Lelijk!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'De wereld is lelijker dan ik dacht. Aan wie vraag je hier de weg. In alle ogen lees ik angst. Doe de deur op slot en gooi de sleutel weg. De wereld slaapt, De wereld ontwaakt, De wereld draait zich om in haar modderbad. Haar verleden is pijnlijker dan ik dacht. Bladzijden lang, Strijd na strijd om de macht tot men haar bezat. Van haar bestaat er maar een en wie eigent haar toe. Waarom werd haar prijs zo vaak betaald in bloed. De wereld is lelijker dan ik dacht en ik had al niet veel hoop. De wereld lacht haar ondergang tegemoet'
Uut 'De Wereld' van Frank Boeijen....

Via de achterdeur liepen ze weg. Mijn beide kleine grote neven, Guus en Frank. Vrijdagavond verlieten ze onze vertrouwde wereld via de schuttingdeur. Achter het huus voel je je toch echt wel heel veilig. Luidruchtig liepen ze hun wereld weer in....Onderweg naar de kroeg, onderweg naar vrienden en misschien wel zoekend naar de toekomst. De één is 25, de ander moet het nog worden. Grote mannen die ik reeds als oom zijnde ken vanaf het moment dat ze ter wereld kwamen, van baby tot volwassene. Maar wat is het toch allemaal anders geworden sinds het jaar dat ik 25 werd.  Zij zijn het in 2016 of bereiken later die mijlpaal. Ik was het in 1997. Destijds was de wereld nog niet zo lelijk, destijds was die wereld nog niet zo ontzettend Kilo Utrecht Tango! Want de wereld is nu stuk! Wilde gisteren een nieuwe wereld kopen maar de wereld was compleet uitverkocht. Overal zag ik lege schappen, overal kreeg ik nul op het rekest. Dan maar via Bol.com of Wehkamp, dan had ik 'm vandaag nog in huis. Maar kwam mooi op de koffie....Thuis achter mijn PC kreeg ik telkens het bordje uitverkocht op de laptop gespeld. Want iedereen wilde een nieuwe wereld kopen, bij iedereen was deze aardkloot pardoes stuk gegaan. In duizenden stukkies en de scherven vielen niet te lijmen. Zelfs niet met de sterkste lijm die er bestond. Pattex en die secondenlijm was tevens op de bon. De angst regeert....De hashtag #Nice is niet zo fijn. Rare hashtag eigenlijk als je het nuchter bekijkt. Die aanslagplegers zijn het ook maar ik vind het allemaal behoorlijk bezopen. Ze kennen het 13e gebod niet. Geniet van het leven. Wij doen het stilletjes aan niet meer. Kijk je naar vuurwerk maar de echte bommen slaan pas later in. Ongelooflijk. Had de krant al opgezegd, wilde het verschrikkelijke nieuws 's morgens niet meer vinden in de brievenbus. Maar de haat slaat dubbel zo hard terug. Het is niet leuk meer om 25 jaar te zijn in deze tijd, of dat je het nog moet worden. In 1997 was het toch ietsie anders, Opa spreekt.... inderdaad. Maar verlang wel eens terug naar sommige tijden. Nu zijn het alleen slechte tijden. Nice, Turkije....De ene gek is nog gekker dan die andere gek. Copycat is anno 2016 gemeengoed geworden. Welk geloof verheerlijkt al dat geweld toch? Ik denk geen enkele en volgens mij draait God daarboven overuren om de wereld van zijn ondergang te redden. Maar daar is geen overuren tegen te schrijven en geen enkele boekhouder zal je verdiende loon op tijd uit betalen. Niet alles loopt altijd op rolletjes. 1997 was het allemaal zo veel mooier. Natuurlijk liep er wel eens iemand aan tegen een verdwaalde kogel maar werden er nog niet duizenden mensen onschuldig vermoord vanuit een idiote ideologie, blijkbaar een nieuwe religie van mensen die niet langer na willen denken maar alleen maar haat en verderf willen zaaien. 
In 1997 deed Monica Lewinski iets met de toenmalige president Bill Clinton en kreeg de sigaar een heel andere betekenis. In 1997 werd de Elfstedentocht weer eens verreden en won die spruitjesboer. In 1997 kwam Titanic uit, de film dan die ik nog altijd een keer moet gaan zien...Weet de afloop al, dat schipt zinkt toch! In 1997 won een Duitser de Tour, Jan Ullrich en zagen wij dat gebeuren op een Grieks eiland waar wij elke avond dronken werden en één iemand een alcoholvrije dag inlaste en ik was het niet! In 1997 werd BSE geconstateerd en de ziekte van Creuzfeld Jakob en het was geen slager! Werd Doodstil gekozen tot mooiste plaatsnaam van Nederland, tegenwoordig worden wij doodstil van het nieuws. in 1997 verongelukte Prinses Diana uut Engeland in Parijs. Nog steeds overschaduwd door allerlei complottheoriën. In 1997 vochten Ajax en Feyenoord elkaar de pan uit op een weiland in de buurt van Beverwijk en vond een Ajax-Fan de dood. In 1997 werd Koffi Annan benoemd tot Secretaris-Generaal bij de Verenigde Naties....Werd PSV toen ook al landskampioen. Kortom, er was best wel veel leed. Maar meer ingecalculeerd....Je liep zonder zorgen over straat. Ik werkte op mijn 25e bij de Wavin of wisselde net van baan en werd Jobcoach. Ingehuurd om mensen te coachen op de werkvloer. In 1997 werd Max Verstappen geboren, zijn moeder deed niet lang over de bevalling. Zara Larsson zag ook in 1997 het levenslicht en haar cameltoe, volgens vele twitteraars het hoogtepunt van het afgelopen EK in Frankrijk. In 1997 overleed moeder Teresa, Dolf Brouwers en kwam John Denver om bij een vliegtuigongeluk en deed de zanger van INXS zelf het lichtje maar uit. Maar verder was het leuk leven in 1997. Deed ik volgens mij verwoedde pogingen om mijn droomvrouw te vinden. Maar ik zocht wel maar vond nooit wat in mien stamkroeggie. Toen wist ik nog niet dat het nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lang zou duren voordat mijn TomTom een update zou krijgen. Maar het was het wachten meer dan waard. Isn't she Lovely, Isn't she wonderfull......Van die dingen denk ik zo als twee neven van mij ons veilige huussie verlaten op een bijzonder gezellige vrijdagavond waar wij het 37e levensjaar vierden van mijn grote liefde San. Ik wil niet meer terug naar 1997, neuh....Ik heb het nu zoveel beter met Moos, San en het volgende spruitje op komst. Maar ik maak mij wel zorgen....Deze wereld is flink stuk en wij hebben echt niet zoveel lijm om de scherven en brokstukken te lijmen...Dat moeten die halvegaren toch eens gaan snappen. Ga uw laven aan het 13e gebod. Geniet van het leven....Ik wil weer terug naar 1997, toen gingen er ook mensen dood en was het niet allemaal hosanna....Maar hoefde je niet bij elke straathoek over je schouder te kijken en was niet elke man met baard en lang gewaad verdachte nummer 1. Frank Boeijen zong het al veel eerder....De wereld is lelijker dan ik dacht en ik had al niet veel hoop. Toen werd hij bestempeld als een pessimist maar anno 2016 zit hij niet zo ver beneden de waarheid. Ja, beneden de rivieren waar de 100e editie van de Wandelvierdaagse ook al als risciovol word beschouwd en dan niet vanwege de tropische weersverwachtingen.....Binnenkort krijgen wij terroristenverwachtingen....Weet je waar je niet moet zijn. Code Terror, maar weet jij wanneer ze toeslaan....?? Zet nu maar Stevie Wonder op, hij ziet gelukkig niets van deze wereld maar hoort het helaas wel. Isn't she Lovely....want uiteindelijk overwint de liefde....(hoop ik dan maar). Joah, mag wel zo.....

