#Mouna4JR!...De Slimste?

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Close to dawn, I turn so deep inside. 
Feel every stone I carried around, for so long.
But now that I got what I want, i'm not so sure the weight is gone.
Still heavy on my shoulders. Carrying on, the weight ain't gone
A force so strong is pulling me down.
Can barely hold, this gravity I've found.
Feels so wrong.
Uut 'The Weight' van Danny Vera

Moi, ben ik weer.
Fietste gisteren vroeg door en langs onze stad.
Hardenberg lag er nog zo vredig bij deze ochtend, het ontwaakte langzaam uit een diepe slaap.
Een meerkoetje dook weg in de rustige kabbelende Vecht, een vrouw liet haar hondje uit op de brug.
Linda zette alvast de bloemetjes buiten en Chris had zijn bus reeds geparkeerd schuin voor de Schenckerij.
Het was koud toch kreeg ik het warm van de aanblik van mijn stadje. Zo kijkend leek het wel of er niks aan de hand was, dat we niet al een jaar vast zaten geketend aan iets wat in de lucht hangt.
Ik was onderweg van het donker naar het licht, misschien had deze morgenstond wel goud in mond.
Waarom niet? Zocht en vond het dagelijks brood bij de bakker, bakker Battjes wel te verstaan.
Bestelde 2 fijn volkoren en 1 leeuwenbrood. Fietste dezelfde weg terug en de laatste kerstverlichting werd ondertussen langzaam uit de bomen gehaald, de kerstbomen in de Voorstraat brandde nog wel in volle glorie.
Snapte het wel, zo lang mogelijk een bepaald gevoel vasthouden. Het is al donker genoeg geweest.
Op de Markt was er ook bedrijvigheid, een nieuwe dag was aangebroken. Onderweg naar later!
Dat is ons meisje ook. Mouna werd afgelopen donderdag 4 jaar. Waar blijft toch de tijd..??
Weet nog als de dag van gisteren dat zij op een zaterdagmorgen net voor twaalf uur werd geboren. 
Ook hier in Hardenberg, iets verderop! Het meisje verrast mij elke dag weer...Wat een bijzonder kind.
John C. Kieviet zou de tekst zomaar voor haar geschreven kunnen hebben....
'Ik weet niet goed hoe te zeggen hoe ik mij voel. Alles wat ik ben, alles wat ik ooit was is hier te lezen in jouw mooie ogen. Ze zijn alles wat wij zien.'
Onze vertaling van het nummer Chasing Cars van Snow Patrol wat wij parkeerden op haar geboortekaartje.
Nog steeds geen woord van gelogen, ook niet vier jaar na dato. Wat ik oe brom!
Moos was gisteren een beetje jaloers op zijn zusje dat zij een tekst van Snow Patrol toebedeeld had gekregen totdat wij even zijn geboortetekst lieten horen. Slaapliedje van Acda en de Munnik, het gevoelige jochie pinkte even een traantje weg. Hij heeft het sowieso niet gemakkelijk. Hij mist van alles en vooral zijn vriendjes en vriendinnetjes van de basisschool. De basis is nu ver te zoeken....Hij mist een bepaalde houvast, een dagelijkse gang van zaken. Veel binnen blijven en met een papa die niet altijd tot tien kan tellen, niet lekker in zijn vel zit en ook niet weet hoe hij deze tied het beste in kan vullen. Wij heeft er gelijk. Weet jij het?
Maar we zijn weer de dikste vrienden. Ik heb 'm net twee boterhammen gesmeerd, een dubbele fijne volkoren boterham met extra chocoladepasta en hagelslag. Niemand die het ziet op dit vroege uur, dus het mag. 
Moos was achteraf toch wel blij met zijn tekst toen hij het hele nummer had gehoord, gelukkig maar!
Mouna was sowieso tevreden. Al hadden we een nummer van Rob Kemps op haar kaartje gezet!
Wat heeft ze een mooie dag gehad afgelopen donderdag en gisteren nog een kleine toegift met het bezoekje van haar grote neef Boris (10 dagen ouder) en neefje Luc. 
De deurbel ging regelmatig hier aan de Voermanstraat. Haar verjaardagsjurk danste volop. Wat ben je toch een mooi en bijzonder meisje. Kneep mij in de armen. Het geluk staat werkelijk voor mijn neus. Doe eens wat vaker je ogen open, knuppel!
Manenschijn en rozegeur! Ondanks alle beperkingen had zij alle vrijheid die dag. Ze miste niks omdat ze nog niet weet wat ze misschien anders had gemist. Ik denk, niet veel. Ze wil het volgend jaar misschien wel weer zo maar wij eerlijk gezegd niet...'s avonds aten we patatjes met een frikandel. 
Tja, zij mocht kiezen hé. Daarom verheug ik mij stiekum ook op de verjaardag van Moos. Eind maart, wie weet mogen wij dan veel meer...en Moos heeft nu al gezegd dat hij graag Sushi wil eten. Ik probeer hem maar niet op andere gedachten te brengen. Als je begrijpt wat ik bedoel. Hoop dat hij zich net zo jarig voelt eind maart als Mouna afgelopen donderdag. Het mooiste meisje van de wereld liet mij de wereld even vergeten....Het is soms zo simpel. 
Verheugen, doe ik ook na gisteren. Kocht een mooi kaasje bij Jan en nog één er bij. Op 1 been kun je niet lopen hè. De worst naturel bungelde mooi tussen de oude kaas uut NH en het honing-truffel geitenkaasje. 
Jan had weer mooie teksten, vooral over onze gezamenlijke liefde. Die gaat van ons door de maag maar eerst door het natte keeltje. 
Verheugen. Ja, inderdaad. Met terugwerkende kracht kwam de column van Lohues van twee weken weer terug in mijn hersenloze brein. Terugwippend zeg maar, durfde de woorden van Dennis hier niet te verhalen maar ik snapte 'm wel. Neef Geert moet de volgende keer gewoon beter naar hem luusteren, wat ik oe brom! Wel zo netties. Maar dat terzijde.
Alfred, ken ie de jongens van de stalen Piepe? Neuh, nog nooit van 'heurt. 
Ik krieg volgende week doar bier van, een mooie IPA. Jan van het Kaaskeldertje kwam aan het vertellen en ik hing spreekwoordelijk aan zien lippen.
Krijg ik altijd dorst van als bevlogen mensen beginnen te praten over hun passies en hun voorkeuren.
Heb ik ook met oude buurmannen, praten over bier maakt (soms) het verschil.
Brouwerij de Stalen Piepe. Schijnt een kleinschalige brouwerij te zijn uut Slagharen en omgeving. Dit keer eens geen Ponypark of Bonte Wever maar (h)eerlijk bier gebrouwen door vier vrienden uut dat voormalige Weversdorp! 
Ik kende het niet. Nog nooit van gehoord. Ze brouwden dan ook eerst in de schuur bij één van hun achter het huus. Ze wisten van geen toeten en blazen. Door schade en schande kwamen ze aan de brouwrecepten. Proberen, proberen, nog eens proberen, nooit stoppen met proberen. Dat is de beste manier. 3x vallen en weer opstaan. Gewoon kop d'r veur houden.
De heren Bram, Rob, Rens en Thijs zagen op een mooie lentedag hun idee geboren worden. Mooi man dat je op zo'n manier je passie die je met je vieren deelt en de liefde van bier drinken kunt sharen.
Hun eerste 'gele rakker' was meteen een succes. Het enthousiasme kende geen grenzen en ze brouwen vernuftig door in de schuur. Elk brouwsel was goed voor 50-60 flessen bier, vooral bestemd voor familie en vrienden maar de goegemeente kreeg er lucht van. Er moest meer bier gebrouwen worden want dat vakmanschap smaakte naar meer. 
Vorig jaar pakten ze de koe bij de horens. In de Krim (gewoon aan het kanaal hè, niet in Oekraïne hè) vonden ze een mooi plekkie in de oude Aardappelmeelfabriek. 
Karakteristiek pand net zoals hun bier met een geheel eigen geschiedenis. Ze hadden al een Tripel gebrouwen, kijk dan heb je mij meteen bij de les, maar die mogen ze niet officieel verkopen omdat de overheid accijns wil ontvangen als je je gerstenatdromen wilt verhandelen. 
Veel gedoe duzz. Daar moesten ze ook induiken. Om hun gezamenlijke hobby naar serieuze beleidsplannen te ontvouwen. Regeltjes, regeltjes...bekend terrein in Nederland, of niet dan!
En ondertussen bleven de vaten met Tripel maar liggen in de brouwerij. Zonde toch...!!
Maar goed, het kwartet heren heeft alles voor elkaar nu en kunnen nu ook officieel haar bier aan de man gaan brengen. Geen leverproblemen meer....Vond ik zelf wel leuk gevonden, lever in verhouding tot bier/alcohol...hahaha. Sorry. grapje van de baas zelf. Maar mijn eindbaas Kaas, Jan Kelder, heeft volgende week duzz biertjes van de Stalen Piepe in z'n overheerlijke winkeltje....
Ik verheug mij er nu al op...Dat verheugen, mooi wark toch! Of niet dan. Buurman & Buurman ook nog even inlichten. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.
Tevens benieuwd naar de andere biertjes van de Stalen Piepe, Brouwse derhalve!
Ach, verder niet veel te melden. Stond vrijdagavond wel ff te juichen en de vuisten te ballen toen Rob Kemps tot winnaar van de Slimste Mens werd gekroond. Wat een gast zeg!
Ja, ook ik had een vooroordeel. De zanger van de Snollebollekes zou wel niet ver komen in deze kwis.
Die carnavalsmuziek van hem is aan mij meestal niet besteed. Teksten van lik mij een versje, van link naar rechts of net andersom...Beuk de ballen of Springen Nondeju..
Hij verkoopt er wel een vol Geldredome mee uit, maar toch. Maar hij logenstrafte alle vooroordelen...
De fijnste winnaar ooit in de Slimste Mens. Wat een kerel. Wat een mooie verhalen had en heeft ie. 
Ongelooflijk, Nondeju! Hij schreeuwde het uit met nog maar 17 seconden op de teller....
Wat een nuchtere kerel die Kemps. Leuk, sportief en grappig. Spitsvondig ook...
Het clichébeeld van Kemps' muziekgenre, carnavalsmuziek, ontkrachte Kemps eigenhandig met deze winst.
Misschien hebben jullie het wel gezien, want na de finale keken maar liefst 3,2 miljoen mensen.
Schitterend. Kemps for President! Mijn zegen heeft ie. Of over het feit dat je met LTS zwakstroom, een horeca opleiding en Wikipedia behoorlijk ver kunt komen in het leven. Hij gaf onbewust een groot deel van de kijkers een nieuwe vorm van hoop....Niet onbelangrijk in deze tijd.
Waar satire en realiteit niet meer uit elkaar zijn te houden. Want onze overheid denkt zelf dat wij niet altijd de slimste thuis zijn...
Hebben jullie de regels of adviezen ook gelezen op de site van de Rijksoverheid, ik ook niet hoor, ze zijn inmiddels ook weer verwijderd. Wat denken Mark Rutte & Co wel niet? dat wij soms oliedom zijn..?? Of zit daar wel een kern van waarheid in, dat kan natuurlijk ook? 
Wat is satire en wat is de realiteit...?? zeg het maar...Weet jij het?
Maar Sjoerd Mossou had ze wel gelezen en schreef er wat over. Is het nou grappig, slechte humor of denken ze daar in Den Haag dat het gros van Nederland ze niet alle 24 in een kistje bier heeft.
'Iemand komt voetbal kijken'. Let dan op:
Deel nooit blikjes, flesjes of glazen met elkaar, markeer desnoods de glazen...??
Gebruik individuele bakjes voor chips en nootjes, zorg ervoor dat u niet uit dezelfde zakjes eet.
Stel een 'tribune' op waarbij de zitplaatsen in elk geval 1,5 meter uit elkaar staan.
Valt er een doelpunt, dan kunt u bijvoorbeeld, zonder te schreeuwen, opstaan uit uw stoel, dansen en springen op uw plek. U kunt met elkaar op afstand het glas heffen. Of een muzieknummer afspelen of ratel gebruiken om toch geluid te maken...Hahaha, het stond er echt hoor.
Steek die ratel maar in je .....(vul zelf maar in). Ik juichte hartgrondig voor Rob Kemps toen hij de winnende maakte, al was het misschien niet slim. Lekker belangrijk!
Of als je bij Oma of/en Opa op bezoek gaat wordt je aangeraden om niet te hard te praten want dat stijgt het besmettingsgevaar. Gebruik zo nodig een notitieblok en pen als u iets wilt vragen aan Opa of Oma. 
Het stond er echt, ik wou dat ik het verzonnen had. Mensen op leeftijd zijn wat dover soms....
Ik zie mij al zitten bij Moe, notitieboekje en pen in de aanslag en vuur maar raak voor een knaak!
Wat staat er...? Ik kan je handschrift niet lezen hoor, moet je het nog tegen haar schreeuwen.....
Wie is nou de slimste in het hele verhaal. Rob Kemps? Jij, u, de jongens van de stalen Piepe of ondergetekende...??
of toch Mouna, ik denk Mouna die de dag van haar leven heeft gehad en vandaag opnieuw voor een tien gaat. Was het allemaal maar zo simpel....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo!

