Popcorn, Rosé & Aioli!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Je bent een meesterwerk, van ouderdom tot levenslang heb jij gewerkt.
Ik begin nu te begrijpen hoe lang en moeilijk de weg is die jij hebt afgelegd.
Kom maar tot rust nou en word maar mijn kind nou.
Ik zal je laten zien hoe het is om in slaap gezongen te worden.
Of een pleister op de wonde, wil je wat drinken misschien.
Ik heb niet zoveel tijd meer maar ik heb nou dat gevoel weer, van vergeef je mij.
Mama.'
Uut 'Mama' van Frank Boeijen (Groep)

Moi, ben ik weer!
Ze ruikt naar Popcorn, Rosé en Aioli.
Bedwelmend goed gemengd. Alsof ze het expres doet, alsof het hoort zo, alsof het echt niet anders kan.
Ze ruikt naar Popcorn, Rosé en Aioli, dat ze nooit een dag als deze durfde mee te maken.
Omdat ie te perfect is bij de rest van onze tijd, omdat ie te perfect is bij wat er overblijft.
Bovenstaande had zomaar een tekst van de zeeuwse band Blof kunnen zijn.
Eentje die de bassist en tekstschrijver van de band, Peter Slager, had kunnen kunnen schrijven.
Joost mag het weten en anders Peter Huisman wel.  Onnavolgbaar....
Want wie ruikt er nu tegenwoordig nog naar de combi van Popcorn, Rosé en Aioli...??
Of had ze beter naar Kauwgom, Thee en Wierook kunnen ruiken deze Lady in Red...
Zeg het maar!
De teksten van Slager en consorten zijn niet altijd te volgen als je begrijpt wat ik misschien nu weer bedoel.
Chris de Burgh, één van de favoriete artiesten van Penk H., de voetballer van de vorige eeuw, was niet eens inpandig aan het Almelo de Haandrik kanaal maar had er niet misstaan. Hij had er kunnen zitten, biertje in de hand, gitaar in de andere. De vrouwen liepen er bij in mooie gekleurde voetbaltenue's.
De gastvrouw bijvoorbeeld in het groen/wit van de club VKV (vijf kilometer verderop).
Mijn lief had iets hoofdstedelijks aangetrokken, namelijk het prachtige roodwit van de Amsterdamse Godenzonen en het wieffie uut Banthum had juist gekozen voor stemmig rood, haar man maakte het mooi af met zwart en zijn rode pet. De jurkjes stonden iedereen prachtig. Meisjes zijn het allermooist op deze aard, dat had Raymond van 't Groenewoud wel goed gezien....wat ik je brom!
Het rood/zwart van Mainbarg. Wat missen wij het spelletje toch. Nog meer het dom ouwehoeren langs de zijlijn van ons cluppie. Ik reed er gisteren met flink wat weemoed langs. Het Westerpark lag te baden in een fel zonlicht, het gazon als een strak groen biljartlaken, je kon het gras bijna ruiken als je bij wijze van spreken het autoraampje open had staan. Nu blies de airco zuchtjes verkwikkende wind. Het rook er naar Gras, Bier en Bitterballen. De velden zijn er nog wel, gelukkig maar, de lijnen staan er al gekalkt, te wachten op een nieuwe competitie, een nieuwe strijd! Trap die bal maar naar voren, je moet schieteren om te scoren.
Geen bal aan momenteel! Geen blokjes kaas of stukjes worst aan de bar van ons bruine kroeg op het Westerpark, niks geen festiviteiten dit jaar rondom ons 75-jarige jubileum. Dat zou eind augustus zijn.
Allemaal verhuisd naar volgend jaar. Dit weekend zou ook Lutten Life zijn vertelde Jan mij van het Kaaskeldertje hier terwijl hij vakkundig een mooi stukje oude kaas afsneed. Vakman is Meesterschap!
We hadden het natuurlijk over bier, speciale biertjes....Of worst met knoflook of toch wat pittiger. Kaas met truffel en honing. Het water liep mij gisterochtend spreekwoordelijk redelijk door de droge mond. Jan zou 's avonds ook op de vulkaan hebben gedanst. Had vast en zeker vooraan gestaan bij Huub van der Lubbe, de excentrieke voorman van de Dijk naast de heren Robert, Bert, Ard en Harold. Recht in het kruus! Kiek mij an, als ik tegen oe zing.
Tja, dit weekend zou ook Concert at Sea hebben plaatsgevonden. Misschien dat ik daarom moest denken aan een tekst van de heren uut de provincie aan de Zeeuwse kust. Bij de Dijk ruikt het echt niet naar Kauwgom, Thee en Wierook. Laatstgenoemde helpt trouwens wel goed voor wespen bij de voortent van de Caravan, maar dat geheel terzijde. Proefslapen ging wonderwel goed vorige week....
Vandaag hadden we normaal gesproken moeten uitbrakken van een lang avondje Bostheater in het mooie Ommen. Gelukkig hebben wij de foto's en vooral de filmpjes nog van vorig jaar.
Dingen, zaken van een mooie avond! Nu hadden we trouwens nog een dijk van een avond.
Harold en Therese haalden gewoon de Dijk naar hun fraaie tuin aan het kanaal. Nou ja, de stem van Huub knalde door de boxen. Beerzerveld schudde op haar grondvesten, Zoma(a)r een feestje. Nu wel met lieve mensen uit Mainbarg en omstreken. Gesprekken over het leven, over lieve (school)vriendinnetjes- en vriendjes van eerder. Een traan en een lach, Snik...Slik!
Niet altijd even leuk. Knoopte gisteravond een gesprek met iemand waarvan ik vroeger, eerder, nog dacht dat ie bestond maar hij was in gesprek. Dat nu al voor dik 25 jaar. Hoe lang kun je in gesprekstoon staan...
Ik ging die wereld uit, voor 1 seconde....Ik keek goed rond in het paradijs....Vroeg naar de weg maar iedereen was de weg kwijt.....
Spotify breekt weer eens hinderlijk in haha....Genoten gisteravond, leuke uitnodiging van Harold en Therese, gewoon op een zonnige zaterdagavond met her en der een spatje regen. Nou ja, kwam soms met bakken hemelwater uut de blauwe lucht. Proefde niks van Popcorn, Rosé en Aioli maar voelde wel de weemoed.
Gisteravond gebeurde het dus niet. Geen de Dijk in een bomvol bostheater op de Besthemenerberg maar wel een leuke afterpary in downtown Beerzerveld. Een doekje voor het heftige bloeden, Wim zat op nog geen 100 meter maar het doek valt nog niet. Neuh, volgend jaar, nieuwe ronde - nieuwe kansen.
Bij thuiskomst dronken wij nog een afzakkertje....Er leek wel dat er niemand meer in de stad was, Paultje Overdosis stond ook niet op de brug die wij onderweg passeerde. Je moet een gegeven biertje niet in het koele glas kijken of was het nu iets met een paard en een grote bek....? Zeg het maar....
Alles is tegenwoordig anders. De waanzin van het virus.....Draaien wij die de komende tijd eens voorgoed de nek om?? Het loopt voor geen meter, laat staan die anderhalve meter. Las gisteren een interessant verhaal van Maurice de Hond. Hij luste er wel brood van....Veegde iedereen de pan uit, wie heeft er gelijk??
Weten jullie het ondertussen nog, toch hebben wij allemaal hetzelfde doel vreemd genoeg. Voor welke mening je ook opteert.....Die kut-Corona de wereld uut, hoe....het zal mij een zorg zijn. We kunnen het niet alleen, moeten het met elkaar doen....Want, Want....
Wij willen weer dansen op de vulkaan bij een concert van de Dijk. De soms onbegrijpelijke teksten van Blof nu wel gaan snappen tijdens een weekendje Concert at Sea....Dauwpoppen, Hello Festivals, Bospoppen, Aardbeien festivals of Hoken met een streepje door de O bij de Kisjeskearls tijdens Lutten Life met clown Henkie op het middenterrein. Of niet dan....
Van die dingen duzz...Wel klaar met dat hele gedoe. Tuurlijk Tim Akkerman bij jou in de tuin, dat wil toch iedere rechtgeschapen vrouw met een groen shirtje aan....Het maken van mooie herinneringen, Henk M., voormalige Mainbarger, verhaalde het mooi onder een foto van Moe en mij op gezichtboek.
Hij had gelijk. Je maakt soms onverwachts mooie herinneringen...Of je nou Tim uitnodigt voor wat liedjes bij jou in de tuune of dat DJ Harold the Longest The Sixteens van The Sweet draait terwijl ondertussen de hemel de aardig flink aan het bevochtigen is, een loze put die nou niet bepaald blank van de regen staat.
Hoop dat Ina ook mooie herinneringen heeft gemaakt voor straks....De oneerlijkheid van het lot!
Daarom van de week maar ff met Moe op pad. Diegene die mij ruim 48 jaar geleden het levenslicht gaf op de eerste dag van 1972.
Het lijkt zo simpel. Stukje toeren in de Sharan. Boodschappen doen, Via Den Ham naar Ommen. Langs Ekkelenkamp, waar ze nog altijd het softijs van Tante Riek en Ome Lenard verkopen, door over de Vechtbrug. De zon schijnt blijkbaar altied doar en anders staat ie wel strak in stenen langs de Vecht, De Zon!
Parkeren aan de Markt. Wandelen door Ommen met Moe maar de voetstappen stiefelden door ons beider geheugen...Links en rechts zat er al wat stof op. Soms diep graven....maar je vind altijd wat...
