De Bonte Wever!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'When the lady smiles, you know it drives me wild. Her lips are warm and resourceful. When her fingertips go drawing circles in the night. The the mood is soft and sensual, hu-you. And I love it, yeah I love it. It's the answer to all my dreams. Every time it feels like the earth is shakin'.
It doesn't matter, a glass is fallin', I hear it shatter. Mabye it's raining, faster and faster, shadow dancin'. Together oh I, I'm a bettin' on the game of love. And I'm feelin' proud.
Uut 'When The Lady Smiles' van The Golden Earring! 

Moi, ben ik weer...
Je hebt van die avonden, daar wordt je gewoon blij van.
A trip naar Memory Lane, een gratis retourtje naar eerder! Naar vroeger, je onbezonnen jeugd!
Naar een tijd dat bijvoorbeeld een organisatie als de PostCodeLoterij je nog niet heel erg bewust naar een bepaalde hoek wilde dirigeren. Naar een bepaalde denk- of levenswijze. Dat je gewoon een blik stroopwafels of ijs van Ben & Jerry had gewonnen.
Ongezond maar wel lekker, van die dingen. Neuh, tegenwoordig moet je maar lekker vegetarisch gaan doen met de gratis cadeaubon van welgeteld € 12,50. De Vega Favorieten van Nederland. Ontdek hoe makkelijk en lekker vegetarisch eten is....?? Mogen wij nog iets zelf bepalen in dit land wat ooit Nederland heette....en waar je vroeger gewoon trots op was...Met de middelvinger in de Dijk, we deden het gewoon allemaal!
Of wordt ons langzamerhand alles bewust of onbewust door de strot gedouwd...?? Oplegd door hogerhand. Wij lijken wel de nieuwe ganzen 2.0. We moeten alles maar slikken, bek open en daar komt weer een nieuwe lading shit waar we gewoon niet om gevraagd hebben door onze beurse strot. Slikken en bek dicht houden.. Volmesten die burgers, als u begrijpt wat ik misschien bedoel. Moeten wij dan alles maar slikken??
Wij eten hier al een stuk bewuster, niet elke dag meer een stukkie vlees maar mag ik alsjeblieft nog zelf bepalen als wij oesterzwammen en paddestoelen door de pasta heen gaan mikken in plaats van gehakt of verse saucijzen. Als je ballen hebt PostCodeLoterij stuur je volgende maand een cadeaubon van € 12,50 voor een mooie gedraaide rollade bij een eerlijke en ambachtelijke slager. Lekker voor op 2e kerstdag of ging je al uit eten? Van goed rund- of varkensvlees, van dieren die een geweldig leven hebben gehad. Niet zijn gebruikt als mestkoe, maar jullie laten je gewoon voor menig karretje spannen om maar de goede schijn hoog te houden. Oh oh oh wat zijn wij toch goed bezig hier in dit kleine en vaak intens koude kikkerlandje. Wij bepalen en bepalen maar voor anderen zonder na te denken waar wij in godsnaam mee bezig zijn.
De warmte komt op de tocht te liggen. De gaten en de kieren zijn niet meer te dichten! Koel- ipv warmbloedig!
Sorry, zag net de envelop liggen op de tafel van de PostCodeLoterij. Ben dus niet altijd eens en blij met alle prijzen die wij winnen. Waarvan Akte!
Wat moet ik doen? Ongeopend terugsturen, op de barricaden gaan staan? Worden ze bang daar in het westen van mijn geretourneerde witte envelop vanachter de Iessel? Waar een ei geen lege dop is...
Of denken ze, gossie mikkie weer zo'n domme boer. Ajax wordt toch wel kampioen, Twente weer niet!
Lekker Puh, maar die zelfbenoemde godenzonen zijn ook mijn voetballers. Of gaat dat ook veranderen...?
Sorry, dwaal weer af. Maak je toch niet zo druk Alfred, geniet van het leven.
Geniet van je zoon Moos die als een Pieter van den Hoogenband afgelopen vrijdag zich glansrijk door het proefzwemmen zwom.
Terwijl wij ondertussen een heel boeiend gesprek hadden met de nieuwe Anky van Grunsven euh sorry Ranomi Krom....euh met de nieuwe Inge de Bruin, nou ja...dat dacht ze zelfs...volgens mij.
Vrijdag is de grote dag. Afzwemmen voor diploma A. Opa en de beide Oma's zijn reeds opgetrommeld.
Aan de Slag Moos. Pannenkoeken eten in Rheeze.....Mmmm, denk geen Vega-Pannenkoek maar eentje met een Diffels Stooppotje of eentje compleet volgebouwd met alleen maar Spek, buikspek van een mooi rund uit het warme Vechtdal. Foto er van maken en de Postcode Loterij erin taggen...zoiets. Grapje natuurlijk. Zal ik nooit doen....haha. Wij vleeseters hebben wel humor, toch?
Sorry, dwaal weer af. Werd van de week heel blij van vier oude mannen, lekker zittend aan een tafel, mooi dom en slap ouwehoerend. Ouwe jongens krentenbrood. Vier oude rockers, met alle respect van de hele wereld. Geweldige oude rockers, bovendien! Ik ga al bijna veertig jaar met ze mee en zij nog langer....
Prachtige kerels. Barry natuurlijk met de droge witte wijn voor zijn snufferd. Vast Chardonnay. Mannen van de gestampte pot. Mannen van de boerenkool met gewoon rookworst, niet die half gebakken imitatie-worsten zonder vlees.
Drie van hen zijn al ruim de 71 jaar(!) gepasseerd, eentje tikte zelfs zijn 73e levensjaar aan.
Respect van kruin tot aan mijn grote teen. Hoezo stoppen, hoezo pensioen?
Echt niet! Ze treden nog regelmatig op. Meer dan vijftig jaar still alive...Ik vond en vind het geweldig.
De Wereld Draaide nu niet eens door....Ons niet een bepaalde hoek opduwend. Niet eens voor de 100e keer een Peter R. de Vries aan tafel of weer dat gezeur over de Brexit of iets voor die goede andere zaak die altijd links zit en nooit aan je rechterzijde zat. Enfin...!! Nederland is meer dan het eeuwige Westen!
Neuh, je zag Matthijs ook genieten. Hier houdt hij van, niet wederom een keer voor het geweten van heel Nederland spelend. Dit is zijn koekie, zijn genietmomentjes net zoals het zitten naast Giovanca. Je ziet die van Nieuwkerk dan genieten. Heerlijk!
Deze heren worden wel gepruimd door meer dan zestien miljoen andere Nederlanders.
Maak The Golden Earrings de nieuwe zwarte pieten en je bent meteen van het gezeur af. Roetveeg jij of roetveeg ik....??
Ze blijven maar goede muziek maken. Hoe vaak heb ik ze inmiddels niet zien optreden. De laatste keer was in Emmen op Retropop (Nu HelloFestival) en we werden compleet weggeblazen.
Heerlijk. Cesar op de drums, Rinus op de bas, George en Barry op zang en gitaren. Niks meer en niks minder!
Mijn nicht Gerdien uut Vriezenveen was en is nog steeds helemaal gek van deze onnederlands goede band.
Vroeger hing haar slaapkamer bij Tante Riek en Ome Lenard helemaal vol met posters van The Golden Earring, uit de Hitkrant en zo....Als ik daar speelde wierp ik altijd een blik. Gerdien mag ze gewoon bij voornaam noemen en kent enkele heren ook persoonlijk. Hoe gaaf is dat....De drumstokkies van Cesar nemen vast en zeker een prominente plek in haar woonkamer in, naast die lieve smoel van opa Chris, wat ik oe brom! Geweldig!
Moest daar ondermeer aan denken toen ik gisteravond nog even snel naar de Jumbo reed. We hadden niet meer alles in huis, moest wat gezond en iets ongezonds zijn. Dan schakel je mij in....Wat drankjes en wat fruit voor hetzelfde drankje....Je kent het wel. Happie en Snappie!
Kwam langs de BonteWever Straat in Slagharen, tja..wij huizen nog even tijdelijk aan de andere kant van Hardenberg. Hardenberg Zuid zeg maar, kan ook Noord zijn. Tis maar van welke kant je het bekijkt.
De Bonte Wever....Lang vervlogen tijden....Gek genoeg kwam de Bonte Wever deze week ineens in al haar meervoud en eerdere heerlijkheid buurten in mijn troebele brein. Zag namelijk van de week op FB dat Haverkort Eten en Drinken een nieuwe kaart had. Met enkele klassiekers van weleer van de bistro van de Bonte Wever op het menu. Ossehaaspuntjes en roergebakken kalfssnitzels met paddenstoelensaus en een fijne biefstuk van behoorlijk mals rundvlees. Water liep mij in de mond.
Verder kregen wij een uitnodiging van onze goede vrienden Robert en Irma voor een feestje ter ere van hun 25-jarig samenzijn. Op welke avond begon de liefde een kwart eeuw geleden te borrelen bij de firma BouwMan? Tijdens een concert van de Dijk en waar was dat....?? Yep, in de Bonte Wever in Slagharen. Natuurlijk. 
Wat waren wij daar vroeger vaak te vinden in Slagharen, in de vorige eeuw bij de Bonte Wever.
Dat was destijds wat hoor....The place to be. Welke Nederlandse band heeft er niet opgetreden. Ben er zelfs, zeg het nu met het schaamrood op de kaken, naar een concert van BZN geweest. Tja, de liefde ging vroeger niet alleen door de maag hè. Long Blond Animal...haha en dan heb ik niet over Annie Schilder of was het al Carola toen...?? Zeg het maar. Ach, de bar schonk wel gewoon gerstenat.
Maar de Golden Earring heb ik wel twintig keer zien optreden in Slagharen. Elk optreden was legendarisch.
De Bonte Wever Slagharen, weten jullie het nog....?
Begin deze eeuw, mei 2001, brandde het kunststukje van Hennie van der Most helaas af.
In 1981 kocht hij het leegstaande fabrieksgebouw van de Nederlandse Bontweverij dat dat jaar failliet was gegaan. Van der Most wilde eigenlijk bij zijn huis richting Schuinesloot zijn sauna openstellen voor derden.
Maar dat mocht niet van de gemeente Hardenberg. Van de leegstaande weverij maakte hij uiteindelijk het zwem- en saunacentrum de Bonte Wever maar daar bleef het, gelukkig, niet bij.
De Bonte Wever was wereldberoemd in Nederland. Het uitgaanscentrum van het Oosten, ze kwamen eerder met busladingen vol naar Slagharen. Naast het Ponypark weer een nieuwe attractie in het voormalige Weversdorp. Een dagje/nachtje Bonte Wever werd gemeengoed!
Want er kwam een hotel met 200 kamers, diverse restaurants waaronder de bistro en het befaamde kiprestaurant. Feestzalen, een bioscoop waar ik dubbel lag om Leathal Weapon maar mijn date totaal niet haha., leuke barretjes (de get(r)ouwenbar, weet je dat nog? Of heette dat de scheepsbar....weet het niet meer precies) en vele cafeetjes...Heel vaak geweest. Veel getennist, veel gezwommen....veel gedronken.
Van der Most was zijn tijd ver vooruit. Maar wij kwamen er toch het meest voor de talrijke concerten.
Het stond als een huis. Golden Earring hield steevast de hotelbezoekers wakker....Going to the run and weer Back Home!
Geweldige tijden, mooie tijden. Gewoon in downtown Slagharen.
Wat zijn daar mooie zaken gebeurd, wat zijn daar mooie dingen ontstaan, daar dacht ik gisternacht aan toen ik de slaap niet kon vatten. Mijn Long Blond Animal sliep lekker door in het donker, wat ben ik toch gek met deze Brown Eyed Girl.
De Bonte Wever was eens maar het weefde gisteravond nog wel even een mooie Memory Lane door mijn hoofd en dito gedachten.
Ik spinde er wol en vooral garen bij. Vroeger was niet alles beter maar wel veel.....en vooral anders. Je mocht zelf nog wat dingen beslissen. Geniet volop van vandaag maar denk met weemoed terug aan gisteren. Ben niet bang voor de toekomst, Neuh...maar toch!
Fijne zondag. Luister maar veel naar the Golden Earring. Another 45 miles to go....Buddy Joe, Eight Miles High en zo...
She (Holland) Flies on strange wings....Jammer genoeg wel!
Joah, mag wel zo....