Acda en De Munnik!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Want het maakt niet uit wat je gisteren deed.
Het gaat om dat wat je morgen pas weet.
Zwerf'on!
Uut Zwerf' On! van Acda en De Munnik.

Moi, ben ik weer!
De meeste sneeuw wat gisteravond viel nam vanmorgen niet eens meer de moeite om nog even te blijven liggen. De sneeuw droomde vast van vertrekken en sprak van nergens heen, kon blijkbaar missen van wat ie achter liet en maaide het gras al voor de zon weg. 
Moet de zon maar eerder uit zijn luie twijfelaar opstaan en de volgende keer vroeger de zonnestralen laten regenen. Vroeger was ie daar veel fanatieker in. What's new...??
Zat tegen beter weten in te wachten op een nieuwe zin. Zocht in gedachten het moment, zie mij staan hier in de sneeuw....of vanmorgen toch al teveel naar Thomas en Paul geluisterd. Dat kan ook...dat zal het vast zijn.
De sneeuw en ik hadden vannacht in ieder geval een grandioos gesprek mede mogelijk gemaakt door enkele fijne Tripels want brouwerijen brouwen geen water, wat ik oe brom!
Aaaaaaaaaaaah.....waar is alle sneeuw nu gebleven, Papa? Mouna drukt haar lieve snoetje teleurgesteld tegen het keukenraam aan. Buiten is de sneeuw reeds gaan zwerven naar elders...Potverdikkemei!
Kijk papa, op het dak van de auto ligt nog wel sneeuw maar we kunnen straks niet meer met de slee hè? 
Nee liefje...Aaaaaaaaaah. Lohues was er zaterdag ook al bange veur, iets met verheugen en uitgestelde teleurstelling. Hij had het weer eens bij het rechte eind, hoe krom ook!
Want nog niet zo vaak heeft het meisje van bijna vier, donderdag verjaart ze, sneeuw gezien. Gewoon witte sneeuw, het liefst vierkante meters lang.
Vroeger was het eerder schering dan inslag. Hadden we nog echte winters met koek en zopie.
Stond je veel vaker op bevroren water dom voor je uit te kijken naar mensen die wel konden schaatsen.
Eerder hadden we ook nog Acda en de Munnik en kwam je nooit beslagen ten ijs. 
Maar die heren zijn ook als sneeuw voor de zon verdwenen, of toch niet...??
Gisteren zaten ze wel gebroederlijk naast elkaar alsof de tijd nooit was gaan zwerven bij de Vrienden van Amstel Live (Stream).
Tja, ja ook wij waren twee van die ruim anderhalf miljoen mensen die gewoon met de voetjes op de bank thuis naar een soort van live-concert keken. We waren er eindelijk eens live bij. Eerder konden we nooit aan kaartjes komen of zaten we op hetzelfde moment met onze luie reet in de buitenlandse sneeuw te grasduinen. Meestal in Frankrijk, soms in Oostenrijk bij die Heidi met haar Schnapps.
Dat waren nog eens tijden. Acda en de Munnik waren er altijd bij op onze wintersportvakanties. Zij leken nooit weg te gaan en als ze ooit bij ons zouden weggaan mochten wij vast wel met hun mee...Duzz niet! Not!
De heren Schiphof en Withaar en hun lieve dames waren volgens mij de oorzaak dat ik in contact kwam met Thomas Acda en Paul de Munnik. Hey Dorgelo, dat cd'tje moet je eens kopen. Vind je vast leuke muziek. Ze wisten namelijk van mijn voorkeur voor Nederlandse chansons af.
Dat was in de vorige eeuw. Volgens mij ergens in '97. Goh, Papa heeft ook weer iets te vertellen. Klopt, niets is een mens vreemd. Waarvan Akte!
Twee mannen, zittend op de voorkant van hun titelloze debuutalbum. Allebei met een spijkerbroek aan. Thomas kijkt mij recht in het gezicht met een peuk op de lippen, Paul kijkt wat meer nonchalant om zich heen. Twee vrienden die elkaar bijna tien jaar daarvoor hadden ontmoet op de Kleinkunstacademie in Amsterdam. Het plaatje draaide ik grijs. Nog steeds ken ik alle teksten van die twee uit mijn hoofd.
Je hebt er niks aan maar toch...! 
Even veerde ik op, ze zijn bezig met een nieuwe plaat appte iemand. Huh...Meen je niet?? Dat bleek tien seconden later toch niet helemaal de waarheid te zijn. Ja, ze hebben een nieuwe single opgenomen samen met Maan en Typhoon, what's in a name...haha. Maar hoop sterft as leste hè..Altied blijven hopen, wel kijken wat je achterlaat hè. Trek door op tijd.
Ze stopten in 2015, een jaar daarvoor kondigen ze hun afscheid aan, live op de Nederlandse TV.
We zagen ze in Deventer voor het laatst. Wat een geweldige avond. Ik heb een zwak voor die twee en in het bijzonder voor Thomas Acda, keepert bij Swift Boys, schept een band hè.
Het werd mede dankzij die twee een bijzondere leuke avond. Na het alcoholloze weekendje van vorige week pakten wij nu gewoon ouderwets en serieus de koe bij de horens. If you can't beat them, join them of iets van gelijke strekking.
San aan de wijn en ik weer aan mien tripels en wat uitstapjes links en rechts naar een mooie Weizenbock of bijvoorbeeld een Grand Prestige van Hertog Jan. Ik was mijzelf weer..of natuurlijk nooit geweest, dat kan ook als u begrijpt wat ik misschien bedoel.
We stonden gisteravond weer ouderwets voor de WC in de rij, ondertussen dom lullen met wildvreemden. Moi, Hoi...Doeg. Stond notabene in mijn eigen gang urenlang op de jas te wachten, iemand was natuurlijk weer het muntje voor de jassen kwijt en hierdoor misten we bijna onze taxi. In mijn broekzak ontdekte ik nog wat consumptiebonnen toen wij al onderweg naar huis waren die ik een uur terug nog niet had kunnen vinden. Gelukkig hoefden wij tijdens het concert geen Amstel te drinken, elk nadeel heeft zijn voordeel. Ook geen koppijn derhalve vanmorgen, jawel hoor...haha.
Maar gezellig was het wel....A Trip(el) down Memory Lane met de vrienden van....
Heren, kom maar op met die toegift! Mijn zegen heeft U.
Het mag van mij. Groetjes uut het Hardenbergse maaiveld want de meeste sneeuw is nu wel voor de zon verdwenen. Sorry Mouna!
Nu dat klotenvirus nog. Lijkt er nog niet echt op! Was het maar sneeuw, was ik vannacht al begonnen met scheppen, nu had ik alleen een goed gesprek met de spreekwoordelijke sneeuw.
Als het vuur gedoofd is dan komen de wolven. Zwaai de tas maar ver de vijver in....
Fijne zondag. Joah, mag wel zo!