Oh, zit de Hema nu hier? Daar zat vroeger juwelier Oldeman en om de hoek de warme bakker!
De Hervormde Kerk was nog niet verhuisd, het geloof wordt nog altijd verkondigd op het pittoreske kerkplein in het statige gebouw van de Heer!
Toen Pa en Ma daar trouwden werd je nog voor de kerk afgezet. Iets met zingen voor de kerk uut....
Verder via het oude gemeentehuis, pizza nummer 22 van Roberto....ik voegde namelijk ook iets toe aan de geschiedenisles van Moe. Opa die kersen haalde op de eerste bissinghdag, je zag 'm zo lopen op z'n klompen.
Het oude postkantoor waar geen brieven meer worgen gestempeld maar goede koffie met aardbeienvlaai van bakkerij ten Brinke wordt geserveerd. Uitzicht op Flater, waar dik tien jaar van mijn geheugen zit gemesteld.
Even bijpraten met Henk en Herman, nog steeds geen kersen en dit jaar ook tijdelijk geen Bissingh.
Terug via Junne. Via zandpaden van eerder waar nu breed asfalt ligt. Daar woonde Ome Jan en daar de familie Hesselink. Hier hebben wij ons veertig jarige huwelijk gevierd. Tja, dat weet ik nog....Mama, is de stuw van Junne al een keer kloar....In deze boom staan onze namen gekerfd...
Het rook er naar Vroeger, Stro en verse Melk gewoon op een doordeweekse woensdagochtend.
Besefte me pas later, dat het best bijzonder was. Bijna 89 jaar op de teller maar nog steeds still alive.
Tis d'r iene van de boxe. Mien Moe, bijzonder mens eigenlijk. Nu je zelf een beetje voor Papa en Mama aan het spelen ben besef je pas wat voor monument(en) je ouders zijn (geweest). Bakens in woelige zeeën.
Iets met terugwerkende kracht! Je gaat het pas zien als je dat doorhebt......
Tot die tied, Popcorn, Rosé en Aioli...of voor mien part Gras, Bier en Bitterballen of Worst, Beerenburg en Rollade....Whatever! Het maakt niet uut, elke combinatie is goed als wij volgend jaar maar kunnen blijven dansen op de vulkaan....Dit is de grote vrijheid, je mag zeggen wat je denkt. Niet dat het iets uitmaakt met hoeveel je ook bent. Ze doen toch wat ze willen al moet de hele boel vergaan...
Lief trek iets moois aan....Want we gaan, op naar later!
Herinneringen maken voor later als jij of iemand anders er niet meer zijn, je bent er altijd geweest!
Mama, je bent een meesterwerk!
Joah, mag wel zo. Fijne Zondag!

TroubaBeach!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Oh, as het morgen keihard regent. Weet ie wat ik organiseer?
Een landelijke protestmars tegen slecht weer.
En ergens halfweg juli goat alle remmen los
Dan goa ik keihard protesteren op de Zwarte Cross.
Ik protesteer tegen het onrecht, ik haal mien spandoek uit het vet.
Ik protesteer tegen de honger in de wereld as ik bruune bonen vret
Ik protesteer tegen de banken, ik protesteer maar zo wat raak.
En a'k oe niet kan overtuugen , goa'k met mien trekker noar Den Haag
Oh oh wie goat protesteren, niks geen anderhalve meter en geen mondkap veur de kop.
Oh oh wie goat protesteren, met zien allen noar de kloten en Femke löp veurop.
Uut 'Met zien allen naar de kloten' van Hendrik Jan Bökkers
(voorman van Bökkers)

Moi, ben ik weer.
12x10.000x30=3.600.000!
Kan zomaar de naam zijn van een nieuwe telg van Elon Musk, al die cijfertjes hierboven, de man van Tesla die ondertussen naar de maan vliegt met zijn SpaceX.
Aan geld geen gebrek!
Maar het is de jackpot van de 1-juli trekking van de staatsloterij.
30 jaar lang, elke maand, 10.000 euro op je rekening. Heb je wel nodig als je naar de maan wil vliegen met Elon.
Ach, soms droom ik gekke dingen. Zaken die de spreekwoordelijke revue passeren en toch nooit waarheid zullen worden. Laat mijn lot niet liggen, doe er wel aan mee maar blijf ondertussen met twee voeten stevig op de grond op deze aardkloot rondstiefelen.
Liep de trap af voor een boodschap. Zag geen toiletpapier meer hangen, pakte WC-papier uit de meterkast en zag tevens onze nationale driekleur keurig tegen de muur staan. Mag je daar tegenwoordig nog trots op zijn?
Want als je alle links gedraaide TV-programma's mag geloven loopt het voor geen meter meer in Nederland.
Ziet ons land zwart van de racisten, elke witte mede-burger maakt zich er blijkbaar schuldig aan is de strekking per vierkante gelegde meter. De rood-witte-blauwe vlag schijnt besmeurd te zijn door ons duistere verleden.
Zag mijn nieuwe Quick-schoenen in de hoek liggen die ik er gisteravond zelf had in geschopt!
Mag dat ook niet meer...Schoenen met rood-wit-blauwe banen op hagelwitte schoenen en witte veters?
Ik vraag dit voor een goede kennis hè, dat begrijpen jullie wel.
Kan het nog bonter maken. Vanaf dit jaar wordt onze 'Hollandse Nieuwe' geserveerd zonder het kenmerkende Nederlandse vlaggetje. Dat hebben de gezamenlijke vishandelaren besloten.
Veel visliefhebbers hebben moeite met het vlaggetje. De actiegroep Bijvangst is blij met de maatregel...
"Het vlaggetje is een van de ergste uitingen van nationalisme in de visindustrie..", zegt deze groep.
Een haring heeft namelijk van nature geen nationaliteit en bovendien zijn ze in internationale wateren gevangen.
Ze worden ongevraagd in verband gebracht met Holland. De naam 'Hollandse Nieuwe' is volgens deze actiegroep misleidend en beledigend en kan als kwetsend worden ervaren. De haringen worden zo onderworpen aan de Hollandse cultuur, compleet met uitjes en zuur. Daarmee doe je geen recht aan de oorspronkelijke identiteit van de vis. Waarom moet nieuwe haring per se Hollands zijn...??
Ik las dit ergens van de week, wist niet meer waar....Maar dacht...Nederland is echt gek aan het worden...
Gelukkig, in dit geval wel, bleek het te gaan om nieuws van Nieuwspaal wat je niet al te serieus moet nemen maar met een dikke knipoog. Poeh!! De redactie houdt er een nogal satirische visie op na. Een beetje zoals de Speld. Neem mij ook maar niet serieus....Doen al teveel mensen. Stop d'r mee mensen....hahaha
Toch zijn er genoeg mensen die niet door het sarcasme of satire heen prikken van Nieuwspaal. Dit nieuws als feitelijk juist bestempelen....Heerlijk die ondertoon van zulke 'nieuwssites', het zet je wel aan het denken.
Het had zomaar gekund. Ik had er namelijk niet gek van op gekeken als dit zomaar wel waar was....
Polderen heeft Nederland tot kunst verheven, kan zo tentoon worden gesteld in het Rijksmuseum.
Tegenwoordig willen de voor- en tegenstanders alles zo graag benadrukken waardoor de tegenstellingen alleen maar groter worden. Elkaar de pan uitvechten en de oplossing in het midden laten.
De discussie over zwart en wit lijkt wel een op een spelletje mikado...Met elk stokje (reactie) raak je wel een ander stokje, kwets je weer iemand, wat vervolgens weer leidt tot actie- en reactie etc. etc. etc.
Elk land heeft zijn of haar geschiedenis. Je delete geen hele of halve geschiedenis door standbeelden van zijn sokkels te halen of helden van weleer te bekladden met verf. Daar wordt het verleden niet anders van.
Met de kennis van nu zijn er vroeger, eerder best veel fouten gemaakt. Mensonterende toestanden. Wij Nederlanders waren vroeger echt geen lieverdjes, wat ik je brom. Voorbeelden zat. Helaas!
Maar wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Denk dat niet veel landen een maagdelijke witte...euh of zwarte kei kunnen vinden. De discussie ligt lamgeslagen in de hoek, weet niet meer hoe het verder moet!
Soms heb ik het idee dat wij aan deze kant van Nederland in een heel ander land leven.
Dat wij hier in Hardenberg en omstreken in het vredige dorpje wonen van Asterix en Obelix.
Dat wij erin zijn geslaagd de invasie te weerstaan met behulp van een nuchtere toverdrank die ons oersterk en daardoor onoverwinnelijk maakt. Ons niet druk maken over randzaken maar het echte leven omarmen ongeacht welke kleur je gezicht heeft of uit welk nest je komt.
Wie Asterix in dit verhaal is vul zelf maar in....Dappere en slimme strijders genoeg in Overijssel.
Verder hebben wij Obelixen genoeg in de stad waar de Vecht rustig doorheen meandert. Ruwe bolsters, blanke euh...gekleurde pitten, aanpakkers zat duzz. Mensen die mooie dingen kunnen maken.
Twee rechterhanden hebben, die binnen no-time hun creatieve brein omzetten in heuse daden.
Niks anders aan de kop. Kop d'r veur en twee weken bouwen. Een oude zeecontainer werd door alleskunner Edwin Kelder van D-Core, noem hem liefkozend Basement, getransformeerd tot een heuse Beachbar.
