Ein Festival Der Liebe!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ich geh' wie auf Wolken und ich bin riesengross.
Denn du bist bei mir, ich lass' dich nie wieder los.
Wir grüssen die Menschen und Sie winken zurück.
Kein Wunder, wir sind ja auf der Strasse ins Glück.
Ein Festival der Liebe soll unser Leben sein und alle die sind so wie wir,
die Laden wir gern ein. Ein Festival der Liebe das braucht die ganze Welt,
Weil ohne Liebe alles fehlt.
Ich schau' in die Zukunft und da seh' ich uns gehen
Ich seh' wie wir Zwei noch manche Probe bestehen.
Mal haben wir Sorgen und mal haben wir Streit.
Doch wir sind gleich wieder zur Versöhnung bereit.
Ein Festival der Liebe soll unser Leben sein und alle die sind so wie wir,
die Laden wir gern ein. Ein Festival der Liebe das braucht die ganze Welt, 
Weil ohne Liebe alles fehlt,'
Uut 'Ein Festival der Liebe' von Jürgen Marcus.

Moi, ben ik weer.
Bij afwezigheid 'van' groeven Moos en Mouna gisteren zelf maar hun eigen diepe kuilen op het deels verlaten strand van Julianadorp
Elk nadeel heeft zo zijn voordelen zou onze beste voetballer ooit vast en zeker hebben gezegd.
Want Duitsers moet je tegenwoordig hier aan de kust met een vergrootglas zoeken.
De corona-crisis houdt namelijk onze vriendelijke oosterbuur netjes Zu Hause hinten die Grenze.
Soms zie je een verdwaald wit nummerbord nog wel de revue passeren, een behoorlijk schrikeffect ten weeg brengend. Zag je dat Papa, jawohl....Maar je kunt ze echt op één hand tellen.
Het heeft zo zijn voordelen, je wordt niet per Unfall meer in het Duits aangesproken maar gewoon in je eigen moerstaal, heel vertrouwd. Je voelt je (weer) meteen thuis, Nederland is weer een stukje van ons. Een soort van bevrijding maar dan anders als je begrijpt wat ik misschien bedoel....!
Want normaal gesproken wemelt het hier in de kop van Noord-Holland van Landgenoten van Die liebe Angela Merkel, wat ich Dich Bromme!
Gutenmorgen, Gutenmittag und Gutenabend sind woorden die aan de Nederlandse kust al tientallen jaren gemeengoed zijn geworden, maar nu ff niet. Elk nadeel heb.....
Je hoort mij niet klagen, wel even lekker hoor. Verandering van spijs doet eten. Na zes weken een soort van thuis-quarantaine voelt de zilte zeelucht en de hoge duinen vanouds als thuiskomen.
Wij injecteren onszelf maar met een nieuw vaccin van een flinke (over)dosis aan liefde, geluk en nieuw verworven vrijheden, werkelijk het beste medicijn in deze rare hardvochtige tijd.
De gekochte vlieger van Moos bleef net als zijn grote broers van de KLM hier even verderop aan de grond geparkeerd. Het ding wilde maar niet de lucht in, Moos had na amper 1 seconde zijn interesse in een behouden (lucht) vaart reeds verloren terwijl zijn Papa en vooral zijn Mama nog aan het kunstelen en knutselen waren om het oranje gevaarte toch de blauwe lucht Hinein te krijgen.
De straffe wind ten spijt, de vliegert bleef maar in het mulle zand zijn heil zoeken.
Had er weinig zin in.
Na een dik halfuur staakte San tevens haar onbegonnen strijd, de vliegert ging terug de hangar in, daar moesten wij nog maar eens goed naar kijken op een later en helder moment.
Zandkastelen bouwen, Mouna dus helpen, met haar Haus am See was een beter idee. Zo geschiedde dan ook. Geen minister die een helpende hand bood van tussen de 2 en 4 miljard laat staan een tientje. We konden wederom onze eigen heilige boontjes doppen....
Ja, we zijn even een weekendje elders. Terug in het huisje waar wij al zo vaak te gast waren.
Nachbarn hebben wij dus niet, die zijn zu Hause gebleven zoals reeds eerder in dit stukkie proza viel te lezen.
Wij beleven een nieuw soort festival, derhalve en in dien voege.....
Ein Festival der Liebe gecreëerd in amper vijf minuten. Het huisje was toch vrij.
Kontrolle an die Grenze....
Een viermans-directie die het snel met elkaar eens waren wie immer.
Nu, nadat alle festivals in één klap van de vermaak-kaart zijn geveegd door onze immer goedlachse en zelfbenoemde crisisbezweerder Rutte, moeten wij zelf de slingers gaan ophangen.
Geen de Dijk of the Golden Earring dit jaar in het bostheater van Ommen, geen Frank Boeijen of Daniël Lohues in de Voorveghter, geen Zwarte Cross of HelloFestival. Geen Barrel Food Truck, Pleinfestijn, Ommer Bissingh, Dedemsvaria, Klepperdagen, Wandel4Daagse zowel in Hardenberg of Nijmegen. Geen EK-voetbal deze zomer. Geen Strawberry Fields in de tuin bij Rudi Bults, geen ballonnenfestival met de buurtjes, geen Concert at Sea of North Sea Jazz Festival. Geen Boarding of het vieren van 75 jaar V.V. Mariënberg.
Weinig gezelligheid deze zomer dus. Maar gelukkig deze zomer dus ook geen Duitse invasie zoals 75 jaar geleden. Een geluk bij een ongeluk..zeg maar! Satire mensen, satire, gewoon een grapje.
Duitsers hebben toch ook wel humor of niet soms....??
Bijna 1500 festivals en feestjes gaan niet door, we moeten met z'n allen zelf maar de feestjes gaan brouwen dit lopende fesitvalloze seizoen.
Hardenberg werd daarom Julianadorp en het bevalt uitstekend. Toch een soort van mini-break ook al is alles anders. Geen bezoek aan onze favoriete strandtentjes en restaurantjes.
Niet zwemmen bij de buren van Landal, niet spelen bij de Goudvis. Geen biertje bij zeeën van Tijd of de Jongens van, paal 6 of Woest!
Geen Bergen aan Zee of de Klimduin in Schoorl. Geen Koningsdag maar wel een bezoekje bij Newborn en leuke gast Boris bij het lieve zusje van From The Field.
Nope, nada, niets van dat alles maar alles in betrekkelijke rust. Fijne wandelingen langs de kustlijn, wind in de niet geknipte en uitgroeiende haren, maar wel een Tulpenijsje bij de Opschepper of bij het lieve meisje van Duinzicht. Wel lekker eten van Slagerij Kat en niet de hond in de pot vinden.
En eindelijk....eindelijk die overheerlijke spareribs van Eetcafé 't Juffertje veroberen....!!
Dat stond al jaren in onze agenda. Linda was een fervent voorvechtster voor 't Juffertje. Logisch, ze komen er nu helemaal vaak nu Boris het levenslicht heeft gezien. Ik snap het wel als je de keus hebt en niet graag biljart.
Maar zelfs oude buum GJ maakte zich hard voor deze goede zaak. Echt waar, je moet deze spareribs eens proberen, Alfred. Ze zijn geweldig. Die jongen is een kenner, dus ik nam zijn aanbevelingen ten harte.
Vaak waren wij hier al eens inpandig zonder dat wij aan dit culinaire hoogstandje toekwamen, met de kennis van nu hadden wij zekers eerder moeten toehappen, waarvan akte!
Niet alle wijzen komen uit het mooie Oosten.....Het moet gezegd!
Teveel leuke zaken die 365 dagen per jaar de toko open hebben was steevast ons gemeend excuus.
Maar de call van ondermeer Mandy en GJ, bevestigd door René en Linda bleef als een soort van gravende Duitser op het Nederlandse strand in ons kekke achterhoofd zitten. Althans wel in de mijne.
Je kent het troebele brein ondertussen, van alles kwijt maar zulke dingen blijven wel hangen....
Afgelopen vrijdag was het zover. We hadden eindelijk de spareribs besteld....
Zwanger van opwinding togen wij naar 't Juffertje toe. Annemarie had al een tikkie gestuurd, de spreekwoordelijke centen stonden op de rekening van 't Juffertje en konden wij ons dus meester gaan  maken over enkele minuten van de zo vaak bewierookte spareribs.
Het was echt genieten op de vierkante meter. Het vlees viel van het bot af, je hoefde ze alleen maar op te tillen....Mmmmmmmmmmm echt genieten hoor.
Tien met een griffel voor 't Juffertje. Wat een ongelooflijk lekkere spareribs. Ik had de BBQ-smaak mij toebedeeld, dus staan Hot en Zoet nog op ons te wachten. Je moet doelen blijven houden.....
Echt heerlijk eten. De Vegetarische hamburger smaakte niet eens naar een vleesvervanger, ook dus prima voor elkaar. De vlaamse frieten gingen er tevens in als gods woord in een ouderling.
Als het weer mag, als het weer kan komen wij zeker een keertje buurten bij de Keizerskroon in Eetcafé 't Juffertje. Ben dan bang met flink wat Van the Fields en aanhang in allerlei soorten en maten. Skuumkoppe d'r bij, bergen met spareribs op het bord en flink wat gezelligheid.
Loat goan....East meats West...moet meets zijn maar je hebt 'm wel door....toch?
Ein Festival der Liebe is al geslaagd en het nieuwe vierdaags evenement is nog maar pas op de helft. Zo richting het strand, zo richting de zwarte koffie met Oogappeltjes van bakkerij van de Ploeg uut Callantsoog. Het leven is inderdaad mooi maar je moet het (soms) wel willen zien.
Fijne en smakelijke Sonntag.
Alle Menschen werden Brüder!
Joah, mag wel zo....

