Stem!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

"The sky is clearing and the night has gone out.The sun, he come, the world is all full of light. Rejoice, rejoice, we have no choice but to carry on. The fortunes of fables are able to sing the song. Now witness the quickness with which we get along. To sing the blues you've got to live the tunes and carry on. Carry on, love is coming, love is coming to us all."
Uut 'Carry On' Van Crosby, Stills, Nash & Young.

Stemmen. Ik hoor de laatste tijd teveel stemmen. Stemmen die niet altijd wat toevoegen aan mijn palet van tegenwoordigheid. Wist trouwens niet eens dat Stem tevens een plaats in de Amerikaanse North Caroline is wat bestuurlijk valt onder Granville County. Zou zo'n town haar stem begin November hebben laten gelden?  Bracht een Stemmer zijn Stem uit op het Stembureau van Stem? Heet een inwoner van Stem wel eens een Stemmer of blijf je daar ook gewoon een Mariënberger als je reeds jarenlang in downtown Hardenberg huist? En ben je dan een Stemse (?) als je, zoals Moos het zegt, een fluf hebt in plaats van een piemel....Voegden bijna driehonderd Stemmers uit het dorpje Stem wat toe aan de stemming of maakte de uitslag geen kiesmannetje extra? Of wordt er nu daar ook al een hertelling ge-eist door het verliezende kamp.
Teveel stemmen. Het gaat soms nergens over. Stemmen, als ze gaan schreeuwen wil ik ze soms niet horen. Stemmen, als ze gaan fluisteren kan ik ze bijna niet verstaan. Stemmen, ze zijn er in alle soorten en maten. Soms wil je dat iemand zijn stem niet meer laat horen, soms heb je een schip goud er voor over als je nog éénmaal iemands stem kon horen. Al was het maar voor één minuutje. Dat hij je nog eens vaderlijk toesprak. Hey jongen, lang niet gesproken. Dat hij even naast jou op een zaterdagavond bij jou op de bank kwam zitten. Biertje...? Blijf nou maar ff zitten, ik heb jou iets te vertellen. Ik weet niet wat het was gisteravond. Zo zittend in ons huis. Moos en San lagen al op één oor, zij hebben stemmen by the way die ik graag hoor. Die mijn leven kleuren...was van plan Studio Sport ff te kijken maar belandde in Untold Stories van de Top2000. Don Leo Blokhuis nam me mee....en zo kwam ik te spreken met Crosby, Stills, Nash & Young. Nu, nu ik de veertig ruim ben gepasseerd hoor ik regelmatig de stemmen van dit kwartet, vaak waren ze met zijn drieën en zo af en toe deden ze het met zijn tweeën en als ze zat van elkaar stemmen waren deden ze het gewoon in hun eentje....Dat kan! Maar ik stem nu af op de verkeerde invalshoek, blijf bij je verhaal Dorgelo. Kreeg een Déjà Vu terwijl David Crosby met zijn grijze snor praatte over een tijd waarin ik nog geen stem had. Waar ik rondwandelde in de buik van Mama, mooi wandje Martha! Het is mijn geloof en u was er niet bij, de basis van elk ander geloof. Maar ik zag ze zitten. De mensen die ik liefhad en nog steeds heb maar helaas hun stem niet meer kunnen laten horen terwijl ze soms dagelijks in mijn hoofd zitten. Zag ze daar zitten in het huis wat werd bezongen door CSNY. Mijn vader voorop, hij vertelde weer eens honderduit. Heel soms zet ik een DVD'tje op en hoor en zie mijn vader weer eens live. Zie ik zijn mimiek, zijn houding, zijn grote zonnebril en zie ik dingen die ik toen niet zag en nu zo graag zou willen zien.....Maar vaak heb ik de beelden niet eens nodig. Als hij praat, als hij zijn stem laat horen, draaien mijn herinneringen op volle toeren. Ben ik de regisseur van mijn eigen film en blijft niets onbesproken. Ik zocht naar de juiste woorden maar hij filterde ze als vanouds voor mij. Waar ik zocht had hij ze al gevonden. Ik keek naar buiten want Zwarte Piet en Sinterklaas moesten nog een schoentje hier thuis vullen, het zou jammer zijn als ik ze zou missen. Maar miste gisteravond ff wat anders. Miste hem onder de hemelse muziek van CSNY, vanmorgen probeerde ik deze Déjà Vu weer voor mijn geest te halen maar het lukte niet. en Néé, gisteren was ik niet beneveld door enige vorm van Herfst, Winter- of Stormbock. Ik zag ook een spring in 't veld lopen en hoorde de stem van Paul Simon. Deze stem was nog volop in ontwikkeling maar haar diamanten schitteren nu ergens anders.....Sommige stemmen heb je genoeg gehoord, zoals een meisje welk gezichtje ooit leuke plaatjes aankondigde maar die ik nu maar een zeurpiet blijf vinden. Denk toch eens na lieve mevrouw, waarom ben je zo'n boze dame geworden. Is dit wat je graag wilde....? Sinterklaas is vooral iets onschuldig, vooral iets voor kinderen, nou ja het is alleen iets voor kinderen. Maar nu komt die beste man helemaal uit Spanje en staan wij hier aan de kade te demonstreren...worden honderden mensen opgepakt door collega's van mijn buren. Neuh, daar zit je als goedheiligman niet dagen voor op de boot. Zo wordt je een vluchteling maar hoef je geen politiek Asiel in een verdeeld en verscheurd land. Voor jou kan het niet snel genoeg 5 december zijn....Lekker terug naar je eigen land. Maar ik wilde dus gisteravond dat sommige stemmen nog waren te horen.....zitten ze allemaal boven in huize Dorgelo....De mensen die ik mis...Komt daar soms iemand ff een deuntje zingen. Zal Pa daar soms ook een nummertje opzetten van Pink Floyd, Wish You Were Here.....? Maar ja, nu logenstraf ik toch jouw woorden. Wij kunnen haar hier nog niet missen. Gaan Hemeljaren niet sneller als Aarde-jaren.....Of heb ik nu te lang boven de rubberen korrels van een kunstgrasveld gehangen.....Of ga ik nu van slecht horen naar wazig zien....? Maar ik duik weer in alle hoeken en gaten van mijn eigen gecreeërd spanningsveld. Ik hoorde teveel stemmen. Als je soms zwijgt en in een hoekje gaat zitten wordt dat gezien door ervaringsdeskundigen als sociaal emotioneel niet helemaal helder.....Maar misschien wil iemand die bekende raakvlakken met mij heeft zich soms aan iets onttrekken en dan denk ik misschien niet als quasi opvoeder....Laat 'm ff. Als hij niet wil spelen met de grote meute maar zich even terugtrekt in zijn eigen wereld....denk ik, is dat een gebrek of een gave....? Las ergens dat Sociaal emotionele ontwikkeling ook wel Sociaal Emotioneel Leren (SEL) wordt genoemd. Als je het nu eens omdraait staat er LES en is hij daar nu niet mee bezig.... ? Elke dag een beetje meer.... Leren wij allemaal niet LESSEN van andere mensen. Van gebeurtenissen, van dingen en zo maar vooral van mensen die meer weten dan je zelf op dat moment weet......Ik lees het dan in een rapport maar wil de juffrouw er geen kus met een griffel voor geven. Volgens mij staat zij voor de klas om LES te geven. Het is aan de toehoorder de LES om het op te pikken. En een ieder doet dat in zijn eigen tempo. Dat is misschien wat gisteravond the King op de bank naast mij wilde zeggen of waren dat mijn eigen gedachten. Hoor soms teveel stemmen....nu helemaal, nu ik ook nog moet gaan stemmen...Neuh, niet in maart volgend jaar. Mijn stem gaat daarin helaas verloren. Ze vegen elkaar maar de pan uit, daar is het laatste woord nog niet over gezegd. Wij zijn net die zestien miljoen bondscoaches, iedereen weet het toch beter. Ik geef mijzelf de vrijheid om niet te kiezen, mijn stem laat ik niet horen. Soms wil je geen keuzes maken hoe moeilijk het ook is, soms is zwijgen beter dan spreken.....maar voor eeuwig zwijgen is nou ook weer niet de bedoeling. Daarom laten wij in ons hart die roos alsmaar groter groeien, snijden de scherpe kantjes er wel van af....maar slijpen elk jaar de diamanten dat ze daarboven blinken als nooit tevoren. We stappen na de stemming allemaal in de bus van die Chauffeur die nooit de weg kwijt raakte.....Dit jaar ga ik nog wel stemmen. Die stem van mij willen ze graag horen bij mijn favoriete radiostation. Dat wordt nog een hele kluif. Dan zwijg ik niet.....maar nu laat ik ff CSNY weer spreken, stemmen die altijd mogen. Stemmen die ik wel graag hoor naast die van mijn dierbaren....
Joah, mag wel zo......

