alles maar weglachen of er geen actieve herinnering meer aan hebben. Blief van onze drank af!
Potverdikkemei! Ik reis niet graag door het politieke landschap, vind het geen mooi vergezicht. Ik wil er mijn caravan niet hebben staan, die heeft mijn ex trouwens toebedeeld gekregen in de verdeling van de inboedel (haha), maar je snapt mij wel. Ik heb niks met de politiek maar ze moeten niet moeilijk gaan doen, ga andere wetten en regeltjes in elkaar flansen maar blijf van mien speciaalbiertjes af!
Wennen aan September, het is geen Augustus, wat ik oe brom! 
In Augustus was mien Moe nog jarig. Potverdikkemei, 92 jaar(!?!).
Die heeft wel een lijntje met boven, kan niet anders! Wat hartstikke mooi dat ze er nog is. 
Een vrouw die mij niet nooit zal verlaten, nou ja - ze zal een keer gaan hemelen - maar jullie begrijpen mij misschien wel, of niet, dat kan ook! Ze was de eerste liefde van mijn leven....Totdat ik er achter kwam dat mien Va ook nog op de achtergrond aanwezig was. Gelukkig was hij vaak in het buitenland, hadden wij Moe mooi voor onszelf. Mien Va rookte trouwens wel zijn hele leven, lucky bastard! 
Snap ie...? Maar mien Moe wat een mooi mens.
Net zo eigenwijs als ze lang is, wat dat betreft kon ze wel 3 meter zijn! 
Maar prachtig! Dat was ook zo'n prachtig mooie dag! Met alle breurs (Gert was er ook uut Bremen) en de aanhang even Chinees eten. Gewoon uut Den Ham! Goed te eten. Mouna schoof zo'n beetje de hele Pekingeend naar binnen! Geweldig! Proosten op mien Moe. Martha van de bokse....
Geboren in 1931 en in 2023 nog steeds inpandig! Ik teken er voor. Weet niet of Petrus er over gaat of dat God het laatste woord heeft maar ze heeft nog geen tijd om naar boven te vertrekken! 
Die papieren hoeven nog niet in orde gemaakt te worden. Ik ken nog wel een paar andere kandidaten...
Kan ze soms met de neus aanwijzen. Rare mensen in een steeds gekker wordende wereld!
En toch: Here comes the Sun!
The Amazing Stroopwafels komen langs. Lekker toch! Blijft ook zo'n onvervalste klassieker!
Ben gesterkt door het feit dat een grote man met baard de 3J's leuk vind dus ik schaam mij niet langer al moet ik wennen aan September! 
Wilde het over voetbal hebben maar dat heb ik gisteren niet gezien, wel gehoord! 
4-1 gewonnen. 3-1 was ook al goed geweest. Tja, ik support roodzwart dit jaar ook weer!
Ajax is Ajax niet meer. Jemig, je mag er wel een smoelenboek er bij houden de komende tijd! 
Zelfs Davy is vertrokken naar een functie elders! Ik kan amper 4 mensen opnoemen die in de basis moeten staan. Jay staat onder de lat maar dan houdt het al snel op bij Hato enne euh.....ja, zeg het maar.
Ik ga beginnen met wennen aan September! 
Moos is al wakker, Mouna zal wel zo wakker worden....Daar is ze al.
Tis weer uit met de pret. Mama haalt ze straks op! 
Dat is ook wennen aan September, gaat mij steeds beter af, stukje bij beetje...snap je?!
Voorlopig maar niet meer roken, krijg ik er zo'n zure strot van!
Drinken tegen de dorst vind ik een beter devies.
Here comes the Sun. Zie je nou wel, die wolken blijven nooit lang hangen....
Was het maar waor....dan was het kloar!
(Potdomme, Lohues kwam er weer onaangekondigd tussendoor, sorry)
Regen in de Sahara en op de Noordpool is het niet dooi...
Waar is die storm, waar is de bliksem. Boeiend!
Vuurtje stoken!
Fijne zondag!
Joah, mag wel zo...