Soestdijk!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Ik was de Koning, jij was mijn Koningin. Wij hadden samen een rijk dat er niet meer is.
Aan alles komt een eind ook als je dat niet begrijpt.' 
Uut 'Laat Mij Alleen' van Frank Boeijen

Er zijn er altijd één of twee die het voor de rest verpesten.
Zie hier het relaas van Portugal en haar eikels Ronaldo en Pepe. Volgens mij is er met die andere gasten in het nationale team van Portugal niets mis mee....Aardige jongens die komen uit een verschrikkelijk mooi en gastvrij land. Obrigado! Niet elke voetbalsupporter is een hooligan en niet elke Portugese voetballer is Ronaldo. Gelukkig niet....Gelukkig is het EK na vanavond afgelopen, kunnen wij ons richten op belangrijkere bijzaken in het leven.....
Ga verder niet over voetbal hebben, gisteren al genoeg over gehad. Goeie gesprekken dat wel, wij zitten wat dat betreft altijd wel op diezelfde wit gekalkte lijn. Dat is zo. Een opstelling maken wordt volgend seizoen nog een hele uitdaging. Gelukkig maak ik niet de dienst uit....Er schijnen mensen die hier voor doorgestudeerd hebben terwijl ik denk dat mijn moeder het soms beter zou doen daar zo zittend in de dug-out. Maar ja, denk wel eens vaker dat mijn moeder dingen beter kon. Waarvan Akte!
Na een heftig weekje kon ik gisteren wat ontspannen. Stapte rond op een plek waar vroeger Prins Bernhard ook moet hebben gelopen, met zijn pijp scheef in de mond. Stond gisteren op Paleis Soestdijk met een koele Warsteiner in de hand. Ze moeten vast nog wat vaten van dat Duitse bier hebben gevonden in de kelders van het voormalige Paleis Soestdijk waar Juliana streng doch rechtvaardig jarenlang de scepter zwaaide. 
Nu is er achterstallig onderhoud, zou bijvoorbeeld Richard Buitenhuis zijn hart genadeloos kunnen ophalen, want likjes verf hier en daar is geen overbodige luxe. Een paleis in verval. Een paleis wat aan zijn lot wordt overgelaten. Nu worden er bijvoorbeeld concerten gegeven en naar goed gebruik waren wij bij de aftrap. The Counting Crows traden op. Waar vroeger de bordesscenes plaatsvonden als er een nieuw kabinet was geformeerd stonden nu de heren uut Amerika te rocken. Nu geen Dries van Agt met zijn nieuwe beleidsbepalers op het bordes maar Adam Duritz en zijn vrienden die twee uur lang ons vertelden waar het om draaide. Kreeg kippenvel bij A Long December, die tekst hakte er weer eens in....Hopelijk wordt het volgend jaar beter dat het nu is....Ik vecht niet, strijd ook niet maar toch kwam meneer K. bij ons een bezoekje brengen....Klotegast, ik had 'm niet uitgenodigd. Ik zie hem liever gaan, maar daar draait het nu juist om. Gaat om mijn ene oog waar ik zoveel mooie dingen mee heb gezien en waar ik nog tientallen jaren mooie dingen mee wil bekijken....Haalde vorig jaar ook eens het nummer aan, maar kon toen nog niet bevroeden dat de geschiedenis zich maar bleef herhalen. Nu zijn wij op de goede weg. Project Truusje of Henkie is bijna 13 weken werk in uitvoering. San zo misselijk als je maar kunt zijn....Welke knappe kop bedenkt daar nou eens een oplossing voor....Tja, hoort erbij wil ik niet meer horen...Mijn lieve Wieffie is al 10 weken ziek, zwak en misselijk. Dat is niet leuk. Maar ze klaagt niet, zeurt niet en is altijd vrolijk. Ik vind dat knap en bijzonderswaardig. Vrouwen zijn sterk en mijn San is gemaakt van gehard staal....en toch zo zacht als boerenroomboter. Op Paleis Soestdijk kreeg ik tranen in mijn ogen....Met dat ene oog lukte het niet zo goed. Vocht bleef hangen halverwege....Lijkt wel of de tekst van Adam en the Counting Crows ons maar blijft achtervolgen.....Begin volgend jaar komt dat nieuwe Dorgelootje als de goden ons gunstig gezind zijn, vannacht stonden de sterren in de juiste richting, zag ik, terwijl ik 43 binnenwandelde nadat Bouwhuis mij had afgezet. Een mooie zaterdag met een goede kameroad. Lohues zou trots op mij zijn. Vele gesprekken gevoerd, heel veel onzin....bijvoorbeeld over voetbal maar ook ff waar het soms om draait. Om het leven, om dingen die wel belangrijk zijn. Denk vaak dat voetbal heel belangrijk is maar weet ondertussen wel beter. Zij zijn belangrijk die nu met elkaar knuffelen op de bank. A Long December kwam aan in Juli. Gewoon op 9 juli. Hoor veel te veel nare berichten. Een meisje in Deventer die vecht voor haar leven, zomaar ineens weggerukt uit een huiselijke sfeer en waar het maar afwachten is hoe het eindigt. Veertig jaar en is de toekomst is onzeker.....Een ander lief meisje die ik een hele tijd niet meer heb gesproken en ook vertelde die klote meneer op bezoek heeft...Niet weg wil, ik zou hem het liefste in het kanaal flikkeren. Opzouten....Ze was al geopereerd en was nu bezig met bestralen....Schrik ervan, krijg ik er kippenvel van net als gisteren bij The Counting Crows wanneer ik naast mijn zegeningen aan het tellen ben ook naar boven kijk. Zou Prins Bernhard dat ook gedaan hebben....ik loop in zijn tuin, de waterhuishouding moet op peil gebracht worden.....Het is gek, meneer K. is ook bij mij op bezoek. Ik ben redelijk nuchter en misschien maak ik mij nog niet te sappel maar schrik meer van verhalen van anderen dan dat ik mij zorgen maak over mijn eigen....Denk altijd dat ik nog wel een vluchtroute heb...of dat iemand boven een goed woordje voor mij doet. Snap de leider(s) van deze wereld steeds minder. Waarom moeten altijd de goede bloeden voor de slechten. Er zijn altijd één of twee klootzakken die het verpesten voor de rest. Vanavond ben ik Zwitserland. Joah, mag wel zo......
A Long December and there are reasons to believe that maybe next year will be better than the last....
Ik hoop het niet alleen voor mijzelf, dat is gek maar ben eigenlijk meer bezig met anderen die het nu even niet leuk hebben met Klotenziektes en Klotensituaties.....
Maar gisteren wel genoten, genoten met een grote G. Want als je niet meer geniet leef je ook niet meer....
In de tuin van die Duutse levensgenieter kwam dat besef pas goed binnen in mien eigenwieze koppie.
Joah, mag wel zo......