De Distelbelt!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'From the house upon the hill. All is still in this battle of wills.
Cause you don't know how it feels upon this fairest hail.
This trip isn't real.
And we'll never forget who we are. Old tattoos and battle scars.
Still have a heart that sometimes breaks, still have a mind that lies awake.
Still and up six feet underground, still the same world spinning now.
I watch it all as I stand still.
From the house, the house upon the hill.'
Uut 'House upon the Hill' van Miss Montreal (Sanne Hans)

Moi, ben ik weer!
Het fascineert mij al jaren, zo niet al tientallen jaren.
Ons huisje op de heuvel, gewoon net buiten Mariënberg tegenover de softijsjes van Gerrie.
Weet niet wat het is, maar ik heb soms het gevoel dat vroeger alles..nou ja, veel dingen beter waren.
Dat wij dingen gewoon accepteerden zoals ze waren, zoals het ging. Je wist misschien ook niet beter..
Zeg het maar, ik weet het ook niet.
Maar draaide gisteren voor de honderdduizendste keer de Hardenbergerweg op, nu richting ons huus.
Na de schaapskooi op het land van boer- en hobbyarcheoloog Timmerman keek ik naar links, voor de zoveelste keer in mien leven naar het huisje op de heuvel.
Het intrigeert mij elke keer weer, waarom?
Tja, omdat het op een heuvel staat? Omdat je moeite moet doen om er te komen...?
Omdat ik de laatste tijd enorm verlang naar zo'n huisje op de heuvel, dat ik denk dat ik van bovenaf gezien een betere kijk op ons leven zou hebben...? Dat ik dan wel de juiste looplijnen kan ontdekken.
Een soort van helikopterview, dat ik van bovenaf nu wel de poppetjes op de juiste plekken kan zetten?
Of gewoon dat het huisje, het huisje op de heuvel mij een soort van veilig gevoel geeft. 
Dat je net buiten jouw dorp op de heuvel niks meer met de mensen om je heen hebt te maken...?
Denk wel eens vaker wat. Maar ik moest er aan denken toen ik van de week Sanne hoorde in mijn oortje en zij zong over dat huisje op de heuvel, House upon the Hill.
Ze zingt vast niet over dat huisje net buiten mijn geboortedorp. Het huisje op de heuvel heeft ook geen adres, althans niet dat ik weet. Onze vrolijke eierboer Reinders huist op nummer zes en Timmerman op vier, daartussen vind je een schaapskooi, wat 'zomerhuisjes' en dus het huisje op de heuvel maar zonder noemenswaardig adres...
Woont er iemand permanent, huist daar misschien iemand die alles beter weet omdat ie op een heuvel woont en daardoor de wereld beter kan (over)zien?
Vind ons net een dolend voetbalelftal, bivakkerend in het rechterrijtje, maar net boven de degradatiestreep. De deur van de kelder staat reeds op een kier.
De trainer snapt er werkelijk geen bal van. De spits schiet al maanden geen deuk meer in een pakje boter laat staan dat hij scoort en de keeper laat veel te veel ballen door. Blunderappie...!!
De laatste man en tevens aanvoerder heeft er al weken de smoor in, staat voor de tweede keer dit seizoen enkele wedstrijden langs de kant wegens opnieuw een rode kaart. Hij moest weer aan de noodrem trekken omdat die klote rechtsback wederom zijn man liet lopen. Hij baalt als een stekker.
De andere spits zit zich ondertussen te verbijten op de reservebank, de trainer ziet het niet in 'm zitten.
Wat een knuppel, hij laat zich in de week wel eens gelden in de kleedkamer en ondermijnt zo het gezag. Langzaam brokkelt de teamspirit af.
Hij ziet ook wel dat in de derde helft er zich groepjes aan het vormen zijn. De aanvallers klonteren samen en de achterhoede denkt dat ze het altijd beter weten. Betweters! Enkele middenvelders proberen de scherven te lijmen maar het is dweilen met de kraan open. Ja, in bier drinken zijn ze allemaal kampioen maar met oplossingen komen is voor velen een brug te ver. Het team oogt al maanden als los zand, ze hebben totaal geen vertrouwen meer in elkaar en het systeem en zien achter elke boom een dikke beer. Het is geen elftal meer maar elf individuele BV'tjes op het veld. 
En dan die supporters, de beste stuurlui aan wal. Weten het altijd beter, hebben overal commentaar op maar verder dan opmerkingen dat het vroeger allemaal beter was komen ze ook niet. Het zelfingenomen bestuur weigert om in te grijpen, ze drinken zich liever te barsten in de bestuurskamer met de deur veilig dicht!
Allemaal de kop in 't zand. Verstand op nul, ogen dicht. Hopelijk waait deze storm vanzelf over...
Ja, je mag best weten. Ik heb soms, zo af en toe, best wel wat onrust in miene kop. Het is niet altijd rozegeur en manenschijn. Het regent niet altijd zonnestralen...
Deze pandemie baart mij zorgen. Ben er niet bang voor maar toch ook een beetje weer wel.
Het lijkt wel een beetje op dat vroegere geloven van mij. Ik geloofde allang niet meer in God en toch dacht ik eerder vaak dat God alles zag als ik iets deed wat eigenlijk niet mocht. 
Gek hè, en nog steeds geeft dat een bepaalde onrust. Stel dat het allemaal wel waar is.
Stel dat de hemel wel bestaat en de hel ook..??
Dat stond/staat mij ook tegen, het onbewust bang maken van een kind. Weet niet of het geloof dat deed of dat de mensen het geloof zo uitlegden aan mij om het voor hunzelf helder en vooral simpel te houden.
Je kunt het niet sturen, je kunt deze tijd niet bij de hand nemen en ergens parkeren in de hoek als je er klaar mee bent. Morgen sta je er gewoon weer mee op. Zat van!
Mensen gingen eerder ook wel dood aan bijvoorbeeld de griep en zo maar het is tegenwoordig zo ongrijpbaar, dit is niet te vangen, je kunt er geen vinger achter krijgen. 
Van de week kwam Corona wat dichterbij. Moe moest ff een weekje in totale afzondering. Achterdeur op slot en geen bezoek. Ze was in aanraking geweest met iemand die later besmet leek te zijn. 
Gelukkig had ze geen klachten, elke dag onder de 37 graden. Ze rook alles nog, slikken ging goed en hoesten hoefde ze ook niet. Wel elke dag voor de zekerheid even bellen. Gisteren eindelijk weer een kopje koffie doen bij dat lieve wieffie en wat boodschappen langs brengen...89 is oud genoeg maar niet voor mij. 
Ze mag over honderd jaar pas doodgaan en zekers niet aan deze kut-corona. Als je begrijpt wat ik bedoel.
Je kunt momenteel ook niks plannen of organiseren. Alles zit bijna dicht en volgende week kan alles weer anders zijn. Daarom dat huisje op de heuvel, stom hè...Je wilt terug naar een gevoel van eerder, toen alles nog zo simpel was. Je niet voor volk en vaderland dood kon gaan aan iets wat je niet kunt (be)vatten. 
Ik denk echt dat het wat 'on' van de onrust kan wegnemen.
Dat ik boven op de heuvel de wereld wat beter kan begrijpen. 
Liep vorige week namelijk in de voetsporen van mijn verleden met onze toekomst in het spreekwoordelijke heden, onderweg naar later!
We stonden op de Distelbelt richting Diffelen. FF uitwaaien met zijn vieren.
Even vastpakken wat ik heb. Potverdikkemei!
Ik keek over de Mölnmarsch richting mijn geboortegrond. Wel eens vaker dit uitzicht gezien maar vorige week was het anders. De wind voerde het woord. Keek naar het landschap wat inmiddels een nieuwe balans heeft gevonden tussen rivierbeheer, natuur en landbouw. Mooi...
Zag langharige koeien grazen, ook de kapper van deze runderen is blijkbaar gesloten. Zag een ooibos ontstaan want volgens de geleerden is dit de enige plaats langs de Vecht waar het uberhaupt mogelijk is. 
Zag de Uilenkamp, een aftakking van de Vecht wat sierlijk meandert in het landschap tegen het mooie Mariënberg an.
Keek naar de achterkant van het bos waar het huisje op de heuvel in verscholen ligt. Zag mij weer melk halen bij Vinke aan de Oudeweg, zag op de hoek het huis van Hofstede nog staan.
Iets verderop het voetbalveldje voor de gereformeerde kerk waar wij na school samen speelden of je nu vrijgemaakt, hervormd was of het allemaal wel geloofde. Dat maakte toen nog niet uut.
Waar je altijd de bal minimaal twee keer 's middags uit de waterleiding mocht halen met behulp van wat graspollen. 
Het zendingsbosje waar Mandie nog altijd ligt te slapen. Vinkelands...Het onzinnige idee van ondergetekende om daar ooit eens een popfestival te organiseren net zoals Lowlands...haha.
Skik moest er komen en de Dijk natuurlijk en misschien wel de Golden Earring. 
Ach, aan de barkruk bij Café Mans was het leven allemaal niet zo moeilijk. Je geloofde het wel!
Je gooide wat ideeën op het schap en een dag later was de helft het toch alweer vergeten...
Heerlijk toch! 
Zag een moeder en kind in brons staan. Ons oorlogsmonument. Toen zaten ze vijf jaar binnen en was er misschien geen virus maar wel een andere vijand die op de loer lag. 
Hadden ze het toen ooit kunnen bevroeden dat er bijna tachtig jaar later scholen maandenlang dicht zouden gaan, winkels gesloten en dat je nooit meer naar je favoriete kroeg mocht. 
Was toen het huisje op de heuvel er al...? Weet jij het...? 
Vroeger was het niet altijd beter maar wist je wel minder. Was je misschien wel een stuk gelukkiger omdat het allemaal een stuk overzichterlijker was. Tijden vallen niet met elkaar te vergelijken.
Dat je gewoon deed omdat iedereen het deed...Je niet achter elke boom een beer zag staan. 
De keeper gewoon de ballen tegenhield, de spits wekelijks zijn doelpuntjes meepakte, de trainer gewoon altijd de juiste elf het veld instuurde en het publiek steevast kon juichen en wij later samen met z'n allen proostend de derde helft begroette....Elke zaterdagavond op de kop thuus maar wel drie punten en in de euforie dat wij met z'n allen de wedstrijd hadden gewonnen. 
Daarom dat huisje op de heuvel, gek hè... waar je even kunt ontsnappen aan de realiteit en waan van de dag.
Ruimte om je heen geeft op een bepaalde manier vleugels. 
Nou ja, volgende keer beter....Snappen jullie het nog?
Had beter in bed kunnen blijven liggen hè, beter dan dit slappe geouwehoer.
Ga er weer naar terug...Naar mijn huisje op de heuvel, in gedachten dan.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