Hij gebruikte allemaal spullen die al een heel leven achter de rug hadden, karakter hadden getoond. Materialen kwamen uit het verleden terug naar het huidige heden.
Moet het anders, wil je iets unieks, geen seriewerk dan bel je Kelder, Edwin van voren, D-core van achteren.
Hardenberg heeft voor het eerst een stadsstrand. Jeuh....Die plannen waren er al jaren. Zou ergens komen aan de uiterwaarden van de Vecht. Als ik mij niet vergis waar nu nog jaarlijks de ballonnen de lucht ingaan.
Weet niet of de plannen zich (altijd) nog bevinden in de Hardenbergse ijskast maar Grand Café de Troubadour vatte de koe nu wel bij de horens.
Ontdooien aan de oevers van de Vecht bij TroubaBeach. Mijn wederhelft voelde zich voor even weer terug op Curacao, in Willemstad. Zanzibar aan de Vecht, gewoon in het nuchtere Hardenberg. Kom daar maar om.
Moet toch niet gekker worden. Worden wij nu echt volwassen?? Beetje Bloemendaal of Julianadorp gewoon achter ons huus.
De Vecht nooit gezien als kabbelende zee die maar ruist zonder twijfel...Tot gisteren dan...
Enkele Bloomingdale Wijven waren ook overgevlogen, eentje stond er zelfs op knappen. Pikte ongevraagd maar niet express hun tafeltje in. Zij was ongeveer 39 weken terug bezwangerd en onderweg naar de kraamkliniek blijkbaar geparkeerd op het witte euh...gele zand van TroubaBeach. Ze vroeg de schoonzoon van Herman niet voor niks hoe lang er nog geld in de parkeermeter moest. Tot zes uur, mevrouw. Zij tuitte ondertussen haar lippen nog maar eens. Ach, iedereen is welkom in Hardenberg maar netjes vragen is ook een kunst. Tuurlijk sta ik op voor een zwangere vrouw maar het is wel de toon die de muziek maakt.
Elk nadeel bleek zijn voordeel te hebben. Wij kwamen te zitten naast een leuk stel. Lekker puh!
Op last van de hoeders van de wet, de onvolprezen Boa's, had Potgieter zijn muziekinstallatie al moeten vervangen door enkele knoeperds van JBL Speakers. Liever zo'n Boa in de nek dan een echte wurgslang als je begrijpt wat ik bedoel. Het mag allemaal natuurlijk niet te gezellig worden en misschien krijgen de buren dan wel last....Beter Horen zit hier even verderop. Ze paradeerden in hun blauwe kloffies terwijl wij met de blote voetjes in het zand zaten. Tuurlijk, zij doen ook maar gewoon het werk wat ze van hogerhand opgedragen krijgen. Niks mis mee....Het is wel de toon die de muziek maakt.
Iedereen had Skik, hoorde Lohues zachtjes zingen dat het een prachtige mooie dag was. Dat was het...
De banden spreekwoordelijk vol met wind!
Stoere Beachboys verkleed als personeel met slippers van Adidas aan de voeten.
Indrukwekkende tattoos op de bruine armen. Mouna met haar schepje en emmertje in het zand. Kreeg al snel gezelschap van Dani, de lieve guitige kleindochter van Greta en Herman.
Later liep Dani met meloen in haar mond in het mulle zand. Tja, kan ook niet anders. Moos kreeg ook altijd meloen van Tante Greta in de oude Troub voor de brand.
Geen Joep Meloen maar Greta Meloen terwijl ze toch echt Potgieter heet. Komt wel goed, Moos!
Moos was bij Opa en Oma...Wij gingen daarom maar voor een nieuwe cocktail, een Cosmo terwijl ik mijn vochtgebrek aanvulde met een weizzen van Franziskaner.....
Wat een aanwinst. Op zomerse dagen is het goed toeven aan de Vecht bij TroubaBeach. Waarvan Akte!
De Beachbar onderworp ik aan een grondige inspectie terwijl ik een borrelplankje bestelde, kam je haar met een gitaar, zeg maar. Strak wark van Kelder....Vakman!
Voor een dagje een iets andere balansdag. Morgen maar weer aan de komkommer, water en gemberthee.
Hier hoef je niet over te discussiëren. Dat is genieten op je eigen vierkante meter....Lekker onderuitgezakt, zonnetje op standje aangenaam warm. Biertje, wijntje of cocktailtje in de hand, voetjes in het zand.
De avond werd mooier met de tijd. Zag mensen genieten....Bootjes varen, Vecht ruisde zelf....
Het leek net Zanzibar bij Willemstad, maar dan niet dan 7975 kilomter ver weg maar gewoon op 500 meter loopafstand. #Het strandgevoel aan de Vecht!
Hier hoeven wij niet tegen te protesteren. Geen mondkapje veur de kop, gewoon gezellig op anderhalve meter van elkaar. Nog wel....Over twee maanden weer met z'n allen knuffelen totdat je een ons weegt?
Afvallen 2.0 of toch een afvallige....?
Ja toch! Ik help het je hopen, alles komt goed omdat het moet.
TroubaBeach. Hoorde Don Henley, hoorde Chris Rea, Hoorde te veel...Foto's van een mooie dag!
Gisteren niet met zien allen naar de kloten, maar met zien allen naar TroubaBeach an de Vecht!
De toverdrank van TroubaBeach. Wij bieden hier gezonde weerstand aan de rest van ons volk.
Wij staan nog niet op knappen....! Tijd voor afscheid van het niet normale...en 's avonds het licht an.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo

Vlucht HZB 038!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'En als vandaag de avond valt. Vragen wij ons af, is dit de laatste dag?
En als het afscheid ons begroet, leer mij dan hoe dat moet.
Wat er ook gebeuren mag, hou dit moment vast.
Als een foto van een mooie dag, hoe die ook uitvalt.
Denk aan mij dan. Wij zijn gelukkig voor wat dat waard is, op een foto van een mooie dag.
Want wat er ook gebeuren mag, hou het moment vast.
Doe wat je doen moet...Het strand loopt langzaam leeg, de zon gaat onder.
Het is zo'n stille dag geweest!'
Uut 'Foto van een mooie dag' van Frank Boeijen (Groep)

Moi, ben ik weer!
Hoorde vanmorgen door de bomen ineens  bos, Stef Bos.
Ik wil het water naar de zee zijn. De zoden aan de dijk. Het gevecht tegen de bierkaai.
Alles wat onhaalbaar lijkt. Ik wil de moed zijn van de wanhoop. Het stilstaan van de tijd.
Een sprong zijn in het duister en de laatste strohalm zijn. En met de schoonheid van de onmacht. Lopen langs een eindeloze weg. Met open ogen dromen. Weerloos en toch sterk.
Alles wat onhaalbaar lijkt!
Heb sterk het idee dat wij, althans ik, links of rechts in de gaten worden gehouden.
Door wie? Zeg het maar, een hogere macht. Er gebeuren soms onverklaarbare dingen.
Volgt een camera mij, zit er afluisterapparatuur her en daar verborgen in loze witte of vreemde muren....?
Wij worden, althans ik wel, gemonitord door onbekende en hogere machten met als doel....?
Tja, zeg het maar. Communiceren anno 2020. Iets houdt ons, in ieder geval mij, in de gaten, maar wat..??
Of ligt het aan mij, brokkel ik langzaam af, lul ik teveel in de ruimte....
Dacht vannacht aan High Hopes van Pink Floyd, aan foto's van mooie dagen, aan mooie en lieve mensen.
Vloog in gedachten van Zwolle, via Beerzerveld terug naar airport Hardenberg. Bestemming Algehele Tevredenheid!
Gisteren zat er een brief in de bus met een foto van een mooie dag. Een stralende en tevreden glimlach lachte mij toe.
Bril achteloos opgestoken in haar zilvergrijze haren. De taal van de tijd. Harriët op een foto van een mooie dag.
Achter haar ruisde de zee maar door, het mooiste geluid op dat van jou na.
Harriët overleed vorig jaar, de lieve tante van San, vandaag precies 365 dagen terug. 7 juni 2019, zwart omrand.
Ze nam haar gedwongen vlucht naar het eeuwige onbekende. Een enkele ticket zonder retour!
Vertoeft ze nu ergens boven? Zij ging hemelen net op het moment dat San ook door de lucht vloog in zo'n blauwe vogel, tussen hemel en aarde. Ergens tussen hoop en vrees. San kwam gelukkig wel terug met Harriët voor altijd in haar warme hart geparkeerd. Een afscheid op gepaste afstand.
Het was misschien geen Perfect Day zoals Lou Reed enkele dagen later zong op haar begrafenis maar ik begreep de strekking van Harriëts verhaal er achter wel. Althans, dat dacht ik toen en denk ik nu ook...
Weet je alles wel zeker? Misschien liep achter haar het strand wel langzaam leeg, ging de zon onder en was het gewoon een stille dag geweest en begroette ze al voorzichtig haar afscheid. Zag iets van weemoed in haar ogen op die foto van een mooie dag....Wish You Were Here!
Werd vanmorgen wakker met Pink Floyd en Frank Boeijen in mijn hoofd maar Bos trapte deze morgen brutaal af. Net alsof het zo moest zijn....Zeg het maar, je weet het niet. Ik had het stuur in ieder geval niet meer in mijn handen, zelfs de voet niet op de koppeling laat staan de versnelling in de één gezet.
Alles wat onhaalbaar lijkt. Is dat wel zo....? Lijkt alles onhaalbaar als jouw leven een onverwachte vlucht en wending neemt. Nu wij eindelijk weer mogen reizen lijkt het eerste ticket, bestemming onbekend, voor een lieve man al wekenlang klaar te liggen. Een voldongen feit, een wrange speling van het lot.