 

Het Geloof Ebt Weg....!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'And I was wondering where you were. You know you looked just like a baby, fast asleep in this dangerous world. Every star was shining brightly, just like a million years before.
And we were feeling very small underneath the universe.
And you know that i'm gonna be the one. Who'll be there when you need. Someone to depend upon
When tomorrow comes, When tomorrow comes....
Uut 'When Tomorrow Comes' van Eurythmics 

Hoi, ben ik weer.
Zat een weekje (herfst)vakantie tussen....Je hebt soms van die geluksdagen.
Bedacht mij vannacht ineens dat ik dit jaar een soort van jubileum vier, geloof het of geloof het niet.
Ik ben al dertig jaar een soort van quasi semi-atheïst, een afvallige die op 17-jarige leeftijd het geloof kwijtraakte en die ik op de dag van vandaag nog steeds niet heb teruggevonden....
Soms zocht ik er weken naar, soms maanden niet. Ik had het gevoel ergens geparkeerd maar waar ook al weer...? Ik vergeet wel eens wat meer de laatste tijd.
Soms dacht het te vinden achter een paar dozen op zolder maar bleek het daar toch niet te liggen.
Gek genoeg denk ik wel dat mijn vader, The King, ergens nog rondkuiert, maar of dat in de hemel is of gewoon in een kamer boven in mijn hoofd weet ik niet? Is moeilijk uit te leggen.
30 jaar alweer, een parel jubileum noem je dat dan. Of mag je daar niet bij stil staan....?
Mouna begon van de week ineens over Opa Vreet (Opa Freek duzz) en dat ie dood is. Zij luistert goed naar haar grote broer Moos en die heeft het nog wel eens over Opa Freek, steeds meer eigenlijk!
Moos nam het gesprek van zijn kleine zusje over in de auto ondertussen luisterend naar Ondergrondse Hutte van die troubadour uut Erica.
Waar is Opa nu? Tja, waar is die ouwe van mij eigenlijk....Goeie vraag. Zo'n vraag van gelijke strekking heeft Moos elke dag wel een paar. Dat brein van hem roept vele vragen op, hij denkt nu éénmaal een beetje anders dan de meeste van zijn leeftijdsgenootjes. Wat ik oe brom! Hij zet je echt aan het denken, hij laat je zonder dat het kleine kereltje het zelf beseft nadenken over je waarom op deze aardkloot.
Zoals een goede opvoeder betaamt en het feit dat wij hem in het volle verstand naar een Christelijke basisschool hebben gestuurd vertelde ik dat Opa in de hemel was bij God en Jezus!
Maar Moos nam geen genoegen met het antwoord, maar hij ligt toch ook begraven op de begraafplaats, Papa? Opa kan toch niet op twee plekken zijn. En liggen op de begraafplaats en tegelijkertijd in de hemel zijn....Je hoort het 'm zo zeggen. 
Kon het moeilijk uitleggen, verder dan iets dat zijn ziel en/of zijn gedachten nu boven in de hemel is kwam ik, kwamen wij eigenlijk niet. Oma Marja kon het vast en zeker beter uitleggen....die is daar veel beter in.
Wat leert ie op school hier eigenlijk over? Hij gelooft nu nog in zo veel zaken die straks of later toch anders zullen worden uitgelegd.
Jezus was een visser die het water zo vertrouwde dat hij zomaar over zee liep omdat hij had leren houden van de golven en de branding waarin niemand kan verdrinken. Hij zei: als men blijft geloven kan de zwaarste steen niet zinken. Maar de hemel ging pas open toen zijn lichaam was gebroken en hoe hij heeft geleden dat weet alleen die visser aan het kruis....
Iets wat bovenstaande strekking is wat ik Moos wil meegeven. Vertrouwen in een goede afloop, iets wat Rob Chrispijn zo mooi verwoordde in bovenstaand nummer. Een vertaling van Leonard Cohen's Suzanne.
Herman van Veen zong het maar ook Frank Boeijen, die kwam net even langs op Spotify. Toeval of niet?
Geloof het of niet...Het is wel zo.
Er moet toch iets zijn, vele mensen geloven dat het God of zijn zoon Jezus moet zijn. Zeg maar,ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat een kerk voor mij nog altijd iets magisch heeft. Vooral van die oude kerken, kerken die hebben geleefd in verschillende eeuwen. Die al vroeg zijn gebouwd door robuuste mensenhanden zonder stikstofgedoe en zo...
In een kerk kom ik tot rust, kom ik tot bezinning en soms tot andere inzichten....
Kuiert hij dan toch wel rond hoog boven in de hemel....? Ziet hij ons, ziet hij mij...?
Was vrijdag nog in een mooie kerk, een hele mooie in één van de oudste steden van Nederland.
Deventer, gelegen aan de Iessel. Bleef aan de goede kant van de immer stromende rivier. Hier bleef alles even het zelfde, ook al stroomde Pantarei weer eens ouderwets door mijn hoofd.
De Lebuinuskerk is al eeuwenlang het symbool van Deventer met zijn karakteristieke toren, die deze Hanzestad zijn kekke smoel geeft. Kom je dichterbij op het autovrije Grote Kerkhof dan oogt de kerk majestueus, je voelt je dan heel klein. De kerk heeft iets ongenaakbaar, éénmaal binnen valt de grootsheid van de immens grote kerk je pas echt op. Ineens is het stil, midden in een grote en drukke stad. Deze kerk heeft ziel, deze kerk heeft zoveel mensen de revue zien passeren. Als deze dikke muren konden praten had je gespreksstof voor eeuwen. Deze kerk heeft een ziel, in deze kerk komen je gedachten vanzelf tot rust en gaan andere zaken spreken....
Maar afgelopen vrijdag was alles anders....Jezus kon over water lopen maar Moos steeg ineens tot grote hoogtes in zijn huis. Waar normaal gesproken de kansel staat hadden Moos, Mouna en de neefjes Boris en Luc het hoogste woord. Was dit vloeken in de kerk? Tientallen springkussens stonden opgesteld. Rijendik!
Weg was de serene rust van een eeuwenoude kerk. Ik zat stil op een stoel, niet eens in een bank.
Keek om mij heen, keek naar boven, keek naar links en keek naar rechts. Maar waar ik ook keek, ik vond niemand die ik misschien aan het zoeken was. De kerk was een speelparadijs a la lettre geworden.
Het geloof in Nederland ebt weg en dit was misschien wel het goede voorbeeld. De kerk moet van alles doen om het hoofd tegenwoordig boven water te houden. Wij geloven het allemaal wel hier in Nederland.
Vroeger stelde de politiek nog wat voor. Nu ben je al blij als een kamerlid 1 plus 1 bij elkaar kan optellen. Alles om die 150 kamerzetels maar te vullen. Niks is meer heilig, vele heilige huisjes zijn al omver geblazen door ridicule beslissingen door de heren en dames in het groene pluche uit stuurloos Den Haag.