MonoPoly!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Dull my senses, steal my pride, principles denied.
Passion faked and sold to the anthem green and gold
Colour of the virtue by working like a slave.
More precious than life, itself. What's the colour tempting fate?
What's the colour of money, what's the colour of money?
Don't tell me that you think it's green, me I know it's red
What's the colour of money?
Uut 'What's the colour of money' van Hollywood Beyond 

Moi, ben ik weer!
Dat kon er afgelopen vrijdag ook nog wel eens bij tijdens deze Coronacrisis.
Ik werd bankroet verklaard door de Nederlandse Bank die onverbiddelijk bleek te zijn, geen cent meer te makken. Waar is de zorgzame overheid als je die echt nodig hebt in deze hardvochtige tijd...Loze beloftes??
Mooie praatjes op dat rode pluche maar niet thuis geven als je er echt om vraagt, vraag het anders die radeloze horecaondernemer in Julianadorp maar eens...zijn bedrijf gewoon op de fles.
Geen water meer naar de zee brengen, maar het zoute water vol tot aan de lippen. Geen enkele coulance....Nederland het land van de regeltjes. Bah, niet leuk!
Sorry, dwaal af...
Nog geen half uur daarvoor werd ik nog liefdevol geholpen door mijn coulante echtgenote die barmhartig Groote Markt in Groningen van mij kocht. Wel flink onder de prijs, maar wat moest ik dan...?
Je moet wat als je ineens op zwart zaad komt te zitten want ik zat murw gebeukt en definitief tegen de Hardenbergse klaagmuur aan, 8 tellen neer, knock-out en kon de lekke band echt niet meer plakken maar de reddingsboei die San mij toewierp was helaas maar van korte duur, het beetje vet wat ik op de botten van haar had gekregen vloog eraf als sneeuw voor de sreekwoordelijke zon toen ik de Hofstad naderde.
De residentie van de zelfbenoemde Moos de Grote!
Want de dobbelstenen gooide mij richting de Lange Poten in 's-Gravenhage,
Den Haag zeg maar...'s Gravenhage was eens....iets van eerder wat je op school leerde.
Daar had grootverdiener Moos Herman Freek Dorgelo inmiddels zijn vastgoed sterk verankerd in vele gouden bakstenen. In plaats van huizen had hij op de Lange Poten hotels laten bouwen. Kassa!
In het begin van het spel zong ik nog over Oh Oh Den Haag, mooie stad achter de duinen.
De schilderswijk, de Lange Poten en het Plein toen ik met mijn pion (boot) deze straten passeerde.
De boot was al een voorbode besef ik mij nu, ik ging finaal de boot in!
Het was de toon die de muziek maakte, ik passeerde mijn eigen ondergang wat ik toen gelukkig nog niet wist. Mijn orkest werd steeds kleiner en Harry Jekkers zong al niet meer mee...Die zag de bui al hangen achter de duinen van zijn geliefde Den Haag.
Want nu werd Den Haag mijn economische ondergang, moest ik diep in de buidel tasten. Moos vond het geweldig. Hij zat daar als de Hardenbergse Prins Bernhard Jr. nog maar weer eens zijn geld en zijn zegeningen te tellen. Alleen die vierkante kekke bril ontbrak nog en een bezoekje aan zijn Formule 1 circuit in Zandvoort, in de duinen...dat wel.
Zeven jaar maar wat had hij slim ingekocht. Waar ik alleen maar belastingen etc. moest betalen keerde bij hem de bank alleen maar uit. Hij werd steeds vroeger rijk terwijl de avond steeds later begon te worden.
Geweldige spelletjesavond met San, Moos en ondergetekende met Mouna op twee oren.
We speelden al ruim drie en half uur Monopoly toen mij het water aan de lippen begon te staan, ik ging genadeloos kopje onder en hij gierde het uit. Telde nog eens zijn geld. Geweldig!
Ik had reeds flink moeten dokken bij de Kalverstraat van San waar ze al drie huizen op had staan, de hoge huur bij de Lange Poten werd uiteindelijk mijn Exodus. Niet de corona had mij het laatste duwtje gegeven maar mijn roekeloze (in)koopgedrag. Eigen schuld, dikke bult!
Moos had mij al een paar keer wat geld toegestopt, hij wilde mij helpen. Zijn goede inborst, 100% eerlijk, kom daar vandaag de dag nog maar eens om. Prachtig!
Toch berekende hij zijn moeder bij het Dorp de helft minder huur, ik kon het volle pond betalen. Genoten van het jochie, wat had hij een schik. Hij bulderde het uit....
Een fantastisch en superleuk verjaardagscadeau derhalve van zijn nichtje Andrea en haar lieve vriend Dinand, deze compacte reiseditie van Monopoly. Mooi voor onderweg als wij op reis gaan maar die wij al een paar keer thuis hebben gespeeld. Achter het huus is voorlopig onze favoriete vakantiebestemming, het nieuwe Achtertuinland of Balkonië met fraai uitzicht op een kabbelend riviertje.
Waar wij 's avonds rond de klok van tien uur en 's morgenvroeg tegen vijven kwakende eenden horen die blijkbaar niet aan het zwemmen in de Vecht zijn. Wat ze daar allemaal wel aan het uitspoken zijn laten wij maar in het voorzichtige midden. Het lijkt er verduveld veel op dat deze eenden flink aan het paren zijn want de geluiden lijken er verdacht veel op het oudste tijdsverdrijf en/of spelletje in deze wereld.
San noemt ze liefkozend FuckDuckers want dat kramen ze gewoon uit. De buren kunnen het niet zijn want de wandjes zijn niet zo dun. Niks ergerlijks in hotels als je de buren van even verderop luidruchtig tekeer hoort gaan. Dat het behang van de hotelmuren door al dat schudden afbladdert. Vandaag maar even kijken welke geile eend hier verantwoordelijk voor is, W.C. Eend?
What the Fuck, inderdaad. Dat dacht ik ook toen ik de plannen van de Onderwijsraad hoorde.
Die stellen voor om de zomervakantie in te korten....?? Huh...??
Waarom, omdat ze bang zijn dat de leerlingen een achterstand oplopen door de huidige corona-perikelen?
Denk dat heel Nederland inmiddels een achterstand heeft opgelopen door het nieuwe normaal, het virus legt tegenwoordig veel plat, hele delen van ons land.
Over welke achterstand hebben jullie het? Moos leert in één avond Monopoly meer over economie, handelsgeest en rekenen dan een week op school zitten, bij wijze van spreken dan....Begrijp me niet verkeerd.
Schijnt dat Pieter van Vollenhoven veel Monopoly met zijn zoon Bernhard speelde, waarvan akte!
Onze economie dondert in elkaar, vele bedrijven gaan kopje onder, duizenden mensen sterven aan een virus waar wij nog geen vaccin voor hebben gevonden en nog steeds niet voldoende onder controle hebben.
Waarom moeten dan kinderen een deel van hun vakantie inleveren als heel Nederland in brand staat.
Ze zijn echt niet vrij hoor, hebben bijna geen bewegingsvrijheid. Kunnen niet sporten ,niet even gezellig naar Opa of Oma toe, kunnen vaak niet eens kind zijn....!
Moos mist ook ontzettend zijn vriendjes op school, zijn lieve juffen maar de oplossing is niet om de vakantie dan maar in te korten. Deze crisis heeft zo'n impacht op het jochie, al zijn vastig- en zekerheden zijn in één klap een aardig beetje onder zijn kleine voetjes weg geschoffeld door Skoffel Coronaantje.
Wij, San en ik, werken zoveel mogelijk thuis maar moeten naast onze werkzaamheden ook nog even thuisles geven aan een kind dat steeds meer weerstand begint te bieden....Logisch!
Thuiswerken (dat hoor ik van vrienden natuurlijk) is in deze situatie niet altijd zaligmakend. Wij leven in een periode dat echt wel de geschiedenisboeken ingaat, wij schrijven met z'n allen historie met diepzwarte inkt.
Of het nu willen of niet. Er vallen (soms letterlijk) al zoveel klappen en die gaan er nog meer vallen.
Gun vooral de leerkrachten die zes weken vakantie, zij zetten nu alle zeilen bij om zo goed en/of kwaad als het gaat de lessen zo zorgvuldig mogelijk door te geven. Maar makkelijk is het allemaal niet. Gun ons straks dat wij even een periode van zes weken verlost zijn van te spelen voor juf en meester. Even geen stress aan de kop. Want naast het werken ook nog twee kinderen in het gareel te houden, zelfs eentje urenlang les te geven, is geen sinecure wat ik oe brom!
Want normaal is het allemaal niet. Moos heeft er ook niet voor gekozen om nu al wekenlang met zijn ouders opgescheept te zitten op deze paar vierkante meters. Die wil naar buiten, spelen....leuke dingen doen, gekke dingen doen. Spelen bij Monkeytown, spelen met zijn vriendjes, koffie met zijn ouders drinken bij Blij bijvoorbeeld. Van die dingen...Vrij in zijn kop, rust in zijn hoofd.
Want support your locals...Want hier in de straten van de Hardenbergse Monopoly hebben veel bedrijven het lastig. Niet alle winkeliers hebben de lach langer meer op het gezicht.
Tuurlijk ben ik niet bankroet, dat was een grapje....dat had je al door.
Maar sommige ondernemers in Hardenberg hebben het water wel tot aan de lippen staan. Hopen en bidden op dat ruggesteuntje van de (plaatselijke) overheid, coulantie van de bank of dat de verhuurder een oogje dicht knijpt achter zijn te kekke en te grote zonnebril. Hoop maar niet dat hier vastgoedondernemers alla Prins Bernhard Jr. zich bevinden.... We moeten het samen doen. Gun iedereen zijn of haar bestaansrecht.
Knappe koppen opperen van alles maar hou de kerk wel in het midden. Bezint eer Gij begint!
Kieken wat ze dinsdag te melden hebben.
Ik ga er vanuit dat wij nog vaak Monopoly met Moos mogen spelen. Hartstikke leuk en gezellig.
Elk nadeel heb zijn voordeel...Ik moet gewoon zorgen dat ik betere keuzes maak de volgende keer.
Keus genoeg.
Rustig opbouwen, niet te snel willen, vooral investeren in vastgoed in ondermeer Rotterdam, Amsterdam, Groningen en Utrecht. Niet teveel willen bivakkeren op de Lange Poten, Spui en het Plein in den Haag, dat kost sowieso teveel geld. Die revue moet ik snel passeren, ze voeren daar toch alleen maar toneelstukjes op. Praatjes vullen nog steeds geen gaatjes.....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....

