#Slaapliedje van Moos!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Hoor me zingen van een afstand, hoor me zingen door de nacht.
Ik vraag de sterren om bescherming, ik zie de maan die ook naar jou lacht.
Morgenochtend ben ik bij je, kijk je op in mijn gezicht. 
En een kusje voor je moeder, die daar in het grote bed naast je ligt.'
Uut 'Slaapliedje' van Acda en de Munnik.

Moi, ben ik weer.
'Zijn dat nou die gasten van mijn geboortekaartje?'
Moos en ik liggen tien jaar later samen in het grote bed. Ik geef hem een kusje. 
Morgenochtend ben ik ook bij hem en kijkt hij misschien op in mijn gezicht. 
Toeval? Néé toeval bestaat al lang niet meer! Neem dat maar van mij aan...
'Ja, Moos dat zijn nu Acda en de Munnik, dat is Thomas Acda en rechts zit Paul de Munnik.'
Het is al vrij laat, ik kijk bijna nooit Beau maar ik wist dat de heren afgelopen donderdagavond hun opwachting zouden maken.
Moos was tevens nog wakker. Ach, waarom ook niet...Mijn kleine grote vriend cq. zoon.
Na dik acht jaar zijn ze weer samen. Gelukkig wel want met z'n tweeën ben je nooit alleen.
Ze zongen het ooit zelf in 2014, enkele weken daarvoor hadden ze hun afscheid aangekondigd, voor de titelsong van de animatiefilm Pim & Pom: Het Grote Avontuur. Twee poezen die in de jaren vijftig en zestig figureerden in talloze verhaaltjes geschreven door Mies Bouhuys en getekend door Fiep Westendorp (o.a. bekend van Jip en Janneke). Het nummer 'Samen' wat ze schreven voor deze kinderfilm was zo'n beetje het laatste wapenfeit van A&dM. Het CD'tje waarop ook Huub en Do nummers zongen hebben we grijs gedraaid in de auto. We kenden de teksten uit ons hoofd. 
'Want elke dag is een nieuw begin en elke dag is een avontuur. Ja, elke dag ben ik blij van binnen omdat we samen zijn. Als wij maar samen zijn.'
Samen zijn de heren beter dan alleen. Heb ik ook met mijn kinderen, als ik samen met hen ben komt automatisch de betere versie van mij tot leven. Alleen proef ik soms de bittere rancune en de schaduwzijde van mijn bestaan. Nooit lang hoor, stilstaan kan ik toch niet. En verder...Je moet wel. 
Niemand hangt de slingers voor je op. Ze hangen hier trouwens nog samen met een kleine 50 ballonnen in de verlaten kamer. Moos en Mouna slapen boven hun roesjes uit van Sisi zonder bubbels en Rivella. Het was gisteren een leuk en gezellig feestje.
Zij hebben mooi samen gespeeld met hun vriendjes en wij (bij)kletsen onder het genot van mooie wijnen en prachtige speciaalbieren.
Straks mogen ze nog een keer, nu bij Mama. Een scheiding heeft ook zo haar voordelen, tis maar net hoe je het bekijkt. Niet alles blijft samen of komt op haar schreden terug....Als, als....Alles op z'n tijd!
Onze Vrolijke Frans. Moos 10 jaar. Jemig een 10'er in huis. Een prépuber....Een jonge gast aan tafel. 
Had al vrij wat noten op de zang en hij zal wel vaker het hoogste lied gaan zingen. Mag hij van mij...
Gisteravond, toen iedereen vertrokken was, de boel aan de kant en Mouna een verdieping hoger lag zaten wij nog even gezellig te keuvelen in de kamer. Muziekje op, biertje voor Moos en Rivella voor mij. Ik dacht nog? Moet dat niet andersom, niet alleen Finkers vergist zich...Ik reken het goed.
De stad Amsterdam kwam langs. 'Hey Papa, die zongen ze donderdagavond ook bij die meneer...'
Klopt jongen. Wat een kippevel uitvoering. Een nummer van Brel over de ontrouw der wijven in de stad Amsterdam. Waar de zeeman ontwaakt, als de warmte weer blaakt over Damrak en Dam. 
'Hoe heet mijn liedje ook alweer. Slaapliedje? Dat is grappig....Wij gaan ook zo naar bed, Papa. Klopt, maar dat grote bed staat er straks ook nog wel, Moos. Blijf nog maar even op. Je wordt niet elke dag 10. 
We hebben het over kriebels, over lentekriebels. Wat een ophef deze week. Een storm in een glas water. Had meer met porno te maken dan met liefde als ik de experts, als daar een zoon van Roelvink, mocht geloven...
De soep wordt nooit zo heet gegeten als deze wordt opgediend. Mouna vertelde dat juf had verteld over aanraken. Dat ze niet zo maar aan je mochten zitten als je dat niet wilde....Niet fijn voelde. Niks meer, niks minder. Tis net tandjes tellen bij de tandarts, het echte werk komt later pas. 
Vele verhalen werden kats uit hun verband getrokken. Nuance was ver te zoeken. Bij Moos hadden ze wel meer verteld, maar ja...Hij zit ook al in groep 7. Hij vindt wespen trouwens nog steeds niks, houdt meer van de bloemetjes en de bijtjes. Wat ik oe brom.
Alles heeft toch met vertrouwen te maken. Ik vertrouw(de) de juf van Mouna en de meester van Moos. 
Die zijn niet gek. Die kennen hun leerlingen en weten precies waar ze wel en aan welke informatie ze niet aan toe zijn. Nu krijgen mensen als een Roelvink een podium om zijn ongenoegen te uiten op basis van verdraaide feiten en des-informatie. Fake-nieuws. Maar dat scoort hè. Nog steeds! 
Ik heb al langer kriebels, niet alleen in de lente. Ik had ze al in de winter! Jeuk ook....
En haal die houten plank weg van je gezicht, kinderen weten al veel meer dan je altijd dacht!
Mouna weet ondertussen ook wat er in het grote bed soms gebeurde. Moos kwam niet tot leven in de twijfelaar boven maar tijdens Oerol op Terschelling. Als ik 't goed na heb geteld op mijn vingers. Alhoewel niks is meer dan het lijkt. 
Ik kijk bij de verjaardagen van mijn kinderen altijd terug. Weet soms nog precies wat ik at tijdens de bevalling(en). Lekker stukkie vlees terwijl de wederhelft aan de morfinepomp zat te genieten. Heerlijk zo'n roes haha...
Hoe de dag ging, acht uur 's morgens aanwezig in het ziekenhuis en 's avonds was ie er pas. 
Mouna was er een stuk sneller. Hallo....Gaat nu nog steeds zo. Prachtig om te zien. Moos is meer mij...
Wel snel van begrip maar soms traag in het reageren. In zijn eigen wereld. Hij kan het zo goed.
Tot de verbeelding spreken. Gisteravond ook zo mooi. De schoonheid in kleine dingen zien.
Ik had hem Lev willen noemen. Naar de geweldige keeper Lev Jasjin. Dat vond San te hard klinken. 
Moos past ook beter bij hem. Hij is zo'n Moos. Moe (oma) noemde mij ook altijd zo. Waar is onze Moos? Tien jaar terug nooit bij nagedacht. Pas toen wij Moos wereldkundig maakte viel het kwartje.
Wat ik zeg, reageer soms traag. Oh ja, is ook zo. Moos Herman Freek. Wat een mannetje!
Ons mannetje maar wij genieten apart van elkaar van onze kinderen. Blijf het raar vinden, vooral op zulke dagen. Hoor mij soms zingen op een afstand en ik zing vaak 's nachts als niemand mij hoort! 
Er kwam meer Acda en de Munnik langs. Hij luisterde naar de teksten, knap hoor, en legde verbanden. 
Hey Papa, dat zeg je ook altijd. Klopt, woorden van een ander jongen. Joah, mag wel zo...dat is van Lohues hè. Yep, op Fietse hè. Hier kom ik weg, wij ook hè. Achter de Iessel. 
Bos, Stef Bos loste de heren Acda en de Munnik af. 'Onder mijn huid'. Hoe kun je nou onder iemands huid gaan zitten, Papa? Jij zit onder mijn huid, Moos. Jij en Mouna. Spreekwoordelijk dan! Zat Mama ook ooit onder je huid? Vragen die een Rivellaatje verdiende....Toch Lev moeten noemen. Pakte hij dan de basketballen wel allemaal klemvast? Neuh, Moos typeert het geheel op eigen wijze.
We kwamen te spreken over liefde, over verliefd zijn. Hij is op.....op haar ja. Heb beloofd de naam niet te noemen. Zij lacht zo leuk, Papa. Ze zit ook vaak naast mij. Is dat nou kriebels of jeuk....?
Kan zij ook onder mijn huid gaan zitten. Prachtig. Bos gaf ook niet antwoord, maar stelde wel de vragen. Hij lag dubbel van het lachen bij het volgende nummer: Alles op zijn tijd! Gaat dat over jou, Papa. Ken jij Stef Bos? Heb jij vaak de trein gemist. Geluk heeft geen agenda. Jij snapt ook niet meteen alles hè. Geweldig. Hij stuurde mij regelmatig het bos in, ik zag wel door de bomen het bos. Hij nam de tekst iets te letterlijk maar trots was ik sowieso. Hij luisterde naar Bos, zoog het op als een spons! 
Tot nu toe, de eerste tien jaar - opvoeding geslaagd. Missie geslaagd. Al zeg ik hetzelf, iets met slingers hè.