Zijn vliegmaatschappij heeft een niet zo mooie vlucht voor hem uitgestippeld. Klotenmaatschappij!
Ticket is al geprint, Vlucht met bestemming onbekend of iets van die strekking, naar de eeuwige jachtvelden? Weerloos maar toch sterk! Schoon verklaard maar de smerigheid is in al zijn hevigheid teruggekomen.
Vechten tegen de bierkaai, geen schoonmaakmiddel is hier tegen bestand. Je kunt poetsen wat je wilt maar de vlekken blijven zitten. Potverdomme! Om gek van te worden. Draaide van de week veel Pink Floyd met als rode draad High Hopes van The Division Bell door de nummers van de heren heen.
Hoorde vorig jaar dezelfde klokken luiden voor tante Harriët en als het liedje ten einde loopt luiden ze ook nog een keer voor deze beste man, ben ik bang. Vrees met grote vreze. Vader van een mooi gezin. Begonnen aan zijn extra tijd, hoeveel blessuretijd trekt Meneer K. nu bij. Levert weer een brevet van onvermogen af.
Klootzak! Wie mag 'm wel....? Niemand toch!! Kut met hele grote peren.
Moos kreeg gisteren van een lieve mevrouw van Boekhandel Heijink, hier in Hardenberg, een mooie kaart met een regel uit een gedicht van schrijver/dichter Albert Verwey. Toeval bestaat al lang niet meer bedacht ik mij, waar zit die microfoon en camera, zit die hier misschien achter het bloemrijke behang geplakt? Ben al aan het zoeken....
Wordt er onrustig en onzeker van....Straks maar even met Finkers bellen. Heeft het ook niet zo op verborgen microfoons....wat ik oe brom!
's avonds zong Frank Boeijen namelijk over een foto van een mooie dag. Wist mien muzikale held dat wij die ochtend een kaart hadden gekregen van tante Harriët? En hoe dan...? Hoorde hij het ruisen van de zee....
Boeiend was het sowieso. Frank had alsnog zijn concert wat hij hier begin maart zou geven in Hardenberg opgenomen in een lege theaterzaal, ergens in Cuijk of zo. Via een speciale live-stream konden wij deze, onder het genot van een mooie fles wijn, in onze eigen luie stoel gisteravond via YouTube bekijken.
Slecht 100 meter verwijderd van de Voorveghter, mooi dat het zo kon. Genoot met volle teugen.
Wat een bijzondere setlist in deze ongewone setting. Boeijen raakte mij met nummers die hij niet vaak speelt.
Baalde eigenlijk met terugwerkende kracht dat vanwege die stomme KutCorona door dit optreden een dikke streep was gezet, het zou namelijk één van zijn betere theatershows van de laatste jaren zijn geweest.
Stormvogels, die de weg wijzen voor elkaar als de zon is ondergegaan. Twee mannen zo stil, Mooie dame in Hué, Robert Zimmermann en bijvoorbeeld Kleine blonde prinses. Prachtig! Natuuurlijk ook tal van zijn hits passeerden de revue zoals Zwart-Wit, bijna veertig jaar later nog niets aan actualiteit en daadkracht ingeboet. Waarvan akte, de wereld ging toen ook al regelmatig op zwart. Roodzwart is beter en anders de kleur van je hart wel.
Maar onze boekenwurm kreeg dus een mooi gedicht mee van die lieve mevrouw.
'Ik wou dat ik een vogel was, dan zat ik soms in 't groene gras en vloog dan in een hoge boom,
of scheerde langs een blauwe stroom, of klepte en zweefde door de lucht, alleen of in een hele vlucht.'
(was getekend, Albert Verwey 1865 - 1937).
Moos heeft het de laatste tijd vaak over het feit dat ie wou dat hij soms kon vliegen, door de lucht als een nieuwerwetse vogel. Misschien wel de weg wijzen voor een ander, 's nachts roepen naar de maan als de zon is ondergegaan. Weet ik veel. Mooi Moos!
Werd er blij en tegelijkertijd mistroostig van. Goed in je vel en toch ook weer niet!
Blij met van alles maar ook niet gerust op de toekomst. Staat ons leven al in de sterren geschreven?
Wat haar overkwam of hem aan het overkomen is kan ons dat ook te wachten staan....?
Wie schrijft jouw program van het leven.....Is het Albert, was het Harriët of is het Daniël, Frank of toch Stef?
Heb je zelf de pen en de weg in handen of is het voor ons allemaal toch een onbekende weg die je zelf af moet leggen. Wanneer is jouw grote dag? Wanneer is jouw vlucht met enkel bestemming onbekend zonder retour geboekt! Geen geld terug, laat staan een voucher!
Zeg het maar. High Hopes! Tot die tijd, genieten van het leven. Foto's van mooie dagen schieten...
Genieten van bijvoorbeeld een 3-gangen diner bij Blij.
Blij worden van mooie dingen in het leven. Proberen niet druk te maken over zaken waarop je toch geen invloed kunt uitoefenen....Oefening baart kunst, hoop ik dan maar....
Blij! al sinds Moos- en mensenheugenis het toevluchtsoord van onze kinderen, hier in Hardenberg!
Pim Pam Petten en Ganzenborden tijdens de koffie, warme chocolademelk en appelsap. Happen van de lange vinger met dat toefje slagroom...Lekker hoor.
Om de hoek. Wij mochten, bijna als één van de eersten, genieten van de knusse dinerkaart. Met liefde aangeboden door Debbie en haar vrolijke consorten. Ze zijn nu ook vanaf donderdag tot zaterdag 's avonds open voor (h)eerlijk eten. Nogmaals dank! Was een onverwacht uitje op de donderdagavond met zijn tweeën, even een heilzame vlucht met terugwerkende kracht en retourticket.
Lekkere mosterdsoep of frisse meloen met Coppa di Parma ham bijvoorbeeld om mee te beginnen. Huisgemarineerde Gamba's of een keurig gebakken malse Schnitzel met spekkies en zo...
(Epke Gremdaat zou er flink garen bij spinnen)
Afgesloten met een ouderwetse Irish Coffee.....Gewoon eerlijk eten voor betaalbare prijzen. Hoofdgerechten rond en onder de 10 euro...Kom daar tegenwoordig maar eens om.
Het zusje van de Markt en de Herdenbergher is snel volwassen geworden. Geen poespas maar gewoon goed te pruimen. Vooral niet moeilijk doen.
Tuurlijk preek ik voor eigen parochie maar de foto van deze mooie avond sprak weer eens boekdelen.
Gistermorgen nog maar ff een bakkie gedaan bij Blij! nu met z'n vieren.....Het is niet voor niets Moos zijn favoriete Toko.
Waarom, omdat het misschien wel een een soort van Perfect Day moest zijn als verlaat eerbetoon aan tante Harriët.
High Hopes, het leven neemt een vlucht beyond the horizon of the place we lived when we were young
The ringing of the Division Bell has begun, Forever and Ever!
Denk aan je! Vlucht HZB 038.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo..

Een Nieuw Begin!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Making your way in the world today. Takes everything you've got.
Taking a break from all your worries. Sure would help a lot.
Wouldn't you like to get away? All those night when you've got no lights.
The check is in the mail. And your little angel.
Hung the cat up by it's tail and you third fiance didn't show.
Sometimes you wants to go. Where everybody knows your name and they're always glad you came.
You want to be where you can see, our troubles are all the same.
You want to be where everybody knows your name.'
Uut the Themesong van de TV-serie Cheers.

Moi, ben ik weer!
Liep gisteravond vroeg nog even op de Markt hier gewoon in downtown Hardenberg.
Moest er ff zijn voor een boodschap of twee plus een flesje fijne Rosé bij de altijd vriendelijke dames en goedlachse heer van de plaatselijke Gall & Gall naast de Appie!
Wij gooien namelijk ons knusse terras op het zuiden vanmiddag alvast een dagje eerder open voor privé gebruik en bezoek!
Beetje recalcitrant, weet het. Mag nog niet hè, Sorry! Zeg maar het spreekwoordelijke kontje tegen de kribbe.
Nooit zo van de regeltjes geweest, kan slecht tegen misplaatste autoriteit. Wees niet bang, wij houden het binnen de geijkte en tegenwoordig heersende perken. Alleen familie en zo, dan kan het allemaal nog net door de Twentse Beugel.
Als u begrijpt wat ik misschien bedoel. Paal en schutting stellen...Waarvan Akte! Zo de grote paraplu uut.
De weg naar de stilte gaat dwars door de storm.....of niet dan...!!
De stoelen en tafels stonden er al geparkeerd. Keurig op de gevraagde anderhalve meter terwijl Moos en ik snel doorliepen naar de supermarkt. Het, hopelijk tijdelijke, nieuwe normaal!
Het meubilair van ondermeer brasserie de Markt stond reeds verwachtingsvol te wachten op haar nieuwe oude (stam)gasten. Werd er Blij(!) van als zogenaamde- en zelfbenoemde buurman.
Eindelijk gaan we profiteren van het feit dat wij in het centrum van de Klepperstad wonen op kruipafstand na ruim een half jaar. Het lijkt wel een nieuw begin. Het begin van een nieuwe tijd, een andere periode, van een nieuw jaar. Streep onder gisteren, frisse blik naar morgen. Kom maar door......
