5 wedstrijden nog tot het toetje....Duzz

Voorbeschouwing Mariënberg – Blauw Wit’66

(Zaterdag 9 april, sportpark Het Westerpark in Mariënberg)

Komende zaterdag zijn wij op het Westerpark gastheer voor onze gasten van Zaterdag

Voetbal Vereniging Blauw Wit uut Holten.

De slotfase breekt aan. Het kaf wordt binnen nu en vijf wedstrijden van het koren gescheiden. Binnenkort weten wij meer. Weten wij wie zich tot kampioen van de 3^e klasse heeft gekroond.

Lange tijd was DZSV troef. Zij deelden steevast de beste kaarten. Boer, Nel, Schoppen Aas

en veel bestoken tienen. Maar ook de Dinxperloërs hebben schijnbaar buiten de joker van deze competitie gerekend en ik moet eerlijk zijn. Ik heb mij ook een beetje verrekend.

Misschien zag ik het allemaal niet zo helder meer op enkele verlate doordeweekse avonden.

Ik rekende DZSV reeds tot kampioen. Niet errug slim, voor rekenen kreeg ik vroeger al niet mijn

beste cijfer op het keurige handgeschreven rapport. Dat had meester Herbert en daarvoor meester ter Horst al goed gezien. Als je er vaak op kunt rekenen, reken er dan maar niet op.

Quick’20 kon wel eens roet in het eten gaan gooien wat betreft de smakelijke ambities van DZSV.

Onderin zal naar alle waarschijnlijkheid Sportlust Glanerbrug een toontje lager gaan zingen.

Verder moeten RKSV, Lemele, Zelos en Achilles zich langzamerhand zorgen gaan maken.

De deur van de kelder, die leidt naar de donkere 4^e klasse, is op een kier gezet. Wie tuimelt erin en wie weet zich nog net vast te grijpen aan de leuning van de trap? Zorgen die wij niet hebben. Wij hoeven niet meer naar onderen te kijken. Neuh, dat hoeft niet. Wij kunnen naar boven kijken. In de resterende vijf wedstrijden is winnen het enige devies. Weten wij tot aan het einde van de rit de derde stek vast te houden…?  Als dat lukt dan wacht ons het verdiende toetje van een seizoen lang bijzonder zwaar tafelen, wat ik jullie brom! Blauw Wit, de tegenstander van zaterdag, moet nog wel even oppassen maar normaal gesproken weten zij elke dans te ontspringen. Vooral de laatste zes wedstrijden valt de balans positief uit. De ploeg van de jonge oefenmeester Bram Freie wist van haar laatste zes duels er namelijk vier te winnen. Vorige week moest Blauw Wit ook, en dat is helemaal geen schande, het hoofd buigen voor runner-up Quick’20. Oldenzaal raasde halte Holten als een razende roeland voorbij. Ze waren geen intercity maar wel een diesel die moeizaam op gang kwam maar Blauw Wit uiteindelijk kleurloos liet.

Het paasweekend leverde Blauw Wit naast 2 x 3 punten ook wat blessures op van spelbepalende Holtenaren. Wat dat betreft kunnen wij elkaar de hand schudden. Nu de kaarten worden geschud is het puzzelen geblazen voor de heren trainers. Je hoort ze soms zuchten en kreunen. Waar de ene Blind heet voelt de ander zich zo Freie als een vogel en vult de ander weer de lege Pullen.

Het leven van een hoofdverantwoordelijke in de 3^e klasse is er niet eentje van lang leve de lol en gaat vaak over rozen die steken. Maar in deze fase komen tevens de kleine Generaals, de grote Advocaten en de eeuwige aanwezige Van Gaals meestal bovendrijven.

Net die ene gouden wissel, de wijziging achterin of op het middenveld kan het verschil maken tussen veule wille en vreugde om half vijf of een tranendal iets eerder. Vorig jaar waren wij Blauw Wit de baas met een 2-4 zege. Niet dat wij zo veel beter waren. Neuh, dat niet. Blauw Wit hielp ons na rust ernstig in het zadel met twee domme fouten. Maar een goede ruiter is nog geen paard of hoe zei een andere trainert dat ooit over zijn net begonnen collega…?