April, May en June!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

Don't stand so close to me.
Loose talk in the classroom. To hurt they try and try.
Strong words in the staffroom. The accusations fly.
It's no use. He sees her. He starts to shake, he starts to cough.
Just like the old man in that famous book by Nabakov.
Don't stand so close to me.
Uut Don't Stand So Close To Me van the Police.

Moi, ben ik weer! 
In deze tegenwoordige zelfbenoemde anderhalve meter wereld, de realiteit van vandaag, zag ik gisteravond twee absolute helden van eerder twee strafschoppen stoppen vanaf elf meter.
Dat is ruim zeven keer die anderhalve meter, wat ik oe brom! Voldoende afstand derhalve.
Maar vanaf de penaltystip voorkwam Hans van Breukelen in de noodzakelijke strafschoppenserie tijdens de Europacup 1 Finale in '88 dat Veloso doel trof.
Het grote Benfica van Eusébio werd in een volgepakt Neckarstadion in Stuttgart op 25 mei 1988 pootje gelicht door Johannes Franciscus (Hans) van Breukelen. Hij pakte de elfmeter, ging op de knieën en sloeg een kruis. Hij deed het niet alleen bedenk ik mij nu net, hij had dus een beetje hulp van boven.
PSV won de Europacup 1 Finale, de voorloper van de huidige Champions League, mede dankzij meneer van Breukelen. Later die zomer herhaalde hij het kunstje in de finale van het Europees Kampioenschap.
Hans en zijn vingertje en het boekje van Jan Reker.
Misschien had Edwin van der Sar ook wel zo'n boekje achter zijn grote keepershandschoenen verstopt.
Want gisteravond op diezelfde avond stopte tevens mijn grote held van der Sar een penalty op een beslissend moment. Ziggo Sport zond een samenvatting uit van talloze wereldreddingen die de geboren Voorhouter en de beste doelman aller tijden, zeker die van Nederland, in zijn imposante carriere heeft verricht met de Champions League als finale slotstuk.
Van der Sar had zijn 'van Breukelen-momentje' in de UEFA Champions League Finale, twintig jaar later.
21 mei 2008 in een kolkend Olympisch Stadion Loezjniki in Moskou.
In de stromende regen hielden Manchester United en Chelsea elkaar na 120 minuten op 1-1.
Strafschoppen moesten hier tevens de winnaar aanwijzen. Notabene Christiano Ronaldo miste de eerste voor zijn club Manchester. Chelsea lag op titelkoers. Aanvoerder Terry had de Cup met de Grote Oren op zijn rechtervoet liggen maar hij schoot op de paal. Na 5 penalty's was het 4-4 en moest om en om strafschoppen worden genomen om de beslissing te forceren.
Vervolgens wist Manchester wel te scoren. Fransman Nicolas Anelka moest scoren om Chelsea in de race te houden. Hij faalde vanaf elf meter. Hij trof geen doel, klasbak van der Sar voorkwam dat met een prachtige save. Van der Sar wees naar de rechterhoek, Anelka trapte naar links maar Edwin koos de goede hoek en bokste de pegel bijna het rode plein op. Hij juichte, handen in lucht en vervolgens ging ook van der Sar op de knieën. Hij sloeg geen kruis zoals Hans destijds wel deed. Edwin werd even Hans, Hans werd Edwin.
Kippenvel! Weet nog precies waar ik was in 1988 en twintig jaar later in 2008. Thuis op de bank.
Deze helden wisten een zeker lijkende overwinning van een onberekende tegenstander wel te stoppen.
Tegenhouden is wat wij nu ook met z'n allen aan het doen zijn. Ondertussen met 17 miljoen Nederlanders als ik rapper Snelle en meisje Davina Michelle mag geloven.
Wij moeten van anderhalve meter, vijf meter of misschien wel vanaf de strafstopstip voorkomen dat Corona zijn uiteindelijke doel gaat treffen. De bal hard tegen de touwen laat knallen.....
Hij wil ons verslaan maar gezamenlijk staan wij op de doellijn al zijn ballen tegen te houden, anderhalve meter van elkaar als wij de ballen maar weg blijven boksen....
Wij stonden met 0-1 achter, kwamen gelijk. Tuurlijk moest er verlengd worden maar straks in de noodzakelijke strafschoppenserie zijn wij Hans en Edwin tegelijk. Stoppen wij met onze grote handschoenen de beslissende penalty van meneer Corona....Hoogmoed komt voor de val, vroeg of laat.
Stom misschien maar hier moest ik aan denken toen ik de tv uitzette, de kaas uitblies, de lege glazen en flesjes bier op het aanrecht zette en naar boven stiefelde naar onze slaapkamer.
Ik zag bovenstaande gebeuren tussen de bedrijven van een film door.
We keken, murw gebeukt door al die Corona-statistieken, maar weer eens naar een filmpje.
De Nederlandse film April, May en June was net toegevoegd door Ziggo on Demand.
We dachten, laten we die maar doen. 
We zagen namelijk dat Elise Schaap één van de hoofdrollen voor haar rekening nam. Want Elise Schaap is in korte tijd in huize Dorgelo doorgepromoveerd naar de nieuwe Chantal Janzen zonder dubbel S overigens.
Ze wordt gepruimd door ons allebei. Met zowel Chantal als met Elise mag ik thuiskomen als je begrijpt wat ik misschien bedoel. Elise speelt van die leuke typetjes in de TV kantine. Steekt Carlo menig maal naar de kroon. Vorige week zagen wij haar nog schitteren in de komedie Wat is dan Liefde, waar de muziek van André Hazes een rode draad vormt. Leuke feelgood-movie.
De man van Elise, Wouter de Jong, schreef onlangs een mooi boek. Superkrachten voor je Hoofd, dat boek ligt inmiddels op het nachtkastje van Moos. Een soort Mindgym voor zijn hoofd, met 15 skills waar je als jochie van net zeven, waarvan je hoofd nooit uit staat, gelukkiger van wordt. Want heeft iemand Moos ooit uitgelegd hoe zijn hoofd eigenlijk werkt? Nee hè, raar eigenlijk. Zijn wij even blij dat dit boek van Wouter bestaat. Hij is er vroeg bij, boek is voor 9+ maar hij redt zich er wel mee....Wat ik oe brom!
De andere rollen in deze film uit 2019 werden gespeeld door Linda de Mol en Tjitske Reidinga. Ach, daar hadden wij het geld wel voor over. De film kabbelde een beetje voort....niet echt ons ding. Pas toen een oestervisser uit Zeeland de revue passeerde werd het grappiger en beter te pruimen.
Maar lekker hoor op zo'n zaterdag.
Het voorprogramma verzorgde Hans, ik zag een stukje van de finale van PSV-Benfica. De hoofdmoot was voor de dames Linda, Elise en Tjitske. Hans en Edwin verzorgden het toetje....en wat voor één.
Daar werd je bijzonder blij van op de zoveelste voetballoze zaterdag van dit jaar.
April, May en June. De moeder (Olga Zuiderhoek) noemde de dochters naar de maanden waarin ze werden geboren. Ze kreeg ook nog een zoon, Jan....haar winterkind zeg maar.  Jan was niet helemaal goed.
Ach, ga het zelf maar zien. Je bent een paar uur van de straat af en je vergeet even al die Corona-shit.
Maar ik dacht aan April, May en June.
Tja, het is nu april. Ben bang dat deze anderhalve meter regels en zo nog even wel duren. Mischien dat de regelingen zich binnenkort versoepelen maar voorlopig zijn wij nog niet af van de restricties in april, mei en juni en wellicht nog wel langer.
Dat dacht ik dus ook aan terwijl ik ondertussen de trap opstiefelde....Heb je zo'n lange trap dan?
Neuh, maar ik denk snel. Denk wel snel ja, vaak is de uitvoering bijzonder traag. Daar zit de crux...duzz!
Wij maken er gewoon het beste van. Bij ons nog geen echtelijke ruzies of muren die schudden van de spanning. Tuurlijk plakken we de kids soms achter het behang maar negen van de tien keer zijn het bijzonder lieve kindertjes...We blijven respect houden voor alle juffen en meesters van deze wereld. Not our cup of tea.
Neuh...Het heeft ook wel weer wat. Achter het huus vermaken wij ons prima. Het zonnetje schijnt.
Je ontdekt nieuwe biertjes en muziek. Moos die een spreekbeurt houdt via het raam voor zijn juf.
Een uit de hand gelopen 1-april grap. Hij kreeg een dikke opsteker. Wat deed het jochie dat goed.
Handjes in de zakjes van zijn korte broek. Hij vertelde rustig zijn verhaal. Een huilende Mouna bracht hem niet uit zijn concentratie. Over het Verenigd Koninkrijk. Over Elisabeth en dat zijn tante ook zo heet maar wij die vaak Tante Lies noemen...
Dat de voetbal er was uitgevonden, dat Mr. Bean er vandaan kwam. Van die dingen. Juf zag je genieten, Moos had haar zelfs een kopje thee gebracht. A cup of Tea....Dat zijn onze dingen.
Mouna, net 3, die je haarfijn kan uitleggen dat zij niet mee mag naar de winkel en dat ze hoopt dat we straks met z'n allen weer kunnen winkelen en samen een ijsje kunnen doen op het terras.
Gezellig in de auto met z'n vieren door de Troubadrive. Even wat spareribs, friet en risotto. Van die genietmomentjes. Lekker thuis kluiven, dat heeft buurman/chef-kok Kevin goed veur mekare.
In de rij staan bij bakker Battjes of slagerij Hoff. Alles op het gemak. Geen 62 minuten meer in een uur willen stoppen. Iedereen leeft met de tijd zonder de klok te gebruiken. Wachtend in de rij begon Sting te zingen over afstand bewaren...Don't stand so close to me. Geen politie te zien maar wel The Police met zijn drieën in mijn rommelige bovenkamer. Mag dat wel, is drie niet teveel...? Samenscholingsverbod...Euh?
Geen asperges meer in Diffelen of in de buurt bij mijn schoonouders te krijgen, zelfs bij de supermarkten greep ik mis, een leeg krat. Weg was het witte goud. Voor het eerst geen asperges met Pasen maar wel Aspergesoep. Elk nadeel heb zijn voordeel. Trouwens niet van mien Moe.
Van die dingen....
Daar moest ik dus aan denken op de trap nadat Edwin en Hans wederom de penalty's hadden gestopt tijdens hun momenten van fame. Toen ze het moesten doen en ook deden, zij de ballen van hun tegenstanders wegboksten naar de vergetelheid. Naar de eeuwigheid, voor de geschiedenisboeken.
Wij staan niet op elf meter, maar op minimaal anderhalve meter van elkaar. Maar dichterbij dan ooit.
Samen kunnen wij deze strijd winnen! Geef mij jou je angst, krijg je er een hoop voor terug.
Corona bereikt nooit zijn doel. Dit voorkomen wij met z'n allen met een katachtige reactie, een prachtige redding or whatever...als we maar winnen!!
Wij wijzen Corona naar de andere kant en tikken hem vervolgens gewoon uit de rechterhoek.
Handen in de lucht, juichen....vervolgens met de knieën op de grond, desnoods een kruis slaan....
Vrolijk Pasen. Fijne zondag.
Joah, mag wel zo.....