Eeeeeeeeeeeevers

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Now, I've heard there was a secret chord. That David played, and it pleased the Lord. But you don't really care for music, do you? It goes like this, the fourth, the fifth. The minor fall, the major lift. The baffled king composing hallelujah. Hallelujah. Hallelujah. Hallelujah. Hallelujah. Your faith was strong but you needed proof. You saw her bathing on the roof. Her beauty and the moonlight overthrew ya. She tied you to a kitchen chair. She broke your throne, and she cut your hair. And from your lips she drew the hallelujah.
Uut 'Hallelujah' van Leonard Cohen, hij overleed 82 jaar te vroeg.....

Je zou maar die Amerikaanse schilder OutsideHouse zijn. Die onlangs de opdracht van zijn leven kreeg. The White House zwart schilderen. Jouw offerte was goedgekeurd door the First man, zijn vrouw moest alleen nog even een gelopen verkiezing winnen maar die kaarten waren reeds geschud. Kat in bakkie. Dat kon niet meer mis gaan. Of je was die man die gordijnen verkocht en nu voor alle kamer in dat immens grote huis in downtown Washington zachtroze Inbetweens mocht ophangen. Jou was een Fata Morgana voorgehouden geen Trump Tower voor het witte huis. En Hillary, zo mocht je haar noemen, zou je zelf bellen op 9 november. Piece of Cookie. 
Maar het werd andere koek en de hele wereld had er een mening over. En ik, ik ben nog aan het bijkomen van een avond waarvan ik driekwart alweer kwijt ben. De Herfstbok gaf mij een brevet van onvermogen mee en ik ben niet trots op het resultaat. Krab mij nu achter de oren en achter het hoofd maar rendementen uit een eens niet zo ver verleden geven geen garanties voor de toekomst. 
Wat maakte wij ons allemaal druk terwijl donderdagavond plaatsgenoot Evers verhaalde dat wij ons niet altijd druk hoeven te maken. Wat was hij een verademing, een frisse tussenstop, in een hechtische tijd. 
In notabene Almelo nestelde ik mij in het pluche van het Theaterhotel en genoot bijna drie uur van een dertienkoppige band waar die plaatjesdraaier van weleer losjes de regie voert. Heb vast wel eens een plaatje bij hem aangevraagd in Celebration, later de Stam, die vervolgens natuurlijk niet werd gedraaid, althans niet dat ik mij kan herinneren. Destijds steeg het gerstenat al vroeg in de avond naar hogere sferen. Hij had vast niet dezelfde muzieksmaak die ik tegenwoordig nog altijd bezig. Of toch wel, want Edwin vertelde wat over zijn nummers die eerder indruk maakte. Zoals Nothing Ever Happens van Del Amitri. Een vergeten Schotse band maar tevens in mijn platencollectie. Weet niet of het single'tje nog huist op de zolder bij Moe of dat ie gewoon boven bij ons stof ligt te happen....De tekst stond op de achterkant van het hoesje....Ik kon het letterlijk meezingen maar de blikken naast mij van enkele meiden die samen bij elkaar opgeteld nog niet mijn leeftijd konden aantikken, deden mij beseffen dat ik ook in Almelo geen toon kon houden. Hij zingt wel veel oude meuk...hoorde ik later. Tja, dames het is niet altijd 538 wat de klok slaat. Schijnt dat Hardenberg zo'n beetje de enige blinde vlek is waar ze dit station niet kunnen ontvangen. Grappig toch? 
Evers liet zien wat voor vakman hij is. Hij ontroerde mij met zijn verhaal over zijn moeder.....Kreeg er een brok van in mijn keel en een traan begon te biggelen over mijn wang. 
Weer respect voor deze man. Natuurlijk ook veel onzin gehoord....Maar dat maakte wel de avond. Hij zette een show neer die geen enkele coverband hen na kan doen. Hij maakte het ook niet groter dan het is. Wij zijn natuurlijk gewoon een ordinaire coverband riep hij regelmatig, maar wel eentje waar je je beste Champagne voor open zou trekken. Your Love van the Outfield, waar hoor je dat nog....? The Eagles....en David Bowie. Tja, al veel van onze muzikale helden zijn opgehaald door Magere Hein. 2016 eist veel van ons dit jaar. Na Bowie ging ook Prince en Glenn Frey hemelen. En potverdomme of de duvel er mee speelt kwamen ze Opa Cohen ook ff halen. Niet grappig. Leonard Cohen, zag zijn CD net liggen naast die van Del Amitri toen ik zocht naar wat anders. Niet naar die speld in de hooiberg maar had er wel mee te maken. Zocht een beetje naar mijn verstand. Als ik al denk dat de WC is te vinden in ons washok dan kan mijn verstand wel boven op zolder liggen want gisteravond schijn ik niet helemaal pluis te zijn geweest in mijn troele brein. Was weer een beetje de Dorgelo ten tijdde van Celebration. Toen Evers de ene knijterd van een hit na de andere de zwangere dansvloer opgooide....werd ik wakker met Carry On van Crosby, Stills, Nash & Young in mien kop. Ben er absoluut niet trots op, bijna 45 jaar en dan nog de weg kwijt raken met een tweede spruit op komst. Wat geef je je toekomst mee.....Dat de herfstbok toch best te pruimen valt. Crab them in the......Ik zal de vergelijking niet maken. Maar Amerika is er klaar mee....Die schilder kan fluiten naar zijn opdracht en die gordijnenman kan uitleggen aan de fabrikant dat die kilometers roze gordijnen niet doorgaan. Dat Hillary de sigaar is en Bill ook.....Let's call Monica.
Maar Cohen kunnen wij niet meer bellen. Of God moet inmiddels Iphone hebben....Denk het niet. Cohen die op zijn laatste plaat al zijn eigen dood aankondigde....Lord, I'm ready. Cohen was voor mij de Del Amitri van Evers. Een stem uit een mooie tijd. Hij bromde zijn nummers, maar als je zo kunt brommen maak je mij vrolijk. I remember you well in the Chelsea Hotel.
Gek is dat toch. Als iemand uit je eigen stad populair is....praat je met liefde over onze Edwin Evers. Net als met Oranje....als ze successen aan elkaar rijgen hebben wij het over Ons Oranje....als ze zitten te kloten ben je blind voor het resultaat en praat je al snel over hun en zij....Gek toch. Ik vond het al met al een rare week. Niet alleen in mijn hoofd maar ook links en rechts naast me. 
Misschien genoot ik daarom wel zo van Edwin Evers...........Amen.
Fijne zondag, ik ga proberen er vandaag weer iets van te maken. U hopelijk ook.....
Joah, mag wel zo...