Maar ja, dat is voetbal. Een spel van fouten. Als de keeper een bal moet vangen is er meestal op het middenveld of vlak voor zijn neus wat fout gegaan. Want als iedereen dut wat hij of zij moet doen kan er niemand vrij staan en krijgt Kolkman of Brinks nooit het leder in hun grijpgrage handen.

Wie weet al wel dat onze Dames binnenkort kampioen gaan worden. Daar durf ik wel geld op te zetten maar of de ploeg van Hans Pullen op 14 mei nog steeds op de 3^e plek bivakkeert is nu een brug te ver. Er kan tussen nu en 14 mei nog heel water onder de brug in het kanaal doorstromen.

Ik zeg zaterdag winnen wij, denk ik, met 3-1 en dan kieken wij wel verder. Eerst Blauw Wit die ondertussen wel weer wat kleur op de wangen heeft gekregen….Waarvan Akte!

Veule wille, Succes en laat ons juichen. Als ie maar oen best doet met rooddoorlopen ogen, passie en strijd. Dat riep een supporter van HHC mij toe vandage deur de telefoon. Als je nou Topklasse speelt of enkele niveaus lager. Het begint bij joezelf. (AD)

Licht!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Before dawn each day I'd go down below. And the walls they'd sweat, I'd sweat more. The coal-black dust filled the air. I'd breath it in, I could not afford to care. There were debts passed down from father to son. From mother to daughter from mother to son. As we owed our souls to the company store. Each day we got less they got more. I believe I can see the light of the day. It's up there ahead not far away. I've been digging my way out of this dark mine. Since what feels like the dawn of time. I believe I can see the light of day'
Uut 'The Light of Day' van The Brandos

Ganglioncel.
Het is geen nieuwe gevangenis op één of ander onbewoond eiland. Geen Alcatrez waar het moeilijk ontsnappen is of je moet Clint Eastwood heten. Was het soms maar waar....Doe mij een onbewoond eiland, zet er wat leuke mensen op. Een kroeg, een kerk en een lekkere zaak die 2 sterren boven zijn deur heeft staan. Geen gezeur, geen gezever. Weet niet of je er een nieuwe Hypotheek voor moet afsluiten, maar voor een onbewoond eiland (nou ja, wel graag San, Moos, familie en vrienden graag mee) kun je mij altijd porren. Maar gelukkig brengt de lichtgevoelige zenuw, want dat is een Ganglioncel, voldoende licht in mijn hersenloze donkere brein. Lange tijd dacht ik, dat bij mij een soort stofje zich meester van mij maakte, als de eerste lentedag zich aandiende. Niets is minder waar. De ogen blijken een cruciale rol te spelen en de Ganglioncel geeft geen beelden door maar activeren het lichaam. Weg is de theorie van Martin Bril, weg is de blik van Rokjesdag. De ganglioncel zorgt ervoor dat wij door het licht actiever zijn en alerter worden. Dat we dingen willen ondernemen, naar buiten willen. Dat we blij worden van de natuur die in bloei staat. Of vrolijk worden van zingende vogels. De blauwborst, de winterkoning, de parkela of de overdachtegaal. Kijken julie ook niet uit naar het moment dat de nachtegaal weer terugkomt van de winterzon? Kan ik tranen van in mijn ogen krijgen.....zo mooi vol en afwisselend is het stemgeluid van de nachtegaal. Maar de vogels doen het allemaal niet voor niks, hoe mooi dat geneurie ook klinkt. De vogels met een piemeltje lokken hiermee de wulpse vrouwtjes met korte rokjes en zingen hun concurrenten toe dat ze moeten opsodemieteren. Hallo, dit is mijn jachtterrein, ga ergens anders boeven vangen. Wat dat betreft zijn mensen net vogels. Vreemde vogels, wat ik jullie brom. 's Winters wegkruipend in hun stulpje en als de eerste zonnestralen aan de hemel staan je vrolijk groetend. Bij hamsters komt Melatonine vrij, een stofje die wordt aangemaakt door de pijnappelklier en rare dingen doet met die hamsters. Ze gaan bijvoorbeeld hamsteren bij al dat licht wat verschijnt in het voorjaar. Je ziet ze soms wel eens bij zo’n grootgrutter rondlopen en vreemde dingen doen. Het doet ook rare dingen met mensen. Gaat er zo’n ander winkel failliet, lopen ze als gekken te hamsteren….Wij mensen zijn en blijven rare en vreemde vogels. Ik snap het allemaal niet en vaak ook wel weer. Kijk vaak vanaf de zijlijn, ben wel een stuurman maar weet ook vaak niet de koers te houden. Haha…Ieder vogeltje zingt zoals ie gebekt is. Sommige maken wij monddood en van andere bekken wou ik dat ze soms die eens dichthielden. Het licht is er weer…..Ik voel er mij ook altijd beter door. Ruim de tuin op, San plant wat planten, Moos fietst als een bezetene door onze kleine tuin en valt bijna in slaap als hij zit te schommelen. Ons hoofd slaat gewoon op hol van al die blote korte armen en korte rokjes. Laten wij de volgorde wel goed houden. Ons vrouwelijk equivalent dragen dus de rokkies en wij mannen gaan in de korte mouwen. Laten wij dat als mannen niet gaan omdraaien. Alhoewel sommige vrouwelijke personen zich niets van deze goedbedoelde adviezen hoeven aan te trekken, trek liever een tuinbroek aan als je dat wilt met wat geitenwollen sokken ofzo….Licht, het voorjaar maakt ons gewoon warmer. We pakken een terrasje, kleden ons wat luchtiger, blijven langer buiten zitten. Pakken een Weizen en droge witte aan de Vecht, eten vaker een ijsje bij Toscane, fietsen wat vaker langs pleinen en draaiende molens. Wij voelen ons allemaal beter als de zon schijnt. Gerard Cox zag het nog niet zo slecht. Als de zunne ons metgezel wordt zien wij het leven mooier, maken wij het leven mooier. Hoe Ganglioncel? Ik zeg dat het gewoon het licht is wat het voorjaar maakt.
Goeie zondag, veule wille vandage. Joah, het mag wel zo…..