Langzaam ebt het geloof in Nederland weg. Eens was de D66 de onderwijspartij van Nederland. De partij, gekscherend al D33 genoemd, die de laatste maanden wel meer van die rare opmerkingen en ideeën had.
Hoe hebben ze het kunnen laten gebeuren dat er geen extra geld naar het onderwijs is gegaan tijdens de onderhandelingen en besprekingen van het formeren van wederom een nieuw kabinet gebouwd van tweedehands spaanplaat. Rob Jetten liet onlangs zijn ogen laseren maar sluit vervolgens de ogen voor het feit dat ondertussen notabene ouders voor de klas mogen staan omdat er niet genoeg juffen en meesters zijn.
Meesters zijn alleen nog met een speld in een hooiberg te vinden. Het vak leerkracht stond ooit hoog aangeschreven, je was iemand als je les gaf. Net zoals ooit werd opgekeken tegen een agent, dominee of dokter. Dat respect is met de noorderzon vertrokken, heel ver weg naar elders...
Wat is nu nog vier jaar PABO en talloze cursussen/opleidingen en bijscholing waard als wij doodleuk ouders voor de klas gaan zetten?
De juf of die ene overgebleven meester krijgt toch zo een flinke rechtse directe van de overheid, 8 tellen neer in de hoek. Vervolgens moeite met opstaan.
Geef de juf of meester de waardering die ze verdienen, ze verdienen gewoon meer. Niet alleen in de portommonee maar ook die schouderklop. Want zij doen uitstekend werk, elke dag weer.
Zij onderwijzen de toekomst!
Ooit zei ene Pechtold dat goed onderwijs de basis en het belangrijkste was in Nederland. Was hij niet van D66? Neuh, bijvoorbeeld arme boeren de duimschroeven aandraaien en niet langer meer investeren in het onderwijs, dat is hun nieuwe motto. Onderwijs, wat ze ooit als speerpunt hadden, lijkt iets van vroeger, van eerder, van heel lang geleden. Bah!
Wij weten ondertussen dat goed geschoolde leraren van levensbelang zijn. Dat goed onderwijs loont, zich vroeg of laat gewoon uitbetaald.
Maar Nederland gelooft het ondertussen wel. We geloven het allemaal wel. Na ons de zondvloed. Wij maken ons werkelijk druk over van alles behalve waar het werkelijk om draait.
Nederland is bezig om de rest van de wereld te laten zien hoe goed ze wel niet zijn, voorlopers in van alles maar ze laten zoveel mensen en beroepsgroepen in de kou staan. 
De kroeg was ooit een kroeg maar terwijl ik dronken zat te worden moest ik 's avonds om tien uur nog K3 draaien voor een meisje wat haar ouders niet mee kreeg naar huis. Daar ging het al vroegtijdig mis.
Nederland gelooft het wel, Nederland is ondertussen moe aan het worden van al die nieuwerwetse dingen.
Wie heeft er nu nog over zure regen....?
Toch bracht de grote kerk in Deventer mij de broodnodige rust ondanks honderd schreeuwende kinderen.
Misschien was dat wel de boodschap welke Jezus ooit had, laat alle kinderen tot mij komen. Ach, die wijsheid wordt ook al jaren met de nodige voeten getreden.
Ach, kan ook de Stay Calm Thee zijn geweest in het oude centrum van Deventer. Of de Weizenbock van DAVO of de ambachtelijke worst uit de Walstraat. Of het dom ouwehoeren gistermiddag- en avond op de voetbal met zanger Hans in de mix.
Of het grote niets doen. Even weg van alles.....Nederlanders hebben de klok, andere mensen hebben de tijd.
Ik geloof nog steeds dat het goed komt, dat wij iets moois achter laten voor onze kinderen.
Dertig jaar niet meer geloven in iets bijzonders....
Stel dat hij daar nu wel boven rond loopt te kuieren, dat hij allang niet meer in zijn graf ligt op de Beerzerhof. Maar hoe leg je dat in godsnaam aan een kind van bijna zeven jaar uit als je het zelf allemaal niet snapt laat staan gelooft.
Je was er niet bij, de basis van elk geloof.
Moos en Mouna sprongen in de grote Lebuinuskerk de tijd ver vooruit, vanmorgen minimaal een uur terug.
Konden we soms de tijd maar terugzetten, misschien toch maar straks nog een keer op die denkbeeldige zolder zoeken. Soms vind je ineens waar je niet naar op zoek was.
Fijne zondag.
Joah, mag wel zo....

Das Phantom!

Hallo Lieve Vrienden en Vriendinnen, 

'Hey You, out there on the road. Always doing what you're told. Can you help me?
Hey You, out there beyond the wall. Breaking bottles in the hall. Can you help me?
Hey You, don't tell me there's no hope at all. 
Together we stand, divided we fall'
Uut 'Hey You' van Pink Floyd van het dubbelalbum The Wall

Hoi, ben ik weer na een weekje ff nie!

'Papa, ik ben geen Lieke Martens hoor. Ben Mouna Dorgelo hoooor....', vertelde Mouna mij gisterochtend nog zeer overtuigend vlak voordat ze de roodwitte Ajax-bal aan het rollen bracht en keurig tussen mijn benen door schoot. Een mooie pass, over welgeteld vijf meter, keurig in een strakke lijn, binnenkantje rechtervoet en gewoon haar verwekker zonder blikken of blozen bijkans nog ff poorten...Die lach op haar gezicht. Priceless. Wordt zij de voetballer van de familie in plaats van onze Moos?
Kunnen ze bij de Mariënberg nog wat van leren. Wat ik oe brom! Jong geleerd is oud gedaan, zeg maar!

Sprak 'm gisteren nog even, leidde vroeger met hem jarenlang een jeugdelftal bij onze roodzwarte club.

Heeft ook al bijzonder slecht nieuws te horen gekregen. Schering en inslag de laatste tijd. Waarom toch??

Vader van twee jonge dochters, man en echtgenoot van. Hard gelag! Meneer kanker passt de ene na de andere ziekte onze kant op.

Waarom!! Hij hoeft zijn slachtoffers niet eens te poorten. Hij zet ze sowieso voor schut en voor een voldongen feit. Mocht 'm meteen al niet. Ik vind meneer Kanker een dikke lul, gewoon een gigantische eikel.
Gisteravond tijdens de Beste Zangers bij het laatste nummer van Henk Poort en die zangeres van NightWish kwam mijn voormalige mede-leidert en stapvriend buurten op mijn netvlies. Om de één of andere reden gaat het in je hersens zitten al die slechte berichten van leeftijdsgenootjes of bijna leeftijdgenootjes van vroeger, waar je eerder een band mee had of nog hebt. Het lijkt wel steeds dichterbij te komen.....
Loert Kanker ook om onze onbekende hoek? Weet hij hier ons ergens onder de watertoren tevens te vinden nu wij weer langzaam onderweg richting Hardenberg zijn. Het nieuwe huis in het centrum met de pannen op het dak en de stenen aan de muur gaat gestaag naar de openingsdatum....Gaat hij hier ook nog even roet in het spreekwoordelijke eten gooien....de knuppel in het hoenderhoek gooien..de boel lopen te verzieken...?