Landgoed De Groote Scheere

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden,

'And it's been a long December and there's reason to believe
Maybe this year will be better than the last.
I can't remember all the times I tried to tell myself
To hold on to these moments as they pass."
Uut 'A Long December' van de Counting Crows

Moi, ben ik weer!
De beste wensen voor tweeduizendéénentwintig, veel heil en zegen.
Vaak sluit ik het voorbije jaar af met de woorden van zanger Adam Duritz, nu begin ik
er eens mee.
Het is maar net hoe de zondagen vallen in the most wonderful time of the year.
Maar nu geloof ik het eens echt...dat 2021 veel en veel beter wordt dan 2020 ooit is geweest!
Droomde nooit zo van een witte kerst maar de laatste tijd, gek genoeg, wel veel meer van bruine kroegen, drukke winkelstraten, warme zomerfestivals en een vol huis! 
Je hebt zo je voorkeuren....Soms komen dromen uit, toch..??
Wel voor de 49e keer een pan zelfgemaakte uiensoep op tafel maar op de eerste dag van het nieuwe jaar en mijn net aangebroken 50e levensjaar bleef het opvallend stil in huize Dorgelo.
Jarig zijn op nieuwjaarsdag is sowieso niet wat maar zonder aanwezigheid van nuchtere familie, lieve vrienden en gezellige buren is er geen bal aan....
Hopelijk hangt de vlag op de eerste dag in 2022 er weer compleet anders bij. 
Als wij de verjaardagen van Mouna en vooral van Moos maar enigszins op de 'ouderwetse' manier kunnen gaan vieren. Dat niet Moos voor het tweede achtereenvolgende jaar zijn verjaardag in het water ziet vallen.
Doe stiekum wel eens van die vlugge schietgebedjes. Misschien komt de hulp dit jaar wel van boven als sommigen hier op aarde het maar blijven verkloten. 
Land in verwarring...Land of Confusion. Het is misschien een begin. Ik hoorde het Genesis zingen op nummer 853 van de Top2000 dit jaar en moest daar aan denken en aan de Counting Crows. 
Je moet ergens beginnen...In een boek begin je ook niet halverwege.
En zoveel meer. De Top2000 was weer zaligmakend. Veel naar gekeken, met z'n allen. Veel van die kippenvel momenten. San en ik hebben de kinderen een beetje aangestoken met dat andere virus. 
Schitterend. De hoedjes op met Hier kom ik Weg van Daniël Lohues. Moos en Mouna die 's morgens de televisie al op 128 hadden staan terwijl wij nog lagen te slapen, super gewoon!
Trots, toch een stukje opvoeding!
Voor het eerst waren we tijdens de afgelopen feestdagen vooral aangewezen op elkaar, de weegschaal lieten wij even links liggen, kan ook rechts zijn geweest tis maar net van welke kant je de badkamer komt inlopen.
Maar ook veel gewandeld, de bunders op, de frisse lucht in. 
Soms even Hardenberg in, kieken naar de grote kerstboom op de markt. Lichtjes tellen...
Maar nog vaker de natuur in. De vecht over en dan zijn wij er al. 
Bij terugkomst ouderwetse 'Happie en Snappie' met mooie wijnen en dito biertjes.
Twee keer naar de glasbak dit nieuwe jaar al. Of ik had een te kleine boodschappentas gepakt of gewoon teveel lege flessen en had ik na de kerst deze zelfde wandeling ook al niet eens gemaakt?
Deze tijd maakt je sowieso aan het twijfelen, zekers als je te vaak de bodem van het glas ziet.
Was namelijk aan het mijmeren geslagen tijdens het drinken van een mooie Scheerse Tripel van de Mommeriete hier even verderop. In Gramsbergen kunnen ze meer dan alleen maar bananen eten, ze brouwen hemels bier daar aan het kanaal aan de rand van het lichtstadje, mmmmmmm....
Een imposant en karakteristiek bier van 9,5 % net als het landgoed waar het biertje naar is vernoemd. 
Want als ik het goed heb zijn Gert en Carina Kelder ooit begonnen op Landgoed de Groote Scheere met het brouwen van hun heerlijke gerstenat. Toeval bestaat niet!
Achter pannenkoekenboerderij de Ganzenhoeve brouwden ze in 2004 hun eerste biertjes.
Ben gewoon van de Tripels, ze drinken zo lekker weg. Bovengistende biertjes, kleuren die variëren van blond tot amber en soms nog wat donkerder. 
Na een paar Tripels gaat het ook in mijn bovenkamer gisten, geen hergisting op fles maar in mijn hoofd duzz als je begrijpt wat ik misschien bedoel, die onzin moet toch ergens vandaan komen. Wat ik oe brom!
Sloot mijn ogen voor zover het mogelijk was en droomde van Landgoed De Groote Scheere gelegen aan de N34 tussen Gramsbergen en Coevorden.
Een historisch cultuurlandschap. Eeuwenoude zandpaden verbinden weiden, akkers, bossen, natuurttereinen en houtwallen. In het fraaie landschap wisselen rietgedekte boerderijen met karakteristieke luiken in vrolijke kleuren en andere streekeigen gebouwen elkaar af. 
Een uniek landschap, zowat bijna achter ons huus, met een rijke geschiedenis. 
In de middeleeuwen was dit gebied in Holthone de enige verbinding tussen Drenthe en Overijssel, echter behoorlijk troosteloos en nauwelijks begaanbaar door het veenmoeras. Er waren maar enkele doorgangen. Het landgoed is daarom ook vaak het strijdtoneel geweest voor vele veldslagen. 
Ze waren eerder echt niet veel beter dan wij tegenwoordig, waarvan akte!
De bekendste veldslag is De Slag bij Ane in 1227. Plaatsen als Zwolle, Gramsbergen, Ommen en Hardenberg zijn door deze veldslag min of meer ontstaan. 
Tot het begin van de vorige eeuw was een groot deel van De Groote Scheere dus moeras, heel veel moeras. Daar zakte je dus mooi in weg... 
Baron van Voerst van Lynden startte in 1910 met het ontginnen van het grote moeras met het prachtige cultuurhistorische landschap van nu tot gevolg. Goeie kerel die Baron, drommels, drommels, drommels...
De Groote Scheere ademt historie als je er loopt of fietst. Ik dacht nog, daar moeten ze wat mee doen.
De geschiedenis moet (door)verteld worden, er is op deze plek zoveel gebeurd. 
Maak er een verhalenpad of zo, bijvoorbeeld van 5 of 7 kilometer of een Kids Beweegroute van pak 'm beet een kilometer met allerlei informatie langs de route over de dieren die leven op het landgoed. 
Over de Mol, de vlinder, de uil, de specht, de ree, de gans, de zwaan of misschien wel over de kikker.
Laat ze opdrachtjes uitvoeren middels een ouderwetse dobbelsteen, dat ze bijvoorbeeld net zo moeten kwaken als een kikker, waggelen als een gans of huppelen als een haas. 
Laat al die mooie wandelpaden eindigen bij de Ganzenhoeve, pannenkoek achter de kiezen en hoppakkee huiswaarts. Soms ben ik net een vat vol met ideeën in plaats van wijn of bier. 
Net op dat moment appte Winie, onze lieve vriendin, met de gouden tip.
Ga eens wandelen op Landgoed De Groote Scheere...Inderdaad, sinds 2019 hebben ze er mooie wandelroutes uitgezet. Het verhalenpad waar je tijdens het wandelen van alles leert over de historie, de natuur en cultuur van dit bijzondere landgoed. 
De Kids Beweegroute is van hetzelfde laken een (wandel)pak. Goed idee!!
Ik zou zeggen, trek de wandelschoenen maar aan en over die bunders met mekare....Binnenkort sluit je het vele lopen dan af bij de Ganzenhoeve waar je perfect een ambachtelijke pannenkoek kunt eten met een overheerlijke biertje van de Mommeriete, als dat geen goed begin is....weet ik het ook niet meer.
Wilde namelijk niet teveel zeuren in het eerste bloggie van 2021. 
Niet over het feit dat je sinds kort nergens meer kunt pinnen in het centrum van Hardenberg als de winkels (bijvoorbeeld de Appie) gesloten zijn. Alle banken (ING, SNS, ABN/AMRO en de Rabobank) hebben hun geldautomaten gesloten..(!!!???) Vooral voor de ouderen in onze stad is het niet echt toegankelijk te noemen...We waren toch de toegankelijkste gemeente van het land? 
Of zijn we daar mee gestopt nu onze Rick ook minister af is...?
Ze moeten nu een eind sjouwen met hun rollator naar ver buiten het centrum achter het huis van de altijd goedlachse en bebaarde geschiedenisleraar die gelukkig nog niet uut de tied is...(Uut Eerder Tied).
Ach, wilde het nog hebben over mondkapjes en zo, maar kan beter mijn mond houden. 
Ik leg het altijd verkeerd uit en begrijpen doen de meesten wat ik eigenlijk bedoel dan toch niet.
Verspilde moeite, onbegonnen wark.
Ik zeg fijne zondag. Trek de wandelschoenen aan, ga er op uit....Op zoek naar een beter 2021.
2020 hebben wij begraven en nogmaals gecremeerd. Voor de zekerheid. Dat jaar hoeft zich niet meer te herhalen, doe mij maar de slag bij Ane met een mooie Tripel van Gert en Carina.
Dat klotenvirus moet onder het gras, diep onder het stof. 
Het top2000 virus mag einde van dit jaar wel weer welig tieren daar krijgen wij nooit genoeg van.....
Lohues op 1, daar gaan wij voor, of niet Moos? 
Je moet een doel hebben als voetballen nog niet mag.
Joah, mag wel zo....