Komkommer!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Cause I'll tell you one thing. You can't get what you want. Till you know what you want. Said you can't get what you want. Till you know what you want. Sometimes you keep busy reaching out for something. You don't care, there's always something there. Sometimes you can't see that all you need is one thing. If it's right, you could sleep at night. But it can take some time. But at least I'm here in line.'
Uut You Can't Get What You Want van Joe Jackson

Vorige week overleed Götz George op 77-jarige leeftijd. Zegt jullie blijkbaar niets of misschien ook wel maar hij was ongekend populair in de jaren tachtig toen hij in de Duitse politieserie Tatort speelde als commissaris Horst Schimanski. Hij vertolkte 48 keer die rol. Tatort was de rauwere versie van eveneens duutse polizeiseries als Derrick en die Alte! Echte Krimis. Van de week overleed Bud Spencer. Je zou het niet zeggen, maar Bud was toch echt een Italiaan. Zijn echte naam was Carlo Pedersoli en hij maakte furore in komische Spaghetti westerns en actiefilms. Samen met zijn maatje Terence Hill, die eigenlijk Mario Girotti heette, gebruikte hij voornamelijk zijn vuisten. Vroeger keek ik veel van hun films. Vier vuisten op safari, vier vuisten slaan op hol en vier vuisten in het kwadraat. Zijn artiestennaam bestond uit de combinatie van zijn favoriete biermerk Budweiser en zijn filmheld Spencer Tracy. De films van Bud en Terence werden in alle landen nasynchroniseerd. Heel wat jaren dacht ik dat Bud Spencer een duitser was....Ik zag namelijk de films van Bud Spencer in het duits met Nederlandse ondertiteling. Blijkbaar vonden ze hier geen acteur die hem na kon praten of was Frits Lambrechts aan het koffiedrinken....Je weet het niet! 
Moest daar aan denken toen ik vanmorgen las dat Manuel Neuer, je weet wel die keepert van het Duitse elftal, sprak over het feit dat niemand zo'n ElfmeterKrimi had kunnen bedenken.
Eigenlijk hadden wij het kunnen weten. Voetbal is een spelletje van 2 x 45 minuten en uiteindelijk wint Duitsland. Nou ja, zo ging het gisteravond niet helemaal maar het dekt wel de lading. Bud had gewoon een paar van die Duitse gasten het stadion van Bordeaux uitgemept en had ervoor gezorgd met zijn maatje Terence Hill dat Duitsland niet de halve finale had bereikt. Maar Bud zijn teksten werden ingesproken door zo'n duitse acteur en dan weet je het wel. Je kon wel zien dat Pelle in Nederland heeft gevoetbald, nu miste hij ook van 11 meter....
Ik was niet voor Duitsland gisteravond, kwam ook doordat mijn neefjes Joost en Merlijn en vader Herman er wel voor waren. Tja, dan ben ik automatisch voor Italië maar het werd wel een leuke avond. Voetbal kieken met de mannen. Zelfs Moos wilde niet slapen en hield het gisteren bijna vol tot aan de verlenging. Dat zat nog niet in zijn systeem. Wat heeft het mannetje genoten. Hij kwam zelfs vanmorgen een dik uur later dan normaal. Echter lagen wij er gisteravond twee uur later in, dus in principe leverden wij nog een uur slaap in....haha.
Hoorde net het nieuws van half elf, ja ik weet het...ben laat deze morgen. Met een commentator uit Duitsland die zei dat dit de finale had moeten zijn. Nou, gelukkig niet. Het duel in de kwartfinale was een finale onwaardig. Het niet willen verliezen spatte van het beeldscherm af....werd er niet bepaald vrolijk van. Het niveau is toch van een lik mijn versje nummer 12 want ik word er niet bepaald opgewonden van. Portugal met die achtelijke Ronaldo tevens bij de laatste vier...Dat is niet te filmen. Vanavond zijn wij hier voor IJsland en voor het team Bjorn Kuipers....zou mooi zijn als we toch bij de finale kunnen zijn volgende week in Parijs. 
Verder is het bij mij een beetje Komkommertijd, sneed er net een paar schijfjes af voor grote vriend Moos. Die wilde bij zijn bammetjes met chocoladepasta wat gezonds....Heb vandaag niet veel te vertellen. Kan wel vertellen over wat mij woensdag nog allemaal te wachten staat, maar ik weet daar zelf de uitslag ook nog niet van dus daar schieten wij niks mee op.....Hoop alleen maar dat de dienstdoende arts niet gisteren naar de zaaddodende partij tussen Italië en Duitsland heeft gekeken en inmiddels in slaap is gesukkeld. Neuh, in de tijd van Schimanski en Bud Spencer zou zo'n confrontatie tussen Duitsland en Italië wel wat meer vuurwerk hebben opgeleverd. Nog een weekje het zouteloze EK in Frankrijk.....Wat ik zeg, hoop op Team Kuipers en richt wat betreft mijn sportieve ambities de zomerpijlen maar op de Tour de France en de komende Olympische Spelen in Rio....Daar is namelijk ook een stukje Hardenberg bij, niet alleen vanwege onze Edwin maar kijk maar eens goed naar de klok in de 538 studio van de zomer in Rio. Daar zit een mooi stukje ambachtelijke Hardenbergs ambachtswerk bij.Tja, je bent niet voor niets genomimeerd als Supplier of the Year in de categorie Specialist. 
Je blijft een Hollander hé en met een klein stukje oranje ben je soms al heel blij.
Komkommertijd is hier ook als een bom ingeslagen! 
Joah, mag wel zo......