#BerenJacht!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'To everything (turn, turn, turn)
There is a season (turn, turn, turn)
And a time to every purpose, under heaven
A time to born, a time to die. A time to plant, a time to reap
A time to kill, a time to heal. A time to laugh, a time to weep
A time to build up, a time to break down. A time to dance, a time to mourn
A time to cast away stones, a time to gather stones together
A time of love, a time of hate. A time of war, a time of peace.
A time you may....
To everything (turn, turn, turn). There is a season (turn, turn, turn)
And a time to every purpose, under heaven.'
Uut 'Turn, Turn, Turn' van The Byrds.

Moi, ben ik weer
Niet alleen een virus waait vandaag de dag zomaar over.
Maar ook leuke ideeën in deze moeilijke en hardvochtige tijd.
Kijk maar ff rond op Facebook en zo.
Leuke initiatieven schieten als paddestoelen uit de zachte grond!
Overal zie je momenteel baby- of kinderfoto's van je (digitale) vrienden opduiken.
Bij de meeste vergeelde, maar hartverwarmende kiekjes, herken je vaak meteen die kenmerkende heldere oogopslag of de nuchtere blik van de heren en dames anno nu.
Sommigen zijn later nog mooi opgedroogd, anderen waren vroeger ook al bijzonder lelijk...haha Sorry!
Een beetje op z'n Herman Finkers zeg maar....Je kent 't wel, wat een lelijk kind maar niet echt hoor.
Bloten billen gezichten, bloempottenkapsels, lang haar, leuke jurkjes, hoge sokken etc.
Soms zie je zo waar de kinderen op lijken, gelukkig bij die van mij op de moeder, echt wel!
Een beetje kleur op de wangen....
Net zoals de Berenjacht!
Het idee bestond al in enkele landen. België en Australië. Mensen zetten beren voor het raam zodat er voor de kinderen in deze rare periode een leuk buitenspel ontstaat. Beren spotten, op Berenjacht. Het oude Vossenjacht maar compleet anders....
Hoeveel Beren kun jij ontdekken in je straat, dorp of stad. 
Moos dacht eerst dat wij op koopjesjacht gingen, maar dus niet. Winkelen doen papa en mama keurig alleen, zoals het hoort. We gaan op #Berenjacht!
Zag het van de week bij enkele zgn. vrienden van mij op Facebook duzz. Snapte het eerst niet, heb ik wel eens vaker dat het kwartje wat later valt....Ligt aan mij hooor.
Maar gisteravond na het heerlijke eten van San namen wij ook eens de proef op de som.
Zag dat enkele buurvrouwen ook al een beertje voor het raam hadden staan.
Met een schriftje en pen in de andere hand genoten wij nog van de laatste zonnestralen op deze voetballoze zaterdag, de zoveelste in successie. Mis het voetbal wel een beetje, echt wel....
Mis het domme ouwehoeren langs de lijn, mis mijn cluppie....mis het roodzwarte hart al zag ik vrijdagavond nog een mooi roodzwart hart ergens op een behaarde borst getatoe.......
hoe schrijf je dat toch? Getatoeëerd, denk ik? 3x woordwaarde bij Scrabble...straks maar even checken.
Moos had er eerst nog niet zoveel zin in. Wilde op de WE in zijn zelfbenoemde ManCave, wilde YouTube kijken, wilde...., wilde van alles maar wilde vooral niet op #Berenjacht.
De nurksheid van een net zevenjarige, kont tegen de spreekwoordelijke krib. Soms prachtig om te zien, soms bijzonder irritant na ruim twee weken quarantine, na twee weken afgesneden te zijn van het sociale leven. Geen ontbijtje bij de Koffiepot meer, geen koffie bij Blij of een drankje bij de Markt meer.
Het is wennen voor iedereen. Het is anders maar toch ook weer heel bijzonder.
Want na twee weken geprobeerd te hebben voor meester Alfred te spelen is het respect voor Juf Jannie en alle juffen en meesters van deze wereld alleen maar meer gestegen. Petje af! Waarvan Akte!
Want Ja is Nee, wit wordt automatisch zwart en hij kent zijn Chromebook stukken en stukken beter dan zijn vader. Zijn vingertjes dansen over het toetsenbord, het is touchscreen hoor, Papa. Ja, Ja, Ja...
Moos gaat steeds drie stappen te snel en ik kruip er maar achteraan.
Maar na wat vijven en zessen stapten wij iets na zessen eindelijk warm ingepakt naar buiten.
Schriftje in de ene en de pen (volgens mij van Premo) in de andere hand. Hij kon direct strepen, want de buuf van twee huizen verder had een beer in de vensterbank staan. Drie huizen verderop weer kassa! En bij deze buurman had de beer zelfs een shirt van Ajax aan. Meteen voelde ik weer het gemis van de bal.
Moos kreeg er zin aan en Mouna stiefelde er vrolijk achteraan, op jacht naar meer beren. Wij maakten een kort rondje, de wind waaide namelijk stevig maar toch kwamen we al kuierend en slenterend hier langs de Vecht al aan 17 Beren. Klein, groot, bruin, mastu maar ook geel en zelfs eentje op vier hoog in de nieuwe flat. Heeft die het niet koud, Papa?
Thuis moest er gebeld worden met Oma, heb jij al een beer voor het raam staan?
Warempel, ja was het antwoord van Oma. Had ze al twee dagen, de grote beer van Mouna was nog bij haar inpandig. Gaaf zeg. Moos streepte weer in zijn schriftje, dat was Beer nummer 18. Hoppa...
Berenjacht Hardenberg is reeds een populaire groep op Facebook. In Baalder telden ze al ruim 300 beren(!!) en in het Vechtpark hier iets verderop lopen zelfs Beren los....en één schildpad.
Niet te filmen joh. Schijnt dat er 17 beren zijn te vinden in het Vechtpark. Vanmiddag dus maar even kijken als we maar op tijd weer terug zijn voor Nederland - Spanje....Toch nog voetbal vanmiddag!
Echt leuk hoor die #Berenjacht. Wij Nederlanders zijn toch bijzonder creatief. Het oude PimPamPetten komt zelfs weer op tafel, zij het in een moderne variant.
De VriMibo doen wij gewoon digitaal en lekker 's avonds om half tien met je vrienden. Allemaal aan een alcoholisch drankje, Skypen 2020, mooi dom ouwehoeren. Effe vragen hoe het met iedereen gaat.
De techniek staat voor niets deze tijd! Mooi dat het zo kan. Soepje erbij van Slagerij Hoff.
Mmm...Lekker hoor, vorige week mosterdsoep en gistermiddag onvervalste tomatensoep, natuurlijk met zelfgedraaide ballen. Mmmmmm....Daar sta ik graag even voor buiten voordat ik naar binnen mag.
Je merkt het ook in Winkelstad Hardenberg dat iedereen zich aan de regels begint te houden.
Anderhalf meter afstand houden is een verantwoord spel aan het worden. Winkelkarretjes die iedere keer worden schoongemaakt en gedesinfecteerd. Strepen en pijlen op de vloer bij de Kruidvat onderweg naar de luiers van Mouna....Eenrichtingsverkeer, niet achterom kijken, maar de blik gericht op de toekomst.
Niet teveel mensen naar binnen. Je moet soms zelfs even wachten. Ach, alles op het gemak.
We hebben allemaal de tijd, kijken niet meer naar de klok....Je loopt toch niet twee maanden vooruit, laat staan een uur. 
Rustig blijven voor de dag van morgen. Mensen met handschoenen aan, sommigen met een ouderwets mondkapje voor. Overal hetzelfde beeld, hetzelfde ritueel, vorm van berusting. Het is niet anders...
Lange rijen bij Theun de Jong, iedereen wilde toch gewoon zijn visje halen. Gelukkig was het mooi weer.
Links en rechts trad er wel lichtelijk irritatie op. Sommige mensen hebben ook in deze tijd het nog hartstikke druk, waar moet je toch heen, gekke vent??? Snauwen mensen af....als anderhalf meter 1,49 meter dreigt te worden. De kroegen gaan zo echt niet eerder open door al jouw gehaast.....Domme Bromsnor!
Wat ik dan niet snap is dat je hier in Hardenberg nog steeds moet betalen voor het parkeren.
De lokale ondernemers hebben ondertussen al zoveel gaten in de spreekwoordelijke sokken onder het bed liggen. De zak(k)en inmiddels leeg. Verzinnen van alles om toch maar wat omzet binnen te hengelen. Sommigen zitten al weken dicht, dan stroomt het geld echt niet meer naar binnen hoor....De vaste lasten blijven namelijk gewoon doorgaan. Wat ik oe brom!
Elke euro is er één voor deze hardwerkende ondernemers, maar blijkbaar ook voor de gemeente.
Want waarom moet je in deze Coronacrisis nog steeds betalen voor het parkeren in Hardenberg....??
Hoeveel vingers raken dagelijks niet de betaalautomaten aan, is dat niet besmettelijk??
Of denk ik te simpel, moet ik mij hier helemaal niet mee bemoeien....Je hebt niet overal verstand van...knuppel.
Maar toch. 
Want iedereen drukt toch op het knopje om de slagboom te openen, je moet eerst het kaartje in de betaalautomaat douwen om te betalen....toch? je zit toch minimaal 1x aan het metaal en misschien wel vaker.
Is dat niet besmettelijk? Is dat niet een brandhaard voor het overdragen van het gevreesde virus...??
Ik weet het niet hoor, heb er geen verstand van. Ik hoorde van diverse winkeliers dat ze reeds gebeld hadden met de gemeente, maar dat zij dat eerst moesten onderzoeken...???
Tja, zelfs in deze moeilijke tijd blijft betaald parkeren toch een mooie melkkoe hè. Of niet dan...
Want ik zie (nog) niet na elke transactie, zoals het drukke winkelpersoneel het namelijk wel doet, dat de vele betaalautomaten en de poortjes nerjes worden schoongemaakt. Waarom de winkelkarretjes- en mandjes wel na iedere ingebruikname en deze automaten niet...?? De kracht van gewoon doen, lijkt me!
Gewoon de poorten open gooien, veiligheid voor alles. Of betaal je liever achteraf de schade...??

Wij dragen allemaal ons steentje bij voor de/een goede zorg. Niet dan?
Maar nogmaals, ik heb er geen verstand van. Zo langzamerhand lijkt half Nederland een viroloog-expert of de nieuwe Ab Osterhaus te zijn geworden.
Het viel mij gewoon op.
Fijne zondag, allemaal op #Berenjacht deze week?
Bij ons staat Winnie de Pooh voor het raam, die mag ik nog wel knuffelen.
De echte leuke en nog wel blonde Winnie misschien weer over een paar weken tijdens het Knuffelfeestje hier achter het huis.
Zag twee Beren dat Coronavirus een loer smeren, oh het was een wonder boven wonder dat die Beren.....