Samen, toch apart van elkaar, leren wij deze twee de toekomst wijzen. Soms naar rechts, soms naar links, soms een stapje terug. Het begon met het slaapliedje van Acda en de Munnik en tien jaar later praten wij nog steeds over niet of nooit geweest.....Ik vertelde Moos van Hannah de Heldhaftige, hoe ik altijd aan haar moet denken als dat speciale nummer van Acda en de Munnik langskomt op de radio of zoals gisteravond enigszins gemanipuleerd op Spotifty. Het briefje onder de hoteldeur op een Spaans eiland, vroeg in de ochtend. Dat ze me pas kende en bang was dat ik haar verliet en of ze mee mocht als ik dat daadwerkelijk deed. Tuurlijk, toen wel. Nu nog steeds. Maar het liep weer eens anders. Ik mocht niet mee...haha
Zoals zoveel dingen anders zijn gelopen dan ik had gedacht! Gaan we slapen, Moos? Ja, Papa....
Samen? Tuurlijk, samen in het grote bed. Kusje krijg je wel van mij en morgen van je moeder! 
Hou van jou, jongen. Jij en jouw zusje zijn mijn grootste geluk! Vergeet dat nooit!
We vergeten soms te dromen!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.

#VlaggetjesDag!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'De geschiedenis herhaalt zich (hoor het antwoord)
Dag of nacht, je weet dat het te laat is. 
Iedere keer weer proberen maar wanneer zal ik het leren?
Geluk is niet aan mij besteed.
Geluk, geluk is een hangmat waarin je lui ligt in de wezenloze stilte.
Maar ik hoor het ruisen in het glas tegen mijn oor. 
Ik hoor, ik hoor, ik hoor iemand, iemand fluisteren in het glas tegen mijn oor.
Ik hoor het antwoord in het glas tegen mijn oor.'
(Ga door, ga door....hoor het antwoord)
Uut 'Het Antwoord' van Frank Boeijen.

Moi, ben ik weer! 
In het land der blinden is éénoog koning maar een vlaggetje boven haar hoofd zou ook wel eens handig zijn!
Een vrouw bij Frank Boeijen afgelopen vrijdagavond intrigeerde mij. Onbewust bewust. 
Wij zaten op rij zeven, zij hield het rode pluche op rij vijf warm. 
Ze leek alleen te zijn. Dronk haar koffie zwart. Ze zat in de foyer naast ons, achter mijn neefje Guus.
Nou ja neefje. Zeg maar grote neef. Jemig. Guus is gegroeid, zowel figuurlijk als letterlijk! 
Politieagent nu. Echt wel een sterke arm van de hedendaagse wet, ze zijn gewaarschuwd in de gemeente Zwartewaterland. Steenwijk, Genemuiden, Hasselt en omstreken. Pas maar op. Guus komt niet naar huus. Hij vangt makkelijk boeven hoor, wat ik oe brom!
Laatst had ik er nog over met een mooie vrouw uit het Bergentheimse. 'Far out of my reach', wees niet bang, wees niet bevreesd hoor. Begeef mij niet op glad ijs laat staan op de ijsbaan in Oud-Banthum, kan bovendien niet schaatsen.
Zij is top Ere-divisie terwijl ik net weet aan te klampen, onderaan, in de grijze middenmoot van de KeukenKampioen Divisie. Feyenoord VS Top Oss. Je begrijpt wat ik misschien bedoel. Als ik op een dag in absolute topvorm ben zou ik een kans maken maar negen van de tien keer verlies ik...haha. Denk met 3-1.
Heb hier thuis tevens spiegels hangen. Trek geen volle zalen! Weet hoe de vlag er bij hangt...Niet omgekeerd maar ook niet vol in de wind, ahum!
Maar ze had gelijk. Eigenlijk zouden ze allemaal vlaggetjes moeten dragen. Potiëntele mannen voor haar en dito vrouwen voor ondergetekende. Dat je weet met wat voor vlees (oneerbiedig) je in de kuip te maken hebt. Is ze vrijgezel of gewoon gelukkig getrouwd? Of between twee ongelukkige relaties in.
Is ze überhaupt geinteresseerd? Valt ze wel op mannen of vind ze toch een vrouw leuker? Dat kan ook, weet ik uit eigen ervaring. Houdt ze van speciaalbiertjes? Is ze wel op zoek, net gescheiden of gewoon een heftige tijd achter de rug? Zit ze te wachten op zinloze woorden van mijn kant, kom je hier vaker? etc. etc.
Was deze vrouw die, ogenschijnlijk, hield van Frank's zijn muziek, allenig?
(Lohues is nooit ver weg)
Ze zong van begin tot eind mee bij één van mijn favoriete Boeijen nummers. Streepje voor, is genoteerd op de witte bladzijde. 
Of hield haar vriend cq. man gewoon niet van Boeijen. Dat kan ook hoor. Zijn er genoeg die Frank Boeijen niet trekken, niks vinden. Ze verstaan hem half. Lekker boeiend. Ik ga al met Boeijen mee sinds ongeveer mijn achtste. Ruim 43 jaar alweer dus. Jemig. Doe maar. Een avondje Boeijen is altijd Grand Cru. 
Goede wijn behoeft geen krans. 65 jaar inmiddels maar hij staat er nog steeds. Speelt niet eens al zijn grootste hits. Zou ik wel eens mooi vinden, dat Frank mij de nummers laat samen stellen. Avondje Carte Blanche. Gistermorgen deed ik het, lopend met de oortjes in langs de Vecht. Had een speellijstje gemaakt op Spotify. Veel oud werk, merkte ik. Nummers die naar verloop van tijd in kracht toenemen ondertussen mijn blik gericht op ons theater langs de woest kabbelende rivier. Hij speelde zelf ook wat oud werk, begeleidde zich bij enkele nummers alleen op gitaar. Gewoon de rust die hij uitstraalde, boeiend. Maling aan de tijd, maling aan wat iedereen van hem vind! De troubadour uut Nijmegen.
Het was vroeg, er liepen alleen baasjes met hondjes. Ik liep niet alleen, gaandeweg mijn barre tocht ontpopte zich er een flinke blaar op mijn rechterhak. Doorlopen. Pijn verzachtte de gemoedstoestand waarin ik verkeerde. Verkeerde schoenenkeuze...Compeed maar gekocht!
Verrassende muziekkeuzes derhalve, dat kan ik je wel vertellen. Liedjes, als ik ze weer hoor, vormen van herkenning oproepen. Oh ja, toen was er dit in mijn leven aan de hand! Mooie momenten afgewisseld met mindere. In de pauze leuke gesprekken. Jij bent dus....Yep, klopt! En jij de mooie nieuwe oude vlam van Jan, ook mooi. Na 40 jaar weer in elkaars leven verschijnen. Prachtig. Liefde roest nog niet! Over The Fields and Far Away. Sweet Caroline. Zo lang hoeft het bij mij niet te duren hoor. Potverdikkemei. Allenig is nu prima, zie het zelf straks graag anders! 
Boeijen is net als Leonard Cohen, beter met de jaren. Anders! Net als wijn, soms zijn ze jaren later beter op dronk. Ik dronk op Frank en als ik denk, denk ik misschien wel aan jou. Ik praat nu nog zonder woorden. Dat zegt soms zoveel meer hè. Zegt Frank hè. Soms gaan zijn woorden er bij mij in als Gods woord in een ouderling. Heb geen geloof, maar misschien zijn Bos, Boeijen en Lohues wel mijn dominees die preken vanaf het podium en zo hun mooie geloof blijven verkondigen. Zeg het maar. Amen!
Maar lieve dames, doe eens een vlaggetje achter je shirt! Moest gisteren lachen, kinderen liepen in de Albert Heijn met die kleine karretjes en driehoekige blauwe AH-vlaggetjes. Zo moeilijk is het niet, kun je zelfs een boodschap in je karretje leggen. Een soort van verkapt wensenlijstje, ik kan er toch niet aan voldoen maar het is een begin! Gespreksstof, praatmateriaal. Of ik laat een mokje drukken door Gerbert, soort van vertrekpunt vanaf perron nul. Onderweg naar later zelfs mogelijk in full-colour!
Ook na de pauze bleef ze zachtjes meezingen. Was ook nog eens een leuke verschijning, dacht even dat ze een soort van vlaggetje uit haar broekzak haalde maar het was de telefoon. Tja, Boeijen moet natuurlijk wel op gevoelige plaat worden vastgelegd, als herinnering voor later! 
Vlaggetjes?
Ze hangen weer in de juiste kleuren. Zag ik gisteren toen ik koers zette richting Mariënberg. Het vertrouwen is enigszins weer terug. Goh, wat was die zittende macht verbaasd! Hoe dan...??
In welke zandvlakte heeft jullie hoofden de laatste tijd verstopt gezeten....? Onvrede genoeg in Nederland.
Politici, ze zijn/waren (hopelijk) van die gasten die de hele middag lallend bier aan het tanken zijn en dan (echt) verbaasd zijn dat zij eruit werden gepikt bij een alcoholcontrole. U heeft teveel gedronken, meneer? Kom maar op met die sleutels. Huh, hoe kan dat nou...? Hallo, wakker worden! Nuchter blijven. 