Floor Jansen en Henk Poort zongen gisteravond the Phantom of the Opera....Wat een dijk van een stem heeft dat mens toch. Geweldig en die combinatie met Henk.....Kippenvel tot mijn laatste kruin aan toe!

Maar tijdens het nummer dacht ik duzz aan Hilco en aan Kanker. 

Wat een Phantom is dat kanker toch. Ongrijpbaar, met alle knappe koppen in even zoveel ziekenhuizen lukt het ons nog steeds niet om een knop te vinden die Kanker een definitieve halt toeroept. Die wij parkeren op een doodlopende weg.

Dacht een beetje verder terwijl Floor nog eens genadeloos uithaalde, hoe moesten wij het vannacht hier toch warm houden nu zij de ramen uit ons zomerhuisje had geblazen....Wat een Winner is ze en wat is ze verschrikkelijk lang.

Wat een geweldige zangeres en een warme persoonlijkheid. Ze neemt Henk volgend jaar gewoon mee op tour. Metal Henkie en zijn malle Sound of Silence....Ik vind het gewoon bijzonder grappig!

Maar dacht dus verder....een andere (rock)opera ontvouwde zich in mijn hersenloze gedachten.

Die van Pink Floyd, The Wall. Het best verkochte dubbelalbum aller tijden. Ruim 30 miljoen (!) exemplaren zijn er wereldwijd van verkocht. 

Het album is een rockopera. Live uitvoeringen waren groots opgezet met lange en uitvoerige theatrale effecten. De rockopera was opbouwd rondom het personage Pink en grotendeels gebaseerd op Roger Waters eigen leven. Met alle hoogte- en vooral dieptepunten. Verlies van een vader, misbruik, een overbeschermende moeder en dat zijn vrouw hem verliet. Van die klotendingen duzz...

The Wall was de maatschappij in zijn ogen en die van zijn zelfbenoemde personage Pink waarvan hij totaal isoleerde. De titel was tevens geïnspireerd door een incident dat plaatsvond tijdens een concert toen Roger Waters spuugde naar een fan. Hij bood meteen zijn excuses aan maar zei wel tegen het publiek dat hij wilde dat er een muur tussen hem en het publiek stond. Tijdens live optredens van The Wall stond er ook daadwerkelijk een kartonnen muur....

Daar moest ik aan denken omdat ik gisteravond ook moest denken aan het shirt van Hilco. Wat hij ruim bijna dertig jaar geleden vaak droeg over zijn spijkerbroek. Niet zomaar een shirt, Neuh het shirt van Pink Floyd van The Wall - Live in Berlin. Amper 8 maanden nadat diezelfde muur was gevallen, omgehakt was door eindelijke vrije Duitsers. Althans dat dachten ze toen. Hilko was bij dat legendarische concert aanwezig. Hoe gaaf was dat....?? Hij vertelde er wel eens over...Indrukwekkend was het! Op de plek van zoveel gevochten kwaad zo'n concert te mogen zien.

Hilco in zijn lage auto...Wat was het voor merk?? Dat maakte hem toen al een beetje mysterieus. Kan het een Sirocco zijn geweest. Een Renault....Weet ik veel. Destijds had ik net als nu te weinig kaas van auto's gegeten. De auto van Hilco was net zo futuristisch als de muziek van Pink Floyd, met terugwerkende kracht ben ik de muziek van Pink Floyd gaan leren waarderen met als ultiem nummer Wish You Were Here, het nummer van The King die op 14 oktober, morgen duzzz, voor vijftien jaar terug alweer zijn laatste adem uitblies!

The Wall - Live in Berlin. 21 juli 1990 op een braakliggend terrein tussen de Postdamer Platz en de Brandenburger Tor, het voormalige Niemandsland van de Berlijnse Muur. 

Je kunt het je haast niet voorstellen dat het nog maar dertig jaar geleden is dat de muur viel.

Net zoals je het niet kunt voorstellen dat het alweer 15 jaar geleden is dat mien Pa ging hemelen. 74 jaar, zijn tijd was blijkbaar gekomen. Ach, dat was goed zo. Vrede mee, 100%.

Maar Hilko...Ik twijfel nu of het met een k of een c is mag nog zeker niet gaan hemelen, net zoals Ina en al die andere mensen die meneer Kanker op bezoek hebben en die vooralsnog weigert om te vertrekken.

Das Phantom, Klotenziekte...Klotenkerel. Schiet 'm liefst naar de eeuwige jachtvelden. 

Maar ja, niet iedereen kan zo goed mikken....Hoop dat de doktoren een beetje in vorm zijn de komende weken. Dat ze elke kans benutten en niet huizenhoog over het doel schieten. Sterkte Hilco of sterkte Hilko. Het gaat goed komen....Vertrouw er op. Breek de muur, Denk aan The Wall, denk aan je verwassen T-shirt. Heb je 'm nog?

Tja, ik had vanmorgen de tijd om mijn eigen zorgen een beetje te uiten. 

Sinds ik Max noodgedwongen op kanaal 114 moet kijken loopt het op de Duitse RTL niet vaak goed af met onze Max. Nu spinde hij al in de eerste bocht. Ik hoorde Heiko Wasser en Christian Danner het al roepen. 

Als Olav Mol het verslaat loopt het altijd veel beter af. Daarom alleen al verlangen wij zo naar het nieuwe huis. Naar Ziggo Sport en gewoon Nederlands commentaar in plaats van dat geleuter van onze Oosterburen...en om de haverklap Werbung en Krombacher op dit vroege uur...Dat trekken wij echt niet.

Wel goed voor de taalontwikkeling trouwens. Moos leert zo snel Duits in zijn mooie accent, kan hij straks wel gebruiken als hij zijn Nichtjes en Neefje weer eens spreekt uit Duitsland....Leergierig als hij is.

Das Phantom....The Wall.... Nog even lopend in Niemandsland, straks weer samen mosteren en schelden op het Westerpark. Dat ze niet eens een normale pass kunnen geven over vijf meter, laat staan iemand kunnen poorten....
Hey You, Together We Stand. Mien Moe wil graag nog jaren met oe samen in de bank zitten zondags als je begrijpt wat ik bedoel.

Fijne Zondag. Joah, mag wel zo.....

Prins Albert in Miene Stamkroeg!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Two and one. Fast and slow girl. The best of both worlds. Tight as a drum.
Loose as a gun holster. Yeah, it's getting closer. Why do we waste our breath, child.
On what we like the most? Seein' as we've wound up here. We ought to do them both.
Back and forth. Fast and slow girl. The best of both world. 
South and North. I'd like to now propose a toast to the best of both worlds.
Uut 'The Best of Both Worlds' van Robert Palmer