 

Koning André & Topper Moos!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ice will melt, water will boil.
You and I can shake off this mortal coil
It's bigger than us. You don't have to worry about it.
Ready or not here comes the drop.
You feel lucky when you know where you are
It's gonna come true.
Here in your arms I remember.
It's only natural that I should want to
Be there with you
It's only natural that you should
Feel the same way too.
Uut 'It's only natural' van Crowded House (legendarische album Woodface)

Moi, ben ik weer!
KUT-CORONA....!!!
Een klein mannetje van net geen zeven jaar schreeuwde het bijna uit afgelopen maandagavond terwijl we wegliepen nadat wij voor een dichte deur hadden gestaan bij IJssalon Toscane, hier aan de rand van het centrum in Hardenberg en de reden van de tijdelijke sluiting op het witte A-viertje hadden gelezen.
KUT-CORONA....!!!
Mismoedig sjokte hij van de plek des onheils, hoofd op standje onweer, zijn kleine handjes diep weggestopt in de warme jas weer onderweg richting de Vecht waar ons huis huist.
Missie niet geslaagd! Woon je eindelijk op kruipafstand van al die lekkere ambachtelijke ijsjes gooit dat domme virus roet in het spreekwoordelijke eten. Een hard gelag, wederom een hard gelag....
Het moest toch niet gekker worden, potverdikkemei. Dat kon er ook nog wel eens bij zag je hem denken.
Tuurlijk corrigeerde ik, als wel opgevoedde ouder, hem meteen.
"Moos, dat mag je niet zeggen hè: Kut maar Kloten is het zekers wel of misschien minder leuk, dat kan ook!
Ik moet tegelijk lachen en huilen, dacht nog...daar kun je al zangeres, Hallo Maan van de Steenwinkel, wel een nummertje over maken...Waarvan Akte!
Dat Ku...euh dat minder leuke Corona virus had 'm namelijk ook zijn verjaardag al door de neus geboord!
Vandaag zouden wij zijn feestje reeds gaan vieren. Want komende woensdag 25 maart verjaart hij pas.
Vanmiddag zouden Opa, Oma en Oma Martha komen. Zijn Ooms en Tantes, neefjes en nichtjes. Onze vrienden en de oude buren uut de Marslanden. Hij had er zich zo op verheugd.
Een verjaardag helemaal in het teken van zijn goede vriend Mario. Mario taart, zelf pizza's bakken, zijn huis helemaal versierd met Mario-slingers. Het Mario-pak was al gewassen en gestreken. Je kent het wel.
De kaartjes voor zijn kinderfeestje komende vrijdag bij MonkeyTown had hij net voor de crisis reeds uitgedeeld bij school. Een dolle bende zou het worden. Vijf van die opgeschoten jochies en zijn lieve vriendinnetje van groep 4. Een hele middag zeer balorig doen in downtown Rheeze. Wij keken er ook al naar uit hahaha....Waarvan akte!
Trakteren op school zit er tevens niet in. Maar Moos nam en neemt het wonderwel super op.
Als een volwassen jochie van bijna zeven snapt ie het gewoon. Bijzonder toch!
Gaat niet bij de pakken neerzitten maar maakt net als iedereen het beste er van.
Beperkt, net als wij allemaal, in zijn bewegingsvrijheid maar hij kan bovendien zijn verjaardag niet vieren...Eentje waar hij al maanden mee bezig was. Een hard gelag hoor....Zeker voor een kuikentje zoals onze Moos.
Je wordt niet ieder jaar zeven, wat ik je brom!
Vet balen zeg. Mochten jullie een kaartje willen sturen, je weet ons te vinden. Of stuur anders maar een PB'tje, geef ik het adres wel ff door. Zou hartstikke tof zijn. Dat bijvoorbeeld woensdag de postbode moet aanbellen omdat al die verjaardagskaarten niet in de brievenbus passen en de volle postzak voor onze deur staat. Voelt hij zich nog iets meer jarig. Zou toch supergaaf zijn....Of niet dan?
Zijn verjaardag van 2020 zal Moos sowieso niet zo snel meer vergeten. Als het weer mag, als het weer kan gaan wij alles inhalen en maken wij er met z'n allen alsnog een knalfeest van dat hij er dagen ziek van zal zijn.....haha.
Net zoals de bruiloft van ons nichtje Ann. Ze zou eind mei in het huwelijk treden met haar grote liefde Pascal (Calle) maar ze hebben het feestje verzet naar volgend jaar.
Net als Moos keken Ann en Calle ook al bijna een jaar uit naar hun grote dag.
Dat is echt Ku...met peren! Maar een hele verstandige en moedige beslissing. En Oma is er volgend jaar ook nog gewoon bij hoor, Ann. Die is 88 maar krijgt er volgens mij van God nog wel een paar bonusjaren bij...
Denk het wel. Tis wat. Oma bezoeken in Mariënberg bestaat nu uit een gezamenlijk ritje naar de achtertuin van dat lieve oude mensje. Oma achter het glas zwaaiend naar haar (klein)kinderen....De tuindeur voorzichtig open en vragen hoe het gaat, alles op gepaste afstand.
De gekochte chocolade paashazen stonden al klaar in de tuin voor Moos en Mouna.
Niks geen geknuffel of een kusje voor dat lieve oude mensje.
Facetimen met Opa en Oma in Olst/Diepenveen. Opa's 70ste verjaardag viel vorige week ook al in het water. Wat allemaal hoogtepunten zouden moeten worden teneergeslagen door dat klotenvirus die ons allemaal in de greep houdt. Heel onwerkelijk en waar stopt het....? en wanneer....?
Persoonlijke verhalen van hardwerkende ondernemers die met pijn in het hart bedrijven moeten sluiten.
Verhalen die raken, die snijden in je ziel en allerlei vragen oproepen in je hersenloze bovenkamer.