Supporter!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Wat een weer hè? Ben ik even blij, dat ik een badmuts op heeft. Wat een partij hè, goeienmiddag... 't Is al begonnen hoor. Lekkere vlag heb jij bij je zeg. Staat je club erg laag? Wat een elftal, hè. Je schaamt je toch kapot, er loopt een kapitaal op die akker hoor. Het gras groeit harder, dan die gasten lopen. Ze zijn zeker bang, dat het krijt gaat stuiven.Zo, ze zijn over de middellijn. 'Van harte gefeliciteerd. Val niet over de penaltystip. Hij is vandaag nogal wat aan de hoge kant. Een fatsoenlijke één-twee zit er toch niet meer in. Heb jij een fatsoenlijke één-twee gezien? Ja, met de cornervlag bedoel je. Dacht zeker dat het een buitenspeler was met bronchitus.Zo, hij geef hem af. Hij scoort! Hij heb gescoord. We hebben een goaliejo... We hebben een goaliejo... Buitenspel. Buitenspel zegt die klerenlijer. Keurt ie af, die dweil hé, die goal. Wat een vieze lul, wat een kloothommel zeg buitenspeler... Heb hij gevlag ? Nee, hij knipperde met zijn wimpers, lul....'
Kleine stukkies uit de 'Voetbalsupporter' van Herman van Veen....

Ik blijf het één van de moeilijkste beroepen ter wereld vinden. Voetbalsupporter. We hebben er allemaal voor doorgeleerd. We weten allemaal hoe het niet moet. Het staat goed op je CV, op een dag besef je dat je het bent en kom je niet meer van dat stempel af. De trainer snapt er al helemaal niks van, hij schijnt er, zeggen ze, nog een opleiding er voor te hebben genoten. Je gelooft het niet, toch is het waar....Schriftelijke cursus zeker. Want genieten doen wij zeker niet aan de lijn. Als voetballer heb je het maar makkelijk. Beetje twee keer drie kwartier wat lopen met zo'n bal binnen keurige gekaderde witte lijntjes die er voor het gemak reeds neergekalkt zijn. Je hoeft alleen maar te denken in hokjes en eenvoudig de opdracht uit te voeren die je in de week daarvoor tot in de treure kunt oefenen. Breng de bal zo snel mogelijk naar de andere kant van het veld. Het is zo simpel. 11 tegen 11, er kan niemand vrij staan. Als je een helikopterview hebt vul je de poppetjes zo in. Voetballers en supporters, het blijft een verrekte moeilijke combinatie. We snappen elkaar niet of we willen elkaar niet snappen. Eens worden wij het nooit. Wij zijn te kritisch en jullie kunnen er geen pepernoot van. Hoe moeilijk kan het zijn om een bal over vier meter gewoon normaal in te spelen. Ooit hoorde ik tot het andere kamp, was ik onderdeel van....Was er toen wel meer respect voor de supporter, werden wij toen wel beter gepruimd? Tuurlijk zaten er destijds ook van die rotte appels tussen. Nou ja, ze sterven vanzelf uit. Niemand blijft eeuwig voetbalsupporter, er is een tijd van komen en gelukkig ook een tijd van gaan. Ik heb soms wel eens supporters een enkeltje ergens naar toe gewenst. Ben ik gewoon eerlijk in. Verdenk er sommige spelers van nu ook wel van dat ze mij liever zien gaan dan komen.....hahaha De geschiedenis herhaalt zich. Eerder dacht ik : Jemig, wat een zwartkiekert. Zag je nou echt niet dat ik wel probeerde om die bal te vangen.....? maar de week erop stond hij er weer.....en ging ik weer in de fout. Ik dacht dan: heb jij nu echt niks beters te doen, een heks van een vrouw op de bank zitten en dan kom je hier zaterdags langs de lijn de boel ook nog een verstieren. Snapte sommige supporters niet. Als je het niet bevalt, dan kom je toch niet. Ga lekker schaken of haak ergens anders aan of af, dat kan natuurlijk ook. Ach, vroeger, eerder dacht je van alles al iets te weten. Als ik toen wist wat ik nu allemaal weet was ik er niet eens aan begonnen. Maar ja, ik ben ook zo'n supporter geworden. Ik roep ook van alles aan de zijlijn. Soms uit emotie, soms omdat ik gewoon niet beter weet. Hey scheids, weer die nummer 4 hè. Let toch eens op. Wil je straks geen gehaktbal na afloop in de bestuurskamer? Ik sta meestal bij hetzelfde groepje supporters. Gelijkgestemden maar toch ook weer anders. Soms is het een beetje familie al lijken we qua uiterlijk helemaal niet op elkaar. Of zaten er groeihormonen in mijn Brinta...? Rare vogels zijn we allemaal. Wij praten veel over voetbal, over wat we zien maar ook veel over wat we niet zien. Voetbalsupporters denken best wel veel na over het leven, over het leven na de voetbal....Gaan wij voor een biertje of nemen wij toch een Spaatje. Van die vragen....? Je hebt er zo tegen kwart over vier best moeilijk mee...We zijn best wel filosofisch aangelegd, hebben overal een mening over. Als het voetbal weer eens niet om aan te zien is, lossen wij de problemen van Sinterklaas en andere kopstukken zo tussen twee aanvallen moeiteloos op. Als onze spits weer eens vergeet te scoren weten wij al wat de uitslag wordt in Amerika....Als onze keepert die bal nu wel pakt hebben wij het gat in de ozonlaag tevens verklaard. De Mark Rutte's en Obama's van deze wereld moeten eens twee keer drie kwartier bij ons komen staan. Je hoort dan nog eens wat, je krijgt goede adviezen en tussen de bedrijven door laten wij tevens horen amusante komieken te zijn. Net zoals gisteren, hoe slechter het voetbal tussen de lijnen hoe beter de conversaties buiten de lijnen. Soms hoop je gewoon dat ze er niks van bakken, dat onze hardwerkende jongens die wij eigenlijk allemaal het beste gunnen opzichtig ruzie krijgen met het leder. Want hoe slechter het voetbal hoe beter de gesprekken.....Wat ik jullie brom! Al het leed wordt schoorvoetend staand op het groene gras flink verzacht. Er wordt veel te makkelijk gedacht over het vak van voetbalsupporter. Wij hebben geen last van tunnelvisie of hebben oogkleppen op. Neuh, ze denken allemaal veel te makkelijk over ons als supporters. Dat biertje in de derde helft hebben wij echt wel verdiend. Dat besef is er helaas niet altijd. Wij werken ons op zaterdag drie slagen in de rondte, echt waar......Naast dat wij voetbal kijken en dat op een waardige wijze analyseren zijn wij met nog zoveel andere dingen bezig.....
Ik hoop echt dat dit besef eens bij jullie allemaal doordringt, natuurlijk scheidt het kaf zich altijd van het koren maar wie het wil horen......Voetbalsupporter zijn is misschien nog wel moeilijker dan een voetballer willen wezen.....
Nou ja, daar dacht ik gisteren dus een beetje aan. Kan ook vorige week zijn geweest hoor.....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.