LuchtBallon!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Ik rij voorop, altijd van gedroomd. Alleen, Alleen naar de top. Als ik denk aan de uren, de wegen. Als ik denk aan de wind, soms mee, vaak tegen. Met de hoofd in de wolken, snot voor de ogen, kom ik hier boven. Met mijn hoofd in de wolken, ik moet blijven geloven want ik kom hier boven. Het is niet anders dan dagelijks leven. Geen route, geen richting, geen kaart. Alleen maar gedreven en altijd alles geven en alles wat je hebt. Als eerste boven.'
Uut 'Ik Kom Boven' van Guus Meeuwis.

Geboren in Noord-Deurningen, zoon van een boer. Inmiddels 67 jaar op de teller. Staand op een podium van kratjes aan elkaar gehouden door een sjorband onder een oude eikenboom in mooi Vilsteren. Ik leunend tegen een gele ANWB bus, pen in de hand en wat A4'tjes. Hij, Hennie Kuiper...en ik, jullie kennen mij inmiddels of toch niet...? Hennie Kuiper, oud-wielrenner. Was ooit wereldkampioen, was ooit olympisch kampioen. Won etappes in de Tour de France, kwam kapot boven en ging lachend weer naar beneden. Won klassiekers als de ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Hij gaf in mooi Vilsteren, terwijl de lieve juffrouw van de bakker nieuwe broodjes in de oven deed, een mooie levenswijsheid mee aan mij....Althans, ik dacht dat hij tegen mij sprak. Kan ook mijn buurman zijn geweest. Maar ik pikte het op. Ga er op uit want dan heb je het geluk aan je zijde. Sprekend in zijn eigen taal, zo af en toe wat Denekamps of Deurnings tussen zijn mooie zinnen deur. Niet opgeven en altijd de kop ervoor.....Zijn eerste fietsje met acht jaar. Op de fiets van Denekamp via Almelo naar zijn eerste koers in Wierden. Wist hij veel waar het lag....?
Het was raar, hing een beetje aan de lippen van Hennie. Waarom, ik weet het nog steeds niet! Hij was zo'n eerlijk verhaal waarvan je weet dat het waar is. Las vanmorgen zijn palmares er nog eens op na....Eigenlijk wereldberoemd maar zo gewoon gebleven dat hij 's morgensvroeg in Mooi Vilsteren een inkijkje in zijn leven wilde geven. Ga er op uit want dan heb je het geluk aan je zijde.....Vreemd, dat zinnetje draaide de hele dag een beetje in miene kop. Gisteren had ik de eer om weer een bijzonder iemand te ontmoeten. Weer iemand die een lesje aan mijn eigenwijze verstand bracht.....Niet weer het zoveelste luchtballonnetje opgelaten door iemand die een seconde later zijn idee alweer ziet vervagen zonder dat het hij of zij hetzelf beseft. Geen politiek gelul, geen brexit, geen nexit of weet ik veel. Wel of niet ergens blijven, als je ergens wilt zijn moet je gewoon op tijd vertrekken. Dacht gisteren aan Hennie toen ik voor de derde achtereenvolgende dag een luchtballon op zag stijgen....Ga er op uit want dan heb je het geluk aan je zijde..
Hoe vaak kiest eigenlijk een luchtballon het ruime sop! Vorig jaar zag ik een mooie luchtballon, zo'n klein rood autootje....Weet nog precies wat we deden. FF iemand appen....Ze appte terug, hou 'm tegen...
Dit jaar was die luchtballon niet te vinden boven het centrum van Hardenberg. Op de één of andere manier miste ik het rode autootje....Ik miste een beetje lucht, het was namelijk teveel van hetzelfde. Het eerste luchtbalonfestival zonder een mooi mens. Zo zittend in de vallende avondzon naast mooie en lieve buren. Lurkend aan een pretkegel had ik de woorden van Hennie nog niet paraat. Neuh, Hennie keuvelde deze woorden pas zaterdag, pas gisteren, terwijl ik donderdag even aan het denken was geslagen....Wilde wel even mee in de luchtballon. Even wat dichterbij de werkelijkheid zijn, of even wat meer afstand nemen.....Ik dacht het eerste maar wist dat het laatste zou zijn. Nu wij weer samen iets voelen in de buik van San kijk ik wel iets vaker weer naar boven. Daarom miste ik het rode autootje...daarom miste ik een tochtje in mijn eigen luchtballon en kwamen de woorden van Hennie goed in mijn brein terecht. Ga er op uit want dan heb je het geluk aan je zijde....Ik ging er regelmatig op uit maar had geen kaart, geen richting, geen route op zak. Dat is nu wel anders.....Nam deze dagen eigenlijk weer een beetje afscheid. Het ga je goed.....Ooit kom ik ook boven maar zit nu nog krom voorover gebogen op de fiets, zal de afstelling van mijn fiets wel niet helemaal goed hebben en niet de juiste bandenspanning maar mijn fietsbel doet het wel, Hennie! Ik kan mensen waarschuwen dat ik, dat wij er weer aankomen....Nu bel ik mensen wakker om te zeggen dat het geluk weer aanstaande is. Bijna 11 weken onderweg....We staan onderaan de berg, de luchtballon wordt langzaam opgepompt....Klim in het mandje maar neem de fiets mee op de rug. Onze koers duurt nog weken, zeg maar maanden. Pas ergens volgend jaar komen wij bij de Finish of is dan pas de start van weer een nieuw leven? Maar we gaan er op uit want dan heb je het geluk aan je zijde.....Mooi gezegd Hennie, ben met terugwerkende kracht fan van jou geworden.....Met terugwerkende kracht ga ik zitten op een doordeweekse dag voor jouw rit naar de Alpe d'Huez. Mooi was het zeker in Vilsteren. Soms geniet ik gewoon van het feit dat mijn route nog niet ingevuld is. Morgen kan ik hier zijn en gisteren weer daar.....Wij lieten met oud- en nieuw een wensballon op, die ging met veel haperen en stoten de lucht in. Maar sinds enige tijd weten wij dat de ballon dus wel boven is gekomen....Mooi dat mensen boven het beneden hier goed met ons voor hebben....Ja, als je het nog niet snapte er is weer een klein Dorgelootje op komst. Ik hoop dat je als eerste boven komt. Verlangen naar onze koers. Wij hebben de banden op spanning, de fiets goed afgesteld en de bel werkt.....Zo waarschuw ik alvast de mensen die nu weer ergens een stokje voor willen gaan steken. Ondertussen hebben wij hierboven aardig wat gewicht in de schaal.....Richt je pijlen alsjeblieft op andere dingen, maak van water in godsnaam Chablis, maak van wat vissen en brood in hemelsnaam een 3-sterren restaurant maar blijf nu af van onze wens- en luchtballon.....3x scheepsrecht en auto's van rechts hebben altijd voorrang.
Joah, mag wel zo.....