Zoals die van mijn kapster Rosan en haar altijd vrolijke meiden. Ik heb niet veel haar meer, maar het is altijd Haarfijn bij hen. Ze houden mij met liefde kort en gedekt.
Het kan eigenlijk niet maar het moet toch. Onzekere periode breekt aan. Voor hoelang...? 3 weken, 3 maanden....?? Of nog langer....? zeg het maar.
Ze koos om haar toko te sluiten. Niet alleen voor de veiligheid van haar klanten, haar team, niet alleen voor haarzelf maar ook voor haar gezin (haar man en 3 kinderen) en de gezinnen van haar meiden en die van al haar klanten. Gezondheid boven alles, een beslissing genomen uit het hart en iets minder met het verstand.
Bijzonder knap en moedig!
Want niet iedereen zal dit gaan overleven, deze crisis en waar de omvang nog niet van bekend is en het einde, ben ik bang, nog lang niet in zicht is.
Kreeg vorige week een mooi appie in de groepsapp van mijn baas nadat bekend was geworden dat de scholen gingen sloten en de horeca op slot.
Ook bij ons op het werk breken onzekere tijden aan. Gaan wij het redden, houden wij het vol?
Vele bedrijven denken de komende tijd niet echt meer aan promotionele geschenken. Beurzen zijn afgeblazen, bezoekjes kun je nu wel schudden. Ik benijd hem en al die ondernemers nu ff niet. Een hard gelag! Niets is zekers....Drijfzand en waar sta je ondertussen veilig.
We hadden het nog niet echt nodig maar kocht bij Slager Hoff wat extra vlees, een onverwachts bloemetje voor San bij Linda en Daniëlle van Bloemenhuis LinZ, speciaalbiertjes en een mooi stukkie oude kaas bij het Kaaskeldertje...Jan nog goed te passe, nog wel maar we spraken wel onze wanhoop uut.
Gedeelde smart. Koop lokaal om onze ondernemers hier een hart onder de riem te steken. Zo giet dat hier, alles waterdicht maar de deure op een kier. Sperziebonen en appelmoes en in het weekend aan het bier.
Mien moe die van kindertjes uit de straat een kaartje door de brievenbus krijgt. Dat er aan haar wordt gedacht...."Een lieve groet in deze moeilijke tijd", groetjes Zoë en Indy.
Wauw, wat gaaf. Traantjes hoor....allemaal door die Kut-Corona. Moos heeft gewoon gelijk.
We zetten veel muziek op de laatste tijd voor troost....Zetten de TV vaak uit als de zoveelste Corona-deskundige wordt opgevoerd, wordt je allemaal niet vrolijker van. De angst regeert!
Vanmiddag EK 88 op de buis, om even terug te keren in je gedachten...Naar de zomer van 88 toen wij amper wisten dat je dood kon gaan aan een griep. Zeven dagen vasten voor Marco van Basten.
Die halve finales tegen de Duutsers, toen ze de grenzen nog niet wilden gaan sluiten....maar 11 hollanders die juist opzochten in Hamburg. Het volksparkstadion wat van ons was....Heeeeeeeeeeerlijk!
Ik ga er vanmiddag eens goed voor zitten, Moos kijkt mee. Hij weet wie Marco is, Basta!
Mooi dat onze Koning vrijdagavond op TV was. Hij bracht wat licht in deze donkere tijd!
Bedoel niet Willem-Lex! Neuh, hij deed het goed maar mis op zulke momenten altijd wel Maxima....
Heb niks tegen onze prins Pils heur, hij sprak mooie woorden. Maar waarom zit Max dan niet naast je....
Mouna zei dat hij zich moest scheren, net als papa....Tja.
Maar de echte topper was natuurlijk Koning André, André van Duin. Wat een kerel, wat een man!
Wat een ongeloofelijke held! In januari verloor hij zijn man aan botkanker. Wat sprak hij mooi over zijn Martin. Knap hoe hij daar zat in één van de laatste De Wereld Draait Door.....
Troost TV 2.0!
Een mooi gesprek tussen twee mannen van wereldformaat. André van Duin op zijn best.
Hij was zichtbaar afgevallen, hoe kan het ook anders..Hoe hij praatte over de laatste weken van Martin en hoe hij dat had beleefd. Prachtige Televisie zoals het hoort.
Een crisis als deze brengt de mensheid dichter bij elkaar en Van Duin gaf de puntgave voorzet die wij met z'n allen alleen maar hoeven in te koppen net zoals Gullit dat deed in 88 tijdens de finale.
Snoeihard tegen de touwen achter die kansloze keepert van Rusland die in de groepswedstrijd nog onpasseerbaar leek te zijn. Zo krijgen wij Corona ook tegen die verrekte touwen, die gaan wij verslaan.
Vast en zeker! Geloof er nou maar in. Knock-Out, tien tellen graag!
Maar hoe André van Duin de regie overnam van Matthijs was hartverwarmend. Wauw, wat mooi,.
Hoef ik jullie niet uit te leggen, jullie hebben het vast allemaal gezien. Ontroerend....Kippevel. Zo mooi gezongen. Vaak de komiek maar hij kroonde zich vrijdagavond tot Koning André.
Van Duin staat op eenzame hoogte. Diep, diep respect....Iemand verliezen maar toch een winnaar zijn!
Het zijn de lichtpuntjes in deze hardvochtige tijd.
Koning André nam zijn land bij de hand, vertelde dat het goed komt helaas wel zonder Martin aan zijn zijde.
Maar het gaf hoop want hoop sterft als laatste zingt Daniël net.
Moos is een topper. Net als zijn zusje en Oma en Opa en Oma....
Wij zijn allemaal toppers en wij gaan deze KUT-CORONA verslaan met team Nederland!
Denk 3-1, staan achter met 0-1 maar wij gaan deze tegenstander verslaan. 
Straks varen wij uitzinnig door onze denkbeeldige grachten van hoop, juichend van hervonden geluk!
Hou me vast aan Koning André en ondermeer aan onze Topper Moos!
Kom veilig thuis!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....Moos en Mouna steken alvast de duimen op!