Eerste gewonnen, nog vijf te gaan!

Winst telt voor Mariënberg

(eenvoudige zege op Juliana’32)

Vooraf werd tegenstander Juliana’32 als een lastige horde bestempeld. Maar achteraf bleken onze vrolijke vrienden uit Hengelo een te makkelijke prooi. Met als resultaat een eenvoudige 2-0 zege.

Dat het hoogstwaarschijnlijk een moeilijke zaterdag zou worden werd ondermeer ingegeven door het feit dat trainer Hans Pullen moest puzzelen met zijn opstelling.

Want hij miste enkele spelbepalende spelers, waaronder aanvoerder Ruud Buitenhuis en middenvelder Arjan Breukelman. Laatstgenoemde velde vorig jaar Juliana’32 nog eigenhandig

bij het eerste onderlinge duel met een indrukwekkende solo.

Verder begonnen enkele heren niet okselfris aan het duel, de pijntjes moesten noodgedwongen worden verbeten met medewerking van de zalvende handen van Marijke, een pilletje of ouderwets tanden bijten. De supporters van beide teams kregen er een niet bijzonder hoogstaande wedstrijd voor terug. Want ook Juliana’32 kon niet beginnen in haar sterkste opstelling.

Vooral de eerste helft was slaapverwekkend, gelukkig werd het beter in het tweede bedrijf zodat over het geheel genomen het duel net een voldoende scoorde.

Is het glas halfvol of halfleeg….? Afgelopen zaterdag telde alleen de winst voor de Westerparkbewoners. Nog 5 finales voor behoud van de derde stek en een plek in de nacompetitie.

Gekscherend werd er gezegd door onze bezoekers dat de beste bal op het Westerpark de gehaktbal deze middag was, waarvan Akte! Maar deze opmerking lag niet ver van de waarheid verwijderd. Neuh, het was niet genieten wat de 22 acteurs op de groene grasmat in de zon ons voorschotelden.

De thuisploeg begon nog wel sterk aan de wedstrijd en had al snel de 1-0 op de schoenen.

Onder andere André Plaggenmarsch schoot net naast de verkeerde kant van de paal.