Je weet dat je een klotenwedstrijd speelt, op onoverbrugbare achterstand staat en een paar minuten voor tijd nog altijd denkt dat je de zege over de streep trekt! Jullie hoeven geen vlaggetjes in je kontzak te steken, wij weten sowieso al dat jullie ongeschikt zijn! Uithuilen op de bank en volgende week sta je tevens niet in de basis. Het signaal is duidelijk. De kiezer heeft gepraat zonder woorden maar gewoon het juiste vakje rood gekleurd! Nou ja, Moos kleurde het vakje rood en vertelde (schreeuwde bijna) wat zijn Papa had gestemd, net als twee jaar terug tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Haha, die blikken destijds. Fantastisch. Het mag officieel niet hè, lekker boeiend! Ze geloofden het kleine ventje dan ook niet wat zijn vader had gestemd.  Ongelovige Thomassen, haha...Geweldig! 
Moos spreekt nog de waarheid, heeft geen dubbele agenda. Gelukkig maar. Pas later begint het gedraai en gekonkel....
Zal ik mij binnenkort ook moeten verantwoorden wat ik, pak 'm beet, voor 15 of 20 jaar terug heb uitgevreten? Welke onzin ik allemaal heb uitgekraamd. Onzin kan namelijk voor een ander soms heel veel betekenis hebben. Ik zeg en heb veel dingen gezegd waarvan ik later denk. Knuppel, dat had je ook anders kunnen formuleren. Maar mijn hoofd denkt niet zo snel. Geen Max in mijn hoofd. Word ik straks op zijn 'NOS' aangeklaagd, de beklaagdenbank in. Meteen al een stempel!
Ik neig om bijvoorbeeld Tom Egbers het voordeel van de twijfel te geven. Ik zag vrijdagavond niet alles, de koffie in de Voorveghter en die vrouw die 'schijnbaar' allenig was, wachtte. Haat koude koffie.
Er zat geen man bij Khalid (&Sofie) die sterk was. Zichtbaar verslagen maar wel aanwezig. 
Ik heb altijd geleerd: als je wordt geschoren moet je stil blijven zitten.
Maar wat als alles wat er over je wordt verteld in jouw ogen niet klopt, niet de gehele waarheid is. 
Hij ontkende ook niks, geeft toe fouten te hebben gemaakt. Alles van vijftien jaar terug rakelen ze op.
Daar koop je bij Sietse geen brood voor, één van zijn gevleugelde uitspraken. 
Tegenwoordig mag je bijna niks meer zeggen. Alles moet politiek correct zijn, alsof ze zo correct zijn in Den Haag! Misschien begeef ik mij nu wel op glad ijs, wil absoluut geen lans braken voor de vreemdgaande man. 
Als je een lul bent geweest mogen ze over jouw lul fietsen....of met een bot mes afkartelen! Heel zacht graag. 
Snapte niet dat Tom er ging zitten, verkeerde navigatie misschien. Maar hij deed het!
Hoefde niet alles te weten uit zijn privé-leven. Maar ik zou ook tekst en uitleg willen geven als ik in mijn ogen onheus wordt bejegend. Ik wil al zoveel uitleggen de laatste tijd maar praat liever zonder woorden!
Maar het liet wel zien hoe de media werkt. Jij bent al veroordeeld voordat er hoor en wederhoor heeft plaatsgevonden. We nagelen mensen aan de schandpaal, de nuance is zoek. Zaken worden uit zijn verband getrokken. Gordijnen dicht. Hij brak toen hij wel even naar buiten ging en een man en vrouw tegen hem zeiden dat ze van hem hielden. Wie zonder zonde is werpe de eerste steen. 
Ik ben ook niet trots wat ik tegen sommige mensen en mooie vrouwen heb verteld. Ik heb ook domme fouten gemaakt, domme dingen gezegd. Ik maak ze nog steeds. Ik heb geleerd dat fouten maken bij het leven hoort, dat je er van moet leren. Vergeet ook de tijdsgeest niet! Sommigen dingen kunnen nu echt niet meer. Maar vroeger rookte de leraar nog gewoon in de klas, dat zou nu toch verbazingwekkend zijn. Nogmaals, als je dingen hebt gedaan die echt niet door de beugel kunnen moet je gestraft worden. 
Maar momenteel ontspoort Nederland en wij werken er allemaal aan mee. Rijden mee op de trein.
Ik ben vroeger ook uitgescholden in de keuken, niet vernederend maar je merkte wel dat je nog maar aan het begin van de ladder stond. Vroeger liet je het wel om als broekie van 17 bij het eerste elftal een grote mond te hebben want de volgende training werd je gewoon van het veld geschopt! In de hoek jij.
Dat is nu ook niet meer zo, kan ook niet meer, maar het geeft misschien aan wat ik wil zeggen. 
Seksuele intimidatie of verkeerd gebruik van machtsverhoudingen is altijd verkeerd! 
En misschien draaide Tom Egbers mij wel een loer voor ogen....
Ik was er niet gaan zitten maar als het niet klopt wat ze over jou zeggen zou ik ook op-peren als je in je ogen wel een toffe peer wilt zijn.
Maar liever praat ik zonder woorden, dat zegt zoveel meer!
Fijne Zondag. Hou van jullie (bijna allemaal).
Joah, mag wel zo.

#Wie Is De Mol?

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I was waiting for the sun, then I walked on home alone.
What I didn't know was, he was waiting for you to fall. 
So I never made amends for the sake of no one else.
And for the simple reason that he was waiting for you to fall.
It was not lost on me, it was not lost on me. 
Walking on down the road looking for a friendly handout
Somebody ease my soul.
So I kept my spirits high, entertaining passers-by.
Wrapped in my confusion while he was waiting for you to fall.'
Uut 'Waiting for the Sun' van The Jayhawks 

Moi, ben ik weer. 
Ik wist het! 
Jurre is/was de mol!
Tuurlijk niet, ook het inmiddels 23e seizoen van dit AVROTROS programma heb ik wederom links laten liggen. Ben helaas (of gelukkig) niet één van de miljoenen Molloten, heb geen Molboekje, zit niet in één of andere app-groep met eensgezinden Mollen of kijk de nabeschouwing via Moltalk terug waarin oud-kandidaten de afleveringen bespreken. 
Heb van al die 23 seizoenen welgeteld 0 afleveringen gezien. Net als de film Titanic, die ik ooit nog eens moet kijken. Weet al wel hoe die afloopt, het schip zinkt. Leo gaat dood toch en Kate krijgt de reddingsboei toegeworpen, of is het nou net andersom...? 
Ik wist het! 
Wist wel wie de dader was maar geef geen vrienden aan....zingt het Goede Doel in mijn oortjes.
Ik wilde net via de Nooduitgang een verdieping hoger gaan liggen, was nog even wat aan het zappen. Onderuitgezakt. Zaterdagavond mood, zitten voor de blues!  
Het was de hoogste tijd, Moos had zich lekker stil gehouden. Zaterdagavond kijken wij niet zo op de klok. Mouna was al enkele uren daarvoor richting haar tijdelijke beddestee verhuisd. Straks Mouna maar in haar eigen twijfelaar overleggen. Dan klampt ze zich als een kaola beertje aan mij vast als ik haar uit mijn bed haal. Zijn van die verstilde momentjes. Krentjes in de pap. Mooi meisje, had weer de hele avond geturnd! 
Maar op Nederland 3 bij de KRO/NCRV begon net de Britse detective/politieserie Endeavour Morse.
Shit, dat kan ik nooit weerstaan, politiefilms zegt mijn moeder altijd. Dat hebben die katholieken en PKN'ers goed voor elkaar gebokst. Twee geloven op één kussen, zo mag het! Kwaliteitsserie's uit Engeland en Zweden gezamenlijk op de treurbuis van Komrij brengen. 
Bleef nog even zitten. Minimaal een dik uur. Wat kijk je, Papa? Dat dus....Vind je mooi hè, Yep!
Hij ligt nu nog te slapen, Mouna is al wakker. Papa/dochter momentjes. Zij is bezig met sinaasappels uitpersen. Ik reken het goed! Waiting for the Sun! Ik maak zo thee. 
Vond het wel grappig dat de finale van 'Wie is de Mol' rechtstreeks vanaf paleis Soestdijk kwam. 
Daar woonde toch ooit één van de grootste schavuiten van Nederland, Prins Bernhard? Manipuleerde toch links en rechts ook wel eens wat in zijn eigen voordeel. Steekpenningen etc. Daar hadden ze van die grote matten, want er moest door ondermeer vrouwlief Juliana veel onder het tapijt worden geschoven. Manlief was niet altijd even zuiver op de Duitse graat. Heerlijk....
Ze hebben er vast geen actieve herinnering meer aan. Daarmee lullen ze in de politiek de laatste tijd ook alles recht wat ontzettend krom is. Zal Mark weten dat ie komende woensdag mag stemmen? 
Of zegt ie donderdag, sorry - helemaal vergeten! Heeft die kerel spiegels thuis! Of gelooft ie nog in zichzelf. Benieuwd wat de stemming van Nederland is? Denk dat ik het wel weet. Ik ga in ieder geval een vakje rood kleuren. Randstad vs het volk achter de Iessel. Het water uit de kraan moet wel blijven stromen, als ie gaat lekken kom je op een gegeven moment theedoeken te kort! Wat ik oe brom!
Wie is de Mol in ons kabinet? Hebben ze daar überhaupt een Molboekje? Evalueren ze daar wel eens de boel, wat gaat er niet goed en wat kan er wellicht beter...? Miljoenen Malloten zien het allemaal gebeuren...Woensdag kun je jouw steen in de stromende rivier gooien. Wie weet....! Gaat de rivier eindelijk anders stromen, vaart er andere koers? Ik help het ons hopen....
Wat ik wel weet is dat buurtsuper (Sietse) Telman in mijn geboortedorp Mariënberg tot in de eeuwigheid moet blijven bestaan. De vrolijke winkel van mien Moe is zo'n beetje het dorpje in de strips van Asterix en Obelix. Hoop mag geen uitgestelde teleurstelling worden, potverdikkemei!