Zondag!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Je kust m'n mond en je zegt met een lach. Dat dit niet kan, dat dit lekker niet mag.
Hou met vast, oh Hou me vast voor ik val.
Zet die fles neer en kom met me mee. Ik hoef geen borrel, ik ben zo al oké.
Aan een wonder had ik niet meer gedacht. Jij kwam onverwacht. Als de zon in de nacht.
Hou met vast.
Uut 'Hou me Vast' van Rob de Nijs

Moi, ben ik weer...
Goedemiddag.
Sloeg de ochtend eens over. Het kan verkeren, je hoort Bredero het zo zeggen.
Waarvan Akte!
Kijken of het mij bevalt, denk het niet!
Mijn lege hersenpan functioneert gewoon het best als de haan net drie keer heeft gekraaid.
Wat ik oe brom!
Maar ik wilde niet de zoveelste in de ellen- en ellenlange rij zijn die een zinnige mening heeft over wat Nederland momenteel in zijn greep houdt.
Tuurlijk, het is jullie vast en zeker niet ontgaan of je moet wel onder een hele grote kei hebben gelegen.
Want behalve mijn moeder weet zo langzamerhand iedereen haar of zijn weg te vinden op de digitale snelweg. Geen TomTom meer nodig laat staan een routeplanner van de ANWB.
Maar ook ik, ja ook deze twee meter punt zes komma vier kreeg er spaans benauwd van zolang je het nog mag. Straks mag je die grens ook niet meer over....
Dikke kippenvel op de behaarde armen, nog net niet tranen over de wangen...maar het biggelen zou niet lang meer duren want de brok zat al ergens in de keel.
Wauw wat een artiest. Wat een kerel. 77 jaar oud maar still going strong.
Hij zat op een warme kruk met een licht trillende hand aan de microfoon. De ziekte van Parkinson is in 'm gaan huizen. Klote man! Weer zo'n ziekte die zich vast heeft gemesteld in een bijzonder mooi lichaam.
Vastgeroest als loodzwaar beton.
Rob de Nijs, zanger van beroep! Gaat ook al een heel leven met mij mee. Had een oudere broer die een dubbel LP van hem had. SpringLevend - Live. Rob de Nijs die aan de binnenkant van de LP-hoes je als ware tegemoet sprong, smetteloos gestoken in het wit. Toen het rood van Marco B. nog in de kinderschoenen stond. Onze nationale schuinmarcheerder pur sang! Zag 'm vrijdagavond nog zitten op zo'n draaiende stoel, hij draait, wikt en weegt, maar niet zoals Leontien vroeger de bordjes omdraaide.
Het rad van Fortuin maar nu ter halve gekeerd. Het draaien is nu echt begonnen.
De firma list en bedrog in optima forma. De bestemming en de waarheid door elkaar heen genaaid.
Voor jaren terug schrok België op, schudde het zichtbaar op haar grondvesten. In een bijna verlaten kroeg zong ik schaamteloos 's nachts het nummer Zondag van Rob de Nijs met enkele collega's.
Zeg maar ons passende relatiegeschenk voor de gastvrijheid van de Zuiderburen destijds.
Toen je nog bij elkaar in de armen mocht vliegen....
Heb iets met teksten, kan ze ook zo makkelijk onthouden. Zingen gaat mij bijzonder slecht af, kan geen toon houden is de lieve versie. Ik zing gewoon zo vals als een kraai. Eerlijk is Eerlijk. Dat is de waarheid!
Zing alleen keihard in de auto, als ik zeker weet dat er niemand mee zit te rijden, zing ik luidkeels mee met de nummers, dan vind ik het nog wel klinken. Slaat het nog wel hout, maar dat heb ik sowieso niets op mijn kerfstok staan.
U was er niet bij, de basis van elk geloof.
Rob was van uitzonderlijke klasse afgelopen vrijdagavond.
Parkinson blijft voorlopig nog van zijn stem af, is 'm geraden ook....
Prachtig. Zijn zwanenzang maar dan live gezongen. Zijn stem is er nog. Gelukkig wel antwoordde de Nijs.
Niet voor het laatst, het nummer wat hij zong als afsluiting. Wauw, vlekkenloos.
Een icoon in de Nederlandse popmuziek.
De Nijs boorde in mijn hart en ziel. Gewoon op een vrijdagavond, totaal onverwachts.
Rob zal moeten nadenken over een leven zonder muziek want Parkinson laat van zich horen de komende jaren, daar hoef je niet achteraan. 'Het zal wet motten', waren de berustende woorden van de Nijs.
Vanmorgen trok ik een arsenaal aan nummers open van de Nijs op Spotify. We zijn toch min of meer gekluisterd aan huis- en de treurbuis. Vrij vertaald naar Gerrit Komrij. Zelfbenoemde kluizenaars met nog maar 3 rollen toiletpapier en 2 rollen wc-papier op voorraad, weet het verschil niet maar het maakt allebei je billetjes gewoon netjes schoon.
Dit weekend vergeten om nieuwe te kopen of niet gevonden, dat kan ook......
Snap de hysterie totaal niet. Geprobeerd te snappen maar schijnt iets te maken te hebben met kudde- en kopieergedrag. Als je mensen met veel dezelfde producten uit de supermarkt ziet lopen ga je het vanzelf ook kopen....raar dat hamstergedrag. Hoop dat veel mensen ook condooms kopen.....maar dat terzijde!
Rob zong over Zondag, over Malle Babbe, zuster Ursula, dat het zomer werd, een kaars voor je raam, dat de regen zachtjes tikte op het zolderraam, foto van vroeger, Bo, Jan Klaassen de Trompetter, het land van Maas en Waal, de Pieper en Hou me Vast (voordat ik val).
Rob de Nijs, het leek wel of hij nooit ouder werd. Maar afgelopen vrijdag zag ik ook wel dat hij geen zestig meer is maar langzaam de 78 jaar aantikt.
Prachtig dat hij nog altijd kan zingen, dat Parkinson hem geselt maar nog niet definitief tegen de touwen heeft gewerkt. Niet voor het laatst. Graag nog vaker 8 tellen graag....
We moeten het doen met beelden van vroeger, van eerder. Het zij zo...
Nu wij eindelijk zo dicht mogelijk wonen bij het theater wordt de ene na de andere voorstelling geannuleerd.
In Februari geen Lohues in de Voorveghter, dat had niks met het virus te maken.
Hopelijk is hij volgend joar voldoende aangesterkt. Niks mooiers As dat....Nogmaals beterschap!
Afgelopen zaterdag zou voor het eerst mien muzikale held uut Nijmegen optreden in Hardenberg aan de Vecht. Maar daar stak het kabinet, nu eens terecht, een stokje voor. Konden we wederom thuis blijven zitten. Maar we blijven hier mooi wonen aan de Vecht en achter ons huus het theater.
Volgend seizoen dan maar weer. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Want wat in het vat zit verzuurt (nog) niet!
Kieken wat Maarten, Veurink en consorten voor ons in petto heeft. Verras ons!
Pas goed op jullie zelf en denk aan de mensen links en rechts naast je.
Samen kunnen we de wereld aan.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo....
Zondag, Zondag, Zondag....Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je...