Hoi, ben ik weer!
Uit een ooghoek zag ik net Mouna met haar pop spelen. Moos scheurde met zijn Max Verstappen look-a-like autootje over de tafel en botste tegen al een reeds kapotte Mercedes aan. Pats, Boem! Jongen, maak toch niet alles stuk, doet Mouna toch ook niet...?
Even later, ondertussen danste mijn tien vingers over de zwarte toetsen, keek hij naar Blaze en Mouna was aan het dansen op 10.000 luchtballonnen van K3.
Ik kon het niet langer meer aanzien. Dit was te rolbevestigend. Dit was totaal niet genderneutraal wat ik oe brom! San was het roerend met mij eens, wij voeden onze kinderen totaal verkeerd op. Sorry! Onbekend maakt onbemind. Een blik was genoeg, de natuur moest deze ochtend, zegge en schrijven zondag 29 september, een handje geholpen worden door twee goedwillende ouders in deze hardvochtige tijd!
In welke wereld leven wij nu eigenlijk met z'n allen? Genderneutraal is het toverwoord. Niks geen tafeldame- of heer meer bij DWDD. Neuh, het is een tafelmens.
Wij namen Moos en Mouna even apart, zetten ze gezamenlijk op de bank en begonnen aan een hedendaags sprookje. Als je niet wist dat het gewoon de actualiteit is had je er gewoon om moeten lachen. Hier konden de gebroeders Grimm nog een puntje aan zuigen, waarvan Akte!
We vertelden dat ene mevrouw Ingrid van Engelshoven (D66 - denk toch weer D33), emancipatieminister van beroep (heeft ze daar voor doorgeleerd...??) had besloten dat het speeldgoed minder seksistisch moest zijn vanaf nu. Ze had het afgekeken van een Frans model, niet zo'n knappe mevrouw of meneer, neuh....In Frankrijk zijn tot het besluit gekomen om minder stereotype speelgoed in de schappen te leggen. Het werkt te rolbevestigend. Winkelpersoneel is het voortaan verboden om te vragen aan klanten of het voor een jongen of een meisje is....Alles moet genderneutraal, zelfs het speelgoed voor onze kinderen. Moos mag niet meer tegen een bal aantrappen en Mouna moet voortaan elke hockeystick links laten liggen....
Te rolbevestigend. Tegen ieders natuur in....Maar toch!
Ik dacht eerst, echt hoor, dat elk moment Frans Bauert de kamer zou binnenlopen tijdens ons serieus nieuwerwetse sprookje gebaseerd op keiharde feiten. Mouna keek naar Moos en Moos keek naar Mouna.
Zijn onze ouders (echt) gek geworden? Ik drukte Moos een pop in zijn handen en Mouna kreeg van San de auto van Max Verstappen...Mouna wilde een luier pakken maar Max hoefde geen pamper om.
Die mag Ingrid zelf om doen, de overheid die ons weer een keertje genadeloos hard wil pamperen....
Je mag tegenwoordig niks meer. Allerlei tradities gaan met schipladingen vol overboord. Het wordt steeds minder leuk omdat in allerlei bovenkamers de bekabeling volledig is doorgebrand. Alarmfase 1.
Wij slaan volledig door in Nederland, slaan flink wat planken mis.
Moos geloofde ons sprookje totaal niet, Mouna volgde het voorbeeld van haar grote broer....Of mag dat ook niet meer dat Mouna alles doet wat Moos ook (verkeerd) doet.....of zegt?
Waar bemoeit zo'n Ingrid van Henk zich eigenlijk mee....? Weer een verkeerd proefballonnetje, net zoals het onzinnige idee van haar partij om de veestapel te halveren. Hardwerkende boeren te treffen in de ziel van hun bestaan. amahoela, volksvertegenwoordiging.....?? Dacht het niet.
Was er klaar mee gisteravond. Ondanks het feit dat mijn cluppie had gewonnen van Door Eendracht Sterk voelde ik mij niet meer de Simson, mijn haren zijn namelijk allang gekortwiekt. Te rolbevestigend!
Voelde mij niet meer de man, mocht ik uberhaupt dat nog wel zijn?? Gewoon een Hollandse nuchtere jongen die zin had in een biertje, in gewoon een Nederlandse kroeg in een bijna vergeten dorp!
Had behoefte aan een Bokkie, had behoefte aan wat Hollandse....euh Mainbargse nuchterheid in mien zelfbenoemde stamkroeg. De plek, de toog, waar ik al ruim dertig jaar mag komen. Waar wereldproblemen tussen twee glazen vers getapt bier worden opgelost. Hier geen gekkigheid of rare fratsen. Hier ben je gewoon wie je gisteren ook was. Niks meer en niks minder. Hier zit de geslaagde ondernemer gewoon naast de getimmerde metselaar. Hier ben je gewoon de man of vrouw die je misschien denkt te willen zijn.
Hier geen Genderneurtraal-geouwehoer. Hier mag je nog staand plassen, hier mag je nog naar voetbal en de formule 1 kijken, hier mag je nog ouderwets klagen en zeuren over van alles en wat.....Vooral over de plaatselijke voetbalclub. Hier geen Ingrid aan de bar die ons verteld dat wij allemaal aan de Franse rode wijn moeten....Beter voor het klimaat. Bier is niet goed voor het milieu, teveel uitstoot van het één of ander.
Hier eten wij nog de heerlijke medium biefstukken van Ali gewoon met boerenfriet en fris gewassen sla van het (h)eerlijke boerenland.
Maar kwam gisteravond hier ook van een koude kermis thuis. Zelfs in mijn eigen stamkroeg was morgen dichterbij dan vandaag....Weg toekomst! Het verleden is allang geen heden meer....
Ten eerste was het biljart verplaatst. Daar moet je dan wel even aan wennen, dat is een hele verandering in een half kroegleven. Weg stukje vastigheid. De oude krukken hebben verder plaatst gemaakt voor moderne halfhoge lederen stoelen waarin je gewoon kunt slapen mocht je een glaasje teveel consumeren van het gerstenat.
Ok, de vaste gasten zaten er nog. Hey Alfred, hoe is het...? Tot zover, niks aan het handje. Kreeg een mooi bockbiertje geserveerd van Daniël. Kroegbaas Eric kwam een praatje doen. Ouwe jongens krentenbrood.
Ontspande mij. Ok, biljart verplaatst en andere krukken, maar daar viel mee te leven. Bockfeest Ommen gaat gewoon door op 20 oktober. Mooi toch?
Verder deed iedereen nog gewoon. Van Gelder wist het als vanouds weer beter, Timmertje Timmertje was nog steeds fan van die lampen uut Eindhoven en Zandman zat op zijn vaste plek. Ik was vroeg dus de zingende ondernemer was vast nog aan 't TizNixen, de voorzitter van de André Plaggenmars Fanclub vast nog onderweg, Buurman & Buurman hadden nog een klussie, de mannen van het eerste elftal deden nog een biertje bij de voetbal....De kunstschilder was zijn verdwaalde kwast aan het zoeken en de andere rare kwast kon vandaag het café weer eens niet vinden.
De Wolter Kroes van de Mariënberg was er ook of moet ik zeggen onze nieuwbakken Prins Albert.
Zelfs mijn kroeg is niet meer wat het geweest is. Het schijnt dat onze Wolter, oordopen overbodig, het hoog in zijn bol heeft gekregen. Heeft zich een Prins Albertje aangemeten....Informatie die ik gisteren niet wilde weten, laat staan horen in de bewuste geuren en kleuren.
Tot gisteren wist ik ook niet wat een Prins Albert was. Schijnt dat het een piercing is in een bepaald lichaamsdeel wat in staat van opwinding niet echt meer als Genderneutraal kan worden bestempeld.
Mannelijkheid in zijn puurste vorm. Daar zal Ingrid nu ook wel een stokje voor steken, wat ik oe brom!
Wat moet het heen met deze wereld dat zelfs in mien Stamkroeg nieuwerwetse zaken gebeuren.
Dat alles wat ooit recht was zo ontzettend krom wordt getrokken.....Het gelul in de kroeg is serieus aan het worden. Blijft dan niets meer bij het oude....? Blijkbaar niet....De patat en frikandel smaakte wel zoals de vorige keer, gelukkig wel!
Zelfs een oud schoolvriendinnetje van de Hoekstee heeft Magere Hein op haar lieve dakje gekregen.
Kwam haar vrijdag tegen in het UMCG Groningen. Hey Alfred, jij hier...? Hey Ina, ja kom hier vaker, hoe is het met jou dan....? Hoorde van mijn moeder en van Feronique de slechte berichten....wat kut zeg! 47 dat is niet oud Ina....Kom op zeg! Je bent er nog aardig nuchter onder, tja...wat moet je dan! Uitbehandeld, ongenezen verklaard....en dat is het dan....Ik heb een Second Opinion aangevraagd in Amsterdam, kijken wat ze daar zeggen....
Het lieve meisje van eerder, van de Beerzerhaar. Nu nog trotse moeder van 2 kinderen onderweg naar eerder want de weg naar later is voor Ina reeds afgesloten. Bestemming onbekend.
Wist niet wat ik moest zeggen. Vroeger, eerder was het zo makkelijk allemaal in onze klas van twaalf kinderen. 3 jongens en 9  meiden toen Genderneutraal en zo nog hele enge sprookjes waren die bij Meester Herbert niet de revue passeerden. Niets is meer wat het lijkt!
Prins Albert gewoon in Mien Stamkroeg. Meisjes mogen niet meer met poppen spelen en jongens niet meer met auto's. De prinses van vroeger leeft helaas niet langer meer langer en gelukkiger.
Tuurlijk geloven wij allang niet meer in sprookjes, maar in onzin geloven is voor mij nog steeds een brug te ver. Fijne zondag. Joah, mag wel zo.....Geniet d'r van!
Ik stemde gisteravond maar af op D72. In ieder geval een beter bouwjaar....en politiek zeer correct.
Muziekje en een bokkie d'r bij. Moos met zijn auto in bed en Mouna hield slapend haar pop stevig vast.
San aan de wijn en mooi zijn en maar bidden dat soms dingen toch later weer anders hopelijk blijken te zijn.

't Rheezerwold & Vergeten Pieten!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Kan ik iets voor je doen, kan ik iets voor je zijn?
In dit wrange seizoen met zijn kruipend venijn.
Kan ik iets voor je zijn. Met een blik, een gebaar.
Met een arm om je heen of een hand uit je haar.
Kan ik iets voor je zijn in dit grote gemis
Omdat wie je zo liefhad er nu niet meer is?
Kan ik iets voor je doen.
Met een blik, met een woord
Dat doet denken aan toen, dat je even weer voort!
Uut 'Kan ik iets voor je doen' van De Dijk. 