'We zijn in 2023 na Christus. Heel Nederland is in de ban van de energiecrisis en andere shit....Veel winkels moeten noodgedwongen sluiten. Iedereen? Néé! Want een lief en klein winkeltje in een ontzettend mooi dorpje van onverzettelijke Mainbargers blijft koppig weerstand bieden aan de 'overheersers', biedt moedig weerstand aan de extreem hoge kosten.
Het leven is dus niet altijd gemakkelijk en eerlijk. Maar alles voor de leefbaarheid van mien dorp. De nood is hoog. Maar de kop in de wind, kop d'r veur met z'n allen. Zelfs de (lokale) politiek roert zich. Het Plaatselijk Belang ziet de noodzaak tevens in! Op de barricaden. De winkel moet zes dagen in de week open blijven voor het volk van Mainbarg, Beerze en Beerzerveld.
Mariënberg is het enige dorp in Overijssel onder de 1000 inwoners die nog een eigen winkel heeft.
Als de plaatselijke kroeg kan blijven bestaan en de shoarmaboer dan moet het toch ook lukken met onze buurtsuper! Mijn moeder heeft met het oog op de toekomst al een rollater in de schuur staan. Ze hoeft amper tweehonderd meter te lopen voor haar dagelijkse boodschappen. 
Telman moet blijven bestaan. Ze hebben het leukste en gezelligste personeel. Sietse is een mooie kerel, er werkt de mooiste voetbalmoeder van Mariënberg en omstreken. Ze hebben iedere dag vers brood, een groot arsenaal aan heerlijke speciaalbieren, verse eieren van Reinders, je kunt je pakketjes kwijt, je kleding inleveren voor de stomerij. Sociale kontakten onderhouden, de winkel van Sietse is tevens een ontmoetingsplek, het centrale punt in het dorp. In omliggende dorpen als Bruchterveld, Lutten, Kloosterhaar en Beerzerveld is de buurtwinkel al jaren passé. Ik kan het weten. Heb een tijdje gewoond in...euh Beerzerveld, daar miste ik echt mijn buurtwinkeltje van weleer. Even het gas lager en snel naar de winkel toe om de vergeten boodschappen in te slaan. Tuurlijk, wij moeten allemaal op de centen letten....Hier in Hardenberg betaal je minder voor een pond koffie of een half brood. Maar benzine kost tevens geld. Wie weet kun je het combineren. Wij houden zelf de winkel in stand! Ik heb misschien makkelijk praten met de Appie op nog geen 100 meter. Maar ik preek ook voor eigen parochie, de winkel van mien Moe mag niet verloren gaan. De energiecrisis en al dat andere shit mag niet de hamer zijn die de uiteindelijke klap geeft! De doodsteek! Auw, dat doet zeer. 
Rijk wordt Sietse er sowieso niet van! Miljonair ben je alleen in je hart hoorde ik van de week, mooi! Maar met z'n allen de schouders er onder...Respect voor Sietse dat hij al meer dan 25 jaar de buurtsuper bestiert. Hij is notabene van de club VKV (vijf kilometer verderop), maar toch driekwart Mainbarger. Er stroomt echt wel roodzwart door zijn Banthumer bloed! Waiting for the Sun, warmte hebben we nodig!
Zo hing er van de week twee biertjes in een plastic tasje aan de deur. Moos had ze mee naar binnen genomen. Van wie zijn die, Papa? Zijn ze voor jou? 
Yep, van Brouwerij de Breuk. Ze hebben net hun eerste brouwsel gebrouwen. Een zwaar blondje!
Met Jan was het altijd goed kersen eten. Beste trainer ooit. Vorige week, onder de voetbal, had ie er over dat hij met zijn zoons bier had gebrouwen. Behoorlijk professioneel aangepakt. Nou, zei ik voor de grap, je weet mij te wonen. Dat vind ik mooi. Hangt er toch wat aan je deur. Bier kan niet zelf aanbellen, maar toch. Gisteravond proefde ik het. Goed geslaagd, echt niet gek voor de eerste keer!
Ik heb veel mindere biertjes geproefd. Mooi van kleur, frisse afdronk. De nacht van de Wielewaal kwam binnen hier aan de Voermanstraat. Dat zijn van die mooie dingen. Tegelijkertijd appte oud-buum GertJan. Mien Va en Moe gezien op TV Oost? Neuh, ff kieken. Die waren gespot over het item wat wij in Hardenberg toch aan moeten met de oude wachtruimte op het station. Leegstand is niet aantrekkelijk vinden ze bij NS en ProRail. Of ze daar verstand van hebben? Zorg maar eerst dat die treinen op tijd komen! Maar inwoners mochten afgelopen zaterdag suggesties komen doen. Een koffiecorner, een koffiebranderij, een broodjeszaak of een bloemenwinkeltje werd er geopperd. Dat zou namelijk bijdragen aan de levendigheid en het gevoel van veiligheid op het station.
Ok....Wij hadden nog wel een goede invulling zittend achter enkele pretkegels. Wat dacht je van een bierbrouwerij, die heeft Hardenberg officieel nog niet! Zo'n beetje van alle stations op de lijn Emmen-Zwolle waar Arriva langskachelt hebben ze inmiddels een eigen brouwerij. Van Gramsbergen, Coevorden, Ommen, Dalfsen, Zwolle, Mariënberg (samen met Banthum dan) weet ik het zeker. Daarvan heb ik al mooie bieren mogen consumeren in de loop der jaren. Vele mooie gesprekken zijn voortgekomen uit het nuttigen van al dat lekkers. Win-win situatie. 
Als je Hardenberg, sapdrinkendewijs, echt op de kaart wilt zetten moet je eigenlijk een eigen stadsbrouwerij willen hebben. Dan heb je pas recht van spreken. De voormalige wachtruimte van het NS-station is dan een ideale plek. Brouwerij de Breuk zou een mooie optie kunnen zijn want hun eerste brouwsel smaakt zekers naar meer! Wie pakt de handdoek op....Wij helpen wel met het opdrinken.
Waiting for the Sun. Ik had halverwege de week een kutdag! Dat heb je soms, ik zag 'm even niet aankomen. Had er weken op moeten wachten, ik wacht dan liever op de trein als je begrijpt wat ik bedoel. Maar 's avonds was Moos er, maakten we samen TeriYaki met Biefstuk en verse groenten. 
Liep ik een rondje door de stad en de Marslanden. Oortjes in, muziek op! Vergezichten zien. De volle maan in de Vecht. Lichtjes aan de overkant. Tijd om te gaan leven, tijd om bier te gaan brouwen!
Dan is alles (bijna) weer goed! Er melden zich deze week echt een paar dames met honden. 
Moet ik ze ook nog gaan uitlaten.....Je bent er maar druk mee, je moest eens weten. Je koopt er gelukkig bij Sietse Telman nog wel een brood voor....Hij zal vast en zeker het bier van de Breuk gaan verkopen. Lokaal hè. Licht in de duisternis. De energiecrisis en andere shit zijn inmiddels uitverkocht. Liep voor geen meter. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....

#Tot Aan De Streep!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'De ronde van 't leben giet nou en dan zwaor.
Tegen de berg op, soms krieg ie 't nie klaor.
Mar volgens de Kneet zat 'm hier in de kneep.
Je moeten gewoon duerrieden tot an de streep.
Afstappen kan nie, de wedstried giet deur.
Soms gao'j oeh, zo zachies, soms loop ie veur.
Ku'j echt nie meer verder, neem 'n engeryreep.
Want je moeten duerrieden tot an de streep.
Niet ieder zien streep lig waor je 'm verwacht. 
Mar ergens lig ie en Petrus vlagt af.
Ik gung der naor leben want ik begreep. 
Je moeten gewoon duerrieden tot an de streep.'
Uut 'Duerrieden tot an de streep' van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer.
'Papa, wie is Gerard Kneteman?'
We zitten samen op rij 4, stoel 5 en 3, naast elkaar. Daniël Lohues is al een half uurtje allennig bezig op het podium van ons prachtige theater de Voorveghter. 
Hij schuifelt wat onrustig rond op het rode pluche. Het was z'n daggie wel. Vol met indrukken. 
Overdag met zijn moeder en zusje naar Wildlands in Emmen geweest, onder andere copulerende bavianen gezien. Zo'n beeld gaat in je gemoedstoestand zitten, kan ik je verzekeren. 
Je moet de natuur haar of zijn werk laten doen. Maar toch...
Vanaf een uurtje of zes namen wij vervolgens plaats bij Brasserie de Markt voor een (over)heerlijk hapje en drankje en nu zijn we inpandig bij de Toko van Jan-Maarten, gewoon achter het huus!
Ik moet lachen. hij heet Gerrie, Moos, en kon naast heel hard fietsen ook gigantisch mooi huilen!
Hij snapt nu met terugwerkende kracht waar Daniël het zo-even over had. Hij lacht! Jij kunt ook soms zo mooi huilen, Papa. Steeds vaker meer van geluk hè, ja jongen....! Nu even stil zijn. 
Puzzelstukjes vallen op zijn plek, de radars - golfjes en draadjes - in zijn hoofd maken ernstig overuren. Wat zal de belasting hier aan overhouden...? Wim snapt het leven ook, oud-Clemme hè.
Hij heeft zo naar dit optreden uitgekeken, stiekum ik ook hoor! Waar is zijn hoed, Papa? 