Passie!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Durch das Gedränge, der Menschenmenge. Bahnen wir uns den altbekannten Weg. Entlang der Gassen, zu den Rheinterrassen. Über die Brücken, bis hin zu der Musik. Wo alles laut ist, wo alle drauf sind, um durchzudreh'n. Wo die Anderen warten, um mit uns zu starten, und abzugeh'n. An Tagen wie diesen, wünscht man sich Unendlichkeit. An Tagen wie diesen, haben wir noch ewig Zeit. Wünsch ich mir Unendlichkeit. Das hier ist ewig, ewig für heute. Wir steh'n nicht still, für eine ganze Nacht Komm ich trag dich, durch die Leute. Hab keine Angst, ich gebe auf dich Acht. Wir lassen uns treiben, tauchen unter, schwimmen mit dem Strom. Dreh'n unsere Kreise, kommen nicht mehr runter, sind schwerelos.'
Uut 'Tagen wie Diese' van Die Toten Hose

Ga er eigenlijk niet van uit, ik hoop 't eigenlijk niet is geen betere zin in dit geval, maar wil niet dat ze bovenstaand nummer deze zomer veelvuldig laten horen op de Duitse radio. Twee voetbalzomers geleden was dat namelijk wel het geval. Het nummer van de vermaarde punkband Die Toten Hose werd gebruikt onder een leuk compilatiefilmpje aangezien die Duutsers wereldkampioen 2014 werden in Brazilië. Dankzij grote breur ben ik stiekum best wel een beetje fan van Duitse muziek. Ook wel van Duits voetbal, zolang er maar geen 11 Duitsers samen op het veld staan. Neuh, ik heb nog altijd een gezonde afkeer van die Mannschaft. Bij mij speelt er geen kwestie van ruim 70 jaar terug. Maar je hebt nu éénmaal van die ploegen die je alles gunt maar vooral niet te veel. Heb ik ook lokaal. Ik gun sommige buren van Mainbarg alles maar ook weer niet teveel. Hoef geen namen en rugnummers te noemen....toch? Die Toten Hose, de dode broeken....?? dat betekent het letterlijk. Het is Duits voor saaiheid en verveling omwille van het feit dat er niets gebeurt. Zeg maar Oranje in aanloop naar dit WK. Duitse humor heb ik ook nooit begrepen....Nu gaat er zo'n plaatje rond van Bjorn Kuipers die het eerste balcontact namens Nederland heeft. Moeten ze heel erg om lachen bij onze oosterburen....Tja, ze vonden ooit ook zo'n man met zo'n gek snorretje heel leuk en hij heette geen Bassie maar ze zaten er wel een tijdje mee opgescheept. Hij verscheepte ook veel maar dat is weer een ander verhaal en ik spring teveel van op andere takken. Moet weer terug naar de Stam! Niet Japie, maar ik ga het vandaag wel ff over voetbal hebben. Van de week verhaalde ik nog even dat ik een paar weekjes niks met de voetbal te maken wilde hebben. Het was op een bestuursvergadering. Was ff klaar met al dat oeverloze gezeur over het spelletje ooit uitgevonden in Engeland. Voetbal is toch 11 tegen 11, en je rent 90 minuten achter zo'n bal aan....Ik weet ook wel dat na een komma nooit en mag worden gezet. Nou en?
Ik zet de punten en komma's waar ik wil. Lekker belangrijk en vooral lekker boeiend.Maar dat is hetzelfde met voetbal. Voetbal is simpel, maar simpel voetballen is heeeeeeeel moeilijk. Nou, daar zijn wij bij Mariënberg meesters in. Vooral achter de schermen gebeurt er veel wat voor de schermen niet zichtbaar is. Met een paar van die gasten wil je dat dan allemaal gaan besturen....Maar heel veel zogenaamde voetballers willen allemaal zo graag uit de pas lopen, even over het lijntje stappen. Bewust buitenspel gaan staan. Soms wordt je er zooooooo moe van. Richt dan een eigen clubje op, maak je vrij.....Dat doen ze bij andere geloven ook, maar ik ben nog op zoek naar die Shovel om die zwartkijkers ergens anders te parkeren. Ik denk dan niet dat ze voor rode sokken kiezen maar vooral zwarte, hele zwarte....De derde helft zal daar ook wel langer duren dan die eerste twee. Die worden het nooit eens met mekare eens en een gulden middenweg kennen ze niet. Tegenwoordig hebben wij euro's. Dat bracht ook niet de zonvloed. Zo waar, ik zeg u. Maar goed, mag ik het zeggen...Joah, ik mag het zeggen. Dit EK genieten België, IJsland en Ierland mijn sympathie. Zie niet alles van het getrap in een emmer in Vive la France. Het boeit me niet echt. Kan wel gaan zitten voor Polen tegen Duitsland maar zit niet te wachten op Albanië vs FC Bal op het Dak. Neuh, niet echt. Erger mij dood aan zo'n ventje die Ronaldo heet. Blijkbaar bijna 200 auto's bezit, wat moet je er mee....? Maar als je geld als water hebt is zwemmen erin ook niet meer zo leuk. Echt waar Portugal is een  mooi land, maar niet als er 11 spelers in het veld staan. Krijg er dan nog meer een hekel aan, echt een