Jelle had aan de andere kant weinig te doen en hoefde alleen enkele malen een balletje op te rapen of een lange peer voorwaarts te geven. Terwijl op de andere velden aan het kanaal er driftig op los werd gescoord bleef het wortel schieten op het hoofdveld. Enkele supporters gingen extra vroeg op weg naar de kantine, het zonnige weer maakte dorstig en het gerstenat is natuurlijk niet voor niets gebrouwd.Toch werd er gejuichd voor de onderbreking. André Plaggenmarsch knalde een vrije trap snoeihard de vijandelijke zestien in. Of het zo moest zijn, via de muur werd de pegel tot doelpunt gepromoveerd. 1-0. Misschien niet verdiend, maar de minst slechtste ploeg ging wel de kleedkamer in met een fijne voorsprong. Na rust werd het spelbeeld wel beter al schommelde het nog steeds tussen een dikke vijf en een mager zesje. Meteen na rust had het 2-0 kunnen zijn. Ditmaal had de doelman van onze gasten wel een goed antwoord op een gekraakt schot van Plaggenmarsch die lekker in de wedstrijd zat. Maar ook Jelle Brinks scoorde een dikke voldoende want onze keeper had een werkelijke prachtige reactie op de zekere 1-1 van Juliana’32. Met een katachtige reflex ranselde Brinks de doelpoging van Juliana’32 uit zijn kooi. Een cruciale redding want wat als deze bal er was ingegaan. Op dat moment had Juliana’32 even het betere van het spel.

Toch gaf de klasse van de roodzwarte voorhoede de doorslag. André Plaggenmarsch bood Rolf een niet te missen kans. Onze superspits schoot tegendraads in en tekende voor de 2-0.

Hierna had Mariënberg definitief de wedstrijd op slot kunnen gooien maar verzuimde dat. Juliana’32 kreeg enkele mogelijkheden maar vond steeds Brinks op haar weg.

Mariënberg onderscheidde zich nog wel even door twee oliedomme gele kaarten op te halen, de laatste zelfs in de allerlaatste minuut van het reeds gespeelde duel. Niet slim!

Door de vele blessures waren er speelminuten voor A-junioren Dani en Jari van der Veen en na dik 90 minuten blies de goed leidende scheidsrechter Gerwin Moeken voor het laatst op zijn zwarte fluit. De winst was het enige wat afgelopen zaterdag telde op het Westerpark. En natuurlijk het heerlijke Twentse Wit wat gauw soldaat zal worden gemaakt, Bedankt! (AD)

Opstelling: Jelle Brinks, Patrick Drenthen, Michael Zweers, Edwin Hofsink, Ruud Woelderink, Niek Noeverman, Roy Lotterman, André Plaggenmarsch (75. Kevin Bolks), Daan Brinks, Roy Doek (85. Dani van der Veen), Rolf Hofsink (89. Jari van der Veen).

Man van de Wedstrijd : André Plaggenmarsch!

De eerste van zes!

Voorbeschouwing Mariënberg – s.v. Juliana’32   
(Zaterdag 2 april, sportpark Het Westerpark in Mariënberg)

Komende zaterdag zijn wij op het Westerpark gastheer voor onze vrienden van Juliana'32 uut Hengelo.

'Voetballen is heel simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen'

Deze markante uitspraak tekende  men ooit op uit de mond van Johan Cruijff.
Hij had er nog zo'n eentje...

‘In voetbal is het simpel: je bent op tijd of je bent te laat. Als je te laat bent, moet je zorgen dat je op tijd vertrekt’.

Bij ons op het Westerpark lopen, heb ik soms het idee, mensen rond die dezelfde Cruijffiaanse en onnavolgbare wijsheden bezigen. Bij Cruijff sloeg het nog ergens op en had die geboren Amsterdammer uiteindelijk altijd gelijk anders had hij het wel beter uitgelegd.

Bij voetbalvereniging Mariënberg is dat laken helaas van een heel ander pak. Ze halen er allerlei vreemde statistieken uit verborgen archiefkasten bij. Je raakt vaak je gezond verstand kwijt.

Echter, voor de ploeg van trainer Hans Pullen is het allemaal niet zo moeilijk meer. Neuh, het is bijzonder simpel geworden, wat ik jullie brom. Appeltje-Eitje!

Gewoon de resterende zes wedstrijden winnend afsluiten en wij zijn verzekerd van het toetje.

Of breekt ons uiteindelijk toch het feit op dat wij ooit te laat zijn vertrokken….?

Het is een raar seizoen, althans die mening ben ik toegedaan. Wij wisselen als eerste elftal te vaak van teveel gedaanten en dan heb ik niet over Daan Brinks! Waarvan akte.