Heeft ie vast nog in zijn Chevrolet liggen, Moos. Denk het ook Papa. Waar ligt die van mij, trouwens? Geen flauw idee. Bij al dat andere troep op zolder die nog uitgezocht moet worden. Relaas van een leven wat er niet meer is...
Zal ie nog passen? Hij herkent liedjes van Lohues. Prachtige mooie dag, waarin de troubadour uut Erica nu wacht op een fazant in plaats van op een vrouw. Waarom moet je lachen, Papa....Nou gewoon!
Hij snapt namelijk niet alles waar Lohues het over heeft. Hij is vnd met voorsprong de jongste gast in het theater, hoeft nog niet alles te snappen. Laat 'm nog maar ff in een bepaalde waan! Vandaag die van gisteren...
Ik voel met Lohues mee op het podium, hij laat een soort van voorland voor mij zien! Ik heb mijn moeder nog hier op deze aardkloot rondkuieren, Daniël moet haar alweer dik drie jaar missen. 
Geen kopje koffie meer drinken na bijvoorbeeld je eerste optreden in Hardenberg! 
Ben ook vaak bij mien Moe op bezoek, meestal met de kinderen, soms allennig! 
Giet soms nergens over, maar ik mag graag bij mien Moe weh, de kortste schakel onder andere naar mien Va. Gek hè, praat ik over mijn moeder en ik begin ineens plat te praten/te schrijven. 
Lohues kan nog steeds moeilijk over zijn moeder praten, hij zingt er liever over. Dat reken ik ook goed.
Hij tokkelt vervolgens op één van zijn gitaren het nummer 'Later wel misschien', komt binnen. Moos ziet naast hem zijn Papa niet meer vechten tegen de tranen. Ben net als Gerrie, laat maar gaan die waterlanders. Ben je vast eerder bij de streep!
'Zij was altied dichtbij, zij was altied veur mij. Het was altied goed. Jao, wij hadden 't zölde bloed. Mar of we makaar ooit wel weerzien? Later wel misschien...'
Soms hoort hij haar lach of voelt hij haar via het zonlicht. Hij zingt: 'Soms is ze ver weg, uut de tied. Mar nooit veur altied uut zicht. In de duusterste ienzaamheid vuul ik heur nog dichtbij. Ok al is ze der niet echt want ik heb altied veur in de kop, alle moois wat zij deud en wat ze hef zegd'
Amen!
Iemand zei van de week dat wij allemaal misschien een beetje Daniël Lohues nodig hebben. Zij wel, nou ik ook! Lohues is de benzine in mien motor. Nieuwe gympies voor het lopen. Voedsel voor mien ziel. Ik loop er soms mee onder de arm maar steeds minder. Steeds minder meer! 
Heb 'm niet gesproken. Moos wilde naar huis. Prima! Hij had al ruim twee uur het woord gevoerd!
Hij was allennig maar niet alleen! Hij gelooft meer in de wetenschap en toch wil hij op een dag bij de hemelpoort staan. Hij wil liever een hond dan een vrouw maar hij zegt ook als de liefde maar blijft winnen komt alles goed! Een vrouw kan ook kwispelen en grommen tegen bandieten hoor....duzz!
Moos wil ook een hond! Jij wilt liever een vrouw hè. Kun je niet op zoek naar een vrouw met een hond? 
Heeeeeerlijk! Moos denkt in oplossingen net als zijn zusje. Een meisje van 6 en een jochie van bijna 10 nemen mij zo vaak bij de hand! Maakt het leven leuk en luchtig! Lohues bedankt maar weer!
Goed goan. Kallum an doen! Mooi dat je er was. We hadden machtig veule Skik gehad! Niks mooiers as dat en dat op je euh....51ste. 
Gisteren, een dag later, zat ik alweer bij de Markt hier om de hoek! Soms gaan die dingen zo!
Ik werd al herkend. Ben je d'r alweer...? Weet niet of dat een goed of slecht teken is, haha.
Gerwin heeft zijn zaak mooi laten verbouwen. Hij vertelde er van de week ook trots over. Mooie kerel!
Zit graag bij een Binnenmars. Meestal thuus in Mainbarg maar zo af en toe ook hier in Hardenberg!
Je kunt er goed eten, vrolijk, geweldig en gezellig personeel. Zou ze vrijgezel zijn? Ze doen niet te moeilijk, je ziet dat ze Skik hebben. Dat mag nog in de Horeca....! Samen met mien oude buurman nr. 1, vrolijke snuiterd GertJan, hadden we een High Beer gearrangeerd. Wij vonden dat een geweldig idee en de uitvoering was meer dan uitstekend voor elkaar! Hulde, waarvan akte!Echt een aanrader! Mooie biertjes en lekkere borrelplanken in twee gangen. Eerst koude hapjes en als je die enorme plank hebt veroberd (goed geluisterd naar Roald Dahl) begin je aan de warme ronde als je lichaam tevens de warming-up goed heeft doorstaan. De bordjes mag je zelf ophangen....De Tweede Ronde, de Tweede Ronde! We gaven elkaar een boks! Mooi Man. Prachtige verhalen kwamen onder de tafel vandaan.  Het is goed kersen eten met GertJan. Ik mag hem ondertussen een vriend noemen. Hij kan niet zo mooi zingen als Daniël maar hij weet ook vaak de gevoelige snaar te raken. Tokkelt er rustig op los en grijpt je dan bij de strot. Neemt soms spiegels mee, die houdt hij dan voor mij en ondertussen drinken wij de ene na het andere mooie speciaalbiertje. Net als gisteravond! Win-win situatie als je het mij vraagt.
We begonnen met een blonde Klootzakske, een pittig moutig blondje met hoppige afdronk. Ontstaan in hartje Sellewie (België). We kregen Carta Blanche van de goedlachse gastvrouw wat betreft de biertjes en nummer twee was daarom WOLF, een avontuurlijk gehopt biertje van hoge gisting. We sloegen de Porno Blond over, kende haar al en het is tegenwoordig niet Porno wat de klok slaat.
Neuh, de Zeezuiper werd ons toebedeeld. Een mooie Tripel, een dorstlesser voor de durfal.
Nou, wij zijn niet bang. Later gingen wij nog voor een paar mooie biertjes van de tap!
Grimbergen Dubbel en weer voor zo'n blonde! Het maakt mij ondertussen niet meer uit, blond - zwart - donker - licht of alle kleuren van de regenboog. Als ze maar lief is...en een hond heeft!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Prakkiseren!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Gute Nacht Freunde, Es wird Zeit für mich zu gehen.
Was ich noch zu sagen hätte dauert eine Zigarette.
Und ein letzes Glas im Stehen.
Für den Tag, für die Nacht unter eurem Dach habt Dank.
Für den Platz an eurem Tisch, für jedes Glas, das ich trank.
Für den Teller, den ihr mir zu den euren stellt. 
Als sei selbstverständlichter nichts auf der Welt.'
Uut 'Gute Nacht Freunde' van Reinhard Mey.

Moi, ben ik weer.
Een onvervalst stukkie Duuts Proza op de vroege morgen!
Had dit nummer gisteravond in mijn kop zitten met het oog op morgen. 
Vertrek zo richting de Pruis, richting de Bremer muzikanten waar grote breur Gert al decennialang huist.
De kinderen kijken er al enige tijd naar uit. Samen, met z'n drieën naar (suiker)oom Gert toe kachelen.
Moe zou ook mee maar heeft helaas weer last van de rug. Dus Moe blijft Thuus! 
Staat ook op je telefoon, Papa. Dus dat klopt. Je hebt gelijk, Mouna! Als ik bel met Oma staat er Moe Thuus. Dat is ze ook meestal, negen van de tien keer! Zittend aan de tafel, met een puzzel voor de neus of lezend in de krant. Moe is er nog altied, of ze staat in de keuken. Bijvoorbeeld zuurkool te maken. 
Niemand kan zo lekker worst maken als Oma, aldus de heer Moos Dorgelo. Bijna tien, hij heeft er verstand van. Verbaas mij iedere keer weer over Moos en Mouna. 
Hoorde gisteravond Moos Engels praten. Hij speelt vaak Roblox, een online spel waarin je kunt programmeren en games kunt spelen die door anderen zijn gemaakt. Hij bouwt zelf ook van alles, hele steden met allerlei huizen. Zijn restaurant heeft al 3 steren. Snap er de ballen van maar hou wel een oogje in het zeil. Je weet nooit! Hij heeft een soort van 'Game-vriend' uit Polen, 11 jaar jong. Zegt ie...Toch maar ff verifiëren. Vinger aan de pols houden. Rare wezens genoeg op deze aardkloot. Gisteravond hadden ze live kontakt, voor het eerst.
Jemig, wat ie allemaal weet te vertellen in het Engels en welke woorden ie allemaal gebruikt. 
Echt geen steenkolen Engels of Mavo Frans. Stond met verbazing te kijken en vooral te luisteren. 
Dat leert ie echt niet allemaal op school! Jochie groeit, letterlijk maar ook figuurlijk. 
Komende week heeft hij een proeftraining van basketbal. Benieuwd wat hij ervan gaat vinden. Hij kwam er zelf mee. Scouting lijkt zijn langste tijd te hebben gehad. 
In zijn ogen is hij nu al de nieuwe Michael Jordan. Fantasie genoeg, heeft hij niet van een vreemde.
Dacht ook altijd dat ik de nieuwe Piet Schrijvers zou worden of tenminste Edward Metgod! 
Toen ik éénmaal op het veld stond viel dat ballen tegenhouden toch nog dikke tegen....