Vandaag vieren wij een soort van nieuwe Oudjaarsdag lijkt het wel. Morgen begint eindelijk het nieuwe leven om klokslag 12.00 uur! Waar wij al maanden naar uit hebben gekeken. Onderweg naar later!
Bevrijd van al dat thuiszitten, nergens heen kunnen....Lopen en zitten in kleine kringetjes....
Hoorde Mick Jagger ineens 'Start me Up' zachtjes zingen, ergens achter in mijn nuchtere bovenkamer.
Het nummer van The Stones was altijd het eerste nummer die wij de bomvolle kroeg inslingerde als teken dat de Sjam Party eindelijk na 365 dagen weer aan was. Hierna kwam vaak ABBA, Happy New Year, of New Years Day van U2 als ik daar meer zin in had. Je had zo je momenten tijdens de eerste uren van het nieuwe jaar bij Café Mans, mien stamkroeg van weleer. Vroeger hè toen je alleen ziek werd van een griepje.
Waar iedereen je naam kende en je het gevoel had dat je altijd welkom was. Je kuste elke vrouw ongevraagd drie keer op mond en dito wangen en sommigen kusten mij drie keer terug als ze wisten dat ik tevens weer een jaartje ouder was geworden. Mmmmm....Je haalde destijds geluk uit de kleine dingen van het leven. Drie natte zoenen van de lokale Mariënbergse schonen was toendertijd een feestje op zich. Je trekt je ergens aan op.
Zou toch geweldig zijn als de gezamenlijke Hardenbergse Horeca, vroeger stichting O.M.A. by the way (weet je nog?), om precies twaalf uur morgenmiddag midden op de Markt zo'n Honderduuzend knappert laat afgaan.
Dat een klein half uur lang Hardenberg op haar grondvesten schudt. Dat heel de markt bezaaid ligt met honderdduizendend knappers, een rode zee. Denk vast wel dat zo'n Plaggenmarscht of andere lokale vuurwerkgigant nog wel zo'n rol in de schuur heeft liggen. Dat wij vervolgens met z'n allen het glas heffen op het nieuwe begin, proosten op een ander leven, op een veel mooier jaar. Wat ik oe brom! Ja toch....
1 juni 2020, 12.00 uur....Het nieuwe jaar begint morgen. Dat wij met het knallende vuurwerk de boze geesten voor eens en altijd verjagen. Weg met die Kut-Corona, verdwijn! en dan met z'n allen feestvieren.
Niet meer achterom kijken en alleen maar vooruit. Weg uit de donkere tunnel, onderweg naar het licht.
Zag van de week die Grolsch Vrachtwagen al staan, tevens op de Markt. Werd er wederom Blij van!
Er is geen weg terug, je kan alleen nog maar vooruit. Open die tap, laat het geestrijke vocht stromen.
Nu gewoon eten bij Dos Piementos in plaats van schichtig de burito's en bruine bonen te take awayen....
Zou toch  mooi zijn als over pak 'm beet twee maanden bij iedereen de angst eindelijk uit het lichaam is geslopen. Want worden wij onbewust bang gemaakt....door de politiek, de media?
Zeg het maar, wie heeft er gelijk. Terugkijken heeft geen zin meer. Tuurlijk zijn er genoeg fouten gemaakt, met de kennis van nu hadden wij het gisteren beslist anders moeten doen. Maar wie had de juiste glazen bol in zijn of haar vizier. Niemand toch....?? Wie deze shit had kunnen bedenken moet morgen de troon bestijgen.
Las van de week een stukkie in de Toren. Was het dan toch een straf van God, die van hierboven....?
Vond het vergezocht....van die schrijvert! Na ons de zondvloed. Zag ik dan toch Noach hier van de week door de straat stiefelen. Er liepen al twee honden en een parkela met hem mee....Ligt de Ark al te wachten in de Vecht...?? Vragen, vragen...vragen....Hoor ik nu een haan kraaien....
Hoe ver is de hemel eigenlijk als je deze hier een keertje nodig hebt op aarde?
Als je eindelijk weer eens wacht op een godswonder, op een verlosser die enkel met een paar vissen en broden iedereen van de ondergang redt? Durf te dromen....
De ene keer doet het buitenland het stukken beter. Hadden wij de kroeg open moeten houden, het gewone leven zoals in Zweden. Hadden we de tent eerder moeten sluiten.....?? Achteraf is het makkelijk lullen.
Achteraf is heerlijk wonen wat ik je brom!
Ik hoor mensen nog zo schreeuwen begin maart en nu prediken ze weer hele andere strategieën eind mei.
April deed maar wat hij wilde.
De wind waait niet voor niets alle kanten op. Heb ik mij ook schuldig aan gemaakt. Wie moet je nu nog in hemelsnaam geloven. Weet alleen dat ik zo snel mogelijk van deze klotenzooi af wil. Wil weer leven zonder dat ik mij bang hoef te maken dat Moe naar elders vertrekt of mijn schoonouders, of nog erger je geliefde.
Wil gewoon met elkaar, samen zijn, plezier maken. Dom ouwehoeren langs de lijn bij je cluppie....
Mooie wijnen drinken en lekkere speciale biertjes ontkurken....met dito mensen.
Juichen als Rolf weer scoort of schelden als die bal er toch nog in gaat achter onze kansloze Thijs of Jelle.
Je snapt het wel. Wil niet de blikken meer voelen in de supermarkt of waar dan ook als ik misschien jou niet op anderhalve meter passeer....
Angst is een slechte raadgever, bij twijfel moet je misschien nu wel oversteken in plaats van binnen te blijven.
Ik wil (weer) Blij worden bij Blij en omstreken. Werd al Blij van het nieuwe wieffie OutSideTheHouse. Iris zal het worst wezen wat er nu allemaal gebeurt, die is met hele andere en betere zaken bezig. Voldoende melk binnen slepen en talloze luiers volpruttelen....Zowel binnen- als buitenhuis! Serieuze shit!
Het zijn de Drenten in de pap, zijn Krenten Moos....Maar wij rekenen het gewoon goed!
We zijn weer geknipt en geschoren. Moos is zijn mooie krullen kwijt, San weer in de Krul, Mouna heeft haar lange haren nog en ik...tja ik, ook de Corona heeft mijn kruin wederom niet goed gedaan.
Blij worden van Nick, Simon & Kees die de wegen bewandelen die Simon&Garfunkel ook ooit hebben moeten gelopen. Treden in hun voetsporen, stap voor stap. Homeward Bound, the sound of silence maar wordt ik heel erg blij en vrolijk van. Zou het uit willen schreeuwen....Ben toe aan alleen maar goed nieuws.
Toe aan vakantie, geldt toch ook voor jou? Toe aan samen proosten. Toe aan een nieuw begin!
Werd daarom zo blij en weemoedig van een simpel berichtje op Facebook van een man vol met Passie(s), die lieve gekke Gerrit uit het verlichte dorp van de apen hier verderop richting de Mommeriete.
Hij had een nummertje geplaatst van de Themesong uut Cheers. Die mooie komische TV-serie van eerder
Uitgezonden op de maandagavond rond de klok van elven door de NRCV in de jaren tachtig en negentig.
Sam Malone, Cliff, Woody, Norm, Frasier, Diana en Carla. Ik zag mij toen als jochie van amper twaalf er zo zitten naast die postbode en Norm. Dom ouwehoeren, zeuren over je club, dorp en de politiek.
Niemand snapte de boze buitenwereld behalve die lui van Cheers. Heerlijk!
Waar iedereen je kende en waar iedereen je altijd graag zag komen en waar iedereen kampte met dezelfde problemen.
Laten wij van Nederland 1 grote Cheers-kroeg maken. Geluk in tuk en dat wij alle problemen tussen twee glazen bier door bespreken en oplossen....waar Iedereen welkom is, behalve die Kut-Corona...
Die spoelen wij vandaag door de plee, weg ermee! Vandaag nog 1x terugkijken op eerder. Het is niet voor niets Oudjaarsdag vandaag. Zo aan de oliebollen....Straks maar uiensoep maken dan en kieken naar Carbid schieten.
Morgen, 1 juni 2020 om 12.00 uur beginnen wij (allemaal) opnieuw.
It's was a long December (euh...3 lange maanden) and there's reason to believe. Maybe this year will be better than the rest.
Waar Mick het nieuwe jaar steevast begon sloot Adam Duritz van the Counting Crows mijn jaar altijd traditiegetrouw af.
'The smell of hospitals in winter and the feeling that it's all a lot of oysters, but no pearls.
All at once you look across a crowded room to see the way that light attaches to a girl'

Happy New Year!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

Bleke Alie!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'That golden one leads a double life. You'll find out. 
But i don't know where you go. Do you climb into space?
To the world where you live, The world where you live.
So here we lie against each other. These four walls can never hold us
We're looking for wide open spaces, high above the kitchen.
And we're strangers here, on our way to some other place.
But I don't know where you go, do you climb into space?
To the world where you live, The world where you live, The world where you live!'
Uut 'World where you live' van Crowded House.

Moi, ben ik weer!
Sloot ergens begin dit jaar een soort van weddenschap af tijdens een zeer gezellig samenzijn.
Destijds kon je nog gewoon met zijn zessen en wat pruttelend rondhuppelend kroost lekker uit eten zonder die anderhalve meter afstand in acht te nemen. Blijkbaar het 'nieuwe' normaal vandaag de dag!
Neuh, wij zaten (bijna) met z'n allen op 1 vierkante meter lekker te happen en dronken daarbij bijzondere biertjes. Gepokt en gemazeld ondertussen, echte biersommeliers in wording! Waarvan Akte.