Keek van de week eens naar de stand op onze site. Een derde stek. 20 wedstrijden, 37 punten.

Dat hadden er meer maar ook een stuk minder kunnen zijn. Is het glas halfleeg of halfvol?

Tegen onze vrienden van Juliana’32 heb ik ‘m liever halfvol, als u begrijpt wat ik bedoel.

Maar ditmaal geen lofzang over het gerstenat. Alhoewel ik niet uitsluit dat ik zaterdagavond, op een later tijdstip, een biertje van de Twentse Bierbrouwerij uut Hengelo tot mij neem.

Nog zes wedstrijden. Ik loop ze even met u door…..tis een korte wandeling heur! Vier keer thuus en maar twee keer uut. Zes finales, zes keer de mouwen opstropen!

We beginnen tegen Juliana’32. Op 7 november van het afgelopen jaar namen wij daar geheel onverdiend de volle buit mee. Terwijl iedereen al genoegen nam met een gelijkspel bracht middenvelder Arjan Breukelman met een indrukwekkende solo bij het sluiten van de markt vreugde in onze roodzwarte harten. Een gestolen overwinning maar wel lekker hooor, zo in de slotfase.

Nu moeten wij maar laten zien dat wij normaal een driepunter binnen kunnen halen. Ik zeg 3-1.

9 april zijn wij gastheer voor Blauw-Wit. In Holten ging het tevens bijzonder moeizaam, we wonnen wel met 2-4 maar best was het allemaal niet. Kortom, dat kan beter…Ik hou het opnieuw op 3-1.

Na een inhaalweekend reizen wij 23 april af naar Zelhem waar Zelos wacht. Thuis vergaten wij te winnen van de Zelhemmers. Dus dat moet dus recht worden gezet, ik denk een 1-3 zege.

2x Hofsink, 1x Plaggenmars. Wie weet staan wij dan al wat vaster op de 3^e stek en kunnen wij ons onderweg zelfs een gelijkspel veroorloven. Maar vooral niet verslappen, stijfsel bij de was. Op voormalig Koninginnedag, 30 april dus, komt RKSV op bezoek. Daarover hoef ik helemaal geen woorden aan vuil te maken, dat moet gewoon 3-1 worden. Punt, uitroepteken. In mei resteren

ons dan nog twee competitieduels. Drienerlo arriveert via spoor 3 in Mariënberg. Laten we ze dan ’s avonds laat maar op de trein zetten richting Enschede via Almelo met een klinkende 3-1 nederlaag. Het slotaccoord dit seizoen is in Lemele waar het op zaterdag 14 mei hopelijk niet voor de tweede keer in successie vlaggetjesdag aan de witte kalklijnen zal gaan worden. Om af te sluiten in stijl gok ik op een 1-3 overwinning met twee buitenspeldoelpunten waar een vreemd luchtje aan zit.

Voetballen is simpel, zo moeilijk is het allemaal niet! Als je ergens op tijd wilt komen moet je gewoon vroeg genoeg vertrekken. Het nieuwe elan zit ‘m voor ons dit jaar in het behouden van de derde plek.

6x winnen met 3-1 en dan hebben wij allemaal het glas halfvol, dat beloof ik jullie van ganser harte.

Wij trappen zaterdag af om half drie en het duel staat onder leiding van de heer Moeken.

Veule wille. T(r)ap d’r nog iene in.

(AD)

Tijd!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'There's so many different worlds. So many differents suns. And we have just one world. But we live in different ones. Now the sun's gone to hell. The moon's riding high. Let me bid you farewell. Every man has to die. But it's written in the starlight. And every line in your palm. We were fools to make war. On our brothers in arms.'
Uut 'Brothers in Arms' van The Dire Straits.