Roald Dahl schreef er destijds nog over, nu zou die zinsnede toch iets anders uit de verf komen. Jemig mensen, waar maken wij ons allemaal druk over. Jeugdboeken herschrijven?? Het moet niet gekker worden. Mouna zat ondertussen op mijn schoot. Kwam voor de tweede keer naar beneden. Is het al morgenvroeg, Papa? Als zij het voor 't kiezen had gehad waren we gisteren al vertrokken richting Bremen. 
We keken samen even naar voetbal, was niet veel op TV. Real Madrid VS Athletico Madrid. 
Hey, daar komt Sinterklaas ook vandaan. Meisje ontgaat niets. Ik ben voor de witte shirts, jij dan Papa?
Papa maakte het niet veel uit, dat doet de brandweer trouwens maar ik koos voor de rood-witte shirtjes, lijkt toch een beetje op Mariënberg en Memphis speelt er ook. Altijd Nederlands georiënteerd hè.
Maar Mouna weet ondertussen al veel van voetbal. Waarom krijgt die meneer een rode kaart en deze meneer alleen geel. Was toch ook een beste overtreding en de meneer die rood kreeg was een stukje kleiner dan die donkere meneer. Dat was een Duitser by the way....Komt er nog een penalty? Hoe ver mag de keeper komen? Wat is buitenspel? Euh, dat kostte mij ooit een relatie....haha. Papa, jouw ploeg scoort. Dat was een kopbal hè. Wat doet die vlag daar? Wat is een cornerbal. Komt er nog een penalty...? Is dat witte rondje de stip? Zo leuk en gezellig, zij praatte de tijd mooi vol. Dat heeft ze niet van mij. Ze moest op 65 minuten (65.00) weer naar boven maar het lukte haar om pas na 95 minuten (90.00 + 5) naar boven te stiefelen. Missie geslaagd! Stiekum vind ik het best gezellig als de kinderen nog op zijn!
Haar team won niet, mijn team tevens niet! Gelijkspel. Hebben ze nu allebei een punt, Papa? 
Ja mountje. Kusje? Niet op de mond Papa want ik heb net lippenstift op. Oh, onder het voetbal had ze ook de make-up box nog ff doorgewandeld. Ik let ook zo goed op! Not! straks maar ff in bad!
Zo onder de douche. Straks via de Hunebed Highway richting Bremen. FF toeteren bij de afslag Erica.
Misschien is hij al wakker. De vorige keer toen wij er langsreden wist Moos ons te vertellen dat op Erica Daniël Lohues woont. Met Hoed!
Klopt. Sinds drie jaar begint hij van de week, hier achter het huis, weer met optreden. Corona en gezondheidsproblemen zorgden ervoor dat hij lange tijd niet op het podium stond. Weer gtp dus!
Woensdag trapt hij in theater de Voorveghter (Hardenberg) zijn tournee af. Drie avonden staat hij allennig (alleen) in een stijf uitverkochte zaal. Als een ouderwetse troubadour reist hij door Nederland. 
Hij heeft niet stil gezeten, las ik. Hij maakte met de overige Musketiers (Paskal, Paul en Bertolf) een fantastische Nederlandse CSN&Y-achtige plaat. Dat smaakt sowieso naar meer. 
Lohues maakte muziek voor de nieuwe voorstelling van Huub Stapel, produceerde een plaat van Douwe Bob en voor andere artiesten. Zijn laatste twee platen (Sowieso en het album van vorig jaar) heeft hij nog niet eens live voor publiek gespeeld. Hij speelt, zei hij gisteren in het dagblad van het Noorden, ook wel nieuwe nummers. Hij doet het nu andersom, eerst live spelen voordat ie ze op een plaat slingert. Sinds de eerste plaat van Skik heeft hij dat niet meer gedaan. Spannend heur!
Wij, Moos en ik, kijken er al weken naar uit. Ja, Moos gaat vrijdagavond met mij mee. Hij zou vorig jaar al meegaan maar toen ging het niet door. Wij gaan van te voren ook weer een hapje eten, hij heeft zelf het restaurant uitgekozen. Daar hebben ze ondermeer Nacho's als voorgerecht! Ik reken het goed!
Mooi dat Lohues weer optreedt, gewoon achter ons huus. Als je zin in koffie hebt of iets sterkers...?
Hij oefent niet zoveel. Zo wandelt hij ook het podium op. Moi....Hij gaat achter zijn piano zitten en begint te spelen. Denk dat geen avond hetzelfde is bij hem. Het gebeurt allemaal in zijn hoofd zegt ie.
Hij heeft zo'n arsenaal aan nummers waar hij uit kan putten. Zit volgens mij nooit om gespreksstof verlegen. Alles voor de muziek. Hij wist als klein kind al dat ie muziek ging maken. Verder niets!
Dat doet ie op de dag van vandaag nog zonder concessies te doen. Prachtig. Hartstikke mooi. 
Ik hou van dat prakkiseren. Zittend achter het raam in de zon en mooie liedjes verzinnen. Mooie verhalen vertellen. Met de handen in de zakken en drentelen over het grote podium. Kijk er naar uit!
Prakkiseren, dat doen wij hier aan deze kant van Nederland nog! Wij prakkiseren hier soms er wat aan af. Prakkiseren over een mooiere wereld, prakkiseren over een mooi wief, prakkiseren over de gewone ongewone dingen in het leven. Koffie drinken bij oen Moe, lachen met oen collega's. Prakkiseren over joe en over joe en joe. Maar nu eerst onder de douche, richting het Bremer land. Zo over de Hunebed Highway, als je een auto hoort toeteren, Daniël, zijn wij het! Moos, Mouna en ik....Tot Vrijdag.
Veule wille deze week in Stad Hardenberg.
Weer eens onderweg naar later. 
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

#Jeruzalem!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I have been drivin' all night, my hands wet on the wheel. 
There's a voice in my head that drives my heel. 
It's my baby callin', sayin': I need you here.
And it's a half past four and I'm shiftin' gear. 
When she is lonely and the longing gets too much.
She sends a cable, coming in from above, don't need no phone at all. 
We've got a thing that's called radar love. We've got a wave in the air. 
Radar Love.'
Uut 'Radar Love' van Golden Earring
(Nr. 1 in de Top 770 van De Super 70's ) 

Moi, ben ik weer! 
Ben de schade een beetje aan het inhalen. 
Want vanaf vrijdagavond staat hier op de kleine JBL Speaker de NPO Radio 2 Top 80's zo'n beetje constant in de shuffle-modus!
Hij spuugt de ene knijtert na de andere jaren tachtig hit uit. 
Geweldig! Voortdurend kippevel. Wauw! 
Deze week had ik, muzikaal gezien, het beste van twee werelden.
Overdag de top 770 van de jaren zeventig op het werk en als ik 's avonds thuis kwam ging onder het koken meteen de Top 80's aan. Stond ik daar met de pollepel te zingen of luchtgitaar te spelen! Fantastisch. 
Bij Rekla 2000 aan de Kruiwiel 3 werd ik regelmatig bijgepraat door Henk & Jan over de artiesten en nummers. Allerlei (jeugd)herinneringen kwamen onder het stof vandaan. Mooi man. 
Thuis kon ik dinsdag- en woensdagavond mijn muzikale kennis overbrengen op Moos.
Hier werd de jeugd onderwezen. Hier werd ik blij van! Moos, net als ik, een spons! Zoog alles op! Hoe trots kun je zijn!
Met zijn 'Black Velvet', daar kan ik zo van genieten. Dat hij muziek (h)erkent, dwarsverbanden kan leggen. Dat hij bands en artiesten weet te noemen. Jochie was -33 jaar toen de jaren tachtig voor hem begon. Ik ben een kind van de jaren zeventig. Gemaakt met pijn en moeite in 1971 en geboren in '72.
Muzikaal gezien is er flink geïnvesteerd in mij door mijn drie oudere broers!
Met terugwerkende kracht: bedankt breurs! Onvoorwaardelijke liefde hè. De jaren er na vond ik zelf mijn weg in de muzikale jungle maar het fundament hebben jullie voor mij geplaveid. Top!
Want toen de jaren tachtig begon was ik acht maar had al een behoorlijke rugzak qua muziek op mijn schouders liggen. Prachtig! Nooit, nooit als vervelend ervaren. Een last die ik met liefde droeg!
Was van de week verbaasd hoeveel muziek ik eigenlijk kende van de jaren zeventig.
Moet je nagaan. 
Het tijdperk begon op 1 januari 1970, toen was ik -2 en eindigde op 31 december 1979. 
Wat een uniek decennium. Muziek van 53 tot 43 jaar geleden. Ruim 80% was bekend. 
Je hoorde van de week nummers waarover wij ons verbaasden. Komt dat uit de jaren zeventig joh??
Meen je niet? Hou je moeder voor de gek, ga grasmaaien in februari of zo!
OK, sommigen waren echt op het randje. Veel uit '79 natuurlijk. Maar geweldig. Voor mij had ik een geweldige achtergrondzanger zitten....Hij genoot tevens volop achter zijn bureau.
Aan Henk B. is een fantastische zanger verloren gegaan. Wat een muzikaliteit, wat een stem. Hij haalt met gemak de hoogste tonen waar Philip Bailey van o.a. Earth, Wind & Fire in het verleden gewoon moeite mee had. Waar was ie toen gisteren de jaren tachtig in al haar hevigheid hier uit de boxen knalde? Kwam qua stembereik er niet eens in de buurt, ik probeerde het wel maar het was vloeken in de kerk! Begon maar weer luchtgitaar te spelen en net zo te dansen als die kerel van OMD! 