hekel...bij Duitsland is dat alleen een beetje competitief sportief maar zo'n Ronalda en Pepe...Bah. Wat een oud wijf is die Ronalda zeg.....Die maniertjes, die verongelijktheid als hij niet wordt begrepen door het arbitersgilde. IJsland afkraken terwijl die balk toch echt zijn eigen ogen bedekte. Gisteravond heb ik 'm gewoon halverwege uitgedaan. Was klaar met Ronalda en zijn tien oude wiev'n....Het waren zelfs geen witte Wiev'n maar 11 van die rode mannetjes die arm Oostenrijk een loer wilde draaien. Oostenrijk piekte te vroeg en heeft nu moeite om in Frankrijk de beloofde gouden berg te bewandelen. Vanmorgen zag ik gelukkig dat Ronaldo het nog niet waar kan maken. Zag 'm vanmorgen op de Belgische TV een strafschop tegen de paal schieten en ook de commentator van dienst liet blijken geen fan te zijn van dit over het paard getilde wonderkind. Natuurlijk kan hij voetballen, dat weet Ronaldo maar al te goed zelf. Maar moet je dan ook zo'n eikel worden....Moet je zo'n gast worden die half de wereld uitslag bezorgd. Geef mij dan maar die Zlatan, ook een hark....Maar wel een hark naar mijn hart. Je merkt het al, kan zelf in mijn eigen gekozen zomerstop mij nog druk maken over het spelletje. Zo erg is het nu ook weer niet dat wij niet meedoen. Het niveau is middelmaat. Wij zouden ook middelmaat zijn geweest. Blind waren we en Blind zijn we nog steeds. Dat WK in Rusland kunnen wij ook wel skippen. Voetbal moet wel leuk blijven en geen slagveld worden voor mislukte mensen die alleen nog maar domme dingen kunnen roepen en bloed aan de handen willen zien. Mafketels zijn het.....en Ronalda kamt nog maar eens zijn haar. Tagen wie Diese....Ik keek vannacht nog eens naar 88. Het EK waar wij wel bij waren. Daarom onder andere mijn zwak voor de Ieren. Zingen met 100 man in een viaduct de Franse politie toe.....Feesten altijd ook al worden ze verslagen. Ze zijn nooit verslagen maar staan altijd weer op! De Ieren. Vergeet nooit meer de wedstrijd in koud Liverpool. 1995....Wij moesten een barrage spelen tegen de Ieren. De ploeg van de trainer met die lange Nek. Charlton. Wij wonnen met 2-0 door Kluivert. Maar wij verloren de wedstrijd wel voor en na die tijd. Want met de muziek zakten wij genadeloos door het ijs. Ze hadden U2, Simple Minds...wij doen het nog steeds met Hazes en Wolter Kroes en dat vind ik niet zo prima...Waarom nemen the Golden Earring of Racoon geen echt voetbalnummer op. Mumford and Sons, die nummers van hen gaan bijna 80% over voetbal. Wij krijgen Vader Abraham en zo'n sukkel als Dries Roelvink en zijn orale zoon.....! Waarom geen Madness, Opus, The Proclaimers, Bob Marley, Gerry and the Peacemakers. Wanneer staat er eens een echte Nederlandse band op die een nummer maakt wat hout snijdt. Zijn wij naast Blind nu ook doof aan het worden. Mag het toch niet hopen. Duitsland heeft die Toten Hosen, wij hebben toch ook wel een band die wat zinnigs kan componeren. Want zonder een goed nummer hebben wij natuurlijk niks te zoeken op het volgende Wereldkampioenschap in Rusland. Bloed aan de pal dan in plaats van die bal erin......
In 1995 klapten en zongen de Ieren de ballen uit hun lijf. Na afloop waren ze niet verslagen of teleurgesteld maar bleven ze zingen net zolang Jackie Charlton het veld weer opkwam. Kippenvel met een absolute grote K. Wat een beleving. Ieren kunnen inderdaad beter zingen dan voetballen en wij kunnen beter voetballen dan zingen....Althans dat dachten wij ooit.....en als mensen beginnen te denken beginnen ze domme dingen te doen. Duzz....Barry, dus Bart van Racoon en laat alsjeblieft Duitsland geen wereldkampioen worden. Ronalda wordt het ook niet, dus heeft binnenkort een High Thea met Badr........Als hij echt een vent is laat hij binnenkort zijn ware ik zien want dat oude wiev'n gedrag ben ik langzaam spuugzat. Hij geeft niet dat je liever met poppen speelt in plaats van met 198 autootjes. Haal de zaag maar op.......Tage wie diesen. Was vroeger dan echt alles beter? Joah, mag wel zo.....

Mie & Mr. James!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'Picture perfect memories. Scattered all around the floor. Reaching for the phone 'cause. I can't fight it any more. And I wonder if I ever cross your mind. For me it happens all the time. It's a quarter after one. I'm all alone and I need you now. Said I wouldn't call. But I lost all control and I need you now. And I don't know how I can do without. I just need you now'
Uut 'Need You Now' van Lady Antebellum