Ommen!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Sun is shinin' in the sky. There ain't a cloud in sight. It's stopped rainin' everybody's in a play. And don't you know. It's a beautiful new day, hey hey. Runnin' down the avenue. See how the sun shines brightly in the city. On the streets where once was pity. Mister blue sky is living here today, hey hey. Mister blue sky please tell us why. You had to hide away for so long (so long). Where did we go wrong?'
Uut 'Mr. Blue Sky' van Electric Light Orchestra

Wat is dat toch met Ommen. Dat mooie stadje aan de Vecht? Waar je blijkbaar de lekkerste softijsjes haalt, althans dat was de mening van mien Ome Lenard. Je kreeg 'm veel aan het verstand maar dat er, pak 'm beet in Hardenberg of gewoon bij ons om de hoek, ook smakelijk softijs was te verkrijgen ging een brug te ver. Ommen blijft een bijzondere aantrekkingskracht houden op mij. Een soort magneet die regelmatig de kop opsteekt. Ik heb er veel rondgelopen, veelal in de nachtelijke uren. Maar als de zon scheen was ik er tevens vaak te vinden. Wat is dat toch soms met kleine stadjes. Zodra de zon maar een glimp van zijn stralen laat zien stroomt het vol. Tienduizenden toeristen volgen jaarlijks bovenstaand voorbeeld. Ik heb de Hardenbergse horeca bijzonder lief, begrijp me niet verkeerd. Maar ik liep deze zomer eens met zoonlief Moos op de markt. Het was nog niet eens zo laat....Het was een maandagavond maar je kon bijna een kanon afschieten en het enige wat je dan zou raken was een verdwaald blikje Coca-Cola en een overdachtegaal die de klok niet goed in de gaten had gehouden. Diezelfde week, een dag later, moest ik even 14 kilometer verderop zijn. In Ommen waar ik ze nu wel alle 24 in een kistje bier had, de toekomst haalde het verleden blijkbaar in, iets van die strekking. Maar de terrassen puilden uit, het was gezellig druk. Kon moeilijk een plekje vinden op de parkeerplaats maar dat scheen deze zomer wel eens meer regel te zijn dan de grote uitzondering. Kwam thuis, dat kom ik wel eens vaker maar je kunt er maanden niet inpandig zijn en als je er bent ligt er meteen al een warme arm om je schouder. In Ommen drink je nooit alleen je kopje koffie of zeg maar je Amsterdammer. Hey Alfred, hoe is het....? Joah, mag wel zo en met joe dan....Van die gesprekken die nergens over gaan, dat hoeft ook niet....Jij en je toevallige passerende gesprekspartner duikelen gewoon iets tastbaars op uit de spelonken van je gedeelde herinneringen omdat naarmate de tijd vordert de mindere leuke dingen vervagen en het goede stand houd. Iets in die geest. Tja, aan zulke dingen denk je dan als je binnen de stadsgrenzen van Ommen bent, nou ja....ik zei de gek dan.  Als ik wandel langs het oude gemeentehuis waar naast mijn ouders ook mijn schoonouders zijn getrouwd. Schept een band terwijl er geen zand ligt. Waar ik nog steeds het nummer van Taxi Steen uit mijn hoofd ken en waar ooit Henkie Henkman (met snor) onder mijn meest gedraaide telefoonnummers stond, destijds misschien nog wel net boven mien eigen Moe. De wereld verandert, taxi's staan nu in brand en soms hele panden. De horeca in Ommen was altijd een welkome vriend. Vrienden voor het leven.
Pizza nr. 22 Paesana Gorgonzola met extra Gorgonzola.....Waar ik ooit dacht dat die oude man Roberto heette tot ik erachter kwam dat het kleine mannetje de eigenaar was en die oude Kerel een acteur uit downtown Marle. Ik vergiste mij vroeger wel eens vaker en dan liep ik 's morgens met een beschaamd gezicht richting het station krabbend achter de natte oren hopend dat niemand mij zag op dit onchristelijke tijdstip....Vaak een uur te vroeg of ging de klok nu vooruit...?? Wij zijn gisteren een uur eerder gaan slapen dus eigenlijk werkt de tijd twee uur in ons voordeel. Zo zie je maar weer, als je slim rekent dan ben je vroeger uitgeslapen. 
Nou ja, aan die dingen dacht ik gisteravond. Bij de Rechter duzz, waar wij links zaten. Tevens aan de droge worst in de bruine bonensoep van Johan, aan Jan en Jet, Rob, Ditta, Jan H., Bert, Wim, Luuk....Oostenrijk. Aan Herman, aan de geklutste eieren van Theo, aan Henk, Bertus....aan al die grandioze avonden met Eric of Richard B. achter de knoppen. Kerstavonden.....Aan Cockney Rebel en Steve Harley....aan Overkill van enkele Men at Work. Aan dansen op de vulkaan en aan de Helden van de Stilte.
Gisteren werden wij met ons zessen culinair ontmaagd bij de Rechter van Ommen. Wij hadden al wat voorspel gehad deze zomer. Al een toplunch mogen beleven, het 12-uurtje van de Rechter is uit de kunst. Dat is mijn oordeel en daar moeten jullie het mee doen! Als verlaat verjaardagskado voor Ina brachten wij met haar man Bertje, niet Ernie duzz...Robert en Irma en mijn eigen lieve San een bezoek aan de Rechter. Geen advocaat te vinden, zelfs niet eentje met slagroom maar Bockbier van de tap. Vaak vind ik 'm te zoet maar gisteravond smaakte hij met een licht bittertje en mooie karamel afdronk. Lag het aan het gezelschap dat alles beter smaakte. Misschien wel, het was weer ouderwets genieten van en met elkaar op een mooie herfstavond. Buiten guurde de wind en soms ook even binnen als gasten vertrokken die niet in de kerk waren geboren...De Rechter, een nieuwe parel in Ommen die er al eventjes zit hoor....Maar ja, je moet je tijd soms verdelen. Zo kwamen wij gisteren een oude belofte na aan die oude Back Home DJ, de echte zeg maar....Ik kwam thuis gisteravond....Genoot van mijn voorgerecht en genoot van een klassieker...Surf en Turf. Lang geleden dat ik 'm had genomen.....Het werd een leuke avond, aan het eind ging de volume van de box enkele tandjes omhoog. De muziek bracht dingen terug die niet waren verpand. Zag ons zo weer dansen op de bar. Zag Jan Huiskes hangen aan de skilatten en zag Bert zo het busje weer inlopen van de band. Zag Wimpie druk handgebaren maken, zag Freek zijn jonge Genever drinken strak in pak. Zag mij zelf weer zitten kijken naar de mooie dingen in het leven. Keek even naar boven en bracht een saluut aan Hans wat ik altijd doe als ik loop op het kerkplein en zijn vertrouwde Herberg zie....Zag onze stamtafel staan....Zag het meisje weer rood kleuren op onze vraag om een witte rosé. We gingen niet nat omdat wij een pitje kaarten....Liep weer op vertrouwde stenen....Ommen, wat was je en wat ben je mooi. Hier sloeg ik nooit een Flater omdat er vriendschappen voor het leven werden gesloten. Wij zien elkaar soms maanden, soms jaren niet. Maar als wij elkaar de hand drukken is het het ouwe jongens krentebrood en dat zelfs smaakt er heerlijk met een frisse tapenade of een romige knoflooksaus. De Rechter veroordeelde ons alle zes maar zeker mij tot levenslang genieten in Ommen, zelfs Moos en het kleine wonder in Sans buikje krijgt een passende straf. Zeker 1x in de 3 maanden afreizen naar Ommen. Een ijsje aan de overkant van de Vecht om Ome Lenard een goed gevoel boven te geven en zeker vaker ons nestelen op het Marktplein waar het elfde gebod nog steeds van kracht is. Ommen, ik hou van U. Joah, mag wel, fijne zondag!