Nou, Dag Hóóóór...!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Achter 't huus, alles peis en vree hier achter 't huus
Achter 't huus, onder dizze sterren ben ik thuus.
Beetie vuurtie branden, wat wo'j nog meer dan?
In mien eigen kleine wereld, denk ik groter as de wind weijt.
In de vlammen zie ik toekomst, in de sterren eeuwigheid.
En dan tel ik zegeningen en dan gao ik zachies zingen.'
Uut Achter 't Huus van Daniël Lohues.

Moi, ben ik weer.
Als ik naar Engeland wil hoef ik hier achter 't huus alleen maar op miene fiets te stappen.
Ik hoef namelijk echt niet naar Hoek van Holland te rijden om daar na een autorit van een kleine drie uur de boot naar Calais te nemen. Dan nog eens ruim zes uur op zo'n veerboot te zitten in een vaak onstuimige zee voordat ik eindelijk voet aan wal kan zetten in Engeland.
Neuh, gewoon hier achter 't huus, over de Amalia- of Willem-Alexander Brug peddelen met mien Cortina en dan ben ik er al. Kind kan de was doen!
Je weet het nog van vorige week, er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Wat ik oe brom!
Kan hier, gewoon achter 't huus, meteen via de Amaliabrug de Vecht oversteken of eerst een stukje langs onze mooie rivier fietsen met kwakende eenden op één oor om op de J.C. Kellerlaan voor de Willem-Alexander brug te kiezen. Keus genoeg!
Wel ff uitkieken bij de twee nieuwe rotondes over de N34, druk verkeer hè.
Na Coevorden verandert deze weg trouwens in de Hunebed Highway. Tja, tot dan rij je hier over een normale asfaltweg richting Drenthe.
Binnen nog géén vijf minuten ben ik in Engeland duzz, gewoon met mijn bike.
Heb het natuurlijk over Buurtschap Engeland, niet het grote Engeland van Boris en Queen Elizabeth.
Want, wie het kleine niet eert is het grote niet weert....
Gewoon aan de andere kant van de Vecht. Was er van de week zelfs twee keer te vinden. Je hebt soms van die momenten dat je zin hebt aan lekker eten van eigen bodem of aan vlees, toen het nog leefde, wat rustig heeft rondgekuierd in de uiterwaarden hier an de Vecht. Scharrelvlees 2.0!
Afgelopen zaterdag fietsen Mouna en ik op een verlate zaterdagmiddag daarom nog ff die kant op. 
Even de plas over, even naar het verre buitenland.
Even wat ambachtelijk vlees scoren bij (h)Eerlijkvechtdalvlees aan de Hofsteeweg, nummer 2 om precies te zijn.
We werden op het erf hartelijk verwelkomd door de aardige, grote en vriendelijke boer. Wat moet je hebben..?
En jij, lief meisje, jij wilt vast geknuffeld worden door de boer...haha. Mouna speelde haar vermoorde onschuld en haar verlegenheid kwam nu eens goed van pas. Maar ze verhuisde haar aanwezige verlegenheid al snel vanachter mijn rechter broekspijp naar de stal toen ze van de grote vriendelijke boer de kleine biggetjes mocht knuffelen in plaats van de boer zelf die er maar snel aan toevoegde dat hij een grapje maakte....Mouna snapt 'm nog steeds niet haha.
Kijk papa, Peppa Big varkentjes....Tja, ik was meteen om. In de boerderijwinkel gelijk maar een emmertje Snert gekocht, wat (h)eerlijke hamburgers en een worst met knoflook. Je krijgt trek van biggetjes knuffelen, of niet dan...Flexatariërs die wij zijn...
Een mooi adresje dit Eerlijkvechtdalvlees wat je onderweg naar Engeland gewoon na de tweede rotonde te hebben gepasseerd in het wild tegenkomt. Aanradertje hóóóór.
Een paar dagen later passeerde ik wel degelijk de grens met Engeland (Ane).
Gek genoeg kreeg Engeland als één van de weinige buurtschappen van de voormalige gemeente Gramsbergen in de vorige eeuw geen eigen postcode/plaatsnaam waardoor het gewoon valt onder buurtschap Ane. Gelukkig is de schade zo'n zes jaar geleden wel (gedeeltelijk) hersteld. Nu huist er onder het bord van Ane ook weer de plaatsnaam Engeland. Dat stemt de inwoners zeer tevreden want het noaberschap staat doar hoog in het vaandel en doet de culturere historie ook weer alle eer aan.
Want Engeland bestaat al sinds 1666. Daar moet je met respect mee omgaan.
En Engeland heeft niks te maken met dat overzeese eiland waar je zo lang voor op de boot moet zitten.
Neuh, het stamt in dit geval van het MiddelNederlandse 'Engelant' wat zoiets als weiland/grasland betekent. Nou ja, dat dekt wel de lading. Je kunt er mooi ver weg kieken, Lopen in het Engelandse Bos waar ook een deel van het Pieterpad doorheen wandelt en je vindt er onder andere een dode rivierarm die apart kwam te liggen van de Vecht toen deze gedeeltelijk werd gekanaliseerd.
Het is ook nog een rustgebied voor reeën. Tis maar dat je het weet. 
Dit Engeland zit nog wel in de Europese Unie, voor wat het waard is trouwens, want sinds Corona kun je naar één sterk Europa ook wel fluiten. Dat heeft deze crisis wel laten zien, elk land doet gewoon waar ie zelf zin in heeft. Niet samen optrekken tegen het virus....Neuh! Dat geld kunnen we in de toekomst beter in eigen zak houden. Maar goed in dit Engeland zijn ze echt niet bezig met de Brexit maar heerst er vooral stilte en serene rust en is de wereldpolitiek ver weg, gelukkig wel...
Gewoon achter ons huus. Vanuit de normaal gesproken 'drukke' stad Hardenberg fiets je in wandeltempo binnen vijf minuten de groene ruimte tegemoet. Aan de andere kant van de Vecht is het goed toeven. Bijvoorbeeld bij Erve 't Hacht. Ik preek weer eens voor eigen parochie. Sorry...
(oud)Clemmers onder mekaar hè, moet je maar denken. En als je je jongste zoon Moos noemt heb je sowieso een streepje of negenentachtig bij ons voor. Moe vindt het tevens jammer dat jullie onlangs zijn verhuisd naar het mooie Engeland...euh Ane. Jullie waren fijne en enthousiaste buren....Waarvan Akte!
Maar goed...Albert en Joke Waterink kochten in 2008 het boerenbedrijf van erven Haandrikman.
Zoals ze zelf zeggen, een prachtplek. Inderdaad. Erve 't Hacht is het bezoeken meer dan waard. 
Het is ondertussen veel meer dan een boerenbedrijf geworden. Er is van alles te doen. Zo beschikken ze over een mooie en sfeervolle Bed & Breakfast. Eindeloos uitzichten over licht glooiende landerijen en het eeuwenoude Engelandsche Bos als je 's morgens de ogen opent. Ik heb het uit het tweede hand hóóóór. Puck, een vriendin van ons, overnachtte er al eens met haar vriend. Ze vertelde honderduit over dit plekke gewoon achter ons huus van de zomer. Dat het zo machtig mooi was...
Ik wist het wel  maar toch ook weer niet. Soms moet je door iemand van buitenaf je eigen achtertuin weer ontdekken. Komt vaker bij ons voor. Mea Culpa!