Moi, ben ik weer.
Wisten jullie het, dat het gisteren, zaterdag 21 septemer Wereld Alzheimer Dag was?
Ik moet eerlijk bekennen, was het ook compleet vergeten. Soms heb je van die dagen....
Een artikel van Sjoerd Mossou herinnerde mij aan bovenstaand feit. Hij sprak met mijn keepersheld van eerder. Piet Schrijvers, 72 jaar, ooit doelman van beroep!
Nog altijd een man van beton maar in zijn hoofd ruist de ziekte van Alzheimer.
Sjoerd schreef een mooi eerbetoon aan de man die misschien wel de enige reden is geweest dat ik als 6-jarig jochie de keepershandschoenen aantrok in plaats van in de spits of achterhoede te gaan spelen. Kan ook zijn dat ik absoluut niet voetballen kon. Daar waren mijn voeten niet voor gemaakt haha....De RoodZwarters onder u moet het bekend voorkomen.
Een keepert (Sjoerd) die over een held van eerder (Piet) schrijft. Schrijvers onder elkaar hè.
Tussen de zinnen door las je hoeveel pijn de ziekte Alzheimer dagelijks Piet en zijn gezin doet. Alzheimer heb je niet alleen maar samen, is de simpele conclusie die ik trok na het mooi opgetekende verhaal in het AD/De Stentor te hebben gelezen in downtown Mariënberg vlak voor de seizoensouverture van ons aller vlaggenschip!
Zijn geuzennaam was de Beer van de Meer maar ondertussen wordt de Beer iedere dag een beetje meer feilloos getemd en gefileerd door meneer Alzheimer, weer zo'n klotenziekte waarvan wij er helaas op deze aardkloot teveel van hebben.
In zijn PEC-tijd werd het de Bolle van Zwolle. Hij keepte 46 interlands, voetballer van het jaar in 1983. Speelde ook nog bij FC Twente. Legde daar tevens beslag op de Tonny van Leeuwen-trofee in het seizoen 1971/1972 na een jaar met slechts dertien tegengoals....
1972 een uitstekend jaar, wat ik oe brom!
Legendarisch is zijn uitbarsting tijdens de rust van het duel Ierland - Nederland, we schrijven 12 oktober 1983. Als jochie van 11 zat ik voor de TV. We stonden na 45 minuten een beetje kansloos achter met 2-0.
Het schijnt dat Schrijvers in de rust zo tekeer is gegaan dat de kleedkamerdeur van het Dalymount Park Stadion nog steeds gebibbert in de sponningen hangt. Toenmalig bondscoach Kees Rijvers liet Piet maar begaan. Maar het sorteerde wel het gewenste effect. Jonkies als Ruud Gullit, Ronald Koeman, Gerald Vanenburg en Marco van Basten werden die avond getransformeerd van jochies tot echte mannen. Wij, Nederland, wonnen alsnog met 2-3 van Ierland. De definitieve doorbraak van een nieuwe generatie internationals. De opmaat voor het Europees kampioenschap in 88. Het blijft een geweldig mooi verhaal. Schrijvers die als keeper zijn medespelers op de donder gaf en het uiteindelijk het gewenste resultaat had. Ook al kan hij het zichzelf bijna niet meer voor de geest halen....Daar ruist wat anders tegenwoordig die deze Beer langzaam op de knieën krijgt!
Ik mocht hem 1x de hand schudden. Hij weet het vast niet meer, ook zonder Alzheimer niet, denk ik....
Hij schudde die dag wel honderd 'zeer onder de indruk' keepertjes de uitgestoken handschoen. Stevige handdruk maar wat ik was onder de indruk van zijn gestalte. Hij deed wat oefeningen voor en later zweefde ik als copycat door de Zwolse lucht. Die had die dag wat extra's. Speelde later ook in hetzelfde Adidas shirt als Piet, wel een paar maten kleiner en ik had er geen Dr Schupps op staan. Maar toch...Ik voelde mij soms Piet, nu alleen een amateur Schrijver(s) als je begrijpt wat ik bedoel.
Maar Alzheimer blijft een klotenziekte....Las gisteravond in bed nog een dito verhaal. Niet over een keeper maar ook over een vrouw die door Alzheimer haar grip volledig op het leven kwijt is. Nog altijd denkt dat ze thuis woont maar al vijf jaar in een verzorgingstehuis verblijft waar ze elke dag nieuwe vrienden maakt terwijl ze die gisteren, vorige week en zelfs vorig jaar ook al had ontmoet. Schrijnend......
Soms wil je heel graag wat dingen om je heen vergeten. Vergeten dat het ooit gebeurd is. Als de onschuld weer een keer genadeloos is vermoord. Dat een liefhebbende vader niet meer 's avonds aan de tafel zit. Gedood om zijn professie. Omdat tegenwoordig kogels het nieuwe regeren is. Dat een andere ziekte je leven laat stoppen bij je 43e, dat ALS alles verlamd totdat ook het hart niet meer klopt.
Dat mensen zich druk kunnen maken over een bijna niet zichtbaar decolleté bij een koningin of een baard bij een dito vorst. Dat het allang niet meer gaat om de inhoud maar om de verpakking. Of wat een kleur er toe doet. Een Piet die van kleur verschiet, het spel is weer op de wagen. Hij komt zelfs  niet meer met de boot maar met de trein. Ik hoop voor hem dat hij 5 december haalt, neem aan dat de NS het vervoer regelt...
Soms wou ik dat zo snel en simpel vergeten kon zonder daar boete voor hoeven te doen!
Maar ik vergat ook hoe mooi het soms hier kan zijn. Vergat dat wij bijzonder mooie campings in het Vechtdal hebben. Per toeval belanden wij gisteravond, na de voetbal, op een nieuw pareltje...Ik wist de locatie, wist dat ze een mooie kantine hadden nadat ik een paar jaar geleden Stentorig daar actief mocht zijn.
Ik kende de vakantieverblijven annex campings van Mariënberg, Beerze, Ommen, Hardenberg, Rheeze en Diffelen maar ik verbaasde mij gisteren weer eens....Wist het niet, was ik het (weer) eens vergeten....Had ik weer zo'n dag...?
Na het lekkere eten, een mooi getapt biertje en een droge witte wijn. De kids een Caddilac Menu waarvan de beker nu huist tussen het ontbijt liepen wij nog een rondje over de camping.
Wauw, wat een mooie plekken voor ons Retro-Caravannetje. Die is dit jaar niet uit de stalling van Altena geweest. Wat een diversiteit aan speeltoestellen. Groter dan verwacht. Ik dacht dat 't Rheezerwold niet zo groot was. Maar groot in het klein. Het blijft een overzichtelijk geheel. Lekker knus en gezellig. Groette een voorbijganger. Goedenavond. Geen camping waar je de TomTom moet inschakelen om je plek terug te vinden.
Gaaf zwembad ,zowel binnen als buiten....Frisse kleuren, net sanitair....De kantine was ondertussen een brasserie geworden. Was ik alweer vergeten. Destijds was ik inpandig voor het Plaatselijk Belang Heemserveen. Het AZC werd geen ABC. Waar ik enkele jaren geleden dacht dat het daar ophield bleek nog een heel arsenaal achter te zitten. Gewoon een 5-sterren camping met luxe accommodaties zoals een kasteel, trekkershut of een outdoorlounge. Ik voelde mij hier thuus.
Wollie de Eekhoorn zwaait hier op drukke dagen de scepter. Hij sliep gisteravond vast toen wij er aten....
De buik vast en zeker vol met eikeltjes wat ik oe brom!
Moos vermaakte zich met de interactieve speelboog en Mouna stond als een kleuter te springen op de Airtrampoline, De eerste herfstdag maar wij hadden nog volop de zomer in onze kop!
Gewoon lekker gegeten, vriendelijke bediening, leuk speeltuintje. De zon die over de hooggegroeide mais scheen.Een zomeravond notabene op de eerste herfstdag!
Hoezo Herfst?, die was op Wereld Alzheimer Dag even vergeten dat hij al acte de présence moest geven.
Houden zo....Er ruist al genoeg onzin door deze wereld. Soms is even vergeten het beste medicijn.
Maar elke dag steeds meer vergeten is een regelrechte hel. Kun je een hele Piet zijn geweest maar leg je het toch af. Jammer genoeg!
Laten wij daarom de hemel op aarde nog maar even hier houden. Bijvoorbeeld op een camping in het Vechtdal, waarom niet een keertje op 't Rheezerwold?
En anders een kusje van je dochter op je voorhoofd is het mooiste om over naar huis te schrijven.
Alzheimer, de laatste wedstrijd van Piet Schrijvers....De Beer van de Meer, de Bolle van Zwolle.
Mijn jeugdheld die voor mij nooit in de vergetelheid zal geraken.....Hoe hij ooit een geblesseerde Jesper Olsen op zijn grote handen buiten het veld droeg....Toch ff een traan. Kippenvel.
Toch maar het boek kopen van Piet Schrijvers....blijft hoe dan ook jeugdsentiment!
Het kusje van Mouna net op tijd, zij maakt elke wedstrijd uniek!Niet vergeten, Alfred!
Fijne zondag! Joah, mag wel zo....