Uiensoep, Het Sprookje!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Dat je maar een grote jongen, mooi en slim en flink gebouwd.
Met een paar gezonde longen en vooral een hart van goud.
Dat je mag spelen als je vader en zingen wat je moeder zong
En blijf vooral voor altijd jong.
Dat je maar een fijne kerel, die ook lief kan zijn en zacht
Die zijn weg vindt in de wereld, die zich door het leven lacht
Dat je openstaat voor alles maar geen krimp geeft in de storm
En blijf vooral voor altijd jong.
Dat je zorgeloos op mag groeien, tot plezier van lief en vriend
Dat je gaven zo gaan bloeien dat je straks je brood verdient
Dat je leert om hoog te grijpen maar zacht valt na elke sprong
En blijf vooral voor altijd jong.
Uut 'Voor altijd jong', vertaling van Huub van der Lubbe 
Nummer van Bob Dylan, Forever Young.

Moi, ben ik weer.
Tja, schoot een beetje vol afgelopen vrijdagavond terwijl Huub met zijn gitaar aan de tafel bij DWDD het nummer 'Voor Altijd Jong' zong.
Gewoon op zijn van der Lubbiaans, achteloos op een doordeweekse avond zo vlak voor het weekend.
Sterk spul dat Fisherman Friends hoor, wat ik oe brom.
Of kwam het door het feit dat ik net een weekje van huis was geweest...?
Dat ik mensen had gemist, zeg het maar.
Een weekje Denemarken was de hoofdschuldige, een gezellig beursje draaien in Odense en maar hopen dat het Corona-virus niet het Congrescentrum van Odense binnenwaaierde...of iets van die strekking!
Neuh hoor, wij laten ons niet gek maken. Althans nog niet....Nuchter als we zijn.
Verstond geen klap van wat ze zeiden op de Deense radio maar dat het negen van de tien keer over het virus ging wat zo langzamerhand heel Europa in haar greep heeft begreep ik dan wel weer....
Odense Part 2, zeg maar.
Vorig jaar koerste ik voor het eerst naar de geboortegrond van Hans Christian Andersen.
Vorig jaar werd het een legendarische trip. Want in een overvolle kroeg zag ik met vier andere Hollanders Ajax op die bewuste dinsdagavond de Koninklijke in Madrid genadeloos naar huis spelen.
De zelfbenoemde godenzonen wonnen destijds met 1-4 van Real Madrid. Het wonder van Odense...
De trip was al geslaagd voordat de beurs uberhaupt ooit was begonnen.
We raakten er maar niet over uitgepraat. Brugman in optima forma....
Hoe dit jaar....Op een verstilde woensdagavond zat ik op mijn smartphone te kijken naar de tweede helft van een bekerduel, ergens hier in Nederland. Het eerste bedrijf had ik nog heerlijk consumerend doorgebracht achter een lekker bord Tagliatelle met een romige saus. Soms heb je keus, een andere keer is er net een feestje gaande en valt het voorgenomen portje biljarten in het niet. Iets van die strekking duzz!
Maar dat geheel terzijde...
De voormalige godenzonen stonden achter met 1-0 tegen de plaatselijke trots, FC Utrecht.
Lag gespreid op mijn hotelkamer, dacht even nog dat het goed kwam. Dat de magie van Odense van het vorige jaar door zou sijpelen naar de Domstad van het heden....Dat het virus in al haar hevigheid zou worden aangestoken boven Nieuw Galgenwaard. Neer zou dwarrelen op de voormalige godenzonen, griekse helden die opstonden uit een reeds aangekondigde dood. Ik zat gevangen in het Epos, als je begrijpt wat ik misschien bedoel!
Hans Christian Andersen had er een sprookje over kunnen schrijven.
Dat het wonder van Odense nu zou verhuizen naar midden Nederland. Wat dacht ik allemaal toch....??
Beetje dom was ik, Tussen Tak. Skol voor Utrecht. Ze wonnen verdiend met 2-0 van een onmachtig Ajax.
Odense Part 2 draaide uit in een kleine nachtmerrie. Niks geen nieuw biertje in een volle kroeg maar snel het licht uit in een reeds donkere hotelkamer 125. Het sprookje was defintief uit....
Ach, misschien treurde ik vrijdagavond bij thuiskomst onder het liedje van Huub wel daar over en telde ik ondertussen mijn zegeningen. Al het moois zat namelijk bij mij op de bank.
Huub raakt mij wel eens vaker met zijn zingerij....Misschien niet de allerbeste zanger maar hij brengt de boodschap wel over. Zeker op zo'n vrijdagavond met het hart op de tong!
Wat mij ook raakte was de gezellige bende bij de Markt en onder andere de overheerlijke uiensoep.
We zaten amper een paar honderd meter van ons huis verwijderd. Konden straks, bij wijze van spreken, kruipend naar huus. De magie van een mooie avond was aan. Zes lieve mensen, lekker aan het eten en vergezeld van mooi dom geouwehoer. Zo af en toe een serieus onderwerp aansnijdend als ware het een warm mes in de zachte boter!
Een klein stukje hemel op aarde, gewoon in Hardenberg, gewoon op een zaterdagavond. Mooi!
Huub zat notabene aan een andere tafel in mijn gedachten en tokkelde verder op zijn gitaar. Ik hoorde flarden, teksten als wat een vrouw niet kan doen en Binnenmars heeft het super voor elkaar, Gerwin van voren wel te verstaan! Vakmanschap is Meesterschap!
Goeie keus van Bert en Ina, al zeg ik het zelf. We zijn al vaker bij de Markt geweest maar nooit op een fijne maar drukke zaterdagavond en nooit zo uitgebreid. Waarvan Akte!
Het werd uitstekend genieten op de vierkante meter. Uitermate vrolijke en leuke bediening. Het meisje adviseerde ons voor La Chouffe IPA te gaan, die hadden ze net op de tap. Vond ze zelf ook lekker.
Nou, kom maar door...Mmmmmm
Robert was de Bob, die trouwens niet ver van ons verwijderd zat maar dat terzijde, hij ging voor de zwarte ranja zoals Moos cola noemt en de dames gingen alle drie aan de witte wijn. Het werd een onbedoelde wijnproeverij want in elk glas zat een andere druivensoort maar welke was nou de goeie druif?
Het was druk. Uitverkocht. Heerlijke maar gecontroleerde chaos. Geroezemoes. Iedereen was virusvrij en vermaakte zich opperbest. De keus was snel gemaakt.
Ik zag huisgemaakte uiensoep staan. Zou het eigenlijk een keer gaan gebeuren dat ik de uiensoep buitenshuis lekkerder vond dan mijn eigen gemaakte uiensoep, traditiegetrouw op Nieuwjaarsdag?
Warempel. Na tig uiensoepen naar binnen te hebben gelepeld kwam deze met stip binnen in mijn top 3.
Echt wel.
Mmmmmm heerlijk. Hier zat smaak aan, geen bak heet water met wat verdwaalde uiten. Neuh, complimenten voor de keukenbrigade. Maar eens proberen om hier het recept van te ontfutselen of blijft dit toch het geheim van de kok? Zou Gerwin lief aankijken enigszins helpen...??
Het bleef bij lekker eten. Zag mooie gerechten liggen op de bordjes. Mijn steak de Markt was perfect gebakken en bijzonder lekker mals. Mmmmmm nogmaals. De nagerechten waren tevens plaatjes...
De buikjes heerlijk vol. Heerlijk gegeten, niet dat het een verrassing was maar de Markt wordt met liefde bijgeschreven in ons culinaire gidsje en gewoon op kruupafstand hè.
Ja, wij wonen leuk hier aan de Vecht.
Het afpilsen bij Sevens sprak tevens tot de verbeelding. Hier schijnt het eten ook goed te zijn, je voelt 'm aankomen gaan wij nog wel eens proberen. Misschien wel een keertje op een doordeweekse avond met Moos en Mouna. Zag al iets staan wat ze echt wel lekker gaan vinden.
Jan vulde de glazen nog eens en wij proosten op weer een mooie avond. Moe maar voldaan zochten wij onze bedjes op en droomde ik vannacht over uiensoep met Aperol....Tja. Ik verzin het niet.
En ze leefden verder nog lang en gelukkig. Het sprookje van Odense maar dan anders was helaas uit!
Die van de zelfbenoemde godenzonen en Europa overwinnen strandde in Utrecht
Lekker eten doe je aan de Markt. Ach ja, dat wist ik eigenlijk ook wel.
En blijf vooral voor altijd jong, dat je zorgeloos mag opgroeien zonder teveel invloed van de boze en grieperige buitenwereld. Blijf voor altijd jong! Maak er je eigen sprookje van, lieve kinderen!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...