Ze verhaalde tevens over het feit dat je er zo heerlijk Thais kon eten....Huh, thais eten gewoon in buurtschap Engeland onder de rook van Ane....? Meen je niet...
Bas die samen met zijn vriendin Parita verantwoordelijk voor de B&B is toveren wonderlijke en (h)eerlijke gerechten uit de landelijke keuken bij Erve 't Hacht.
Je hoeft wederom niet ver te rijden om te genieten van eten van eigenlijk duizenden kilometers verderop. 
Zo slecht wonen wij nog niet, Engeland op fietsafstand en aan de andere kant van de Vecht ligt gewoon een stukje Thailand in Engeland euh...Ane. 
Mooi toch. Van de week namen wij de proef op de spreekwoordelijke som. Appte Bas de bestellingen door en donderdagavond haalde ik het op bij het Atelier. 
Het was pikkedonker maar toch zag ik beelden voor mij over de zelfbenoemde 'losse strooiing' van het boerenerf. 
De gebouwen op Erve 't Hacht liggen ogenschijnlijk natuurlijk verspreid over het grote terrein, toch is elke meter op de vierkante centimeter nauwkeurig uitgedokterd aan de keuken- annex- tekentafel van de familie Waterink. Er is behoorlijk wat water door de Vecht ge-meandert voordat alle bouwstenen op de juiste plaats stonden. Passie, dat zie je en dat proef je. Die Waterinkjes laten niets aan het toeval over maar lieten ondertussen wel een Otter toe.
Wauw, wat heerlijk gegeten. Mijn schoonouders aten ook gezellig mee en beaamden wat wij misschien stiekum al wisten. Bij Erve 't Hacht kun je heerlijk Thais eten....Lekker hoor. Puck had het ons al verteld en ze had gelijk...Mmmmmm. Nogmaals dank Puck!
Wat hadden we ook al weer, even het kaartje erbij halen, ben slecht in vergeten namelijk.
Massaman Curry met kip en aardappel, Rode Curry met varkensvlees. Pad Priew Wan, gebakken groenten met kip in zoetzure saus. Woknoodles met garnalen in Oestersaus en Pad Thai, roergebakken rijstnoodles in tamarindesaus met kip en tofu. Daarbij flink wat gestoomde rijst. 
Smullen hoor....Alle bakjes schoon op. Nog een aanradertje hóóóór....
Zo af en toe moet ik het natuurlijk wel over eten hebben, anders leef ik eigenlijk niet meer alhoewel de weegschaal mij soms raar aankijkt in de badkamer. Ik geraak steeds verder in de min ipv in de plus.
Hoe doe je dat toch, veel wandelen hè...bijvoorbeeld naar Engeland, dat is niet zover hóóóór.
Rosanne en Jarno wonen inmiddels dus ook in het verre buitenland, hier net over de Vecht. 
Rosanne geeft er samen met haar moeder ondermeer workshops in van alles en nog wat. 
In het atelier kun je van allerlei mooie dingen kopen. Ze hebben vergaderfaciliteiten etc... Kiek maar eens, ik zou zeggen bestel er eens wat eten. Ze stellen je niet teleur....Geloof mij nou maar!
Tja, wij hebben er allemaal in geloofd. Waarin? Nou in Sinterklaas.
Hij is ondertussen weer naar Spanje...of toch niet? Mouna zingt namelijk nog elke dag liedjes over hem en zijn helpers....Ont span je.
Maar de echte is helaas niet meer onder ons las ik gisteren op mijn telefoon. 
Hij was nog maar 86 jaar, ik dacht dat Sinterklaas veel en veel ouder was. Hij wilde zelf 95 worden vertelde acteur Bram van der Vlugt zelf nog in een interview die hij gaf ergens in oktober.
Maar corona besliste anders, hij bezweek aan het virus. Potverdikkemei!
Niet onze Sinterklaas....Dus wel, Corona pakte ook deze allemansvriend af. Alles wat later zou zijn komt steeds dichterbij....Hallooooo.
Voor de twintigers, dertigers en veertigers onder ons was van der Vlugt de enige echte vertolker van de grote kindervriend. Hij speelde Sinterklaas van 1986 tot 2010, toch één van zijn grootste en mooiste rollen. Hij was de echte Sinterklaas niks ten nadele van de huidige sint Stefan de Walle (Kees Flodder) die het stokje van Bram overnam. Voor onze generatie is Bram toch de enige Sinterklaas. 
Al doet Stefan het prima hóóóór...Begrijp mij niet verkeerd. Hij heeft er maar druk mee, overal excuses maken voor dingen die blijkbaar in het verleden zijn gebeurd of niet goed zijn gegaan. 
Kom op zeg.
Het is maar van welke kant je het bekijkt. Engeland ligt ook niet altijd waar je denkt dat het zou moeten liggen. 
Nou, Dag Hóóóór is het zinnetje die de nieuwe Sinterklaas toch maar mooi aan zijn personage mee heeft gegeven.
Ik moet altijd lachen tijdens het Sinterklaasjournaal als hij zijn afscheid aankondigt. 
Toch weer iets van je jeugd wat er niet meer is. Niets is voor het eeuwige maar toch....
Dronk er maar een biertje op, Sinterklaas, Sinterklaas....wie kende 'm niet en natuurlijk Zwarte Piet!
Fijne zondag. Joah, mag wel zo.

Gasoline Station!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Been beat up and battered 'round
Been sent up, and I've been shot down.
You're the best thing that I've ever found
Handle me with care
Reputations changeabe, Situations tolerable
Baby, you're adorable, Handle me with care'
Uut 'Handle with Care' van The Traveling Wilburys.

Moi, ben ik weer.
Alles goed nog? Nog een beetje goed te passe, ik mag het hopen. 
Joah, mag wel zo. 
Zo langzamerhand onderweg naar Kerstmis, jullie ook...?
Weet je al wat je gaat eten en met wie en hoe? 
Zijn jullie al in Rome geweest dan? Of ben je de weg niet kwiet?
Want soms is het even zoeken als je de weg echt kwijt bent, kun je trouwens ook eerst naar Rome gaan. 
Alle wegen leiden naar Rome tenslotte en dan kun je vanaf daar de weg naar huis makkelijker terugvinden. 
Logica van hier, van 't platteland waar geen speld tussen valt te krijgen. Wat ik oe brom!
Moet je wel de tank goed vol hebben, want van vertrouwen loopt de tank de laatste tijd niet echt over.
Waar zijn wij eigenlijk naar onderweg....? 
Lohues had gisteren mooie woorden over zijn weg en over Rome. Dat alles verandert, zelfs de bekende weg. Dingen waarvan je ooit dacht dat ze nooit anders zouden worden, maar het gebeurt. 
Zo gaat dat...Joah. Daniël had gisteren wel een punt bedenk ik mij vandaag zo achter deze tikgeit.
Ik was gisteren wat aan het mijmeren geslagen na het lezen van zijn column.
Mouna speelde nog even voor sinterklaas en Moos bracht de kerstman alvast ten tonele.
De ene had de boot blijkbaar gemist en de andere was net iets te vroeg gearriveerd.
Was wel op tijd vertrokken, die wijsheid had ie wel opgestoken van onze voormalige nummer 14.
Want als je te laat bent moet je gewoon eerder vertrekken, kwestie van plannen.