De tijd snelde vannacht een uur vooruit. Het ezelbruggetje werd toch echt de brug over de Vecht. Zag mijn smartphone oplichten, hij maakte een sprong in de tijd. 01.59 klokte naar 03.00 uur. Tijd om te slapen, jongen. Kreeg een vaderlijke hand van boven. Pa zat naast Johan, de verlosser en mien eigen King. Zo slecht hebben ze het boven ondertussen niet meer, wat ik jullie brom. Weet niet of Pa ons gisteren zag zitten. De oudste van het stel dacht dat Pa mensen aan het rondleiden was in de hemel. Misschien wel onze nummer veertien. Nou Johan, hier heb je de zevende hemel....Mooie uitspanning, lekker eten en heerlijke wijnen voor de ontspanning. Elk nadeel heb zijn voordeel. Geheel in de traditie van die ouwe zaten wij gisteren aan het avondmaal met zijn vieren. Henry, Gert, Herman en ikke dus. Breurs op een missie bij de Bokkepruik. 
Tijd. Dat hadden we in overvloed, melk en honing. En daar wilde ik vanmorgen het maar eens bij laten. Geen Brussel, niet Cruijff die ik de loftoeter wilde toespelen. Vier Dorgelo's die het leven vierden omdat je soms het leven moet vieren. Je moet soms het leven willen zien met al haar ongemakken maar ook met haar bijzondere mooie dingen....Trots op Moe. Dat bint die jongens van Dorgelo, dat zag je gisteren zo. Breurs. Joah, mag wel zo.

Drie!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Ze vliegt als een engel door mijn dromen. Ze stuurt mijn hele leven in de war. Ik zie haar in gedachten voor mijn ogen. Ze heeft een grote kamer in mijn hart. Ze wandelt door mijn hoofd op hoge hakken. Wat een wonder. Wat een wonder van een vrouw. Wat een wonder. Wat een wondermooie vrouw. Ze tovert met de tijd alsof het niets is. Ze maakt van elke dag een eeuwigheid. En ik wilde nooit in wonderen geloven. Maar ze maakt van helder water rode wij.' 
Uut 'Wat een Wonder' van Stef Bos. 