Ruim drie jaar waren ze een drie-eenheid. Mie, Mr. James en Moos. 3M maar dan anders. 3M is zelfklevende tape, dat kleeft goed. Gaat vaak nooit meer los. Als het zich ergens aan heeft gehecht is er maar weinig wat er dan nog tussen kan komen. Maar sinds gisteren is Mie & Mr. James niet meer de gouden combinatie in samenspraak met onze Moos. Gisteren nam Moos (Nou ja....zijn ouders dan) het heldhaftige en vooral dappere besluit om Mie op de post te gooien. Moos noemde zijn speen altijd Mie, het hoe en waarom is ons ook even ontschoten, nu nog. Vanaf dag 1 dat Moos wat kon brabbelen was zijn speen, zijn metgezel in bed en verdrietige tijden, Mie. Punt uit! Geen discussie, hoe vaak wij wel niet hebben gezegd dat Mie eigenlijk speen heette....Het bleef bij Moos Mie in plaats van Speen. Hij heeft meer van die dingen. Die anders heten maar Moos noemt ze gewoon zo. Van wie heeft ie dat toch....vraag je je dan af? De vraag stellen is 'm vaak beantwoorden. Maar gisteren was toch weer een momentje hoor....De twee spenen op de post deponeren. Wij hadden 's morgens keurig de Mie's ingepakt, geadresseerd aan de Spenenfee in Olst. Daar schijnt ze tegenwoordig te wonen. Moos had 's morgens een kadootje gekregen van de Spenenfee. Hij keek ons aan, begreep het wel maar snapte het nog niet allemaal. Mama schreef een kaartje voor de Spenenfee en Moos kleurde er iets bij, natuurlijk met een blauw potlood. De envelop ging dicht en belandde bij Pa in de jas. Daar gingen wij dan. Moos, Mama en ik op naar het centrum van Hardenberg. Op naar de Bruna want daar stond die grote zak van de PTT. Daar vond de Mie zijn waterloo. Eerst maar ff naar Olsman, naar de warme bakker, nog even een broodje van die lieve mevrouw opkauwen. Beetje emotie-voedsel. Niets is een mens, zeker zo'n klein mensje van bijna 18 kilo, vreemd. Maar het moment was daar. Moos bracht zelf de grote envelop bij het lieve meisje van de Bruna. Zonder enige terughoudendheid gaf hij de envelop uit handen. Het meisje woog, wikte en plakte er 3 postzegels op. Moos mocht 'm zelf in de grote juten zak gooien van de PTT. Dag Mie, ga maar gauw naar de kleine baby's toe. Het was voor hem wel een momentje. De hele dag spookte het beeld van dat Mie nu weg was door zijn kleine koppie....Toch ging hij keurig slapen, hij was moe....Moe van de hele dag op pad met zijn ouders...Moe van het Boardingvoetbal, moe van het rennen achter Lian en haar vriendinnetje aan....Moe van al die ijsjes, Moe van 's middags achter Sten aan lopen ....Moe van de kipnuggets en het spelen met Sten bij Jannemans....Klimmen, klauteren....Hij vergat bijna zijn Mie, zijn trouwe bondgenoot die al drie jaar zijn grote kleine vriend was. Hij zoog veel maar nog niks uit zijn duim. Altijd was daar zijn Mie....De één neemt vroeg afscheid, een ander wat later. Net zijn vader die laat afscheid nam wat hem ook een vertrouwd gevoel gaf. Maar vannacht net nadat Rusland in de slotfase zich naast Engeland had gekopt had hij zijn Mie nodig. Hij was even ontroostbaar....Waar was nu de Mie....Hij had 'm nodig, Hij had dat simpele ding gewoon nodig in het holst van de nacht. Weg was zijn vertrouwde Mie. Ja, Mr. James, de knuffel lag nog op dezelfde plek als gisteren maar hoe hij ook zocht in zijn bed....Mie was nergens te vinden. Zijn moeder kon nog zo tegen hem praten, maar hij hoorde niks ook al zaten zijn oortjes links en rechts gewoon aan zijn guitige koppie geplakt......Tja, je maakt wat mee als ouders....wat ik jullie brom. Maar al snel ging hij slapen. Keek ons eens aan en wist dat Mie echt niet meer terug zou komen. Die lag nu éénzaam in een grote jute postzak van de PTT tussen al die andere grote postzakken in een leeg en stil sorteercentrum....Als zo'n postbode nu maar geen fout maakte... het verkeerd sorteerde en de Mie's nooit aankwamen bij de Spenenfee....Dat zou toch niet? Zou de Spenenfee het kadootje ook weer terug willen....?? Daarover maakte ik mij wel een beetje zorgen......Maar vanmorgen kwam Moos vrolijk en uitgeslapen bij ons op de kamer, goedemorgen. Waar is je Mie, die is bij Spenenfee Mama.....en Mr. James, die ligt in bed Papa....en even later lag hij weer tussen ons in. De drie-eenheid toch weer compleet....! Welterusten. Joah, mag wel zo

Erica

Erica!

‘Ga die wereld uit. 1 seconde en rij snel door die wereld uit. Ga die wereld uit. 1 seconde en kijk goed rond in ons paradijs. En vraag niet naar de weg want iedereen is de weg kwijt.’

Uut Kronenburger park van Frank Boeijen

Ben vannacht aangehouden. Echt waar. De politie van Drenthe vond dat ik in een te kleine wagen reed gezien mijn lengte. Ze vonden de Volkswagen Touran en mijn lengte van over de twee meter niet in hun profielschets passen. Zo sta je dan ’s nachts te keuvelen met twee dienders van de wet over een mogelijke nieuwe auto na een fantastisch dagje Retropop. De politie is echt wel je beste vriend. De ene agente pakte er zelfs een laptop bij en surfde naar een site van een lokale VW-dealer. “Wat dacht je hiervan, Alfred’….Ja, zo’n nieuwe Tiguan paste mij ook wel.

Ga anders even zitten in onze Mercedes. Zet de stoel maar naar achteren. Haar collega, die zich voorstelde als Wim Hunnebed, kwam naast me zitten en legde mij alle nieuwe snufjes uit.

Dat nieuwe profileren van de Drentse politie beviel mij wel, uitstekend zelfs. En passant duwden ze mij een kastje voor de neus, dacht eerst dat ik moest blazen wegens al die Hertog Jannetjes die ik soldaat had gemaakt op het eerder genoemde Retropop. Maar het was zo’n moderne VR-bril, de instantie met die blauwe pet die ons allemaal past, ging warempel met haar tijd mee.

In een virtuele wereld ving ik een glimp op van de allernieuwste Audi A8, had ‘m regelmatig al bijna voor onze deur zien staan, maar de kans dat ie nu op de oprit kwam te staan kwam toch met rasse schreden dichterbij. Zag uit mijn ooghoeken dat de bril van Enschedese makelijk was, Araco verkocht veel van die brilletjes wat ik oe brom. De full colour dominglabel had de politie in ieder geval gescoord bij een niet te nader te noemen bedrijf in Hardenberg. De politie bleef onze beste vriend en de boterham van deze maand was ook weer in the pocket.