Maar ik dacht aan Advent. In het christendom de benaming voor de aanloopperiode naar kerst. 
Het woord komt vanuit het Latijn. Adventus wat komst betekent. In deze periode bereid je je voor op het kerstfeest. Het feest waarbij de geboorte van Jezus wordt herdacht.
Vol verwachting klopt inderdaad ons hart. Waar zijn wij in godsnaam naar toe onderweg...
Veel mensen zijn inderdaad de weg kwijt, ik ben al gestopt met helpen zoeken. Laat iedereen het zelf maar uitzoeken. Niet iedereen gaat via Rome, hoeft ook niet. Je kan ook via Friesland of via de Mommeriete in Gramsbergen, als je maar op tijd de tank volgooit.
Zonder benzine komen te zitten is daarom niet slim, moet je lopen in het donker voordat je het licht weer ziet.
Iedereen maakt zich druk over de dag van morgen. Hoe hangt de vlag er volgende week bij?
Weet jij het...?
Las net dat in Duitsland misschien de wegen voor ons worden gesloten, hoe kom je dan in Rome als je de weg ondertussen kwijt bent...? Via België en Frankrijk, dat is een flink eind om hoor....!
Ik noem het ook weer luxe-problemen. Denk dat sommige mensen helemaal niet meer bezig zijn met dit virus, wetende dat hun leven toch eindig is...
Ik heb vaak mijn tank bij hem volgegooid. Altijd in voor een gezellig praatje. 
Mooie kerel. In mijn Mavo-tijd kwam ik er regelmatig drop kopen, autodrop, later dus pas benzine of diesel. Het is maar net welke auto ik bij mij heb.
Volgens mij is hij een diesel. Eentje die langzaam op gang komt maar als ie éénmaal aan het rijden is hij dan zomaar naar Rome kan sturen.
Wie het kleine niet eert is het grote niet weert....
Het raakte mij vrijdagavond. Potverdikkemei...
Kreeg een appie van Winie, onze lieve vriendin. Kijken jullie ook naar Random Live?
De Hardenbergse band Random Five had een mooi digitaal festivalletje georganiseerd.
Vier locaties, vier bandjes...Alles live gestreamd via Facebook, Youtube of gewoon oldskool via NOOS TV, bij ons op zender 41. 
Random Five, vijf - met respect - oude diesels die regelmatig de tank volgooiden om fijne muziek uit de jaren zestig-zeventig-tachtig-negentig en van nu te spelen. Vaak semi-akoetisch. 
Vijf heren die snappen hoe ik muziek wil horen. Spelen omdat ze het leuk vinden, hun sporen al reeds hebben verdiend in andere lokale bandjes. 
Random Five doet mij altijd denken aan een oude coverband uit mijn jeugd, Big Deal. 
Waren ook vijf mannen op leeftijd maar die geweldige muziek speelden. Hoe ze bijvoorbeeld Cat Stevens coverde of Dust in the Wind van Kansas...Kippenvel! Het plezier spatte er vanaf.
Daar doen zij mij dus altijd aan denken. Herkenning, die goede oude weg van eerder.
Zeg maar The Traveling Wilburys van Hardenberg, kerels die bliede worden van een fijn stukje muziek maken. Handle ze with Care...Uitstervend ras bint zulke lui, gewoon doen wat ze leuk vinden.
Maar goed, Random Five trad op in Gramsbergen aan het kanaal bij de Mommeriete. 
Maar toen ik inschakelde na Twee voor Twaalf miste ik meteen Ludwig. 
Hij zat niet in zijn a-typische houding op de kruk met de gitaar op zijn schoot.
Neuh, was ik nou de weg kwiet? Soms moet je ff zoeken.
Hè, waar is Ludwig van het tankstation. Hij is geen twee meter hoog toch heet hij de Groot van achteren. 
Ik miste hem gelijk. De man van eerder Gasoline Station, ook een bandje hè waar hij vroeger op de gitaren scheurde. Denk tevens dat de naam van de band is vernoemd omdat hij van de oprichters van het bandje is geweest....Ik kan het ook mis hebben hoor, Frits Ekkel speelt er nog wel in. Die gaat ook met zijn gitaar het graf in, geweldig. Oude rockers never die, die leven voort. 
Ekkel, ie weet wel, van die wereldband Sam Dice uut Kloosterhaar...Eerst naar Rome en dan naar Kloosternarigheid. Muzikaal altijd de juiste route. Blik op oneindig. Verstand op nul. 
San gaf tekst en uitleg, ze had het weer van Winie die het weer had van zoonlief Jan die tevens vaak bij het AVIA-tankstation is te vinden van Ludwig hier aan de Bruchterweg.
Ludwig had, potverdomme....ongevraagd een ongewenste gast op de achterbank er bij gekregen op zijn reis onderweg naar later. 
KutKanker! Domme, hij ook al. Lekker zo vlak voor de kerst. Nou ja, dat maakt ook niet uut.
Random Four klinkt niet, dat moet gewoon Random Five blijven heten, of niet dan?
We zeggen toch ook niet Jackson 4? Five bekt gewoon lekkerder.
Misschien is het de tijd waarin we leven, waar veel mensen de weg kwijt zijn dat het mij zo raakte dat Ludwig er straks misschien niet meer is of gewoon dat hij een toffe peer is...
Goede appels vallen niet ver van oude bomen.
Iets waarvan je dacht dat het nooit zou veranderen. Hij zat er altijd als je stond te tanken. Onderweg!
Hoe lang heeft ie nog, kan hij nog naar Rome of strand hij ergens halverwege in goddeloos Frankfurt...Zeg het maar?
Zijn collega's zongen ondertussen Don't Fear the Reaper terwijl er boven Reinoud een lamp naar beneden donderde en zijn hoofd maar op een haar miste, ze speelden onbewogen door...een teken van boven?
Domme Ludwig. Kut man! 
Straks niet langer meer de tankpraatjes nadat ik genoeg vertrouwen heb getankt voor de toekomst!
Bij wie hang ik straks de slang weer terug in de pomp als ik weer genoeg benzine heb...??
Brandstof voor de weg ook al ben ik die soms kwiet.
Waarna ik minimaal 800 kilometer kan rijden, haal ik Rome niet mee maar in Zuid-Europa heb je ook genoeg Gasoline Stations die je langs je weg tegenkomt maar geen Ludwig waar ik bij afrekenen een praatje mee kan voeren of een onzinnig verhaal kan ophangen. Ze verstaan me niet, laat staan dat ze mij begrijpen. Slade hangt de stokken dan wel op haha....
Jij hebt aan een half woord genoeg. We snappen elkaar door onze gezamenlijke liefde voor muziek. 
Chasing Cars moet ik nu ineens aan denken. Jij verhaalde zo prachtig over het stukkie wat ik ruim twee jaar geleden schreef voor mijn lief. Jij vond de metafoor zo mooi, jij snapte waar ik naar toe onderweg was. Had niks te maken met een volle tank, ik hoefde er zelfs niet voor naar Rome te rijden.
Chasing Cars van Snow Patrol, speelde jullie ook vaak...als ik het goed heb. 
Ik vond en vind altijd onze gesprekjes leuk. De laatste keer was je aan het bellen, geen probleem. 
Praten zonder woorden zegt soms veel meer. Misschien had je wel net iemand aan de lijn die over jouw route naar later had. Weet ik veel....Ik had ook haast. Waar hebben wij het zo druk mee...??
Klopt jouw hart nog vol verwachting? Ik heb zo'n idee dat bij jou de tank altijd halfvol is ipv halfleeg.
Maken wij ons hier druk over wat te eten met kerst of met hoeveel mensen het allemaal mogelijk is.
Jij hebt andere dingen aan je hoofd while your guitar gently weeps....
Als je maar genoeg diesel in je tank hebt kom je vast nog een heel eind!
Het is soms even zoeken maar thuus kom ie altied.
All our times have come, here but now they're gone.
Seasons don't fear the reaper. Nor do the wind, the sun or the rain
We can be like they are. 
We'll be able to fly, don't fear the reaper
Kallum an De Groot, Hoop niet dat Magere Hein teveel vertrouwen aan het tanken is.
Joah, mag wel zo. 
Fijne zondag!

De Verrukkelijke 15!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'The Rainbow hides no treasure. Oh, believe me it's not true.
And there ain't no mixture, that will give back your youth.
No mystic machine that makes the sand turn to gold.
Like there ain't no magic word that holds you back from getting old.
There's just a little bit of peace in my heart.
There's just a little bit of happiness I'll part.'
Uut 'Just A Little Bit Of Peace In My Heart' van Golden Earring!