Kijk niet raar op als je Henk B. straks op het podium ziet van het nieuwe muziekfestival in Banthum!
Iets met Stoete' Rock of zoiets, informatie volgt natuurlijk. Henk die Elvis naar de kroon steekt!
Gewoon in het dorp VKV (vijf kilometer verderop). Bandnaam: The Outside House Project!
Veltink op de drums en Jeannette als zangeres, Pullen op de gitaar en Seine op de bas....?
Je moet mij hier zien zitten, nou ja kan bijna niet stil zitten. Nu zingen en dansen Bowie en Jagger op de klanken van Dancing in the Street. Blijft toch een heerlijk nummer. Zie die clip zo weer voor mij. 
En zo gaat het steeds. Muziek herinnert mij aan zoveel dingen. Ik had het deze week het meer bij de jaren tachtig nummers dan die van de jaren zeventig. Dat is logisch. In de jaren tachtig ging bij mij ineens het gazon groeien, ontdekte ik van alles naast het plassen. Je snapt mij wel. Kreeg je je eerste kusjes en zoveel meer. Babooshka van Kate Bush....Dat verzin je niet. Staat nu op standje burenruzie. Is Jannie alweer terug uit Oostenrijk, wilde Annet vandaag uitslapen.....? Sorry Dames, it's a dirty job!
Geweldig. 51 jaar maar wordt gewoon blij van een stukkie muziek luisteren. Toen de gulden nog van hout was, Twix nog Raider heette en mensen nog bij elkaar bleven en droge worst aten! 
The Scorpions nu - beetje guilty pleasure - maar zo alleen, niemand ziet of hoort je, ongenadig meebleren...Weer kippevel! Stiekum vind ik het best wel goed. Kan er zo van genieten. Ik maak het feestje wel in mijn eentje! Hang slingers op. 
Bedenk er mijn eigen wereld wel ff bij. In gedachten zie ik mijn droomvrouw nu het ontbijt klaarmaken in haar spannendste negli....nou ja lange oversized, te vaak gewassen, t-shirt van de Hema. Ik reken alles goed!
Nu al zin in het weekend straks met ons Dijk-cluppie in juni! Staan, zitten en liggen wij enkele dagen met elkaar op de Besthemerberg. Alles mag dan, niks hoeft. Treed zaterdagavond in het geweldige Bostheater van Ommen de Edwin Evers Band op met weer een Flashback naar de jaren 80.
Ik heb nog een plek in de twijfelaar op Ommerland over! Meld je nu aan, heb je grote kans dat je straks inpandig bent. Je moet soms de dames met andere middelen over de streep trekken. Ok, je krijgt mij er gratis en voor niets bij maar je krijgt zoveel meer. Gratis paperclips bijvoorbeeld, een balpen met je eigen naam en misschien wel een Hoodie. Ik werk natuurlijk niet voor niets bij Rekla 2000. Het kan 's avonds wat kouder worden. Tuurlijk wil ik je wel warm houden maar ben niet altijd aanwezig als ik er moet zijn als je misschien snapt wat ik bedoel! Een hartstikke leuke vriendengroep verder, mien Moe (Thuus) die al 91 is maar ook nog wel graag haar nieuwe schoondochter wil ontmoeten voordat magere Hein arriveert. Wij hebben o.a. een chef-kok, een dominee en iemand die werkt bij de Provincië in de familie. Altijd handig. We kunnen allemaal lekker koken, gezellige neefjes en nichten die ook echt nichtjes zijn. 
Ga weer van de hak op de tak maar Gold van Spandau Ballet komt langs.....Ook zulke goede herinneringen aan, weet je nog dat sales-weekend op de Holterberg? Goud zou het worden....hahaha!
Goud was het vrijdagavond ook. Kom er al dik 25 jaar. Waar?
Bij Jeruzalem! Je dacht al, wat houdt die titel van je blog vandaag eigenlijk in? 
Wist niet dat je dat afvroeg, wellicht ben je al veel eerder afgehaakt. Lekker boeiend!
Maar vrijdagavond, na wederom een zeer gezellige Vrimibo op de zaak waar wij gezamenlijk naar de laatste tien nummers van de Super 70's Top 770 luisterden met op 1 natuurlijk Radar Love van de Golden Earring, moest ik nog ff wat eten. 
Had van de week al overheerlijke zelfgemaakte Tomatensoep gemaakt, tuurlijk met ballen van Mouna en Moos, en ondermeer Chili Con Carne (naar een oud recept van The King himself). Ik maak 't trouwens een stuk gezonder Papa....haha. Mooi man!
Maar had geen zin in koken. De Top 80's stond aan, daar waren ze ook aan het aftellen naar nummer 1. 
Ze begonnen op 10 met U2's Sunday Bloody Sunday, kan nog steeds het nieuws niet geloven, en op 1 stond A Forest van the Cure. Geweldig dansnummer....Je moet die vent niet zien maar zingen kan ie!
Bel ik met Jeruzalem of ga ik via de klaagmuur hoogstpersoonlijk naar kornuiten Ewald en Lahdo?
Koos voor het laatste want ik kan zo genieten als ik daar eens zelf wat bestel. De heren hebben een bepaald temperament. Dat is in al die 25 jaar nog niet veranderd. Gelukkig maar, ik kan er zo van genieten. Heerlijk!
Naast het eten, dat gewoon altijd top voor elkaar is, schotelen ze jou tevens een mooie show voor!
Dat personeel kan tegen een stootje hoor en tegen een goedbedoeld advies! Die zouden het gemakkelijk jaren hebben volgehouden achter de schermen bij Matthijs van Nieuwkerk.  Die waren van zijn getetter niet van onder de indruk geraakt. Echt nie! In mijn staptijd werkte daar een meisje uit Bruchterveld, volgens mij dochter van Hans en Ans, maar die had de heren Ewald, Lahdo, zijn broers en ander gespuis goed onder de duim! 
Bestelde een pizza nummer 11, Artista met extra gorgonzola....Ging zitten en genieten. Ze stelden wederom niet teleur. Ze waren in bloedvorm. 
Zat warempel eerste rang. Kwam net toen het spitsuur was. Het hoogtepunt van de avond!  
Ze hadden in amper drie kwartier een kleine 140 pizza's er door heen gejaagd. Dan kan de stress een bepalende factor zijn. Het hoort er gewoon bij, het vreet - volgens mij - ook niet in. Zo gaat het al ruim 25 jaar bij Jeruzalem. Je verwacht ook niet anders! Ik vind het genieten. Het werkt ontspannend. 
Het is daar nooit rustig in de keuken. Ze staan dan ook met 8/9 man op een paar vierkante meters! 
Maar je krijgt altijd de pizza mee die je hebt besteld. Heb ooit verkering gehad met een meisje die een tijdje boven de shoarmazaak heeft gewoond. Heb de heren ook anders leren kennen. Ewald heeft altijd tijd voor een praatje, Lahdo ook en die andere broer! Pizza's zijn er goed en verduveld lekker! Broodjes shoarma ook! Mooie kerels! Hart van goud! Hebben hier in Nederland flink wat opgebouwd! Hebben zich aangepast aan ons Nederlanders, dat moet je maar willen. Praten soms al een beetje plat! Ewald steekt zijn mening niet onder stoelen of banken. Geweldig! 
Het was de perfecte afsluiting van een geweldige muzikale week. Moet nog een paar uur dan heb ik alles wel een beetje geluisterd! Wat een herinneringen, wat een muziek is er gemaakt. Geweldig!
Perfecte toppings! Het was zo'n week dat het klopte! Niet alles klopt, dat zal ook wel zo blijven!
Maar muziek maakt veel dingen goed! Bijna alles! Kon zelfs muziek horen van de week die mij aan haar herinnert. Je bewaart het goede, het slechte gooi je weg in de vuilniszak want morgen moet de grijze bak aan de weg! Ik klaag genoeg maar koester soms ook de momenten die ik heb. 
Geluksmomentjes. Een zingende Henk, een Moos die Bono herkent in een nummer van Clannad, het voetje van Jan bij de Troubadour. Robert en ik bij the Police, Bad van Bert en smakgans, Mijn Brown Eyed Girl, Real Men van Joe maar ook van Wim. Rosanna van Toto, zo heette ze niet maar ik lag wel in haar twijfelaar. Onverwachts, niemand die het ooit is komen te weten...Omdat ik toen net een gevoelige snaar raakte terwijl ik niet eens wist hoe je gitaar moest spelen laat staan de bas.  
Het mooiste meisje en ik mocht mee. Soms ben ik net op die plek waar ik had willen zijn.
Geluk dwing je af hoor het Slot zo zeggen. Die komt tevens uut Banthum, kan ook niet zingen maar toch! Van die dingen duzz.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

#Blik Op De Weg!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'We are caught in a trap, I can't walk out. 
Because I love you too much baby, why can't you see.
What you're doing to me, when you don't believe a word I say.
We can't go on together with suspicious minds.
And we can't build our dreams on suspicious minds.'
Uut 'Suspicious Minds' van Elvis Presley.

Moi, ben ik weer. 
12 februari. Vandaag is het 3 jaar geleden dat ik trouwde met de liefde van mijn leven. 
Met mijn volle verstand, ik wel. We waren al een mooi tijdje bij elkaar, hadden inmiddels twee schatten van kinderen en alles leek een logisch gevolg/vervolg van wat er destijds speelde te zijn. Leek.
In voor- en tegenspoed! Een lederen bruiloft noemen ze het, als je 3 jaar bij elkaar bent. 
Leer knakt niet zo snel, onze verbintenis blijkbaar dus wel. Getrouwd op basis van papieren rietjes en zuigen ho maar...!