Je moet als jochie van bijna drie jaar tegenwoordig wel wat weten hoor. Ga er maar aan staan, je kunt  amper lopen, ga je vervolgens wat woorden spreken die halve zinnen vormen. Je plast ondertussen op zo'n raar krukje met een gapend gat erin en je ouders springen een gat in de lucht als er wat gezeik komt. Nu zijn ze al dagen met je bezig om van je knuistje een drie te maken. Je snapt het allemaal niet....Wat is daar nu weer zo bijzonder aan. Je kon al een duimpje opsteken..vonden ze helemaal geweldig. Je beweegt je vingers over een aaipad, iets wat Oma na drie keer drukken nog niet voor elkaar krijgt. Jij vindt het allemaal niet zo bijzonder. Elke dag ontdek je wat nieuws. Je denkt elke keer als je langs Henry's wandelt in de Marslanden dat de gebraden kipstukjes al op je liggen te wachten. Bij elk gazon wat ruikt naar een voetbalveld schreeuw je: 'voetbal, Ma-ri-en-berg', ach je ziet je Pa dan voor in de auto ontzettend trots zijn. Een glimlach van oor tot oor. Dus bij een volgend veld met lijnen en een doel herhaal je deze zetten maar weer. Heeft ie ook weer een leuke dag. Succes verzekerd. Zelfs als je tegen een bal aantrapt op de Boshoek zeg je maar Mariënberg terwijl je heel goed weet dat het eigenlijk HaaHaaCee is waar je loopt te stuiteren. Oranje is het nieuwe Rood....Maar nu zijn ze al dagen bezig om van je vuistje een drie te maken. Duim omhoog en dan die wijsvinger strekken. Dat lukt wel, maar van de drie resterende vingers alleen de ringvinger nog in de lucht te houden is voorlopig een brug te ver. Ach het is nog geen goede vrijdag. Pasen en Pinksteren vallen voorlopig ook niet op 1 dag. Maar ons wonder, de lopende wekker met elke morgen een andere melodie en geen snooze-functie, viert goede vrijdag zijn derde verjaardag. Hij kroop eerst, toen werd het waggelen en nu trekt hij al sprintjes. Zijn tijd komt met rasse schreden dichterbij. Waar droomt hij toch van als ik 's nachts tegen de klok van vieren wat onzin parkeer op de vierkante meter. Ik hoorde 'm vannacht een klein bosje omzagen....Deed even de deur op een kier. Daar lag hij, tevreden in zijn bed. De vuistjes mooi dicht, nu ff geen polonaise aan zijn lijfje. 
Wat er in het kleine ventje zit is puur natuur. Bij Moos staat er niets op de verpakking wat er ook niet in hoort te zitten. Er zit veel in dat kleine mannetje, vooral veel pitten die er allemaal uit moeten en soms allemaal tegelijk. Geen E-nummers maar energie voor een elftal vol. Hij houdt de bal tegen, trapt 'm naar voren, geeft zelf de pass op het middenveld, zet 'm voor en kopt 'm ook binnen als ie 'm niet kan raken met zijn voetjes.
Moos is geen Unox Noodles Kip waar de kip echt overheen is gevlogen. Welke Unox-knakworst heeft dat ooit bedacht bij die Worstfabriek? Zit er in de Unox Tomatensoep wel eens soep of is het alleen Tomaat? Ik vertrouw die Rookworsten ook niet meer, toch maar weer die van de Hema....?? Want wie zegt mij dat er echt worst in de Rookworst zit. Je weet het niet. Er staan mooie kipfilets op maar vervolgens zoek je je wezenloos naar iets wat op kip lijkt.  Zit daar echt zo'n mevrouw in zo'n trootsteloze Unox Fabriek in zo'n witte Unox Jas met zo'n oranje Unox Mutsje (is het wel een muts....??) zo'n Unox Noodles zakje te vullen met allerlei ingedriënten en probeert zakje nummer 8795 ook zo netjes mogelijk in te pakken. Beetje poeder, beetje e-nummers..., nog een beetje meer van die troep, veel zout dan blijft het nog tien jaar langer houdbaar. Zakje dichtplakken....verrek daar ligt ook nog stukjes kip, maar ja zakje zit al dicht...Het is bijna vijf uur en ik wordt toch slecht betaald, kan er amper een biefstukje van kopen....Lekker belangrijk, flikker ik er toch geen kip in. Unox. U Naait Ons Xtra....?? Taalkundig is het ver te zoeken, maar dat zijn de kipstukjes ook. Zo is het met veel mensen ook zo....Je denkt dat er van alles zit, sommigen hebben een hele rare gebruiksaanwijziging maar vervolgens zit er geen donder in....Geen ziel en geen zaligheid. Dat hoeft Radar niet te onderzoeken, sommige zijn een zak patat en blijven een zak patat en ook nog eens zonder mayonaise. Ook al staat op de inhoudsopgave dat er van alles inzit maar hebben ze heel veel ruimte over in hun hersenpannetje. Kwam gister weer eens dichter bij de kern dan ik dacht. Kreeg van de heer Stef Bos flink wat huiswerk mee. Wij spraken hem gisteren nog na afloop van zijn show. Natuurlijk ging het over Frank Boeijen, onze gemeenschappelijke held. Hij kon met San ff Sud-Afrikaans praten en Stefke complimenteerde San met haar vlekkenloze uitspraak. We zagen door de bomen het bos. De bladeren aan mijn boom zijn voorlopig nog heldergroen, de wortels planten zich voort. Pa kwam sinds jaren ff binnen zoals ik het niet had verwacht. Wat zag ik hem graag....En ik betrapte mij er gisteren op dat ik wat stichtelijke woorden had voor Moos. Ik hoorde the King praten tegen het jochie van bijna drie al kwam het uit mijn eigen mond. Keek naar boven....Het wordt een goede vrijdag maar het was gisteren al een bijzondere zaterdag. Het zat 'm in de kleine dingen, een stem op de radio die mijn naam noemde, een elftal wat mij kippenvel bezorgde....geen Unox Noodles maar gewoon de pure shit, roodzwart gekostumeerd en waar naast passie en inzet gewoon pit in zat. De verbeelding nam een vlucht, ik steeg op en in vogelvlucht passeerde enkele zaken de revue. Het doek ging dicht maar het publiek bleef zitten. De toegift krijg je er gewoon gratis bij. Je zou maar drie worden en naar buiten kijken, vogels zien vliegen en iedere keer je eigen grenzen proberen te verleggen. Het jochie gaat in vogelvlucht vliegensvlug zijn eigen grenzen over, in zijn paspoort staan al zoveel stempels. Je zou maar drie worden jochie.....Voor mijn part steek je vrijdag 2 vingers op. Wij rekenen het gewoon goed. 2 vingers is ook goed. Want dankzij jou heb ik veel ruimte in mijn kop, ben ik vrij in mijn hoofd want ik kan het niet alleen. Ik heb vooral jou en jouw lieve moeder nodig om de duim in de lucht te steken. Joah, het mag wel zo.....Een sprong in de tijd!