Mies

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Meisjes. Ze zijn zo welgebouwd meneer. Toch die waar ik van hou meneer.Amelinckx meisjes, Meisjes. Ze zijn het and're soort meneer. De passionele moord meneer. Meisjes.
Meisjes zijn 't allermooist op aard. Niets dat hun schoonheid evenaart. Zeg dat Van 't Groenewoud het gezegd heeft.'
Uut 'Meisjes' van Raymond van het Groenewoud!

Wij kwamen er pas in na half acht maar in het kleine kwartiertje wat ik nog had gaf zij mij een bijzonder goed gevoel. Mies Bouwman, de grande dame van de Nederlandse Televisie. Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat ze voor het eerst op de TV was te zien. In DWDD blikte ze terug op 65 jaar televisiegeschiedenis. Nu een keer geen links geleuter of een beetje rechts ge-emmer. Nu niet zo'n klotevloggert die weer een podium (!?!) krijgt op de buis of Twan die voor de 131e keer oreert over de presidentsverkiezingen in the U naait 'm steeds of Amerika. Dat boeit nog minder dan twee keer drie is vijf.
Ik heb het een beetje gehad de laatste tijd met het programma waar ik eerder mijn avond een beetje op afstemde. DWDD moest ik eerder zien. Natuurlijk is Moos een beetje de kleine boosdoener, rond DWDD gaat hij meestal naar bed en ja...Moos is het allerbelangrijkste in ons leven. Dat staat buiten elke kijf. Waarvan akte! Maar vrijdagavond kon ik een glimlach niet onderdrukken. Mies wordt op de laatste dag van dit lopende jaar 87 jaar. Maar met haar 86 levensjaren stond ze tevens haar mannetje. Ze praatte honderduit, wist niet alles meer maar het leek wel of de tijd geen vat op haar leven had gehad. Net zoals mijn moe, die met haar 85 jaar nog still going strong is. Het waren sterke tijden zo rond de jaren dertig als ik mij niet vergis. Daar werden meisjes geboren uit gehard staal met wilskracht waar je u tegen zegt. Ik zag in Mies een beetje mijn moeder, oké trekken om haar mond maar zo af en toe haar streken nog niet verleerd. Ik keek en genoot. Heerlijke televisie op de vrijdagavond. Heb je soms nodig. Niet dat moeilijke gedoe maar leuke ouwehoererij met een dame die haar sporen heeft verdiend. Wat een warme uitstraling, zo'n oma waar je om de tafel mee gaat zitten. Thee mee gaat drinken op een druilerige herfstmiddag met zelf gebakken koekjes of caké van Oma. Zoals je eerder fietste via Rheeze naar huis. Even bij Opa en Oma....Opa die aan de Rheezerbrink stond in zijn oude kloffie met een touw om zijn middel die diende als riem. Wars van enige opsmuk. Ga maar naar binnen, jongen....Oma hef de thee al kloar....en Oma had altied verduveld lekkere caké, daar wilde je echt wel op je fietse deur het bulzand hen. Maar ik genoot maximaal in het kleine kwartiertje wat we hadden van Mies. Een beetje nostalgie, een geluid uit een andere tijd. Toen het allemaal nog vrolijk eraan toeging. Waar je U zei tegen Mies, de bakker nog huisde naast de slager en je alleen woensdagmiddag tv keek. 
Mies begon over Neuken omdat ze dat ooit moest zeggen van Jan Wolkers....haha, schitterend. Ze vond het nog steeds moeilijk. Ik vond haar zo ontwapend. Ik las later dat ze mooie woorden over had voor Floortje Dessing. Nog zo'n topwijf en dat vond Mies ook. Haar reizen naar het einde van de wereld. Wij obsorberen deze serie als een grote spons. Mooie programma's. Floortjes vreugde na haar uitverkiezing, haar vader die zijn handen kapot klapte. Via uitzending gemist kwamen de tranen, ik begin steeds meer te lijken op mien Pa. Die kon ook zo gaan huilen als er iets moois was op de TV. Ik schaamde mij niet...Geef mij in de herkansing zo'n Opa en zo'n Oma..Mies als Oma en de vader van Floortje als Opa...Niks geen Selfie, een ouderwetse zelfontspanner op zijn zilveren camera. 
Weet je wat ook zo'n fantastische vrouw is. Chantal Janszen. Die neemt alles ook niet zo serieus. Met Floortje en Chantal heeft de grande dame van de televisie waardige opvolgers. Ik genoot deze week van Mies die ik maar een stief kwartiertje meemaakte en van Chantal en Floortje in de herkansing.
Van een dramatische Mark Rutte, dat is ook een kunst dat zijn persiflage nog slechter is dan de beste man zelf. Ik vind Rutte een drama maar het typetje....maakte Rutte nog weer wat menselijker....Chantal vatte het grandioos samen. Genoeg gelachen nu....Ontwapende vrouwen, zonder enige opsmuk. Ik hou van die Meisjes...Niet van zo'n Sylvie Meis dat ze eigenlijk geen barst geeft om niet perfect te zijn....Halloooo...Ik las het nog een keer bij mijn moeder op de WC in de weekendbijlage van de Stentor. Zij stapt pas Hamburg in als ze drie uur lang onder handen is genomen door 2 stylisten, een make-up mevrouw en 3x weet ik veel....Neuh...Meisjes zijn gewoon het allermooist op aard. Geef mij Mies en Chantal en Floortje maar geef mij vooral elke dag Sanneke. San....Mijn liefje, mijn godsgeschenk uit de hemel. Soms kijk ik eens omhoog en zie ik wat vaags zitten naast the King. Soms denk ik het en soms geloof ik dat het ook echt zo is, dat San door een engel is gezonden. Want ze is hemels, bij haar voel ik mij in de zevende hemel. Daarom doet het mij zo pijn dat mijn Meisje zoveel pijn heeft nu ze ons tweede wonder draagt. Zou zo graag de handen willen uitstrekken en haar pijn willen verzachten. Ooit is er knappe kop geweest die de bevruchting en zo heeft ontwikkeld, dat zo'n zaadje geplant werd in de buik en daar een wonder kon groeien...Slim en vernuftig gedaan, kan niet anders zeggen. Dat er armpjes en beentjes bijvoorbeeld aan geknusteld werden. Maar die knappe kop ging rustig koffie drinken toen de bladzijde van het hoofdstuk calamiteiten en de geboorte werd omgeslagen. Dat hebben ze niet bijzonder goed doorontwikkeld. Wacht nog altijd op een kopie van die knappe kop die het werk van zijn vader en de zoon afmaakt. Zeg maar zo'n knappe Geest.....
Maar Meisjes......er is niets dat hun schoonheid evenaart. 
Matthijs, geef ons elke dag een soort van Mies. Flikker Twan in de jiskefet, flikker meisje Simons er ook maar bij en al die klote treitervloggers....en al die mensen waar je niet vrolijk van wordt. Geef ons Mies, geef ons Floortje, geef ons Chantal maar geef ons vooral San, lieve lieve San.....Want zij is Mies, Floortje, Chantal in één persoon. Joah, mag wel zo....Fijne zondag!