Moi, ben ik weer!
Allemoal nog goed te passe...?
Hoe is de stemming ondertussen, al last van keuzestress of was de keuze dit jaar niet zo moeilijk?
Straks in maart hoef je maar 1 hokje rood te kleuren...of niet natuurlijk. Dat kan ook!
Mag je stiekum meer binnen of buiten de lijntjes kleuren in het afgeschermde hokje maar dan telt het (helaas) niet mee, bij de Top2000 willen ze juist elk jaar dat je je fantasie de vrije loop laat. 
Je hoofd gewoon muzikaal helemaal leegmaakt, maar is dat wel zo? 
Heb al ontelbare lijstjes gezien en bekeken van redelijk wat vrienden op Facebook en op allerlei andere sociale media rondgeloerd. 
Oh ja, die is ook goed...Houdt hij of zij daar ook van? Wist ik niet...stille wateren hebben diepere gronden. Een keurig meisje die Runnin' With The Devil van Van Halen op haar lijstje heeft staan.
Heeft zij haar verleden defintief de rug toegekeerd? Kleurt zij niet meer tussen de lijntjes...??
En hij, euh...een nummer van Celine Dion.,,,WTF? Wat denkt hij, dat hij Leo in hoogsteigen persoon is en dat hij nu anno 2020 een andere koers moet gaan varen...??
Grappig, wat zegt jouw muziekkeuze zo aan het einde van het jaar? Valt er sowieso een peil op te trekken. Of maak ik het te gewoon moeilijk terwijl het makkelijk mag zijn...??
Ik heb ondertussen een kleine vijftig nummers op het bureaublad staan en nog veel meer in mijn hoofd zitten. Vannacht kwamen er nog weer drie bij, die mogen eigenlijk ook niet op mijn lijstje ontbreken.
Moest tegelijkertijd gisteravond ook denken na het consumeren van mijn laatste Tripel van Deventer Makelij, die ouwe goedheiligman weet wat ik lekker vind, aan De Verrukkelijke 15.
Kennen jullie dat überhaupt? Iets van de vorige eeuw, iets van vroeger. 
Ik dacht dat het radioprogramma jonger was...maar ik moet amper 12 zijn geweest dat ik het voor het eerst luisterde. Gek, hoe jouw geheugen qua jaartallen je soms in de steek laat. 
De Verrukkelijke 15 werd namelijk tussen oktober 1983 en oktober 1989 door de VARA uitgezonden op Hilversum 3 (later radio 3). Het programma stelde een lijst met Verrukkelijke tips samen en de luisteraar, waaronder ik dus, konden door middel van het insturen van een briefkaart (kennen jullie dat nog...haha...heerlijk Oldskool) en later telefonisch met hun persoonlijke top 3 uit de lijst en de tips de nieuwe lijst samenstellen. 
De uitzendingen waren altijd op de dinsdagmiddag van vier tot zes. Ging naar school dus dat redde ik altijd makkelijk. Je had ook nog Egotips, volgens mij was het Rob Stenders die daar mee begon. Die werden altijd voor de Verrukelijke 15 uitgezonden. Persoonlijke voorkeuren van de DJ's en waar je dan een week later weer op kon stemmen of niet natuurlijk. Je had toen nog vrije keus al biljarte ik bijna nooit.
Jeroen Soer was de eerste DJ, Rob Stenders dus, later Pieter Jan Hagens en Luc van Rooy was de laatste plaatjesdraaier op de dinsdagmiddag.
De muziek was alternatief, niet het mainstream top40 werk. Het was voor de luisteraar die iets meer wilde horen dan de kneiterds van hits. Zich niet blindstaarde op wat was...
Maar U2, The Cure, Simple Minds, Prince, The Blue Nile, The Cult, Killing Joke, The Talking Heads, Joe Jackson, Klein Orkest, Talk Talk, The Church, Fatal Flowers, INXS, Bruce Springsteen en bijv. R.E.M. waren artiesten die regelmatig voorbij kwamen.
Mijn jaren tachtig fetish, ik hoor het San of mijn oude buren het zo zeggen. Mijn muzikale roots werden eind jaren zeventig en vooral tijdens de jaren tachtig in het muzikale beton gestort. 
Ik treed ze bijna nooit met voeten. Wat ik dertig, 35 jaar terug goed vond vind ik nog steeds lekker om te horen. 
Ook veel onbekende bands van Nederlandse bodem, bandjes die nu reeds in vergetelheid zijn geraakt stonden vaak bij de 15 nummers. Kom ze soms nog wel eens spontaan tegen als ik shuffle door lijstjes van eerder....van lang geleden als niemand meeluistert..haha. Als ik in mijn eigen wereld vertoef.
Het was geen middle of the road muziek, geen top 40 shit. 
Het gaf de Verrukkelijke 15 een unieke positie op de radio, althans dat werd mij destijds verteld.
Nam toen nog wel eens wat aan, met de kennis van nu doen wij het morgen natuurlijk allemaal beter...
Maar na 6 jaar was het gebeurd, het was goed zo.....Maar
Het is weer terug op de zondagmiddag. Moet eerlijk zijn, nog niet geluisterd maar de plaatjes die ze draaien zijn nog steeds lekker alternatief. Niet de shit maar wel poep in je hoofd.
Leo Blokhuis en good-old Robbie Stenders zitten nu (weer) achter de knoppen. 
Stenders blijft een aparte eend in de muzikale bijt. Luister graag door de week naar zijn platen-bonanza...Heerlijke muziek, een beetje nieuwerwetse versie van de Verrukkelijke 15. 
Zijn egotipjes zijn meestal goed te pruimen. Leo en Robbie zitten op de zondagmiddag van vier tot zes dan heb ik meestal andere dingen aan mijn hoofd, maar ik hoor wel eens flarden van uitzendingen terug. Pareltjes komen dan langs. Om je vingers bij af te likken
Maar goed, daar dacht ik dus vannacht aan. Ik moet vandaag, nou ja...ik moet niks maar ik moet vandaag voor een keertje mijn Verrukkelijke 35 er van maken. 
Dat is niet te doen. Want ik voorzie nu al dat ik mijzelf ernstig moet teleurstellen....
Ken het lijstje al bijna uit mijn hoofd. Heel veel 80-jaren muziek zal de laatste 35 vandaag niet halen, maar vraag mij morgen om weer een lijstje samen te stellen, zal ie weer anders eruit zien. 
Wat ik oe brom!
Sommige nummers/artiesten horen bij mij maar sommigen huizen het ene jaar wel in mien kop en het andere jaar komen ze op de reservebank. 
Ik kan niet kiezen, maar ook staan ze dit jaar niet in mijn lijst ze blijven wel gewoon hartstikke Verrukkelijk. 
Ach, ik zie het straks wel. Benieuwd wat ik uit de hoge hoed tover!
Raadpleegde nog even het jaaroverzicht van Spotify. Mijn top 5 had ik zelf ook wel in kunnen vullen. 
Ruim 1200 uur luisterde(n) ik/wij het afgelopen jaar naar deze zender. Veel NL-talig, veel muzikale helden. Niets is een mens vreemd. 
Maar ook K3, brandweer Sam, Frozen en Ruitenwisser van een onbekende Belgische artiest passeerden de revue...Tja, daar had ik niet veel aan. Muziek van Moos en Mouna....Schaam ik mij absoluut niet voor. Ik zet daar gewoon scheurijzer muziek tegenover. Floor Jansen die Let It Go covert, Mouna die dan de klok hoort maar de klepel absoluut niet ziet hangen...Papa...Let it Go...euh..?? 
Anna, Elsa....Snap het niet...hahaha. Nightwish, lieverd.
Ach, ik heb nu lang genoeg uitstelgedrag getoond, moet zo maar met de billen bloot.
It's a dirty job but somebody gotta do it....Ik zij de gek duzz....Om het maar even in goed Nederlands te zeggen. Lekker boeiend. Waarvan Akte!
Vandaag geen moeilijk gedoe of hoe ik deze week weer tegen alle shit aankeek. 
Was in een hele andere stemming. Waar ik mij zo aan het eind van het jaar altijd in bevind.
Eigenlijk vind ik het helemaal niet erg, vind het wel lekker mijzelf een week lang te pijnigen.
Een beetje Hurt van Johhny Cash als je begrijpt wat ik bedoel. Het schuurt.....
Keuzestress!
Hoop wel dat wij dit jaar een andere nummer 1 mogen begroeten, dat hoop ik elk jaar trouwens.
Hoop sterft as leste hè, dat is zo...Gek genoeg zag ik dat grijsgedraaide nummer van Queen bij bijna geen één van mijn vrienden op het lijstje staan. Vreemd, toch? Dat het wel elk jaar weer als laatste plaat van het afgelopen jaar de ether wordt ingeslingerd.
Deze verkiezingen verlopen toch wel eerlijk....?? De vraag stellen is 'm nog niet beantwoorden.
Als René Le Blanc dit jaar de top 10 binnen dondert weten we genoeg. Hij haalde net mijn laatste 35 niet, If I Tell You That I Love You...jaja...aan mijn braadworst.
Zo Verrukkelijk is hij nu ook weer niet onze Nederlandse Engelbert Humperdinck....
Fijne Zondag. Ik ga stemmen. Vakjes kleuren, 35 in totaal. 
Begin met Pink Floyd, een ode aan die ouwe van mij en eindig vast en zeker ergens bovenaan in mijn zelfbenoemde muzikale hemel.
Nostalgie die Verrukkelijke 15, je wordt ouder Papa....haha.
Joah, mag wel zo.