Je kent het wel. Als je het maar lang genoeg zuipt wordt je vanzelf een kenner, denk je dan...?!?
Zijn wij ondertussen ook niet allemaal een huis, tuin en keuken viroloog in hoogst eigen persoon zonder diploma aan het worden...?
Je liket gewoon de berichtgeving waarbij je op dat moment het prettigst bij voelt, neemt dat maar aan voor waarheid terwijl het net zo goed een halve leugen kan zijn. Wie heeft er gelijk, zeg het maar....??
Wat vandaag krom is kan morgen allang weer recht getrokken zijn, in dien voege of iets van die strekking!
Ik verlies niet graag maar deze weddenschap hoef ik niet persé te winnen.
Met liefde bezorg ik hem die mooie 0,7 liter flessen speciaalbier. Echter ben ik bang dat ik de weddenschap glansrijk win.
Moest aan onze afspraak denken toen gisteren een brief van de gemeente in de bus lag.
Met als titel 'Evaluatie Asielzoekerscentrum Hardenberg'.
Wij wonen blijkbaar in de buurt of wijk in de omgeving van het AZC Hardenberg. Ze willen graag weten wat onze mening over en ervaring met het opvangen van asielzoekers in het AZC Hardenberg is.
De resultaten nemen ze mee in het onderzoek zodat de raad van Hardenberg dit najaar een passend besluit kan nemen over het verlengen of beëindigen van de opvang van asielzoekers in het AZC Hardenberg aan de Jachthuisweg.
Begin april stond er al een artikel in de Stentor dat de huidige Corona-crisis de evaluatie gecompliceeerd maakte. Goed- of kwaadschiks...??
Benieuwd of zo'n enquete, het invullen van de vragenlijst, het verschil zal gaan maken.
Zullen de hardwerkende burgers daadwerkelijk gehoord worden in deze hekele kwestie.
De wond ettert al sinds de eerste plannen voor een AZC in Hardenberg ontvouwd werden.
Vele zalvende handen hebben nog niet voor voldoende pleisters kunnen zorgen. Het probleem blijft hoe je het ook wendt of keert. Vraag de winkeliers of onze horeca maar eens naar alle problemen....
Vroeger zei mijn moeder al dat er altijd een bord bij kon, niemand hoefde kerst alleen te vieren...van die dingen. Zo ben ik opgevoed, ruimhartig en ruimdenkend.
Mensen die om hulp vragen bied je een schouder aan. Kom hier maar schuilen...
Maar er zit wel een soort van wisselwerking aan. Voor wat hoort wat.
Weet dat het AZC ontzettend veel problemen opleverde en nog steeds levert.
Tuurlijk, de goede moeten altijd boeten voor de slechte maar maken wel het verschil en duiden wel een gemeenschap die worstelt met de voor- en tegens.
Als je tegen bent, dus voor een sluiting van het AZC na oktober 2021, wordt je door je tegenstanders al snel uitgemaakt voor een racist of een stemmer in de rechtse hoek....heb je iets tegen deze mensen. Not!
Ben je voor, dus tegen een sluiting van het AZC en mag wat jou betreft na oktober 2021 het AZC nog vijf jaar open blijven, kijk je dus blijkbaar niet naar de feiten, de dikke politiedossiers en talrijke incidenten die er plaatsvonden en regelmatig onder het tapijt zijn geschoven. Vinden wij jou ergens in de linkse ballenbak terug.
Ik geloof dat de gemeenteraad straks voor gaat stemmen, voor een verlenging van nog eens vijf jaar dus.
Mijn collega-weddenschapper is er heilig van overtuigd dat het AZC volgend jaar haar deuren moet sluiten mede gezien de kennis en goed ingelichte bronnen die hij heeft. De een zit nu éénmaal dichter bij het vuur en de dagelijkse waarheid dan de andere...
Hoop niet dat de leugen straks regeert. Dat er weloverwogen een goede beslissing wordt genomen.
Wens de gemeenteraad veel kracht- en wijsheid toe, ze zullen hun vingers gaan branden. Moed moeten durven tonen in de wetenschap dat sommigen hun besluit zullen toejuichen en anderen ze losers gaan vinden.
Je doet het nooit goed als je je hoofd als gemeenteraadslid boven het maaiveld uitsteekt....
Een besluit vormen met het verstand en niet met het hart. Roeien met de riemen tegen de stroom van de Vecht in. Vijf jaar hebben wij ons goede wil getoond, maar ik heb de ogen en oren tevens open.
Hier thuis, in de straten en in het centrum. Zie wat er soms gebeurt. Met onze gastvrijheid mag zeker geen loopje worden genomen. Ook al is het maar een kleine groep die de boel regelmatig verstiert....
Alle begrip als ze besluiten om te verlengen in het najaar, maar zou het niet erg vinden als ze de deuren volgend jaar oktober sluiten. Als je voor bent, ben je toch niet automatisch tegen en/of andersom.
Er werd mij om een  mening gevraagd en die heb ik gegeven, voor wat het waard is!
Wat dat betreft zijn er eenheidsworsten genoeg....
Ik verlies graag de weddenschap maar drink net zo lief de gewonnen biertjes op. Wat ik oe brom!
Elk nadeel heeft zijn voordeel. Wanneer doe je het goed, ik geloof in een goede afloop en als de knappe heren en vrouwen een besluit hebben genomen moet je het maar accepteren....niet dan?
Je moet vertrouwen hebben in de door jou zelf gekozen mensen op het rode pluche in dat lelijke gebouw hier iets verderop.
Ach, daar denk je dan even aan als je gisteravond een Bleke Alie van de Ambachtelijke Vechtdal Brouwerij opentrekt....Goudkleurig, volmondig bier met een fijne geur van late additie van Cascade Hop. Geheel naar de stijl van een Amerikaanse Pale Ale. Om de bittere smaak beter tot zijn recht te laten komen is het bronwater met gips(?) verhard.....
Lekkere bieren uit het Vechtdal, Dalfsen om precies te zijn. Vrijdag dronken wij al Kiek Uut en Goed Goan of waren wij dat niet....?? Trots op alle brouwers in het mooie Vechtdal.
Je moet altijd goed uitkieken waar je ook gaat.....Tegenwoordig dat je anderhalve meter ruimte houdt.
Tja, wie heeft er gelijk in deze Corona-tijd?
Las gisteren het verhaal dat enkele Twentse medische specialisten klaar zijn met de 1,5 meter angst...
Langdurige stress verzwakt onze weerstand is hun devies.
Overheid en de media maken mensen onnodig bang.
Tja, wie heeft er gelijk en wie krijgt over tig jaar uiteindelijk wel zijn of haar gelijk??
Je moet werken aan je eigen gezonde weerstand, erop uit, bewegen, zoveel mogelijk gezond eten zou een goed medicijn zijn (en lekkere biertjes drinken hahahaha....heel goed voor de weerstand anders wel het verstand...)
Hoogleraar en hartchirurg Jan Grandjean en anesthesioloog Alaattin Ozdemir zeggen dat trouwens
Geen domme jongens, lijkt mij. Twee wijzen uit het Oosten. Ze hebben er goed over nagedacht. Het is tijd voor enige reflectie.
De blik moet worden verruimd, niet langer en alleen de virologen en epidemiologen moeten het voor het zeggen krijgen. De blik moet anders, de horizon moet worden verruimd. De angst is er teveel ingeslopen....
Open die sportscholen....Dansen om te bewegen, hoop doet leven.
Tja, zeg het maar. Zo zijn er tal van verhalen en risico-analyses....Wie moet je geloven tegenwoordig en wie niet. Blijft lastig al die hekele kwesties....Je kunt er je hoofd makkelijk over breken.
Ondertussen weet ik het niet meer, wat recht of wat krom is.
Het enige wat ik soms weet is dat Bleke Alie, Kiek Uut, Goed Goan of die overheerlijke biertjes van Brouwerij Avereest bijvoorbeeld geen enkele boodschap hebben maar ze wel de boodschap overbrengen.....Waarvan Akte!
Bleke Alie is de boodschap, van zoveel thuiszitten wordt je niet beter van. We moeten de zon opzoeken.
Bijkleuren.....!!
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo...

Bono!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I want to run, I want to hide. I want to tear down the walls that hold me inside.
I wanna reach out and touch the flame.
Where the streets have no name.
I want to feel sunlight on my face. I see that dust cloud disappear without a trace.
I wanna take shelter from the poison rain. 
Where the streets have no name.
We're still building then burning down love
Burning down love and when I go there, I go there with you
It's all I can do...'
Uut 'Where the streets have no name' van U2

Moi, ben ik weer.
Allemoal nog goed te passe...?
Trekken jullie het allemoal (nog) of wordt je ondertussen al een beetje flauw van al die Corona-shit!
Rutte For President, not! Maar hij doet wel zijn best, nu de rest nog!
Vandaag, 60 jaar geleden, kwam hij in Dublin (Ierland) ter wereld.
Paul David Hewson maar sinds 1976 beter bekend als Bono (Vox), de zanger van wereldband U2.
Vandaag, zondag 10 mei, blaast hij ergens op deze aardkloot zestig van die verjaardaagskaarsjes uit.
De moeder Maria van de band die mij in vooral de jaren tachtig en negentig door vele stormen, orkanen,  pieken en dalen heen heeft gesleept.
U2 was destijds gemeengoed in Mariënberg en omstreken. Veel concerten van deze heren bezocht.