HaHaCee!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'The road is dark and it's a thin thin line. But I want you to know I'll walk it for you any time. Maybe your other boyfriends couldn't pass the test. Well if you're rough and ready for love.
Honey I'm tougher than the rest.' 
Uut 'Tougher than the rest' van Bruce Springsteen

Oranje shirt, zwarte broek, HaHaCee....
Het maakt mijn buurjochie Sten van 41 hiernaast niet veel uit waar het cluppie van zijn Mama staat. Al staan ze bovenaan of staan ze mooi dom onderaan te koekeloeren. Hij zingt elke keer weer uit volle borst als ik 'm vraag Oranje shirt, zwarte broek...? HaHaCee en dan geven wij elkaar een boks. Dat doen buurmannen nou éénmaal of zelfs soms tweemaal. Een jochie van nog geen drie jaar beseft niet dat vele oranje supporters momenteel door een diep dal gaan. Kun je van de Heuvel heten en in Oostenrijk van de Berg maar kijken naar de toppen van je kunnen kun je voorlopig vergeten. Heb met ze te doen, met die lui van HHC. Kwam er vorige week velen tegen op het fantastische evenement Hardenberg Proeft. Goedgemutste HHC'ers alleen nu even iets minder getooid met Oranje sjaal en trotse blik op het gezicht. Het oranje is wat flets geworden. Geen Orange 021 of pms 151 het neigt eerder naar pms 1485. Bijvoorbeeld een Zeevat snapt wel wat ik hiermee bedoel. Jarenlang hadden wij ook Warm Red of pms 185 op onze gekleurde wangen.
"Mariënberg nog gevoetbald....en? Ja, gewonnen van Wilhelminaschool....Lukte het gisteren weer niet met HHC is mijn wedervraag. Vooral het woordje weer krijgt dan zo'n allesoverheersende lading.
Je hoort niet alleen berusting, je voelt en ziet ook berusting. En hoe moeilijk acceptatie soms is.....
Negen wedstrijden gespeeld, stief onderaan op de achttiende plek, vier punten uit negen duels en het zoet van een overwinning nog niet mogen smaken. Ik nam afgelopen zondag een hapje van mijn lekkere Beefburgertje van Marktzicht en keek het marktplein eens rond. Mooi rosé gebakken op een bedje van knapperige sla tussen een rustiek broodje uit de oven. Hetzelfde marktplein wat vorig seizoen al bijna was ingericht en gereserveerd voor het kampioenschap van HaHaCee. Nu presenteerden de Hardenbergse restaurants zich er in volle glorie. De regendruppels voelden loodzwaar op de gemoedstoestanden van de Oranje Hardenbergers. Ik voelde mij als een vis in het water als rechtgeschapen Mainbarger maar met veel sympathie voor mijn medeburgers.
Ken het gevoel maar al te goed. Na jaren van glorie, alles wat wij als roodzwart aanraakte veranderde pardoes in verzilverd bladgoud. Klommen op van de 4e klasse naar de 1e klasse. Elk schot op goal promoveerden wij tot doelpunten, heel veel doelpunten. Wij hadden Hofsink, de Lange en een elftal meer van die bijzondere fijne gasten. Vrienden voor het leven, de band blijft gewoon ijzersterk.
Zelfs heb ik tevens mogen bijdragen aan een bijzondere en zeer succcesvolle periode van ons aller Mainbarg. Wij stegen naar grotere hoogtes en wij noemden ons allemaal van de Berg. Kende niet de pijn van het verliezen alleen maar het feest van telkens winnen, winnen en nog eens winnen. één van de architecten was de Breuk. Hij had er voor doorgeleerd.  HaHaCee kende de laatste jaren ook zo'n opleving. Winnen in de beker van NEC uut Nijmegen en steevast meedraaien bij de eerste drie. Dan valt het huidige seizoen zo ontzettend zwaar als er weinig reden tot juichen valt. Je was gewend om vermaakt te worden, dat de spelers op het groene veld de overwinningen aan elkaar regen als satéstokjes. Nu regent het maar verliespunten en ga je je ergeren aan het opzichtige geschutter binnen die beruchte kalklijnen.
Ik ben inmiddels gewend aan onze huidige status op het Westerpark. Wij spelen niet meer op de toppen van onze kunnen, wij heten allemaal weer van de Heuvel nadat wij eerder werden aangesproken als de heren Van de Berg. Het kostte enige tijd, de pijn was niet weg na één of twee seizoenen. Wij hebben eelt op onze ziel gekweekt. Er groeit langzamerhand weer wat. Natuurlijk schieten wij soms een gigantische bok zoals bijvoorbeeld gisteren als wij niet thuis geven in de onvervalste kanaalderby en de jongens van die andere collega van Zeevat het licht genadeloos uitdoen. Dan bloedt er iets in mijn roodzwarte hart, komen er krachten vrij die ik niet zo leuk vind van mijzelf. Word ik scherper dan scherp. Schieten mijn oog vuur en leg ik zout op elke wond die ik daarvoor zelf heb opengescheurd. Niets is een mens vreemd. Verliezen mag je altijd maar niet als je daarvoor winnen niet eens in je woordenschat had opgenomen. Gisteren nam ik de berichtgeving van HHC voor kennisgeving aan. Verloren van Excelsior Maassluis. Het kan altijd nog erger bedacht ik in een split second terwijl ik worst nam van het bordje in de bestuurskamer van Banthum. Een mooie slok van het gerstenat uit Enschede spoelde, wat ooit een varkentje was, de bittere nasmaak weg. Vandaag het buurmannetje nog maar ff een boks geven. HaHaCee....Hij weigert om Mariënberg te roepen.....Wat is voetbal toch 2 x 3 kwartier ontzettend belangrijk.....Maar niet echt. het belangrijkste zit nu op zijn potje en hij laat vol trots zijn grote plas aan Oma zien....Drie mensen die zich buigen over een vol potje en het ventje wat zelf zijn plas wegbrengt naar de grote WC. Hij mag zo weer een sticker uitkiezen. Denk dat ik nu al weet welke hij gaat kiezen. Iets met een grote rode auto.....Hij is voorlopig roodzwart georiënteerd maar als HHC weer succesen gaat schrijven in haar geschiedenis komt het allemaal wel weer goed. Gaan ze weer van de Berg heten in plaats van de Heuvel. Dus HaHaCee.....het komt allemaal goed dus wanhoop niet! Joah, mag wel zo......