Henk & Jan!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'I am the Keeper of the old ways. And I remember the younger days.
I look to the east for the risin' sun. And bow to the west when the day is done.
I keep the love and I keep the hate. I keep the dignity and faith, I keep all the reasons why.
So many millions have to die. I keep the dreams and I keep the fears.
I keep it all, I keep the tears.'
Uut 'The Keeper' van The Brandos.

Hoi, ben ik weer!
Bijna Hollandser kun je de namen eenvoudig niet bedenken.
Neuh. Henk & Jan, Jan of Henk, mannen van de bruine gestampte pot!
Vorig jaar was Henk trouwens nog de minst gegeven meisjesnaam, bungelde samen met Jan ergens onderaan de lijst. Ver verwijderd van de absolute top 10. Ver weg van Julia, Tess, Sophie, Zoë, Mila of Emma. Ze scoren by the way ook geen hoge ogen bij de top 10 van jongens...Neuh, verre van dat.
Daar staan gasten als Luuk, Daan, Levi, Bram, Sem of een Milan al jaren op eenzame hoogte!
Vroeger, eerder....waren namen als Jan en Henk gewoon gemeengoed. Ome Jan en Ome Henk. In elke familie kwam je ze wel tegen of soms als olijk duo tegelijk. Zeker in deze regio. Ouders hadden geen dagen tijd om een naam voor hun nieuwe kroost te verzinnen....Volgend jaar moesten ze namelijk alweer. De vrouw als melkkoe, hierover later meer.
Neuh, vooral niet moeilijk doen. Weet je Henk, wij noemen hem gewoon Jan. Prima lieverd, zo ging dat....Vroeger volgde een Henk zijn vrouw ook al! Was je een beetje modern in die oude tijd, noemde je je zoon Henk-Jan of Jan-Henk. Een dubbele naam, dan had je wilde plannen met je nieuwe wereldburger. Wat ik oe brom! Ging ie vast op Hockey of zoiets....Henk-Jan Bovelander, of was dat nou Floris-Jan?
Daar was ik zo over aan het nadenken afgelopen vrijdagavond terwijl ik fietste in het donker langs de Jachthuisweg richting huus.
Onbekend terrein, dat wel. Gelukkig lag het asfalt er nog. Anders zou het even daarvoor geconsumeerde Grolsch flink gaan klotsen, misschien wel opnieuw gaan gisten met alle gevolgen van dien.
Passeerde Vaders Erf, er klonk muziek uit de verlichte koeienstal. Een boer ploegde hier gelukkig nog vredig voort. De lokale politiek laat hardwerkende agra....euh mensen hier (nog) gewoon met rust. Volgens mij stond er Adele op. Schijnt dat deze prachtige viervoeters hierdoor beter melk gaan geven. Geweldig toch....Rockende koeien die 's nachts, terwijl wij liggen te ronken, misschien wel staan te dansen op Herman Hermit's 'No Milk Today'. Uut lang vervlogen tijden. Misschien is boer Veltink (eerder boerde hier de familie Odink) wel één van de zeshonderd geselecteerde boeren die van Campina het keurmerk 'On the way to PlanetProof' hebben gekregen. Onderweg naar een betere wereld voor zolang het (nog) duurt.
Want partij D33 kwam met het onzinnige idee om de Nederlandse veestapel te halveren. Om zo minder stikstof te produceren. Ik praat soms warrig na wat versnaperingen elders maar de groene politici van D33 moeten in het vervolg ook maar met hun groene vingers van enkele groene planten afblijven.
Plus en Plus, Groen en Groen in dit geval, wordt min hè. Teveel files, we gaan de auto's in Nederland maar halveren....? Teveel afval, halveer het aantal mensen...? Teveel eikels, halveer het aantal kastanjebomen...Van die geijkte strekkingen, duzz??.
Het (boeren)verstand is ver te zoeken daar in het Wilde Westen. Hebben blijkbaar nooit een koe recht in de ogen gekeken. Proefballonnetjes oplaten tot kunst verheven maar zonder lachgas! Ze snappen niet veel van onze cultuur en wat hardwerkende boeren allemaal voor ons koude kikkerlandje doen. Denken zeker dat melk, kaas en yoghurt gewoon uit de Albert Heijn komen. Niet dus...Herkauwen die gasten!
Nou ja, minder drinken is ook niet verkeerd, denk ik dan. Ga ik vaak raar van praten of hallucineren. Stijgen op een donkere parallelweg langs de Jachthuisweg ook zomaar ineens van die gekke proefballonnen op. Zie ik ze vliegen verlicht door een halfvolle maan die even verderop de watertoren in de schijnwerpers zet.
Wetende dat ik op de goede weg zit, daar moet ik wel naar toe. Ondertussen rare gedachtengangen fantaserend op mijn vertrouwde Cortina met 3 versnellingen langs Vaders Erf. Het tuinpad van onze Vaders was eens...
Maar Henk & Jan, sorry dwaalde weer eens ernstig van het onderwerp af. Oorzaak van het gevolg!
Mooie kerels zijn het. Henk Outside The House en die Jan Allman Breur uut goddenloos 'n Ham.
Ken ze al meer dan twintig jaar. Henk zag ik vaak buiten zijn eigen deur langs de groene voetbalvelden. Jan eveneens soms met een frisse Holsappel aan zijn hand. Een gemeenschappelijke hobby, mooi man.
Een bal dat mannen aan elkaar bindt, soms is er echt geen bal aan....
Jan en Henk, Salland meets het Vechtdal en andersom. Raalte kwam tot bezinning in Hardenberg of de kracht van gewoon doen! Geen kruiwagen nodig op 't Kruiwiel. Ze vonden ook niet opnieuw het wiel uit. Neuh, Samen is meer dan alleen. En twee weten meer dan één. Twee promotionele tijgers doen het vanaf 1 april (geen grap) het lekker samen met daarbij vakkundig personeel.
Ik mocht er getuige van zijn. Over iets met cirkels rond. Over zo had het gewoon moeten zijn. Ons allemaal ontmoet bij de leerschool voor het promotionele vak, een harde maar fijne leerschool. Gepokt en gemazeld daar aan het kanaal in Banthum langs de spoorlijn toen iedereen nog wel spoorde!
Toen het opperhoofd nog wel luisterde naar die welbekende namen. Sommigen gingen alleen verder, soms op vrijdag de 13e gaven zij er spreekwoordelijk de brui aan. Jan ging ook solo verder, Henk ook....Nou ja. Jan eerst met Jan en Henk eerst met Henk. What's in a name..??
Maar begin dit jaar kwamen beide wegen, die wellicht via Rome liepen, gewoon samen uut in Hardenberg of all places. Moi, Hoi...Hoe is het....? Hallo Rekla2000! Twee nuchtere heren, nou ja niet altijd. Ik kan je daar mooie verhalen over vertellen. Wel steevast gepaard met een fijn stukje muziek. Voetbal, muziek, promotionele artikelen en op zijn tijd een mooi glas gemeentepils.
De kracht van gewoon doen!
Ze waren, hoe je het ook wendt of keert, mijn (leer)meesters. Onbewust en met terugwerkend kracht heb ik veel van beide heren geleerd....Mooi om ze dan afgelopen vrijdagavond trots te zien rondlopen in hun beider gezamenlijke toko's. Al het goede van het Salland en het Vechtdal verenigd in Rekla2000, een sterke speler! Waarvan Akte!
Soms moet je net als de schuur van je moeder wat ballast opruimen in je hoofd. Kom je soms vergeten dingen tegen. Ik kwam in mijn geheugen Henk & Jan tegen....Mooie gesprekken vond ik terug! Tussen Henk en mij, tussen Jan en mij. Laatst nog in Antwerpen....Ik gooide de hand en Jan pakte 'm op. Iets met werpen daar in het Belgische land. Een Toekan bleef zelfs zitten. De appies van Henk op een zaterdagavond....Zeer waardevol. Niet altijd met elkaar eens, maar dat hoeft ook niet. Wij blijven hele Henken en hele Jannen, wij opteren niet voor halve veestapels of halve partijen. Als je 100 stuks had besteld krijg je ook 100 stuks geleverd. Van die dingen...Hier is een ei geen lege dop!
In de schuur van mien Moe vond ik gisteren een mooie fles van eerder....Iets wat mij vroeger veel bracht!
TorwartHandSchuhReiniger....3x woordwoorde bij Scrabble...
Wreef het stof van de fles. Had jarenlang in de schuur gestaan wachtend op een nieuwe eigenaar. Gaf het flesje gisteren aan Thijs die zich niet al te naar maakt.....Wie weet heeft hij er wat aan.
Net als Henk&Jan wil deze oude keeper zijn wijsheid doorgeven aan the next generation of zoiets...haha.
Soms denk ik dat wij in Nederland de grip aan het verliezen zijn. Wassen onze (hand)schoenen in onschuld en weer door....Ik hoop dat wij eens netjes de handschoentjes wassen, misschien wel met TorwartHandSchuhReiniger van Uhlsport....Misschien krijgen wij zo de grip op de wereld een beetje terug.
Het glipt ons soms uit de handen met halve waarheden en halve partijen....wat ik oe brom.
Komen afspraken niet na. Henk & Jan wel!
Daarom hou ik soms enkele ware zaken gearchiveerd in mijn gedachten. Henk&Jan hebben de grip en de focus op de promotionele handel in deze regio. En anders heren, heb ik ergens nog wel een fles van het één of het ander liggen. Je moet schieten om te scoren en dan maar hopen dat de keeper een keer zijn dag niet heeft. Remie had er ook veel van in zijn kuip!
Met mij had je vroeger wel vaak die kans hahahaha.....Alfred prijkt ook al niet in de top 10 van bekende namen. Lekker boeiend. Moos, Mouna en Sanneke ook niet!
Maar wij hebben wel TorwartHandSchuhReiniger van Uhlsport, dus wie dut ons wat vandage....
Het medicijn voor elke kwaal.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo...