De laatste zelf met mijn lief in de Ziggo Dome, Amsterdam. Prachtig!
Een mooie dag rondstiefelen in het Amsterdam van San met de buren van 39, osseworst en uitjes in de Jordaan en 's avonds afpilsen in de Bijlmer bij deze mannen van de Ierse gestampte Pie!
Dat was smullen joh....
U2 begon op 25 september 1976 als Feedback op de Mount Temple Comprehensive School in Dublin.
Ene Larry Mullen Jr. had een briefje opgehangen in de schoolkantine. Hij wilde een bandje oprichten om mee te beginnen.
Maar Bono kon, én niet gitaarspelen én niet zingen, althans dat vertelde hij ooit in een interview.
Volgens mij is dat wel goed gekomen, Bono leerde snel. Voorbeeldige leerling.
Gitarist The Edge reageerde ook spontaan op het briefje van Larry. Het schijnt dat Adam Clayton er later bij is gevraagd. Hij zag er zo stoer uit, dat zou de populariteit van de beginnende band vast ten goede komen. Waarvan Akte! Eerst waren er nog vijf leden. De broer van The Edge, Dick Evans, tokkelde nog ff mee op de gitaren. Begin 1978 werd de bandnaam Feedback veranderd in The Hype. Toen gaf Dick de pijp aan Maarten en veranderde de vier overgebleven heren de bandnaam al snel in U2.(de naam van het in 1960 boven Rusland neergehaalde Amerikaanse spionagevliegtuig, met aan boord piloot Gary Powers).
Het eerste optreden in Nederland was op 14 oktober 1980, ze speelden in de studio's van de KRO.
Een dag later stonden ze in de Melkweg. De rest is geschiedenis. Ruim veertig jaar gaan ze al mee.
Paul kreeg zijn bijnaam Bono (Vox) in de jaren zeventig. Vernoemd naar een winkel in gehoorapparaten aan de O'Connel Street in de Ierse stad Dublin.
"Bona Vox", betekent goede stem. Dat werd verbasterd tot Bono Vox, later liet Bono Vox vallen en ging hij verder door het leven als Bono. De reden dat hij al ruim twintig jaar dag en nacht een zonnebril draagt is dat hij lijdt aan glaucoom, een oogaandoening die voor blinde vlekken zorgt, Blinding Lights zeg maar...
Studio Brussel vroeg mij deze week, terwijl ik Antwerpen passeerde, in het kader van het feit dat Bono vandaag verjaart wat de beste nummers van U2 en Bono zijn.
Om vrede op de wereld te brengen lijkt mij een stuk makkelijker dan een top tien samen te stellen van U2 haar beste nummers. Sowieso het hele album The Joshua Tree moet al in die top 10, het unieke meesterwerk uut 1987.
Maar ook de eerste albums zijn stuk voor stuk pieces of the resistances...Wat ik oe Brom!
Bij U2 moet ik ook meteen denken aan Bad (Bert), U2 blijft onlosmakelijk verbonden aan de nummer 14 en mien moat.
Maar ook the Unforgettable Fire, A sort of Homecoming, One, New Years Days, Sunday Bloody Sunday, Gloria, I will Follow, Wide Awake in America, Pride (in the name of love), Sweetest Thing, Desire, The Electric Co., October, Red Light, '40', Indian Summer Sky....het hele album Joshua Tree duzz, een masterpiece, All i Want is you, Mysterious Ways, Stay, Beautiful Day, Stuck in a moment, Elevation, Vertigo, City of Blinding Lights etc. etc..
In de jaren negentig verloren ze elkaar uit het oog en vonden ze elkaar uiteindelijk terug in Berlijn in de Hansa Studio's.
Hun muziek werd wel anders, minder bombastisch. Een nieuw geluid, Bono ging zich met de wereld bemoeien maar ze bleven wel gewoon samen. Vanaf de middelbare school al een bandje vormen met Moeder Bono die waakt over zijn kroost. Mooi man. Mooi dat het zo kan!
Maar het beste nummer van U2 kiezen is voor mij een brug te ver. Ik zet 'm wel op shuffle....Komt ie vanzelf langs....
Net zoals ik blij werd van de week van een filmpje op YouTube/Facebook van ene Sern Plaggenmarsch.
Weet niet of hij al een artiestennaam heeft net als de jarige Paul Hewson.
Misschien wel Wim Vox....of Plaggie! Je weet het niet. What's in a name!
Weet wel dat Sern zoon is van die ene zangert/gitarist van Luister en veel in zijn Mars heeft.
Ik luisterde derhalve naar het zelfgeschreven nummer van zoon Sern, akoetisch opgenomen in downtown Dedemsvaart.
Hij speelde op een gitaar, vast van Ome Rudi, zijn eigen nummer Someone Else.
Singer/songwritert in de dop hoor, hoe trots kun je zijn als Papa dat oen eigen product zoiets produceert!
Wie weet heeft Sern anno 2020 ook wel een briefje opgehangen in de kantine van zijn school hier in Hardenberg of heeft hij dat vorig jaar al gedaan.
Zanger/gitarist, wat hij allebei wel kan als ik mijn oren mag geloven - net als z'n Va trouwens - zoekt een bandje.
Wie weet komt daar wel een drummert bij alla Larry Mullen Jr., vragen ze een a-typische bassist die wel uit de band springt er misschien wel bij. Je weet het niet. Je moet durven dromen.
Als het vier jongens lukte uit Dublin in 1976 waarom niet enkele jonge gasten in 2020 uut Hardenberg.
De wereld is zo gek nog niet.... Ik werd er gewoon heel blij van. Gek hè....
Ik word tegenwoordig sowieso blij van kleine dingen, waarom...Is het misschien de tijd waarin wij momenteel leven.
De tijd lijkt soms wel stil te staan. De wijzers van de klok staan ongelijk. Je hebt eindelijk tijd voor dingen die misschien wel belangrijker zijn dan dat je eerder voor mogelijk had gehouden
Op een zaterdagmorgen, niet meer gestresst door een leren bal, gewoon een uurtje spelen met je dochter.
Een interactief spelletje waarin Nijntje de hoofdrol speelt, en Pluis en Snuffie. Nijntje die naar bed gaat, opstaat, tanden poetst, een plas doet en naar buiten gaat om wortels te plukken voor worteltjestaart.
Van die dingen...Praten over kusjes met of zonder baard. Kusje op je voorhoofd, papa....
Een vliegtuig boven Hardenberg die de schoolkinderen weer welkom heet, kippenvel!
Ze mogen weer. Moos mag weer naar school, Mouna mag weer naar de peuterspeelzaal.
Moos die 2 van de 5 dagen gewoon weer in klas mag zitten bij zijn juf Jannie....Gewoon weer het schoolse.
Een aardbeien Drive-Innn bij de Manderveense Aardbei in Mander. Met zijn vieren door de McAardbei...
Geweldig....Lekker knus maar alle tijd voor deze zaterdag, de voetbal gaat toch weer niet door....Dat pakken wij ergens in September wel weer op....Nu hebben wij tijd voor andere dingen. Het scoort misschien wel beter, een dikke 3-1 overwinning als je begrijpt wat ik bedoel!
Geweldig zo'n initiatief van de Manderveense Aardbei, de Corona maakt ondernemers creatief.
Zigzaggend met je auto door een weiland en bij het eerste stalraampje je bestelling doorgeven en zo'n lief Twents wieffie noteert dat allemaal keurig op een briefje. Bij het derde stalraampje afrekenen en even verderop staan de vers gesneden aardbeien al klaar....wij komen zeker terug in Augustus, mogen dan zelf de aarbeien plukken....Waarbij, nou bij de Manderveense Aarbei in Mander. Donders mooi hoor...
Lekker aardbeitjes eten op een bankje aan de Vasserweg. Vogeltjs fluiten op zijn Twents een mooie aria....
Fietsers die passeren groeten je, je ruimt alles netjes op en tevens wordt de rommel in je bovenkamer opgeruimd. Heerlijk.....genieten op onze eigen vierkante meters. Een spontane BBQ gistermiddag met goed en leuk gezelschap.
Een Tomahawk die toch van een varken bleek te zijn ipv zijn collega de koe....?? Zet die zonnebril eens af...
Beau die nog meer in mijn achting steeg en niet alles over heeft voor de kijkcijfers....Een gesprek met Volkert van der G. zag hij niet zitten....Neuh, prima toch! die had nog moeten zitten en niet na 18 jaar alweer als vrij man rondlopen. Getverdamme! Als je iemand van het leven berooft heb je geen recht meer en vervallen al je (ver)plichtingen....Nederland blijft soms een raar land. Het vrije woord toch vermoord.
Ach, van die dingen duzz. Een moederdagkadootje in elkaar knutselen met Mouna....
Dat zijn de belangrijkere dingen in het leven, vergeet je soms wel eens. Vergeet je best wel vaak.
Bad van mij....Maar ik had gisteren weer een A sort of Homecoming, het was een Beautiful Day met de Sweetest Thing(s) in onze eigen Indian Summer Sky in God's Country.
Stuck in a Moment! Gewoon achter het huus.
Konden wij voor altijd maar Boy en Girl blijven!
Joah, mag wel zo...
Fijne zondag!

Ein Festival Der Liebe!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ich geh' wie auf Wolken und ich bin riesengross.
Denn du bist bei mir, ich lass' dich nie wieder los.
Wir grüssen die Menschen und Sie winken zurück.
Kein Wunder, wir sind ja auf der Strasse ins Glück.