Jobbing!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'De perspektieve veur de toekoms die zeen nul komma nul. Al höbse noa veul zjweite enne universitaire bul. Al böste ongerwiezer, bankwirker of psycholoog. De komende joare böste waarsjienlik wirkeloos. Doe mos sollicitere, sollicitere! Höbste al gesjreve? Viefensevetig breeve! Den sjrief mer opnuuj! 's Moandigs moste weer bie de sosjale deens zeen. Veur de zoveelste keer völste weer dae breef in. Zjwart wirke duiste sjtiekem, af en toe. Mer jong kiek oet want auch de kontroleur kik toe. Doe mos sollicitere, sollicitere! Höbste al gesjreve?'
Uut 'Sollicitere' van de Janse Bagge Bend

Klikt 't dan werkt het!
Dat geldt zo'n beetje voor alles in onze wereld op deze aardkloot. Voor in een relatie, met vrienden en vriendinnen, in een team of bestuur of bijvoorbeeld bij Jobbing. Klikt 't dan werkt het!
Je kunt het bijna overal toepassen. In de sport zijn er mooie voorbeelden van. Recent nog, kijk maar eens naar het Leicester City van het vorige seizoen. Een club met één van de minste begrotingen in de Premier League maar er stond wel een team met Jamie Vardy als lichtend voorbeeld en ze werden kampioen. Gary Lineker presenteerde de eerstvolgende uitzending in zijn boxershort, hij had gewed dat Leicester nooit kampioen zou worden. Hoe wrong kon je als Gary zijn....? Vardy was gedoemd om op te groeien in een achterstandswijk maar schopte het uiteindelijk tot publiekslieveling. A small line, hij kon het slechte pad opgaan net als veel van zijn vrienden, was al een paar keer aangehouden door Engelse Bobby's en was betrokken bij enkele ruzies in kroegen en werkte in een smerige fabriek om toch maar rond te komen. Hij maakte keuzes, de juiste achteraf en werd in 2016 verkozen tot beste beste voetballer van de Premier League. Klikt 't dan werkt het!
Dacht daar vannacht aan. Kon de slaap niet vatten. Moos lag half gedrapeerd bij ons in het bed. Had de koorts te pakken, tegen de 40 graden aan en met zijn eigenwijze kontje zocht hij een weg tussen ons tweeën in. Ziek maar toch op zijn manier nog goed te passe. Hij rochelde wat, vroeg om wat drinken, draaide zich om en ging weer slapen. Dromend over dingen waar wij geen weet van hebben. Waar droomt een jochie van ruim drie jaar over? Als je het weet mag je het ons vertellen.....
Maar ik krijg de laatste tijd vaak de vraag wat doet Sanneke bij Jobbing, hoe gaat dat allemaal in zijn werk? Is dat ook wat voor mij, zag wat langskomen op Facebook, Twitter, Linkedin.....Veel mensen, is uit onderzoek gebleken, zitten niet op hun plek bij hun huidige werkgever. Spelen bij Top Oss, terwijl ze het liefst bij Leicester City willen spelen, als je begrijpt wat ik bedoel.
Jobbing is een vernieuwend en eigentijds online kennismakingplatform waar bedrijven, interim specialisten, werkzoekenden en studenten elkaar rechtstreeks vinden door kliks, zonder tussenkomst van derden.
Weg met de traditionele manier van werven en selectie. Die duren vaak (te) lang en leiden vaak tot teleurstellingen. Jouw persoonlijkheid en (werk)waarden zijn belangrijk, als het klikt 't dan werkt het. Beetje het moderne daten van tegenwoordig, beetje Tinderen maar dan op werkgebied en allemaal keurig tussen de lijntjes. Heb het zelf meegmaakt, jaren terug. Gestopt bij Toppoint, was een beetje aan het lantefanteren...Kon mij redden, was leuk weggegaan bij het bedrijf waar ik veel van de wereld had gezien. Schreef wat voor de krant en had niet veel nodig. Ik en mijzelf waren het snel met elkaar eens. Toen mijn situatie veranderde, een supermooie vriendin die ik tegen mijn bevallige lijf liep, al snel gevolgd door zo'n kleine spruit werd mijn lokroep om een nieuwe baan natuurlijk luider. Wat een sollicitatiebrieven heb ik geschreven. De ene nog mooier dan de andere. Destijds was ik vaak te oud met mijn amper veertig jaar, legde het soms af tegen een midden twintiger bij het 2e of derde gesprek als ik uberhaupt uitgenodigd werd. Men keek meestal naar mijn CV, tja vroeger aan studeren een broertje dood. Je kent dat wel, zou het nu anders doen. Maar ik was Jaimy Vardy al ver voor in het maken van foute keuzes. Zeg altijd gekscherend dat ik naast mijn veterstrikdiploma en Mavo D niet veel meer op mijn palmares heb staan. Wel een schat aan werkervaring maar zo'n H&R Specialist of medewerker op personeelszaken kijkt toch altijd eerst naar je CV. Nou ja, die van mij werd je niet warm of koud van. Men keek helaas niet of ik wel bij het bedrijf paste en andersom en/of mijn persoonlijkheid eigenlijk beter paste dan mijn CV, iets in die volgorde.
Destijds was Jobbing er nog niet. Neuh, toen borrelde het nog onderhuids bij Ramina. De lange mooie eigenaresse van Jobbing. Werkte ooit bij Heuver Banden en vond dat het allemaal anders kon en mocht. Zo kwam Sanneke ook bij Heuver Banden en was er een band voor het leven met onze buuv. Ramina zag het zitten in San, keek niet haar CV maar naar haar persoonlijkheid en (werk)waarden en was ervan overtuigd dat San paste bij Heuver en andersoms. Klikt 't dan werkt het. Ramina begon aan haar nieuwe klus en wist meteen, daar heb ik San bij nodig. Dat is logisch zou onze beste voetballer ooit dan weer zeggen.....