Bij het eerste zuchtje wind knapte er al iets! Tijd om herstellen was er niet! Stond meteen al achter met een onoverbrugbare achterstand, de wedstrijd was reeds gespeeld zonder dat ik überhaupt wist dat het eerste fluitsignaal had geklonken. Ik stond nog te hossen in het volle feestgedruis! Te genieten met mijn ogen dicht! Had de wereld in de zunne voordat de storm opstak. Ik zag het nie....
Kon en kan er nog steeds alles van vinden. Totaal niet eens met de beslissing. Maar voor een huwelijk heb je twee ja's nodig, voor een scheiding dus maar één ben ik inmiddels achter. Tja.
Haha, ik vertel jullie niks geen nieuws! Leek is gewoon weer een plaats in het Noorden van Nederland. Niets boven Groningen...
Pak het leven op. Ga verder waar ik ooit was gebleven. Gaat goed hoor....Jullie lezen het wekelijks!
Sta er vandaag misschien wat sarcastisch in. Sorry, het roept nog steeds allerlei vragen op en antwoorden waar ik niks mee kon en euh....kan! 
In mijn zelfverzonnen hartepijn besloot ik om 12 februari maar te 'vieren' als een soort dag van de liefde. Tuurlijk, over twee dagen vieren wij dat met z'n allen. Valentijnsdag! 
Ondanks het feit dat ik het een beetje onzin vind, dat gedoe rond 14 februari, hoop ik stiekum wel dat mijn brievenbus ongenadig kleppert komende dinsdag. Dat ik respect afdwing van de aloude Klepperman hier.
De laatste tijd krijg ik voornamelijk veel liefdesbetuigingen van de belastingdienst in de bus. Die weten mij met alle liefde te vinden. Genoeg blauwe briefjes derhalve. Betaal dit, betaal zus en betaal dit ook maar. Scheiden kost naast al dat verdriet en klotengevoel ook veel geld! Geld vliegt het huis uit!
Rowwen Hèze kan zijn hit bestel maar, bestel maar beter wijzigen in betaal maar, betaal maar! 
Maar goed te pas hoor, maak je over mij geen zorgen. Maar 12 februari wil ik vieren als mijn eigen en zelfbenoemde dag van de liefde. Kijkend naar dat glas halfvol in plaats van halfleeg. 
Zitten jullie ook niet op te wachten, al dat ge-emmer over liefdesverdriet. Geen mooier vermaak dan leedvermaak, of niet dan...haha Enne..je hoeft het niet te lezen hè. Zoals er een knop op je TV zit, mag je mijn stukkies gerust over slaan hoor. Ik slaap er geen minuut minder om laat staan een half uur.
Neuh, ik wil vandaag nogmaals een soort van liefdevolle dank-je-wel zeggen tegen Hakkers Autotechniek in Hardenberg. En in het bijzonder tegen Wilco Hakkers, eigenaar van deze toko en mijn voormalige buurman. Techniek is zijn passie. Sinds hij en zijn lieve vrouw Hilda naast ons kwamen wonen kwam onze auto voor onderhoud- en reparatie bij hem terecht. Eerder was ik bij Karel in mijn geboortedorp. Maar toen de auto op een ochtend de pijp aan Maarten gaf was Wilco die hem weer van Jetje gaf.....
Het was handiger en praktisch. Een kerel die handig is met auto's gewoon naast de deur, kopje koffie?
Mien Moe bleef wel bij Karel, al haar hele leven lang trouwens. Zo trouw als een viervoeter. 
Karel is gewoon een mooie kerel. Uut hetzelfde hout gesneden als Wilco. Wat ik oe brom!
Toen we nog gelukkig getrouwd waren, althans ikke wel, veranderde ik van baan. Zou een auto van de zaak krijgen in het pittoreske en mooie Ootmarsum. Had de Skoda Octavia ook al uitgezocht. Mooie bak, kon ik Nederland mee door crossen en misschien wel naar Leek in het hoge Noorden rijden?
Voor de eerste maanden huurde ik via Wilco een C1 voor een mooi vriendenprijsje. Bijna had ik een klap op mijn lease-auto gegeven toen ons contract voor het leven dus éénzijdig werd opgezegd door de andere partij! Het leek ook allemaal te mooi om waar te zijn, haha! Als iets te mooi is om waar te zijn is dat het meestal ook. Had ik toch kunnen weten. Eigenlijk is het mijn eigen schuld! Als je voor een dubbeltje bent geboren wordt je nooit geen kwartje....hahaha. Ik vind het nog steeds grappig!
Dacht: Laat die auto maar even zitten. Denk dat het geld wat ik nog had ergens anders harder nodig zou hebben. Huurde de C1 wat langer en gewoon tegen dezelfde condities. Top Wilko. 
Uiteindelijk na veel vijven en zessen. Vond ik, godzijdank, een baan in Hardenberg waar ik het super geweldig naar mijn zin heb....Dicht bij mijn kinderen, mocht er iets zijn etc...Lach mij soms de ballen uit mijn broek naast het feit dat er gewoon hard gewerkt moet worden! Keertje scheren, tuintje bijwerken? 
Maar achteraf kijk je een heilige koe in de kont. Achteraf had ik meteen die C1 moeten kopen, nu huurde ik 'm ruim anderhalf jaar!! Ach ja, als je alles van te voren wist was ik nooit aan het hele avontuur begonnen. Maar ik wist niet beter! Ach, zeggen ze dan, je hebt er wel twee mooie kinderen aan over gehouden. Daar zijn de meningen over verdeeld, wil ik graag een boom met jou over opzetten!
Geintje natuurlijk, ik meen het wel serieus, zegt deze boer met kiespijn! Je moet mij met een korreltje zout nemen hè.
Maar om een lang verhaal kort te maken. Wilco stopte maar niet met mij op de goede weg te helpen.
Hij is naast ondernemer ook een bijzonder mens! Want, jullie weten dat ik totaal geen verstand van auto's heb, vroeg hij volgens mij absoluut niet de hoofdprijs voor de C3 die ik momenteel rij. Wilco appte regelmatig, wat vind je hier van..of is dat wat voor jou, je moet er wel in kunnen zitten? 
Toen hij éénmaal mijn prijs wist schakelde hij wat tandjes terug en kwam wederom met allerlei opties! 
Als het vandaag even niet uitkwam, was morgen of volgende week ook goed! Fijn dat je zulke mensen kent die je, zonder dat je erom vroeg, je willen helpen om de juiste koers te varen. Een mooie vorm van liefde zonder klef te worden. Iets voor een ander willen doen! Ik vond het heel eng dat mensen als bijvoorbeeld Wilco maar ook vele anderen deze vorm van affectie Toonde(n). De Hermans niet uitgezonderd. 
Mijn collega's zijn tevens van die mensen. Denk dat ik soms best wel eens wat ratel als een kip zonder kop wat ze al niet eerder hebben gehoord. Niet dat ik mijn hele ziel- en zaligheid bij hen uitstort maar toch, je bent wel vijf dagen, acht uur met elkaar opgescheept. Ach, je begrijpt misschien wel wat ik bedoel! Praten zonder woorden, zegt soms zoveel meer. 
Papa, zei Moos van de week. Jij hebt echt wel een mooie auto. Ja, dat heb ik..Moos. Ook dikke tevreden mee. Alles doet het. Het gaspedaal, als je 'm intrapt en de rem als je ergens wilt stoppen. 
Ik vond het bijzonder. Weet op het moment U het niet zo goed onder woorden te brengen maar Wilco is een bijzonder mens met het hart op de juiste plek. Dat klopt ook! Tuurlijk is hij geen liefdadigheidsinstelling maar naar mijn bescheiden mening had ie meer kunnen vragen voor mijn C3.
Tuurlijk, heb de ballen verstand van auto's maar toch. Ik vind het bijzonder hoe mensen je soms door een moeilijke periode heen willen helpen.
Nu was het min of meer iets financieels, zonder er iets voor terug te vragen. Kom daar vandaag de dag nog eens om. Het is service met een grote glimlach. Wie goed doet, wie goed ontmoet. Dus ik beveel Autotechniek Hakkers, hier op bedrijvenpark de Haardijk, van harte aan. Denk dat Wilco veel goede mensen ontmoet. Kan bijna niet anders. Hij wil gewoon dat de mensen met een veilig en tevreden gevoel de weg op gaan. Bij hem komt er geen 'het wrak van de weg' van het voormalige tv-programma Kieskeurig langs. Een andere blik op de weg! Nogmaals dank, Wilco! 
Dat was het vandaag wel zo'n beetje. Hou het lekker kort vandaag, heb al weer teveel zinnen op het papier gezet! De meeste daarvan kennen jullie al. Zal de brievenbus leeg maken of heeft Moos dit al gedaan? Weer zo'n blauw briefje Pappa, gooi maar in de prullenbak! Geintje natuurlijk....!
Hopen mag altijd. Of niet dan? Misschien nog ff een paar uur slapen, kinderen liggen tevens nog te ronken. Ja, die heb ik er wel aan overgehouden. Elk nadeel heeft zijn voordeel hè. 
Het mooiste wat mij ooit is overkomen. Koningskinderen, ze hebben alleen de hofnar als Pappa gekregen. Ze hadden, net als ik, tevens geen keuze. Volgens mij zijn ze er wel tevreden mee....en zo niet, kom ik er vanzelf wel achter! Vroeg of laat openbaart zich alles. 
Ze zitten in hetzelfde schuitje en straks in onze C3. Onderweg naar later!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....