Dinant!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Now the seats are all empty. Let the roadies take the stage. Pack it up and tear it down. They're the first to come and last to leave....
People you've got the power over what we do. You can sit there and wait. Or you can pull us through. Come along, sing the song. You know you can't go wrong. 'Cause when that morning sun comes beating down'. You're going to wake up in your town. But we'll be scheduled to appear. A thousand miles away from here. People stay just a little bit longer...We want to play, just a little bit longer...'
Uut 'The Load-Out/Stay' van Jackson Browne

Hoi, ben ik weer!
Ben je (al) oud met 47 jaar....?
Misschien voor het aardse leven hier wel en voor de dood nog lange niet...!
Zeg het maar.
Of als je 47 omdraait, mag je (al) gaan hemelen als je nog maar 74 bent?
Wie het weet mag het nogmaals zeggen...
Want mien Pa ging op zijn 74e er vandoor tijdens een verlate vrijdagmiddag in de herfst van zijn leven.
In mijn blauwe ogen toch nog iets te vroeg ook al is het (al)weer 14 jaar geleden.
Dinant verliet afgelopen vrijdagmiddag tevens deze toko.
Potverdikkemei (ik zal niet vloeken...deed het toch) met nog maar 47 op de teller. Ditmaal moeten jullie het met mij eens zijn...Wat ik oe brom!
Dat is echt veel en veel te vroeg maar blijkbaar wordt het steeds vroeger laat. Of iets van die geijkte strekking!
Ik snap het altijd niet! Néé, snap er soms helemaal geen sikkepit meer van. Leven en laten leven!
Met de plotselinge dood van Dinant, hij overleed vrijdag aan de gevolgen van een hartaanval een dag eerder, begon ik ernstig te twijfelen over mijn eigen eindigheid!
Dinant was net zo oud als ik. Tevens van hetzelfde bouwjaar, 1972, een goed wijnjaar. Die behoefde geen krans. Waarvan Akte!
Net als ik begon Dinant op zijn 6e met voetballen bij Mariënberg, de plaatselijke VV.
Het roodzwarte hart, op het net geopende Westerpark. De club was een jaar daarvoor verhuisd vanaf het oude sportveld in Beerzerveld naar een weiland precies op de grens met Mariënberg.
Voetballen? Nou ja, ik pakte de handschoen(en) op om deze vervolgens nooit meer uit te trekken. Nou ja, pas voor een tig jaar terug. Voor sommigen toch nog rijkelijk laat, had wat hen betreft eerder gemogen. Je hebt soms je voorkeuren.
Maar voetballen was niet mijn ding, ik probeerde ze derhalve tegen te houden. Die ballen van Derbystar, Adidas of wat voor merk er ook op het leder stonden. Dinant had een verfijnd linkerbeen. Het witte kalk, zeg maar, was vaak te vinden op zijn zwarte voetbalschoenen. Hij kon er wel wat van. Passeerde net zo makkelijk de backs op rechts als op links als hij een keer was uitgeweken naar de andere kant van het veld met bijvoorbeeld een Gert ter Bekke. Die twee waren best wel goed, Gert en ter Bekke!
Kwam toevallig laatst een elftalfoto tegen, volgens mij toen wij nog C-pupillen waren....Allemaal strak in het gelid, de lach breed op ons jonge gezicht. Vast voor een wedstrijd waarvan wij allemaal wisten die kon wel eens in een nieuwe zege uitdraaien.
Want, voetballen was gewoon het leukste wat er bestond.
Wij waren reeds Allstars ver voordat het TV-programma eindelijk het levenslicht zag.
In de B's werden wij kampioen. Dinant was dat seizoen in vorm, pikte regelmatig een doelpuntje mee. Ach, ik hield ook best wat ballen tegen. Zo slecht was het nou allemaal ook weer niet...haha.
De hele jeugdopleiding liepen wij gezamenlijk door met het vaste cluppie. Van kleine jochies werden wij in rap tempo snel volwassen op het Westerpark. Waar de één al een meisje had, keek de ander er nog alleen maar na(ar). Voetbal was minstens net zo belangrijk!
Daar hadden wij uiteindelijk wel de ballen voor.
Potverdikkemei Dinant, 47 is veel te jong om te sterven. Dat vind jij toch ook? Wat een leuke en goeie kerel was jij. Leuke gesprekken met je gevoerd. Over de lokale politiek, over ons beide gezinsleven maar vooral heerlijke discussies over voetbal en alles wat daar bij komt kijken. Twee voetballers van eerder mijmerend over vroeger aan de bar in onze kantine. Ouwe jongens krentenbrood. Wij hadden de focus, ja...wij wel haha.
De autorit in jouw Ford Focus met Gert van den Hoeven als bijrijder richting Westenholte onder de rook van Zwolle blijft voor altijd in mijn geheugen gegrift. Met terugwerkende kracht blijft dat een boulevard of broken dreams. Geweldig! Helaas kun jij het niet meer navertellen. Later kwam veel te vroeg bij jou buurten.
Schrok vrijdag ontzettend toen de onheilstijding bij mij binnen kwam.
Het is gewoon niet eerlijk. Zeer irritante en daardoor zeer vervelende mensen van dik boven of ver onder de tachtig blijven maar wat aan rotzooien of klootviolen op deze wereld maar vertrekken ho maar....
En jij, jij werd gewoon tot de orde geroepen. Het was echt jouw tijd nog niet, kunnen mensen wel zeggen dat het misschien jouw tijd was maar dan moeten ze toch echt nog eens op hun horloge's kijken....
Verkeerde tijd, verkeerde plaats en zeker de verkeerde kerel!
Een vader van 47 mag niet alleen vertrekken richting bestemming eindstation. Een lieve man voor zijn eveneens lieve vrouw blies vrijdagmiddag zijn laatste adem uit. Het staat er toch echt, al is het nog altijd moeilijk te geloven. Het (roodzwarte) hart wat ruim 47 jaar klopte, klopt niet meer. Dat klopt gewoon niet!
Dinant was net aan de tweede helft van zijn wedstrijd begonnen maar werd genadeloos hard teruggefloten door magere Hein..In de 47e minuut stokte het leven, terwijl hij net een schot voor open doel had met de krijt weer aan zijn linkerschoen. We zagen hem wegsprinten, met de bal sierlijk aan de voet, onderweg naar het vijandelijke doel met een wanhopige back moedeloos achter hem aan sjokken. Maar het werd geen mooie overwinning maar een onverwachte dikke en gemene nederlaag die wij allemaal niet hadden zien aankomen. In plaats van te scoren....vloog Dinant naar een onbekende bestemming.
Dag Pokon, Dag Dinant!
Edwin Evers zong gisteravond bevlogen Don't You (Forget About Me) in het betoverende Bostheater van Ommen. Deze simpele ziel moest ineens aan jou denken en aan die elftalfoto van vroeger.
Nooit geweten dat vroeger later zo pijn kan doen. Een gemiste kans maar dan toch niet het doel bereikt!
Dinant, waar je nu ook bent, het ga je goed. Toch fijn om ruim veertig jaar lang jou gekend te hebben....
Vanaf deze plek sterkte aan iedereen die Dinant zo ontzettend zullen gaan missen.
Ondanks alles...Fijne zondag. Het mag helaas niet altijd ff zo...