Want in het huidige systeem wordt nog teveel naar de brief en CV gekeken, op basis van kennis en ervaring en of er een match is met de functie en opdrachtprofoiel. Maar of de persoon past bij het bedrijf kijkt men niet naar....Terwijl volgens Jobbing juist bepaalt of er een klik is met een potiëntele werkgever, toekomstige functie of de opdracht goed uitgevoerd kan worden.
Want als er klik is ontdek je pas bij het eerste kennismakingsgesprek, als je uberhaupt wordt uitgenodigd. De heren en dames die er zitten worden op basis van CV en ervaring uitgenodigd.
Jobbing doet het allemaal anders. Ik ben natuurlijk (be)vooroordeeld. Heb urenlange gesprekken live meegemaakt tussen twee bevlogen Jobbers. De uberjobber, de mama van alle jobbers, en mijn eigen lieve San. Ze zitten nog in de opstartfase en gaan eind deze maand live.....
Veel bedrijven zijn razend enthousiast. San is een goed voorbeeld. Van haar eigenlijke werk, schoonheidsspecaliste, naar Jobsupporter. Geen negen tot vijf baantje. Hoe vaak liggen wij niet in bed en zie ik het beeldschermje oplichten. Is ze bezig met bedrijven zoeken en werven. Of zit ze zondags na mijn geneuzel achter de laptop wat informatie op te zoeken. Waarom? Omdat Jobbing gelooft in haar concept. Dat is zo mooi om te zien. Een team wat ergens voor staat, ze willen allemaal slagen omdat ze weten dat het werkt. Dat het traditionele solliciteren zo 2015 is. Klikt't dan werkt het. Voor mij is het allemaal goed gekomen omdat ik eigenlijk ook een werkgever vond die niet keek naar mijn CV maar wist wat ik mijn mars had. Dat ik goed met klanten kon uit België en de gunfactor heb. Althans dat maak ik mijzelf altijd maar wijs....haha
Misschien praat ik wel voor eigen parochie maar ik geloof in Ramina, San, Michelle en al die andere enthousiaste heren en dames. Hier zit muziek in. Sommige bedrijven kijken de kat (nog) uit de boom, want het is nieuw maar het levert uiteindelijk wel de beste match op. Dat is mijn overtuiging, kijk maar naar San en kijk naar mij. Je kunt cum laude zijn afgestuurd maar als je als bijv. een Salespersoon slecht luistert, moeite hebt met je gehoor zeg maar, zal de klik met jouw klanten er nooit zijn. Mensen moeten je wat gunnen. Dat is ook de Wauw-factor. Anders durven te zijn....Paden betreden die eigenlijk niet begaanbaar zijn. Het is nieuw, het is verfrissend en het is spannend. Want Jobbing is geen uitzendbureau van dertien in een dozijn. Neuh, het is anders, compleet nieuw. Maar ik wed de boxershort van Gary Lineker eronder dat Jobbing een succes wordt. Omdat je meteen zit te klikken met potiëntele werkgevers.....Het is vorm van andersom denken, een manier om je mindset her te programmeren. Net dat ene stekkertje eruit pluggen en steken in dat andere radertje in je hoofd. Want reken maar uit als je fulltime werkt. Je zit meer opgescheept in de goede zin van het woord met je collega's dan met je dierbaren.....Dan wil je toch het naar je zin hebben. Klikt 't het dan werkt het. Ben ik van overtuigd. Zeker met zulke Jobbers als bij Jobbing. Wordt 's nachts wakker geschud en moet ik weer iets lezen.....Maar ik voel de hartstocht en de passie van San, het is niet zoals die ongelofelijke Thomas....Want dit kun je zien, dit kun je voelen, dit kun je zelf ervaren....Dit is echt, dit is selectie & werving 2.0. Je moet het wel geloven....want het is waar. Nieuwsgierig geworden, kijk dan eens op www.jobbing.nl  Jobbing is gewoon het nieuwe Leicester City. Waarvan Akte!
Als je ergens in gelooft komt het goed. Zoals ik geloofde dat ik 18 kilo kon afvallen en San met mij. Die mij stimuleerde en niet keek naar mijn CV of ervaring, maar naar mijn persoonlijkheid...Nou vanmorgen gaf de weegschaal -18,4 kilo aan. In totaal nu ruim 30 kilo afgevallen....Volgens mij ben ik in twintig jaar nog nooit zo licht geweest. Weeg nou ook weer niet een veertje....Maar als je iets wilt, lukt het....Beetje het Jobbing principe. Klikt 't dan werkt het! En als iets niet klikt moet je afscheid nemen zo simpel is het niet. Het leven is te leuk en te kort om het ergens niet naar je zin te hebben. Als het nu gaat om werk, vrije tijd of wat anders....Het zijn de keuzes die je maakt in welke tak van sport dan ook...De keuzes die je maakt zullen altijd blijven staan. Soms zijn ze doordacht en soms moet je er blindelings voor gaan. Soms kies je de langste weg soms vind je `m naast de deur,soms heb je te ver gezocht maar het antwoord schijnt in al zijn kleur. Het is voor altijd blijven of voor altijd ervandoor. als kracht wint van twijfel dan volgen we het juiste spoor. Het is niet altijd raak soms zit je er goed naast, soms heb je zo goed gekozen dat het je nog steeds verbaast.
Amen, fijne zondag! Joah, mag wel zo.....