In de virtuele wereld belandde ik zowaar in het paradijs…..Totdat die vervelende haan mij vredige ochtend weer wakker kraaide en mijn droom rauw en teder verstoorde. In welke auto had ik wel niet kunnn rijden. Misschien wel zo’n grote witte of een uitbundige zwarte. Denk niet wit, niet zwart maar alleen in de kleur van je hart. Alleen vind ik rood voor een auto weer geen mooie kleur, of het moet een Mini zijn! Die haan die zo’n beetje de hele dag hier op Erica kraait dat het ochtend is. Maar die Drentse Haan heeft volgens mij een minderwaardigheidscomplex van hier tot Tokio, wat ik oe brom. Het lijkt wel of hij denkt dat hij niet gehoord wordt. Of zou het een vrouwtjeshaan zijn, of kan dat niet? Heb vroeger bij biologie nooit zo opgelet, wel bij de bijtjes en bloemetjes en zo….Maar nooit veel. Dacht altijd dat De Haan een Belgische Kustplaats was….Maar dat terzijde?

Meneer Snaak vond mij toch al een rare snijboon, nou wat dat betreft kon ik hem de hand schudden.

Enfin, om een lang verhaal niet langer te maken. Wij waren dit weekend weer inpandig op Erica. In de achtertuin bij Daniël, ie weet wel die jongen van Lohues die zo mooi liedjes kan zingen en achter het huus de wereld toch net effe anders bekijkt dan de normale Nederlander die misschien niet eens weet waar Erica ligt. Nou, hier dus. Als ik naar buuten kiek zie ik de lucht blauw boven Erica. De Haan kraait weer eens, maar houdt ie vast en zeker niet de hele dag vol. Op een gegeven moment ben je er ook eens klaar mee. Dat had die lieve moeder Annemarie Haverkamp uit Nijmegen ook. Zij schreef voor haar werkgever, dagblad de Gelderlander, een mooie column over haar 12-jarige zoon Job. Een verhaal uit haar hart geschreven. Haar zoon Job wordt verstandelijk beperkt genoemd. Maar als je leest hoe Job in het leven staat zou je hem dat niet eens uit de mouw schudden. Haar zoon Job die kampioen is in het delen van blijdschap. Haar zoon die niet het veld op kan stormen bij een voetbalwedstrijd omdat hij een in een rolstoel zit. Spelers slaan van een tegenpartij evenmin om dat zijn krakkemikkige lijf van hem dat uitsluit. Job die altijd moet wachten. Op zijn eten, gezelschap, zijn taxi, op iemand die zijn luier verschoont. Hij klaagt nooit, wijst niet verongelijkt naar mensen die het beter hebben en is onbekend met begrippen als jaloezie, misgunnen en kwaadspreken. Hij zingt liever een liedje. Job geeft geen anderen de schuld en wenst niemand dood op sociale media.

Job die de woorden bijvoorbeeld als aandachtshoer en kankerlul niet kent. Hij kent geen vooroordelen als thuis de bel gaat roept hij ‘Mama, open doen’. Hij vindt mensen gewoon leuk en lief totdat het tegendeel is bewezen. Job weet niet wat een homo is , laat staan wat hetero betekend. Hij maakt evenmin onderscheid tussen dik, dun, rijk, arm, tokkie of elite.  Job kijkt op niemand neer, vanuit zijn rolstoel kijkt het altijd omhoog. Annemarie eindigt haar column met en dan noemen we hem verstandelijk beperkt. Moest gisteravond denken aan die column die ik eigenlijk van de week achteloos las op de laptop op de WC. Lees best veel columns van mensen achteloos…..De meeste kan ik ook achteloos lezen. Soms verschijnt er een glimlach op mijn lippen, soms een frons in mijn voorhoofd. Het is toch de mening van één iemand. Je kunt er mee eens of mee oneens zijn.

Maar gisteravond zo rond een uurtje of half negen moest ik ineens denken aan die column van deze dame waarvan ik de naam niet meer wist. Mien muzikale held Frank Boeijen gooide op het Nederpopstage zijn laatste nummer de Rietplas op. 17.500 duuzend man, ik kan er een vijf of tien naast zitten…schreeuwden uit volle borst mee. Ga die wereld uit, 1 seconde en rij snel door die wereld uit, ga die wereld uit en kijk goed rond in ons paradijs. En vraag niet naar de weg want iedereen is de weg kwijt….Ineens kwam alles samen, die grote auto, de column van een bezorgde moeder, de tijd waarin wij leven en de wereld waar ik soms wel eens uit wil stappen in de goede zin van het woord. Was het maar elke dag een stukje paradijs, was het maar elke dag Retropop. Dan zat ik misschien wel te vaak aan mijn theewater ( Nou en……?!?) maar dan was het wel goed. Een dagje Retropop is helend voor je ziel. Je ziet oude bekenden optreden, zoals the Golden Earring….(wat waren ze weer top), the Waterboys en de heren van Blof. Je knoopt gesprekken aan met volslagen onbekenden en je verstaat elkaar gewoon. Omdat wij misschien het leven wel snappen. Dat het leven niet alleen bestaat uit discussies over van alles en wat. Dat je iets moet vinden, het zij zo, maar je hoeft het niet altijd hardop uit te spreken. Soms past het niet in je profiel wat je voor jezelf hebt geschetst. Daarom was het weer genieten op elke vierkante meter op Retropop. Niet in de laatste plaats door mijn mooie en lieve gezelschap die al ruim vier jaar van mijn aarde een stukje paradijs maakt. Als ik haar niet had en zo’n kleine jongen van drie die wij zo weer in levende lijve zien optreden in zijn eigen wereld wilde ik graag deze wereld uit. Want het wordt er allemaal niet leuker op. Daarom stel ik voor dat we elke dag een beetje Retropop maken….Elke dag een nummer opzetten die ons leven wat vrolijker zal maken…..Ik droomde dat dus en nog meer van dat alles gewoon op Erica, gewoon op Charmecamping op Fietse…..Stapte spreekwoordelijk op de fiets en ging nog een stukje kuieren, stukkie trappen door het bulzand. Ik weet niet of het heeft te maken met Lohues of met de rust die ik vind op Erica….Maar zo tikken ’s morgens met de goed gebekte vogeltjes op de achtergrond zeg ik uut de grond van mijn hart….Joah,mag wel zo….