Ein Festival der Liebe soll unser Leben sein und alle die sind so wie wir,
die Laden wir gern ein. Ein Festival der Liebe das braucht die ganze Welt,
Weil ohne Liebe alles fehlt.
Ich schau' in die Zukunft und da seh' ich uns gehen
Ich seh' wie wir Zwei noch manche Probe bestehen.
Mal haben wir Sorgen und mal haben wir Streit.
Doch wir sind gleich wieder zur Versöhnung bereit.
Ein Festival der Liebe soll unser Leben sein und alle die sind so wie wir,
die Laden wir gern ein. Ein Festival der Liebe das braucht die ganze Welt, 
Weil ohne Liebe alles fehlt,'
Uut 'Ein Festival der Liebe' von Jürgen Marcus.

Moi, ben ik weer.
Bij afwezigheid 'van' groeven Moos en Mouna gisteren zelf maar hun eigen diepe kuilen op het deels verlaten strand van Julianadorp
Elk nadeel heeft zo zijn voordelen zou onze beste voetballer ooit vast en zeker hebben gezegd.
Want Duitsers moet je tegenwoordig hier aan de kust met een vergrootglas zoeken.
De corona-crisis houdt namelijk onze vriendelijke oosterbuur netjes Zu Hause hinten die Grenze.
Soms zie je een verdwaald wit nummerbord nog wel de revue passeren, een behoorlijk schrikeffect ten weeg brengend. Zag je dat Papa, jawohl....Maar je kunt ze echt op één hand tellen.
Het heeft zo zijn voordelen, je wordt niet per Unfall meer in het Duits aangesproken maar gewoon in je eigen moerstaal, heel vertrouwd. Je voelt je (weer) meteen thuis, Nederland is weer een stukje van ons. Een soort van bevrijding maar dan anders als je begrijpt wat ik misschien bedoel....!
Want normaal gesproken wemelt het hier in de kop van Noord-Holland van Landgenoten van Die liebe Angela Merkel, wat ich Dich Bromme!
Gutenmorgen, Gutenmittag und Gutenabend sind woorden die aan de Nederlandse kust al tientallen jaren gemeengoed zijn geworden, maar nu ff niet. Elk nadeel heb.....
Je hoort mij niet klagen, wel even lekker hoor. Verandering van spijs doet eten. Na zes weken een soort van thuis-quarantaine voelt de zilte zeelucht en de hoge duinen vanouds als thuiskomen.
Wij injecteren onszelf maar met een nieuw vaccin van een flinke (over)dosis aan liefde, geluk en nieuw verworven vrijheden, werkelijk het beste medicijn in deze rare hardvochtige tijd.
De gekochte vlieger van Moos bleef net als zijn grote broers van de KLM hier even verderop aan de grond geparkeerd. Het ding wilde maar niet de lucht in, Moos had na amper 1 seconde zijn interesse in een behouden (lucht) vaart reeds verloren terwijl zijn Papa en vooral zijn Mama nog aan het kunstelen en knutselen waren om het oranje gevaarte toch de blauwe lucht Hinein te krijgen.
De straffe wind ten spijt, de vliegert bleef maar in het mulle zand zijn heil zoeken.
Had er weinig zin in.
Na een dik halfuur staakte San tevens haar onbegonnen strijd, de vliegert ging terug de hangar in, daar moesten wij nog maar eens goed naar kijken op een later en helder moment.
Zandkastelen bouwen, Mouna dus helpen, met haar Haus am See was een beter idee. Zo geschiedde dan ook. Geen minister die een helpende hand bood van tussen de 2 en 4 miljard laat staan een tientje. We konden wederom onze eigen heilige boontjes doppen....
Ja, we zijn even een weekendje elders. Terug in het huisje waar wij al zo vaak te gast waren.
Nachbarn hebben wij dus niet, die zijn zu Hause gebleven zoals reeds eerder in dit stukkie proza viel te lezen.
Wij beleven een nieuw soort festival, derhalve en in dien voege.....
Ein Festival der Liebe gecreëerd in amper vijf minuten. Het huisje was toch vrij.
Kontrolle an die Grenze....
Een viermans-directie die het snel met elkaar eens waren wie immer.
Nu, nadat alle festivals in één klap van de vermaak-kaart zijn geveegd door onze immer goedlachse en zelfbenoemde crisisbezweerder Rutte, moeten wij zelf de slingers gaan ophangen.
Geen de Dijk of the Golden Earring dit jaar in het bostheater van Ommen, geen Frank Boeijen of Daniël Lohues in de Voorveghter, geen Zwarte Cross of HelloFestival. Geen Barrel Food Truck, Pleinfestijn, Ommer Bissingh, Dedemsvaria, Klepperdagen, Wandel4Daagse zowel in Hardenberg of Nijmegen. Geen EK-voetbal deze zomer. Geen Strawberry Fields in de tuin bij Rudi Bults, geen ballonnenfestival met de buurtjes, geen Concert at Sea of North Sea Jazz Festival. Geen Boarding of het vieren van 75 jaar V.V. Mariënberg.
Weinig gezelligheid deze zomer dus. Maar gelukkig deze zomer dus ook geen Duitse invasie zoals 75 jaar geleden. Een geluk bij een ongeluk..zeg maar! Satire mensen, satire, gewoon een grapje.
Duitsers hebben toch ook wel humor of niet soms....??
Bijna 1500 festivals en feestjes gaan niet door, we moeten met z'n allen zelf maar de feestjes gaan brouwen dit lopende fesitvalloze seizoen.
Hardenberg werd daarom Julianadorp en het bevalt uitstekend. Toch een soort van mini-break ook al is alles anders. Geen bezoek aan onze favoriete strandtentjes en restaurantjes.
Niet zwemmen bij de buren van Landal, niet spelen bij de Goudvis. Geen biertje bij zeeën van Tijd of de Jongens van, paal 6 of Woest!
Geen Bergen aan Zee of de Klimduin in Schoorl. Geen Koningsdag maar wel een bezoekje bij Newborn en leuke gast Boris bij het lieve zusje van From The Field.
Nope, nada, niets van dat alles maar alles in betrekkelijke rust. Fijne wandelingen langs de kustlijn, wind in de niet geknipte en uitgroeiende haren, maar wel een Tulpenijsje bij de Opschepper of bij het lieve meisje van Duinzicht. Wel lekker eten van Slagerij Kat en niet de hond in de pot vinden.
En eindelijk....eindelijk die overheerlijke spareribs van Eetcafé 't Juffertje veroberen....!!
Dat stond al jaren in onze agenda. Linda was een fervent voorvechtster voor 't Juffertje. Logisch, ze komen er nu helemaal vaak nu Boris het levenslicht heeft gezien. Ik snap het wel als je de keus hebt en niet graag biljart.
Maar zelfs oude buum GJ maakte zich hard voor deze goede zaak. Echt waar, je moet deze spareribs eens proberen, Alfred. Ze zijn geweldig. Die jongen is een kenner, dus ik nam zijn aanbevelingen ten harte.
Vaak waren wij hier al eens inpandig zonder dat wij aan dit culinaire hoogstandje toekwamen, met de kennis van nu hadden wij zekers eerder moeten toehappen, waarvan akte!
Niet alle wijzen komen uit het mooie Oosten.....Het moet gezegd!
Teveel leuke zaken die 365 dagen per jaar de toko open hebben was steevast ons gemeend excuus.
Maar de call van ondermeer Mandy en GJ, bevestigd door René en Linda bleef als een soort van gravende Duitser op het Nederlandse strand in ons kekke achterhoofd zitten. Althans wel in de mijne.
Je kent het troebele brein ondertussen, van alles kwijt maar zulke dingen blijven wel hangen....
Afgelopen vrijdag was het zover. We hadden eindelijk de spareribs besteld....
Zwanger van opwinding togen wij naar 't Juffertje toe. Annemarie had al een tikkie gestuurd, de spreekwoordelijke centen stonden op de rekening van 't Juffertje en konden wij ons dus meester gaan  maken over enkele minuten van de zo vaak bewierookte spareribs.
Het was echt genieten op de vierkante meter. Het vlees viel van het bot af, je hoefde ze alleen maar op te tillen....Mmmmmmmmmmm echt genieten hoor.
Tien met een griffel voor 't Juffertje. Wat een ongelooflijk lekkere spareribs. Ik had de BBQ-smaak mij toebedeeld, dus staan Hot en Zoet nog op ons te wachten. Je moet doelen blijven houden.....
Echt heerlijk eten. De Vegetarische hamburger smaakte niet eens naar een vleesvervanger, ook dus prima voor elkaar. De vlaamse frieten gingen er tevens in als gods woord in een ouderling.
Als het weer mag, als het weer kan komen wij zeker een keertje buurten bij de Keizerskroon in Eetcafé 't Juffertje. Ben dan bang met flink wat Van the Fields en aanhang in allerlei soorten en maten. Skuumkoppe d'r bij, bergen met spareribs op het bord en flink wat gezelligheid.
Loat goan....East meats West...moet meets zijn maar je hebt 'm wel door....toch?
Ein Festival der Liebe is al geslaagd en het nieuwe vierdaags evenement is nog maar pas op de helft. Zo richting het strand, zo richting de zwarte koffie met Oogappeltjes van bakkerij van de Ploeg uut Callantsoog. Het leven is inderdaad mooi maar je moet het (soms) wel willen zien.
Fijne en smakelijke Sonntag.
Alle Menschen werden Brüder!
Joah, mag wel zo....